◼️دربارهی داستان توقف‌ناپذیر رومینا و رومیناها◼️◾️▪️بخش1
🔻الف: در ایامی که سرباز بودم، در قفسه‌ی کوچک کتابخانه‌ی آسایشگاه، کتابی دربارهی سپهبد قرنی پیدا کردم که یک موسسه‌ی حکومتی درآورده بود؛ ظاهراً از مجموعه‌ای برای تقدیر از بزرگان و پیشگامان انقلاب اسلامی. قرنی، یک نظامی درجه‌بالا بود با سوابقی در حد فرماندهی رکن دوم ارتش که چون اسناد غیرقابل انکاری علیه او، مبنی بر تدارک کودتا علیه شاه پیدا کردند، محاکمه شد و تا انتهای دوره‌ی پهلوی دوم، به عنوان یک ناراضی سیاسی، طرد شده باقی ماند. در بخشی از این کتاب، بریده‌هایی از دست‌نوشته‌ها و یادداشت‌های سیاسی او را آورده بودند. جایی قرنی - که مواضعش آن زمان به نیروهای ملی- مذهبی نزدیک بود - شکایت داشت که چطور رادیو و تلویزیون تریبون به نهادی داده‌اند که بیاید تبلیغ کند زنان جوان تا پیش از ۲۲ سالگی ازدواج نکنند. چون باید اول دنیا و بخصوص مردان را بشناسند و بعد اقدام به ازدواج کنند! از نظر قرنی این اقدام به وضوح، ترویج بی‌عفتی میان دختران جوان بود! چون کتاب را موسسه‌ای حکومتی درآورده است، جا دارد در صحت و اعتبار مطالب نسبت داده شده به قرنی تردید کنیم. اما اگر یادداشت‌های سیاسی او صادقانه منعکس شده باشد، جای تعجب هم نیست. ناموس‌پرستی که شاخ و دم ندارد. اتفاقاْ در خاورمیانه بسیار شایع است. این نظامی آموخته‌شده در فرهنگ مترقی رژیم مشروطه‌ی پارلمانی، در خانواده‌ای مذهبی و سنتی بزرگ شده بود و مواضعش به مرور به نیروهای موسوم به ملی- مذهبی و مصدقی نزدیک شد. تفکیک مدارس دخترانه و پسرانه، در دولت مصدق کلید خورده بود و به قول معروف، تو سر سگ می‌زدی، اول از همه به نام اسلام، مدعی عفت و عصمت و هر چه که به واژن زن مربوط میشود، می‌شد!.. می‌شد؟! هنوز هم میشود. وقتی این یادداشت را می‌خواندم خیلی متأسف شدم. اگرچه شگفت‌زده نشدم.
🔻ب: دوست عزیزی داشتم بسیار با مطالعه که دوره‌ی کوتاهی پارتنرم بود. از خانواده‌ای روشنفکر و سیاسی میآمد و بنابراین خودآگاهی سیاسی بالایی داشت. به عنوان یک زن، خود نمونه‌ی کاملی از مبارزه در یک جامعهی مردسالار بود. ما با هم دوران خوبی داشتیم. اما شاید چند باری خیلی مختصر سر این اصلاحات و اصلاح‌طلبی در رژیم اسلامی بحثمان شد. او سخت امرار معاش میکرد و مثل بسیاری دیگر از مردم، دل خوش کرده بود که از عبای شکلاتی محمد خاتمی شاید گشایشی حاصل شود. شغل دوم او ویراستاری برای روزنامه‌ی شرق بود. یک بار که امد پیش من، گرفته بود! گفت مدیر مسئول، خبر مربوط به آمار بالای خودسوزی زنان در ایلام را فقط به شرط اینکه فتیله‌اش را پایین بکشیم، اجازه‌ی نشر داده است. پرسیدم یعنی چه؟ گفت یعنی گفته درصد را پایین‌تر اعلام کنید که اگر به جرم سیاه‌نمایی آمدند سراغ ما لااقل بگوییم که خودمان سانسور کرده‌ایم و دروغ گفته‌ایم! من سکوت کردم. چون نمی‌خواستم فرصت محدود بودن با او را با یک مشاجره‌ی بی‌فایده‌ی سیاسی خراب کنم. اما او طبیعتا متوجه ناراحتی من شد. فقط کوتاه گفتم که اگر معتقدم این اصلاح‌طلبی چیزی جز یک دکان سیاسی نیست که از آن خیری به این مملکت نخواهد رسید، یک دلیلش همین است که شما برایش شاهد آورده‌ای. لاپوشانی کردن فاجعه به نام امیدبخشی به جامعه، با خیانت‌پیشگی پهلو می‌زند. او که خود زن دردکشیده‌ای بود، مدتی سکوت کرد. حمل بر این کردم که دستکم اینجا حرف من را قبول کرده است.
@cafe_andishe95
🔻الف: در ایامی که سرباز بودم، در قفسه‌ی کوچک کتابخانه‌ی آسایشگاه، کتابی دربارهی سپهبد قرنی پیدا کردم که یک موسسه‌ی حکومتی درآورده بود؛ ظاهراً از مجموعه‌ای برای تقدیر از بزرگان و پیشگامان انقلاب اسلامی. قرنی، یک نظامی درجه‌بالا بود با سوابقی در حد فرماندهی رکن دوم ارتش که چون اسناد غیرقابل انکاری علیه او، مبنی بر تدارک کودتا علیه شاه پیدا کردند، محاکمه شد و تا انتهای دوره‌ی پهلوی دوم، به عنوان یک ناراضی سیاسی، طرد شده باقی ماند. در بخشی از این کتاب، بریده‌هایی از دست‌نوشته‌ها و یادداشت‌های سیاسی او را آورده بودند. جایی قرنی - که مواضعش آن زمان به نیروهای ملی- مذهبی نزدیک بود - شکایت داشت که چطور رادیو و تلویزیون تریبون به نهادی داده‌اند که بیاید تبلیغ کند زنان جوان تا پیش از ۲۲ سالگی ازدواج نکنند. چون باید اول دنیا و بخصوص مردان را بشناسند و بعد اقدام به ازدواج کنند! از نظر قرنی این اقدام به وضوح، ترویج بی‌عفتی میان دختران جوان بود! چون کتاب را موسسه‌ای حکومتی درآورده است، جا دارد در صحت و اعتبار مطالب نسبت داده شده به قرنی تردید کنیم. اما اگر یادداشت‌های سیاسی او صادقانه منعکس شده باشد، جای تعجب هم نیست. ناموس‌پرستی که شاخ و دم ندارد. اتفاقاْ در خاورمیانه بسیار شایع است. این نظامی آموخته‌شده در فرهنگ مترقی رژیم مشروطه‌ی پارلمانی، در خانواده‌ای مذهبی و سنتی بزرگ شده بود و مواضعش به مرور به نیروهای موسوم به ملی- مذهبی و مصدقی نزدیک شد. تفکیک مدارس دخترانه و پسرانه، در دولت مصدق کلید خورده بود و به قول معروف، تو سر سگ می‌زدی، اول از همه به نام اسلام، مدعی عفت و عصمت و هر چه که به واژن زن مربوط میشود، می‌شد!.. می‌شد؟! هنوز هم میشود. وقتی این یادداشت را می‌خواندم خیلی متأسف شدم. اگرچه شگفت‌زده نشدم.
🔻ب: دوست عزیزی داشتم بسیار با مطالعه که دوره‌ی کوتاهی پارتنرم بود. از خانواده‌ای روشنفکر و سیاسی میآمد و بنابراین خودآگاهی سیاسی بالایی داشت. به عنوان یک زن، خود نمونه‌ی کاملی از مبارزه در یک جامعهی مردسالار بود. ما با هم دوران خوبی داشتیم. اما شاید چند باری خیلی مختصر سر این اصلاحات و اصلاح‌طلبی در رژیم اسلامی بحثمان شد. او سخت امرار معاش میکرد و مثل بسیاری دیگر از مردم، دل خوش کرده بود که از عبای شکلاتی محمد خاتمی شاید گشایشی حاصل شود. شغل دوم او ویراستاری برای روزنامه‌ی شرق بود. یک بار که امد پیش من، گرفته بود! گفت مدیر مسئول، خبر مربوط به آمار بالای خودسوزی زنان در ایلام را فقط به شرط اینکه فتیله‌اش را پایین بکشیم، اجازه‌ی نشر داده است. پرسیدم یعنی چه؟ گفت یعنی گفته درصد را پایین‌تر اعلام کنید که اگر به جرم سیاه‌نمایی آمدند سراغ ما لااقل بگوییم که خودمان سانسور کرده‌ایم و دروغ گفته‌ایم! من سکوت کردم. چون نمی‌خواستم فرصت محدود بودن با او را با یک مشاجره‌ی بی‌فایده‌ی سیاسی خراب کنم. اما او طبیعتا متوجه ناراحتی من شد. فقط کوتاه گفتم که اگر معتقدم این اصلاح‌طلبی چیزی جز یک دکان سیاسی نیست که از آن خیری به این مملکت نخواهد رسید، یک دلیلش همین است که شما برایش شاهد آورده‌ای. لاپوشانی کردن فاجعه به نام امیدبخشی به جامعه، با خیانت‌پیشگی پهلو می‌زند. او که خود زن دردکشیده‌ای بود، مدتی سکوت کرد. حمل بر این کردم که دستکم اینجا حرف من را قبول کرده است.
@cafe_andishe95
◼️دربارهی داستان توقف‌ناپذیر رومینا و رومیناها◼️◾️▪️بخش2
🔻پ: داستان تلخ رومینا که تازه نیست. می‌خواهید به حافظه‌ام فشار کوچکی وارد کنم و از اخبار تقطیع‌شده‌ی همین دو دهه‌ی اخیر، فهرستی از قتل‌های ناموسی مانند این بیاورم؟! نه! نمی‌آورم! چون معتقدم هیچ فایده‌ای ندارد. این جور اخبار ما را متأثر میکند. اما ما ملتی هستیم که نمی‌توانیم حتی روی صورت مسائل خود توافق کنیم. تا چه رسد به راه حلش. البته اینجا اغلب تحصیل‌کرده‌ها و دانشگاه‌رفته‌ها می‌پذیرند که قتل ناموسی یعنی فاجعه! اما بگذارید به شما بگویم که حدس می‌زنم از هر ده تا تحصیل‌کرده‌ی روشنفکرمآب، نه تا مثل طوطی تکرار میکنند که در رژیم قبل، مدرنیزاسیون از بالا داشتیم! یعنی دولت‌های آن زمان به ناروا به خود اجازه می‌دادند که استانداردهای مترقی را به جامعه تحمیل کنند. زمانی که شاهنشاه فقید، حیثیت سیاسی خود را به قمار گذاشت، و درست برخلاف نظر سازمان روحانیت شیعه، به علاوه‌ی ناروشنفکران چپ‌گرا، با حکم حکومتی، حق رای سیاسی را برای زنان این مملکت در قوانین جا کرد، ناروشنفکران با رتوریک زیبایی به او حمله کردند: اصلاحات از بالا محکوم به شکست است! به نحو اولی، برنامه‌هایی هم که برای خروج از تاریک‌فکری سنتی تدارک می‌شد، برای نجات جان و زندگی امثال رومیناها اجرایی می‌شد، به عنوان یک دخالت دولتی، یک دخالت به اصطلاح «از بالا»، به عنوان مصداقی از مدرنیزاسیون تحمیلی، مورد حمله قرار می‌گرفت. چند دهه طول کشید تا یک چریک پیر، با تاسف گفت که آن زمان ما اشتباه کردیم و در کنار گروه‌های اجتماعی سنت‌گرا و تاریک‌فکر قرار گرفتیم. ویدا حاجبی، که همین چند سال پیش در پاریس درگذشت، گفت که از هر حرکتی رو به جلو باید استقبال می‌شد. اما یکی دیگر از مشکلات حاد ما این است که تجربیات پیران ما هم دیده و شنیده نمیشود. بلکه در هیاهوی مجادلات سیاسی و حب و بغض‌های آنچنانی، گم میشود.
🔸مختصر اینکه من فکر می‌کنم ما درست مانند کودکان، در حد تاثرات عاطفی لحظه‌ای و زودگذر باقی مانده‌ایم. سازوکارهایی که باید عاطفه را به تامل، تامل را به برنامه‌ریزی، و برنامه‌ریزی را به مرحله‌ی اجرا درآورد، بین ما وجود ندارد. از نظر ما اگر حکومتی داشته باشیم که بخواهد با برنامه ما را به استاندارهای روز دنیا نزدیک سازد، امپریالیست، غرب‌زده، واداده، گردن‌کلفت و تحمیل‌گر است. ضمنا، حکومتی هم که تکیه به ارزش‌های چند هزارساله داده است، و به جای انطباق با ارزش‌های روز سیاره، بومی‌گرایی و سنت‌گرایی پیشه کرده است، بد است! شاه بد است! شیخ هم بد است! مدرنیزاسیون اخ است! اسلام‌گرایی هم زشت است! گرفتاری‌های ما از سرمایه‌داری بی‌پدر است! ضمنا، خیلی هم حال می‌کنیم که سپرده در بانک‌های اسلامی درست کنیم و با سودی که هیچ جامعهی سرمایه‌داری درک نمیکند از کجا آمده است، گشاد گشاد زندگی کنیم و به ویژه سفر و مهاجرت به جوامع سرمایه‌داری ترتیب دهیم. از آقای لاهیجی بپرسید که پیش از انقلاب ۵۷ چگونه مثل شیر می‌غرید که سازمان‌های حقوق بشری، بازیچه‌ی دست امپریالیسم و بورژوازی غربی‌ست؛ اما وقتی خودش و یارانش پیروز شدند، و زیر شکنجه و داغ و درفش هم‌مسلکی‌های خود رفتند، جز از همین سازمان‌های حقوق بشری صدایی درنمی‌آمد. اگر فکر می‌کنید این در منش و روش سیاسی امثال ایشان تغییری حاصل کرده است، یا اینکه آنها محض رضای خدا احساس کرده‌اند که در نگاهشان به مناسبات داخله و خارجه، چیزی اشتباه است، کور خوانده‌اید. من حقیقتا اعتقاد دارم که این جامعه، جامعه‌ای نابالغ است. چون اصلا نمیتواند هیچ نتیجه‌ای از گذشته و حال خود بگیرد. بهترین و جذاب‌ترین ژست هم تحت شرایط فعلی این است: ای بابا! همه سر و ته یک کرباس‌اند! این هم بد است آن هم غلط است! فقط من خوبم! درست در همین لحظه هر چه احساس کردم، همین حقیقت است!
حالا راستی به اعتقاد شما، اگر پس از صد سال، از شر حکومت انقلابی خلاص شدیم، باید جلوی زن‌کشی و زن‌سوزی را به هر ترتیبی بگیریم!؟ یا باز دوباره شک می‌کنیم که شاید امپریالیسم و صهیونیسم بین‌الملل میخواهد از راه زنان در جامعهی مشعشع ما نفوذ کند!؟ یا به قول آقایان کاتوزیان و آبراهامیان، این کارها در حکم دخالت دولتی در امور امت مظلوم و مسلمان است!؟
✍🏼نیما قاسمی
@cafe_andishe95
🔻پ: داستان تلخ رومینا که تازه نیست. می‌خواهید به حافظه‌ام فشار کوچکی وارد کنم و از اخبار تقطیع‌شده‌ی همین دو دهه‌ی اخیر، فهرستی از قتل‌های ناموسی مانند این بیاورم؟! نه! نمی‌آورم! چون معتقدم هیچ فایده‌ای ندارد. این جور اخبار ما را متأثر میکند. اما ما ملتی هستیم که نمی‌توانیم حتی روی صورت مسائل خود توافق کنیم. تا چه رسد به راه حلش. البته اینجا اغلب تحصیل‌کرده‌ها و دانشگاه‌رفته‌ها می‌پذیرند که قتل ناموسی یعنی فاجعه! اما بگذارید به شما بگویم که حدس می‌زنم از هر ده تا تحصیل‌کرده‌ی روشنفکرمآب، نه تا مثل طوطی تکرار میکنند که در رژیم قبل، مدرنیزاسیون از بالا داشتیم! یعنی دولت‌های آن زمان به ناروا به خود اجازه می‌دادند که استانداردهای مترقی را به جامعه تحمیل کنند. زمانی که شاهنشاه فقید، حیثیت سیاسی خود را به قمار گذاشت، و درست برخلاف نظر سازمان روحانیت شیعه، به علاوه‌ی ناروشنفکران چپ‌گرا، با حکم حکومتی، حق رای سیاسی را برای زنان این مملکت در قوانین جا کرد، ناروشنفکران با رتوریک زیبایی به او حمله کردند: اصلاحات از بالا محکوم به شکست است! به نحو اولی، برنامه‌هایی هم که برای خروج از تاریک‌فکری سنتی تدارک می‌شد، برای نجات جان و زندگی امثال رومیناها اجرایی می‌شد، به عنوان یک دخالت دولتی، یک دخالت به اصطلاح «از بالا»، به عنوان مصداقی از مدرنیزاسیون تحمیلی، مورد حمله قرار می‌گرفت. چند دهه طول کشید تا یک چریک پیر، با تاسف گفت که آن زمان ما اشتباه کردیم و در کنار گروه‌های اجتماعی سنت‌گرا و تاریک‌فکر قرار گرفتیم. ویدا حاجبی، که همین چند سال پیش در پاریس درگذشت، گفت که از هر حرکتی رو به جلو باید استقبال می‌شد. اما یکی دیگر از مشکلات حاد ما این است که تجربیات پیران ما هم دیده و شنیده نمیشود. بلکه در هیاهوی مجادلات سیاسی و حب و بغض‌های آنچنانی، گم میشود.
🔸مختصر اینکه من فکر می‌کنم ما درست مانند کودکان، در حد تاثرات عاطفی لحظه‌ای و زودگذر باقی مانده‌ایم. سازوکارهایی که باید عاطفه را به تامل، تامل را به برنامه‌ریزی، و برنامه‌ریزی را به مرحله‌ی اجرا درآورد، بین ما وجود ندارد. از نظر ما اگر حکومتی داشته باشیم که بخواهد با برنامه ما را به استاندارهای روز دنیا نزدیک سازد، امپریالیست، غرب‌زده، واداده، گردن‌کلفت و تحمیل‌گر است. ضمنا، حکومتی هم که تکیه به ارزش‌های چند هزارساله داده است، و به جای انطباق با ارزش‌های روز سیاره، بومی‌گرایی و سنت‌گرایی پیشه کرده است، بد است! شاه بد است! شیخ هم بد است! مدرنیزاسیون اخ است! اسلام‌گرایی هم زشت است! گرفتاری‌های ما از سرمایه‌داری بی‌پدر است! ضمنا، خیلی هم حال می‌کنیم که سپرده در بانک‌های اسلامی درست کنیم و با سودی که هیچ جامعهی سرمایه‌داری درک نمیکند از کجا آمده است، گشاد گشاد زندگی کنیم و به ویژه سفر و مهاجرت به جوامع سرمایه‌داری ترتیب دهیم. از آقای لاهیجی بپرسید که پیش از انقلاب ۵۷ چگونه مثل شیر می‌غرید که سازمان‌های حقوق بشری، بازیچه‌ی دست امپریالیسم و بورژوازی غربی‌ست؛ اما وقتی خودش و یارانش پیروز شدند، و زیر شکنجه و داغ و درفش هم‌مسلکی‌های خود رفتند، جز از همین سازمان‌های حقوق بشری صدایی درنمی‌آمد. اگر فکر می‌کنید این در منش و روش سیاسی امثال ایشان تغییری حاصل کرده است، یا اینکه آنها محض رضای خدا احساس کرده‌اند که در نگاهشان به مناسبات داخله و خارجه، چیزی اشتباه است، کور خوانده‌اید. من حقیقتا اعتقاد دارم که این جامعه، جامعه‌ای نابالغ است. چون اصلا نمیتواند هیچ نتیجه‌ای از گذشته و حال خود بگیرد. بهترین و جذاب‌ترین ژست هم تحت شرایط فعلی این است: ای بابا! همه سر و ته یک کرباس‌اند! این هم بد است آن هم غلط است! فقط من خوبم! درست در همین لحظه هر چه احساس کردم، همین حقیقت است!
حالا راستی به اعتقاد شما، اگر پس از صد سال، از شر حکومت انقلابی خلاص شدیم، باید جلوی زن‌کشی و زن‌سوزی را به هر ترتیبی بگیریم!؟ یا باز دوباره شک می‌کنیم که شاید امپریالیسم و صهیونیسم بین‌الملل میخواهد از راه زنان در جامعهی مشعشع ما نفوذ کند!؟ یا به قول آقایان کاتوزیان و آبراهامیان، این کارها در حکم دخالت دولتی در امور امت مظلوم و مسلمان است!؟
✍🏼نیما قاسمی
@cafe_andishe95
⚜️تفاوت ملیگرایی با فاشیسم⚜️
متأسفانه در ايران معاصر، یعنی قرن بيستم و به‌ويژه از جنگ جهاني اول به بعد، بسياري از واژگان سياسي و اجتماعي كه داراي بار علمي و تاريخي خاص خود بودند، كاربرد محفلي و كوچه و بازاري البته از نوع سياسي آن، يافتند و به ابزارهاي گفتماني روزمره جناح‌هاي گوناگون سياسي براي محكوم كردن مخالفان و رقباي خود تبديل شدند. يكي از مشهورترين اين واژگان‌ها «فاشيسم» و صفت «فاشيستي» بوده است. به عبارت ديگر اين واژه به تدريج از بستر تاريخي و علمي خود خارج شد و به‌گونه‌اي براي هر نوع گروه، حزب، دار و دسته و نيز حكومت برخوردار از ويژگي‌هاي اقتدارگرايانه بكار گرفته شد.
بايد به اين نكته نيز اشاره كرد كه گروه‌هاي چپ‌گراي ماركسيستي نقش اساسي را در اين تحريف تاريخي و علمي به عهده داشته و به تدريج ساير جريان‌هاي سياسي را نيز به طور غيرمستقيم تحت تأثير قرار دادند. به‌گونه‌اي كه اين واژگان در نشريات علني و زيرزميني گروه‌هاي سياسي ايران و بيانه‌هاي گوناگون آنها كاربرد فراوان پيدا كرد.
دربارۀ تمايز ناسيوناليسم و فاشيسم بايد به اين نكته اشاره كرد كه اصولاً اين دو جريان‌هاي متفاوتي بوده‌اند و سرنوشت تاريخي و بنيادهاي آغازين آنها نيز با يكديگر تفاوت داشته است. درست است كه عمده‌ترين جريان‌هاي سياسي فاشيستي دوران معاصر در اروپا و ساير بخش‌هاي جهان از باورهاي تند ملي گرايانه اقتدارگرا نيز برخوردار بودند، اما از آنجا كه ملي‌گرايي داراي ماهيت هاي متفاوت بوده و شکل متفاوتي نيز از نوع اقتدارگرايانه تا گونه ليبرال و دمكراتيك و محافظه‌كار و حتي مذهبي آن، به خود گرفته است، نمي‌توان ملي‌گرايی يا فاشيسم را يكسان در نظر گرفت.
گذشته از اين، اگر عمده‌ترين ويژگي‌هاي فاشيسم را بر اساس نظام تك‌حزبي، بسيج سياسي انبوه توده‌اي و ستايش افراطي ايدئولوژي واحد تعریف کنیم، بسياري از جريان‌هاي ايدئولوژيك ديگر برخوردار از ايدئولوژي اقتدارگرايانه همچون حكومت‌هاي تك‌حزبي ماركسيستي در دوران‌هاي استالين و نظاير آن را نيز مي‌توان فاشيستي در نظر گرفت.
بنابراين گرچه مي‌توان نوعي از انديشه و عمل ملي‌گرايانه مبتني بر برتري نژادي و سركوب گسترده و سامان يافته مخالفان را، برای نمونه در آلمان نازي و ايتالياي در با فاشيسم دید، اما ملي‌گرايي داراي مرزها، تاريخ و ماهيت متفاوت مي‌باشد و آغاز، تكامل و سررشته آن ارتباطي با فاشيسم ندارد. از سوي ديگر برخي جلوه‌هاي حكومت فاشيستي را مي‌توان در جهان معاصر مشاهده كرد كه اصولاً داراي باورهاي ملي‌گرايانه مبتني بر ستايش ملت يا نژاد نبوده‌اند.
حمید احمدی
#علوم_سیاسی
#بیسوادی_سیاسی
@cafe_andishe95
متأسفانه در ايران معاصر، یعنی قرن بيستم و به‌ويژه از جنگ جهاني اول به بعد، بسياري از واژگان سياسي و اجتماعي كه داراي بار علمي و تاريخي خاص خود بودند، كاربرد محفلي و كوچه و بازاري البته از نوع سياسي آن، يافتند و به ابزارهاي گفتماني روزمره جناح‌هاي گوناگون سياسي براي محكوم كردن مخالفان و رقباي خود تبديل شدند. يكي از مشهورترين اين واژگان‌ها «فاشيسم» و صفت «فاشيستي» بوده است. به عبارت ديگر اين واژه به تدريج از بستر تاريخي و علمي خود خارج شد و به‌گونه‌اي براي هر نوع گروه، حزب، دار و دسته و نيز حكومت برخوردار از ويژگي‌هاي اقتدارگرايانه بكار گرفته شد.
بايد به اين نكته نيز اشاره كرد كه گروه‌هاي چپ‌گراي ماركسيستي نقش اساسي را در اين تحريف تاريخي و علمي به عهده داشته و به تدريج ساير جريان‌هاي سياسي را نيز به طور غيرمستقيم تحت تأثير قرار دادند. به‌گونه‌اي كه اين واژگان در نشريات علني و زيرزميني گروه‌هاي سياسي ايران و بيانه‌هاي گوناگون آنها كاربرد فراوان پيدا كرد.
دربارۀ تمايز ناسيوناليسم و فاشيسم بايد به اين نكته اشاره كرد كه اصولاً اين دو جريان‌هاي متفاوتي بوده‌اند و سرنوشت تاريخي و بنيادهاي آغازين آنها نيز با يكديگر تفاوت داشته است. درست است كه عمده‌ترين جريان‌هاي سياسي فاشيستي دوران معاصر در اروپا و ساير بخش‌هاي جهان از باورهاي تند ملي گرايانه اقتدارگرا نيز برخوردار بودند، اما از آنجا كه ملي‌گرايي داراي ماهيت هاي متفاوت بوده و شکل متفاوتي نيز از نوع اقتدارگرايانه تا گونه ليبرال و دمكراتيك و محافظه‌كار و حتي مذهبي آن، به خود گرفته است، نمي‌توان ملي‌گرايی يا فاشيسم را يكسان در نظر گرفت.
گذشته از اين، اگر عمده‌ترين ويژگي‌هاي فاشيسم را بر اساس نظام تك‌حزبي، بسيج سياسي انبوه توده‌اي و ستايش افراطي ايدئولوژي واحد تعریف کنیم، بسياري از جريان‌هاي ايدئولوژيك ديگر برخوردار از ايدئولوژي اقتدارگرايانه همچون حكومت‌هاي تك‌حزبي ماركسيستي در دوران‌هاي استالين و نظاير آن را نيز مي‌توان فاشيستي در نظر گرفت.
بنابراين گرچه مي‌توان نوعي از انديشه و عمل ملي‌گرايانه مبتني بر برتري نژادي و سركوب گسترده و سامان يافته مخالفان را، برای نمونه در آلمان نازي و ايتالياي در با فاشيسم دید، اما ملي‌گرايي داراي مرزها، تاريخ و ماهيت متفاوت مي‌باشد و آغاز، تكامل و سررشته آن ارتباطي با فاشيسم ندارد. از سوي ديگر برخي جلوه‌هاي حكومت فاشيستي را مي‌توان در جهان معاصر مشاهده كرد كه اصولاً داراي باورهاي ملي‌گرايانه مبتني بر ستايش ملت يا نژاد نبوده‌اند.
حمید احمدی
#علوم_سیاسی
#بیسوادی_سیاسی
@cafe_andishe95
👍1
🚺من افراد بسیاری را می‌شناسم که وقت انتخابات جمهوری‌اسلامی که میشود، روسری سر میکنند و به سفارت‌خانه‌های جمهوری‌اسلامی می‌روند و به آخوندهای نرسالاری که شورای نگهبان تاییدشان کرده رای می‌دهند و عکس انگشت‌های رنگی‌شان را هم با خنده در صفحات مجازی منتشر میکنند تا مشتی زده باشند بر دهان همه کسانی که رای‌دادن به این جانیانِ نرسالار را تحریم کرده‌اند.
همین‌ها وقتی جریانی مثل قتل ناموسی فجیع رومینا اشرفی پیش می‌آید شروع میکنند به حمله به فرهنگ جامعه و مردهای ایرانی - و البته باز هم به قوانین متحجر جمهوری‌اسلامی و حاکمان آن انتقاد نمی‌کنند- که بله! چه نشسته‌اید که فرهنگ مردم عامل قتل است و مردسالاری. این فمینیست‌های ولایی در هر حال تلاش‌شان را میکنند تا به دامن کبریایی جمهوری‌اسلامی و نرسالاران آن گردی ننشیند.
🔴گزاره‌ی "مشکل از فرهنگ مردم است" و "تا فرهنگ ما اصلاح نشود کاری از پیش نمی‌رود" اسم رمز ِ دفاع از جمهوری‌اسلامی است و این پیام که "پس دو دستی بچسبیم به همین آخوندها".
بهزاد مهرانی
@cafe_andishe95
همین‌ها وقتی جریانی مثل قتل ناموسی فجیع رومینا اشرفی پیش می‌آید شروع میکنند به حمله به فرهنگ جامعه و مردهای ایرانی - و البته باز هم به قوانین متحجر جمهوری‌اسلامی و حاکمان آن انتقاد نمی‌کنند- که بله! چه نشسته‌اید که فرهنگ مردم عامل قتل است و مردسالاری. این فمینیست‌های ولایی در هر حال تلاش‌شان را میکنند تا به دامن کبریایی جمهوری‌اسلامی و نرسالاران آن گردی ننشیند.
🔴گزاره‌ی "مشکل از فرهنگ مردم است" و "تا فرهنگ ما اصلاح نشود کاری از پیش نمی‌رود" اسم رمز ِ دفاع از جمهوری‌اسلامی است و این پیام که "پس دو دستی بچسبیم به همین آخوندها".
بهزاد مهرانی
@cafe_andishe95
☀️دموکراسی آمریکایی پادزهر جباریت اکثریت از دید الکسی دو توکویل☀️:
اگر خطر ملازم دموکراسی همانا خطر جباریت اکثریت است،پسروی و عقبگرد روحیۀ شهروندی متضمن مخاطرات دیگری است که روحیۀ آزادیخواهی را ضایع می کند و هر روز استفاده از آزادی و اختیار تصمیم گیری شخصی را کم فایده تر و شمار دفعات آن را معدودتر می سازد.آن قدر که منافع مادی آدم ها حفظ شود،همین باعث وسوسۀ تسلیم کردن خویشتن به دست حاکمان خودکامه و روا داشتن دستدرازیهای فزایندۀ دستگاه دولت خواهد بود.به نظر توکویل پادزهرِ "اینگونه بردگی منتظم و ملایم و آرام و راحت را باید در دموکراسی از نوع آمریکایی اش جستجو کرد و آن عبارت از خودگردانی یا "طریقۀ حکومت راندن خود بر خود"در سطوح محلی و بهره برداری از تواناییهای همکاری تشریکی(انجمن،صنف،شرکت و..)در کلیه زمینه ها و تشویق روحیۀ ابتکار و نوآفرینی است."
📍حال از دید فرد ناآگاه به لحاظ سیاسی مثل هرمان هوپ(آنارشیست بازاری)توکویل از پدران لیبرال دموکراسی،سوسیالیست است!چون در تعریف معوج هوپ دموکراسی یعنی سوسیالیسم!توکویل منتقد جباریت اکثریت است و پادزهر آن را در دموکراسی بهتر(لیبرالی)میداند نه نفی دموکراسی.
@cafe_andishe95
اگر خطر ملازم دموکراسی همانا خطر جباریت اکثریت است،پسروی و عقبگرد روحیۀ شهروندی متضمن مخاطرات دیگری است که روحیۀ آزادیخواهی را ضایع می کند و هر روز استفاده از آزادی و اختیار تصمیم گیری شخصی را کم فایده تر و شمار دفعات آن را معدودتر می سازد.آن قدر که منافع مادی آدم ها حفظ شود،همین باعث وسوسۀ تسلیم کردن خویشتن به دست حاکمان خودکامه و روا داشتن دستدرازیهای فزایندۀ دستگاه دولت خواهد بود.به نظر توکویل پادزهرِ "اینگونه بردگی منتظم و ملایم و آرام و راحت را باید در دموکراسی از نوع آمریکایی اش جستجو کرد و آن عبارت از خودگردانی یا "طریقۀ حکومت راندن خود بر خود"در سطوح محلی و بهره برداری از تواناییهای همکاری تشریکی(انجمن،صنف،شرکت و..)در کلیه زمینه ها و تشویق روحیۀ ابتکار و نوآفرینی است."
📍حال از دید فرد ناآگاه به لحاظ سیاسی مثل هرمان هوپ(آنارشیست بازاری)توکویل از پدران لیبرال دموکراسی،سوسیالیست است!چون در تعریف معوج هوپ دموکراسی یعنی سوسیالیسم!توکویل منتقد جباریت اکثریت است و پادزهر آن را در دموکراسی بهتر(لیبرالی)میداند نه نفی دموکراسی.
@cafe_andishe95
تصویر سردار ملی ستارخان در تیتر اول روزنامه آمریکایی The Evening Times چاپ ۱۳ مِى سال ۱۹۰۹ میلادی و اشاره به حوادث تبریز و رهبری ستارخان در مشروطیت ایران
@cafe_andishe95
@cafe_andishe95
📌تفاوت نظام آزاد دموکراتیک با نظام توتالیتر در مواجهه با فساد📌
(درباره فاجعۀ قتل جورج فلوید شهروند سیاهپوست توسط یک پلیس)
@cafe_andishe95
(درباره فاجعۀ قتل جورج فلوید شهروند سیاهپوست توسط یک پلیس)
@cafe_andishe95
📌تفاوت نظام آزاد دموکراتیک با نظام توتالیتر در مواجهه با فساد📌
(درباره فاجعۀ قتل جورج فلوید شهروند سیاهپوست توسط یک پلیس)
▪️ماجرای قتل جورج فلوید و نحوۀ برخورد با آن،در مقایسه با جوامع توتالیترِ خاورمیانه آشکارگر تفاوتهای بنیادین در سبک زیست سیاسی آنهاست.
لیبرال دموکراسی به معنی عدم فساد،نبود ظلم ،آرمانشهر،بهشت بدون مشکلات و.. نیست.فساد همزاد همیشگی بشر بوده و خواهد بود اما موضوع کلیدی بر سر این است که جامعۀ آزاد حقایق و مفاسد را زیر فرش نمی زند!آن را کتمان نمیکند خانه پدری اش را سانسور و منکوب نمیکند بلکه با شفافیت آن را نشان میدهد،بازخواست میکند،اعتراض میکند و نقد میکند.
کسی برای حمایت و اعتراض بازداشت بازخواست و سرکوب نمیشود.تحت فشار رسانه های آزاد افکار عمومی به جوشش در می آید و موضعگیری های متکثر آغاز میشود فضای دیالوگ و گفتگو شکل می گیرد و شجاعانه چشم در چشم فساد دوخته و پدیده را واکاوی میکنند و به این طریق قدمی به جلوگیری از تکرار فجایع نزدیکتر میشوند.
مقامات دولتی سریعن موضع گرفته و خواستار رسیدگی میشوند.
➖ پرزیدنت ترامپ از اف‌بی‌آی و وزارت دادگستری آمریکا خواست در مورد مرگ «جرج فلوید» تحقیق کنند. رئيس جمهوری آمریکا مرگ این فرد را غمناک و تراژدی نامید. او با خانواده جورج فلوید ابراز همدردی کرد.شهردار جیکوب فری پس از انتشار بیانیه عذرخواهی، از دادستان‌ها خواسته است پرونده اتهام کیفری علیه این افسر پلیس باز کنند.
از سوی دیگر، دانشگاه مینه‌سوتا اعلام کرده است همکاری خود با پلیس شهر مینیاپولیس را به حالت تعلیق در می‌آورد.
افسر پلیسی که گردن این مرد سیاهپوست را فشار داده بود به همراه سه همکار خود که در این موضوع دخیل بودند اخراج شده و پلیس تحقیقات در این زمینه را آغاز کرده است.
"خشونت پلیس آمریکا علیه سیاهپوستان طی سال‌های اخیر باعث شد که جنبش «جان سیاهپوستان اهمیت دارد» (Black lives matter) در این کشور شکل بگیرد. این جنبش پس از تبرئه عامل تیراندازی به یک نوجوان سیاهپوست در سال ۲۰۱۲ پدید آمد."
☀️روشنفکران و سلبریتی ها آزادانه در تمام رسانه های گروهی همدردی و انتقادات شدید خود را به جامعه عرضه میکنند.رسانه های جمعی دولتیان را مجبور به پاسخگویی میکنند.هر حرکت غلط از جانب اصحاب قدرت هم از طریق رسانۀ جمعی هم از طریق حزب رقیب رصد شده بزرگنمایی شده و در معرض دید عموم قرار میگیرد.حزب حاکم برای رای خودش هم که شده ناچار است به خواست عمومی تن دهد.
=============================
⁉️حال در جامعه توتالیتر چه اتفاقی می افتد؟
با مرگ انسان و جان انسانها مثل بادمجان برخورد می شود نه کسی حق اعتراض دارد نه حق نقد.اخبار استاندارد دولتی در اختیار رسانه ها قرار گرفته و آنها موظف به انتشار آن آمارها هستند.فسادها طی یک برخورد امنیتی-پلیسی زیر فرش زده،تلمبار می شوند.هرازگاهی دمل چرکینش سرباز میکند و جامعه را ملتهب میکند و دمی بعد سکون و رکود ادامه می یابد بدون شهامت روبرو شدن با سویه های زشت خود،در زشتی بی پایان خود می آرامند و با این پنهان کاری راه چاره بر آن را می بندند.تهدید و ارعاب فعالین رسانه و افراد مشهورو منتقدان و روشنفکران ادامه می یابد هر اعتراض کوچکی سریعن شدیدترین سرکوب و زندان را در پی دارد و این دقیقن دستورالعمل تهیه فساد در ابعاد نجومیست.
📍پس با دو دنیای کاملن متفاوت طرف هستیم که اساسن ارتباط معنا داری با هم ندارند.هر دو فساد و جنایت است اما نحوۀ مواجهه زمین تا آسمان متفاوت است یکی پیرو سنت اندیشه انتقادی و دیگری زیر مجموعه استبداد شرقی در دو کانتکس و جامعه با ماهیت متفاوت.از کنار هم قرار دادن ایندو و همه را با یک چوب راندن چیزی عاید روشنفکر ایرانی نشده و نمیشود.جز ارضای حس اینکه ما هم کسی هستیم ما هم مثل غربی ها هستیم ما هم همان درد را داریم غرب هم مثل ماست ما هم مثل آنها و.. این توهم فقط بدرد گول زدن خود و نتیجه گیری های کاذب میخورد.
پس براحتی نمیتوان با هر موضوعی قشری برخورد کرد و هر جنایتی را در هر کانتکسی به راحتی به هم دوخت.دنیای دموکرات با دنیای توتالتر زمین تا آسمان تفاوت دارد و با هیچ نخی قابل دوختن به هم و اخذ نتیجه یکسان ،نیست.به قول هانا آرنت جامعه توتالیتر فضای اجتماعی سیاسی را یکسره منهدم میسازد در حالی که دموکراسی غربی فضای جامعه مدنی را متشکل و قدرتمند ساخته است.دو مسیر دقیقن برعکسِ هم.اعتراض در دموکراسی یعنی پویاییِ جامعه،سرکوب یعنی رکود فساد.
مولوی زیبا گفته است که: از قیاسش خنده آمد خلق را/ کو چو خود پنداشت صاحب دلق را/کار پاکان را قیاس از خود مگیر/گر چه ماند در نبشتن شیر و شیر
@cafe_andishe95
(درباره فاجعۀ قتل جورج فلوید شهروند سیاهپوست توسط یک پلیس)
▪️ماجرای قتل جورج فلوید و نحوۀ برخورد با آن،در مقایسه با جوامع توتالیترِ خاورمیانه آشکارگر تفاوتهای بنیادین در سبک زیست سیاسی آنهاست.
لیبرال دموکراسی به معنی عدم فساد،نبود ظلم ،آرمانشهر،بهشت بدون مشکلات و.. نیست.فساد همزاد همیشگی بشر بوده و خواهد بود اما موضوع کلیدی بر سر این است که جامعۀ آزاد حقایق و مفاسد را زیر فرش نمی زند!آن را کتمان نمیکند خانه پدری اش را سانسور و منکوب نمیکند بلکه با شفافیت آن را نشان میدهد،بازخواست میکند،اعتراض میکند و نقد میکند.
کسی برای حمایت و اعتراض بازداشت بازخواست و سرکوب نمیشود.تحت فشار رسانه های آزاد افکار عمومی به جوشش در می آید و موضعگیری های متکثر آغاز میشود فضای دیالوگ و گفتگو شکل می گیرد و شجاعانه چشم در چشم فساد دوخته و پدیده را واکاوی میکنند و به این طریق قدمی به جلوگیری از تکرار فجایع نزدیکتر میشوند.
مقامات دولتی سریعن موضع گرفته و خواستار رسیدگی میشوند.
➖ پرزیدنت ترامپ از اف‌بی‌آی و وزارت دادگستری آمریکا خواست در مورد مرگ «جرج فلوید» تحقیق کنند. رئيس جمهوری آمریکا مرگ این فرد را غمناک و تراژدی نامید. او با خانواده جورج فلوید ابراز همدردی کرد.شهردار جیکوب فری پس از انتشار بیانیه عذرخواهی، از دادستان‌ها خواسته است پرونده اتهام کیفری علیه این افسر پلیس باز کنند.
از سوی دیگر، دانشگاه مینه‌سوتا اعلام کرده است همکاری خود با پلیس شهر مینیاپولیس را به حالت تعلیق در می‌آورد.
افسر پلیسی که گردن این مرد سیاهپوست را فشار داده بود به همراه سه همکار خود که در این موضوع دخیل بودند اخراج شده و پلیس تحقیقات در این زمینه را آغاز کرده است.
"خشونت پلیس آمریکا علیه سیاهپوستان طی سال‌های اخیر باعث شد که جنبش «جان سیاهپوستان اهمیت دارد» (Black lives matter) در این کشور شکل بگیرد. این جنبش پس از تبرئه عامل تیراندازی به یک نوجوان سیاهپوست در سال ۲۰۱۲ پدید آمد."
☀️روشنفکران و سلبریتی ها آزادانه در تمام رسانه های گروهی همدردی و انتقادات شدید خود را به جامعه عرضه میکنند.رسانه های جمعی دولتیان را مجبور به پاسخگویی میکنند.هر حرکت غلط از جانب اصحاب قدرت هم از طریق رسانۀ جمعی هم از طریق حزب رقیب رصد شده بزرگنمایی شده و در معرض دید عموم قرار میگیرد.حزب حاکم برای رای خودش هم که شده ناچار است به خواست عمومی تن دهد.
=============================
⁉️حال در جامعه توتالیتر چه اتفاقی می افتد؟
با مرگ انسان و جان انسانها مثل بادمجان برخورد می شود نه کسی حق اعتراض دارد نه حق نقد.اخبار استاندارد دولتی در اختیار رسانه ها قرار گرفته و آنها موظف به انتشار آن آمارها هستند.فسادها طی یک برخورد امنیتی-پلیسی زیر فرش زده،تلمبار می شوند.هرازگاهی دمل چرکینش سرباز میکند و جامعه را ملتهب میکند و دمی بعد سکون و رکود ادامه می یابد بدون شهامت روبرو شدن با سویه های زشت خود،در زشتی بی پایان خود می آرامند و با این پنهان کاری راه چاره بر آن را می بندند.تهدید و ارعاب فعالین رسانه و افراد مشهورو منتقدان و روشنفکران ادامه می یابد هر اعتراض کوچکی سریعن شدیدترین سرکوب و زندان را در پی دارد و این دقیقن دستورالعمل تهیه فساد در ابعاد نجومیست.
📍پس با دو دنیای کاملن متفاوت طرف هستیم که اساسن ارتباط معنا داری با هم ندارند.هر دو فساد و جنایت است اما نحوۀ مواجهه زمین تا آسمان متفاوت است یکی پیرو سنت اندیشه انتقادی و دیگری زیر مجموعه استبداد شرقی در دو کانتکس و جامعه با ماهیت متفاوت.از کنار هم قرار دادن ایندو و همه را با یک چوب راندن چیزی عاید روشنفکر ایرانی نشده و نمیشود.جز ارضای حس اینکه ما هم کسی هستیم ما هم مثل غربی ها هستیم ما هم همان درد را داریم غرب هم مثل ماست ما هم مثل آنها و.. این توهم فقط بدرد گول زدن خود و نتیجه گیری های کاذب میخورد.
پس براحتی نمیتوان با هر موضوعی قشری برخورد کرد و هر جنایتی را در هر کانتکسی به راحتی به هم دوخت.دنیای دموکرات با دنیای توتالتر زمین تا آسمان تفاوت دارد و با هیچ نخی قابل دوختن به هم و اخذ نتیجه یکسان ،نیست.به قول هانا آرنت جامعه توتالیتر فضای اجتماعی سیاسی را یکسره منهدم میسازد در حالی که دموکراسی غربی فضای جامعه مدنی را متشکل و قدرتمند ساخته است.دو مسیر دقیقن برعکسِ هم.اعتراض در دموکراسی یعنی پویاییِ جامعه،سرکوب یعنی رکود فساد.
مولوی زیبا گفته است که: از قیاسش خنده آمد خلق را/ کو چو خود پنداشت صاحب دلق را/کار پاکان را قیاس از خود مگیر/گر چه ماند در نبشتن شیر و شیر
@cafe_andishe95
👍1
📚باید ملّت را تربیت کرد📚
افراد مردم ایران مطلقاً یک منظور و مطلوب دارند و آن پول است و برای تحصیل پول از هر طبقه و جماعت و صنف باشند گذشته از دزدی و مسخرگی و هیزی فقط یک راه پیش گرفته‌اند که به اسامی مختلف آنتریگ‌بازی و حقه‌بازی و تملق و هوچی‌گری و شارلاتانی و غیره خوانده میشود و اسم جامع آن بی‌حقیقتی است و از این جهت است که ایرانی‌ها هیچ وقت با هم اتحاد و اتفاق نمی‌کنند و شما که از اوضاع گذشته و حال دنیا خبر دارید می‌دانید که هیچ وقت بی‌حقیقتی و نفاق هیچ قومی را به جایی نرسانده و هر وقت هر ملّتی به مقامی رسیده امری معنوی را در نظر داشته و حقیقت‌طلبی و فداکاری و همت و غیرت و شهامت او را به حرکت آورده و به اتفاق و اتحاد مطلوب خویش را حاصل نموده است. اگر بپرسید چه باید کرد و چاره چیست بی‌تأمل عرض می‌کنم باید ملّت را تربیت کرد.
📗مقالات فروغی (جلد دوم)، محمدعلی فروغی
@cafe_andishe95
افراد مردم ایران مطلقاً یک منظور و مطلوب دارند و آن پول است و برای تحصیل پول از هر طبقه و جماعت و صنف باشند گذشته از دزدی و مسخرگی و هیزی فقط یک راه پیش گرفته‌اند که به اسامی مختلف آنتریگ‌بازی و حقه‌بازی و تملق و هوچی‌گری و شارلاتانی و غیره خوانده میشود و اسم جامع آن بی‌حقیقتی است و از این جهت است که ایرانی‌ها هیچ وقت با هم اتحاد و اتفاق نمی‌کنند و شما که از اوضاع گذشته و حال دنیا خبر دارید می‌دانید که هیچ وقت بی‌حقیقتی و نفاق هیچ قومی را به جایی نرسانده و هر وقت هر ملّتی به مقامی رسیده امری معنوی را در نظر داشته و حقیقت‌طلبی و فداکاری و همت و غیرت و شهامت او را به حرکت آورده و به اتفاق و اتحاد مطلوب خویش را حاصل نموده است. اگر بپرسید چه باید کرد و چاره چیست بی‌تأمل عرض می‌کنم باید ملّت را تربیت کرد.
📗مقالات فروغی (جلد دوم)، محمدعلی فروغی
@cafe_andishe95
🎬پشت پرده آشوب و غارت در مینیاپولیس آمریکا چیست؟
جو بایدن، رقیب دونالد ترامپ در انتخابات ریاست جمهوری پیش روی آمریکا از حزب دموکرات، چند روز پیش در گفتگویی تصویری با یک آمریکایی سیاهپوست، گفت اگر یک سیاهپوست حتی در خیالاتش به ترامپ رای بدهد، یک سیاهپوست محسوب نمیشود!
این سخنان موجی از رسوایی و خشم علیه بایدن و حزب دموکرات را به دنبال داشت که از کارت سیاهپوستان و اقلیت‌های نژادی در سیاست و انتخابات آمریکا زیاد استفاده میکند.
حزب دموکرات و بایدن به شدت نیاز داشتند تا پس از این رسوایی، خود را به نحوی از مخمصه برهانند.
و اینجا بود که ناگهان ویدئویی از چند پلیس سفیدپوست آمریکایی در شهر مینیاپولیس ایالت مینه‌سوتا منتشر شد که یکی از آنها پایش را روی گلوی یک سیاهپوست گذاشته و در نهایت او را به قتل می‌رساند.
انتشار این ویدئو و رفتار نژادپرستانه و منزجرکننده پلیس‌های حاضر در صحنه که کاملا حرفهای فیلمبردای شده بود به موجی از خشونت و غارت و آتش در مینیاپولیس و دیگر شهرهای آمریکا منجر شد و با بالا گرفتن خشونت‌ها، حالا صحبت از ارسال نیروهای گارد ملی و حتی ارتش برای کنترل وضعیت است!
اما آیا شما مایلید حدس بزنید که فرماندار ایالت مینه‌سوتا و شهردار شهر مینیاپولیس از چه حزبی هستند؟
دقیقا درست حدس زدید! هر دو آنها از حزب دموکرات و از دشمنان سرسخت ترامپ و از حامیان بایدن هستند.
نکته دیگری که لازم است بدانید این است که در آمریکا، پلیس ایالت‌ها زیر نظر فرماندار و شهردار شهر فعالیت میکنند و نه زیر نظر رئیس جمهور!
و آیا می‌دانید که فرمانده کل پلیس شهر مینیاپولیس که این جنایت شنیع در آن رخ داده، خود یک سیاهپوست است؟!
حالا فهمیدید دموکرات‌ها چگونه با ترتیب دادن یک جنایت نژادپرستانه، ورق را برگرداندند تا اوضاع به ضرر ترامپ شود؟
محمدرضا یزدان‌پناه
@cafe_andishe95
جو بایدن، رقیب دونالد ترامپ در انتخابات ریاست جمهوری پیش روی آمریکا از حزب دموکرات، چند روز پیش در گفتگویی تصویری با یک آمریکایی سیاهپوست، گفت اگر یک سیاهپوست حتی در خیالاتش به ترامپ رای بدهد، یک سیاهپوست محسوب نمیشود!
این سخنان موجی از رسوایی و خشم علیه بایدن و حزب دموکرات را به دنبال داشت که از کارت سیاهپوستان و اقلیت‌های نژادی در سیاست و انتخابات آمریکا زیاد استفاده میکند.
حزب دموکرات و بایدن به شدت نیاز داشتند تا پس از این رسوایی، خود را به نحوی از مخمصه برهانند.
و اینجا بود که ناگهان ویدئویی از چند پلیس سفیدپوست آمریکایی در شهر مینیاپولیس ایالت مینه‌سوتا منتشر شد که یکی از آنها پایش را روی گلوی یک سیاهپوست گذاشته و در نهایت او را به قتل می‌رساند.
انتشار این ویدئو و رفتار نژادپرستانه و منزجرکننده پلیس‌های حاضر در صحنه که کاملا حرفهای فیلمبردای شده بود به موجی از خشونت و غارت و آتش در مینیاپولیس و دیگر شهرهای آمریکا منجر شد و با بالا گرفتن خشونت‌ها، حالا صحبت از ارسال نیروهای گارد ملی و حتی ارتش برای کنترل وضعیت است!
اما آیا شما مایلید حدس بزنید که فرماندار ایالت مینه‌سوتا و شهردار شهر مینیاپولیس از چه حزبی هستند؟
دقیقا درست حدس زدید! هر دو آنها از حزب دموکرات و از دشمنان سرسخت ترامپ و از حامیان بایدن هستند.
نکته دیگری که لازم است بدانید این است که در آمریکا، پلیس ایالت‌ها زیر نظر فرماندار و شهردار شهر فعالیت میکنند و نه زیر نظر رئیس جمهور!
و آیا می‌دانید که فرمانده کل پلیس شهر مینیاپولیس که این جنایت شنیع در آن رخ داده، خود یک سیاهپوست است؟!
حالا فهمیدید دموکرات‌ها چگونه با ترتیب دادن یک جنایت نژادپرستانه، ورق را برگرداندند تا اوضاع به ضرر ترامپ شود؟
محمدرضا یزدان‌پناه
@cafe_andishe95
👍1
Forwarded from لیبراسیون/لیبرالیسم
⬛️مشکل ما خدا نیست!
مشکل ما انسانهایی هستند که خود را نمایندۀ خدا دانسته و با نام خدا هر کاری خواستند کردند..
📍میلان کوندرا
➖➖➖➖➖➖
⬛️تصور کنید دخترتان را قصابی کنید و در اعلامیه ترحیم اسمتان را کربلایی بزنید!به عبارتی دختر خود را می کشید و هر سال برای دختر حسین گریه می کنید!
وقتی کیانوش عیاری در فیلم #خانه_پدری دخترکشی را مطرح کرد سانسورچی ها و اجیر شدگان دیکتاتوری او را سانسور و ساکت کردند و گفتند سیاه نمایی نکن!
از سوی دیگر در قانونهای ارتجاعی نظام پدر و پدربزرگ ممکن است تنها با 3تا 10 سال حبس مجازات شوند اما اگر مادر همینکار را کرده بود اولیای دم می توانست او را قصاص کند!
#رومینا
#دخترکشی
#تبعیض
#حقوق_زنان
@cafe_andishe95
مشکل ما انسانهایی هستند که خود را نمایندۀ خدا دانسته و با نام خدا هر کاری خواستند کردند..
📍میلان کوندرا
➖➖➖➖➖➖
⬛️تصور کنید دخترتان را قصابی کنید و در اعلامیه ترحیم اسمتان را کربلایی بزنید!به عبارتی دختر خود را می کشید و هر سال برای دختر حسین گریه می کنید!
وقتی کیانوش عیاری در فیلم #خانه_پدری دخترکشی را مطرح کرد سانسورچی ها و اجیر شدگان دیکتاتوری او را سانسور و ساکت کردند و گفتند سیاه نمایی نکن!
از سوی دیگر در قانونهای ارتجاعی نظام پدر و پدربزرگ ممکن است تنها با 3تا 10 سال حبس مجازات شوند اما اگر مادر همینکار را کرده بود اولیای دم می توانست او را قصاص کند!
#رومینا
#دخترکشی
#تبعیض
#حقوق_زنان
@cafe_andishe95
🚺رومینا؛ فهمیدی چقدر ما ملت شریفی هستیم.
۱. چقدر شرافت میخواهد در فاجعه قتل رومینا؛ او و دوست پسرش را مقصر بدانی، پدر و خویشاوندان رومینا و جامعه سنتی را نقد کنی؛ هنرمند، معلم، روانشناس، جامعه شناس و روشنفکر را به خیانت و کم کاری متهم کنی؛ اما شهامت نداشته باشی به سهم قانونی اشاره کنی که طبق آن "ولّیِ دَم اگر خودش قاتل باشد، کسی نمیتواند از او شکایت کند و تبرئه میشود."
۲. چقدر شرافت میخواهد که هشتک من رومینا هستم بزنی و عکس و پست و استوری و... برای رومینا بگذاری؛ اما اگر قرار باشد برای مبارزه با این بیعدالتی و خشونت یک قدم برداری در جایت کاملاً میخکوب شوی.
۳. چقدر شرافت میخواهد که یک هفته از قتل رومینا گذشته دم برنیاوری؛ اما ۲۴ ساعت از قتل سیاه پوستی در مینه سوتا نگذشته چندتا مطلب در نقد تبعیض و خشونت در آمریکا منتشر کنی.
۴. چقدر شرافت میخواهد عمل امثال پدر رومینا را از سر غیرت و مردانگی بدانی و پشت سرت را نگاه نکنی که آنها که برای حفظ ناموسشان جلوی صدام و محمود افغان و چنگیز مغول و اعراب و اسکندر ایستادند و جان دادند؛ هیچگاه دخترانشان را در خواب با داس قطعه قطعه نکردند.
۵. چقدر شرافت میخواهد که در دفاع از حقوق زنان بگویی؛ چرا پدر اگر قاتل فرزندش باشد تبرئه میشود؛ اما مادر اگر قاتل باشد اعدام میشود؟!
۶. چند سال پیش کودک چند ماهه ای را بیهوش به بیمارستان آوردند؛ کودک مرده بود و پس از دروغهای اولیه والدین در نهایت پدر کودک اعتراف کرد که بچه را محکم به دیوار کوبیده است. تاسف بارتر از کار پدر، سخنان مادر بود که گفت؛ شوهرم کارگری میکرد و شب خسته و کوفته به خانه میآمد و بچه مدام گریه میکرد و او هم یک لحظه عصبانی شد و....
کسانی که در تحلیل این فاجعه به نقش و شرایط رومینا و دوست پسرش اشاره میکنند حرفهای همان مادر را میزنند.
❇️ واقعیت این است که اگر قانون فعلی ایران در مورد ولّی دمی که قاتل است در توسعه یافته ترین جوامع وجود داشته باشد آمار فرزندکشی آنها هم بالا میرود.
درست است که، کار فرهنگی اصل است و نباید صرفاً به تغییر قوانین دلخوش کنیم؛ اما زمانی که حقوق دیگری مطرح میشود به کار فرهنگی نمیتوان و نباید بسنده کرد.
پدری که بداند بعد از قتل فرزندش مجازات میشود سریعتر میفهمد که هیچ انسانی برده و مال و اموال دیگری نیست تا با او هرکار خواست بکند.
✍️ دکتر نظام بهرامی کمیل
@cafe_andishe95
۱. چقدر شرافت میخواهد در فاجعه قتل رومینا؛ او و دوست پسرش را مقصر بدانی، پدر و خویشاوندان رومینا و جامعه سنتی را نقد کنی؛ هنرمند، معلم، روانشناس، جامعه شناس و روشنفکر را به خیانت و کم کاری متهم کنی؛ اما شهامت نداشته باشی به سهم قانونی اشاره کنی که طبق آن "ولّیِ دَم اگر خودش قاتل باشد، کسی نمیتواند از او شکایت کند و تبرئه میشود."
