🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#موسیقی_کوبایی 🎼
#ارنستو_لکواونا
در قرن نوزدهم، سمفونيها، اپراها و موسيقی پيانويی كوبا، ابتدا كلاسيك بودند و سپس عمدتاً رومانتيك شدند."ارنستو لکواونا"آهنگساز و نوازنده کوبایی، یکی از مشهورترین موزیسین های دوره رمانتیک کوبا بود و نقش عمده ای در ارائه موسیقی مردمی قرن اخیر درکوبا را داشت. "موریس راول" آهنگساز فرانسوی می گوید: "او چیزی بیش از یک پیانیست و آهنگساز است، من فکر می کنم که غنای ملودیک ارکستر "مالاگوئنای" او به مراتب بیشتر از" بولروی" Boleri است.
"ارنستو" اولین ارکستر لاتین موفق را به آمریکا برد، بسیاری از چهره های سرشناس موسیقی لاتین را پرورش داد و آهنگ های ماندگار بسیاری را تصنیف کرد. او به عنوان نویسنده اشعار در رقابت با "تین پن الی"، به موفقیت دست یافت و همزمان بعنوان یک آهنگساز کلاسیک معاصر نیز شناخته شد.
"لکواونا" در ششم آگوست سال ۱۸۹۵ در شهر "گوآنابکوا" کوبا متولد شد. پدرش ویراستار روزنامه و خودش، کودک بسیار باهوشی بود. در ۵ سالگی آموزش موسیقی را آغاز کرد، دو خواهر و دو برادر داشت که همگی نوازنده بودند. از خواهربزرگترش "ارنستینا" درس و مشق پیانو می گرفت. در هنرستان ملی موسیقی "هاوانا" مشغول به تحصیل شد و در سن ۱۵ سالگی از آنجا فارغ التحصیل شد. سپس در کنار "موریس راول" در پاریس به تحصیل موسیقی ادامه داد و به آمریکا رفت و در آنجا به اجرای تک نوازی پرداخت. در سال ۱۹۲۷ یکی از ماندگارترین قطعات موسیقی فلامنکو بنام "مالاگوئنا" را به عنوان اولین اثر برجسته اش در زمینه آهنگسازی، در سالن "تئاتر راکسی" در شهر نیویورک معرفی و اجرا کرد. اثر دیگر او "اندالوچیا" در سال ۱۹۳۰ به بازار عرضه شد که بعدها در سال ۱۹۴۰ مجددا با متنی به زبان انگلیسی با نام
"the breeze And"
تغییر داد.
به دنبال موفقیت ارکستر "دون آزپیازو"، در یکی از سالن های هاوانا، به عنوان اولین گروه لاتین در آمریکا به فعالیت حرفه ای مشغول شد. "لکواونا" یک ارکستر کوبایی به نام برادران پاولو را تشکیل داد که بعدها نام آنرا
"lecuona Cuban boys"
تغییر داد. این گروه با موفقیت بسیاری دز آمریکا و اروپا مواجه شد و تا اواسط دهه ۱۹۳۰ که گروه از هم پاشیده شد، به کار خود ادامه داد. او در آن سال در فیلم موزیکال
"Cuban love song"
ظاهر شد. "لکواونا" در قالب های مختلف آهنگسازی می کرد، از "کانتانا"(موسیقی خاصی برای یک ساز و گروه کر) گرفته تا قطعاتی برای پیانو ، آهنگ ها و اشعارش جزو ماندگارترین آهنگ هاست.
"لکواونا" جزو اولین آهنگسازان فیلم بود که برای تعداد بی شماری از فیلم های آمریکایی و آمریکای لاتین موسیقی تهیه کرده است. وی در سال ۱۹۴۳ به دریافت عنوان افتخاری وابسته فرهنگی سفارت کوبا در واشنگتن نائل شد هر چند از آن سال به بعد او به ندرت به اجرای موسیقی پرداخت. لکواونا بیشتر زندگی اش را در مزارع کوبا گذراند، اوقات بی کاریش را به پرورش حیوانات و پرندگان می گذراند و هرگز ازدواج نکرد.
او در سال ۱۹۶۰ برای همیشه کوبا را ترک کرد و با خود عهد بست تا زمان آزادی کوبا و رهایی آن از کمونیسم، نوازندگی نکند پس از چندی در سال ۱۹۶۳ برای استراحت و تعطیلات به جزایر قناری سفر کرد و در یک کنسرت افتخاری در آنجا حضور یافت، در همانجا زندگی را بدرود گفت و در "قبرستان دروازه بهشت" آن جزیره به خاک سپرده شد.
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
📚🤔
🔴#موسیقی_کوبایی 🎼
#ارنستو_لکواونا
در قرن نوزدهم، سمفونيها، اپراها و موسيقی پيانويی كوبا، ابتدا كلاسيك بودند و سپس عمدتاً رومانتيك شدند."ارنستو لکواونا"آهنگساز و نوازنده کوبایی، یکی از مشهورترین موزیسین های دوره رمانتیک کوبا بود و نقش عمده ای در ارائه موسیقی مردمی قرن اخیر درکوبا را داشت. "موریس راول" آهنگساز فرانسوی می گوید: "او چیزی بیش از یک پیانیست و آهنگساز است، من فکر می کنم که غنای ملودیک ارکستر "مالاگوئنای" او به مراتب بیشتر از" بولروی" Boleri است.
"ارنستو" اولین ارکستر لاتین موفق را به آمریکا برد، بسیاری از چهره های سرشناس موسیقی لاتین را پرورش داد و آهنگ های ماندگار بسیاری را تصنیف کرد. او به عنوان نویسنده اشعار در رقابت با "تین پن الی"، به موفقیت دست یافت و همزمان بعنوان یک آهنگساز کلاسیک معاصر نیز شناخته شد.
"لکواونا" در ششم آگوست سال ۱۸۹۵ در شهر "گوآنابکوا" کوبا متولد شد. پدرش ویراستار روزنامه و خودش، کودک بسیار باهوشی بود. در ۵ سالگی آموزش موسیقی را آغاز کرد، دو خواهر و دو برادر داشت که همگی نوازنده بودند. از خواهربزرگترش "ارنستینا" درس و مشق پیانو می گرفت. در هنرستان ملی موسیقی "هاوانا" مشغول به تحصیل شد و در سن ۱۵ سالگی از آنجا فارغ التحصیل شد. سپس در کنار "موریس راول" در پاریس به تحصیل موسیقی ادامه داد و به آمریکا رفت و در آنجا به اجرای تک نوازی پرداخت. در سال ۱۹۲۷ یکی از ماندگارترین قطعات موسیقی فلامنکو بنام "مالاگوئنا" را به عنوان اولین اثر برجسته اش در زمینه آهنگسازی، در سالن "تئاتر راکسی" در شهر نیویورک معرفی و اجرا کرد. اثر دیگر او "اندالوچیا" در سال ۱۹۳۰ به بازار عرضه شد که بعدها در سال ۱۹۴۰ مجددا با متنی به زبان انگلیسی با نام
"the breeze And"
تغییر داد.
به دنبال موفقیت ارکستر "دون آزپیازو"، در یکی از سالن های هاوانا، به عنوان اولین گروه لاتین در آمریکا به فعالیت حرفه ای مشغول شد. "لکواونا" یک ارکستر کوبایی به نام برادران پاولو را تشکیل داد که بعدها نام آنرا
"lecuona Cuban boys"
تغییر داد. این گروه با موفقیت بسیاری دز آمریکا و اروپا مواجه شد و تا اواسط دهه ۱۹۳۰ که گروه از هم پاشیده شد، به کار خود ادامه داد. او در آن سال در فیلم موزیکال
"Cuban love song"
ظاهر شد. "لکواونا" در قالب های مختلف آهنگسازی می کرد، از "کانتانا"(موسیقی خاصی برای یک ساز و گروه کر) گرفته تا قطعاتی برای پیانو ، آهنگ ها و اشعارش جزو ماندگارترین آهنگ هاست.
"لکواونا" جزو اولین آهنگسازان فیلم بود که برای تعداد بی شماری از فیلم های آمریکایی و آمریکای لاتین موسیقی تهیه کرده است. وی در سال ۱۹۴۳ به دریافت عنوان افتخاری وابسته فرهنگی سفارت کوبا در واشنگتن نائل شد هر چند از آن سال به بعد او به ندرت به اجرای موسیقی پرداخت. لکواونا بیشتر زندگی اش را در مزارع کوبا گذراند، اوقات بی کاریش را به پرورش حیوانات و پرندگان می گذراند و هرگز ازدواج نکرد.
او در سال ۱۹۶۰ برای همیشه کوبا را ترک کرد و با خود عهد بست تا زمان آزادی کوبا و رهایی آن از کمونیسم، نوازندگی نکند پس از چندی در سال ۱۹۶۳ برای استراحت و تعطیلات به جزایر قناری سفر کرد و در یک کنسرت افتخاری در آنجا حضور یافت، در همانجا زندگی را بدرود گفت و در "قبرستان دروازه بهشت" آن جزیره به خاک سپرده شد.
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity