🌼🍃🌸🍃🌺🍃🌸🍃🌺🔆
🌼🍃🌸🍃🌺🍃🌸🍃
🍃🌺🍃🌸🍃🌺
🌺🍃🌸
🌸
🔆
🔴#_امروز_در_تاریخ

#خورشیدی: ☀️
۱۳۹۹/۱۰/۰۸
دوشنبه - ۸ دی ۱۳۹۹
#میلادی:
2020-12-28
Monday - 2020 28 December

🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸

#زادروز_فروغ_نازنین

یک پنجره برای من کافیست
حرفی به من بزن ،
من در پناه پنجره‌ ام
با آفتاب رابطه دارم

#فروغ_فرخزاد

🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸

#مناسبتها♒️

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

💃🏻#دومین_جشن_دیگان
📛روز ملی صنعت پتروشیمی
💠روز یاد بود پادشاه تاکسین در کشور تایلند

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

#رویدادها👁🗨

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌀۹ خ- پوراندخت، شاه ساسانی با دولت روم شرقی قرارداد تکميلی صلح امضاء كرد تا فرصت اصلاحات داخلی را برای نجات امپراتوری ایران داشته باشد
وی که حمله اعراب مسلمان از حجاز به قلمرو ايران و روم را پيش بينی كرده بود درصدد امضای یک پیمان دفاعی مشترک با رومیان برنیامد تا به اتفاق در برابر عرب اقدام کنند که مورخان، آن را یک اشتباه استراتژیک بزرگ خوانده اند.
وی اسپهبد رستم فرخزاد را سمت فرماندهی ارتش داد این ژنرال اعراب مسلمان را دست کم گرفت.

🌀۲۴۷ خ- یعقوب لیث پس از آزاد کردن کرمان، پارسی را زبان رسمی اعلام و گفته بود که از آن پس به زبانی که او نمی فهمد مکالمه و مکاتبه نکنند.
حاکمان قبل از او ایرانیان را «عجم به معنای گُنگ و لال» خطاب می كردند كه هنوز هم اين اصطلاح از ميان نرفته است.
عرب در طول دو قرن استیلاء بر ایران زمین، به ایرانیان ظلم فراوان کرده است، ولی چون کسی جرأت نوشتن آن را نداشت «ناگفته» باقی مانده است و به قول استاد عبدالحسین زرّین کوب؛ دوقرن سکوت!
پارسی دری كه زبان اشعار فردوسی، رودكی، حافظ، سعدی، خيام، جامی، مولوی، نظامی و ... است به تدريج تكامل يافته است.
اين زبان فرزند پارسی ميانه و نوه پارسی باستان است. زبانهای پشتو، بلوچی، كُردی و اوستيایی برادران پارسی دری(تاجیکی) و نوه های پارسی باستان هستند.
پارسی تا دهها سال پس از يعقوب ليث، عاری از واژه های عربی بود كه بعدا به تدريج، نويسندگان و شاعران برای غنای كلام از زبان عربی واژه عاريه كردند. فردوسی تلاش بسيار كرد كه اين واژه های خارجی را از پارسی بزدايد و تاحدی هم موفق شد. در ميان كشورهای اسلامی، ايرانيان تنها ملتی هستند كه زبان خود را حفظ كرده اند.

🌀۸۶۸ م- مورخان زبانشناسي به اين نتيجه رسيده اند كه منظور يعقوب ليث صفاري قهرمان ملي همه ايرانيان و ايراني تبارها از رسمي ساختن دوباره زبان فارسی که در سال 868 آن را در کرمان اعلام داشت و در سال 875 ميلادي با جزئیات بیشتر آن را بار دیگر مورد تاکید قرارداد، بکارگیری همان لهجه اي بوده است كه در دربار ساسانيان به آن تكلم مي شد و مكاتبات رسمي به آن صورت مي گرفت. از همان زمان اين پارسي را "پارسي دري (پارسي دربار)" خوانده اند. مورخان تحولات زبان، این نتیجه گیری خودرا در نشست دسامبر 1968 (و در جلسه بیست و هشتم این ماه) اعلام داشتند.

یعقوب لیث در سال 868 میلادی پس از آزاد کردن کرمان، پارسي را زبان رسمي همه ايرانيان اعلام کرده بود و گفته بود که از آن پس به زبانی که او نمی فهمد مکالمه و مکاتبه نکنند. زبان مكاتبات و مذاكرات رسمي از سال 652 ميلادي عربي بود، زيرا اعراب حاكمان شهرها بودند و زبان ديگري نمي دانستند و به ايرانياني كه عربي نمي دانستند و سعي در يادگرفتن آن نمي كردند «عجم به معناي گنگ» خطاب مي كردند كه هنوز هم اين اصطلاح از ميان نرفته است. يعقوب ليث اخطار كرده بود که از آن پس اگر كسي در قلمرو او جز به فارسي سخن بگويد و بنويسد شديدا مجازات خواهد شد.

يعقوب كه رهبري بزرگ و در تاريخ ايرانيان منحصر به فرد است ظرف دو سال هرات، بلخ، كابل و قندهار يعني همه افغانستان امروز را كه در آن زمان ايران خاوري (آريانا ـ ملك كيان) خوانده مي شد از دست اعراب خارج ساخت و سال 868 ميلادي نيز كرمان و همه پارس را گرفت و به فتوحات خود ادامه داد. «محمد وصيف» پس از بازستاني هرات توسط يعقوب از اعراب، در ستايش از او اشعاري سروده كه باقي مانده اند. فرق يعقوب با ساير ايرانيان استقلال طلب اين بوده است كه مطلقا حاضر به سازش و تماس با خليفه بغداد نبود و او را بيگانه مي خواند، اما سايرين ــ جز مرداويز ــ اسما و ظاهرا خليفه بغداد را رد نمي كردند.