🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#ژورنالیست_موسیقی
#میرعلیرضا_میرعلینقی

به عقیده ی اکثر هنردوستان -خصوصاً نسلِ جوان-، بسیاری به واسطه ی "میرعلیرضا میرعلينقى" بود که با نام و سوابق و تصاویرِ هنرمندان قدیمی، آشنا شدند. هرچند که به دلیلِ وسیع بودنِ دایره ی فعالیتِ ایشان، صحبت در موردش کارِ سختی است، اما سعی می گردد به گوشه هایی از فعالیتها و خدمات او بپردازیم. محیطِ موسیقایی دوران کودکیِ"میرعلینقی" به دلیلِ معاشرتِ پدر و عمویش با بزرگان موسیقی رادیویی، که در آن زمان به موسیقی ملی معروف بودند، با موسیقی گره خورده و سالها با طرح و عقاید آنها رشد نموده است. نمایندگانِ آن مکتب، افرادی بودند گاه، برآمده از سیستمِ آموزشهای فردی و مکتبی و یا هنرستانِ ملی موسیقی ای که مرحوم "روح الله خالقی" مدیریتش را بر عهده داشته است.

"میر علینقی" در فضایی رشد کرده و بزرگ شده است که رادیو و تلویزیون برای موسیقی ایرانی جایگاهی قائل بوده و در این میان "علیرضا" با وجود شنیدنِ انواع موسیقی موجود آنِ دوران، دلباخته ی مکتب موسیقی ملی، با گرایش ارکسترالِ آن، که شاخص ترینش، آثارِ زنده یاد "خالقی" و همچنین شیفته ی پیانو نوازی و تنظیم برای ارکسترِ شادروان "جواد معروفی" گردیده بود. اصولاً تعلقِ روحی و ذهنی موسیقایی "میرعلینقی" به آن مکتب گرایش داشته، که بزرگانش زنده یادان، "علینقی وزیری"، "روح الله خالقی"، "ابوالحسن خان صبا"، "موسی خان معروفی"، "غلامحسین بنان" و "حسینعلی ملاح" و... بودند. البته گفتنی است که آشنایی با موسیقیِ این مکتب برای "میرعلینقی"، به دلیل سنِ کمش، بعد از دورانِ انقلاب ۵۷، اتفاق افتاد.

آشنایی "میرعلیرضا" با نوعی تفکرِ بنیادگرایانه ای که از مرکز حفظ و اشاعه ی موسیقی نشات گرفته باشد، زمانی بود که تحتِ تاثیرِ معلم ردیف و سنتورش، استاد "مجید کیانی" قرار داشت و با وجود اینکه هنوز در نوجوانی بود، به تحرير مقالاتی می پرداخت. در این زمان بود که وی به نوعی از بنیادگراییِ نظری موسیقی جلب شده و چیزی حدود ۵ سال از عمرش، زندگی در آن مکتب فکری، طی شد. البته وسعت مَشرب و آزادیش را در انتخاب و لذت از انواع دیگر موسیقی های جدی نیز، حفظ کرده بود. عرفان، سالها نوشته های او را تحت تاثیر قرار داده؛ کمااینکه با مطالعه نوشته های او در آن دوران و مقایسه آنها با نوشته های جدیدِ او، می توان فضای فکریِ حاکم برآن دورانِ او را احساس کرد که هنوز با گذشت این سالها، بسیار قابل لمس است.
"میرعلینقی" آثارِ متعددی در حوزه نشر، مطبوعات، پژوهش و دایره‌المعارف نویسی داشته است. علاوه بر نویسندگی، حدود کمتر از یکسال نوازندگی ویلون کلاسیک را نزد جناب "ارسلان کامکار" کار کرده و به دلیل حادثه ای در موشک بارانِ تهران، انگشتانش صدمه ای جدی دید و موفق به ادامه فراگیری این ساز وحشی نگردید...

https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