🕊📄آزادی اطلاعات در ایالات متحده آمریکا🕊📄

🇺🇸🇺🇸
📆بیش از ۵۰ سال است که در آمریکا قانون آزادی اطلاعات تصویب شده، که به هر شهروند عادی اجازه میدهد هر اطلاعات غیرمحرمانه‌ای از سازمان‌های دولتی را درخواست کنند.

📍همه سازمان‌های دولتی موظف به ارائه اسناد و مدارک بایگانی‌های خود هستند. حکمت این قانون این است که همه کارهای سازمان‌های دولتی برای شهروندان عادی قابل بازرسی باشد.

شهروندان میتوانند به احکام دادگاههای قوه قضائیه آمریکا نیز دسترسی داشته باشند.

شهروندان، علی‌الخصوص وکلا، برای اطلاع از سابقه احکام قضایی در یک مورد خاص، نیاز به دسترسی به احکام صادر شده قبلی دارند؛ و قوه قضائیه موظف به دراختیار گذاشتن این سوابق است.

📍تمام ارتباطات مقامات سیاسی آمریکا با خارجی‌ها باید ثبت و ضبط شود؛ و آن‌ها مجاز به شرکت در ملاقاتهای محرمانه، بدون حضور کسانی که آن‌ها را ثبت و ضبط کنند، نیستند. همه گفتگوها صورت‌جلسه می‌شود و به سازمان‌های مختلف فرستاده شده، و در نهایت بعد از چند سال قابل مشاهده برای عموم هستند.

📈فرض کنید رئيس‌جمهور آمریکا، و یا هر مقام دیگری، ادعا کند که قراردادی با یک طرف خارجی امضا کرده، که متن آن محرمانه است، و از بقیه سازمانهای دولتی مخفی نگه داشته شود. چنین ادعایی قطعاً به استیضاح سریع و برکناری آن مقام منجر میشود. امضای قرارداد با یک طرف خارجی، چیزی است که همه ارکان حکومت، و مردم عادی، باید از آن باخبر باشند. محرمانه نگه داشتن هر بخش آن، عملی مجرمانه و خیانت محسوب میشود.

📃چند ماه پیش در ماجرای استیضاح ترامپ، یکی از موضوعات استیضاح، محاوره او با رئیس‌جمهور اوکراین بود؛ که در نهایت با ارائه مکالمات ضبط شده به کنگره و سنا، به نتیجه نرسید. همین موضوع نشان میدهد که حتی رئیس‌جمهور آمریکا حق ندارد،‌ بدون حضور نمایندگانی از سازمان‌های مختلف آمریکا، یک تلفن به طرف خارجی بکند.
#قراردادهای_نظام_دموکراتیک

@cafe_andishe95

پیام مورگان اورتگاس ، سخنگوی وزارت امور خارجه پیرامون جشن تیرگان
#تیرگان
@cafe_andishe95

🔅فراموش نکنیم که نظام با مالکیت دولتی و هدایت متمرکز تمام ابزارهای تولید به‌مراتب پرنفوذتر و تأثیرگذارتر شده است. همین امر به ساختار قدرت توانایی بی‌سابقه و مهارنشدنی‌ای می‌دهد که هرچه می‌خواهد خرج خودش کند (مثلاً در حوزهٔ تشکیلات اداری یا امنیتی) و نیز در مقام کارفرمای انحصاری بتواند به آسانی بر هستی و معاش روزمرهٔ همهٔ شهروندان مسلط شود.
📗قدرت بی قدرتان- واسلاو هاول
@cafe_andishe95

❇️ مناظره #حجت_کلاشی از حزب پان ایرانیست با علی جوادی از حزب کمونیست کارگری/ چگونگی گذار از جمهوری اسلامی ، چپ ایرانی از شعار تا واقعیت و اثر گذاریش در پیدایش انقلاب ۵۷ ...

🔹🔹لینک یوتیوب برنامه 🔹🔹👇

https://youtu.be/sOyXKGsMqOU

#بازگشت_به_مشروطه

@paniranist

آرش کمانگیر که به او شیواتیر نیز می گویند به‌پا می‌خیزد و برای پرتاب تیر آماده می‌شود. او به‌درستی می‌داند پهناوری کشورش، کین‌خواهی خون هم‌رزمانش و سربلندی هم‌میهنانش بسته به بازوان او دارد. آرش در تیرروز به ستیغ کوه دماوند می‌رود و فریاد می‌زند:

منم آرش

سپاهی مردی آزاده

به تنها تیر ترکش آزمون تلختان را

اینک آماده

به گفته‌ی ابوریحان بیرونی در آثارالباقیه و ابوسعید گردیزی در تاریخ گردیزی آرش برهنه می شود، به یاری اورمزد همه‌ی توانش را در چله‌ی کمان می‌نهد و رها می‌کند. آرش جان می‌دهد اما تیر او بر درخت گردویی در آنسوی آمودریا فرود می‌آید تا مرزهای ایران فراخ‌ترگردد، جنگ پایان پذیرد و مردم شادمان شوند. از این پس آرش نماد جانفشانی و جانبازی در راه میهن می‌شود.
در ایران باستان این جشن در ۱۰ روز از ۱۳ تا بیست و دوم تیرماه برپا می‌شده است. مردم از بامدادان تن را شستشو داده، رخت نو پوشیده و با پختن خوراکی‌های سنتی به دید و بازدید می‌رفتند.
هم‌چنین کله‌های قند را در کاغذ هفت رنگ "تیر و باد" پیچانده به نوعروسان و تازه‌دامادها پیشکش می‌‌کردند.
برگزاری فال کوزه "چک دوله" و فال حافظ از دیگر برنامه‌های این روز بوده است.

ولی مهم‌ترین و شادمانه‌ترین بخش جشن تیرگان آب‌پاشی است که به آن آب‌پاشان، آب‌ریزان و سرشوران هم می‌گفتند. ایرانیان در کنار رودخانه‌ها و هرجای مناسب دیگری به نماد باران‌سازی به یک‌دیگر آب پاشیده و این چکامه را می‌خواندند:

تیر برو، باد بیا

غم برو، شادی بیا

محنت برو، روزی بیا

خوشه‌ی مرواری بیا

به باور پژوهش‌گران، جشن آب‌پاشان "وارداوار" درمیان ارامنه‌ی ایران و جشن "نوسردایل" در نزد هم‌میهنان آشوری برگرفته از تیرگان ایرانی است. جشن گلاب‌پاشی نیز که در میان مسلمانان شبه قاره‌ی هند در تیرماه انجام می گیرد، گونه‌ی دیگر جشن تیرگان است که از دوره‌ی غزنویان به آن سرزمین رفته است.
@cafe_andishe95
ادامه...

پس از اسلام خیام دانشمند ایرانی به فرمان سلطان جلاالدین ملکشاه سلجوقی به سامان‌دهی گاه‌شماری یزدگردی پرداخته، آن را تقویم جلالی یا سلطانی ‌نامیدند. در این سال‌نمای تازه، مناسبت‌های ملی اندکی جابه‌جا شده و جشن تیرگان در روز دهم تیر قرار گرفت. هم‌میهنان زرتشتی تیرگان را هرساله دهم تیرماه جشن می‌گیرند.

یکی از بنیادی‌ترین اندیشه‌های فلسفی ایرانی، باور به نبرد همیشگی میان خوبی و بدی است. ایرانیان همواره خواهان جهانی آباد و آرام، به‌دور از بداندیشی بوده‌اند که این آرزو را در آیین‌ها، باورها، استوره‌ها، چکامه‌ها و اندیشه‌های دینی خود دنبال کرده‌اند. چنان‌که آموزه‌ی خردمندانه‌ی گفتار، کردار و اندیشه‌ی نیک بر همین پایه از دل این فرهنگ برخاسته است.

بی‌گمان جان‌مایه‌ی جشن تیرگان نیز، شادمانی، شکست اهریمنان و بدخواهان است زیرا در نگاه ایرانی، اپوش دیو خشکسالی و افراسیاب تورانی خواه افسانه‌ای باشند و خواه نیمه تاریخی - نیمه افسانه‌ای، نماد تیره‌روزی و ویران‌گری هستند.

#تیرگان
#آرش_کمانگیر
#جشن‌های_ملی
@cafe_andishe95

🔴عظمت ایالات متحده آمریکا، ثمره‌ی حق براندازی است🔵

🇺🇸🇺🇸بخش1
برآمدنِ پدیده‌ای چون ایالات متحده آمریکا، همچون تمامی بنیان‌های تاریخساز تمدن انسانی، اتفاقی ناگهانی و تصادفی نبود. در فاصله دویست و هشتاد و چهار سالی که میان قدم نهادنِ نخستین اروپاییان به خاک «دنیای نو» (۱۴۹۲ میلادی) تا صدور اعلامیه استقلال ایالات متحده آمریکا (۱۷۷۶ میلادی) گذشت، بخش‌های مختلفی از این قاره وسیع و ثروتمند، عرصه درگیری میان استعمارگران اروپایی بود که ضمن چاپیدن منابع و کشتار بومیان این بخش دنیا، مشغول نزاع‌های خونین برای تصاحب سهم بیشتری از این قلمرو پهناور بودند. این مجادلات خونین، در نهایت موجب سلطه پروتستانتیسم در آمریکای شمالی و ابقاء مذهب کاتولیک در مرکز و جنوب این قاره شد.
هرچه زمان گذشت، عملگرایی پروتستان در شمال، فاصله‌اش را با جزمیت کاتولیک حاکم بر جنوب بیشتر کرد و از این رو، زمینه برای ظهور دولت- ملتی مبتنی بر ارزش‌هایی نوین و متفاوت با همه حکومت‌های گذشته، آماده شد. نقطه اوج این زمینه‌سازی، ظهور رهبرانی خردمند و تاریخساز بود که در ربع آخر قرن هجدهم میلادی، علیه استعمار امپراتوری بریتانیا قیام کردند و به سلطه پادشاه انگلستان بر آنچه از آن پس ایالات متحده آمریکا خوانده شد، پایان دادند.

روز چهارم ژوئیه سال ۱۷۷۶ میلادی، نمایندگان مستعمرات سیزده‌گانه بریتانیا در قاره آمریکا، اعلامیه استقلال این سرزمین‌ها از امپراتوری بریتانیا را در شهر فیلادلفیا، به اتفاق آراء تصویب کردند. آنچه از این تصویب حاصل شد، با همه نواقص و کاستی‌هایش، تا به امروز قدرتمندترین و پویاترین مردمسالاری تاریخ را شکل داده و به این سبب، خار چشم دشمنان آزادی و دموکراسی در سراسر دنیاست.

ارزش‌هایی که آمریکا را ساخته‌اند، ثمره عصر روشنگری (The Age of Enlightenment) هستند. پدران بنیانگذار ایالات متحده (Founding Fathers of the United States)، پروردگان دوران روشنگری تمدن غرب بودند و آنچه برای بنای جامعه و ارزش‌های آمریکایی (American values) صرف کردند، وام گرفته از متفکران دوره روشنگری است.

📜«اعلامیه استقلال ایالات متحده» (United States Declaration of Independence) به همراه «قانون اساسی ایالات متحده» (Constitution of the United States) و ده اصلاحیه نخستین آن با عنوان «منشور حقوق» (Bill of Rights)، سه سندی هستند که هویت قوی‌ترین دموکراسی جهان را شکل داده‌اند. به همین سبب، میان پژوهندگان حقوق اساسی آمریکا، این سه سند به «واژ‌ه‌هایی که آمریکا را ساختند» (The Words That Built America) مشهور شده‌اند. هم از این روست که برای فهم هویت آمریکایی و درک آمال و اهداف سازنده کشور ایالات متحده، خواندن این اسناد و اندیشه در مفاهیم مطروحه در آنها، راهگشا و ضروری است.

اعلامیه استقلال ایالات متحده- که زیر نظر کمیته‌ای پنج نفره متشکل از توماس جفرسون، جان آدامز، بنجامین فرانکلین، رابرت لوینگستون و راجر شرمن به قلم و انشای جفرسون نوشته شد- از مهمترین مکتوباتِ تاریخ انسان است. هرچند هیچیک از اصول این سند- بنا به قول نویسنده‌اش- بدیع و ابتکاری نبودند، اما پیش از نگارش آن، چنین مجموعه روشن و کارآمدی از اصول جهانشمول و سازنده یک جامعه آزاد و با کرامت، در یک سند مختصر، تدوین نشده بود. محتوای این سند، تا هر زمان که انسان‌ها در هر کجای جهان برای کسب آزادی و دفاع از کرامت خود به مبارزه با استبداد برخیزند، همچنان زنده و معاصر خواهد بود.

سطور نخستینِ «اعلامیه استقلال» که به پیشگفتار (Introduction) و دیباچه (Preamble) این سند مشهور شده‌اند، مهمترین مفاهیم زیست اجتماعی انسان و فلسفه حقوق بشر را مختصر و مفید، به روشنی بیان می‌کنند.

نخستین نکته‌ای که در این سند به آن اشاره شده است، تأکید بر «درک قوانین طبیعت» است. اینکه بشر برای دانستن راز جهان، بایستی برای شناختن طبیعت و قوانین آن بکوشد و از این راه فهم‌اش را از آنچه هست، بیشتر کند. این نکته، دقیقا تفاوت میان آمریکای شمالی پروتستانِ تجربه‌گرا را با کاتولیک‌های قضا و قدری ساکن مرکز و جنوب این قاره مشخص می‌کند. اینکه فهم آدمیزاد نباید بر پایه مهملات رایج در کتاب مقدس و پرت و پلاهای کاسبان دکان الاهیات بنا شود، فرضی است که سنگ بنای جامعه‌ای پویا و قدرتمند را در جایی درست قرار داد.
@cafe_andishe95

🔴عظمت ایالات متحده آمریکا، ثمره‌ی حق براندازی است🔵

🇺🇸🇺🇸بخش2

نکته دوم مورد اشاره در پیشگفتار و دیباچه اعلامیه استقلال آمریکا، «بدیهی دانستنِ برابری همه انسان‌ها» است. بر این مبنا، بنیان رفع تبعیض از جامعه جوان ایالات متحده گذارده شد. این هدف ارجمند، طی نزدیک به دو و نیم قرن اخیر، قدم به قدم، در فراز و نشیب‌های تاریخ پر ماجرای این جامعه جوان، تناور شد و همچنان رو به رشد است.

نکته سومِ بسیار مشهوری که در ابتدای این سند آمده، حق همگانی و سلب‌نشدنیِ همه آدمیان بر «زندگی، آزادی و جستجوی سعادت» ( Life, Liberty and the pursuit of Happiness) است که در چند جمله درخشانِ سرآغاز این اعلامیه، به استواری و سلاستی کم‌نظیر بیان شده‌اند. اینکه هر انسانی، لایق زندگی، محکوم به آزادی و شایسته خوشبختی است، سخنی سترگ و جاودانه است که هنوز از پسِ حدود دویست و پنجاه سال از صدور این متن ارجمند، تازه و معاصر مانده است.

پس از این سه نکته اما ارجمندترین سخن این اعلامیه رخ می‌نماید که همانا حق و در عین حال وظیفه همه آدمیان بر شورش علیه حکومت‌های مستبدِ زورگو و کوشش در براندازیِ آنهاست.

جان لاک (John Locke) فیلسوف شهیر انگلیسی، حقِ شورش و انقلاب را پشتوانه و ضمانت دفاع از سه حق اساسی انسان‌ها یعنی حق حیات، آزادی و مالکیت می‌دانست. طبق نظریه لاک درباره دولت، مشروعیتِ هر حکومتی، بر اساس یک قرارداد اجتماعی میان حکومت و شهروندان تعریف می‌شود. حال اگر حاکمان برخلاف این قرارداد عمل کنند و منافع عمومی شهروندان را زیر پا بگذارند، این حق برای شهروندان ایجاد می‌شود که با قیام و شورش، حکومت ظالم را تغییر دهند. از همین منظر، پدران بنیانگذار ایالات متحده آمریکا- که به لحاظ عملی مهمترین هواداران فلسفه لاک بودند- در اعلامیه استقلال ایالات متحده، براندازی حکومت مستبد و ناصالح را نه‌تنها حق شهروندان بلکه وظیفه‌ی آنها دانستند.

بر چنین زمینه‌ای است که قدرت مردم تنها در فرآیند رأی‌گیری و انتخاب نمایندگان‌شان برای امور سیاسی خلاصه نمی‌شود بلکه اصل مردمسالاری بر مبنای توان مردم در عزل حاکمان از طریق مراجعه به صندوق رأی و در صورت لزوم از راه شورش و براندازی حاکم فاسد و مستبد، معنا می‌یابد.

آنچه بیش و پیش از هر چیزی بنیان هویت و عظمت ایالات متحده آمریکا را پی‌ریزی کرده و استحکام بخشیده، توجه پدران بنیانگذار این کشور به حق اعتراض، شورش و براندازی بوده که در گذر زمان از مردم این کشور، شهروندانی گردن‌فراز و مستقل ساخته است.

اگر خواهان برآمدنِ انسان‌هایی سربلند و با عزت نفس هستیم، چاره‌ای جز پذیرش «گفتمان براندازی» نداریم!
یوسف مصدقی
@cafe_andishe95

🎈‍ ‍«کاخ‌های زیرزمینی مسکو»🎈
☭☭☭☭☭☭☭☭☭☭☭☭☭☭☭☭☭☭
#کمونیسم

📍از وقتی لندنی‌ها مترو ساختند، فکر ساخت مترو به سر روس‌ها هم افتاده بود. پس از نمایشگاه جهانی ۱۸۵۱ در لندن ــ نمایشگاهی که گویی درگاه ورود به عصر جدید بود ــ ایدۀ ساخت مترو در انگلستان مطرح شد و برای این منظور شرکت راه‌آهن متروپولیتن تأسیس شد. در ابتدا جذب سرمایه قدری دشوار بود، اما دهم ژانویۀ ۱۸۶۳ نخستین خط متروی لندن راه‌اندازی شد و در روز افتتاحیه چهل هزار مسافر را جابجا کرد. (محض یادآوری بگویم سال ۱۸۶۳ می‌شود پانزدهمین سال سلطنت ناصرالدین ‌شاه در ایران، ۲۵ سال پیش از آنکه اولین خط کوتاه راه‌آهن در ایران از تهران به شاه عبدالعظیم ساخته شود، ۵۲ سال پیش از ساخت خط‌آهن جلفا‌ـ‌تبریز، ۷۰ سال پیش از آغاز ساخت خط‌آهن سراسری در ایران و ۱۲۵ سال پیش از افتتاح اولین خط متروی تهران در ۱۳۷۷).

اواخر قرن نوزدهم مسکو یک میلیون نفر جمعیت داشت و سیستم حمل‌ونقل جوابگو نبود. اولین طرح مترو در ۱۹۰۲ مطرح شد، اما به دلیل هزینۀ بالا و لزوم تخریب منازل در دوما رأی نیاورد؛ البته یکی از دلایل رد شدن طرح مخالفت کلیسای روسیه بود، زیرا با برداشتن «خاک مقدس» از زیر کلیساها مخالف بود. ده سال بعد جمعیت دو برابر شده بود و طرح جدیدی برای اجرا آماده شد، اما جنگ جهانی اول درگرفت و سه سال بعد هم انقلاب روسیه رخ داد و متروی مسکو روی کاغذ ماند.

پس از انقلاب پایتخت از پتروگراد به مسکو آمد و ضرورت ساخت مترو بیشتر شد. البته اول باید جنگ داخلی خانمانسوز میان انقلاب و ضدانقلاب تمام می‌شد. در ۱۹۲۵ شرکت آلمانی زیمنس طرح ۸۰ کیلومتر مترو را تهیه کرد که باز هم روی کاغذ ماند. در ۱۹۳۰ جمعیت مسکو سه میلیون شده بود و حمل‌ونقل ریلی شهر اصلاً جوابگوی این حجم سفر درون‌شهری در پایتخت انقلاب سوسیالیستی جهان نبود. بزرگ‌ترین اتفاق سیاسی در این اثنا این بود که استالین از ۱۹۲۷ قدرت را کامل قبضه کرده بود و رقبا یکی‌یکی از رینگ به بیرون پرتاب می‌شدند. کمیتۀ مرکزی حزب در کار ساخت مترو ورود کرد، شرکتی به نام «متروستروی» (Метрострой) تأسیس شد و لازار کاگانوویچ، وزیر راه که یکی از نزدیک‌ترین معتمدان استالین بود، بر احداث مترو نظارت کرد. طبعاً از اینجا به بعد داستان جذاب می‌شد...

در رژیمی توتالیتر همۀ پدیده‌ها ماهیت توتالیتر می‌گیرد، به خصوص وقتی پای استالین وسط باشد: تبلیغات، بسیج توده، قهرمان‌سازی، اسطوره‌پردازی و حلول ایدئولوژی در هر سازه و هر اقدامی. با تبلیغات و قهرمان‌سازی از کارگران مترو داوطلبان از کل اتحاد شوروی به طرح مترو جذب شدند. از طرفی مترو یکی از بهترین پروژه‌ها برای تبلیغات است: مترو محل رفت‌وآمد توده و نماد رفاه اجتماعی است و می‌تواند تبدیل به نمایشگاهی بزرگ بر فخرفروشی ایدئولوژیک شود. استالین می‌خواست ــ و تأکید داشت ــ زیباترین متروی جهان ساخته شود و ایستگاه‌های آن مانند کاخ‌های زیرزمینی باشد (و طبعاً صاحب این کاخ‌ها تودۀ مردمند).

سطح فناوری و توسعۀ روسیه در میانۀ دهۀ ۱۹۳۰ همچنان بسیار از اروپای غربی عقب بود و کار حفر تونل‌ها بیشتر با بیل و کلنگ انجام می‌شد. کارگرانی که کار می‌کردند بیشتر برای پرستیژ سوسیالیسم کلنگ می‌زدند تا برای نان شب، اما باز هم کار در ۱۹۳۳ به اعتصاب کشید و دولت سازمان جوانان حزب کمونیست (کومسومول) را وارد پروژه کرد. اینان جوانی ایدئولوژیک و متعصب بودند که برای کمونیسم جان می‌دادند، کلنگ زدن و جابجایی خاک که کاری نبود! تعداد کارگران مترو در عرض یک سال از ۳۴ به ۷۵ هزار نفر افزایش یافت. اما باز هم مشخص شد با این سرعت پروژه طبق برنامه تمام نمی‌شود. دولت مجبور شد یک دستگاه ماشین حفاری از انگلستان بخرد و به این شکل سرعت کار بالا رفت و طرح طبق برنامه در سه سال اجرا شد: پانزدهم مه ۱۹۳۵ (بیست‌وچهارم اردیبهشت ۱۳۱۴) اولین خط متروی مسکو افتتاح شد. طول این خط ۱۱.۲ کیلومتر بود و سیزده ایستگاه داشت.

🚊اما بیش از همه روی نمای داخلی ایستگاه‌ها کار شده بود تا به معنای واقعی «کاخ‌های زیرزمینی» باشند: تالارهای بزرگ با سنگ مرمر، گچ‌کاری‌های پرظرافت و مجلل، لوسترهای کریستال و از همه مهمتر پله‌های برقی چشم مسافران را خیره می‌کرد. تجمل و شکوه باید بیننده را مقهور می‌کرد، مانند محراب زیبای کلیسایی جامع که ناخودآگاه آدمی را به زانو درمی‌آورد، ایستگاه‌ها باید بیننده را در برابر عظمت دستاوردهای سوسیالیسم به زانو درمی‌آورد.

حالا فقط مانده بود قدری دروغ ــ که نان شب تبلیغات نظام‌های توتالیتر است ــ چاشنی این سازۀ عظیم شود؛ و آن دروغ این بود: مسکو تنها شهر جهان است که مترو دارد!
✍🏼مهدی تدینی
🚟🚟🚟🚟🚟🚟
@cafe_andishe95

♒️زمانی که سِر جان ملکم به شاه [قاجار] گفته بود مردم انگلیس حقوق و آزادی دارند و اعیان و اشراف نمی‌توانند به مردم زور بگویند، شاه گفت: پادشاه شما مثل کلانتر مملکت است. این قِسم سلطنت شاید دوام داشته باشد اما لذت ندارد. سلطنت من با آنچه تو می‌گویی متفاوت است، من می‌توانم جمیع این افراد و صاحب‌منصبان را عزل و نصب کنم، در ایران همیشه حق با شمشیر بوده است و خواهد بود.

📚 مقدمات مشروطه‌خواهی-دکتر فردین مرادخانی
@cafe_andishe95

🐰حکایت من و خرگوش و ایشان!

ایشان: شنیده‌ام شما از خرگوش خوشتان می‌آید؟
من: درست شنیده‌اید.
ایشان: چه طور از حیوانی خوشتان می‌آید که خرطوم به آن درازی دارد؟
من: منظورتان فیل است؟
ایشان: البته نظر شما محترم است، ولی ما نامش را خرگوش می‌دانیم! حالا شما هر اسمی می‌خواهی رویش بگذار! به علاوه، چه طور از جانوری خوشت می‌آید که در رودخانه‌های آمازون مشغول صید گورخرهای بیچاره است؟
من: منظورت تمساح در آفریقاست؟
ایشان: حالا شما با بازی با کلمات هر چه می‌خواهی سفسطه کن! اگر راست می‌گویی بگو پس این خرگوش چه جانوری است؟
من: خوب، اول از همه گوش‌های بزرگی دارد....
ایشان: خوب، پس همان است که خرطوم بزرگی دارد، دیگر!
من: خیر چون شکل گوشهایش کشیده است و نه گرد!
ایشان: هان، ببین! پس حیوانی را دوست داری که جفتک می‌اندازد، بدصداست، ولی شما طرفدارانش تبلیغ کرده‌اید که پشگلش درمان هر دردی است!
من: نه عزیزم، آن خر است!
ایشان: ببین، مجادله بیخود می‌کنی. قبول داری که گوش‌های بزرگ‌ دارد و خر هم هست، پس خرگوش است دیگر! حتی زیست‌شناسان که اینقدر در مورد این چیزها دقیقند هر دو را جزو پستانداران طبقه‌بندی می‌کنند. پس اگر هم فرقی داشته باشند فرق کمی دارند! نمی‌توانی ادعا کنی که یکی را دوست داری و دیگری را نه!
من: بله، البته! شما درست می‌فرمایید!

مکالمه فوق شبیه مکالمه‌ایست که با بعضی‌ها سر اقتصاد آزاد و بازار آزاد دارم! نمی‌دانم چه اصراری دارند حالی‌ات کنند که نظامی که شدید‌ترین دخالت‌های دولتی، انواع و اقسام قوانین خلق‌الساعه، انواع رانت‌های دولتی، انواع سوبسیدهای آشکار و پنهان، انواع قیمت‌گذاری‌ها، پول انحصاری دولتی با تورم مزمن بالای بیست‌درصد..... دارد در حقیقت همان سیستم اقتصاد آزاد و یا چیزی خیلی نزدیک و شبیه به آن است!

جناب گاو
@cafe_andishe95

🔅دست کشیدن از حقایق دست کشیدن از آزادی است.
اگر حقیقتی در کار نباشد،هیچ کس نمی تواند قدرت را نقد کند،چون هیچ اساسی وجود ندارد که بر مبنای آن بتوان چنین کرد.اگر حقیقتی در کار نباشد پس همه چیز نمایش و مضحکه ایی بیش نیست.کیف هر چه پُرپولتر،نورها کورکننده تر.

وقتی از تفاوت میان آنچه عملا حقیقتِ موضوع است چشمپوشی می کنید،به استبداد تن می دهید.این گونه رویگردانی از واقعیت شاید طبیعی و خوشایند به نظر برسد،اما نتیجه اش سقوط و اضمحلال شما به عنوانِ یک فرد انسانی و بنابراین فروپاشیِ هر نظام سیاسیِ مبتنی بر«فردگرایی»است.

🔎تیموتی اسنایدر
@cafe_andishe95

مشاوره‌ی تجاری مارکسیستی

📹بازیگران: کارل مارکس، کائوتسکی و آین رند
مارکس=فیلسوف کمونیسم
کائوتسکی=تئوریسین سوسیالیست
آین رند=نویسنده لیبرتارین
فلصور
@cafe_andishe95

رفیق نجف دریابندری، هنگام ترجمه کتاب "قدرت" راسل، دو فصل از این کتاب را به دلیل محتوای ضد استالینیستی اش حذف کرد و آن ها را ترجمه ننمود!
#کمونیسم
#مارکسیسم
#چپگرایی
#سانسور
#تروریسم
@cafe_andishe95

🏛الکسی دو توکویل مدافع لیبرال دموکراسی👥

📍توکویل جامعه شناس و اندیشمندِ سیاسی فرانسوی قرن 19از خانواده اشراف فرانسه بود،اما با اینهمه با وجدانی والا دلبسته اشرافیگری نبود و دموکراسی را در سیاست برگزید.

وی برآن بود که اندیشۀ اساسی دموکراسی،یعنی آزادی چنان مشروعیتی پیدا کرده که مقابل آن نمی توان مقاومتی کرد.

وی خود با حمایت از سلطنت لیبرالی لویی فیلیپ از سابقۀ اشرافی خود فاصله گرفت و به دفاع از لیبرال دموکراسی پرداخت.او 12 سال عضو مجلس نمایندگان دموکراسی بود و به دلیل مخالفت با کودتای لوئیی ناپلئون مجبور به کناره گیری از مشاغل سیاسی شد.

📍مهمترین اثر او دربارۀ دموکراسی کتاب دو جلدی «دموکراسی در آمریکا»است که استدلال اصلی آن این است که جهان مدرن،جهانی دموکراتیک است و دیگر امکان تاسیس اقتدار مشروع بر مبنایی غیر دموکراسی از میان رفته است.به عبارتی خواست برابری مهمترین،ویژگی جهان مدرن و سیاست جدید است هرچند ممکن است نظام های مبتنی بر برابریِ انسانها به بهروزی یا تباهی زندگی سیاسی منجر شود.

در این رهگذر او به نقد و آسیب شناسی معضلات دموکراسی روسویی و استبداد اکثریت پرداخته تا از دموکراسی توده ساز ضد آزادی به دموکراسی لیبرال برسد.همین موضع آسیب شناسانه است که ذهن های نابالغ را به این تصور خام می افکند که توکویل ضد دموکراسی بوده است.این اذهان از ماهیت خودانتقادیِ رویکرد توکویل چیزی نفهمیده اند.

🔘خواست برابری از دیدِ توکویل از یک سو ممکن است هرگونه امتیاز و برتری فردی را از میان ببرد و در اکثریت حاکم تمایلی به ایجاد استبداد تولید کند.چنین برداشتی از برابری،ضد فردیت است که خود از مفاهیم بنیادین دموکراسی شمار می رود.

#نقد_جباریت_اکثریت
🔎استبداد اکثریت به نظر توکویل موجب تضعیف و تخریب نهادها و انجمنهای جامعۀ مدنی به عنوان تکیه گاه اصلی مقاومت در مقابل اقتدار دولت می گردد و این نیز خود مغایر با روح دموکراسی است.

دموکراسی نیازمند پیوندهای مدنی و انجمن های اجتماعی واسط میان فرد و حکومت است.
در غیاب جامعۀ مدنی و انجمن های اجتماعی،وضعی مستقر می گردد که توکویل آن را «تفرد» می نامد و منظورش نه فردیت،بلکه انزوا و ذره گون شدن(اتمیزه)فرد در جامعه ای است که بعدها جامعۀ توده ای خوانده شد.


او در مقام یک لیبرال دموکرات در آسیب شناسی و نقد خود بسیار دقیق و محق بود و تفرد را منجر به تضعیف فردیت می دید که در آن افراد به سهولت دستخوش سلطۀ افکار عمومی و حتی گرفتار حکومت جبارانی شوند که صرفا وعدۀ برابری اجتماعی و اقتصادی به آنها میدهند.
از سوی دیگر برابری خواهی در جامعۀ مدرن پیامد مثبتی هم دارد و به خواست برابری سیاسی و اخلاقی می انجامد.

آزادی و برابری دموکراتیک تنها در مشارکت شهروندان در حکومت بر خود ظاهر می شود.از این رو توکویل تحت تاثیر روسو قرار دارد اما جباریت اکثریت آن را خنثی میکند.

او با تردید به امریکا می نگرد اما معتقد است استعداد مردم امریکا در برپایی نهاد و انجمن های جامعۀ مدنی در همۀ حوزه ها،تمایل به استبداد را می کاهد و مانع پیشرفت حالت تفرد میشود.همین تردید مقام شامخی به او می بخشد او صرفا مجیزگوی دموکراسی نیست بلکه با نقد و آسیب شناسی،دموکراسی را چندگام به جلو برد.او نقادی روشن بین بود:

نهادهای جامعۀ مدنی آمریکا همچون مدارسی هستند که مردم در آن درس دموکراسی فرا می گیرند.در نظام آمریکا میان اندیشۀ برابری دموکراتیک و نهادهای جامعۀ مدنی بدین سان پیوندی برقرار می شود.

📚درسهای دموکراسی برای همه

@cafe_andishe95

☀️🏛هدف حکومت از نظر اسپینوزا🏛☀️

«هدف نهایی حکومت نه تسلط بر مردم باید باشد نه محدود ساختن آنان از راه وحشت و ترس، و نه وادار کردن آنان به اطاعت، بلکه باید هدف آن آزاد ساختن مردم از ترس باشد تا بتوانند در بیشترین امنیت ممکنه زندگی کنند. به عبارت دیگر باید حق طبیعی انسانها را به زنده بودن مورد حمایت قرار داد تا با اطمینان کامل و بدون اینکه بر خود یا بر همسایه خود زیانی وارد سازند زندگی کنند.

هدف نهایی حکومت این نیست که انسان را از موجودی صاحب خرد و اندیشه به چارپایی لایعقل یا عروسک خیمه‌شب‌بازی مبدل کند، بلکه باید آنها را چنان آماده سازد که روح و جسمشان را در #امنیت تمام بپرورند و عقل خود را آزادانه به کار بندند و نگذارند که قدرت مردم در راه کینه‌جویی و خشم و فریب مصرف شود و نه معروض رشک و ستم واقع شوند. در واقع غرض و هدف اصلی حکومت همانا #آزادی است.»


📚 باروخ اسپینوزا- رساله‌ی الهی-سیاسی
@cafe_andishe95

شرح در تصویر
@cafe_andishe95

📍چپ کیست؟

فرد متناقضی که زمانی که آمریکا بزرگترین حامی مالی سازمان بهداشت جهانی بود صدایش را در نمی آورد همچنان به امریکا فحاشی می کرد!

اما اکنون که حمایت خود را از این سازمان حامی چین هم برداشته باز هم به همین بهانه به آمریکا فحاشی میکند!
☭☭☭☭☭
@cafe_andishe95

⚜️علل یاوه گویی ها ⚜️

1️⃣به نظر من نخستین علت نتیجه گیری های پوچ و بی معنی فقدان روش است ؛ به این معنی که [فلاسفه]استدلال خود را از تعاریف یعنی از معانی جا افتاده کلمات خود آغاز نمی کنند ، چنانکه گویی کسی می تواند بدون دانستن ارزش کلمات عددی یک ، دو و سه حساب کند .
و از آنجا که همه اشیا بر حسب ملاحظات گوناگون مورد تفحص قرار می گیرند،و چون این ملاحظات اسامی گوناگونی دارند،بنابراین، از خلط و اشتباه و تلفیق نا مناسب آن اسامی در احکام ، یاوه گویی ها و پوچی های گوناگونی ناشی می شود . و بنا براین:

2️⃣دومین علت احکام یاوه و پوچ به کار بردن نام های ذوات در مورد اعراض و یا نام های اعراض در مورد ذوات است؛ مثلا می گویند که ایمان [در روح کسی]تزریق یا دمیده می شود در حالی که هیچ چیز را نمیتوان جز در درون جسمی تزریق کرد یا دمید ؛ و یا می گویند که امتداد ذات است و یا اوهام ، ارواح اند و جز آن .

3️⃣سومین علت، به کار بردن نام های اعراض اجسام واقع در خارج از وجود ما در مورد اعراض بدن های خود ما است؛ مثل کسانی که می گویند رنگ در بدن ما است و یا صدا در گوش است و غیره.

4️⃣چهارمین علت به کار بردن نام های اجسام در مورد اسامی یا کلمات است ، مثل کسانی که می گویند که چیزهاز کلی وجود دارند؛ یا موجودی زنده ،نوع یا چیز عامی است و جز آن.

5️⃣ پنجمین علت ، به کاربردن نام های اَعراضدر مورد اسامی یا الفاظ است مثل اینکه می گویند : ماهیت یک چیز[همان]تعریف آن است؛[یا]فرمان هر کس [همان]اراده اوست؛و نظایر این.

6️⃣ ششمین علت ،کاربرد استعاره و مجاز و دیگر اشکال بیان مصنوعی و مبالغه آمیز به جای کلمات درست و حقیقی است . زیرا گرچه در محاوره معمولی می توان گفت که (برای مثال) : این راه به اینجا یا آنجا می رود یا می انجامد ، یا ضرب المثلی می گوید که،(در حالی که راه ها راه نمی روند و یا ضرب المثل ها سخن نمی گویند)، اما در استدلال و جستجوی حقیقت چنین طرز بیانی را نباید پذیرفت.

7️⃣هفتمین علت ، کاربرد کلماتی است که هیچ معنایی ندارند و از اهل مدرسه اتخاذ شده و طوطی وار به کار می روند مانند [عبارات]جوهر فرد الهی در تثلیث، تبدیل نان شراب به جسم و خون مسیح ، حضور جسم و خون مسیح در نان و شراب در مراسم عشای ربانی ، زمان حال ابدی و دیگر اصطلاحات خاص مدرسیون.


☑️برای کسی که بتواند از این چیزها پرهیز کند آسان نیست که دچار یاوه گویی گردد، مگر آنکه طولانی بودن استدلال او را دچار آن سازد و در نتیجه نکاتی را که گفته شد در نظر نگیرد. زیرا تمامی آدمیان وقتی دارای اصول درست باشند طبعا همانند یکدیگر و به شیوه ای درست استدلال می کنند. زیرا کیست که آنقدر احمق باشد که در هندسه اشتباه کند و در اشتباه خود پافشاری نماید در حالی که دیگری اشتباه او را بر وی آشکار می سازد؟؟

از این مطلب چنین بر می آید که عقل بر خلاف حس و خاطره با ما زاده نمی شود و بر خلاف دور اندیشی نیز تنها به واسطه تجربه بدست نمی آید ؛ بلکه در نتیجه کوشش حاصل می شود : نخست در نام گذاری مناسب ، سپس در اتخاذ روشی درست و منظم برای از اجزا، یعنی از کلمات به احکام که بواسطه ارتباط کلمات با یکدیگر ساخته می شوند ؛ و سپس به قیاس ها که پیوند یک حکم با حکم دیگر هستند، تا اینکه به دانش و معرفت نسبت به تمامی نتایج کلمات مربوط به موضوع مورد نظر می رسیم ، و این همان است که آدمیان علم می نامند.و در حالی که حس و خاطره صرفا حاوی شناخت نسبت به حقیقتی است که گذشته و برگشت ناپذیر است؛ علم ، معرفت نسبت به نتایج ، و وابستگی حقایق نسبت به یکدیگر است؛ و به واسطه آن ، از اعمال فعلی خود پی می بریم که چگونه اعمال دیگر و یا اعمال مشابه را در وقتی دیگر انجام دهیم: زیرا وقتی پی می ببریم که چگونه و به چه عللی و شیوه ای امری واقع می شود ، با کسب معرفت نسبت به علل مشابه ، به طریقه ایجاد تبعات مشابه به واسطه آن علل نیز واقف خواهیم گشت.

📚لویاتان.توماس هابز- حسین بشیریه
(هابز فیلسوف لیبرال قرن هفده)
@cafe_andishe95

🔅درک فروید از سرشت آدمی🔅

بی گمان فروید اهل خوش خیالی نبود. آنقدر در ضمیر ناخودآگاه خودش و بیمارانش عمیق کاویده بود که نمی توانست به پیروی از شیوه ی مرسوم به استعداد آدمی برای نیکی و نیکوکاری دل ببندد. او بی آنکه خم به ابرو بیاورد، آگاه بود که:

« آدمیان موجوداتی نرمخو و مهربان نیستند... که فقط اگر هدف حمله قرار گرفتند از خود دفاع کنند...؛ مقدار هنگفتی پرخاشگری و تمایل به تجاوز در غرایزشان به ودیعه رفته است که باید به حساب گرفته شود. در نتیجه، همنوع خویش را کسی می دانند که نه تنها ممکن است از او یاری بخواهند یا لذت جنسی ببرند، بلکه ممکن است وسوسه شوند که با پرخاش به او حس تجاوزگری خویش را تسکین دهند و نیروی کار وی را بدون اجر و مزد استثمار کنند و بدون رضایتش وسیله ی اطفاء شهوت قرارش دهند و داراییش را بگیرند و به خواری و سرشکستگی اش بیندازند و به رنج و درد دچارش کنند و شکنجه اش دهند و به قتلش برسانند. » [فروید/ تمدن و ملالت های آن]

این عبارات که چهار سال پیش از ظهور هیتلر نوشته شده است٬ نشان می دهد که کمتر چیزی ممکن بود در آینده اسباب تعجب زیگموند فروید شود.

📚آگاهی و جامعه - هنری استیوارت هیوز - عزت الله فولادوند

@cafe_andishe95