چهارشنبه / ۷ اکتبر / آلمان « دوسلدرف » ❤️🕊️

در راستای همدردی با مردمان اسرائیل و
خانواده های قربانیان ۷ اکتبر 💔
The gathering of Iranians residing in Düsseldorf in support and sympathy with the people of Israel, as well as condemning Hamas's terrorist crimes in Israel
#جاویدشاه

@C_B_SHAHZADEH

ساعت ۳ صبح ، شعار جاویدشاه و اسم جاویدنامان علیرضا سپاهی و علیرضا رئیسی روی دیوار سفارت .
روز ۲۶۶ ام تحصن ۲۴ ساعته روبروی سفارت اشغالی ایران در لندن

#جاویدشاه
#افق_پهلوی
#دیاسپورای_لندن

@C_B_SHAHZADEH

#فوری
نشریه آمریکایی آتلانتیک در گزارشی اختصاصی افشا کرده است که کاخ سفید رسمًا از پنتاگون خواسته تا پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای ۳ نوامبر، گزینه‌های عملیاتی حملات جدید و سنگین علیه جمهوری اسلامی را روی میز بگذارد.

اگرچه رسانه‌های غربی طبق سنت تحلیلی خود تلاش می‌کنند دلیل آغاز جنگ را به هدف«قیمت بنزین و مصارف انتخاباتی ترامپ» تقلیل دهند، اما کالیبراسیون میدانی تحولات نشان می‌دهد که اصل خبر، پرده از یک واقعیت خشن‌تر برمی‌دارد:

پنجره دیپلماسی کاملاً بسته شده و ضرورت جنگ برای نابودی کامل ساختار سرکوب تهران به بالاترین سطح تاریخی خود رسیده است.

چرا جنگ به ضرورت مطلق تبدیل شده است؟

ماجراجویی‌های اخیر رژیم در پرونده‌هایی مثل فیرفورد، فلای‌دبی و بستن شریان‌های انرژی، اثبات کرده که جمهوری اسلامی در فاز «خودکشی استراتژیک» قرار دارد.

برای واشنگتن و تل‌آویو، هر یک روز تاخیر در شلیک نهایی، به معنای دادن فرصت به رژیم برای دست زدن به اقدامات انتحاری بیشتر است.

افشاگری آتلانتیک درباره تدوین دو سطح از پاسخ (اقدام محدود پیش از انتخابات و اقدام گسترده پس از آن)، دقیقاً با همان الگوریتم آغاز جنگ کم هزینه‌تر و قابل پیش‌بینی‌تر از تعلل است.

ارتش اسرائیل نیز احتمالا با پنتاگون، در حال کالیبره کردن همین گزینه‌های عملیاتی برای «ساعت صفر» هستند.

وقتی کاخ سفید پنتاگون را برای تدوین سناریوهای حمله فعال می‌کند، یعنی جنگ دیگر یک احتمال در آینده نیست، بلکه یک ضرورت زیستی در حال اجرا است که کار رژیم ملایان را برای همیشه تمام خواهد کرد.

#جاویدشاه

theatlantic.com/national-secur…

Ramin Fallah

وقتی ترامپ، درس میهن‌پرستی میدهد!

دونالد ترامپ گفت: «من می‌توانستم کارهای بسیار بدی با هیلاری کلینتون، جو بایدن و باراک حسین اوباما انجام دهم. اما فکر می‌کردم انجام چنین کارهایی نامناسب است، زیرا باید با مقام ریاست‌جمهوری با احترام رفتار کرد.»

در دنیایی که سیاستمدارانش برای انهدام رقیب، ساختارهای کشورشان را به آتش می‌کشند، این جمله ترامپ یک مرزبندی خردورزانه میان «انتقام شخصی» و «بقاء نهادهای ملی» است؛

گواهی بر اینکه قدرت در دست یک میهن‌پرست واقعی، ابزار تسویه‌حساب نیست، بلکه امانت حفظ کیان کشور است.

شاید در روی کاغذ، ترامپ بتواند با فعال‌سازی اهرم‌های قضایی، گشودن مجدد پرونده ایمیل‌های کلینتون یا تعقیب پرونده‌های مالی بایدن و شنودهای دوره اوباما، رقبای خود را تا پای محاکمه بکشاند.

اما فرق اساسی یک «سیاستمدار خودپرست» با یک «رهبر میهن‌پرست» در همین‌جاست:

ترامپ نخواست واشنگتن را به یک «جمهوری موزفروش» تبدیل کند که در آن هر دولتی، حاکمان قبلی را به زنجیر می‌کشد.

اجازه نداد «هیبت نهاد ریاست‌جمهوری» در چشم مردم شکسته‌شده و شالوده نظام سیاسی تضعیف شود.

این موضع‌گیری ترامپ پاسخ محکمی است به تمام جریان‌های انحرافی و چپ‌گرایی که قدرت را فقط برای خرد کردن مخالفان می‌خواهند.

این رفتار ترامپ را مقایسه کنید با امثال مصدق تا چهره‌های سیاسی امروز که اکثرا از روی عقده پهلوی یا سهم‌خواهی، به جنبش ملی ایران و رهبری آن حمله می‌کنند

او خط قرمزی کشید تا ثابت کند بازی‌های سیاسی می‌آیند و می‌روند، اما آنچه باید جاویدان و دست‌نخورده باقی بماند، پرستیژ کشور و اقتدار نهاد حاکمیت است.

دولتمردان آینده نظام پادشاهی ایران هم باید مانند ترامپ همین رفتار را با نهاد پادشاهی بکنند و نخست وزیر یا دیگر وزرا نباید به جایگاه شاه آسیبی وارد کنند.

#جاویدشاه x.com/atrupar/status…

Ramin Fallah