🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#موسیقی_ملل_ژاپن 🎼🇯🇵
بیشتر "موسیقی های ژاپنی"، با طبیعت پیوندی دیرینه دارند. با گوش کردن به موسیقیهایشان، می توان طبیعت را در جایی از آن جمله ها، پیدا نمود و ذهن خود را در آنها، رها کرد؛ ودر این راه، بسیار زیبا موسیقی خود را به جهانیان عرضه میکنند.
فرهنگ غنی "موسیقی ژاپن"، "موسیقی عامیانه" و نیز "سنت موسیقی اصیل" این کشور را، که پیشینهای افزون بر ۱۰۰۰ سال دارد، دربرمیگیرد.
در "ژاپن باستان"، به شکل امروزی، مفهومی از "موسيقي" وجود نداشت و به جاي آن، اصطلاحات عيني، مثل: "خواندن"، "رقصيدن"، و "نواختن" به كار مي رفت. بعدها، در قرون چهارم و پنجم، مفهوم چيني "موسيقي" اخذ شد. امروزه در ژاپن، اصطلاح" اونگاکو" براي "موسيقي" به كار برده می شود.
"موسيقي ژاپني"، معمولاً در دو گروه "موسيقي سنتي" و "موسيقي غربي" طبقه بندي مي شود. "هوگاکو" به معنی "موسیقی ژاپنی" و "یوگاکو" به معنی "موسیقی غربی" است. البته "موسیقی پاپ" هم وجود دارد که می تواند هم در دسته سنتی باشد و هم درگروه موسیقی غربی.
"موسیقی سنتی ژاپن"، در گروه های کوچک و با سازها و صداهای محدودی اجرا میشود. کمپوزیسون این موسیقی، معمولا از فرم های ۳ قسمتی به نام "جو-ها-کیو" تشکیل میشوند و شامل یک پیش درآمد است که تاثیر اصلی آن در مرکز و نزدیک به قطعه آخر است. این فرم، بخش اعظم آثار موسیقیایی ژاپنی را تشکیل میدهد و هارمونی به سبک غربی، که تاکید آن بر روی ملودی و ریتم است، معمولا در موسیقی ژاپنی شنیده نمیشود.
بین تمام موسیقی های ملل درجهان، "موسیقی ذن" یعنی "بودیسم ژاپنی"، تافته ای جدا بافته است. رازآلودگی، سکوت و قاطعیت، ژرف نگری، مرگ اندیشی، عناصری هستند که به شکلی جادویی در این موسیقی حضور دارند و شنونده را به شدت تحت تاثیر قرار می دهند. در حقیقت، "موسیقی ذن"، شاید تنها سبکی در جهان باشد که برای تفریح و عشق و حال یا شادی و اندوه و سرگرمی، نیست و شما را قاطعانه در برابر حقیقت و مرگ قرار می دهد...
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#موسیقی_ملل_ژاپن 🎼🇯🇵
بیشتر "موسیقی های ژاپنی"، با طبیعت پیوندی دیرینه دارند. با گوش کردن به موسیقیهایشان، می توان طبیعت را در جایی از آن جمله ها، پیدا نمود و ذهن خود را در آنها، رها کرد؛ ودر این راه، بسیار زیبا موسیقی خود را به جهانیان عرضه میکنند.
فرهنگ غنی "موسیقی ژاپن"، "موسیقی عامیانه" و نیز "سنت موسیقی اصیل" این کشور را، که پیشینهای افزون بر ۱۰۰۰ سال دارد، دربرمیگیرد.
در "ژاپن باستان"، به شکل امروزی، مفهومی از "موسيقي" وجود نداشت و به جاي آن، اصطلاحات عيني، مثل: "خواندن"، "رقصيدن"، و "نواختن" به كار مي رفت. بعدها، در قرون چهارم و پنجم، مفهوم چيني "موسيقي" اخذ شد. امروزه در ژاپن، اصطلاح" اونگاکو" براي "موسيقي" به كار برده می شود.
"موسيقي ژاپني"، معمولاً در دو گروه "موسيقي سنتي" و "موسيقي غربي" طبقه بندي مي شود. "هوگاکو" به معنی "موسیقی ژاپنی" و "یوگاکو" به معنی "موسیقی غربی" است. البته "موسیقی پاپ" هم وجود دارد که می تواند هم در دسته سنتی باشد و هم درگروه موسیقی غربی.
"موسیقی سنتی ژاپن"، در گروه های کوچک و با سازها و صداهای محدودی اجرا میشود. کمپوزیسون این موسیقی، معمولا از فرم های ۳ قسمتی به نام "جو-ها-کیو" تشکیل میشوند و شامل یک پیش درآمد است که تاثیر اصلی آن در مرکز و نزدیک به قطعه آخر است. این فرم، بخش اعظم آثار موسیقیایی ژاپنی را تشکیل میدهد و هارمونی به سبک غربی، که تاکید آن بر روی ملودی و ریتم است، معمولا در موسیقی ژاپنی شنیده نمیشود.
بین تمام موسیقی های ملل درجهان، "موسیقی ذن" یعنی "بودیسم ژاپنی"، تافته ای جدا بافته است. رازآلودگی، سکوت و قاطعیت، ژرف نگری، مرگ اندیشی، عناصری هستند که به شکلی جادویی در این موسیقی حضور دارند و شنونده را به شدت تحت تاثیر قرار می دهند. در حقیقت، "موسیقی ذن"، شاید تنها سبکی در جهان باشد که برای تفریح و عشق و حال یا شادی و اندوه و سرگرمی، نیست و شما را قاطعانه در برابر حقیقت و مرگ قرار می دهد...
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity