🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#مکاتب_ادبی
#اصالت_کلمه #عریانیسم
شرحی کوتاه بر مبانی مکتب ادبی عریان
هر جنبشی که عنوان مکتب را یدک می کشد ،بی شک آفریننده ی نگرش و نگارشی نوین است و چون مکاتب دیگر را ناکارآمد می پندارد قد علم کرده تا پیام آور راه رهایی باشد...
استفاده از واژه را به نوعی می توان به دو گونه ی هنری و غیر هنری تقسیم نمود.نمونه ی استفاده ی غیر هنری ،زبان رایج میان مردم کوچه وبازار است که جز ایجاد رابطه ای سطحی، عادی واکثراً موقت،هدفی ندارد و مورد بحث ما نیست هرچند به ندرت می توان جرقه هایی هنری- گاهی هم آذرخشی کوتاه – دراین گونه یافت؛اما استفاده ی هنری از واژه به قصد بیانی فرا عادی ،والاتر،ماندگارتروزیباتر انجام می گیرد ودر دامن خویش دو الهه ی پر زرق وبرق - شعر وداستان-را آفریده است که شوربختانه ،مکاتب ادبی این دو را تنها بستربالندگی واژه می دانند...
مکتب عریان استفاده ی صرف از این دو ژانررانادیده گرفتن توانایی ها و پتانسیلهای دیگر واژه می داند.
دیدگاه مکتب ادبی #اصالت_کلمه بر دو محور بنیادین حرکت می کند:
الف_وسیله دانستن کلمه در جهان زیستی:کلمه از همه لحاظ زاییده ی جهان 4بعدی فضا-زمان است، بنابراین ذات کلمه نیز کاملا 4بعدی است. ما چه بخواهیم و چه نخواهیم کلمه از همه لحاظ محدود و محصور در ابعاد"مکان-زمان محور" در آفرینش است.
ب_هدف دانستن کلمه در ادبیات:
برون لفظ ممکن نیست سیر عالم معنا
به عریانی رسیدم تا درون پیرهن رفتم
"مولانا بیدل"
تمام مکاتب، جنبش ها و حرکت های ادبی جهان، از آغاز تولد ادبیات تا کنون، در یک نکته و نقطه ی واحد متفق القولند، که در جهان ادبیات ،کلمه وسیله ایست در خدمت شعر و داستان، یعنی الهه های شعر و داستان هدف و دلیل هویت یافتگی کلمه در دنیای ادبیاتند و حال دیدگاه ادبی اصالت کلمه ، در پارادایم شناخت شناختی خویش، با دلایل و شواهد بسیاربرای نخستین بار در تاریخ ادبیات جهان اعلام کرده است، وارون تمام دکترین های ادبی پیشین، این شعر و داستان است که در خدمت هنرنمایی های ریشه گاه خود _کلمه_ هستند و اتفاقا برخلاف تمام پنداشت های پیشاعریانیستی در ادبیات جهان، سرچشمه، دلیل زایش، تکامل، تکوین و دگردیسی شعر و داستان، همین دنیای وحدت آفرین کلمه است. یعنی با برخورد وجودگرایانه ی هنری ما با جوهره های مفهومی، نوشتاری و آوایی کلمات و ماهیت های بی پایان آن، به این نتیجه ی کاملا عقلانی، علمی و کاربردی خواهیم رسید که کلمه مادر شعر و داستان و دیگر ژانر های بالفعل و بالقوه ی ادبیات است.
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
📚🤔
🔴#مکاتب_ادبی
#اصالت_کلمه #عریانیسم
شرحی کوتاه بر مبانی مکتب ادبی عریان
هر جنبشی که عنوان مکتب را یدک می کشد ،بی شک آفریننده ی نگرش و نگارشی نوین است و چون مکاتب دیگر را ناکارآمد می پندارد قد علم کرده تا پیام آور راه رهایی باشد...
استفاده از واژه را به نوعی می توان به دو گونه ی هنری و غیر هنری تقسیم نمود.نمونه ی استفاده ی غیر هنری ،زبان رایج میان مردم کوچه وبازار است که جز ایجاد رابطه ای سطحی، عادی واکثراً موقت،هدفی ندارد و مورد بحث ما نیست هرچند به ندرت می توان جرقه هایی هنری- گاهی هم آذرخشی کوتاه – دراین گونه یافت؛اما استفاده ی هنری از واژه به قصد بیانی فرا عادی ،والاتر،ماندگارتروزیباتر انجام می گیرد ودر دامن خویش دو الهه ی پر زرق وبرق - شعر وداستان-را آفریده است که شوربختانه ،مکاتب ادبی این دو را تنها بستربالندگی واژه می دانند...
مکتب عریان استفاده ی صرف از این دو ژانررانادیده گرفتن توانایی ها و پتانسیلهای دیگر واژه می داند.
دیدگاه مکتب ادبی #اصالت_کلمه بر دو محور بنیادین حرکت می کند:
الف_وسیله دانستن کلمه در جهان زیستی:کلمه از همه لحاظ زاییده ی جهان 4بعدی فضا-زمان است، بنابراین ذات کلمه نیز کاملا 4بعدی است. ما چه بخواهیم و چه نخواهیم کلمه از همه لحاظ محدود و محصور در ابعاد"مکان-زمان محور" در آفرینش است.
ب_هدف دانستن کلمه در ادبیات:
برون لفظ ممکن نیست سیر عالم معنا
به عریانی رسیدم تا درون پیرهن رفتم
"مولانا بیدل"
تمام مکاتب، جنبش ها و حرکت های ادبی جهان، از آغاز تولد ادبیات تا کنون، در یک نکته و نقطه ی واحد متفق القولند، که در جهان ادبیات ،کلمه وسیله ایست در خدمت شعر و داستان، یعنی الهه های شعر و داستان هدف و دلیل هویت یافتگی کلمه در دنیای ادبیاتند و حال دیدگاه ادبی اصالت کلمه ، در پارادایم شناخت شناختی خویش، با دلایل و شواهد بسیاربرای نخستین بار در تاریخ ادبیات جهان اعلام کرده است، وارون تمام دکترین های ادبی پیشین، این شعر و داستان است که در خدمت هنرنمایی های ریشه گاه خود _کلمه_ هستند و اتفاقا برخلاف تمام پنداشت های پیشاعریانیستی در ادبیات جهان، سرچشمه، دلیل زایش، تکامل، تکوین و دگردیسی شعر و داستان، همین دنیای وحدت آفرین کلمه است. یعنی با برخورد وجودگرایانه ی هنری ما با جوهره های مفهومی، نوشتاری و آوایی کلمات و ماهیت های بی پایان آن، به این نتیجه ی کاملا عقلانی، علمی و کاربردی خواهیم رسید که کلمه مادر شعر و داستان و دیگر ژانر های بالفعل و بالقوه ی ادبیات است.
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity