🔴#نقاشی
شرح تصاویر:
نقاشی‌ها از ۱۳۸۰ تا ۱۳۸۳
#داوود_امدادیان
آندره برتون رمان نادیا را با این جمله به پایان می‌برد: «زیبایی یا تکان‌دهنده است و یا اینکه اصلاً وجود ندارد.» جمله‌ای که فراتر از حدود زیبایی، بر مختصاتی تأکید دارد که در آن، میان انسان و پدیده‌ای طبیعی یا مصنوع، مواجهه‌ای از سر حیرت رخ می‌دهد. در واقع، صفت تکان‌دهنده بودن بیش از آنکه معطوف به ماهیت و کیفیت حضور یک پدیده باشد، به چگونگیِ مواجهه باز می‌گردد: زمانی که شیوه‌ی نگریستن، رها از عادت‌های ذهنی، سرآغاز یک تجربه‌ی حسیِ ناب و عمیق است.
نقاشی‌های داوود امدادیان، رسم چنین مواجهه‌ای است. حیرتی که از پس تماشای یک درخت، این ابژه‌ی ساده و پر تکرارِ هر روزه، به سرعت شاخ و برگ می‌گیرد و در هیئتی عظیم از حدود روزمرگی بیرون می‌زند، در نگاهی ریشه دارد که به جریان‌های عادی‌ساز پدیده‌ها خو نمی‌کند.
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
شرح تصاویر:
نقاشی‌ها از ۱۳۸۰ تا ۱۳۸۳
#داوود_امدادیان
آندره برتون رمان نادیا را با این جمله به پایان می‌برد: «زیبایی یا تکان‌دهنده است و یا اینکه اصلاً وجود ندارد.» جمله‌ای که فراتر از حدود زیبایی، بر مختصاتی تأکید دارد که در آن، میان انسان و پدیده‌ای طبیعی یا مصنوع، مواجهه‌ای از سر حیرت رخ می‌دهد. در واقع، صفت تکان‌دهنده بودن بیش از آنکه معطوف به ماهیت و کیفیت حضور یک پدیده باشد، به چگونگیِ مواجهه باز می‌گردد: زمانی که شیوه‌ی نگریستن، رها از عادت‌های ذهنی، سرآغاز یک تجربه‌ی حسیِ ناب و عمیق است.
نقاشی‌های داوود امدادیان، رسم چنین مواجهه‌ای است. حیرتی که از پس تماشای یک درخت، این ابژه‌ی ساده و پر تکرارِ هر روزه، به سرعت شاخ و برگ می‌گیرد و در هیئتی عظیم از حدود روزمرگی بیرون می‌زند، در نگاهی ریشه دارد که به جریان‌های عادی‌ساز پدیده‌ها خو نمی‌کند.
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity