#فوری
مانور رژه و نمایشِ قدرت رسمی دولت مرکزی عراق پس از خروج نیروهای آمریکا، زنگِ آغازِ جنگِ قدرتِ منطقه‌ای و قبیله‌ای میان سه‌گانهٔ اصلی (شیعیان/حشدالشعبی، کردها و سنی‌ها) را به صدا درآورد.

پایانِ داوری آمریکا و بازگشت عراق به موازنهٔ قبیله‌ای

خروجِ نیروی زمینی آمریکا به‌ویژه از مرکزِ ثقلِ پدافندیِ اربیل، عملاً آخرین اهرمِ توازن‌بخشِ فراملی را از معادلاتی برداشت که دهه‌ها بر شکاف‌های قومی و قبیله‌ای استوار بوده است.

کالبدشکافیِ پیامدهای این جابه‌جاییِ استراتژیک، سه کانونِ اصلیِ بحران را عیان می‌سازد:

تشدیدِ گسلِ شمال و مرکز (اقلیم و حشد):

با برداشته شدنِ چترِ مستقیمِ ائتلاف در اربیل، مناطقِ مورد مناقشه مانند کرکوک و نینوا به انبارِ باروت تبدیل می‌شوند.

اهرم‌های فشارِ حشدالشعبی برای تحمیلِ تسلط بر شریان‌های نفتی و مرزی، پیش‌مرگه‌ها را به سمتِ آرایشِ تدافعیِ سخت سوق خواهد داد.

سردرگمیِ سنی‌ها و بازتولیدِ رفتارهای قبیله‌ای:

حذفِ نقشِ نظارتیِ واشنگتن، اقلیتِ سنی در الانبار و دیالی را در برابرِ هژمونیِ شبه‌نظامیانِ مسلح تنها گذاشته است.

این وضعیت، سیاستِ محلی را از فرآیندهای نهادی به سمتِ ائتلاف‌های شکنندهٔ عشایری و موازنهٔ مسلحانه سوق می‌دهد.

خلاصه شدنِ نزاع در داخلِ بیتِ شیعی:

بزرگ‌ترین پارادوکسِ این خروج، سلبِ بهانهٔ مبارزه با اشغالگر از گروه‌های شبه‌نظامی است. با رفتنِ نیروی زمینی آمریکا، مطالبه برای ادغام یا خلعِ سلاحِ این گروه‌ها بالا خواهد گرفت و نزاعِ قدرت میانِ جریان‌های ملی‌گرا و گروه‌های نیابتی را به سطحِ خیابان خواهد کشاند.

🎯 خطِ پایانی

واشنگتن با تبدیلِ حضورِ خود از سیبلِ ایستا روی زمین به چترِ هوایی و اطلاعاتی، هزینهٔ حفظِ انضباطِ داخلی را کاملاً بر دوشِ بغداد انداخته است.

نمایش‌های قدرت در پایتخت نمی‌تواند این واقعیت را بپوشاند که با غیبتِ داور، پینِ ضامنِ رفتارهای قبیله‌ای و قومی کشیده شده است؛

عراق اکنون در آستانهٔ آزمونی سخت برای تعیینِ سهمِ واقعیِ جریان‌های مسلح از جغرافیا و قدرت قرار دارد.

#جاویدشاه x.com/socialmoigoviq…

Ramin Fallah

#فوری
عمویمان اسکات بسنت آه و ناله‌ی رژیم را درآورد!!
خبرگزاری فارس گفت: مدیریت بازار ارز جمهوری
اسلامی عملاً در دستان اسکات بسنت است

اعترافِ صریحِ خبرگزاریِ فارس به سپردنِ مدیریتِ بازارِ ارزِ تهران به وزیرِ خزانه‌داریِ آمریکا، مهرِ تأییدِ عریان بر موفقیتِ کاملِ دکترینِ جنگِ متقارنِ مالی و محاصرهٔ ریاضیاتیِ اسکات بسنت است.

وقتی ارگانِ رسانه‌ایِ اصلیِ سپاه رسماً فلج شدنِ اتاقِ مبادلاتِ ارزیِ بانکِ مرکزی را جار می‌زند، سه فکتِ حیاتی و استراتژیک بر ملا می‌شود:

۱. پیروزیِ ریاضیاتِ مالی بر بلوف‌های سیاسی

استراتژیِ اسکات بسنت در وزارتِ خزانه‌داری بر این مبنا استوار بود که بدونِ نیاز به شلیکِ یک گلوله در فازِ اول، شریان‌های صرافی‌های پوششی، کریدورهای درهم در دبی، و شبکه‌های تراستیِ رژیم در عراق و ترکیه از طریق الگوریتم‌ها و رصدِ هوشمندِ سوئیفت کاملاً مسدود شوند.

این سخنِ فارس یعنی میزِ مالیِ واشنگتن، فرمولِ نرخ‌گذاری و پمپاژِ ارز در میدانِ فردوسی را کاملاً قفل کرده است.

۲. فروپاشیِ کاملِ ارادهٔ حکمرانیِ پولی در تهران

در ادبیاتِ امنیتِ ملی، زمانی که یک حکومت اعتراف می‌کند کنترلِ نرخِ ارزِ کشورش در دستِ وزیرِ خزانه‌داریِ دولتِ متخاصم است، یعنی:

بانکِ مرکزی از یک نهادِ سیاست‌گذار به یک تماشاچیِ منفعل تنزل یافته و تمامِ ابزارهای مداخله‌گرانه (پمپاژِ ارز، پلیسی کردنِ بازار، و پیمان‌سپاریِ ارزی) کاملاً خنثی شده‌اند.

سیستمِ اقتصادیِ رژیم اکنون دچارِ فلجِ مغزی شده و توانِ تأمینِ حداقل‌های مالیِ بدنهٔ سرکوب را هم از دست داده است.

۳. هم‌افزاییِ میزِ مالی با ساعتِ صفرِ ائتلاف

این اعترافِ فارس، امتدادِ مستقیمِ همان پازلی است که شب‌های گذشته بررسی کردیم. واشنگتن بازارِ ارز و منابعِ مالیِ رژیم را درست در آستانهٔ مواجههٔ نهایی خشکاند تا:

توانِ مانورِ سپاه را سلب‌ کند، خشمِ خیابان را به بالاترین حدِ پتانسیلِ انفجاری برساند و به لایه‌های اداری و امنیتی بفهماند که چک‌های رژیم دیگر هیچ ارزشِ بازاری ندارد.

🎯 خطِ پایانی

خبرگزاریِ فارس با این تیتر، رسماً پرچمِ سفیدِ شکستِ اقتصادی را بالا برده است. وقتی اسکات بسنت نبضِ بازارِ ارزِ تهران را در دست می‌گیرد، یعنی کلیدِ اتاقِ فرمانِ رژیم پیش از رسیدنِ ضرباتِ نظامی، در واشنگتن چرخانده شده است.

رژیمی که حتی توانِ کنترلِ قیمتِ ارزِ خودش را ندارد، در برابرِ خروشِ نهاییِ ملت و ضربهٔ یکسره‌کنندهٔ ائتلاف هیچ شانسِ بقایی نخواهد داشت.

#جاویدشاه

Ramin Fallah