۲. چقدر شرافت میخواهد که هشتک من رومینا هستم بزنی و عکس و پست و استوری و... برای رومینا بگذاری؛ اما اگر قرار باشد برای مبارزه با این بیعدالتی و خشونت یک قدم برداری در جایت کاملاً میخکوب شوی.
۳. چقدر شرافت میخواهد که یک هفته از قتل رومینا گذشته دم برنیاوری؛ اما ۲۴ ساعت از قتل سیاه پوستی در مینه سوتا نگذشته چندتا مطلب در نقد تبعیض و خشونت در آمریکا منتشر کنی.
۴. چقدر شرافت میخواهد عمل امثال پدر رومینا را از سر غیرت و مردانگی بدانی و پشت سرت را نگاه نکنی که آنها که برای حفظ ناموسشان جلوی صدام و محمود افغان و چنگیز مغول و اعراب و اسکندر ایستادند و جان دادند؛ هیچگاه دخترانشان را در خواب با داس قطعه قطعه نکردند.
۵. چقدر شرافت میخواهد که در دفاع از حقوق زنان بگویی؛ چرا پدر اگر قاتل فرزندش باشد تبرئه میشود؛ اما مادر اگر قاتل باشد اعدام میشود؟!
۶. چند سال پیش کودک چند ماهه ای را بیهوش به بیمارستان آوردند؛ کودک مرده بود و پس از دروغهای اولیه والدین در نهایت پدر کودک اعتراف کرد که بچه را محکم به دیوار کوبیده است. تاسف بارتر از کار پدر، سخنان مادر بود که گفت؛ شوهرم کارگری میکرد و شب خسته و کوفته به خانه میآمد و بچه مدام گریه میکرد و او هم یک لحظه عصبانی شد و....
کسانی که در تحلیل این فاجعه به نقش و شرایط رومینا و دوست پسرش اشاره میکنند حرفهای همان مادر را میزنند.
❇️ واقعیت این است که اگر قانون فعلی ایران در مورد ولّی دمی که قاتل است در توسعه یافته ترین جوامع وجود داشته باشد آمار فرزندکشی آنها هم بالا میرود.
درست است که، کار فرهنگی اصل است و نباید صرفاً به تغییر قوانین دلخوش کنیم؛ اما زمانی که حقوق دیگری مطرح میشود به کار فرهنگی نمیتوان و نباید بسنده کرد.
پدری که بداند بعد از قتل فرزندش مجازات میشود سریعتر میفهمد که هیچ انسانی برده و مال و اموال دیگری نیست تا با او هرکار خواست بکند.
✍️ دکتر نظام بهرامی کمیل
@cafe_andishe95
🏛چهار کارکرد فلسفۀ سیاسی🏛
من چهار کارکرد برای فلسفه ی سیاسی قائل هستم که ممکن است به مثابه بخشی از
فرهنگ عمومیِ سیاسیِ یک جامعه، ایفای نقش کنند. این چهار کارکرد مفصلن در بخش
یکم کتاب عدالت به مثابه انصاف: یک بازگویی 3 مورد بحث قرار گرفته اند. بنابراین در
اینجا من فقط به شکل مختصر آنها را بازگویی خواهم کرد:
یکم- کارکرد نخست، نقش عملی فلسفۀ سیاسی است که از تضادهای سیاسیِ
اختلاف برانگیز برمی خیزد؛ آنگاه که وظیفۀ آن، تمرکز روی مسائلِ عمیقن محل نزاع و
نیز بررسی این است که آیا برخلاف ظواهر، میتوان از برخی بنیانهای بسیار مهم توافق
فلسفی و اخلاقی پرده برداشت یا دستکم میتوان عدم توافقات را تا حدی کم کرد که همکاری اجتماعیِ بر پایۀ احترام متقابل میان شهروندان همچنان باقی بماند.
دوم-کارکرد دوم که من آن را جهت یابی میخوانم، یکی از اقسام خرد و تفکر است. فلسفه سیاسی میتواند به این کمک کند که مردم چگونه دربارۀ نهادهای سیاسی و اجتماعیشان به مثابه یک کل، و دربارهی خودشان به مثابه شهروندان، و دربارۀ اهداف و مقاصدِ اساسیشان به مثابه جامعه ای توأم با تاریخ یک ملت که با اهداف و مقاصدشان به مثابه افرادِ منفک از جامعه یا اعضای خانواده ها و مؤسسات در تضاد است،بیندیشند.
سوم-مورد تأکید قرار داده است، نقش مصالحه است: فلسفهی سیاسی میتواند کارکرد سوم که هگل در کتابش عناصرِفلسفه حق .در راستای تسکینِ حسِ ناکامی و غضب ما علیه جامعه مان و تاریخش بکوشد؛ بدین ترتیب که راهی را به ما نشان دهد که ذیل آن، نهادهای جامعه اگر از دیدگاهی فلسفی به طور کامل درک شوند عقلانی هستند و نیز این نهادها همانقدر که برای رسیدن به وضعیت کنونیشان (شکل عقلانی)عمل کرده اند به مرور زمان توسعه یافته اند. البته وقتیکه فلسفه سیاسی این نقش را ایفا میکند میبایست مانع این خطر شود که به آسانی، به دفاعی از وضع موجودِ ناعادلانه و ناشایست استحاله گردد. چنین رویهای ]= دفاع از وضعیت ناعادلانهی موجود[ ، از فلسفه ی سیاسی، یک ایدیولوژی -طرح نادرستی از اندیشیدن-در معنای مارکسیستی اش خواهد ساخت.
چهارم- کارکرد چهارم، کاوش در محدودیتهای امکانیتِ سیاسیِ عملی است. در چهارچوب این کارکرد، ما فلسفه سیاسی را ناکجا آبادی واقعگرایانه میبینیم. امید ما به آیندۀ جامعه مان، متکی بر این باور است که جهانِ اجتماعی دستکم اجازۀ یک نظم سیاسیِ درخور را میدهد، به گونه ای که نظام سیاسیِ دموکراتیکِ تا حدِ مقبول ولو نه تماماً عادلانه، ممکن باشد. بنابراین ما میپرسیم: تحت شرایطِ تاریخیِ نسبتن مناسب اما هنوز محتمل شرایطی که موافق با قوانین و گرایشهای جهان اجتماعی است یک جامعهی عادلانۀ دموکراتیک، چگونه جامعه ای خواهد بود؟ با توجه به مقتضیاتِ عدالت که ما در فرهنگی دموکراتیک سراغ داریم، یک جامعه در راستای تحقق چه ایده آلها و اصولی خواهد کوشید؟
◀️جان رالز -فیلسوف لیبرال آمریکایی▶️
@cafe_andishe95
من چهار کارکرد برای فلسفه ی سیاسی قائل هستم که ممکن است به مثابه بخشی از
فرهنگ عمومیِ سیاسیِ یک جامعه، ایفای نقش کنند. این چهار کارکرد مفصلن در بخش
یکم کتاب عدالت به مثابه انصاف: یک بازگویی 3 مورد بحث قرار گرفته اند. بنابراین در
اینجا من فقط به شکل مختصر آنها را بازگویی خواهم کرد:
یکم- کارکرد نخست، نقش عملی فلسفۀ سیاسی است که از تضادهای سیاسیِ
اختلاف برانگیز برمی خیزد؛ آنگاه که وظیفۀ آن، تمرکز روی مسائلِ عمیقن محل نزاع و
نیز بررسی این است که آیا برخلاف ظواهر، میتوان از برخی بنیانهای بسیار مهم توافق
فلسفی و اخلاقی پرده برداشت یا دستکم میتوان عدم توافقات را تا حدی کم کرد که همکاری اجتماعیِ بر پایۀ احترام متقابل میان شهروندان همچنان باقی بماند.
دوم-کارکرد دوم که من آن را جهت یابی میخوانم، یکی از اقسام خرد و تفکر است. فلسفه سیاسی میتواند به این کمک کند که مردم چگونه دربارۀ نهادهای سیاسی و اجتماعیشان به مثابه یک کل، و دربارهی خودشان به مثابه شهروندان، و دربارۀ اهداف و مقاصدِ اساسیشان به مثابه جامعه ای توأم با تاریخ یک ملت که با اهداف و مقاصدشان به مثابه افرادِ منفک از جامعه یا اعضای خانواده ها و مؤسسات در تضاد است،بیندیشند.
سوم-مورد تأکید قرار داده است، نقش مصالحه است: فلسفهی سیاسی میتواند کارکرد سوم که هگل در کتابش عناصرِفلسفه حق .در راستای تسکینِ حسِ ناکامی و غضب ما علیه جامعه مان و تاریخش بکوشد؛ بدین ترتیب که راهی را به ما نشان دهد که ذیل آن، نهادهای جامعه اگر از دیدگاهی فلسفی به طور کامل درک شوند عقلانی هستند و نیز این نهادها همانقدر که برای رسیدن به وضعیت کنونیشان (شکل عقلانی)عمل کرده اند به مرور زمان توسعه یافته اند. البته وقتیکه فلسفه سیاسی این نقش را ایفا میکند میبایست مانع این خطر شود که به آسانی، به دفاعی از وضع موجودِ ناعادلانه و ناشایست استحاله گردد. چنین رویهای ]= دفاع از وضعیت ناعادلانهی موجود[ ، از فلسفه ی سیاسی، یک ایدیولوژی -طرح نادرستی از اندیشیدن-در معنای مارکسیستی اش خواهد ساخت.
چهارم- کارکرد چهارم، کاوش در محدودیتهای امکانیتِ سیاسیِ عملی است. در چهارچوب این کارکرد، ما فلسفه سیاسی را ناکجا آبادی واقعگرایانه میبینیم. امید ما به آیندۀ جامعه مان، متکی بر این باور است که جهانِ اجتماعی دستکم اجازۀ یک نظم سیاسیِ درخور را میدهد، به گونه ای که نظام سیاسیِ دموکراتیکِ تا حدِ مقبول ولو نه تماماً عادلانه، ممکن باشد. بنابراین ما میپرسیم: تحت شرایطِ تاریخیِ نسبتن مناسب اما هنوز محتمل شرایطی که موافق با قوانین و گرایشهای جهان اجتماعی است یک جامعهی عادلانۀ دموکراتیک، چگونه جامعه ای خواهد بود؟ با توجه به مقتضیاتِ عدالت که ما در فرهنگی دموکراتیک سراغ داریم، یک جامعه در راستای تحقق چه ایده آلها و اصولی خواهد کوشید؟
◀️جان رالز -فیلسوف لیبرال آمریکایی▶️
@cafe_andishe95
🔰دشمنی که نمی شناسند🔰بخش 1
#آمریکاستیزی
ایالات متحده در ادبیات رسمی اسلامگرایان و گروه‌های چپ، دشمن و شیطان معرفی میشود. برای نسبت دادن چنین ویژگی‌هایی-اگر حکم بر اساس باورهای کیهانی و ایدئولوژیک صادر نشده باشد که معمولا این چنین است، نیاز به شناخت و آگاه و شاهد هست. نمیتوان بدون دلیل و بی‌اساس فرد یا گروه را خبیث یا شر یا تبهکار معرفی کرد.
پرسش این است که آیا اسلامگرایان و چپ‌هایی که ایالات متحده و اسرائیل را دشمن و لذا شیطانی- با فرض اله و فرشته بودن خود- معرفی میکنند، شناخت درستی از این جوامع یا دولت‌های آنها دارند یا خیر. پاسخ منفی است. برای روشن شدن این پاسخ در این نوشته کوتاه به سه افسانه‌سازی غالب در مورد ایالات متحده آمریکا اشاره می‌کنم.
🔘افسانه «پلیس آمریکا»
در ادبیات دستگاه تبلیغاتی رژیم (از هر نوع اصلاح‌طلب و اصولگرا) و مقامات رژیم از جمله وزارت خارجه، تعبیر بدون ما‌به‌ازایی وجود دارد به نام «پلیس آمریکا». این را در سخنان محمد جواد ظریف که چند دهه در آمریکا زندگی کرده نیز میتوان دید. علی خامنه‌ای در این مورد می‌گوید: «هر چند روز یک بار در خیابان‌های شهرهای آمریکا یک بیگناه، یک بی‌سلاحی به دست پلیس آمریکا به خاک و خون می‌غلتد.» (۱۸ شهریور ۱۳۹۴) حتی برخی سایت‌های فارسی‌زبان خارج کشور نیز از این تعبیر استفاده میکنند (مثل بی بی سی فارسی). برای نمونه می‌توانید به مطالب سایت بی بی سی فارسی، توییت‌های ظریف و مطالب سایت‌های داخلی در گزارش از مرگ جرج فلوید در ایالت مینه‌سوتا مراجعه کنید. برخی از سایت‌ها از اف بی آی تحت عنوان «پلیس فدرال آمریکا» یاد میکنند.
تصور این جماعت آن است که در ایالات متحده نیز یک سازمان پلیس سراسری مثل نیروی انتظامی جمهوری اسلامی وجود دارد به نام پلیس آمریکا. این تصور ناشی از جهل مطلق به ساختار اجتماعی و سیاسی ایالات متحده است. در این کشور فدرال «پلیس آمریکا» وجود ندارد. در هر شهر و حاشیه شهرهای بزرگ و روستاها، پلیس محلی وجود دارد که تحت نظر شهردار همان منطقه عمل میکند. اکثر کلانترهای پلیس نیز منتخب مردم هستند. این پلیس‌های محلی، مقررات، سازمان و بودجه و حتی لباس و اتومبیل خاص خود را دارند. در ایالات یک پلیس ایالتی نیز وجود دارد که شرح وظایف متفاوتی با پلیس محلی دارد و عمدتا به مسایل ترافیک در جاده‌های میان شهری، «پشتیبانی» از پلیس محلی (و نه دخالت) و مداخله در شرایط اضطراری می‌پردازد.
در سطح فدرال، پلیسی وجود ندارد جز سازمان اف بی آی که محدوده کارش گشت‌زنی در خیابان یا اعمال قوانین در جاده‌ها نیست و حتی لباس فرم هم ندارد. وظیفه اف بی آی دفاع از ایالات متحده در برابر تروریسم و تهدیدات اطلاعات خارجی، حفظ و اعمال مقررات کیفری در سطح فدرال و «پشتیبانی» (و نه دخالت) از سازمان‌ها و نهادهای قضایی در سطح فدرال، ایالتی، محلی و بین‌المللی است. اگر دستگاه‌های محلی پلیس و قضایی بتوانند از پس کارهای خود برآیند، اف بی در کار آنها دخالتی نمیکند. فدرالیسم به معنای خودمختاری کامل ایالات، در کارکرد و ماموریت‌های اف بی آی به خوبی نهادینه شده است.
از این جهت کسانی که از تعبیر «پلیس آمریکا» استفاده میکنند تا خطای یک یا چند پلیس محلی را به سراسر پنجاه ایالت بسط دهند، نادانی خود را اثبات میکنند.
🔘🔘افسانه گرسنگی پنجاه میلیون نفر در آمریکا
گروه‌های چپ از این که در ایالات متحده حدود ۴۲ میلیون نفر کارت غذا دارند و از چترهای حمایتی دولتی در حوزه تغذیه استفاده میکنند، به این نتیجه می‌رسند که در این کشور پنجاه میلیون نفر گرسنه‌اند و شب سر بی غذا بر زمین می‌گذارند. برخی از اسلامگرایان حتی از این موضوع کارت غذا هم بی‌اطلاع هستند و صرفا تبلیغات ضد‌آمریکایی را تکرار میکنند. واقعیت این است که به دلیل وجود کارت غذا برای خانوارهای کم درآمد یا بی‌درآمد (برای یک نفر تا سقف ۱۹۴ دلار در ماه) کسی در این کشور گرسنه نمی‌ماند.
علاوه بر کارت غذا، هزاران خیریه در ایالات متحده روزانه غذای مجانی گرم و سرد توزیع میکنند. علاوه بر کارت غذا، خانوارهای کم درآمد می‌توانند تا دوسال برای فرزندانشان غذای لازم (شیر، تخم مرغ، نان، غذای کودک) را مجانی دریافت کنند. این برنامه‌ها از سوی دولت فدرال تامین میشود و به ایالاتی خاص اختصاص ندارد. البته معتادانی هستند که پول کارت غذای خود را نیز می‌فروشند تا مواد مصرف کنند و از این جهت گرسنه می‌مانند و به مراکز خیریه برای دریافت غذا مراجعه میکنند.
@cafe_andishe95
#آمریکاستیزی
ایالات متحده در ادبیات رسمی اسلامگرایان و گروه‌های چپ، دشمن و شیطان معرفی میشود. برای نسبت دادن چنین ویژگی‌هایی-اگر حکم بر اساس باورهای کیهانی و ایدئولوژیک صادر نشده باشد که معمولا این چنین است، نیاز به شناخت و آگاه و شاهد هست. نمیتوان بدون دلیل و بی‌اساس فرد یا گروه را خبیث یا شر یا تبهکار معرفی کرد.
پرسش این است که آیا اسلامگرایان و چپ‌هایی که ایالات متحده و اسرائیل را دشمن و لذا شیطانی- با فرض اله و فرشته بودن خود- معرفی میکنند، شناخت درستی از این جوامع یا دولت‌های آنها دارند یا خیر. پاسخ منفی است. برای روشن شدن این پاسخ در این نوشته کوتاه به سه افسانه‌سازی غالب در مورد ایالات متحده آمریکا اشاره می‌کنم.
🔘افسانه «پلیس آمریکا»
در ادبیات دستگاه تبلیغاتی رژیم (از هر نوع اصلاح‌طلب و اصولگرا) و مقامات رژیم از جمله وزارت خارجه، تعبیر بدون ما‌به‌ازایی وجود دارد به نام «پلیس آمریکا». این را در سخنان محمد جواد ظریف که چند دهه در آمریکا زندگی کرده نیز میتوان دید. علی خامنه‌ای در این مورد می‌گوید: «هر چند روز یک بار در خیابان‌های شهرهای آمریکا یک بیگناه، یک بی‌سلاحی به دست پلیس آمریکا به خاک و خون می‌غلتد.» (۱۸ شهریور ۱۳۹۴) حتی برخی سایت‌های فارسی‌زبان خارج کشور نیز از این تعبیر استفاده میکنند (مثل بی بی سی فارسی). برای نمونه می‌توانید به مطالب سایت بی بی سی فارسی، توییت‌های ظریف و مطالب سایت‌های داخلی در گزارش از مرگ جرج فلوید در ایالت مینه‌سوتا مراجعه کنید. برخی از سایت‌ها از اف بی آی تحت عنوان «پلیس فدرال آمریکا» یاد میکنند.
تصور این جماعت آن است که در ایالات متحده نیز یک سازمان پلیس سراسری مثل نیروی انتظامی جمهوری اسلامی وجود دارد به نام پلیس آمریکا. این تصور ناشی از جهل مطلق به ساختار اجتماعی و سیاسی ایالات متحده است. در این کشور فدرال «پلیس آمریکا» وجود ندارد. در هر شهر و حاشیه شهرهای بزرگ و روستاها، پلیس محلی وجود دارد که تحت نظر شهردار همان منطقه عمل میکند. اکثر کلانترهای پلیس نیز منتخب مردم هستند. این پلیس‌های محلی، مقررات، سازمان و بودجه و حتی لباس و اتومبیل خاص خود را دارند. در ایالات یک پلیس ایالتی نیز وجود دارد که شرح وظایف متفاوتی با پلیس محلی دارد و عمدتا به مسایل ترافیک در جاده‌های میان شهری، «پشتیبانی» از پلیس محلی (و نه دخالت) و مداخله در شرایط اضطراری می‌پردازد.
در سطح فدرال، پلیسی وجود ندارد جز سازمان اف بی آی که محدوده کارش گشت‌زنی در خیابان یا اعمال قوانین در جاده‌ها نیست و حتی لباس فرم هم ندارد. وظیفه اف بی آی دفاع از ایالات متحده در برابر تروریسم و تهدیدات اطلاعات خارجی، حفظ و اعمال مقررات کیفری در سطح فدرال و «پشتیبانی» (و نه دخالت) از سازمان‌ها و نهادهای قضایی در سطح فدرال، ایالتی، محلی و بین‌المللی است. اگر دستگاه‌های محلی پلیس و قضایی بتوانند از پس کارهای خود برآیند، اف بی در کار آنها دخالتی نمیکند. فدرالیسم به معنای خودمختاری کامل ایالات، در کارکرد و ماموریت‌های اف بی آی به خوبی نهادینه شده است.
از این جهت کسانی که از تعبیر «پلیس آمریکا» استفاده میکنند تا خطای یک یا چند پلیس محلی را به سراسر پنجاه ایالت بسط دهند، نادانی خود را اثبات میکنند.
🔘🔘افسانه گرسنگی پنجاه میلیون نفر در آمریکا
گروه‌های چپ از این که در ایالات متحده حدود ۴۲ میلیون نفر کارت غذا دارند و از چترهای حمایتی دولتی در حوزه تغذیه استفاده میکنند، به این نتیجه می‌رسند که در این کشور پنجاه میلیون نفر گرسنه‌اند و شب سر بی غذا بر زمین می‌گذارند. برخی از اسلامگرایان حتی از این موضوع کارت غذا هم بی‌اطلاع هستند و صرفا تبلیغات ضد‌آمریکایی را تکرار میکنند. واقعیت این است که به دلیل وجود کارت غذا برای خانوارهای کم درآمد یا بی‌درآمد (برای یک نفر تا سقف ۱۹۴ دلار در ماه) کسی در این کشور گرسنه نمی‌ماند.
علاوه بر کارت غذا، هزاران خیریه در ایالات متحده روزانه غذای مجانی گرم و سرد توزیع میکنند. علاوه بر کارت غذا، خانوارهای کم درآمد می‌توانند تا دوسال برای فرزندانشان غذای لازم (شیر، تخم مرغ، نان، غذای کودک) را مجانی دریافت کنند. این برنامه‌ها از سوی دولت فدرال تامین میشود و به ایالاتی خاص اختصاص ندارد. البته معتادانی هستند که پول کارت غذای خود را نیز می‌فروشند تا مواد مصرف کنند و از این جهت گرسنه می‌مانند و به مراکز خیریه برای دریافت غذا مراجعه میکنند.
@cafe_andishe95
🔰دشمنی که نمی شناسند🔰بخش 2
🔘🔘🔘افسانه بی‌خانمانی میلیونی
علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی ایران، گفته است: «وجود چندین میلیون کارتن‌خواب و ده‌ها میلیون انسان در زیر خط فقر بخشی از حقایق تلخ جامعه آمریکا است» (۶ مهر ۱۳۸۹). ایشان در ۱۴ مهر همان سال این ادعا را تکرار کرد. خامنه‌ای حتی یک بار در چهل سال گذشته به افراد زیر خط فقر و بی‌خانمان در ایران اشاره‌ای نداشته است. این گفته در مورد کارتن‌خوابی در ایالات متحده با توجه به شواهد موجود، خلاف واقع است. بنا به گزارش رویترز، در نهم نوامبر ۲۰۱۵ حدود ۵۰۰ هزار فرد بی‌خانه در ایالات متحده وجود داشت. تا سال ۲۰۱۸ که آمار بی‌خانمان‌ها در دست است، این رقم به حدود ۵۵۰ هزار رسید. بنا به گزارش وزارت مسکن و توسعه شهری ایالات متحده، این رقم در سال ۲۰۱۰ حدود ۴۰۰ هزار بوده است.
البته بی‌خانه بودن در ایالات متحده مساوی نیست با کارتن‌خوابی. بخش بسیار اندکی از بی‌خانه‌ها کارتن خواب هستند که اصطلاحی است برای کسانی که در فضاهای عمومی می‌خوابند. بخش قابل توجه این جمعیت بی‌خانمان در پناهگاه‌ها به سر می‌برند که تحت نظر شهرداری‌ها و مدیریت مناطق در جوامع غیرشهری اداره میشوند. به عنوان نمونه، در ناحیه سافک در ایالت نیویورک با حدود ۱.۵ میلیون جمعیت، ۵۲ پناهگاه عمومی و ده‌ها پناهگاه تحت نظر موسسات غیرانتفاعی، موسسات خیریه و کلیساها برای افراد بی‌خانمان وجود دارد.
برخی از این پناهگاه‌ها هتلهایی هستند که شهرداری‌ها اجاره کرده‌اند. در فصل زمستان بالاخص در شب‌های سرد زمستانی پلیس مناطق موظفند افراد بی‌خانمان را از فضاهای عمومی جمع کنند و به پناهگاه انتقال دهند. بخش دیگر این جمعیت در خانه‌هایی که اجاره آنها با سوبسید دولتی پرداخت میشود، زندگی میکنند. بخش دیگر در خودروهایی زندگی میکنند که امکانات حداقل زندگی را دارا هستند و پارکینگ‌های مشخصی برای آنها وجود دارد. از ۷۵ هزار نفر جمعیت بی‌خانه در شهر نیویورک تنها حدود ۴۰۰۰ هزار نفر یعنی ۵ درصد در فصل تابستان در خیابان‌ها می‌خوابند که این تصمیم خود آنهاست وگرنه پناهگاه برای آنها وجود دارد. بنابر این، بی‌خانمانی در ایالات متحده به معنای زندگی در خیابان نیست.
این سه افسانه مدام در تبلیغات سیاسی گروه‌ها و دولت‌های اسلامگرا و کمونیستی، قدرت‌های بزرگ رقیب ایالات متحده (چین و شوروی) و کشورهای یاغی و ورشکسته‌ای که از دشمنی با آمریکا هویت کسب میکنند، دیده میشود.
م.م ایندیپندنت
@cafe_andishe95
🔘🔘🔘افسانه بی‌خانمانی میلیونی
علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی ایران، گفته است: «وجود چندین میلیون کارتن‌خواب و ده‌ها میلیون انسان در زیر خط فقر بخشی از حقایق تلخ جامعه آمریکا است» (۶ مهر ۱۳۸۹). ایشان در ۱۴ مهر همان سال این ادعا را تکرار کرد. خامنه‌ای حتی یک بار در چهل سال گذشته به افراد زیر خط فقر و بی‌خانمان در ایران اشاره‌ای نداشته است. این گفته در مورد کارتن‌خوابی در ایالات متحده با توجه به شواهد موجود، خلاف واقع است. بنا به گزارش رویترز، در نهم نوامبر ۲۰۱۵ حدود ۵۰۰ هزار فرد بی‌خانه در ایالات متحده وجود داشت. تا سال ۲۰۱۸ که آمار بی‌خانمان‌ها در دست است، این رقم به حدود ۵۵۰ هزار رسید. بنا به گزارش وزارت مسکن و توسعه شهری ایالات متحده، این رقم در سال ۲۰۱۰ حدود ۴۰۰ هزار بوده است.
البته بی‌خانه بودن در ایالات متحده مساوی نیست با کارتن‌خوابی. بخش بسیار اندکی از بی‌خانه‌ها کارتن خواب هستند که اصطلاحی است برای کسانی که در فضاهای عمومی می‌خوابند. بخش قابل توجه این جمعیت بی‌خانمان در پناهگاه‌ها به سر می‌برند که تحت نظر شهرداری‌ها و مدیریت مناطق در جوامع غیرشهری اداره میشوند. به عنوان نمونه، در ناحیه سافک در ایالت نیویورک با حدود ۱.۵ میلیون جمعیت، ۵۲ پناهگاه عمومی و ده‌ها پناهگاه تحت نظر موسسات غیرانتفاعی، موسسات خیریه و کلیساها برای افراد بی‌خانمان وجود دارد.
برخی از این پناهگاه‌ها هتلهایی هستند که شهرداری‌ها اجاره کرده‌اند. در فصل زمستان بالاخص در شب‌های سرد زمستانی پلیس مناطق موظفند افراد بی‌خانمان را از فضاهای عمومی جمع کنند و به پناهگاه انتقال دهند. بخش دیگر این جمعیت در خانه‌هایی که اجاره آنها با سوبسید دولتی پرداخت میشود، زندگی میکنند. بخش دیگر در خودروهایی زندگی میکنند که امکانات حداقل زندگی را دارا هستند و پارکینگ‌های مشخصی برای آنها وجود دارد. از ۷۵ هزار نفر جمعیت بی‌خانه در شهر نیویورک تنها حدود ۴۰۰۰ هزار نفر یعنی ۵ درصد در فصل تابستان در خیابان‌ها می‌خوابند که این تصمیم خود آنهاست وگرنه پناهگاه برای آنها وجود دارد. بنابر این، بی‌خانمانی در ایالات متحده به معنای زندگی در خیابان نیست.
این سه افسانه مدام در تبلیغات سیاسی گروه‌ها و دولت‌های اسلامگرا و کمونیستی، قدرت‌های بزرگ رقیب ایالات متحده (چین و شوروی) و کشورهای یاغی و ورشکسته‌ای که از دشمنی با آمریکا هویت کسب میکنند، دیده میشود.
م.م ایندیپندنت
@cafe_andishe95
🔅گالیله در دادگاه به روحانیان کلیسا گفت:
فرض کنید شما ساعتی را به دوست خود هدیه کنید و او خوشحال شود.
اما به او بگویید: از این ساعت استفاده نکن، هر وقت خواستی زمان را بدانی، بیا از خودم بپرس.
با این حرف هدیه ی شما تمام اثرش را از دست می دهد و تبدیل به وزر و وبالی بر دوش دوست تان می شود.
شما روحانیان چنین وضعی برای ما درست کرده اید.
از سویی می گویید: بزرگ ترین نعمتی که خدا به شما هدیه کرده است، عقل است
از سویی می گویید: تمام حقایق را باید با رجوع به تورات و انجیل و کتب آسمانی فهمید.
📚گالیله
@cafe_andishe95
فرض کنید شما ساعتی را به دوست خود هدیه کنید و او خوشحال شود.
اما به او بگویید: از این ساعت استفاده نکن، هر وقت خواستی زمان را بدانی، بیا از خودم بپرس.
با این حرف هدیه ی شما تمام اثرش را از دست می دهد و تبدیل به وزر و وبالی بر دوش دوست تان می شود.
شما روحانیان چنین وضعی برای ما درست کرده اید.
از سویی می گویید: بزرگ ترین نعمتی که خدا به شما هدیه کرده است، عقل است
از سویی می گویید: تمام حقایق را باید با رجوع به تورات و انجیل و کتب آسمانی فهمید.
📚گالیله
@cafe_andishe95
آنتیفا(آنتی فاشیسم) از حامیانش میخواهد به محله های سفید پوست بروند و حقشان را از آنها بگیرند!
چهره ی عریان چپ این است!
@cafe_andishe95
چهره ی عریان چپ این است!
@cafe_andishe95
🔺تروریسم و غارت و تخریب عناصر آنارشیست و چپ در آمریکا با جشن و پایکوبی بنیادگراها!🔻
@cafe_andishe95
@cafe_andishe95
⬛️تروریسم و غارت و تخریب عناصر آنارشیست و چپ در آمریکا با جشن و پایکوبی بنیادگراها!⬛️
⁉️دزدی از شرکت نایکی تخریب اموال مردم غارت مغازه ها کتک زدن مخالفان و ...مصداق تروریسم و خشونت در اشکال مختلف است یا اعتراضی به مسئله تبعیض نژادی و مرگ جورج فلوید؟!
——————-
📍دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا اعلام کرد که دولت این کشور گروه آنتیفا را به عنوان یک سازمان تروریستی رده‌بندی میکند.
آنتیفا یک گروه دست چپی مسلح است که اگرچه ادعای مبارزه با فاشیسم دارد اما با حمله به تجمعات مسالمت‌آمیز، تخریب اموال عمومی و کسب و کار خصوصی، و تشکیل گروه‌های فشار مسلح و بسیار خشن به ضرب و شتم مخالفان سیاسی می‌پردازد.
اعضای این گروه در سال‌های اخیر در سرکوب و ضرب و شتم تجمعات مسالمت‌آمیز در آمریکا و در بسیاری از کشورهای دیگر نقش داشتند و از حمایت رسانه‌های بزرگ و سیاستمداران چپ‌گرا برخوردارند.
حملات به فروشگاه‌ها و غارت آنها که در اخبار می‌بینید، معمولا توسط اعضای این گروه که خود را «ضدسرمایه‌داری» معرفی میکنند، سازماندهی و اجرا میشود.
—————————
📍سیاهپوستان آمریکا با مسلسل از محل کسب خود در برابر غارت آنارشیستها و سیاهپوستان محافظت میکنند.
آنها روی شیشه مغازه‌های خود می‌نویسند محل کسب سیاهان تا شاید مانع غارت و تخریب محل کسب خود توسط سیاهپوستان و آنارشیستها شوند.
📍اوباش چپ و آنارشیست، یک مغازه‌دار در دالاس تگزاس را به خاطر حفاظت از مغازه‌اش تا سرحد مرگ کتک زدند.
!جمهوری اسلامی و چپ‌ها، این اوباش را معترضان صلح جو معرفی میکنند.عناصر صادراتی هم در خارج از مرزها این جریان تروریستی را پر رنگ و تبلیغ کرده آن را نشان زوال سرمایه داری قالب میکنند!
دماوند
@cafe_andishe95
⁉️دزدی از شرکت نایکی تخریب اموال مردم غارت مغازه ها کتک زدن مخالفان و ...مصداق تروریسم و خشونت در اشکال مختلف است یا اعتراضی به مسئله تبعیض نژادی و مرگ جورج فلوید؟!
——————-
📍دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا اعلام کرد که دولت این کشور گروه آنتیفا را به عنوان یک سازمان تروریستی رده‌بندی میکند.
آنتیفا یک گروه دست چپی مسلح است که اگرچه ادعای مبارزه با فاشیسم دارد اما با حمله به تجمعات مسالمت‌آمیز، تخریب اموال عمومی و کسب و کار خصوصی، و تشکیل گروه‌های فشار مسلح و بسیار خشن به ضرب و شتم مخالفان سیاسی می‌پردازد.
اعضای این گروه در سال‌های اخیر در سرکوب و ضرب و شتم تجمعات مسالمت‌آمیز در آمریکا و در بسیاری از کشورهای دیگر نقش داشتند و از حمایت رسانه‌های بزرگ و سیاستمداران چپ‌گرا برخوردارند.
حملات به فروشگاه‌ها و غارت آنها که در اخبار می‌بینید، معمولا توسط اعضای این گروه که خود را «ضدسرمایه‌داری» معرفی میکنند، سازماندهی و اجرا میشود.
—————————
📍سیاهپوستان آمریکا با مسلسل از محل کسب خود در برابر غارت آنارشیستها و سیاهپوستان محافظت میکنند.
آنها روی شیشه مغازه‌های خود می‌نویسند محل کسب سیاهان تا شاید مانع غارت و تخریب محل کسب خود توسط سیاهپوستان و آنارشیستها شوند.
📍اوباش چپ و آنارشیست، یک مغازه‌دار در دالاس تگزاس را به خاطر حفاظت از مغازه‌اش تا سرحد مرگ کتک زدند.
!جمهوری اسلامی و چپ‌ها، این اوباش را معترضان صلح جو معرفی میکنند.عناصر صادراتی هم در خارج از مرزها این جریان تروریستی را پر رنگ و تبلیغ کرده آن را نشان زوال سرمایه داری قالب میکنند!
دماوند
@cafe_andishe95
👍1