🔴#یادگار_گذشتگان
#میراث_آبندگان
🦅نمادعقاب/شاهین ریشه ۷هزار ساله در فلات ایران دارد
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
#میراث_آبندگان
🦅نمادعقاب/شاهین ریشه ۷هزار ساله در فلات ایران دارد
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#یادگار_گذشتگان
#میراث_آبندگان
🦅نمادعقاب/شاهین ریشه ۷هزار ساله در فلات ایران دارد
🌱سرزمین ایران از دیرباز محل زندگی «پرندگان شکاری» بوده است و همین سبب شده تا این پرندگان جایگاه ویژهای در « فرهنگ و هنر ایرانی » داشته باشند
🌱 یک آشنایی کوتاه: پرندگان شکاری ِ « روز زی » به دو دستهی ۱- عقابیان یا بازها و ۲- شاهینیان تقسیم میشوند.
🦅عقابسانها «چشمانی زرد رنگ» دارند و شاهینسانها «چشمانی سیاه رنگ» دارند. هر کدام از اینها به چند زیر شاخه تقسیم میشوند. شماری از این پرندگان شکاری در «فرهنگ و ادبیات و تاریخ و هنر و معماری ایرانی» شناخته شده هستند:
.
🌱 هما: گونهای کرکس است با نام علمی bearded vulture که به مرغ سعادت معروف است و در فرهنگ ایرانی بسیار شناخته شده است.
🌱شهباز: گونهای باشه یا بازک است با نام علمی northern goshawk که به باز سفید هم معروف است و از همه بازها زیباتر و تیزتر و نیرومندتر است.
🦅شاهین: برخلاف عقابها یا همان بازها، چشمانی سیاه رنگ دارند، با نام علمی Falcon که در فرهنگ ایرانی نماد دلیری و چالاکی هستند. و ...
۱۰۰ها بار این پرندگان به خاطر ویژگیهای خاص خود، در ادبیات پارسی بکار رفتهاند:
فردوسی/ ز مرغان مر آن را که بد نیک تاز ؛ چو باز و چو شاهین گردن فراز
.
حافظ/ شهباز دست پادشهم این چه حالت است ؛ کز یاد بردهاند هوای نشیمنم
مولوی/ ما به خرمنگاه جان بازآمدیم ؛ جانب شه همچو شهباز آمدیم
فردوسی/ جهان ویژه کردم به دین خدای ؛ به کشور برافگنده سایه همای
حافظ/ همای گو مفکن سایه شرف هرگز ؛ در آن دیار که طوطی کم از زغن باشد
سعدی/ چون همایم سایهای بر سر فکن ؛ تا در اقبالت شوم نیک اختری
🎋نقش عقاب یا شاهین در درفش ایرانیان:
🌱گزنفون مورخ یونانی: ... کوروش مقرر داشت همه سپاهیان چشمشان را به درفش شاهی که بر بالای سرش در اهتزاز بود، بدوزند… درفش کوروش عقابی بود از زر ناب که بر نیزه بلندی قرار داشت و پرهای بزرگش را از همه سو گسترده بود. این علامت هنوز درفش جنگی پادشاهان پارس است. و در جای دیگر میگوید: درفش پادشاهی، شاهين شهپر گشودهای بود که از زر ساخته شده و بر وی نيزهای برافراشته بودند.
.
