🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#موسیقی_تلفیقی
#انور_براهم
ساز عود، یکی از پهناورترین حوزه ها را، در بین سازهای باستانی در اختیار دارد. از شرق اروپا گرفته تا شرق آسیا، در اسپانیا و یونان تا اعراب و ایرانیها و چین و ژاپن، انواع و اشکال مختلف عود در دستان نوازندگان آنها قرار دارد. "انور براهم" آهنگساز و عودنواز اهل کشور تونس، از مطرح ترین عودنوازان جهان است که نوگرایی او در نواختن این ساز و همچنین در آهنگسازی، سبب گردیده تا نه تنها از سوی مخاطبان هنردوست، بلکه از منظر منتقدان نیز، جایگاه منحصر به فردی را بدست آورد. وی این ساز را وارد سبک جَز و نیو اِیج کرده و سالهاست با کوارتت مشهورش در بهترین فستیوالهای دنیا اجرای برنامه می کند. احتمالاً به محض شنیدن نام جَز، نواهای این سبک در دهههای ۴۰ و ۵۰ میلادی، به خاطر متبادر می گردد؛ ارکسترهای بزرگ تشکیل شده از سازهای بادی که در کنار پیانو و کنترباس همنوازی میکنند. اما جدا از تمام تصویرهای کلیشهای، موسیقی جَز در یکصد سال اخیر سرشار از نوآوریهای توقفناپذیر بوده و گسترهی متنوعی از صداها، رنگها و الحانِ موسیقایی را در خود جای داده است.
"براهم" که امروز فراتر از طبقهبندیهای مرسوم به برداشتی شاعرانه و منحصربهفرد از جَز رسیده است؛ درباره آشناییاش با این سبک میگوید: «وقتی پانزده سالم بود، بداههنوازی "کیت جرت" در کنسرت کلن را گوش دادم. این یک شوک بزرگ برای من بود. به نحوی، او بود که درهای موسیقی جَز را به روی من باز کرد. و از آن پس بود که من واقعاً میخواستم با موزیسینهای جَز ساز بزنم.» در حقیقت آنچیزی که امروز در مرزهای پهناور جَز شنیده میشود بسیار گستردهتر از آن است که بتوان همه آنها را با استانداردهای اولیه این ژانر شناسایی کرد. فرمهای منعطف و روح آزادِ جَز این امکان را در طول سالهای متمادی به وجود آوردند که هنرمندان این سبک، هم از ریشهها و مولفههای سبکهای دیگر در آثار خود بهره ببرند و هم بتوانند سازهای مختلفی از گوشه و کنار جهان را در چارچوب موسیقی جَز به کار گیرند.
هر جا صحبت از "انور براهم" باشد، بیشتر به سبک موسیقایی او و پیوند شخصی و عمیقی پرداخته میشود که توانسته است میان عود و موسیقی جَز برقرار کند. با این حال نمیتوان هنر "براهم" در تکنوازی و لحن ویژهی او در عودنوازی را نادیده گرفت. انگشتگذاری و مدل نواختن سیمها توسط او منحصربهفرد و دارای راز و رمزی شخصی است. در بررسی آثار "انور" به قطعات تکنوازی ای برمیخوریم که جنبههای متفاوتی از نوازندگی او را در کنار آهنگسازیهای درخشانش معرفی میکنند. قطعات سولوی وی، از اولین آلبومِ پخش جهانیاش، «برزخ» در سال ۱۹۹۱ تا آلبوم «کافه آستاراخان» او در سال ۱۹۹۹ در جریان است. "براهم" در میان قطعات «کافه آستاراخان» که با الهام از موسیقی آندلس و شمال آفریقا، تا روسیه، آذربایجان و آسیای میانه تصنیف کرده، دو قطعهی سولو را عرضه میکند که روح شرقی عود "براهم" و نهایت انعطاف او در تکنوازی را نشان میدهند
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#موسیقی_تلفیقی
#انور_براهم
ساز عود، یکی از پهناورترین حوزه ها را، در بین سازهای باستانی در اختیار دارد. از شرق اروپا گرفته تا شرق آسیا، در اسپانیا و یونان تا اعراب و ایرانیها و چین و ژاپن، انواع و اشکال مختلف عود در دستان نوازندگان آنها قرار دارد. "انور براهم" آهنگساز و عودنواز اهل کشور تونس، از مطرح ترین عودنوازان جهان است که نوگرایی او در نواختن این ساز و همچنین در آهنگسازی، سبب گردیده تا نه تنها از سوی مخاطبان هنردوست، بلکه از منظر منتقدان نیز، جایگاه منحصر به فردی را بدست آورد. وی این ساز را وارد سبک جَز و نیو اِیج کرده و سالهاست با کوارتت مشهورش در بهترین فستیوالهای دنیا اجرای برنامه می کند. احتمالاً به محض شنیدن نام جَز، نواهای این سبک در دهههای ۴۰ و ۵۰ میلادی، به خاطر متبادر می گردد؛ ارکسترهای بزرگ تشکیل شده از سازهای بادی که در کنار پیانو و کنترباس همنوازی میکنند. اما جدا از تمام تصویرهای کلیشهای، موسیقی جَز در یکصد سال اخیر سرشار از نوآوریهای توقفناپذیر بوده و گسترهی متنوعی از صداها، رنگها و الحانِ موسیقایی را در خود جای داده است.
"براهم" که امروز فراتر از طبقهبندیهای مرسوم به برداشتی شاعرانه و منحصربهفرد از جَز رسیده است؛ درباره آشناییاش با این سبک میگوید: «وقتی پانزده سالم بود، بداههنوازی "کیت جرت" در کنسرت کلن را گوش دادم. این یک شوک بزرگ برای من بود. به نحوی، او بود که درهای موسیقی جَز را به روی من باز کرد. و از آن پس بود که من واقعاً میخواستم با موزیسینهای جَز ساز بزنم.» در حقیقت آنچیزی که امروز در مرزهای پهناور جَز شنیده میشود بسیار گستردهتر از آن است که بتوان همه آنها را با استانداردهای اولیه این ژانر شناسایی کرد. فرمهای منعطف و روح آزادِ جَز این امکان را در طول سالهای متمادی به وجود آوردند که هنرمندان این سبک، هم از ریشهها و مولفههای سبکهای دیگر در آثار خود بهره ببرند و هم بتوانند سازهای مختلفی از گوشه و کنار جهان را در چارچوب موسیقی جَز به کار گیرند.
هر جا صحبت از "انور براهم" باشد، بیشتر به سبک موسیقایی او و پیوند شخصی و عمیقی پرداخته میشود که توانسته است میان عود و موسیقی جَز برقرار کند. با این حال نمیتوان هنر "براهم" در تکنوازی و لحن ویژهی او در عودنوازی را نادیده گرفت. انگشتگذاری و مدل نواختن سیمها توسط او منحصربهفرد و دارای راز و رمزی شخصی است. در بررسی آثار "انور" به قطعات تکنوازی ای برمیخوریم که جنبههای متفاوتی از نوازندگی او را در کنار آهنگسازیهای درخشانش معرفی میکنند. قطعات سولوی وی، از اولین آلبومِ پخش جهانیاش، «برزخ» در سال ۱۹۹۱ تا آلبوم «کافه آستاراخان» او در سال ۱۹۹۹ در جریان است. "براهم" در میان قطعات «کافه آستاراخان» که با الهام از موسیقی آندلس و شمال آفریقا، تا روسیه، آذربایجان و آسیای میانه تصنیف کرده، دو قطعهی سولو را عرضه میکند که روح شرقی عود "براهم" و نهایت انعطاف او در تکنوازی را نشان میدهند
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
Telegram
Book_iran_city
📚#معرفی_کتاب
🎨#معرفی_نقاشی
🎼#موسیقی_ناب
📜#اشعار_ناب
📰#سخنان_بزرگان
📽#دیالوگ_سینما
📷#عکس_نوشته
🎨#معرفی_نقاشی
🎼#موسیقی_ناب
📜#اشعار_ناب
📰#سخنان_بزرگان
📽#دیالوگ_سینما
📷#عکس_نوشته
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#موسیقی_تلفیقی 🎼
#انور_براهم
ساز عود، یکی از پهناورترین حوزه ها را، در بین سازهای باستانی در اختیار دارد. از شرق اروپا گرفته تا شرق آسیا، در اسپانیا و یونان تا اعراب و ایرانیها و چین و ژاپن، انواع و اشکال مختلف عود در دستان نوازندگان آنها قرار دارد. "انور براهم" آهنگساز و عودنواز اهل کشور تونس، از مطرح ترین عودنوازان جهان است که نوگرایی او در نواختن این ساز و همچنین در آهنگسازی، سبب گردیده تا نه تنها از سوی مخاطبان هنردوست، بلکه از منظر منتقدان نیز، جایگاه منحصر به فردی را بدست آورد. وی این ساز را وارد سبک جَز و نیو اِیج کرده و سالهاست با کوارتت مشهورش در بهترین فستیوالهای دنیا اجرای برنامه می کند. احتمالاً به محض شنیدن نام جَز، نواهای این سبک در دهههای ۴۰ و ۵۰ میلادی، به خاطر متبادر می گردد؛ ارکسترهای بزرگ تشکیل شده از سازهای بادی که در کنار پیانو و کنترباس همنوازی میکنند. اما جدا از تمام تصویرهای کلیشهای، موسیقی جَز در یکصد سال اخیر سرشار از نوآوریهای توقفناپذیر بوده و گسترهی متنوعی از صداها، رنگها و الحانِ موسیقایی را در خود جای داده است.
"براهم" که امروز فراتر از طبقهبندیهای مرسوم به برداشتی شاعرانه و منحصربهفرد از جَز رسیده است؛ درباره آشناییاش با این سبک میگوید: «وقتی پانزده سالم بود، بداههنوازی "کیت جرت" در کنسرت کلن را گوش دادم. این یک شوک بزرگ برای من بود. به نحوی، او بود که درهای موسیقی جَز را به روی من باز کرد. و از آن پس بود که من واقعاً میخواستم با موزیسینهای جَز ساز بزنم.» در حقیقت آنچیزی که امروز در مرزهای پهناور جَز شنیده میشود بسیار گستردهتر از آن است که بتوان همه آنها را با استانداردهای اولیه این ژانر شناسایی کرد. فرمهای منعطف و روح آزادِ جَز این امکان را در طول سالهای متمادی به وجود آوردند که هنرمندان این سبک، هم از ریشهها و مولفههای سبکهای دیگر در آثار خود بهره ببرند و هم بتوانند سازهای مختلفی از گوشه و کنار جهان را در چارچوب موسیقی جَز به کار گیرند.
هر جا صحبت از "انور براهم" باشد، بیشتر به سبک موسیقایی او و پیوند شخصی و عمیقی پرداخته میشود که توانسته است میان عود و موسیقی جَز برقرار کند. با این حال نمیتوان هنر "براهم" در تکنوازی و لحن ویژهی او در عودنوازی را نادیده گرفت. انگشتگذاری و مدل نواختن سیمها توسط او منحصربهفرد و دارای راز و رمزی شخصی است. در بررسی آثار "انور" به قطعات تکنوازی ای برمیخوریم که جنبههای متفاوتی از نوازندگی او را در کنار آهنگسازیهای درخشانش معرفی میکنند. قطعات سولوی وی، از اولین آلبومِ پخش جهانیاش، «برزخ» در سال ۱۹۹۱ تا آلبوم «کافه آستاراخان» او در سال ۱۹۹۹ در جریان است. "براهم" در میان قطعات «کافه آستاراخان» که با الهام از موسیقی آندلس و شمال آفریقا، تا روسیه، آذربایجان و آسیای میانه تصنیف کرده، دو قطعهی سولو را عرضه میکند که روح شرقی عود "براهم" و نهایت انعطاف او در تکنوازی را نشان میدهند...
