🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#کافه_مولر قطعه‌ای است که پینا باوش در سال ۱۹۷۸ به اجرا در آورد. در این قطعه، شش رقصنده در صحنه‌ی لختی که تنها با صندلی‌های بیشمار تزئین شده، می‌رقصند و می‌کوشند یکدیگر را پیدا کنند. حرکات این "مشتری"‌ها از آن‌جا که دائم به صندلی‌ها برخورد می‌کنند، کند و محدود می‌شود. آن‌‌ها با چشمان بسته، انگار که در خواب حرکت کنند، به سوی هم می‌آیند و از یکدیگر دور می‌شوند. تنهایی و آرزوی "رسیدن به یکدیگر" در فضایی رویا یا خواب‌زده، مضمون اصلی این قطعه است.

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity