✍محافظه کاری چیست؟
محافظه کارها با هرگونه طرح و اندیشه خیالی و انتزاعی برای ایجاد دگرگونی های عمیق در جامعه و سیاست مخالف اند؛ و اجرای چنین طرح هایی را ناممکن می پندارند. آنان هرگونه کوشش برای تحقق آرمان شهر را مصیبت بار می شمارند. محافظه کاران به ویژه آراء و استدلالهای خود را بر تجارب ملموس تاریخی استوار می سازند و از همین رو ضد عقل گرایی انتزاعی و غیر تاریخی اند. به همین دلیل بسیاری از آنان محافظه کاری را اصلا ایدئولوژی به شمار نمی آورند؛ زیرا ایدئولوژی قاعدتا در پی عرضه تعریفی معین از انسان و جامعه و کوشش برای اجرای آن تعریف است، حال آنکه محافظه کاری آنچه را محصول تاریخ و سنت است می پذیرد. همچنین محافظه کاران اصول عقاید خود را برخاسته از ویژگیهای نهاد بشر می پندارند، به این معنا که معتقدند آدمی به حفظ دستاوردهای خود گرایش دارد و محافظه کاری هم آرمانی جز این ندارد. به نظر آنان میراث گذشتگان به زحمت به دست آمده است؛ و نباید و نمی توان آن را به یک باره کنار گذاشت و نمیتوان آینده را بر روی خلاء بنیان نهاد. مالکیت، خانواده، سنت، مذهب، دولت، و سایر نهادهای اجتماعی مواریث ارزشمند گذشته است، و آنچه در بوته تاریخ آزمایش شده شایان ستایش است. مایکل اوکات گفته است: "محافظه کاری یعنی ترجیح امر معلوم بر امر مجهول، امر آزموده بر امر نیازموده، واقعیت بر اسطوره، امر موجود بر امر مطلوب، و امر محدود بر امر نامحدود." بدین سان، پایبندی به امور مأنوس جوهر محافظه کاری است. پس محافظه کاران خود را مخالف هرگونه
جزمیت فکری و ایدئولوژیک و در عوض، عمل گرا با پراگماتیست می دانند. در حقیقت اغلب محافظه کاران بزرگ غرب مردان عمل و سیاستمدار بوده اند. بنجامین دیزریلی، سیاستمدار معروف و محافظه کار انگلیسی در قرن نوزدهم، در وصف عمل گرایی محافظه کاران می گفت: "محافظه کاران وقتی رقبایشان مشغول آب تنی اند لباس آنان را میپوشند."
ضمنا محافظه کاران محافظه کاری را گرایشی طبیعی و مبتنی بر عقل سلیم و غیر ایدئولوژیک میدانند؛
@cafe_andishe95
محافظه کارها با هرگونه طرح و اندیشه خیالی و انتزاعی برای ایجاد دگرگونی های عمیق در جامعه و سیاست مخالف اند؛ و اجرای چنین طرح هایی را ناممکن می پندارند. آنان هرگونه کوشش برای تحقق آرمان شهر را مصیبت بار می شمارند. محافظه کاران به ویژه آراء و استدلالهای خود را بر تجارب ملموس تاریخی استوار می سازند و از همین رو ضد عقل گرایی انتزاعی و غیر تاریخی اند. به همین دلیل بسیاری از آنان محافظه کاری را اصلا ایدئولوژی به شمار نمی آورند؛ زیرا ایدئولوژی قاعدتا در پی عرضه تعریفی معین از انسان و جامعه و کوشش برای اجرای آن تعریف است، حال آنکه محافظه کاری آنچه را محصول تاریخ و سنت است می پذیرد. همچنین محافظه کاران اصول عقاید خود را برخاسته از ویژگیهای نهاد بشر می پندارند، به این معنا که معتقدند آدمی به حفظ دستاوردهای خود گرایش دارد و محافظه کاری هم آرمانی جز این ندارد. به نظر آنان میراث گذشتگان به زحمت به دست آمده است؛ و نباید و نمی توان آن را به یک باره کنار گذاشت و نمیتوان آینده را بر روی خلاء بنیان نهاد. مالکیت، خانواده، سنت، مذهب، دولت، و سایر نهادهای اجتماعی مواریث ارزشمند گذشته است، و آنچه در بوته تاریخ آزمایش شده شایان ستایش است. مایکل اوکات گفته است: "محافظه کاری یعنی ترجیح امر معلوم بر امر مجهول، امر آزموده بر امر نیازموده، واقعیت بر اسطوره، امر موجود بر امر مطلوب، و امر محدود بر امر نامحدود." بدین سان، پایبندی به امور مأنوس جوهر محافظه کاری است. پس محافظه کاران خود را مخالف هرگونه
جزمیت فکری و ایدئولوژیک و در عوض، عمل گرا با پراگماتیست می دانند. در حقیقت اغلب محافظه کاران بزرگ غرب مردان عمل و سیاستمدار بوده اند. بنجامین دیزریلی، سیاستمدار معروف و محافظه کار انگلیسی در قرن نوزدهم، در وصف عمل گرایی محافظه کاران می گفت: "محافظه کاران وقتی رقبایشان مشغول آب تنی اند لباس آنان را میپوشند."
ضمنا محافظه کاران محافظه کاری را گرایشی طبیعی و مبتنی بر عقل سلیم و غیر ایدئولوژیک میدانند؛
@cafe_andishe95
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
شاهکاری دیگر از اوباش Antifa!
چهره ی عریان چپگرایان که مدعی مبارزه با نژادپرستی هستند در خیابان های امریکا هویداست!
@cafe_andishe95
چهره ی عریان چپگرایان که مدعی مبارزه با نژادپرستی هستند در خیابان های امریکا هویداست!
@cafe_andishe95
❇️ #حجت_کلاشی :
در سرزمین شاهان، وفاداران به پادشاهی در راه بزرگی و شکوه و عظمت ایران سختی های بسیاری کشیده و در این چهار دهه هزینه های سنگینی داده اند اما در درون و بیرون دیواری از سکوت دور آنها کشیده شده است.
در فلسفه نوین شهریاری،شاه نماد #شهریاری_ملت است
@cafe_andishe95
در سرزمین شاهان، وفاداران به پادشاهی در راه بزرگی و شکوه و عظمت ایران سختی های بسیاری کشیده و در این چهار دهه هزینه های سنگینی داده اند اما در درون و بیرون دیواری از سکوت دور آنها کشیده شده است.
در فلسفه نوین شهریاری،شاه نماد #شهریاری_ملت است
@cafe_andishe95
👎3
🔻مغلطۀ اسکاتلندی واقعی در مواجهه با ایدئولوژی ها
◾️"این جمهوری‌اسلامی ِ واقعی نیست"، "این کمونیسم واقعی نیست که تا امروز در جهان دیدیم"، "این حکومت دینی واقعی نیست".
همواره از این دست سخنان از طرفداران این نحله‌ها می‌شنویم و وقتی از آنها می‌پرسید که چه شد که کمونیسم یا حکومت اسلامی واقعی تا کنون در جایی پیاده نشده است، به توطئه‌های دیگران و یا کم‌کاری انسان‌ها و خودخواهی آنها اشاره میکنند.
در پاسخ به این‌ها باید گفت، مکاتبی که در آن خودخواهی، کم‌کاری، نواقص بشری، توطئه‌ها و مانند این‌ها در نظر گرفته نمی‌شود در واقع اشکال خود این مکتبها است.
اینگونه مکتبها و نحله‌های سیاسی سنگ بنای ابتدایی خود را کج می‌گذارند تا ثریا دیوارشان کج بالا می‌رود.
در واقع باید گفت که تعریف این ایدئولوژی‌ها از انسان و پیچیدگی‌های روانی او، نادرست است.
اینگونه ایدئولوژی‌های ناکجاآبادی قصد میکنند با این انسان که از قضا به تعبیر حافظ "تردامن" است و"سجاده شراب‌آلوده" بر روی زمین بهشت بسازند؛ کاری که نشدنی است و سرِّ شکست خفت‌بار این ایدئولوژی‌ها در همین سودای امر محال در سر داشتن است.
خلق "انسان تراز نوین" در کمونیسم یا "جامعه‌ی بی‌طبقه‌ی توحیدی" در اندیشه سیاسی اسلامی از بیخ و بن نشدنی است و وقتی شما تلاش می‌کنید که امری ناشدنی را شدنی کنید باید بتوانید که "فلک را سقف بشکافید و طرحی نو دراندازید" و وقتی موفق نمی‌شوید، گمان نمی‌کنید که از ابتدا قصد انجام کاری داشته‌اید که نشدنی بوده و تلاش می‌کنید نه ایدئولوژی خود را تغییر دهید و به قد و قواره انسان‌ها در آورید بلکه عزم می‌کنید که انسان‌ها را - حتا اگر شده با زور و گولاگ و اوین- به اندازه قامت ناساز ایدئولوژی خود در آورید.
از این‌رو که متفکری چون ریموند پوپر می‌گوید ایدئولوژی‌هایی که تلاش داشته‌اند بر روی زمین بهشت بیافرینند، زمین را به جهنمی سوزان تبدیل کرده‌اند.
آری! کمونیسم یعنی تاریخ کمونیسم و اسلام یعنی تاریخ اسلام و حکومت دینی یعنی تاریخ حکومت‌های دینی و لیبرالیسم و سرمایه‌داری هم یعنی تاریخ آن.
مکس ایستمن، فلسفه‌دان امریکایی که از دوستان تروتسکی ومارکسیست هم بود، پس ازسفر به شوروی و دیدن فجایعی که در شوروی کمونیستی به بار آماده گفت:
«هیچ فردی که به قدرکافی جسارت ندارد تا فرضیه‌های سوسیالیسم را در پرتو تجربه شوروی مورد شک و تردید قرار دهد، نمی‌شود روشنفکر خواند.»
اینکه "این کمونیسم واقعی نیست" یا "این حکومت اسلامی واقعی نیست" در واقع موجب میشود چنین مکاتبی هیچ‌گاه درصدد اصلاح و ترمیم خود برنیایند و گمان کنند که این آدم‌ها هستند که باید از آنچه هستند دست بردارند و برای تغییر آدم‌ها گولاگ به پا میکنند و جالب است که گولاگ مخفف "اداره کل اردوگاه‌های کار و اصلاح" است. یعنی این مکاتب مقدس‌اند و این انسان‌ها هستند که برای اصلاح‌شان باید اردوگاه‌های مرگبار بنا کرد.
بهزاد مهرانی
@cafe_andishe95
◾️"این جمهوری‌اسلامی ِ واقعی نیست"، "این کمونیسم واقعی نیست که تا امروز در جهان دیدیم"، "این حکومت دینی واقعی نیست".
همواره از این دست سخنان از طرفداران این نحله‌ها می‌شنویم و وقتی از آنها می‌پرسید که چه شد که کمونیسم یا حکومت اسلامی واقعی تا کنون در جایی پیاده نشده است، به توطئه‌های دیگران و یا کم‌کاری انسان‌ها و خودخواهی آنها اشاره میکنند.
در پاسخ به این‌ها باید گفت، مکاتبی که در آن خودخواهی، کم‌کاری، نواقص بشری، توطئه‌ها و مانند این‌ها در نظر گرفته نمی‌شود در واقع اشکال خود این مکتبها است.
اینگونه مکتبها و نحله‌های سیاسی سنگ بنای ابتدایی خود را کج می‌گذارند تا ثریا دیوارشان کج بالا می‌رود.
در واقع باید گفت که تعریف این ایدئولوژی‌ها از انسان و پیچیدگی‌های روانی او، نادرست است.
اینگونه ایدئولوژی‌های ناکجاآبادی قصد میکنند با این انسان که از قضا به تعبیر حافظ "تردامن" است و"سجاده شراب‌آلوده" بر روی زمین بهشت بسازند؛ کاری که نشدنی است و سرِّ شکست خفت‌بار این ایدئولوژی‌ها در همین سودای امر محال در سر داشتن است.
خلق "انسان تراز نوین" در کمونیسم یا "جامعه‌ی بی‌طبقه‌ی توحیدی" در اندیشه سیاسی اسلامی از بیخ و بن نشدنی است و وقتی شما تلاش می‌کنید که امری ناشدنی را شدنی کنید باید بتوانید که "فلک را سقف بشکافید و طرحی نو دراندازید" و وقتی موفق نمی‌شوید، گمان نمی‌کنید که از ابتدا قصد انجام کاری داشته‌اید که نشدنی بوده و تلاش می‌کنید نه ایدئولوژی خود را تغییر دهید و به قد و قواره انسان‌ها در آورید بلکه عزم می‌کنید که انسان‌ها را - حتا اگر شده با زور و گولاگ و اوین- به اندازه قامت ناساز ایدئولوژی خود در آورید.
از این‌رو که متفکری چون ریموند پوپر می‌گوید ایدئولوژی‌هایی که تلاش داشته‌اند بر روی زمین بهشت بیافرینند، زمین را به جهنمی سوزان تبدیل کرده‌اند.
آری! کمونیسم یعنی تاریخ کمونیسم و اسلام یعنی تاریخ اسلام و حکومت دینی یعنی تاریخ حکومت‌های دینی و لیبرالیسم و سرمایه‌داری هم یعنی تاریخ آن.
مکس ایستمن، فلسفه‌دان امریکایی که از دوستان تروتسکی ومارکسیست هم بود، پس ازسفر به شوروی و دیدن فجایعی که در شوروی کمونیستی به بار آماده گفت:
«هیچ فردی که به قدرکافی جسارت ندارد تا فرضیه‌های سوسیالیسم را در پرتو تجربه شوروی مورد شک و تردید قرار دهد، نمی‌شود روشنفکر خواند.»
اینکه "این کمونیسم واقعی نیست" یا "این حکومت اسلامی واقعی نیست" در واقع موجب میشود چنین مکاتبی هیچ‌گاه درصدد اصلاح و ترمیم خود برنیایند و گمان کنند که این آدم‌ها هستند که باید از آنچه هستند دست بردارند و برای تغییر آدم‌ها گولاگ به پا میکنند و جالب است که گولاگ مخفف "اداره کل اردوگاه‌های کار و اصلاح" است. یعنی این مکاتب مقدس‌اند و این انسان‌ها هستند که برای اصلاح‌شان باید اردوگاه‌های مرگبار بنا کرد.
بهزاد مهرانی
@cafe_andishe95
#توییت_خوان
#یوسف_اباذری استاد شهیر جامعه شناسی و ازسرآمدان نئومارکسیستهای ایرانی برای درمان به آمریکا مشرف شدند. ایشان که معتقدبودنئولیبرالیسم باعث نابودی انسان وسیستم بهداشتی و... شده است. چرا به کشور دوست وبرادر، کوبا تشریف نبردند برای درمان؟!
#چپ_مهمل_گو
@cafe_andishe95
#یوسف_اباذری استاد شهیر جامعه شناسی و ازسرآمدان نئومارکسیستهای ایرانی برای درمان به آمریکا مشرف شدند. ایشان که معتقدبودنئولیبرالیسم باعث نابودی انسان وسیستم بهداشتی و... شده است. چرا به کشور دوست وبرادر، کوبا تشریف نبردند برای درمان؟!
#چپ_مهمل_گو
@cafe_andishe95
شما در کدام دسته قرار میگیرید؟
Anonymous Poll
19%
مسلمان شیعه
3%
مسلمان سنی
37%
ندانم گرا/خداناباور(اگنوستیک،اتئیست)
23%
خداباور(تئیست)
16%
زرتشتی
1%
مسیحی
0%
بهایی
1%
یهودی
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
حیدرخان: این مملکت از دوسو داره غارت
میشه
یکی انگلیسیها و روس ها، یکی هم خودی ها !
ستار خان: دسته سوم رو فراموش کردید، بی طرفها، بلاتکلیفها، آدمهایی که سکوت می کنند و فقط ناظرند، بی تفاوتها، اونا بیشتر از همه من رو رنج می دن وگرنه آدم تکلیفش با دوست و دشمن روشنه.
@cafe_andishe95
میشه
یکی انگلیسیها و روس ها، یکی هم خودی ها !
ستار خان: دسته سوم رو فراموش کردید، بی طرفها، بلاتکلیفها، آدمهایی که سکوت می کنند و فقط ناظرند، بی تفاوتها، اونا بیشتر از همه من رو رنج می دن وگرنه آدم تکلیفش با دوست و دشمن روشنه.
@cafe_andishe95
💰فردریش هایک و بازار🏛
📍مفهوم بازار نزد هایک، که مبتنی بر نظریه تقسیم معرفت وی است، کاملا متفاوت با مدل استاندارد بازار رقابتی نئوکلاسیک است. در نظریه نئوکلاسیک بازار (مدل والراس - پارتو ) در اختیار داشتن شناخت و اطلاعات کامل، از فروض اولیه است، در حالی که به عقیده هایک، مسئله اصلی دقیقأ در اختیار نبودن چنین شناخت و اطلاعاتی است. به عقیده وی، فرض اولیه نئوکلاسیک نه تنها غیرواقعی است، بلکه مهم تر از آن، موجب غفلت از طرح مسئله اساسی در اقتصاد بازار، یعنی چگونگی استفاده کارآمد از اطلاعات پراکنده، مشخص و در نتیجه، جزئی و ناقص، می گردد. به عبارت دیگر در مدل نئوکلاسیک، مسئله از ابتدا، و به غلط، حل شده فرض می شود و بنابراین، اصلا موردی برای طرح آن باقی نمی ماند. هایک می گوید مدل نئوکلاسیک با معلوم فرض کردن کلیه "داده های" اقتصادی، مسئله را به صورت یک موضوع صرفأ منطقی طرح می کند، به طوری که پاسخ به مسئله در فرضیات اولیه آن نهفته است. چون مسئله اقتصادی در این مدل، به صورت چگونگی استفاده از داده های کاملا معلوم اقتصادی طرح می شود، در نتیجه به طور طبیعی، بهترین پاسخ را در مدلهای صرفا ریاضی پیدا می کند. اما به تأکید، می توان گفت که مسئله اقتصادی ای که جامعه با آن روبه روست این نیست؛ چرا که داده ها در سطح کل جامعه، به طور کامل و "عینی" بر هیچ کس معلوم نیستند. به دیگر سخن، مسئله اقتصادی جامعه تخصیص بهینه منابع داده شده و معلوم در کلیت آن نیست، بلکه مسئله دقیقأ عبارت است از چگونگی استفاده بهتر از منابعی که برای هر کدام از اعضای جامعه به طور پراکنده معلوم است، به منظور نیل به هدفهایی که اهمیت نسبی آنها نیز تنها برای همین افراد، شناخته شده است. به طور خلاصه، مسئله عبارت است از استفاده از معلوماتی که در کلیت خود برای هیچ کس معلوم نیست. با توجه به این که داده های مشخص یا زمانی و مکانی افراد دائما در تغییر است، در نتیجه می توان گفت که هیچ چیزی غیرواقع بینانه تر از این نیست که همانند مدل نئوکلاسیک، نه تنها داده ها را تمامأ معلوم، بلکه آنها را ثابت و غیرمتغیر نیز فرض کنیم. در واقع، یک جنبه مهم دیگر از مسئله اقتصادی جامعه همین تطبیق و سازگاری سریع با تغییرات دائمی در شرایط خاص زمانی و مکانی است. هایک می گوید در چنین وضعیتی، قاعدتأ تصمیمات نهایی باید توسط افرادی که درگیر با این شرایط و تغییرات هستند گرفته شود. زیرا آنها هستند که مستقیمأ در جریان تغییر اطلاعات و منابع جدید در دسترس، قرار دارند. با در نظر گرفتن وضعیت واقعی اقتصاد جامعه می توان به اهمیت کارکرد نظم خودجوش بازار پی برد؛ زیرا تنها در این نظام است که تصمیم گیریهای اقتصادی توسط افراد صورت می گیرد.
اما مسئله اصلی ای که باید توضیح داد، از همین تصمیم گیریهای فردی سرچشمه می گیرد و عبارت است از چگونگی ایجاد هماهنگی بین تصمیمات افرادی که هیچ کدام، از هیچ نظر (سلیقه، اطلاعات، تواناییها و مانند آن) به دیگری شباهت ندارد. هایک می گوید قیمتها در بازار به صورت یک نظام اطلاع رسانی کارآمد عمل می کنند و با عملکرد خود هماهنگی و سازگاری (Adjustment) بین تصمیمات فردی را در سطح کل جامعه فراهم می آورند. [قیمت ها به اصطلاح سیگنالهایی مبتنی بر تمام اطلاعات لحظه ای بازارِ نوعی هستند که به تمام جوانب بازار صادر می شوند؛ بازار در اینجا یک مدل از میدان مبادله است مانند مبادله زبان و بورس و ...]
