🌼🍃🌸🍃🌺🍃🌸🍃🌺
🍃🌺🍃🌸🍃🌺
🌺🍃🌸
🌸
🔆

🔵 #موسیقی_کلاسیک_غربی
#فردریک_شوپن

آوازه ی "شوپن" به عنوان شاعر پیانو، پس از گذشت دوقرن، نه تنها کاستی نگرفته، که با گذشت ایام و با اهمیت یافتن موسیقی در جهانِ معاصر بیش از پیش فزونی یافته است. نیمه ی دوم قرن نوزدهم را باید سالهای باریدن و شکفتن رمانتیزم در جهان موسیقی دانست. با این همه، ریشه ها و رگه های نخستینِ رمانتیزم را، می توان در اوایل همان قرن و یا حتی شاید در سالهای پایانی قرن هجدهم جستجو کرد. "بتهوون" و پس از او "شوبرت" و "شوپن" نخستین آهنگ سازانی هستند که نطفه ی رمانتیزم در آفریده های آنان پرورانده شد. در این میان در کارهای "شوپن" کارکردِ رگه های رمانتیک چشمگیرتر است. دلیلش نیز شاید این باشد که، موسیقی او و شیوه نواختنش با موسیقی اِسلاو و آهنگ های محلی لهستان درآمیخته بود. "فردریک شوپن" در سال ۱۸۱۰م از پدری فرانسوی و مادری لهستانی در روستایی نزدیک به ورشو، دیده به جهان گشود و تحصیلات خود را در کنسرتوار شهرِ ورشو به پایان رسانید.

در آن زمان لهستان، در اِشغال سه حکومتِ روسیه و اتریش و آلمان بود و جوانان پرشورِ لهستان، در پنهانی با اِشغالگران، مبارزه می کردند. همین وضعیت بر قلیانِ احساسی میهنی "شوپَن"، سخت تاثیر گذاشته و موسیقی او را سرشار از حس و هیجان می ساخت. شوپَن در سفری به آلمان با "پاگانی نی" و مهارت های ویولن نوازی او آشنا شده و تصمیم گرفت شیوه های قدرتمندانه ی او را در پیانو بکار گیرد و چنین نیز انجام داد و از خود، الگویی برای پیانو نوازی کمال یافته، بوجود آورد. گرچه "شوپن" دیگر هرگز به لهستان بازنگشت و برای همیشه به فرانسه مهاجرت کرد، اما از فکرِ وطن غافل نیز نماند و همیشه در انتظار انقلابی بزرگ برای لهستان بود. در سال ۱۸۳۱ م تازه از ورشو خارج شده و هنوز پایش به فرانسه نرسیده بود که در وین، خبر قیام هموطنانش علیه سلطه روسیه را شنید. این قیام با وجود امیدها و پیروزی‌های اولیه مردم در نهایت سرکوب شد. بسیاری از هموطنان شوپن که در خارج از کشور زندگی می‌کردند طی این دوران برای پیوستن به مردم به لهستان رفتند.

"شوپن" مردد و بیمار، چند بار تصمیم گرفت به کشورش برگردد و یک‌بار هم تا نیمه‌راه رفت، اما به خاطر شدت بیماری از ادامه راه بازماند. اتودِ شماره ۱۲ "شوپن" به نام «اتود انقلابی»، بازتاب این آرزوی بزرگ است. «اتود انقلابی» که همچون دیگر اتودهای "شوپن" از جنبه‌های زیبایی‌شناسی، آموزشی و توسعه و کشف امکانات تازه ساز پیانو برخوردار است، در شرایطی استثنایی ناگهان تبدیل به فریادی پرخروش، علیه متجاوزان می‌شود و از این نظر در میان مجموعه بیست و هفت اتوود "شوپن" به تابلوی «گوئرنیکای پیکاسو»- که آن هم در اعتراض به حمله نیروهای فاشیست به هموطنانش به تصویر کشیده شده-، شباهت دارد.

تکنیکِ این قطعه، در سرعت بالای دست چپ هست که نوعی خشونت و هیجانِ آهنگساز را نشان میدهد ... وی میخواهد مردم کشورش را به حمله مقابل دشمن دعوت کند. در مقابل حملات نتهای دست چپ نوازنده، دست راستی خاص، به گوش میرسد که گویی غم و اندوه و داد و فریاد و اعتراض را به دنبال خود میکشاند ..
"شوپن" به طرز وحشتناکی آکورد های این قطعه را در کنار هم قرار داده تا آشفتگی و هیجان جنگ را نشان دهد. می‌گویند این اثر، هنگام حمله آلمان به لهستان و آغاز جنگ جهانی دوم به عنوان آخرین برنامه رادیو ورشو در زیر بمباران سنگین نیروهای نازی پخش شد...
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw

🔆
🌸
🌺🍃🌸
🍃🌺🍃🌸🍃🌺
🌼🍃🌸🍃🌺🍃🌸🍃