🔴#موسیقی_ملل
#معرقی_هنرمند
#سالواتور_آدامو
Salvatore, Knight Adamo
۱ نوامبر ۱۹۴۳
سالواتور آدامو خواننده و آهنگسازی ست که از سال ۱۹۶۲ تا ۲۰۱۸ یعنی از ۱۹ سالگی تا امروز ۵۰ آلبوم منتشر کرده است که اکثر آن به زبان فرانسوی است؛ او همچنین ۱۲۴ تکترانه هم به زبانهای مختلف از آلمانی تا اسپانیایی و ایتالیایی ارائه کرده است.
سالواتور در ایتالیا به دنیا آمده و در بلژیک بزرگ شده است.
افتخارات او در عرصه موسیقی بسیار است، همین اواخر در سال ۲۰۱۰ او جایزه بزرگ موسیقی بینالمللی زبان فرانسه را برای یک عمر فعالیت دریافت کرد.
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
#معرقی_هنرمند
#سالواتور_آدامو
Salvatore, Knight Adamo
۱ نوامبر ۱۹۴۳
سالواتور آدامو خواننده و آهنگسازی ست که از سال ۱۹۶۲ تا ۲۰۱۸ یعنی از ۱۹ سالگی تا امروز ۵۰ آلبوم منتشر کرده است که اکثر آن به زبان فرانسوی است؛ او همچنین ۱۲۴ تکترانه هم به زبانهای مختلف از آلمانی تا اسپانیایی و ایتالیایی ارائه کرده است.
سالواتور در ایتالیا به دنیا آمده و در بلژیک بزرگ شده است.
افتخارات او در عرصه موسیقی بسیار است، همین اواخر در سال ۲۰۱۰ او جایزه بزرگ موسیقی بینالمللی زبان فرانسه را برای یک عمر فعالیت دریافت کرد.
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#نقاشی
#معرقی_هنرمند
▪️#رافائل_سانتسیو Raffaello Sanzio
یا رافائلو سانتی (خود نگاره)
متولد: ۶ آوریل ۱۴۸۳ میلادی
درگذشت :۶ آوریل ۱۵۲۰ میلادی
نقاش و معمار
رافائل،نمونه وارترین هنرمنددورهٔ رنسانس
پیشرفتهاست.او با آنکه شدیداً تحت تأثیر لئوناردوداوینچی و میکلانژ بود،
سبک خاصی پدیدآورد که آرمانهای
هنر رنسانس پیشرفته را به روشنی بیان میکند.
در ششم آوریل سال 1520، در تولد ۳۷ سالگی رافائل، او به ناگهان و به دلیلی مرموز در رم درگذشت. رافائل در آن زمان روی بزرگترین نقاشی روی بوم خود کار میکرد که سه سال قبل سفارش داده شده بود. در طی مراسم باشکوه تدفین وی در واتیکان، تابلوی نیمه تمامش را روی مقبرهاش تکیه دادند. پیکر او در پانتئون رم به خاک سپرده شد.
رافائل سانتسیو که اغلب به نام رافائل مورد خطاب قرار گرفته و با این نام در جهان مشهور می باشد یکی از بزرگترین نقاشان و معماران دوران رنسانس متاخر بوده است. آثار این نقاش بزرگ به دلیل فرم های بسیار زیبا و روان، ترکیب بندی های استثنایی و گرایشات نئوپلاتونیک (نو افلاطونی) که تلاش در راه بیان عظمت فیگور انسان از اهداف مهمش می باشد، بسیار مشهور است.
رافائل به شدت مورد تحسین معاصران خود بود، اگرچه در طبقه بندی های هنری اغلب کمی پایین تر از میکل آنژ قرار می گرفت. سبک منریسم همزمان با مرگ وی آغاز شد. پس از آن سبک باروک سر برآورد که به مقدار زیادی قوانین منریسم را زیر پا گذاشت و تقریبا با سبک رافائل نیز مغایرت داشت. والتر فریدلندر تاریخ شناس آلمانی می گوید با مرگ رافائل و ظهور جنبش باروک به واقع سبک رنسانس و هنر کلاسیک کم رنگ و خشک شدند. عده ای بر این عقیده هستند که به واقع رافائل تا اواسط قرن شانزدهم یک نماد ایده آل برای هنری متعادل به حساب می آمد. با پشتکار و توان بسیاری که در نهاد او وجود داشت قوانین زیبای تعادل و استانداردهای آن را حفظ می کرد، و در عین حال از قوانین هنری خود در جهت زیبا و ظریف تر جلوه دادن اثر هنری نیز تبعیت می نمود. به بیان دیگر می توان رافائل را نمادی بسیار ایده آل برای افرادی تلقی کرد که از ایستایی و خشک بودن سبک منریسم اجتناب کرده و شکوه و عظمت منریسم را ستایش می کردند. خشکی و ایستایی که می توان در کارهای میکل آنژ ملاحظه کرد.
دو نویسنده بزرگ و جهانی ایتالیایی به نامهای الودویکو دولچه و پیترو ارتینو بر این باور بودند که این خصوصیات رافائل ناجی اومانیسم رنسانسی بوده است. امری که در سبک خشک و سفت و سخت میکل آنژ نمی توان از آن سراغ گرفت. توان و قدرت این هنرمند به حدی بوده که شخصی مانند جورجو وازاری که از
طرفداران متعصب میکل آنژ بوده نیز سر تعظیم و ستایش در برابر این هنرمند بزرگ فرود آورده است.
ترکیب بندی های این هنرمند بزرگ به واقع سنگ بنای آموزش هنر آکادمیک شد و تا اواخر قرن نوزدهم نیز در دکوراسیون های داخلی از ترکیب بندی های وی بهره می بردند. رافائل یکی از الگوهای بزرگ در سبک نقاشی موضوعی نیز به شمار می رود. سر جاشوا رینولدز نقاش مشهور انگلیسی در مورد نقاشی های وی می گوید آثار او در عین سادگی دارای وقار ، شکوه و عظمتی ستودنی می باشند. وی در قرن جاری نیز توسط منتقدین هنری به عنوان یکی از مشهور ترین و محبوب ترین اساتید رنسانس به شمار می آید.
🎨#نقاشی
▪️مکتب آتن Scuola di Atene
▪️اثر رافائل ۱۵۱۰
▫️تکنیک فرسک،کاخ آپوستولیک، واتیکان
یکی از معروفترین آثار رافائل است که در خلال سالهای ۱۵۱۰ و ۱۵۱۱ میلادی به عنوان بخشی از نقشهای دیواری اقامتگاه پاپ در واتیکان خلق شدهاست.
این اثر به عنوان شاهکار رافائل و تجسمی تمام عیار از روح کلاسیک دوران اوج رنسانس شناخته میشود، زمانی که پاپ جولیوس دوم به تشویق هنرمندان بزرگی چون رافائل، لئوناردو داوینچی، دل سارتو و میکل آنژ پرداخت و شهر رم، عملاً جایگزین شهر فلورانس در تمرکز آثار هنری اروپا در طول سالهای رنسانس شد.
در این اثر، چهرههای مختلفی از مشهورترین فلاسفه یونان باستان،دانشمندان و دیگرشخصیتهای شناخته شده به تصویر کشیده شدهاند. به دلیل این که خود رافائل بهطورصریح به نام شخصیتهای موجود در اثر اشاره نکردهاست یا منبع مشخصی دربارهٔ این اثر و نامگذاری شخصیتهای آن وجود ندارد، تشخیص آنها همواره با شبهاتی همراه بودهاست، با این حال توافقی کلی در نامگذاری این عده وجود دارد.به عبارت دیگر،از سقراط، افلاطون و ارسطو تا فیثاغورث،
بطلمیوس، اقلیدس، زرتشت و ابن رشد، همگی در این عکس یادگاری باستانی دیده میشوند.
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
📚🤔
🔴#نقاشی
#معرقی_هنرمند
▪️#رافائل_سانتسیو Raffaello Sanzio
یا رافائلو سانتی (خود نگاره)
متولد: ۶ آوریل ۱۴۸۳ میلادی
درگذشت :۶ آوریل ۱۵۲۰ میلادی
نقاش و معمار
رافائل،نمونه وارترین هنرمنددورهٔ رنسانس
پیشرفتهاست.او با آنکه شدیداً تحت تأثیر لئوناردوداوینچی و میکلانژ بود،
سبک خاصی پدیدآورد که آرمانهای
هنر رنسانس پیشرفته را به روشنی بیان میکند.
در ششم آوریل سال 1520، در تولد ۳۷ سالگی رافائل، او به ناگهان و به دلیلی مرموز در رم درگذشت. رافائل در آن زمان روی بزرگترین نقاشی روی بوم خود کار میکرد که سه سال قبل سفارش داده شده بود. در طی مراسم باشکوه تدفین وی در واتیکان، تابلوی نیمه تمامش را روی مقبرهاش تکیه دادند. پیکر او در پانتئون رم به خاک سپرده شد.
رافائل سانتسیو که اغلب به نام رافائل مورد خطاب قرار گرفته و با این نام در جهان مشهور می باشد یکی از بزرگترین نقاشان و معماران دوران رنسانس متاخر بوده است. آثار این نقاش بزرگ به دلیل فرم های بسیار زیبا و روان، ترکیب بندی های استثنایی و گرایشات نئوپلاتونیک (نو افلاطونی) که تلاش در راه بیان عظمت فیگور انسان از اهداف مهمش می باشد، بسیار مشهور است.
رافائل به شدت مورد تحسین معاصران خود بود، اگرچه در طبقه بندی های هنری اغلب کمی پایین تر از میکل آنژ قرار می گرفت. سبک منریسم همزمان با مرگ وی آغاز شد. پس از آن سبک باروک سر برآورد که به مقدار زیادی قوانین منریسم را زیر پا گذاشت و تقریبا با سبک رافائل نیز مغایرت داشت. والتر فریدلندر تاریخ شناس آلمانی می گوید با مرگ رافائل و ظهور جنبش باروک به واقع سبک رنسانس و هنر کلاسیک کم رنگ و خشک شدند. عده ای بر این عقیده هستند که به واقع رافائل تا اواسط قرن شانزدهم یک نماد ایده آل برای هنری متعادل به حساب می آمد. با پشتکار و توان بسیاری که در نهاد او وجود داشت قوانین زیبای تعادل و استانداردهای آن را حفظ می کرد، و در عین حال از قوانین هنری خود در جهت زیبا و ظریف تر جلوه دادن اثر هنری نیز تبعیت می نمود. به بیان دیگر می توان رافائل را نمادی بسیار ایده آل برای افرادی تلقی کرد که از ایستایی و خشک بودن سبک منریسم اجتناب کرده و شکوه و عظمت منریسم را ستایش می کردند. خشکی و ایستایی که می توان در کارهای میکل آنژ ملاحظه کرد.
دو نویسنده بزرگ و جهانی ایتالیایی به نامهای الودویکو دولچه و پیترو ارتینو بر این باور بودند که این خصوصیات رافائل ناجی اومانیسم رنسانسی بوده است. امری که در سبک خشک و سفت و سخت میکل آنژ نمی توان از آن سراغ گرفت. توان و قدرت این هنرمند به حدی بوده که شخصی مانند جورجو وازاری که از
طرفداران متعصب میکل آنژ بوده نیز سر تعظیم و ستایش در برابر این هنرمند بزرگ فرود آورده است.
ترکیب بندی های این هنرمند بزرگ به واقع سنگ بنای آموزش هنر آکادمیک شد و تا اواخر قرن نوزدهم نیز در دکوراسیون های داخلی از ترکیب بندی های وی بهره می بردند. رافائل یکی از الگوهای بزرگ در سبک نقاشی موضوعی نیز به شمار می رود. سر جاشوا رینولدز نقاش مشهور انگلیسی در مورد نقاشی های وی می گوید آثار او در عین سادگی دارای وقار ، شکوه و عظمتی ستودنی می باشند. وی در قرن جاری نیز توسط منتقدین هنری به عنوان یکی از مشهور ترین و محبوب ترین اساتید رنسانس به شمار می آید.
🎨#نقاشی
▪️مکتب آتن Scuola di Atene
▪️اثر رافائل ۱۵۱۰
▫️تکنیک فرسک،کاخ آپوستولیک، واتیکان
یکی از معروفترین آثار رافائل است که در خلال سالهای ۱۵۱۰ و ۱۵۱۱ میلادی به عنوان بخشی از نقشهای دیواری اقامتگاه پاپ در واتیکان خلق شدهاست.
این اثر به عنوان شاهکار رافائل و تجسمی تمام عیار از روح کلاسیک دوران اوج رنسانس شناخته میشود، زمانی که پاپ جولیوس دوم به تشویق هنرمندان بزرگی چون رافائل، لئوناردو داوینچی، دل سارتو و میکل آنژ پرداخت و شهر رم، عملاً جایگزین شهر فلورانس در تمرکز آثار هنری اروپا در طول سالهای رنسانس شد.
در این اثر، چهرههای مختلفی از مشهورترین فلاسفه یونان باستان،دانشمندان و دیگرشخصیتهای شناخته شده به تصویر کشیده شدهاند. به دلیل این که خود رافائل بهطورصریح به نام شخصیتهای موجود در اثر اشاره نکردهاست یا منبع مشخصی دربارهٔ این اثر و نامگذاری شخصیتهای آن وجود ندارد، تشخیص آنها همواره با شبهاتی همراه بودهاست، با این حال توافقی کلی در نامگذاری این عده وجود دارد.به عبارت دیگر،از سقراط، افلاطون و ارسطو تا فیثاغورث،
بطلمیوس، اقلیدس، زرتشت و ابن رشد، همگی در این عکس یادگاری باستانی دیده میشوند.
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity