🔴#نقاشی

در تابلوی دو پرتره، اثر پِدِر سِوِرین و ماری کرویِر، دو نقاش پرتره‌ی یکدیگر را کشیده‌اند. هر پرتره اما تلفیقی از شخصیت هر دو آن‌ها است. منطق و دقت حساب‌شده‌ی سِوِرین، رنگ‌های سرد را برای به‌تصویر کشیدن چهره‌ی ماری انتخاب کرده‌است؛ امری که هوشمندی درون چشم‌ها و اطمینان نهفته در لب‌های ظریف ماری را پر‌رنگ‌تر می‌کند. پرتره‌ی سِوِرین اما گرم و مبهم است. عطوفت سِوِرین در ترکیب با ابهامی که نشان از جست‌و‌جوگری و مطلق‌گریزی ماری به عنوان نقاشی جوان دارد و طبع ظریف او که به‌ درستی نگاه نافذ سِوِرین در مقام نقاشی باتجربه را فاش کرده است.
در نقاشی، منظره از دریچه‌ی چشم نقاش به درون او سرازیر می‌شود و آنچه که بر بوم می‌نشیند پژواکی است که از جغرافیای تن نقاش برخاسته است. امری که در تابلوی دو پرتره کاملاً مشهود است. کشف وجهی زیبا و پنهان در دیگری که با جهان کشف نشده‌ی درون نقاش می‌آمیزد و روی بوم، بر هر دوی آن‌ها عیان می‌شود. آنچنانکه سزان می‌گوید: «منظره در من خود را کشف می‌کند. من خودآگاه او هستم».

شرح تصویر:
#دو_پرتره
#پدر_سورین_کروایر_وماری_کروایر
🌸🍂🌸@Bookirancity