📚درباره هایک-معرفت شناسی و اقتصاد-
موسی غنی نژاد
@cafe_andishe95
📍مفهوم بازار نزد هایک، که مبتنی بر نظریه تقسیم معرفت وی است، کاملا متفاوت با مدل استاندارد بازار رقابتی نئوکلاسیک است. در نظریه نئوکلاسیک بازار (مدل والراس - پارتو ) در اختیار داشتن شناخت و اطلاعات کامل، از فروض اولیه است، در حالی که به عقیده هایک، مسئله اصلی دقیقأ در اختیار نبودن چنین شناخت و اطلاعاتی است. به عقیده وی، فرض اولیه نئوکلاسیک نه تنها غیرواقعی است، بلکه مهم تر از آن، موجب غفلت از طرح مسئله اساسی در اقتصاد بازار، یعنی چگونگی استفاده کارآمد از اطلاعات پراکنده، مشخص و در نتیجه، جزئی و ناقص، می گردد. به عبارت دیگر در مدل نئوکلاسیک، مسئله از ابتدا، و به غلط، حل شده فرض می شود و بنابراین، اصلا موردی برای طرح آن باقی نمی ماند. هایک می گوید مدل نئوکلاسیک با معلوم فرض کردن کلیه "داده های" اقتصادی، مسئله را به صورت یک موضوع صرفأ منطقی طرح می کند، به طوری که پاسخ به مسئله در فرضیات اولیه آن نهفته است. چون مسئله اقتصادی در این مدل، به صورت چگونگی استفاده از داده های کاملا معلوم اقتصادی طرح می شود، در نتیجه به طور طبیعی، بهترین پاسخ را در مدلهای صرفا ریاضی پیدا می کند. اما به تأکید، می توان گفت که مسئله اقتصادی ای که جامعه با آن روبه روست این نیست؛ چرا که داده ها در سطح کل جامعه، به طور کامل و "عینی" بر هیچ کس معلوم نیستند. به دیگر سخن، مسئله اقتصادی جامعه تخصیص بهینه منابع داده شده و معلوم در کلیت آن نیست، بلکه مسئله دقیقأ عبارت است از چگونگی استفاده بهتر از منابعی که برای هر کدام از اعضای جامعه به طور پراکنده معلوم است، به منظور نیل به هدفهایی که اهمیت نسبی آنها نیز تنها برای همین افراد، شناخته شده است. به طور خلاصه، مسئله عبارت است از استفاده از معلوماتی که در کلیت خود برای هیچ کس معلوم نیست. با توجه به این که داده های مشخص یا زمانی و مکانی افراد دائما در تغییر است، در نتیجه می توان گفت که هیچ چیزی غیرواقع بینانه تر از این نیست که همانند مدل نئوکلاسیک، نه تنها داده ها را تمامأ معلوم، بلکه آنها را ثابت و غیرمتغیر نیز فرض کنیم. در واقع، یک جنبه مهم دیگر از مسئله اقتصادی جامعه همین تطبیق و سازگاری سریع با تغییرات دائمی در شرایط خاص زمانی و مکانی است. هایک می گوید در چنین وضعیتی، قاعدتأ تصمیمات نهایی باید توسط افرادی که درگیر با این شرایط و تغییرات هستند گرفته شود. زیرا آنها هستند که مستقیمأ در جریان تغییر اطلاعات و منابع جدید در دسترس، قرار دارند. با در نظر گرفتن وضعیت واقعی اقتصاد جامعه می توان به اهمیت کارکرد نظم خودجوش بازار پی برد؛ زیرا تنها در این نظام است که تصمیم گیریهای اقتصادی توسط افراد صورت می گیرد.
اما مسئله اصلی ای که باید توضیح داد، از همین تصمیم گیریهای فردی سرچشمه می گیرد و عبارت است از چگونگی ایجاد هماهنگی بین تصمیمات افرادی که هیچ کدام، از هیچ نظر (سلیقه، اطلاعات، تواناییها و مانند آن) به دیگری شباهت ندارد. هایک می گوید قیمتها در بازار به صورت یک نظام اطلاع رسانی کارآمد عمل می کنند و با عملکرد خود هماهنگی و سازگاری (Adjustment) بین تصمیمات فردی را در سطح کل جامعه فراهم می آورند. [قیمت ها به اصطلاح سیگنالهایی مبتنی بر تمام اطلاعات لحظه ای بازارِ نوعی هستند که به تمام جوانب بازار صادر می شوند؛ بازار در اینجا یک مدل از میدان مبادله است مانند مبادله زبان و بورس و ...]
📚درباره هایک-معرفت شناسی و اقتصاد-
موسی غنی نژاد
@cafe_andishe95
⁉️استاندارد دوگانه !
رسانه های دموکرات و چپگرا چگونه ذهن را دستکاری میکنند؟
NBC
دو اجتماع را پوشش داده است،چپ تجمع معترضان به مرگ فلوید.همزمان
راست تجمع هواداران جمع انتخاباتی ترامپ.
=======
در اولی ترسی از همه گیری کرونا اصولن مطرح نیست!روی زمین خوابیدن و ادای لحظه مرگ در اوردن جمعیت کثیر معترضان بی احتیاطی در مواجهه با کرونا نیست!
اما در دومی است که ناگهان نگرانی از همه گیری کرونا مطرح میشود!
#بازیچۀ_رسانه_های_جهتدار_نشویم
#فیک_نیوز
#بازیهای_انتخاباتی
@cafe_andishe95
رسانه های دموکرات و چپگرا چگونه ذهن را دستکاری میکنند؟
NBC
دو اجتماع را پوشش داده است،چپ تجمع معترضان به مرگ فلوید.همزمان
راست تجمع هواداران جمع انتخاباتی ترامپ.
=======
در اولی ترسی از همه گیری کرونا اصولن مطرح نیست!روی زمین خوابیدن و ادای لحظه مرگ در اوردن جمعیت کثیر معترضان بی احتیاطی در مواجهه با کرونا نیست!
اما در دومی است که ناگهان نگرانی از همه گیری کرونا مطرح میشود!
#بازیچۀ_رسانه_های_جهتدار_نشویم
#فیک_نیوز
#بازیهای_انتخاباتی
@cafe_andishe95
❣️تاثیر گذاری مارکوس رشفورد بر سیاست در لیبرال دموکراسی
@cafe_andishe95
@cafe_andishe95
🌐نماینده پارلمان انگلیس، رشفورد را یک قهرمان توصیف کرد.
♥️♥️
تلاش رشفورد بازیکن جوان تیم منچستریونایتد جهت جمع آوری مبلغ 20 میلیون پوند برای بزرگ ترین بنیاد خیریه انگلیس علیه گرسنگی و اتلاف غذا، مورد تعریف و تمجید بسیاری قرار گرفت.
✅اما این بار رشفورد گام بزرگ تری در جهت کمک به کودکان نیازمند انگلیسی برداشته است.
به گزارش مترو، دولت انگلیس تصمیم قبلی اش را عوض کرده و دانش آموزان نیازمند این کشور در تعطیلات تابستانی هم از غذای رایگان استفاده خواهند کرد. طرح اولیه این بود که در دوران بحرانی کرونا، دولت انگلیس غذای رایگان در اختیار دانش آموزان نیازمند قرار دهد. اما رشفورد کمپین جدیدی ترتیب داد و از دولت خواست این خدمات را در تعطیلات تابستانی هم ادامه دهد. مارکوس رشفورد یک نامه سرگشاده برای تمام اعضای پارلمان انگلیس نوشت و از آن ها خواست برای ادامه این روند کمک کنند.
برخی از سیاستمداران هم بوریس جانسون، نخست وزیر انگلیس را بابت ادامه ندادن این طرح مورد انتقاد قرار داده بودند. ولی دولت انگلیس سرانجام تصمیمش را تغییر داد و طبق همان چیزی که رشفورد درخواست کرده بود، دانش آموزان نیازمند انگلیس در تعطیلات تابستانی هم غذای رایگان دریافت می کنند.
رشفورد یک فرد الهام بخش و یک قهرمان است
رابرت هالفون، نماینده پارلمان انگلیس به ستایش از تلاش های رشفورد پرداخت و او را یک فرد الهام بخش و یک قهرمان توصیف کرد که باعث شد دانش آموزان نیازمند در تعطیلات تابستانی هم غذای رایگان دریافت کنند. بدین ترتیب دولت انگلیس بودجه جدیدی برای این خدمات آماده کرده و 120 میلیون پوند برای تامین مواد غذایی موردنیاز هزینه خواهد کرد.
رشفورد در واکنش به تغییر تصمیم دولت و مورد قبول واقع شدن درخواستش در اکانت رسمی اش در توییتر نوشت:
📄نمی دانم چه بگویم. فقط به این توجه کنید که وقتی کنار هم باشیم قادر هستیم چه کارهایی انجام دهیم. این انگلیس در سال 2020 است.
===========================
🕊آری در لیبرال دموکراسی شهروندان داری حقوق برابر شهروندی هستند و می توانند با همگرایی و تلاش بر سیاست های دولت های قانون بنیاد تاثیر واقعی بگذارند و اهمیت و ثمرات مثبت جامعۀ مدنی و جدا بودنش از دولت را در جهت نیل به حقوق شهروندی به خوبی نمایش دهند.
@cafe_andishe95
♥️♥️
تلاش رشفورد بازیکن جوان تیم منچستریونایتد جهت جمع آوری مبلغ 20 میلیون پوند برای بزرگ ترین بنیاد خیریه انگلیس علیه گرسنگی و اتلاف غذا، مورد تعریف و تمجید بسیاری قرار گرفت.
✅اما این بار رشفورد گام بزرگ تری در جهت کمک به کودکان نیازمند انگلیسی برداشته است.
به گزارش مترو، دولت انگلیس تصمیم قبلی اش را عوض کرده و دانش آموزان نیازمند این کشور در تعطیلات تابستانی هم از غذای رایگان استفاده خواهند کرد. طرح اولیه این بود که در دوران بحرانی کرونا، دولت انگلیس غذای رایگان در اختیار دانش آموزان نیازمند قرار دهد. اما رشفورد کمپین جدیدی ترتیب داد و از دولت خواست این خدمات را در تعطیلات تابستانی هم ادامه دهد. مارکوس رشفورد یک نامه سرگشاده برای تمام اعضای پارلمان انگلیس نوشت و از آن ها خواست برای ادامه این روند کمک کنند.
برخی از سیاستمداران هم بوریس جانسون، نخست وزیر انگلیس را بابت ادامه ندادن این طرح مورد انتقاد قرار داده بودند. ولی دولت انگلیس سرانجام تصمیمش را تغییر داد و طبق همان چیزی که رشفورد درخواست کرده بود، دانش آموزان نیازمند انگلیس در تعطیلات تابستانی هم غذای رایگان دریافت می کنند.
رشفورد یک فرد الهام بخش و یک قهرمان است
رابرت هالفون، نماینده پارلمان انگلیس به ستایش از تلاش های رشفورد پرداخت و او را یک فرد الهام بخش و یک قهرمان توصیف کرد که باعث شد دانش آموزان نیازمند در تعطیلات تابستانی هم غذای رایگان دریافت کنند. بدین ترتیب دولت انگلیس بودجه جدیدی برای این خدمات آماده کرده و 120 میلیون پوند برای تامین مواد غذایی موردنیاز هزینه خواهد کرد.
رشفورد در واکنش به تغییر تصمیم دولت و مورد قبول واقع شدن درخواستش در اکانت رسمی اش در توییتر نوشت:
📄نمی دانم چه بگویم. فقط به این توجه کنید که وقتی کنار هم باشیم قادر هستیم چه کارهایی انجام دهیم. این انگلیس در سال 2020 است.
===========================
🕊آری در لیبرال دموکراسی شهروندان داری حقوق برابر شهروندی هستند و می توانند با همگرایی و تلاش بر سیاست های دولت های قانون بنیاد تاثیر واقعی بگذارند و اهمیت و ثمرات مثبت جامعۀ مدنی و جدا بودنش از دولت را در جهت نیل به حقوق شهروندی به خوبی نمایش دهند.
@cafe_andishe95
🏛حکومت در لیبرالیسم🏛بخش 1
📍در اندیشه لیبرالیسم حکومت محدود وسیله است که از حقوق غیر قابل انتقال فرد حمایت میکند. هدف از حکومت در لیبرالیسم حفظ ارزش‌های آزادی و برابری و حقوق شهروندی است. قانون تنها فرمانروای حکومت در لیبرالیسم است، از همین روی هیچ حکومتی جز با خواست و اراده اکثریت مشروعیت ندارد.
حکومت در لغت به معنای فرمانروایی و حکمرانی است. در سیاست به معنای دستگاه فرمانروا در کشور است در علم سیاست جدید میان حکومت و دولت فرق گذاشته میشود. از نظر حقوق بین‌الملل و در روابط میان کشورها، واقعیت فرمانروایی، یعنی اینکه قدرت در دست چه کسی یا گروهی است و بیشتر به معنای داشتن خواست اکثریت مردم به کار برده میشود.