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#موسیقی_تلفیقی 🎼
#انور_براهم
ساز عود، یکی از پهناورترین حوزه ها را، در بین سازهای باستانی در اختیار دارد. از شرق اروپا گرفته تا شرق آسیا، در اسپانیا و یونان تا اعراب و ایرانیها و چین و ژاپن، انواع و اشکال مختلف عود در دستان نوازندگان آنها قرار دارد. "انور براهم" آهنگساز و عودنواز اهل کشور تونس، از مطرح ترین عودنوازان جهان است که نوگرایی او در نواختن این ساز و همچنین در آهنگسازی، سبب گردیده تا نه تنها از سوی مخاطبان هنردوست، بلکه از منظر منتقدان نیز، جایگاه منحصر به فردی را بدست آورد. وی این ساز را وارد سبک جَز و نیو اِیج کرده و سالهاست با کوارتت مشهورش در بهترین فستیوالهای دنیا اجرای برنامه می کند. احتمالاً به محض شنیدن نام جَز، نواهای این سبک در دهههای ۴۰ و ۵۰ میلادی، به خاطر متبادر می گردد؛ ارکسترهای بزرگ تشکیل شده از سازهای بادی که در کنار پیانو و کنترباس همنوازی میکنند. اما جدا از تمام تصویرهای کلیشهای، موسیقی جَز در یکصد سال اخیر سرشار از نوآوریهای توقفناپذیر بوده و گسترهی متنوعی از صداها، رنگها و الحانِ موسیقایی را در خود جای داده است.
"براهم" که امروز فراتر از طبقهبندیهای مرسوم به برداشتی شاعرانه و منحصربهفرد از جَز رسیده است؛ درباره آشناییاش با این سبک میگوید: «وقتی پانزده سالم بود، بداههنوازی "کیت جرت" در کنسرت کلن را گوش دادم. این یک شوک بزرگ برای من بود. به نحوی، او بود که درهای موسیقی جَز را به روی من باز کرد. و از آن پس بود که من واقعاً میخواستم با موزیسینهای جَز ساز بزنم.» در حقیقت آنچیزی که امروز در مرزهای پهناور جَز شنیده میشود بسیار گستردهتر از آن است که بتوان همه آنها را با استانداردهای اولیه این ژانر شناسایی کرد. فرمهای منعطف و روح آزادِ جَز این امکان را در طول سالهای متمادی به وجود آوردند که هنرمندان این سبک، هم از ریشهها و مولفههای سبکهای دیگر در آثار خود بهره ببرند و هم بتوانند سازهای مختلفی از گوشه و کنار جهان را در چارچوب موسیقی جَز به کار گیرند.
هر جا صحبت از "انور براهم" باشد، بیشتر به سبک موسیقایی او و پیوند شخصی و عمیقی پرداخته میشود که توانسته است میان عود و موسیقی جَز برقرار کند. با این حال نمیتوان هنر "براهم" در تکنوازی و لحن ویژهی او در عودنوازی را نادیده گرفت. انگشتگذاری و مدل نواختن سیمها توسط او منحصربهفرد و دارای راز و رمزی شخصی است. در بررسی آثار "انور" به قطعات تکنوازی ای برمیخوریم که جنبههای متفاوتی از نوازندگی او را در کنار آهنگسازیهای درخشانش معرفی میکنند. قطعات سولوی وی، از اولین آلبومِ پخش جهانیاش، «برزخ» در سال ۱۹۹۱ تا آلبوم «کافه آستاراخان» او در سال ۱۹۹۹ در جریان است. "براهم" در میان قطعات «کافه آستاراخان» که با الهام از موسیقی آندلس و شمال آفریقا، تا روسیه، آذربایجان و آسیای میانه تصنیف کرده، دو قطعهی سولو را عرضه میکند که روح شرقی عود "براهم" و نهایت انعطاف او در تکنوازی را نشان میدهند...
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity