کمپین بازگشت شاهزاده

👍89💔17👌5

5.03K views16:09

مرام فردوسی

دو قرن جنایت دو قرن سکوت و دو قرن برگهای پاره شده تاریخ نخواهد توانست حقیقت تلخ را پنهان کند. زمانی که پدر را گردن زدن؛ مادر را زیر تجاوز کشتند و دختر و پسر را به بردگی بردند. ولی ناگهان فرمانروایی بزرگ از سیستان سر بر آورد که شوربختانه کمتر کسی
او را همانگونه که بود می شناسد یعقوب پسر لیث که او را رادمان پور ماهک می نامند. او را رستهم (رستم) لقب دادند همانند همه تنومندان سیستان که این لقب را می گرفتند. مردی که با لشکریانش برای سرنگونی خلیفه تا نزدیک بغداد هم رفت. از زیرکی او هر چه بگوییم کم گفته ایم.
با بر آمدن رادمان دوباره حس وطنپرستی در ایرانیان زنده شد و کم کم مردم سر بر آوردند. زبان پارسی که کم کم در حال نابودی بود دوباره به فرمان او زبان دولتی شد. به فرمان او نسخ بجا مانده از کتاب خداینامه از گوشه گوشه ایران گردآوری شد رو نویسی شد و برای نگهداری
به چند آتشکده برجا مانده فرستاده شد. پس از سالها مردی بزرگ به نام دقیقی آغازگر چکامه سرایی حماسی با کمک خداینامه شد که کار او نیمه ماند و پس از او فردوسی بزرگ پا در این میدان نهاد. قهرمان او نه از طوس و خراسان بلکه از سیستان بود و نامش لقب یعقوب لیث بود رستم
بیشتر شاهنامه از روی کتاب خداینامه سروده شده است و به نوعی بیانگر تاریخ باستان است ولی این نکته نباید فراموش شود که کتاب خداینامه تکه پاره شده بوده و هر بخشش از جایی پیدا شده و سرهم شده بنابراین وقتی یک تاریخ نگار به داستانهای شاهنامه نگاه می اندازد زمان تاریخی آنرا
درک نمی کند و در یک داستان گاها داستان چند شخصیت گنجانده شده است و نامها جابجا شده است برای همین واکاوی زمانی شاهنامه بسیار دشوار است. البته چکامه هایی که بعدها هم به آن افزوده شده است می تواند دلیل دیگری بر این دشواری دانست. شاهنامه درخت تنومند وطنپرستی و بیگانه ستیزی هست که
نهال آنرا یعقوب صفاری کاشت. یکی از اشعاری که به فردوسی منتسب می کنند شعری درباره امام اول شیعیان هست که صد درصد این سروده کار فردوسی نیست چون در آن زمان دین مردم سنی بوده است و همچنین حاکمین اهل سنت بودند و خود را حاکم دینی می دانستند. از چکامه های فردوسی میشود دانست که
او تمایلی به اسلام نداشته است (مانند بسیاری از دانشمندان اون دوران). حالا میرسیم به شعری درباره پیامبر مسلمانان که به احتمال زیاد کار فردوسی هست. او بر خلاف میلش آنرا برای حفاظت از کتاب و جانش سروده هست. (وقتی الان سلفی ها و داعشی ها اینجوریند خدا میداند آن‌زمان چگونه بودند) .
اینکار او قابل درک هست وقتی که من تاریخ پژوه در دوره معاصر برای حفظ آرامگاه کورش بزرگ از دست متحجرین با دلیل و استناد ثابت نمی کنم که او ذوالقرنین نیست و ذوالقرنین لقب پادشاهی دیگریست
فردوسی یک وطنپرست بود یک ایرانی که عاشق مردم و سرزمینش بود. بدون شک او یک زرتشتی بود. مردی بزرگ از سرزمین آریاها
یادش جاودان

https://t.me/C_B_SHAHZADEH/186223