وقتی از مزدک میرزایی می‌پرسن اگه می‌تونستی یک نفر رو زنده کنی، کیو انتخاب می‌کردی؟ مکث می‌کنه، فکر می‌کنه و میگه: شاهنشاه…

بعضی افراد فقط یه اسم نیستن، یه ملت، یه تاریخ، یه حسرتن و جاودانه در قلب ایران!
#جاويدشاه

🔗 Ashkan vahdat (@iran_vdt)

قشنگ کامگوز و قهوه‌ای کرد

🔗 mryy (@Saiedmehdiuse)

@C_B_SHAHZADEH

سخنگوی وزارت خارجه آمریکا:
رفتار ایران در سراسر جهان منافع امنیت ملی ایالات متحده را تهدید می‌کند. رئیس جمهور ترامپ، کارزار فشار حداکثری را دوباره اعمال کرده است تا به تهدید هسته‌ای ایران پایان دهد، برنامه موشک‌های بالستیک آن را محدود کند و از حمایت این کشور از گروه‌های تروریستی جلوگیری کند.
@C_B_SHAHZADEH

در فیلم زیر پدر و مادر وحیددامور از جانباخته های آبان خونین ضمن تبریک سال نو ، شعار جاویدشاه فریاد میزنند
#جاویدشاه
@PahlaviReza

🔗 👑جاویدشاه👑 (@saraa22shz)

@C_B_SHAHZADEH

صدیقی امام جمعه تهران:
ما در زمان غیبت، نائب امام زمان داریم، بوی امام زمان میده!

مرزهای چاپلوسی جا به جا شد.


@C_B_SHAHZADEH

سردادنِ چندین شعار در حمایت از خاندان ایرانساز پهلوی در چهارگوشه مملکت ، چنان فشاری به رژیم آورد که مزدورهای داخلی و صادراتیش از جماران تا تورنتو رو بسیج کرد تا با هرروشی که میتونن این حرکت مهم و تاثیرگذار رو به حاشیه بکشونن .
امیدوارم شعار بعدی که میشنویم این باشه ✌️
#جاویدشاه

🔗 ♣️Adamhesabi♣️ (@adam_hesabi)

@C_B_SHAHZADEH

‍ 🔻ارومیه و اتفاقات اخیر🔻

در دنیای معاصر مقوله هویت ملی و فرهنگی بعنوان یکی از مهمترین ارکان پایدار و بنیادین هر جامعه همواره موضوعی چالش برانگیز بوده است. در این میان نوروز این جشن باستانی که در تمام سرزمینهای ایران از هزاران سال پیش بعنوان نمادی از همبستگی یکپارچگی و همزیستی ساکنان نواحی مختلف این سرزمین برگزار میشود، علاوه بر مناسبت فرهنگی ، یک تجلی از قدرت هویت ایرانی در برابر تهدیدات بیرونی و درونی شناخته میشود. رژیم حاکم که خود را در قالب تئولوژی امت گرایی و به ویژه پیوندهای مذهبی جهان وطنی تعریف کرده است بجای حمایت از این نماد عظیم هویت ملی، به طور غیر مستقیم و گاه آشکارا تلاش میکند این مراسم را محدود یا به حاشیه براند .
این تضاد در سیاست گذاری رژیم در قبال نوروز و سایر سنتهای ایرانی که همزمان با تلاشهای آن برای به حاشیه راندن جشنهای ملی و مردمی ایران است تنها یک نمونه از بحران هویتی است که این نظام در آن گرفتار است .
وقتی رژیم با برگزاری نوروز بعنوان نماد اتحاد ملی مخالفت میکند نمیتواند از تناقض ذاتی خود در برابر هویت ایرانی و آنچه که به طور طبیعی باید سبب وحدت و همبستگی باشد فرار کند.
امت گرایی که مبنای ایدئولوژیک این رژیم است بر یک وحدت جهان وطنی متمرکز است که در آن هویتهای ملی باید در برابر این ایدئولوژی ذوب شوند. اما نوروز که نمادی از تاریخ و فرهنگ و هویت ایرانی است همچون سدی در برابر این تئولوژی جهان وطنی عمل میکند رژیم تلاش دارد تا با تقلیل ارزشهای ملی و فرهنگی ایران به سود منافع و اهداف فراملی خود ملت ایران را از ریشه های فرهنگی و تاریخی خویش بیگانه کند.
تئولوژی امت گرایی رژیم که بر آرمانهای فراملی تاکید میکند در تضاد با روند طبیعی تکامل فرهنگی و تاریخی ملت بزرگ ایران قرار دارد.
این نظام با نادیده گرفتن آنچه که به ملت ایران شخصیت و شناسنامه تاریخی و فرهنگی بخشیده است خود را در معرض بحران هویتی قرار داده و نمیتواند از نتایج این انکار هویت رهایی یابد.

نوروز بعنوان نمادی از این هویت زنده و جاویدان همچنان در دل مردم ایران زنده می ماند.

مرام فردوسی

دو قرن جنایت دو قرن سکوت و دو قرن برگهای پاره شده تاریخ نخواهد توانست حقیقت تلخ را پنهان کند. زمانی که پدر را گردن زدن؛ مادر را زیر تجاوز کشتند و دختر و پسر را به بردگی بردند. ولی ناگهان فرمانروایی بزرگ از سیستان سر بر آورد که شوربختانه کمتر کسی
او را همانگونه که بود می شناسد یعقوب پسر لیث که او را رادمان پور ماهک می نامند. او را رستهم (رستم) لقب دادند همانند همه تنومندان سیستان که این لقب را می گرفتند. مردی که با لشکریانش برای سرنگونی خلیفه تا نزدیک بغداد هم رفت. از زیرکی او هر چه بگوییم کم گفته ایم.
با بر آمدن رادمان دوباره حس وطنپرستی در ایرانیان زنده شد و کم کم مردم سر بر آوردند. زبان پارسی که کم کم در حال نابودی بود دوباره به فرمان او زبان دولتی شد. به فرمان او نسخ بجا مانده از کتاب خداینامه از گوشه گوشه ایران گردآوری شد رو نویسی شد و برای نگهداری
به چند آتشکده برجا مانده فرستاده شد. پس از سالها مردی بزرگ به نام دقیقی آغازگر چکامه سرایی حماسی با کمک خداینامه شد که کار او نیمه ماند و پس از او فردوسی بزرگ پا در این میدان نهاد. قهرمان او نه از طوس و خراسان بلکه از سیستان بود و نامش لقب یعقوب لیث بود رستم
بیشتر شاهنامه از روی کتاب خداینامه سروده شده است و به نوعی بیانگر تاریخ باستان است ولی این نکته نباید فراموش شود که کتاب خداینامه تکه پاره شده بوده و هر بخشش از جایی پیدا شده و سرهم شده بنابراین وقتی یک تاریخ نگار به داستانهای شاهنامه نگاه می اندازد زمان تاریخی آنرا
درک نمی کند و در یک داستان گاها داستان چند شخصیت گنجانده شده است و نامها جابجا شده است برای همین واکاوی زمانی شاهنامه بسیار دشوار است. البته چکامه هایی که بعدها هم به آن افزوده شده است می تواند دلیل دیگری بر این دشواری دانست. شاهنامه درخت تنومند وطنپرستی و بیگانه ستیزی هست که
نهال آنرا یعقوب صفاری کاشت. یکی از اشعاری که به فردوسی منتسب می کنند شعری درباره امام اول شیعیان هست که صد درصد این سروده کار فردوسی نیست چون در آن زمان دین مردم سنی بوده است و همچنین حاکمین اهل سنت بودند و خود را حاکم دینی می دانستند. از چکامه های فردوسی میشود دانست که
او تمایلی به اسلام نداشته است (مانند بسیاری از دانشمندان اون دوران). حالا میرسیم به شعری درباره پیامبر مسلمانان که به احتمال زیاد کار فردوسی هست. او بر خلاف میلش آنرا برای حفاظت از کتاب و جانش سروده هست. (وقتی الان سلفی ها و داعشی ها اینجوریند خدا میداند آن‌زمان چگونه بودند) .
اینکار او قابل درک هست وقتی که من تاریخ پژوه در دوره معاصر برای حفظ آرامگاه کورش بزرگ از دست متحجرین با دلیل و استناد ثابت نمی کنم که او ذوالقرنین نیست و ذوالقرنین لقب پادشاهی دیگریست
فردوسی یک وطنپرست بود یک ایرانی که عاشق مردم و سرزمینش بود. بدون شک او یک زرتشتی بود. مردی بزرگ از سرزمین آریاها
یادش جاودان

https://t.me/C_B_SHAHZADEH/186223

رئیس جمهور تاجیکستان ، می گه :

ما ، آریایی هستیم ... 🌹

بعد وقتی ما ، می گیم که آریایی هستیم ، ❤️

کوسمغزها ، بهشون برمی خوره !!!

حسابی این کلیپ را پخش کنید 👇❤️

🔗 pirozi ✌️ (@a_pwya)

@C_B_SHAHZADEH

راه‌حل نهایی برای مسئله قوم‌گرایی در ارومیه[رضائیه]، پوشیدن چکمه‌های رضاشاه است.

🔗 Arash Nickkhoo (@Nickkhoo_arash)

@C_B_SHAHZADEH

اولویتتون «محبت اهل بیت»‌ه.
کشور رو برای «فلسطین» با دنیا‌ در انداختین.
برای «حرم اهل بیت» هزاران نفر رو به کشتن دادید.
جشن‌هامون رو فدای «تقویم قمری» کردید.
با پول ما «قاهر» و «کرّار» ساختید.
ارزش جونمون رو با «شتر» میسنجید.

طبیعیه که پاسخ ما هم میشه: «عرب نمی‌پرستیم»

🔗 آتور (@azarthepersian)

@C_B_SHAHZADEH

‏۹۳ سال پیش در نوروز ۱۳۱۱ خورشیدی، ایرانیان اولین اسکناس‌هایی را در دست گرفتند که امتیاز انحصار چاپش نه دست انگلیسی‌ها که در اختیار بانک ملی ایران بود.

یکی از مهمترین کارهای دولت رضاشاه بزرگ که کمتر بدان پرداخته شده، لغو امتیاز ننگین انحصار چاپ اسکانس ایران بود که از دوره قاجار به انگلیس داده شده بود.

در سال ۱۳۰۹ خورشیدی امتیاز انحصار چاپ اسکناس با پرداخت مبلغی غرامت از بانک شاهی (متعلق به انگلیس) ستانده و به بانک ملی ایران داده شد.

در سال ۱۳۱۰ خورشیدی بانک ملی ایران که دیگر صاحب امتیاز انحصار چاپ اسکناس‌های ایران شده بود، اولین اسکناس‌ها را آماده کرد که از اوایل فروردین ۱۳۱۱ خورشیدی در سراسر ایران توزیع شد.

توضیح تصویر: از اولین اسکناس‌های دوره رضا شاه بزرگ که تحت انحصار بانک ملی ایران چاپ شده بود.

#رضاشاه_روحت_شاد
@C_B_SHAHZADEH

🇾🇪🇺🇸⚡ #فوری
حوثی ها از درگیری شدید برای ساعت ها با کشتی های جنگی آمریکایی در دریای سرخ خبر می‌دهند.

@C_B_SHAHZADEH

🔴 ویتکوف به فاکس نیوز:
نمی‌توانیم اجازه دهیم ایران در مسیر دستیابی به زرادخانه هسته‌ای پیشرفت کند، این غیرممکن است و اتفاق نخواهد افتاد.

@C_B_SHAHZADEH

🔴 #خبر_فوری
ویتکوف به فاکس نیوز:
اگر مجبور شویم، از نیروی نظامی علیه ایران استفاده خواهیم کرد.

@C_B_SHAHZADEH

🔴 سی بی اس از مشاور امنیت ملی آمریکا:
حوثی ها از سلاح های ایران برای هدف قرار دادن یکی از مهم ترین گذرگاه های آبی استفاده کردند.

@C_B_SHAHZADEH

🔴 #خبر_فوری
مایک والتز؛ مشاور امنیت ملی آمریکا:
هدف ایالات متحده برچیدن کامل برنامه هسته ای ایران به گونه ای است که؛ تمام جهان آن را ببیند.

@C_B_SHAHZADEH