اندیشه لیبرال مشخصه دوران رونسانس است. پس از سالها اسارت انسان در مذهب و اخلاق لیبرالیسم این پرنده آزادی سبب شد تا فرد انسان زمام امور را در دست گیرد.
در اندیشه لیبرالیسم حکومت محدود وسیله است که از حقوق غیر قابل انتقال فرد حمایت میکند. هدف از حکومت در لیبرالیسم حفظ ارزش‌های آزادی و برابری و حقوق شهروندی است. قانون تنها فرمانروای حکومت در لیبرالیسم است، از همین روی هیچ حکومتی جز با خواست و اراده اکثریت مشروعیت ندارد.
🔰جان لاک اندیشمند بزرگ لیبرال ( ۱۷۰۴ – ۱۶۳۲ ) پایه گذار لیبرالیسم سیاسی در حکومت بود. وی با انتشار کتاب حکومت مدنی به سال ۱۶۹۰ تعریفی جدید از حکومت ارائه داد که بر اساس آن حکومت در پی یک قرار داد اجتماعی میان افراد به وجود می‌آید . حکومتی که با رضایت‌مندی فرمانبرداران برآمده باشد.
حکومت‌ها وظیفه دارند با اعمال قدرت‌هایی محدود حقوق طبیعی افراد برای زیستن و آزادی را پاسداری کنند. امریت همه حکومت‌ها مشروط به انجام وظایفی است که بر اساس سپردن قدرت به آنها داده شده است ، به همین دلیل لاک از حق انقلاب دفاع میکند.
آنچه که به عنوان اصول سیاسی لیبرال حکومت شناخته شده بود بر اساس ۴ اصل زیر گرفته شده بود :
نخست آنکه مشروعیت حکومت تنها مبتنی بر اراده و رضایت اکثریت است.
دوم حقوق طبیعی افراد است که در صورت نقض آن توسط حکومت محفوظ می‌ماند .
سوم هیچ قدرتی در حکومت نمی‌تواند بدون مسئولیت اعمال شود بنابراین حکومت باید بر اساس انتخابات عمومی و دوره‌ای انتخاب شود.
و چهارم حق موجه انقلاب در برابر حکومت استبداد و خودکامه
🔅لاک هدف اصلی از قدرت و گستره قانون گذاری در حکومت را صلح و امنیت در برابر حفظ جان و مال انسان‌ها میداند و اصلی‌ترین وسیله‌ای که برای این هدف عنوان میکند قوانین ساخته شده توسط جامعه است. و هدف آن همچون قانون طبیعت حفظ و حراست جامعه و همه اعضای آن است. اما منتسکیو فیلسوف سیاسی قرن هجدهم ( ۱۷۷۵ – ۱۶۸۹) فرانسه با نظریه قرار اجتماعی مخالف بود و برای آزادی‌های سیاسی با انتشار کتاب روح القوانین ( ۱۷۴۸ ) طرح تفکیک قوای حکومتی را مطرح کرد .
🔅منتسکیو معتقد بود که در کسانی که بر مسند قدرت نشسته‌اند نوعی تمایل به سواستفاده از امریت‌شان است و این حکومت هرچه باشد استبدادی است.
راه حل منتسکیو برای پیشگیری از این استبداد تفکیک قوای حکومتی از یکدیگر بود. استبداد زمانی به وجود می‌آید که قدرت تنها در دست یک شخص یا گروه باشد.
بر اساس نظریه تفکیک قوا هر سه قوی مقننه ، مجریه و قضایئه باید به صورت مستقل و متمایز از یکدیگر باشند و زمانی که هر سه این قوا در یک جا جمع شوند مرگ آزادی است.
ژان ژاک روسو ( ۱۷۷۸-۱۷۱۲) فیلسوف بزرگ قرن هجدهم در فرانسه با ارائه تفسیری جدید و گویا‌تر از نظریه قرداد اجتماعی لاک، کمک شایانی به لیبرالیسم سیاسی کرد. وی در کتاب قرارداد‌های اجتماعی نظریه حاکمیت مردم را عنوان میکند، نظریه‌ای که از تاثیرگذار‌ترین عوامل انقلاب فرانسه بود.
( یافتن شکلی از انجمن که بتواند با تمامی نیروهای اجتماع از شخص و اموال هرعضو حمایت کند و تمهیداتی بیندیشد که هر عضو با وجود در امیختن با دیگران بتواند تنها از خودش اطاعت کند و همانند پیش از تشکیل اجتماع آزاد باشد …پس این شخص مومی که از اتحاد همه افراد عضو تشکیل میشود هرگاه به واسطه اعضایش منفعل باشد دولت و هرگاه فعال باشد حاکمیت و هرگاه با پیکرهای مشابه مقایسه شود قدرت نامیده میشود … و با توجه به افرادی که در مجموع آن را تشکیل می‌دهند مردم نامیده میشود . )
از همین روی حاکمیت سلب نشدنی و تقسیم ناپذیر است زیرا تنها وابسته به اراده مردم است.
@cafe_andishe95
📍در اندیشه لیبرالیسم حکومت محدود وسیله است که از حقوق غیر قابل انتقال فرد حمایت میکند. هدف از حکومت در لیبرالیسم حفظ ارزش‌های آزادی و برابری و حقوق شهروندی است. قانون تنها فرمانروای حکومت در لیبرالیسم است، از همین روی هیچ حکومتی جز با خواست و اراده اکثریت مشروعیت ندارد.
حکومت در لغت به معنای فرمانروایی و حکمرانی است. در سیاست به معنای دستگاه فرمانروا در کشور است در علم سیاست جدید میان حکومت و دولت فرق گذاشته میشود. از نظر حقوق بین‌الملل و در روابط میان کشورها، واقعیت فرمانروایی، یعنی اینکه قدرت در دست چه کسی یا گروهی است و بیشتر به معنای داشتن خواست اکثریت مردم به کار برده میشود.
اندیشه لیبرال مشخصه دوران رونسانس است. پس از سالها اسارت انسان در مذهب و اخلاق لیبرالیسم این پرنده آزادی سبب شد تا فرد انسان زمام امور را در دست گیرد.
در اندیشه لیبرالیسم حکومت محدود وسیله است که از حقوق غیر قابل انتقال فرد حمایت میکند. هدف از حکومت در لیبرالیسم حفظ ارزش‌های آزادی و برابری و حقوق شهروندی است. قانون تنها فرمانروای حکومت در لیبرالیسم است، از همین روی هیچ حکومتی جز با خواست و اراده اکثریت مشروعیت ندارد.
🔰جان لاک اندیشمند بزرگ لیبرال ( ۱۷۰۴ – ۱۶۳۲ ) پایه گذار لیبرالیسم سیاسی در حکومت بود. وی با انتشار کتاب حکومت مدنی به سال ۱۶۹۰ تعریفی جدید از حکومت ارائه داد که بر اساس آن حکومت در پی یک قرار داد اجتماعی میان افراد به وجود می‌آید . حکومتی که با رضایت‌مندی فرمانبرداران برآمده باشد.
حکومت‌ها وظیفه دارند با اعمال قدرت‌هایی محدود حقوق طبیعی افراد برای زیستن و آزادی را پاسداری کنند. امریت همه حکومت‌ها مشروط به انجام وظایفی است که بر اساس سپردن قدرت به آنها داده شده است ، به همین دلیل لاک از حق انقلاب دفاع میکند.
آنچه که به عنوان اصول سیاسی لیبرال حکومت شناخته شده بود بر اساس ۴ اصل زیر گرفته شده بود :
نخست آنکه مشروعیت حکومت تنها مبتنی بر اراده و رضایت اکثریت است.
دوم حقوق طبیعی افراد است که در صورت نقض آن توسط حکومت محفوظ می‌ماند .
سوم هیچ قدرتی در حکومت نمی‌تواند بدون مسئولیت اعمال شود بنابراین حکومت باید بر اساس انتخابات عمومی و دوره‌ای انتخاب شود.
و چهارم حق موجه انقلاب در برابر حکومت استبداد و خودکامه
🔅لاک هدف اصلی از قدرت و گستره قانون گذاری در حکومت را صلح و امنیت در برابر حفظ جان و مال انسان‌ها میداند و اصلی‌ترین وسیله‌ای که برای این هدف عنوان میکند قوانین ساخته شده توسط جامعه است. و هدف آن همچون قانون طبیعت حفظ و حراست جامعه و همه اعضای آن است. اما منتسکیو فیلسوف سیاسی قرن هجدهم ( ۱۷۷۵ – ۱۶۸۹) فرانسه با نظریه قرار اجتماعی مخالف بود و برای آزادی‌های سیاسی با انتشار کتاب روح القوانین ( ۱۷۴۸ ) طرح تفکیک قوای حکومتی را مطرح کرد .
🔅منتسکیو معتقد بود که در کسانی که بر مسند قدرت نشسته‌اند نوعی تمایل به سواستفاده از امریت‌شان است و این حکومت هرچه باشد استبدادی است.
راه حل منتسکیو برای پیشگیری از این استبداد تفکیک قوای حکومتی از یکدیگر بود. استبداد زمانی به وجود می‌آید که قدرت تنها در دست یک شخص یا گروه باشد.
بر اساس نظریه تفکیک قوا هر سه قوی مقننه ، مجریه و قضایئه باید به صورت مستقل و متمایز از یکدیگر باشند و زمانی که هر سه این قوا در یک جا جمع شوند مرگ آزادی است.
ژان ژاک روسو ( ۱۷۷۸-۱۷۱۲) فیلسوف بزرگ قرن هجدهم در فرانسه با ارائه تفسیری جدید و گویا‌تر از نظریه قرداد اجتماعی لاک، کمک شایانی به لیبرالیسم سیاسی کرد. وی در کتاب قرارداد‌های اجتماعی نظریه حاکمیت مردم را عنوان میکند، نظریه‌ای که از تاثیرگذار‌ترین عوامل انقلاب فرانسه بود.
( یافتن شکلی از انجمن که بتواند با تمامی نیروهای اجتماع از شخص و اموال هرعضو حمایت کند و تمهیداتی بیندیشد که هر عضو با وجود در امیختن با دیگران بتواند تنها از خودش اطاعت کند و همانند پیش از تشکیل اجتماع آزاد باشد …پس این شخص مومی که از اتحاد همه افراد عضو تشکیل میشود هرگاه به واسطه اعضایش منفعل باشد دولت و هرگاه فعال باشد حاکمیت و هرگاه با پیکرهای مشابه مقایسه شود قدرت نامیده میشود … و با توجه به افرادی که در مجموع آن را تشکیل می‌دهند مردم نامیده میشود . )
از همین روی حاکمیت سلب نشدنی و تقسیم ناپذیر است زیرا تنها وابسته به اراده مردم است.
@cafe_andishe95
🏛حکومت در لیبرالیسم🏛بخش 2
🔰سی یس راهب در که نوشته‌هایش در انقلاب فرانسه تاثیر گذار بود حکومت به وسیله نمایندگی را در برابر نظام مردم سالاری قرار می‌دهد، که مستلزم شرکت بی واسطه مردم در وضع قانون است : مردم ، آموزش و فرصت لازم را برای مشارکت مستقیم در امور را ندارند و این تنها نمایندگی است که می‌تواند امکان حفظ مشارکت را به وجود آورد .سی یس اندیشه هابزی حاکمیت نمایندگان را از سر میگیرد و اینگونه می‌گوید که حاکمیت نمایندگان موجب از هم پاشیدگی نمی‌شود و تنها راه برای حاکمیت مردم است . نمایندگی که از طریق انتخابات آزاد انجام گیرد و این امکان را فراهم می‌آورد که نتایج تقسیم کار به حکومت کشیده شود .
فردریش فون هایک ( ۱۹۹۲ – ۱۸۹۹) اقتصاد‌دان و فیلسوف سیاسی برجسته قرن بیستم و برنده جایزه نوبل اقتصاد ( ۱۹۷۴ ) پیرامون تفکیک قوا نظرات متفاوتی را ارائه کرده است . وی معتقد بود که تفکیک قوا تدبیری بود که از سوی لیبرال‌های مدافع حکومت قانون و برای تضمین آزادی فردی مطرح شده بود . اینکه اگر قوه مقننه فقط قواعد کلی در مورد همگان وضع کند و قوه مجریه فقط برای اجرای آن قواعد متوسل به الزام شود آازادی فردی تامین خواهد شد.
هایک معتقد بود که این امر تنها در صورتی قابل اجراست که قوه مقننه محدود به وضع قواعد کلی باشد. هایک معتقد به بازگشت به معنای قدیم قانون بود. و نظر به این امر داشت که با دادن قدرت نامحدود به قوه مقننه در وضع فرمان‌ها و دستوراتی که قانون خوانده می‌شوند معنای تفکیک قوا در حال تغییر است. وی همواره در پی پرداختن نظریاتی برای تفکیک مجلس حکومتی از مجلس قانون گذاری بود .
هایک در کتاب قانون اساسی آزادی ، چهار اصل را برای حکومت لیبرال ارائه میکند ، حکومتی که از تجاوز به اراده همگانی و قلمرو خصوصی افراد جلوگیری میکند : حاکمیت قانون ، تقدم قانون اساسی بر قوانین عادی ، تفکیک قدرتها و قابل اعتراض بودن تصمیم‌های ادارای .
🔅توماس پین سیاستمدار و روزنامه نگار انگلیسی تبار امریکایی مبتکر نظریه سادگی حکومت بود. پین عقیده داشت حکومت امری ساده است و بهترین حکومت آن است که کارش هر چه بیشتر صرفه جویانه باشد . و چنین است که حکومت مردم سالاری مستقیم به اصل نمایندگی برای حکومت می‌انجامد .
پین برای نظریه خویش از اصلی طبیعی استنباط کرده بود ، اصلی که بنابر آن هر اندازه چیزی ساده‌تر باشد کمتر در خطر از هم پاشیدن است و اگر از هم پاشید بازسازی آن آسانتر است.
افلاطون نظریاتش را پیرامون حکومت با این سوال مطرح میکرد که مسئله این است که چه کسی باید حکومت کند و خود اینگونه پاسخ میداد که بهترین‌ها باید حکومت کنند! مارکس نیز به همین شکل سوال را مطرح میکرد چه کسی باید حکومت کند؟ سرمایه‌دار یا کارگر؟ اما پوپر معتقد بود سوال باید عوض شود باید پرسیده شود چگونه حکومتی داشته باشیم که حتی بدترین حاکمان هم نتوانند آسیبی برسانند؟ و پاسخ این بود حکومت قانون.
🔅🔰کارل پوپر ( ۱۹۹۴ – ۱۹۰۲ ) فیلسوف سیاسی قرن بیستم در باب حکومت چنین گفته است :
دموکراسی به معنای حکومت مردم هرگز به معنای واقعی وجود نداشته است. و اگر هم وجود داشته است تبدیل به حکومتی خودکامه و استبدادی شده است. حکومت باید در برابر مردم پاسخگو باشد و حکومت مردم قدرت پاسخگویی ندارد .
من معتقد به حکومت مشروطه هستم که به روشی دموکراتیک انتخاب شده باشد ، و این کاملا با حکومت مردم متفاوت است. من طرفدار حکومت پاسخگو هستم و این پاسخگویی در ابتدا باید در برابر کسانی باشد که آن را انتخاب کرده‌اند و پس از آن یا بیشتر پاسخگوی اخلاقی به بشریت.
🔘در تمام نظریات اندیشمندان لیبرال پیرامون حکومت از آغاز تا به اکنون نقطه مشترک تاکید بر حکومت قانون است. حکومت مشروطه بزرگترین دستاورد لیبرالیسم برای بشریت است. دستاوردی که سبب شده است تا همان‌گونه که پوپر اشاره میکند ما شاهد بهترین جهانی باشیم که تا کنون بشر به چشم خود دیده است .
لیبرال دموکراسی
@cafe_andishe95
🔰سی یس راهب در که نوشته‌هایش در انقلاب فرانسه تاثیر گذار بود حکومت به وسیله نمایندگی را در برابر نظام مردم سالاری قرار می‌دهد، که مستلزم شرکت بی واسطه مردم در وضع قانون است : مردم ، آموزش و فرصت لازم را برای مشارکت مستقیم در امور را ندارند و این تنها نمایندگی است که می‌تواند امکان حفظ مشارکت را به وجود آورد .سی یس اندیشه هابزی حاکمیت نمایندگان را از سر میگیرد و اینگونه می‌گوید که حاکمیت نمایندگان موجب از هم پاشیدگی نمی‌شود و تنها راه برای حاکمیت مردم است . نمایندگی که از طریق انتخابات آزاد انجام گیرد و این امکان را فراهم می‌آورد که نتایج تقسیم کار به حکومت کشیده شود .
فردریش فون هایک ( ۱۹۹۲ – ۱۸۹۹) اقتصاد‌دان و فیلسوف سیاسی برجسته قرن بیستم و برنده جایزه نوبل اقتصاد ( ۱۹۷۴ ) پیرامون تفکیک قوا نظرات متفاوتی را ارائه کرده است . وی معتقد بود که تفکیک قوا تدبیری بود که از سوی لیبرال‌های مدافع حکومت قانون و برای تضمین آزادی فردی مطرح شده بود . اینکه اگر قوه مقننه فقط قواعد کلی در مورد همگان وضع کند و قوه مجریه فقط برای اجرای آن قواعد متوسل به الزام شود آازادی فردی تامین خواهد شد.
هایک معتقد بود که این امر تنها در صورتی قابل اجراست که قوه مقننه محدود به وضع قواعد کلی باشد. هایک معتقد به بازگشت به معنای قدیم قانون بود. و نظر به این امر داشت که با دادن قدرت نامحدود به قوه مقننه در وضع فرمان‌ها و دستوراتی که قانون خوانده می‌شوند معنای تفکیک قوا در حال تغییر است. وی همواره در پی پرداختن نظریاتی برای تفکیک مجلس حکومتی از مجلس قانون گذاری بود .
هایک در کتاب قانون اساسی آزادی ، چهار اصل را برای حکومت لیبرال ارائه میکند ، حکومتی که از تجاوز به اراده همگانی و قلمرو خصوصی افراد جلوگیری میکند : حاکمیت قانون ، تقدم قانون اساسی بر قوانین عادی ، تفکیک قدرتها و قابل اعتراض بودن تصمیم‌های ادارای .
🔅توماس پین سیاستمدار و روزنامه نگار انگلیسی تبار امریکایی مبتکر نظریه سادگی حکومت بود. پین عقیده داشت حکومت امری ساده است و بهترین حکومت آن است که کارش هر چه بیشتر صرفه جویانه باشد . و چنین است که حکومت مردم سالاری مستقیم به اصل نمایندگی برای حکومت می‌انجامد .
پین برای نظریه خویش از اصلی طبیعی استنباط کرده بود ، اصلی که بنابر آن هر اندازه چیزی ساده‌تر باشد کمتر در خطر از هم پاشیدن است و اگر از هم پاشید بازسازی آن آسانتر است.
افلاطون نظریاتش را پیرامون حکومت با این سوال مطرح میکرد که مسئله این است که چه کسی باید حکومت کند و خود اینگونه پاسخ میداد که بهترین‌ها باید حکومت کنند! مارکس نیز به همین شکل سوال را مطرح میکرد چه کسی باید حکومت کند؟ سرمایه‌دار یا کارگر؟ اما پوپر معتقد بود سوال باید عوض شود باید پرسیده شود چگونه حکومتی داشته باشیم که حتی بدترین حاکمان هم نتوانند آسیبی برسانند؟ و پاسخ این بود حکومت قانون.
🔅🔰کارل پوپر ( ۱۹۹۴ – ۱۹۰۲ ) فیلسوف سیاسی قرن بیستم در باب حکومت چنین گفته است :
دموکراسی به معنای حکومت مردم هرگز به معنای واقعی وجود نداشته است. و اگر هم وجود داشته است تبدیل به حکومتی خودکامه و استبدادی شده است. حکومت باید در برابر مردم پاسخگو باشد و حکومت مردم قدرت پاسخگویی ندارد .
من معتقد به حکومت مشروطه هستم که به روشی دموکراتیک انتخاب شده باشد ، و این کاملا با حکومت مردم متفاوت است. من طرفدار حکومت پاسخگو هستم و این پاسخگویی در ابتدا باید در برابر کسانی باشد که آن را انتخاب کرده‌اند و پس از آن یا بیشتر پاسخگوی اخلاقی به بشریت.
🔘در تمام نظریات اندیشمندان لیبرال پیرامون حکومت از آغاز تا به اکنون نقطه مشترک تاکید بر حکومت قانون است. حکومت مشروطه بزرگترین دستاورد لیبرالیسم برای بشریت است. دستاوردی که سبب شده است تا همان‌گونه که پوپر اشاره میکند ما شاهد بهترین جهانی باشیم که تا کنون بشر به چشم خود دیده است .
لیبرال دموکراسی
@cafe_andishe95
🔹تاریخ امریکا
تاریخ مدرنیتۀ سیاسی
🇺🇸🇺🇸
به گفته [لوئیس] هارتز دلیل متفاوت بودن آمریکا این بود که برخلاف اروپا یک ساختار طبقاتی فئودالی نداشت. آمریکای شمالی، که سکونت در آن (حداقل برای اروپایی‌ها) تازه آغاز شده بود، سرزمینی با فرصت‌های برابر به حساب می‌آمد که در آن وضع زندگی فرد نسبت مستقیمی با کار و استعداد او داشت.
⚖️با توجه به اندک بودن نابرابری‌های موروثی تقاضایی برای تأسیس یک دولت قدرتمند که ثروت را بازتوزیع کند صورت نمی‌گرفت. در عوض این باور لیبرالی جان لاک بسیار رایج بود که افراد آزادند به نفع خود عمل کنند. آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار تنها گروه‌هایی بودند که با محدودیت‌هایی در تحرک اجتماعی (رشد در سلسله‌مراتب اجتماعی) مواجه بودند و لذا بیشتر از دیگران شکل‌گیری دولتی قوی را درخواست کردند که بتواند منافع آنها را تأمین کند، تقاضائی مشابه خواست طبقه‌ی کارگر سفیدپوست در اروپا.
هرچند هارتز درست می‌گفت که جمعیت سفیدپوستان آمریکا مثل اروپا به طبقات اجتماعی مختلف تقسیم نشد، اما در آمریکای سال‌های نخست تحصیلات و شغل باعث تمایز طبقاتی بود. کمااینکه در نیویورک و بوستون یک طبقه‌ی نخبه‌ی تاجر – بانکدار و در ویرجینیا یک آریستوکراسی زمین‌دار شکل گرفت.
سطح عالی بخش عمومی ملی در دوران پس از تصویب قانون اساسی در سال ۱۷٨٩ «حکومت عالی‌جنابان» توصیف شده است، که چندان با حکومت موجود در بریتانیای اوائل قرن نوزدهم تفاوت نمی‌کرد. شاید بتوان این حکومت را حکومت دوستان جورج واشنگتن دانست، زیرا اولین رئیس‌جمهور آمریکا مردانی همانند خود را، که دارای توانمندی خوب و متعهد به خدمت در نظام اداری بودند به کار گماشت.
در دوران جان آدامز، ۷۰ درصد و در دوران جفرسون ۶۰ درصد پدران مقامات بلندپایه از میان اعیان زمین‌دار، تجار یا متخصصان بودند. امروزه بسیاری از مردم آرزوی کیفیت رهبران سیاسی زمان تأسیس آمریکا، مهارت منطقی‌شان که در مقالات فدرالیست ظهور دارد، و توانائی آنان در تامل پیرامون نهادها در یک چشم‌انداز بلندمدت را دارند.
✔️یکی از دلایل وجود چنین رهبران قوی آن بود که در آن زمان آمریکا نه یک دموکراسی کامل، بلکه جامعه‌ای سخت نخبه‌گرا بود و بسیاری از رهبران آن فارغ‌التحصیل دانشگاه هاروارد یا ییل به حساب می‌آمدند. اغلب آنها، مثل نخبگان بریتانیا از زمان تحصیل، دوران مشارکت در انقلاب و هنگام تهیه پیش‌نویس قانون اساسی آشنایی شخصی با هم داشتند.
📚نظم و زوال سیاسی، فرانسیس فوکویاما
@cafe_andishe95
تاریخ مدرنیتۀ سیاسی
🇺🇸🇺🇸
به گفته [لوئیس] هارتز دلیل متفاوت بودن آمریکا این بود که برخلاف اروپا یک ساختار طبقاتی فئودالی نداشت. آمریکای شمالی، که سکونت در آن (حداقل برای اروپایی‌ها) تازه آغاز شده بود، سرزمینی با فرصت‌های برابر به حساب می‌آمد که در آن وضع زندگی فرد نسبت مستقیمی با کار و استعداد او داشت.
⚖️با توجه به اندک بودن نابرابری‌های موروثی تقاضایی برای تأسیس یک دولت قدرتمند که ثروت را بازتوزیع کند صورت نمی‌گرفت. در عوض این باور لیبرالی جان لاک بسیار رایج بود که افراد آزادند به نفع خود عمل کنند. آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار تنها گروه‌هایی بودند که با محدودیت‌هایی در تحرک اجتماعی (رشد در سلسله‌مراتب اجتماعی) مواجه بودند و لذا بیشتر از دیگران شکل‌گیری دولتی قوی را درخواست کردند که بتواند منافع آنها را تأمین کند، تقاضائی مشابه خواست طبقه‌ی کارگر سفیدپوست در اروپا.
هرچند هارتز درست می‌گفت که جمعیت سفیدپوستان آمریکا مثل اروپا به طبقات اجتماعی مختلف تقسیم نشد، اما در آمریکای سال‌های نخست تحصیلات و شغل باعث تمایز طبقاتی بود. کمااینکه در نیویورک و بوستون یک طبقه‌ی نخبه‌ی تاجر – بانکدار و در ویرجینیا یک آریستوکراسی زمین‌دار شکل گرفت.
سطح عالی بخش عمومی ملی در دوران پس از تصویب قانون اساسی در سال ۱۷٨٩ «حکومت عالی‌جنابان» توصیف شده است، که چندان با حکومت موجود در بریتانیای اوائل قرن نوزدهم تفاوت نمی‌کرد. شاید بتوان این حکومت را حکومت دوستان جورج واشنگتن دانست، زیرا اولین رئیس‌جمهور آمریکا مردانی همانند خود را، که دارای توانمندی خوب و متعهد به خدمت در نظام اداری بودند به کار گماشت.
در دوران جان آدامز، ۷۰ درصد و در دوران جفرسون ۶۰ درصد پدران مقامات بلندپایه از میان اعیان زمین‌دار، تجار یا متخصصان بودند. امروزه بسیاری از مردم آرزوی کیفیت رهبران سیاسی زمان تأسیس آمریکا، مهارت منطقی‌شان که در مقالات فدرالیست ظهور دارد، و توانائی آنان در تامل پیرامون نهادها در یک چشم‌انداز بلندمدت را دارند.
✔️یکی از دلایل وجود چنین رهبران قوی آن بود که در آن زمان آمریکا نه یک دموکراسی کامل، بلکه جامعه‌ای سخت نخبه‌گرا بود و بسیاری از رهبران آن فارغ‌التحصیل دانشگاه هاروارد یا ییل به حساب می‌آمدند. اغلب آنها، مثل نخبگان بریتانیا از زمان تحصیل، دوران مشارکت در انقلاب و هنگام تهیه پیش‌نویس قانون اساسی آشنایی شخصی با هم داشتند.
📚نظم و زوال سیاسی، فرانسیس فوکویاما
@cafe_andishe95
🔹تاریخ امریکا
تاریخ مدرنیتۀ سیاسی
🇺🇸🇺🇸
📍امروزه بسیاری از مردم آرزوی کیفیت رهبران سیاسی زمان تأسیس آمریکا، مهارت منطقی‌شان که در مقالات فدرالیست ظهور دارد، و توانائی آنان در تامل پیرامون نهادها در یک چشم‌انداز بلندمدت را دارند.
🔅یکی از دلایل وجود چنین رهبران قوی آن بود که در آن زمان آمریکا نه یک دموکراسی کامل، بلکه جامعه‌ای سخت نخبه‌گرا بود و بسیاری از رهبران آن فارغ‌التحصیل دانشگاه هاروارد یا ییل به حساب می‌آمدند.
اغلب آنها، مثل نخبگان بریتانیا از زمان تحصیل، دوران مشارکت در انقلاب و هنگام تهیه پیش‌نویس قانون اساسی آشنایی شخصی با هم داشتند.
📚نظم و زوال سیاسی
@cafe_andishe95
تاریخ مدرنیتۀ سیاسی
🇺🇸🇺🇸
📍امروزه بسیاری از مردم آرزوی کیفیت رهبران سیاسی زمان تأسیس آمریکا، مهارت منطقی‌شان که در مقالات فدرالیست ظهور دارد، و توانائی آنان در تامل پیرامون نهادها در یک چشم‌انداز بلندمدت را دارند.
🔅یکی از دلایل وجود چنین رهبران قوی آن بود که در آن زمان آمریکا نه یک دموکراسی کامل، بلکه جامعه‌ای سخت نخبه‌گرا بود و بسیاری از رهبران آن فارغ‌التحصیل دانشگاه هاروارد یا ییل به حساب می‌آمدند.
اغلب آنها، مثل نخبگان بریتانیا از زمان تحصیل، دوران مشارکت در انقلاب و هنگام تهیه پیش‌نویس قانون اساسی آشنایی شخصی با هم داشتند.
📚نظم و زوال سیاسی
@cafe_andishe95
🐽«۱۹۸۴» و «قلعه حیوانات» دارد تکرار میشود🐽بخش1
تاریخ و جامعه پاک نمی‌شود؛ به دست قدرت جایگزین دوباره نوشته و مهندسی میشود
📍یکی از کارهایی که انقلابیون در سراسر دنیا انجام داده‌اند یا وعده کرده‌اند، پاک‌سازی تاریخ و عصر حاضر با نوید برساختن آینده‌ای پر از سفیدی و پاکی و خلوص (بهشت) بوده است. آن دنیای آرمانی خیالی باید واقعیت در هم و برهم و هزارتو را تخریب کند تا گروهی دیگر سرنوشت بشر را به دست‌گیرند. پاک‌سازی تاریخ با پایین آوردن مجسمه‌ها، حذف فیلم‌ها از آرشیوها و سینماها و شبکه‌های تلویزیونی، حذف چهره‌ها از مجموعه‌های تلویزیونی، حذف کتاب‌ها از کتابخانه‌ها و حذف آثار هنری از موزه‌ها و نمایشگاه‌ها انجام می‌شده است.
پاک‌سازی عصر حاضر نیز با اخراج افراد از مشاغل خود با اتهامات واهی و بدون حکم در فرایند رسیدگی عادلانه، زندانی کردن و اعدام مخالفان با اتهام ضدانقلابی بودن و وادار کردن آنها به نوشتن و اعتراف به تاریخ و روایت انقلابی از پنجره نگاه انقلابیون صورت می‌گرفته است.
جماعت باورمند به «فرهنگ حذف» در ایالات‌متحده آن‌قدر زیرک بوده‌اند که با توجه به تاریخ این کشور به‌جای جنگ طبقات و جنگ ادیان یا جنگ مردم و دولت (که خریدار زیادی پیدا نمی‌کنند)، جنگ نژادی را پررنگ سازند.
این موضع نخست از دانشگاه‌ها شروع شد و بعد به کسب‌وکارها و رسانه‌ها بسط یافت. این موضوع تا آن حد گسترش‌یافته که اگر امروز کسی معتقد باشد فقط یک نژاد هست (نژاد انسان) و «جان همه انسان‌ها اهمیت دارد» برچسب نژادپرست دریافت کرده و از شغل خود اخراج میشود یا در عرصه عمومی مراسم شرمساری برای وی برگزار میکنند.
همه اروپایی تبارها باید «اعتراف» کنند که از «امتیازات سفیدها» برخوردار بوده‌اند حتی ده‌ها میلیون اروپایی و آسیایی‌تباری که در مناطق شهری و غیرشهری امریکا حداقل دستمزد را دریافت کرده و زندگی خود را از یک چک حقوق به چک دیگر می‌گذرانند یا در زندان هستند. اگر سفری به ایالات فقیر امریکا با اکثریت اروپایی تبار و تعطیل شدن معادن زغال‌سنگ مثل ویرجینیای غربی داشته باشید حتماً امتیازات سفیدها را به چشم خواهید دید.
برای اینکه این زانو زدن اتفاق بیفتد باید روایت دیگری از تاریخ و زندگی امروز به آنها عرضه کرد. باید به آنها گفت که تاریخ کشورشان نه در سال ۱۷۷۶ بلکه از سال ۱۶۱۹ (ورود بردگان به امریکا) آغازشده و جز نژادپرستی و آدمکشی چیز دیگری در تاریخ آنها وجود ندارد. آنها باید شرمنده امتیازاتی باشند که به نژادشان تعلق می‌گرفته است (معلوم نیست کدام امتیازات و در چه گستره‌ای). حدود صد میلیون نفر که امروز در ایالات‌متحده زندگی میکنند، نسل اول و دوم مهاجران هستند اما در گناه جمعی دویست سال قبل گروهی معدود مقصر تصور می‌شوند.
جمعیت ایالات‌متحده در سال لغو برده‌داری یعنی ۱۸۶۵ حدود ۳۰ میلیون بوده است و امروز ۳۳۰ میلیون. بعد از ۱۵۵ سال نیز اثری از آن جمعیت ۳۰ میلیونی (تعداد اندکی برده‌دار) وجود ندارد. جزای امتیازات دویست سال قبل یک عده طبیعتاً آن نیست که قدرت و منابع کشور را امروز باید یکسره به دست مدعیان «قربانی بودن» سپرد و در برابر آنها اطاعت پیشه کرد و زانو زد. کسی که دو سال است شهروند شده وامی به کسانی که اسلافشان برده بوده‌اند، ندارد مگر یک «گناه جمعی» تعریف کنیم و همگان حتی نسل‌های بعدی را مقصر بدانیم. پایین کشیدن مجسمه‌ها و پاک‌سازی کتابخانه‌ها و آرشیوها با القای همین گناه جمعی صورت میگیرد.
نسل ما که انقلاب ایران را درک کرد و در سال ۵۷ به خیابان آمد تا دمکراسی را با حذف پایه‌گذاری کند، متأسفانه چند ماه بعد از انقلاب با فرهنگ حذف از طریق داستان‌های ۱۹۸۴ (وزارت حقیقت) و قلعه حیوانات (برخی برابرترند) آشنا شد، زمانی که آنچه نباید رخ میداد، رخ‌داده بود. تاریخ برای درس‌آموزی است و نه تصفیه و پاک‌سازی.
🔘تاریخ پاک و پاکیزه وجود ندارد
تاریخ پاک و پاکیزه وجود ندارد. تاریخ مملو است از زشتی‌ها و زیبایی‌ها؛ نه برده‌داری و سلطه‌جویی به قوم و ملت خاصی اختصاص دارد و نه تبعیض و تعصب و تحقیر دیگران. حتی کتب دینی و آثار کلاسیک مثل شکسپیر و مولانای رومی نیز از تصفیه‌های فرهنگ حذف جان سالم به درنمی‌برند. البته هر گروه و جمعیتی گزینش‌های خاص خود را دارد.
@cafe_andishe95
تاریخ و جامعه پاک نمی‌شود؛ به دست قدرت جایگزین دوباره نوشته و مهندسی میشود
📍یکی از کارهایی که انقلابیون در سراسر دنیا انجام داده‌اند یا وعده کرده‌اند، پاک‌سازی تاریخ و عصر حاضر با نوید برساختن آینده‌ای پر از سفیدی و پاکی و خلوص (بهشت) بوده است. آن دنیای آرمانی خیالی باید واقعیت در هم و برهم و هزارتو را تخریب کند تا گروهی دیگر سرنوشت بشر را به دست‌گیرند. پاک‌سازی تاریخ با پایین آوردن مجسمه‌ها، حذف فیلم‌ها از آرشیوها و سینماها و شبکه‌های تلویزیونی، حذف چهره‌ها از مجموعه‌های تلویزیونی، حذف کتاب‌ها از کتابخانه‌ها و حذف آثار هنری از موزه‌ها و نمایشگاه‌ها انجام می‌شده است.
پاک‌سازی عصر حاضر نیز با اخراج افراد از مشاغل خود با اتهامات واهی و بدون حکم در فرایند رسیدگی عادلانه، زندانی کردن و اعدام مخالفان با اتهام ضدانقلابی بودن و وادار کردن آنها به نوشتن و اعتراف به تاریخ و روایت انقلابی از پنجره نگاه انقلابیون صورت می‌گرفته است.
جماعت باورمند به «فرهنگ حذف» در ایالات‌متحده آن‌قدر زیرک بوده‌اند که با توجه به تاریخ این کشور به‌جای جنگ طبقات و جنگ ادیان یا جنگ مردم و دولت (که خریدار زیادی پیدا نمی‌کنند)، جنگ نژادی را پررنگ سازند.
این موضع نخست از دانشگاه‌ها شروع شد و بعد به کسب‌وکارها و رسانه‌ها بسط یافت. این موضوع تا آن حد گسترش‌یافته که اگر امروز کسی معتقد باشد فقط یک نژاد هست (نژاد انسان) و «جان همه انسان‌ها اهمیت دارد» برچسب نژادپرست دریافت کرده و از شغل خود اخراج میشود یا در عرصه عمومی مراسم شرمساری برای وی برگزار میکنند.
همه اروپایی تبارها باید «اعتراف» کنند که از «امتیازات سفیدها» برخوردار بوده‌اند حتی ده‌ها میلیون اروپایی و آسیایی‌تباری که در مناطق شهری و غیرشهری امریکا حداقل دستمزد را دریافت کرده و زندگی خود را از یک چک حقوق به چک دیگر می‌گذرانند یا در زندان هستند. اگر سفری به ایالات فقیر امریکا با اکثریت اروپایی تبار و تعطیل شدن معادن زغال‌سنگ مثل ویرجینیای غربی داشته باشید حتماً امتیازات سفیدها را به چشم خواهید دید.
برای اینکه این زانو زدن اتفاق بیفتد باید روایت دیگری از تاریخ و زندگی امروز به آنها عرضه کرد. باید به آنها گفت که تاریخ کشورشان نه در سال ۱۷۷۶ بلکه از سال ۱۶۱۹ (ورود بردگان به امریکا) آغازشده و جز نژادپرستی و آدمکشی چیز دیگری در تاریخ آنها وجود ندارد. آنها باید شرمنده امتیازاتی باشند که به نژادشان تعلق می‌گرفته است (معلوم نیست کدام امتیازات و در چه گستره‌ای). حدود صد میلیون نفر که امروز در ایالات‌متحده زندگی میکنند، نسل اول و دوم مهاجران هستند اما در گناه جمعی دویست سال قبل گروهی معدود مقصر تصور می‌شوند.
جمعیت ایالات‌متحده در سال لغو برده‌داری یعنی ۱۸۶۵ حدود ۳۰ میلیون بوده است و امروز ۳۳۰ میلیون. بعد از ۱۵۵ سال نیز اثری از آن جمعیت ۳۰ میلیونی (تعداد اندکی برده‌دار) وجود ندارد. جزای امتیازات دویست سال قبل یک عده طبیعتاً آن نیست که قدرت و منابع کشور را امروز باید یکسره به دست مدعیان «قربانی بودن» سپرد و در برابر آنها اطاعت پیشه کرد و زانو زد. کسی که دو سال است شهروند شده وامی به کسانی که اسلافشان برده بوده‌اند، ندارد مگر یک «گناه جمعی» تعریف کنیم و همگان حتی نسل‌های بعدی را مقصر بدانیم. پایین کشیدن مجسمه‌ها و پاک‌سازی کتابخانه‌ها و آرشیوها با القای همین گناه جمعی صورت میگیرد.
نسل ما که انقلاب ایران را درک کرد و در سال ۵۷ به خیابان آمد تا دمکراسی را با حذف پایه‌گذاری کند، متأسفانه چند ماه بعد از انقلاب با فرهنگ حذف از طریق داستان‌های ۱۹۸۴ (وزارت حقیقت) و قلعه حیوانات (برخی برابرترند) آشنا شد، زمانی که آنچه نباید رخ میداد، رخ‌داده بود. تاریخ برای درس‌آموزی است و نه تصفیه و پاک‌سازی.
🔘تاریخ پاک و پاکیزه وجود ندارد
تاریخ پاک و پاکیزه وجود ندارد. تاریخ مملو است از زشتی‌ها و زیبایی‌ها؛ نه برده‌داری و سلطه‌جویی به قوم و ملت خاصی اختصاص دارد و نه تبعیض و تعصب و تحقیر دیگران. حتی کتب دینی و آثار کلاسیک مثل شکسپیر و مولانای رومی نیز از تصفیه‌های فرهنگ حذف جان سالم به درنمی‌برند. البته هر گروه و جمعیتی گزینش‌های خاص خود را دارد.
@cafe_andishe95
🔰«۱۹۸۴» و «قلعه حیوانات»-بخش2
کریستف کلمبوس برای ایتالیایی تبارهای آمریکایی یک چهره مثبت و برای هویت‌گرایانی که می‌خواهند ایالات‌متحده را به‌طور سامانمند نژادپرست معرفی کنند یک چهره منفی است.
کاری که انقلابیون میکنند اختلاف‌افکنی و ایجاد جنگ میان افراد بر سر چهره‌های تاریخی است. هدف نمی‌تواند حذف باشد، چون این کار در عصر حاضر اصولاً ناشدنی است. چپ با وادار کردن نهادها و کسب‌وکارها به همراهی با خود درواقع به دنبال در اختیار گرفتن فضای عمومی و وادار کردن دیگران به اطاعت است. همچنین چپ با راه‌اندازی گروه‌های کوچک و تسخیر عرصه خیابان به دنبال آن است که دیگر صداها را در عرصه عمومی خاموش کند. یا شوراهای شهر که منتخب مردم هستند با خواست آنها همراهی میکنند و اگر نکنند خودشان مجسمه‌ها را پایین می‌آورند و قسمتی از شهر را اشغال میکنند یا می‌سوزانند.
این برخوردها در یک نقطه بهانه‌ای برای تحریک احساسات افراد و بسیج آنها در پشت سر گروه‌هایی است که با نظم و قانون و روال‌های عادی مخالف هستند. یک گروه اگر بخواهد در جامعه دمکراتیک در شرایط عادی مجسمه‌ای یا کتابی را حذف کند باید سالها تلاش کند تا افکار عمومی را با خود همراه کند، اما در شرایط خاص با بسیج جمعی که مشغول غارت و آتش زدن است می‌توان همه کاری کرد و عموم هم نمی‌توانند عکس‌العملی نشان دهند و باید در برابر آنها زانو بزنند تا کمتر بسوزانند و کمتر خسارت بزنند و کمتر پلیس و نیروهای نظم و قانون را مجروح سازند و بکشند.
🔘جهنم‌ها تکرار خواهد شد
اگر این گروه‌های چپ فضای عمومی را در کنترل خود بگیرند همان کارهایی را خواهند کرد که در چین و روسیه و ایران انجام شد. صدها هزار کتاب از کتابخانه‌ها جمع‌آوری و سوزانده خواهد شد؛ هزاران فیلم از آرشیوها به عرصه خیابان آورده و نابود خواهد شد. ده‌ها هزار تن که در برابر آنها بایستند، اعدام انقلابی خواهند شد به اتهام نژادپرست بودن آن‌هم در دادگاه‌های سرپایی. وقتی سرپایی می‌توان حکم به غارت و سوزاندن داد، حکم به اعدام انقلابی هم می‌توان داد.
🔘داستان از روز روشن‌تر است
در هر جامعه‌ای می‌توان سوابقی از تعصب و تبعیض یافت. با این امور می‌توان از طریق آگاهی بخشی و تغییر قوانین و سیاست‌ها برخورد کرد و می‌توان آنها را به عوامل انتقام‌کشی و حذف تبدیل کرد. روش دوم کارهای گروه‌های چپگرا و انقلابی و آنارشیست بوده است. این‌ها همیشه وقتی با بی‌توجهی عمومی یا جلب دلسوزی‌ها قدرت را به دست گرفته‌اند به صغیر و کبیر رحم نکرده‌اند. لازم نیست به راه دور انقلاب‌های کوبا و روسیه و چین و فرانسه برویم. تاریخ چهل‌ساله جمهوری اسلامی در برابر چشمان ماست. اسلام‌گرایان چپ با همکاری چپگرایان مارکسیست نخست از همکاران رژیم پهلوی شروع کردند: کتاب‌های آنها را از کتاب‌فروشی‌ها و کتابخانه‌ها جمع‌آوری کرده و سوزاندند. بعد اموالشان را مصادره کردند.
بعد برخی از آنها را اعدام و برخی دیگر را برای سالها به زندان افکندند. در همین حال نام خیابان‌ها عوض شد و مجسمه‌ها پایین آمد. این داستان چند ماهی طول کشید. وقتی این کارها باب شد، در یکجا متوقف نمی‌شود. به همین دلیل همین داستان بعدها به سر چپ‌های مارکسیست، یهودیان، بهاییان، سنی‌ها و مسیحیان آمد. در مرحله بعد گریبان گروه‌های شیعه را نیز گرفت و تا قائم‌مقامی رهبری پیش رفت.
🔘به سراغ شما هم خواهند آمد
کسانی که امروز برای اعمال آنتیفا و دیگر گروه‌های خشن در سوزاندن و نابود کردن و مجسمه پایین آوردن و تن دردادن به فشار برای حذف فیلم و موسیقی و کتاب و چهره‌ها کف می‌زنند (گزارش نمی‌دهند) و تخریب کسب‌وکارها و اموال عمومی توسط «جان سیاهان اهمیت دارد» را اعتراض صلح‌آمیز می‌خوانند (نخبگان دانشگاهی و رسانه‌ای و کسب‌وکار) متوجه نیستند که آنها بلافاصله بعد از اسامی و مجسمه‌های نظامیان دوران جنگ داخلی (۱۷۰ سال پیش) و پلیس به‌تدریج به سراغ خود آنها می‌آیند که آمده‌اند. سردبیر روزنامه فیلادلفیا اینکوایرر به دلیل اینکه نوشت «ساختمان‌ها نیز اهمیت دارند» اخراج شد، کسی که دو دهه برای تنوع‌بخشی در روزنامه‌اش تلاش کرده بود.
یک استاد دانشگاه یو سی ال ای صرفاً برای خواندن قسمت‌هایی از سخنرانی مارتین لوتر کینگ در باب مبارزه غیر خشونت‌آمیز تحت تحقیق قرارگرفته است. یک ویراستار نیویورک‌تایمز برای انتشار یادداشت تام کاتن سناتور ایالت آرکانزاس اخراج شده است. در سال‌های اخیر ده‌ها استاد دانشگاه در ایالات‌متحده صرفاً به علت مخالفت با گروه‌های آنارشیست و کمونیست از کار خود اخراج یا از سخنرانی محروم شده‌ا‌ند. برخی از این اساتید خود چپگرا بوده‌اند. این حذف‌ها اکثراً از ترس حمله و سوزانده شدن نهادها و مؤسسات انجام می‌شوند. این سم برای دهه‌ها در مهد دمکراسی و آزادی در حال گسترش بوده و دارد به سلاحی مرگبار تبدیل میشود.
م.م ایندیپندنت
@cafe_andishe95
کریستف کلمبوس برای ایتالیایی تبارهای آمریکایی یک چهره مثبت و برای هویت‌گرایانی که می‌خواهند ایالات‌متحده را به‌طور سامانمند نژادپرست معرفی کنند یک چهره منفی است.
کاری که انقلابیون میکنند اختلاف‌افکنی و ایجاد جنگ میان افراد بر سر چهره‌های تاریخی است. هدف نمی‌تواند حذف باشد، چون این کار در عصر حاضر اصولاً ناشدنی است. چپ با وادار کردن نهادها و کسب‌وکارها به همراهی با خود درواقع به دنبال در اختیار گرفتن فضای عمومی و وادار کردن دیگران به اطاعت است. همچنین چپ با راه‌اندازی گروه‌های کوچک و تسخیر عرصه خیابان به دنبال آن است که دیگر صداها را در عرصه عمومی خاموش کند. یا شوراهای شهر که منتخب مردم هستند با خواست آنها همراهی میکنند و اگر نکنند خودشان مجسمه‌ها را پایین می‌آورند و قسمتی از شهر را اشغال میکنند یا می‌سوزانند.
این برخوردها در یک نقطه بهانه‌ای برای تحریک احساسات افراد و بسیج آنها در پشت سر گروه‌هایی است که با نظم و قانون و روال‌های عادی مخالف هستند. یک گروه اگر بخواهد در جامعه دمکراتیک در شرایط عادی مجسمه‌ای یا کتابی را حذف کند باید سالها تلاش کند تا افکار عمومی را با خود همراه کند، اما در شرایط خاص با بسیج جمعی که مشغول غارت و آتش زدن است می‌توان همه کاری کرد و عموم هم نمی‌توانند عکس‌العملی نشان دهند و باید در برابر آنها زانو بزنند تا کمتر بسوزانند و کمتر خسارت بزنند و کمتر پلیس و نیروهای نظم و قانون را مجروح سازند و بکشند.
🔘جهنم‌ها تکرار خواهد شد
اگر این گروه‌های چپ فضای عمومی را در کنترل خود بگیرند همان کارهایی را خواهند کرد که در چین و روسیه و ایران انجام شد. صدها هزار کتاب از کتابخانه‌ها جمع‌آوری و سوزانده خواهد شد؛ هزاران فیلم از آرشیوها به عرصه خیابان آورده و نابود خواهد شد. ده‌ها هزار تن که در برابر آنها بایستند، اعدام انقلابی خواهند شد به اتهام نژادپرست بودن آن‌هم در دادگاه‌های سرپایی. وقتی سرپایی می‌توان حکم به غارت و سوزاندن داد، حکم به اعدام انقلابی هم می‌توان داد.
🔘داستان از روز روشن‌تر است
در هر جامعه‌ای می‌توان سوابقی از تعصب و تبعیض یافت. با این امور می‌توان از طریق آگاهی بخشی و تغییر قوانین و سیاست‌ها برخورد کرد و می‌توان آنها را به عوامل انتقام‌کشی و حذف تبدیل کرد. روش دوم کارهای گروه‌های چپگرا و انقلابی و آنارشیست بوده است. این‌ها همیشه وقتی با بی‌توجهی عمومی یا جلب دلسوزی‌ها قدرت را به دست گرفته‌اند به صغیر و کبیر رحم نکرده‌اند. لازم نیست به راه دور انقلاب‌های کوبا و روسیه و چین و فرانسه برویم. تاریخ چهل‌ساله جمهوری اسلامی در برابر چشمان ماست. اسلام‌گرایان چپ با همکاری چپگرایان مارکسیست نخست از همکاران رژیم پهلوی شروع کردند: کتاب‌های آنها را از کتاب‌فروشی‌ها و کتابخانه‌ها جمع‌آوری کرده و سوزاندند. بعد اموالشان را مصادره کردند.
بعد برخی از آنها را اعدام و برخی دیگر را برای سالها به زندان افکندند. در همین حال نام خیابان‌ها عوض شد و مجسمه‌ها پایین آمد. این داستان چند ماهی طول کشید. وقتی این کارها باب شد، در یکجا متوقف نمی‌شود. به همین دلیل همین داستان بعدها به سر چپ‌های مارکسیست، یهودیان، بهاییان، سنی‌ها و مسیحیان آمد. در مرحله بعد گریبان گروه‌های شیعه را نیز گرفت و تا قائم‌مقامی رهبری پیش رفت.
🔘به سراغ شما هم خواهند آمد
کسانی که امروز برای اعمال آنتیفا و دیگر گروه‌های خشن در سوزاندن و نابود کردن و مجسمه پایین آوردن و تن دردادن به فشار برای حذف فیلم و موسیقی و کتاب و چهره‌ها کف می‌زنند (گزارش نمی‌دهند) و تخریب کسب‌وکارها و اموال عمومی توسط «جان سیاهان اهمیت دارد» را اعتراض صلح‌آمیز می‌خوانند (نخبگان دانشگاهی و رسانه‌ای و کسب‌وکار) متوجه نیستند که آنها بلافاصله بعد از اسامی و مجسمه‌های نظامیان دوران جنگ داخلی (۱۷۰ سال پیش) و پلیس به‌تدریج به سراغ خود آنها می‌آیند که آمده‌اند. سردبیر روزنامه فیلادلفیا اینکوایرر به دلیل اینکه نوشت «ساختمان‌ها نیز اهمیت دارند» اخراج شد، کسی که دو دهه برای تنوع‌بخشی در روزنامه‌اش تلاش کرده بود.
یک استاد دانشگاه یو سی ال ای صرفاً برای خواندن قسمت‌هایی از سخنرانی مارتین لوتر کینگ در باب مبارزه غیر خشونت‌آمیز تحت تحقیق قرارگرفته است. یک ویراستار نیویورک‌تایمز برای انتشار یادداشت تام کاتن سناتور ایالت آرکانزاس اخراج شده است. در سال‌های اخیر ده‌ها استاد دانشگاه در ایالات‌متحده صرفاً به علت مخالفت با گروه‌های آنارشیست و کمونیست از کار خود اخراج یا از سخنرانی محروم شده‌ا‌ند. برخی از این اساتید خود چپگرا بوده‌اند. این حذف‌ها اکثراً از ترس حمله و سوزانده شدن نهادها و مؤسسات انجام می‌شوند. این سم برای دهه‌ها در مهد دمکراسی و آزادی در حال گسترش بوده و دارد به سلاحی مرگبار تبدیل میشود.
م.م ایندیپندنت
@cafe_andishe95
سالروز مرگ «شهید تقلبی» که سکته کرد و مرد!
☪️افکار علی شریعتی، ملغمه‌ای از ارتجاع سرخ و سیاه☪️
شریعتی دمکراسی غربی را دمکراسی رأس ها و نه دمکراسی رأی ها معرفی نمود و با الهام از دیگاههای اسلامی، دمکراسی غربی را یک نظام نخبه سالار، آریستوکراتیک و در خدمت منافع طبقه ای خاص خواند و سعی نمود نظام آرمانی و ایدئال خود را بر اساس مبانی دینی و ایدئولوژیک، تئوری پردازی کند.
در واقع او مبشر دگماتیسم نفی سکولاریسم و تخریب مفهوم دموکراسی بود.کپی برداری از تزهای منسوخ کمونیستی و حقنه کردن ارتجاع دینی به آن مشغلۀ ذهنی او بوده است.
@cafe_andishe95
☪️افکار علی شریعتی، ملغمه‌ای از ارتجاع سرخ و سیاه☪️
شریعتی دمکراسی غربی را دمکراسی رأس ها و نه دمکراسی رأی ها معرفی نمود و با الهام از دیگاههای اسلامی، دمکراسی غربی را یک نظام نخبه سالار، آریستوکراتیک و در خدمت منافع طبقه ای خاص خواند و سعی نمود نظام آرمانی و ایدئال خود را بر اساس مبانی دینی و ایدئولوژیک، تئوری پردازی کند.
در واقع او مبشر دگماتیسم نفی سکولاریسم و تخریب مفهوم دموکراسی بود.کپی برداری از تزهای منسوخ کمونیستی و حقنه کردن ارتجاع دینی به آن مشغلۀ ذهنی او بوده است.
@cafe_andishe95