🌱کورتیوس روفوس مورخ رومی سده ۱م، ضمن توصیف ادوات سپاه ایران در نبرد با اسکندر، به تندیسی از «شاهین شهپر گشودهی زرین» اشاره میکند
📕 چند نکته :
🌱 برابر پارسی واژه عقاب «آلُه / اَلوه / اَلُه» است. برای نمونه واژه «الموت» بمعنای آشیانه عقابها است/ همچنین نامهای دیگر «کرکس» (که خود پارسی است): دال، دژکاک و لاشخور است. و همچنین قوش: باز/ قرقی : باشه، واشه، بازک، بازی/ طرلان، ترلان : شهباز/ سنقر : چرغ، چرخ، چرگ، چغر
#آرمان_ماایرانشهر_ماست
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#یادگار_گذشتگان
#میراث_آبندگان
🦅نمادعقاب/شاهین ریشه ۷هزار ساله در فلات ایران دارد
🌱سرزمین ایران از دیرباز محل زندگی «پرندگان شکاری» بوده است و همین سبب شده تا این پرندگان جایگاه ویژهای در « فرهنگ و هنر ایرانی » داشته باشند
🌱 یک آشنایی کوتاه: پرندگان شکاری ِ « روز زی » به دو دستهی ۱- عقابیان یا بازها و ۲- شاهینیان تقسیم میشوند.
🦅عقابسانها «چشمانی زرد رنگ» دارند و شاهینسانها «چشمانی سیاه رنگ» دارند. هر کدام از اینها به چند زیر شاخه تقسیم میشوند. شماری از این پرندگان شکاری در «فرهنگ و ادبیات و تاریخ و هنر و معماری ایرانی» شناخته شده هستند:
.
🌱 هما: گونهای کرکس است با نام علمی bearded vulture که به مرغ سعادت معروف است و در فرهنگ ایرانی بسیار شناخته شده است.
🌱شهباز: گونهای باشه یا بازک است با نام علمی northern goshawk که به باز سفید هم معروف است و از همه بازها زیباتر و تیزتر و نیرومندتر است.
🦅شاهین: برخلاف عقابها یا همان بازها، چشمانی سیاه رنگ دارند، با نام علمی Falcon که در فرهنگ ایرانی نماد دلیری و چالاکی هستند. و ...
۱۰۰ها بار این پرندگان به خاطر ویژگیهای خاص خود، در ادبیات پارسی بکار رفتهاند:
فردوسی/ ز مرغان مر آن را که بد نیک تاز ؛ چو باز و چو شاهین گردن فراز
.
حافظ/ شهباز دست پادشهم این چه حالت است ؛ کز یاد بردهاند هوای نشیمنم
مولوی/ ما به خرمنگاه جان بازآمدیم ؛ جانب شه همچو شهباز آمدیم
فردوسی/ جهان ویژه کردم به دین خدای ؛ به کشور برافگنده سایه همای
حافظ/ همای گو مفکن سایه شرف هرگز ؛ در آن دیار که طوطی کم از زغن باشد
سعدی/ چون همایم سایهای بر سر فکن ؛ تا در اقبالت شوم نیک اختری
🎋نقش عقاب یا شاهین در درفش ایرانیان:
🌱گزنفون مورخ یونانی: ... کوروش مقرر داشت همه سپاهیان چشمشان را به درفش شاهی که بر بالای سرش در اهتزاز بود، بدوزند… درفش کوروش عقابی بود از زر ناب که بر نیزه بلندی قرار داشت و پرهای بزرگش را از همه سو گسترده بود. این علامت هنوز درفش جنگی پادشاهان پارس است. و در جای دیگر میگوید: درفش پادشاهی، شاهين شهپر گشودهای بود که از زر ساخته شده و بر وی نيزهای برافراشته بودند.
.
🌱کورتیوس روفوس مورخ رومی سده ۱م، ضمن توصیف ادوات سپاه ایران در نبرد با اسکندر، به تندیسی از «شاهین شهپر گشودهی زرین» اشاره میکند
📕 چند نکته :
🌱 برابر پارسی واژه عقاب «آلُه / اَلوه / اَلُه» است. برای نمونه واژه «الموت» بمعنای آشیانه عقابها است/ همچنین نامهای دیگر «کرکس» (که خود پارسی است): دال، دژکاک و لاشخور است. و همچنین قوش: باز/ قرقی : باشه، واشه، بازک، بازی/ طرلان، ترلان : شهباز/ سنقر : چرغ، چرخ، چرگ، چغر
#آرمان_ماایرانشهر_ماست
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity