🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#یادمان
#لیلیت_تریان / مادر مجسمهسازی ایران
نگاهی به زندگی لیلیت تریان Terian Lilith لیلیت تریان متولد ۱۳۰۹ تهران است که پس از تحصیلات ابتدایی و متوسطه، تحصیل در دانشکده هنرهای زیبا را ناتمام گذاشت و به مدرسه بوزار فرانسه رفت. وی در آنجا هنر مجسمه سازی را فرا گرفت ودربازگشت به ایران در سال ۱۳۳۹ شمسی به تدریس هنر در دانشکده هنرهای تزئینی اهتمام نمود که پارهای از هنرمندان شاخص امروز ایران از شاگردان وی به شمار میآیند . هنرمندان ارمنی، در جنبش مدرنیسم ایران در دهه ۳۰ و ۴۰ شمسی، سهمی عمده و مؤثر دارند. دربیینال اول و دوم، که آغاز جهش هنرمندان هنرهای تجسمی ایران و تثبیت آن است، حجم کمی و کیفی نقاشان و تندیسگران ارمنی سخت چشمگیر است. حضور هنرمند پیشتازی چون مارکوگرکوریان، ملکانیان، آیوازیان، وسکانیان، واسپور، و اما آبراهیمیان تا حدی به نقاشی مدرن ایران ولیلیت تریان در مجسمه سازی سمتوسو میدهد. اختصاص جوایز بیینال به برخی از این هنرمندان از سوی داوران بینالمللی، بر درستی شیوه نگاه و کار آنان صحه میگذارد و عدهای از جوانان را به راه آنها میکشاند.
اما در دهه ۵۰ ، به جز مارکو و سیراک و ادمن، شاهد غیبت تدریجی این هنرمندان از عرصه هنر نقاشی ایران هستیم یا اینکه در دهه ۵۰ ، هنر بازار پررونقی دارد از جمله این اساتید که تاثیر مهمی بر مجسمه سازی ایران گذاشتند بانو لیلیت تریان میباشد که نه حتی در خلق اثر هنری بلکه تدریس منحصر به فرد ایشان بزرگان هنر مجسمه سازی ایران را به بار داشت استاد لیلیت تریان در میان هنرمندان ارامنه جلوه وجایگاه دیگری دارد. ایشان سالهای سال با اعتقاد به این نکته که توسعه هنر مجسمه سازی ایران چیزی بیش از تلاشهای فردی هنرمندان را میطلبد، نسبت به آموزش این هنر کمر همت بست و علیرغم توانمندیهای غیر قابل انکار در خلق آثار ماندگار، تمام توش و توان خود را صرف آموزش و توسعه هنر مجسمه سازی نمود به گونه ای که هم اکنون با جرأت تمام میتوان گفت که بخش عمدهای از هنر مجسمه سازی کشور ما را شاگردان این استاد فرزانه شکل داده اند همچون پرویز تناولی. لیلیت تریان همزمان با تأسیس دانشکده هنرهای تزیینی در سال ۱۳۳۹ فعالیت خودرا آغاز میکند در آن سالها ایشان از سفر تحصیلی خود که در فرانسه مشغول بود به اتمام رسانده و به ایران برگشته بودند و این همکاری مدت بیست سال به درازا میانجامد. لیلیت تریان شیوهی آموزشی خود را چنان بنا کرده بود که دانشجویان در طول چهار سال تحصیل خود با تمامی شیوه ها و مواد موجوددر هنر مجسمه سازی آشنا میشدند و صد البته شناخت طراحی در راس جای داشت. او درباره طراحی میگوید: طراحی پایه ی همه ی هنرهاست من در هفته های نخست با بچه ها طراحی کار میکردم که البته این شیوه طراحی مختص کلاسهای مجسمه سازی بود، مجسمه سازی روی میز کار بچه ها را مشکل می کرد به همین خاطر از مسئولین دانشکده خواسته بودم که چرخ های گردان تهیه کنند تا بچه ها بتوانندحجم هایشان را روی آن بچرخانند و بر روی اثر خود اشراف داشته باشند سخت کوشی لیلیت تریان در آموزش برای بسیاری از اساتید قابل توجه و الگو بود او در این باره میگوید:من تنها بودم و حدود ۶۰ دانشجو را در طول هفته آموزش میدادم. آنها مجبور بودند در پایان هفته یک کار را برای ژوژمان آماده کنند، .برنامهای داشتم که در طی یک روز انجام میشد. دانشجویان مکلف بودند که پروژه تعریف شده را در یک روز به انتها برسانند. بچه ها عادت کرده بودند به کپی کردن از کارهای دیگران، تا یک پروژه تعریف میکردم آنها به کتابخانه میرفتند و از کتابهای موجود کپی برمیداشتند .
🌸🌿
🔴#یادمان
#لیلیت_تریان / مادر مجسمهسازی ایران
نگاهی به زندگی لیلیت تریان Terian Lilith لیلیت تریان متولد ۱۳۰۹ تهران است که پس از تحصیلات ابتدایی و متوسطه، تحصیل در دانشکده هنرهای زیبا را ناتمام گذاشت و به مدرسه بوزار فرانسه رفت. وی در آنجا هنر مجسمه سازی را فرا گرفت ودربازگشت به ایران در سال ۱۳۳۹ شمسی به تدریس هنر در دانشکده هنرهای تزئینی اهتمام نمود که پارهای از هنرمندان شاخص امروز ایران از شاگردان وی به شمار میآیند . هنرمندان ارمنی، در جنبش مدرنیسم ایران در دهه ۳۰ و ۴۰ شمسی، سهمی عمده و مؤثر دارند. دربیینال اول و دوم، که آغاز جهش هنرمندان هنرهای تجسمی ایران و تثبیت آن است، حجم کمی و کیفی نقاشان و تندیسگران ارمنی سخت چشمگیر است. حضور هنرمند پیشتازی چون مارکوگرکوریان، ملکانیان، آیوازیان، وسکانیان، واسپور، و اما آبراهیمیان تا حدی به نقاشی مدرن ایران ولیلیت تریان در مجسمه سازی سمتوسو میدهد. اختصاص جوایز بیینال به برخی از این هنرمندان از سوی داوران بینالمللی، بر درستی شیوه نگاه و کار آنان صحه میگذارد و عدهای از جوانان را به راه آنها میکشاند.
اما در دهه ۵۰ ، به جز مارکو و سیراک و ادمن، شاهد غیبت تدریجی این هنرمندان از عرصه هنر نقاشی ایران هستیم یا اینکه در دهه ۵۰ ، هنر بازار پررونقی دارد از جمله این اساتید که تاثیر مهمی بر مجسمه سازی ایران گذاشتند بانو لیلیت تریان میباشد که نه حتی در خلق اثر هنری بلکه تدریس منحصر به فرد ایشان بزرگان هنر مجسمه سازی ایران را به بار داشت استاد لیلیت تریان در میان هنرمندان ارامنه جلوه وجایگاه دیگری دارد. ایشان سالهای سال با اعتقاد به این نکته که توسعه هنر مجسمه سازی ایران چیزی بیش از تلاشهای فردی هنرمندان را میطلبد، نسبت به آموزش این هنر کمر همت بست و علیرغم توانمندیهای غیر قابل انکار در خلق آثار ماندگار، تمام توش و توان خود را صرف آموزش و توسعه هنر مجسمه سازی نمود به گونه ای که هم اکنون با جرأت تمام میتوان گفت که بخش عمدهای از هنر مجسمه سازی کشور ما را شاگردان این استاد فرزانه شکل داده اند همچون پرویز تناولی. لیلیت تریان همزمان با تأسیس دانشکده هنرهای تزیینی در سال ۱۳۳۹ فعالیت خودرا آغاز میکند در آن سالها ایشان از سفر تحصیلی خود که در فرانسه مشغول بود به اتمام رسانده و به ایران برگشته بودند و این همکاری مدت بیست سال به درازا میانجامد. لیلیت تریان شیوهی آموزشی خود را چنان بنا کرده بود که دانشجویان در طول چهار سال تحصیل خود با تمامی شیوه ها و مواد موجوددر هنر مجسمه سازی آشنا میشدند و صد البته شناخت طراحی در راس جای داشت. او درباره طراحی میگوید: طراحی پایه ی همه ی هنرهاست من در هفته های نخست با بچه ها طراحی کار میکردم که البته این شیوه طراحی مختص کلاسهای مجسمه سازی بود، مجسمه سازی روی میز کار بچه ها را مشکل می کرد به همین خاطر از مسئولین دانشکده خواسته بودم که چرخ های گردان تهیه کنند تا بچه ها بتوانندحجم هایشان را روی آن بچرخانند و بر روی اثر خود اشراف داشته باشند سخت کوشی لیلیت تریان در آموزش برای بسیاری از اساتید قابل توجه و الگو بود او در این باره میگوید:من تنها بودم و حدود ۶۰ دانشجو را در طول هفته آموزش میدادم. آنها مجبور بودند در پایان هفته یک کار را برای ژوژمان آماده کنند، .برنامهای داشتم که در طی یک روز انجام میشد. دانشجویان مکلف بودند که پروژه تعریف شده را در یک روز به انتها برسانند. بچه ها عادت کرده بودند به کپی کردن از کارهای دیگران، تا یک پروژه تعریف میکردم آنها به کتابخانه میرفتند و از کتابهای موجود کپی برمیداشتند .