❗️اصلاح‌طلب یعنی کسی که توییت ترامپ در حمایت از خواست مردمی #اعدام_نکنید آزارش میدهد و میگوید به او ربطی ندارد و سکوت محمد خاتمی هم آزارش نمیدهد و میگوید به او هم ربطی ندارد.
بهزاد مهرانی
========================
دونالد ترامپ رئيس جمهور آمریکا با انتشار توئيتی به زبان فارسی از هشتگ «اعدام نکنید» در ایران حمایت کرد و اعتراض خود به حکم اعدام برای سه جوان معترض در اعتراض‌های آبان 98 ابراز داشت.
◀️توئیت ترامپ:
سه نفر در ایران برای شرکت کردن در تظاهرات محکوم به مرگ شده اند. اعدام آنها در هر لحظه قابل انتظار است. اعدام این سه نفر پیامی اسفناک به دنیا می فرستد و نباید انجام شود.
@cafe_andishe95
بهزاد مهرانی
========================
دونالد ترامپ رئيس جمهور آمریکا با انتشار توئيتی به زبان فارسی از هشتگ «اعدام نکنید» در ایران حمایت کرد و اعتراض خود به حکم اعدام برای سه جوان معترض در اعتراض‌های آبان 98 ابراز داشت.
◀️توئیت ترامپ:
سه نفر در ایران برای شرکت کردن در تظاهرات محکوم به مرگ شده اند. اعدام آنها در هر لحظه قابل انتظار است. اعدام این سه نفر پیامی اسفناک به دنیا می فرستد و نباید انجام شود.
@cafe_andishe95
🔴در باره قرارداد استعماری 25 ساله با چین کمونیستی💸
ای‌که دستت می‌رسد کاری بکن
پیش از آن کز تو نیاید هیچ کار سعدی
1 ـ قرارداد پنهان 25 ساله در چین تنها چین را در بر نمی‌گیرد و روسیه نیز شریک این برنامه بلعیدنِ ایران است که کوشش می‌شود از او نامی نبرند. روشن است که روسیه نمی‌تواند شاهد باشد که چینی‌ها از راهی دور بیایند و ایران را که در همسایگی او است به‌تنهایی به‌بلعند و از این کیک خوش مزه، تکه‌ای نبرد. بنابراین روسیه نیز در این قرارداد سهم میبرد. از چند و چون و اندازه سهم و لقمه روسیه، هنوز آگاهی درستی در دست نیست.
2 ـ چین و حکومت اسلامی ولایی ولی هم‌خوانی‌های زیادی دارند.
✅هم‌خوانی‌ها
هر دو حکومت خودکامه و سرکوب‌گر هستند؛
هر دو حکومت‌هایی فاسد و ریاکار هستند و از گفتنِ هیچ دروغ و دروغ سازی‌ای شرم ندارند؛
هر دو برای سود و ماندگاری خود از انجامِ هیچ ناشایستی رویگردان نیستند؛
هر دو درسرکوب اعتراض‌ها و خواست‌هایِ مسالمت‌جویانه شهروندانِ خود، خشونت عریان و خونین به‌کار می‌برند؛
هر دو با آزادیِ بیان و حقِ شهروندی مخالف هستند و زندان، شکنجه، اعتراف‌هایِ‌ساختگی و چوبه‌هایِ دار برپا کرده‌اند؛
هر دو (هر یک در زمینه‌ای و به‌گونه خود) هم با غرب(اروپا) و هم با آمریکا دشمنی دارند و کوشش می کنند به آنان ضربه وارد کنند اگر چه چینی‌ها بزرگترین تجارت را نیز با همین کشورها دارد.
3 ـ ولی این دو حکومت ناهم‌خوانی‌هایِ مهمی نیز دارند.
⚠️ناهم‌خوانی‌ها
1 ـ چین، واژگونه ایرانِ آخوندزده، در تکنیک، صنعت، ساختِ جنگ‌افزارها و نیرویِ نظامی، نیرویِ انسانی و کارشناس در زمینه‌های گوناگون، توان مالی و... غولی است که در این زمینه‌ها با ایرانِ در هم‌ریخته و بی‌درو‌پیکر برابری ندارد.
2 ـ اعتبار و اهمیت جهانی چین با وجود آسیبِ سختی که انتشار ویروس کرونا بر او وارد ساخته، با ایران ولایت زده اندک هم‌خوانی ندارد. ایران اسلامی کشوری است که به‌روشنی می‌توان گفت از اندک اعتبارِ جهانی بر خوردار نیست و به جز چند گروه تروریستی در منطقه و کشورهایِ بدنام و منزوی‌ای چون کره‌شمالی، ونزوئلا و یا سوریه آن هم با پرداختِ هزینه‌هایِ گزاف مالی‌و‌جانی، دوستی در جهان ندارد. به پشتیبانی چین‌و‌روسیه ، که تنها در پیِ سودِ خود و هم‌آوردی با غرب هستند، نیز اندک اعتمادی نمی‌توان داشت. رفتار روسیه در سوریه و پشت کردن به‌حکومت و حتا همکاری با اسراییل در زدن هدف هایِ سپاه در سوریه، نمونه روشنی است. توجه کنیم که پبشنهاد این قراردادِ استعماری 25 ساله از سویِ چین بوده است. رهبران چین با شامه‌قویِ تجاوزگرِ خود به‌درستی می‌دانند رویِ کجا دست بگذارند.
3 ـ چین قادر است با تکیه بر همین نیرویِ فراوانِ انسانی، کارشناسان صنعتی و توانِ مالیِ فراوان، با بستن قراردادهایِ ویران‌گر بیش از همه با کشورهای سست بنیادِ جهانِ سوم، برای نمونه سریلانکا، جیبوتی، نیکاراگوئه و یا ایرانِ امروز، این کشورها را اندک،اندک زیرِ مهمیز خود گرفته و به‌بهانه عدم توانایی آنان در پس دادنِ وام‌ها، بخشی از خاکِ این کشورها را به‌تصرف خود در آورده و در سیاست‌هایِ روزانه و آینده این کشورها چنان اثر گذار شود که آنان را وابسته ناتوانِ و ناچارِ به‌خود سازد. ایده‌آل چین بستن این‌گونه قراردادها به ویژه با کشورهایِ فاسد، از هم پاشیده و ناپایداری چون‌ایران اسلام و آخوندزده است زیرا هر دو سو، تا آنجا که شدنی باشد، کوشش می کنند که قرارداد به‌شکلی پنهان و امنیتی انجام بگیرد.
ک.گلنام
@cafe_andishe95
ای‌که دستت می‌رسد کاری بکن
پیش از آن کز تو نیاید هیچ کار سعدی
1 ـ قرارداد پنهان 25 ساله در چین تنها چین را در بر نمی‌گیرد و روسیه نیز شریک این برنامه بلعیدنِ ایران است که کوشش می‌شود از او نامی نبرند. روشن است که روسیه نمی‌تواند شاهد باشد که چینی‌ها از راهی دور بیایند و ایران را که در همسایگی او است به‌تنهایی به‌بلعند و از این کیک خوش مزه، تکه‌ای نبرد. بنابراین روسیه نیز در این قرارداد سهم میبرد. از چند و چون و اندازه سهم و لقمه روسیه، هنوز آگاهی درستی در دست نیست.
2 ـ چین و حکومت اسلامی ولایی ولی هم‌خوانی‌های زیادی دارند.
✅هم‌خوانی‌ها
هر دو حکومت خودکامه و سرکوب‌گر هستند؛
هر دو حکومت‌هایی فاسد و ریاکار هستند و از گفتنِ هیچ دروغ و دروغ سازی‌ای شرم ندارند؛
هر دو برای سود و ماندگاری خود از انجامِ هیچ ناشایستی رویگردان نیستند؛
هر دو درسرکوب اعتراض‌ها و خواست‌هایِ مسالمت‌جویانه شهروندانِ خود، خشونت عریان و خونین به‌کار می‌برند؛
هر دو با آزادیِ بیان و حقِ شهروندی مخالف هستند و زندان، شکنجه، اعتراف‌هایِ‌ساختگی و چوبه‌هایِ دار برپا کرده‌اند؛
هر دو (هر یک در زمینه‌ای و به‌گونه خود) هم با غرب(اروپا) و هم با آمریکا دشمنی دارند و کوشش می کنند به آنان ضربه وارد کنند اگر چه چینی‌ها بزرگترین تجارت را نیز با همین کشورها دارد.
3 ـ ولی این دو حکومت ناهم‌خوانی‌هایِ مهمی نیز دارند.
⚠️ناهم‌خوانی‌ها
1 ـ چین، واژگونه ایرانِ آخوندزده، در تکنیک، صنعت، ساختِ جنگ‌افزارها و نیرویِ نظامی، نیرویِ انسانی و کارشناس در زمینه‌های گوناگون، توان مالی و... غولی است که در این زمینه‌ها با ایرانِ در هم‌ریخته و بی‌درو‌پیکر برابری ندارد.
2 ـ اعتبار و اهمیت جهانی چین با وجود آسیبِ سختی که انتشار ویروس کرونا بر او وارد ساخته، با ایران ولایت زده اندک هم‌خوانی ندارد. ایران اسلامی کشوری است که به‌روشنی می‌توان گفت از اندک اعتبارِ جهانی بر خوردار نیست و به جز چند گروه تروریستی در منطقه و کشورهایِ بدنام و منزوی‌ای چون کره‌شمالی، ونزوئلا و یا سوریه آن هم با پرداختِ هزینه‌هایِ گزاف مالی‌و‌جانی، دوستی در جهان ندارد. به پشتیبانی چین‌و‌روسیه ، که تنها در پیِ سودِ خود و هم‌آوردی با غرب هستند، نیز اندک اعتمادی نمی‌توان داشت. رفتار روسیه در سوریه و پشت کردن به‌حکومت و حتا همکاری با اسراییل در زدن هدف هایِ سپاه در سوریه، نمونه روشنی است. توجه کنیم که پبشنهاد این قراردادِ استعماری 25 ساله از سویِ چین بوده است. رهبران چین با شامه‌قویِ تجاوزگرِ خود به‌درستی می‌دانند رویِ کجا دست بگذارند.
3 ـ چین قادر است با تکیه بر همین نیرویِ فراوانِ انسانی، کارشناسان صنعتی و توانِ مالیِ فراوان، با بستن قراردادهایِ ویران‌گر بیش از همه با کشورهای سست بنیادِ جهانِ سوم، برای نمونه سریلانکا، جیبوتی، نیکاراگوئه و یا ایرانِ امروز، این کشورها را اندک،اندک زیرِ مهمیز خود گرفته و به‌بهانه عدم توانایی آنان در پس دادنِ وام‌ها، بخشی از خاکِ این کشورها را به‌تصرف خود در آورده و در سیاست‌هایِ روزانه و آینده این کشورها چنان اثر گذار شود که آنان را وابسته ناتوانِ و ناچارِ به‌خود سازد. ایده‌آل چین بستن این‌گونه قراردادها به ویژه با کشورهایِ فاسد، از هم پاشیده و ناپایداری چون‌ایران اسلام و آخوندزده است زیرا هر دو سو، تا آنجا که شدنی باشد، کوشش می کنند که قرارداد به‌شکلی پنهان و امنیتی انجام بگیرد.
ک.گلنام
@cafe_andishe95
عزیزانی که در کانال تلگرامی وابسته به سپاه پاسداران با نام "توییتر فارسی" عضو هستند مراقب امنیت خود باشند
@cafe_andishe95
@cafe_andishe95
🔴مقایسه دو نسل روشنفکران ایران⚪️
🔴نسل روشنفکران دهه چهل و پنجاه، گویی نه تنها کوچکترین شباهتی به نسل روشنفکران انقلاب مشروطيت نداشتند، حتی عجیب اینکه در بسیاری موارد در تقابل با آنها بودند. به جای روشنگری روشنفکران صدر مشروطيت و نقد خرافات موهوم و به قول فرانسیس بیکن «بتهای ذهنی» مردم، عینک ايدئولوژيک بر چشم زده بودند و شيفته ی توده مردمی بودند که آنرا نمی شناختند.
مردمی که جهل و خرافه ی آنان در بنای رفیع استبداد و استحکام آن نقش اصلی را بازی میکرد!
⚪️انقلاب مشروطیت، نوگرایی و تجدد و آری گفتن به زندگی بود، اهدافش نیز ملموس و محسوس و در نتیجه دست یافتنی بود و برخلاف دهه های چهل و پنجاه، اهدافشان آرمان شهری دور از دسترس در افق های دور و مه آلود نبود که به چنگ آوردنش نیز مستلزم گذشتن از دریای خون باشد. اینکه برخی نویسندگان، جریان‌های مسلحانه ی دهه هفتاد را ادامه انقلاب مشروطه و جزئی از پروژه دمکراسی خواهی ایرانیان برشمرده اند،(مانند این کتاب: A Guerrilla Odyssey.... Peyman Vahabzadeh. Syracuse University Press.2010.p246) به نظر درست نمی آید.
⚪️روشنفکران انقلاب مشروطيت از غرب مفاهیمی چون قانونگرائی، آزادیهای فردی، حقوق فردی، شهروندی، پارلمان، نوسازی و مدرنیزاسیون...را گرفته بودند،
🔴اما متاسفانه روشنفکران نسل دهه چهل و پنجاه همه ی آنها را مفاهيمي بورژوائی و ليبرالي و فراورده های منحوس امپرياليسم سرمایه داری تعبیر میکردند.
در واقع، اگر روشنفکران انقلاب مشروطیت در پی بنای آزادی و صاحب اندیشه مترقی بودند، غالب روشنفکران دهه چهل و پنجاه ایران دقیقاً برضد آن بودند. پس نه تنها هیچ مشابهتی بین آخوندزاده، طالبوف، رسولزاده و مستشارالدوله با جزنی، احمدزاده یا آل احمد و شریعتی وجود نداشت، بلکه حتی بین شان تضاد بود. اگر درد گروه اول قانون بود، برعکس، گروه دوم آنرا از فراورده های پلید نظام سرمایه داری می شمردند، اگر درد گروه اول نوسازی و آوردن راه آهن سراسری و اصلاحات ارضی بود، اینان ضد نوسازی و ضد ماشین بودند.
آل احمد به مانند دون کیشوت که با شمشیر چوبین به آسیاب حمله می بُرد، در کتاب غربزدگی که به مثابه همان «آقای چوخ بختیار» بهرنگی است، بر تراکتور حمله میبرد، خیش و تاپاله را به تراکتور و کود شیمیایی ترجیح می داد! و در «سنگی بر گوری» هرچه بر دهنش آمده، نثار دکتر زنان و زایمان کرده که می خواسته زنش سیمین خانم نازا را معاینه کند!
آنان متأثر از فضای «جنگ سرد» و «جهان دو قطبی» بودند، جهانی مشحون از دگماتیزم و ايدئولوژی جزمی که حقیقت را در انحصار خود میدانست، جهانی که شیفته دود و باروت بود و راه نجات و آزادی را تنها در لوله تفنگ مي جستند.
پارادایم ها و مفاهیم ساخته و تراشیده میشوند تا به وسیله ی آنها واقعیتهای بیرونی را دریابیم و به دام اندازیم، اما غافل از آنکه بسیاری مواقع، خود مفاهیم و پارادایم ها به شکل حقايقی ثابت، لايتغّیر و ازلی درمی آیند و چنان به عادت و قوالب مألوف بدل میگردند که به مانند تارهای عنکبوتی، بندی برای به دام انداختن خود ما میگردند و نه تنها ما را از درک واقعیتها باز می‌دارند، بلکه شک کردن و نقد کردن شان نیز گناهی نابخشودنی به شمار می آید.
در نتیجه، به جای اینکه دو بال پرواز ما برای عروج به افقهای دور و شناخت ناشناخته ها شوند به بندی گران بر پای ما مبدل میگردند.
ع. مرادی مراغه ای
#آفت_چپگرایی
========================
📍پس در واقع هژمونی(سلطه)گفتمان چپ بوده است که مسئول این انحطاط در گفتمان روشنفکری و عقیم و بی مایه بودن آن شده است.
همجواری با شوروی و ورود اندیشه های مارکسیستی از شمال به ایران عامل خسارتهای بیشمار بوده است.
به گونه ایی که حتی در مخیله اکثریت اهل هنر و فرهنگ اصولا امکان پذیر نیست که کسی روشنفکر باشد و چپ نباشد!!
پس ژست چپ گرفتن در ایران نه افتخاری دارد و نه محصول مناسبی.مشکل انقلاب 57 و قبل و پس از آن در واقع غلبۀ گفتمان چپِ غربستیز بین روشنفکران و الیت جامعه بر گفتمان لیبرال دموکرات است بدان سان که لیبرال بودن اساسا توسط حزب خائن توده به عنوان فحش و معادل امپریالیست بودن معرفی شده بود!نتایج این نگرش هم در انقلاب و پس از آن سازندۀ بزرگترین نشیب تاریخی مردم ایران بوده است.
@cafe_andishe95
🔴نسل روشنفکران دهه چهل و پنجاه، گویی نه تنها کوچکترین شباهتی به نسل روشنفکران انقلاب مشروطيت نداشتند، حتی عجیب اینکه در بسیاری موارد در تقابل با آنها بودند. به جای روشنگری روشنفکران صدر مشروطيت و نقد خرافات موهوم و به قول فرانسیس بیکن «بتهای ذهنی» مردم، عینک ايدئولوژيک بر چشم زده بودند و شيفته ی توده مردمی بودند که آنرا نمی شناختند.
مردمی که جهل و خرافه ی آنان در بنای رفیع استبداد و استحکام آن نقش اصلی را بازی میکرد!
⚪️انقلاب مشروطیت، نوگرایی و تجدد و آری گفتن به زندگی بود، اهدافش نیز ملموس و محسوس و در نتیجه دست یافتنی بود و برخلاف دهه های چهل و پنجاه، اهدافشان آرمان شهری دور از دسترس در افق های دور و مه آلود نبود که به چنگ آوردنش نیز مستلزم گذشتن از دریای خون باشد. اینکه برخی نویسندگان، جریان‌های مسلحانه ی دهه هفتاد را ادامه انقلاب مشروطه و جزئی از پروژه دمکراسی خواهی ایرانیان برشمرده اند،(مانند این کتاب: A Guerrilla Odyssey.... Peyman Vahabzadeh. Syracuse University Press.2010.p246) به نظر درست نمی آید.
⚪️روشنفکران انقلاب مشروطيت از غرب مفاهیمی چون قانونگرائی، آزادیهای فردی، حقوق فردی، شهروندی، پارلمان، نوسازی و مدرنیزاسیون...را گرفته بودند،
🔴اما متاسفانه روشنفکران نسل دهه چهل و پنجاه همه ی آنها را مفاهيمي بورژوائی و ليبرالي و فراورده های منحوس امپرياليسم سرمایه داری تعبیر میکردند.
در واقع، اگر روشنفکران انقلاب مشروطیت در پی بنای آزادی و صاحب اندیشه مترقی بودند، غالب روشنفکران دهه چهل و پنجاه ایران دقیقاً برضد آن بودند. پس نه تنها هیچ مشابهتی بین آخوندزاده، طالبوف، رسولزاده و مستشارالدوله با جزنی، احمدزاده یا آل احمد و شریعتی وجود نداشت، بلکه حتی بین شان تضاد بود. اگر درد گروه اول قانون بود، برعکس، گروه دوم آنرا از فراورده های پلید نظام سرمایه داری می شمردند، اگر درد گروه اول نوسازی و آوردن راه آهن سراسری و اصلاحات ارضی بود، اینان ضد نوسازی و ضد ماشین بودند.
آل احمد به مانند دون کیشوت که با شمشیر چوبین به آسیاب حمله می بُرد، در کتاب غربزدگی که به مثابه همان «آقای چوخ بختیار» بهرنگی است، بر تراکتور حمله میبرد، خیش و تاپاله را به تراکتور و کود شیمیایی ترجیح می داد! و در «سنگی بر گوری» هرچه بر دهنش آمده، نثار دکتر زنان و زایمان کرده که می خواسته زنش سیمین خانم نازا را معاینه کند!
آنان متأثر از فضای «جنگ سرد» و «جهان دو قطبی» بودند، جهانی مشحون از دگماتیزم و ايدئولوژی جزمی که حقیقت را در انحصار خود میدانست، جهانی که شیفته دود و باروت بود و راه نجات و آزادی را تنها در لوله تفنگ مي جستند.
پارادایم ها و مفاهیم ساخته و تراشیده میشوند تا به وسیله ی آنها واقعیتهای بیرونی را دریابیم و به دام اندازیم، اما غافل از آنکه بسیاری مواقع، خود مفاهیم و پارادایم ها به شکل حقايقی ثابت، لايتغّیر و ازلی درمی آیند و چنان به عادت و قوالب مألوف بدل میگردند که به مانند تارهای عنکبوتی، بندی برای به دام انداختن خود ما میگردند و نه تنها ما را از درک واقعیتها باز می‌دارند، بلکه شک کردن و نقد کردن شان نیز گناهی نابخشودنی به شمار می آید.
در نتیجه، به جای اینکه دو بال پرواز ما برای عروج به افقهای دور و شناخت ناشناخته ها شوند به بندی گران بر پای ما مبدل میگردند.
ع. مرادی مراغه ای
#آفت_چپگرایی
========================
📍پس در واقع هژمونی(سلطه)گفتمان چپ بوده است که مسئول این انحطاط در گفتمان روشنفکری و عقیم و بی مایه بودن آن شده است.
همجواری با شوروی و ورود اندیشه های مارکسیستی از شمال به ایران عامل خسارتهای بیشمار بوده است.
به گونه ایی که حتی در مخیله اکثریت اهل هنر و فرهنگ اصولا امکان پذیر نیست که کسی روشنفکر باشد و چپ نباشد!!
پس ژست چپ گرفتن در ایران نه افتخاری دارد و نه محصول مناسبی.مشکل انقلاب 57 و قبل و پس از آن در واقع غلبۀ گفتمان چپِ غربستیز بین روشنفکران و الیت جامعه بر گفتمان لیبرال دموکرات است بدان سان که لیبرال بودن اساسا توسط حزب خائن توده به عنوان فحش و معادل امپریالیست بودن معرفی شده بود!نتایج این نگرش هم در انقلاب و پس از آن سازندۀ بزرگترین نشیب تاریخی مردم ایران بوده است.
@cafe_andishe95
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
کمونیستا گریه کنید!
ویدئویی از مراسم‌های عزاداری استالین که به تازگی منتشر شده است: "رفیق استالین، ما را ترک کرده‌ای و کلمات نمی‌توانند رنج و اندوه ما را بیان کنند!"
ویدئویی بکر از مراسم عزاداری رسمی برای مرگ ژوزف استالین، رهبر شوروی، که میلیون‌ها نفر را در دوران زمامداری‌اش کشت و به کشتن داد. این فیلم‌ها برگرفته از مستندی ساخته‌ی سرگئی لوژنیستا، کارگردان اوکراینی است. مراسم سوگواری برای استالین را در کارخانه‌ها، مزارع اشتراکی و میدان‌های شهرها برگزار کردند! مراسمی بسیار آشنا برای ایرانیان!
ویدئویی از مراسم‌های عزاداری استالین که به تازگی منتشر شده است: "رفیق استالین، ما را ترک کرده‌ای و کلمات نمی‌توانند رنج و اندوه ما را بیان کنند!"
ویدئویی بکر از مراسم عزاداری رسمی برای مرگ ژوزف استالین، رهبر شوروی، که میلیون‌ها نفر را در دوران زمامداری‌اش کشت و به کشتن داد. این فیلم‌ها برگرفته از مستندی ساخته‌ی سرگئی لوژنیستا، کارگردان اوکراینی است. مراسم سوگواری برای استالین را در کارخانه‌ها، مزارع اشتراکی و میدان‌های شهرها برگزار کردند! مراسمی بسیار آشنا برای ایرانیان!
Forwarded from امیر مقدم ✍️
قسمت اول
🔴ازادی رسانه ها در زمان خاتمی که اصلاحطلبان تکرار میکنند نیز یک دروغ بزرگ است،حتی آزادی نسبی هم نبود،یک عملیات فریب، شارلاتانیسم،دیکتاتوری و پروپاگاندا در خدمت اصلاحطلبان و قدرت و تیم فاسد حاکم بود چون:
🔻صدور مجوزهای فله‌ای برای نشریات انحصاری و فقط برای یک تیم امنیتی مشخص بود و خارج از این تیم مافیایی کسی و گروهی و دگراندیشی امکان مجوز گرفتن نداشت،حتی اصولگریان نمیتوانستند مجوز رسانه بگیرند،همان تیم فاسد امنیتی که افراد و نشریات مستقل سال‌های قبل مثل آدینه،جامعه سالم،گردون،کتاب کوچه،تهران مصور،آیندگان و غیره را سرکوب کردند،همان مقطع هم هر درخواست مجوزی خارج از جز جمع چند نفره متصل به حجاریان را بی پاسخ میگذاشتند.در همان مقطعِ ادعایی و زمان مهاجرانی توان تحمل عکس بنی صدر و هیچ دگراندیشی را نداشتند
🔻دروغ آزادی رسانه ها در زمان خاتمی در واقع پروژه حجاریان و شرکا برای قبضه کامل قدرت و بلعیدن ایران توسط اصلاحطلبان بود،همچنین
برای هوچی گری در راستای سایه انداختن بر ابعاد فساد و غارت در دولت خاتمی،حذف هر رقیبی و خفه کردن هر افشاگری و صدایی علیه فسادشان
✅ t.me/am_moghadam
🔴ازادی رسانه ها در زمان خاتمی که اصلاحطلبان تکرار میکنند نیز یک دروغ بزرگ است،حتی آزادی نسبی هم نبود،یک عملیات فریب، شارلاتانیسم،دیکتاتوری و پروپاگاندا در خدمت اصلاحطلبان و قدرت و تیم فاسد حاکم بود چون:
🔻صدور مجوزهای فله‌ای برای نشریات انحصاری و فقط برای یک تیم امنیتی مشخص بود و خارج از این تیم مافیایی کسی و گروهی و دگراندیشی امکان مجوز گرفتن نداشت،حتی اصولگریان نمیتوانستند مجوز رسانه بگیرند،همان تیم فاسد امنیتی که افراد و نشریات مستقل سال‌های قبل مثل آدینه،جامعه سالم،گردون،کتاب کوچه،تهران مصور،آیندگان و غیره را سرکوب کردند،همان مقطع هم هر درخواست مجوزی خارج از جز جمع چند نفره متصل به حجاریان را بی پاسخ میگذاشتند.در همان مقطعِ ادعایی و زمان مهاجرانی توان تحمل عکس بنی صدر و هیچ دگراندیشی را نداشتند
🔻دروغ آزادی رسانه ها در زمان خاتمی در واقع پروژه حجاریان و شرکا برای قبضه کامل قدرت و بلعیدن ایران توسط اصلاحطلبان بود،همچنین
برای هوچی گری در راستای سایه انداختن بر ابعاد فساد و غارت در دولت خاتمی،حذف هر رقیبی و خفه کردن هر افشاگری و صدایی علیه فسادشان
✅ t.me/am_moghadam
Forwarded from امیر مقدم ✍️
قسمت دوم
🔻بعنوان مثال در دولت فاسد خاتمی علیرضا تابش خواهرزاده خاتمی که برادرش هم نماینده بود بدون سابقه و رانتی استخدام و بلافاصله همه کاره وزارت ارشاد شد.
🔻برادر مرتضی حاجی وزیر اموزش و پرورشش مدیر عامل صندوق ذخیره فرهنگیان بود و صندوق را خانوادگی قبیله‌ای اداره و غارت کردند،
🔻وزارت اطلاعات خاتمی در زمان یونسی در پوشش تعطیلی فعالیتهای وزارت اطلاعات شرکتها را به امنیتی‌هایی امثال شوهر معصومه ابتکار واگذار و بلعیدند و همان امنیتیها فاسد با ولع بیشتر فعالیتها را ادامه دادند،منت هم گذاشتند که تعطیل کردیم!
🔻واجای یونسی همچنین انحراف از پیگیری پرونده قتلهای زنجیره‌ای و بازجویی شنیع زن امامی را رقم زد
🔻قبلا هم نوشته‌ام برخی افراد الوده را برای مدتی بازخرید کردند و بعنوان جایزه ملک چند هزار متری،چندین میلیاردی در اقدسیه را به جانیان واگذار کردند،همین ملک جنب بستنی ناصر که بخشیش را نمایشی کارواش کرده‌اند
🔻وزارت اطلاعات خاتمی در ترور صیاد دقیقا همان کاری را کرد که مصلحی در جریان ترور به اصطلاح دانشمندان هسته‌ای انجام داد.
🔻فساد مشهور ژن پلشت عارف وزیر مخابرات و سپس معاون اول خاتمی همان وقت بود
🔻غارت رشت الکتریک توسط عبدالله نوری و کرباسچی با کارسازی جهانگیری
نمونه دیگری از فساد دولت خاتمی است
🔻اضافه کنیم ابعاد خسارات فاجعه بار وزارت نیروی خاتمی با سدسازیهای سیاسی،شوافی،پروژ‌ه‌ای
🔻فساد معصومه ابتکار در محیط زیست و هزاران خیانت واکاوی و افشا نشده دیگر مثل خیانت ارتباط غیرمنطقی با ونزوئلا و سرمایه گذاریهایی از جمله تراکتورسازی و غیره
🔻نرگس خاتمی ژن پلشت اقای تکرار ورودی سال۷۹ کاردانی معماری هنرهای سنتی دانشگاه کرمان است اما هم به دانشگاه تهران منتقل شد،هم کاردانی اش غیرقانونی به کارشناسی تبدیل شد!
🔻وزرای فاسدش مثل محمد شریعتمداری فاسد دیپلمه که در تبانی با ستاد فرمان و عبدالعظیم بزرگترین فسادها و غارتها را رقم زد هر کدام یک مثنوی فساد و جنایت هستند
🔻اما هیچ یک از این فسادها امکان انتشار و درز به رسانه پیدا نکرد!هنوز هم مافیای رسانه‌ای خاتمی و هلدینگ بنیاد باران که در موردش مفصل نوشته‌ام اجازه واکاوی ابعاد فسادشان را نمیدهد!
🔻بدون تردید محمد خاتمی و شرکایش ابرفاسد هستند و دولتش فاسدترین دولت در ادامه دولتهای فاسد هاشمی و موسوی است،دولت روحانی هم در ادامه‌اش است
✅ t.me/am_moghadam
🔻بعنوان مثال در دولت فاسد خاتمی علیرضا تابش خواهرزاده خاتمی که برادرش هم نماینده بود بدون سابقه و رانتی استخدام و بلافاصله همه کاره وزارت ارشاد شد.
🔻برادر مرتضی حاجی وزیر اموزش و پرورشش مدیر عامل صندوق ذخیره فرهنگیان بود و صندوق را خانوادگی قبیله‌ای اداره و غارت کردند،
🔻وزارت اطلاعات خاتمی در زمان یونسی در پوشش تعطیلی فعالیتهای وزارت اطلاعات شرکتها را به امنیتی‌هایی امثال شوهر معصومه ابتکار واگذار و بلعیدند و همان امنیتیها فاسد با ولع بیشتر فعالیتها را ادامه دادند،منت هم گذاشتند که تعطیل کردیم!
🔻واجای یونسی همچنین انحراف از پیگیری پرونده قتلهای زنجیره‌ای و بازجویی شنیع زن امامی را رقم زد
🔻قبلا هم نوشته‌ام برخی افراد الوده را برای مدتی بازخرید کردند و بعنوان جایزه ملک چند هزار متری،چندین میلیاردی در اقدسیه را به جانیان واگذار کردند،همین ملک جنب بستنی ناصر که بخشیش را نمایشی کارواش کرده‌اند
🔻وزارت اطلاعات خاتمی در ترور صیاد دقیقا همان کاری را کرد که مصلحی در جریان ترور به اصطلاح دانشمندان هسته‌ای انجام داد.
🔻فساد مشهور ژن پلشت عارف وزیر مخابرات و سپس معاون اول خاتمی همان وقت بود
🔻غارت رشت الکتریک توسط عبدالله نوری و کرباسچی با کارسازی جهانگیری
نمونه دیگری از فساد دولت خاتمی است
🔻اضافه کنیم ابعاد خسارات فاجعه بار وزارت نیروی خاتمی با سدسازیهای سیاسی،شوافی،پروژ‌ه‌ای
🔻فساد معصومه ابتکار در محیط زیست و هزاران خیانت واکاوی و افشا نشده دیگر مثل خیانت ارتباط غیرمنطقی با ونزوئلا و سرمایه گذاریهایی از جمله تراکتورسازی و غیره
🔻نرگس خاتمی ژن پلشت اقای تکرار ورودی سال۷۹ کاردانی معماری هنرهای سنتی دانشگاه کرمان است اما هم به دانشگاه تهران منتقل شد،هم کاردانی اش غیرقانونی به کارشناسی تبدیل شد!
🔻وزرای فاسدش مثل محمد شریعتمداری فاسد دیپلمه که در تبانی با ستاد فرمان و عبدالعظیم بزرگترین فسادها و غارتها را رقم زد هر کدام یک مثنوی فساد و جنایت هستند
🔻اما هیچ یک از این فسادها امکان انتشار و درز به رسانه پیدا نکرد!هنوز هم مافیای رسانه‌ای خاتمی و هلدینگ بنیاد باران که در موردش مفصل نوشته‌ام اجازه واکاوی ابعاد فسادشان را نمیدهد!
🔻بدون تردید محمد خاتمی و شرکایش ابرفاسد هستند و دولتش فاسدترین دولت در ادامه دولتهای فاسد هاشمی و موسوی است،دولت روحانی هم در ادامه‌اش است
✅ t.me/am_moghadam
ممنوعیت «وینی پو» در چین
📍دولت چین نمایش و عرضه کتاب و سرگرمی‌های مربوط به وینی پو در هرگونه نمایشگاهی را ممنوع کرده است. وینی پو نام خرسی داستانی است که توسط آ.آ. میلنه، نویسنده انگلیسی داستان‌های کودک خلق شده است.
نخستین کتاب از مجموعه داستان‌های وینی پو در ۱۹۲۶ به چاپ رسید. تصویرگری این کتاب‌ها را ای. اچ. شپرد انجام داده بود. شرکت والت دیزنی مجموعه داستان‌های پو را در قالب پویانمایی درآورد که با استقبال مخاطبان مواجه شد و به یکی از موفق‌ترین کارهای دیزنی تبدیل شد. دولت چین میگوید این شخصیت داستانی با شی جین‌پینگ، رئیس‌جمهور چین مقایسه می‌شود. اولین بار چنین مقایسه‌ای در سال ۲۰۱۳ توسط یکی از رسانه‌ها انجام شد که صحنه قدم زدن باراک اوباما و جین‌پینگ را با قدم زدن شخصیت خرس و ببر داستان مقایسه کرده بود.بعد از این مقایسه بارها رسانه‌های مخالف دولت کمونیست چین از این خرس به‌عنوان نماد مقاومت در برابر سیاست‌های این کشور استفاده کرده‌اند. شبکه اجتماعی ویبو متعلق به دولت چین تمام پست‌های حاوی کلمه وینی پو و تصاویر این خرس کارتونی را سانسور میکند.#کمونیسم #سانسور
@cafe_andishe95
📍دولت چین نمایش و عرضه کتاب و سرگرمی‌های مربوط به وینی پو در هرگونه نمایشگاهی را ممنوع کرده است. وینی پو نام خرسی داستانی است که توسط آ.آ. میلنه، نویسنده انگلیسی داستان‌های کودک خلق شده است.
نخستین کتاب از مجموعه داستان‌های وینی پو در ۱۹۲۶ به چاپ رسید. تصویرگری این کتاب‌ها را ای. اچ. شپرد انجام داده بود. شرکت والت دیزنی مجموعه داستان‌های پو را در قالب پویانمایی درآورد که با استقبال مخاطبان مواجه شد و به یکی از موفق‌ترین کارهای دیزنی تبدیل شد. دولت چین میگوید این شخصیت داستانی با شی جین‌پینگ، رئیس‌جمهور چین مقایسه می‌شود. اولین بار چنین مقایسه‌ای در سال ۲۰۱۳ توسط یکی از رسانه‌ها انجام شد که صحنه قدم زدن باراک اوباما و جین‌پینگ را با قدم زدن شخصیت خرس و ببر داستان مقایسه کرده بود.بعد از این مقایسه بارها رسانه‌های مخالف دولت کمونیست چین از این خرس به‌عنوان نماد مقاومت در برابر سیاست‌های این کشور استفاده کرده‌اند. شبکه اجتماعی ویبو متعلق به دولت چین تمام پست‌های حاوی کلمه وینی پو و تصاویر این خرس کارتونی را سانسور میکند.#کمونیسم #سانسور
@cafe_andishe95
⚔️«رسولان خشونت»⚔️
⚔️⚔️☭☭☭☭
☑️خشونت با دموکراسی جمع‌شدنی نیست، درست همان‌گونه که گلاویز شدن، گریبان دریدن و همدیگر را زیر مشت و لگد گرفتن هیچ سنخیتی با «گفتگو» ندارد.
از هر دری خشونت (یا زور) وارد شود، دموکراسی از در دیگر خارج می‌شود، زیرا اساساً نمی‌توان این دو را در اتاقی کنار هم جای داد. آفت تاریخ معاصر ما نیز همین بوده که ما هیچ‌گاه نتوانستیم و نخواستیم ــ و اعتقادی هم نداشتیم ــ زور/خشونت را از فرهنگ سیاسی‌مان حذف کنیم. خشونت و زور بسته به اینکه در کجا ظهور کند، شکل متفاوتی می‌یابد: خشونت در جنبشی انقلابی به یک شکل و در حکومت به شکلی دیگر ظهور میکند. خشونت مردم با خشونت دولت اشکال متفاوتی دارد، برای همین در طول تاریخ معاصر از مشروطه به این‌سو هر یک از جریان‌های بالادست و پایین‌دست یا حاکم و محکوم، هر یک به شکل و شیوۀ خود سهم‌الشرکه‌اش را در ترویج خشونت پرداخته است.
اما در جامعه معمولاً اقلیتی هستند که حاضرند برای مقاصد سیاسی خود دست به خشونتِ برنامه‌ریزی‌شده و هدفمند بزنند. توده‌ها ممکن است در بحران‌های معیشتی یا زیستی دست به «خشونت کور» بزنند، اما منظور از «خشونت سیاسی» این نوع خشونت ناآگاهانه و غریزی نیست؛ بلکه منظور خشونتی تأمل‌شده و بیناست که به مؤلفۀ اصلی کردار سیاسی تبدیل می‌شود. همین نوع خشونت است که از سوی اقلیت‌های سیاسی ترویج می‌شود و به بخشی از «فرهنگ سیاسی» یک کشور بدل می‌شود. وقتی خشونت جزئی از فرهنگ سیاسی شد، خود را نهادینه میکند (چه در جنبش‌ها و چه در حکومت‌ها) و آنگاه خلاصی از آن چه‌بسا محال می‌شود. همیشه اقلیت‌هایی تندرو هستند که با وارد کردن مشی رادیکال و خشونت‌طلب به فرهنگ سیاسی و ترویج آن سرنوشت ملت‌ها را عوض میکنند.
🔘یکی از جریان‌هایی که خشونت هدفمند را در فرهنگ سیاسی ایران ترویج و تقدیس کرد، چریک‌های چپ بودند (و البته اینان یگانه گروه نبودند). برای خوانندۀ امروزی بهت‌آور است وقتی می‌بیند نظریه‌پرداز خشونت‌ورزی مارکسیستی با چه شور و چه ایمان قلبی شک‌ناپذیری و فوت‌وفن عملیات مسلحانه علیه رژیم شاه را شرح میدهد! بیژن جزنی یکی از بهترین نمونه‌های این نظریه‌پردازان مارکسیست‌ـ‌لنینیست در دهه‌های چهل و پنجاه است. وقتی نوشته‌های او را می‌خوانیم، وقتی می‌بینیم چطور بندبند وجودش غرق در نوعی جهان‌بینی است که برای هر پرسش و هر معضلی راه‌حلی ایدئولوژیک در آستین دارد، به معنای «ادیان سیاسی» پی می‌بریم. در نوشته‌هایی دیگر شرح داده‌ام که ایدئولوژی‌های مدرن چونان ادیانی سکولارند که جایگزین ادیان کلاسیک شده‌اند. در وجود بیژن جزنی یکی از رسولان ایرانیِ این نوع دین سکولار را می‌توانیم بیابیم: کلامی مملو از یقین و ایمان که هم ترسناک است و هم تأسف‌آور...
جزنی از نظریه‌پردازان مبارزۀ مسلحانه علیه شاه بود؛ شاهی که به گفتۀ او «عمده‌ترین دشمن خلق و ژاندارم امپریالیسم» بود. اما اگر در آن برهه مبارزۀ مسلحانه را ترویج میکرد برای این نبود که گمان میکرد با مبارزۀ مسلحانه می‌توان بر شاه پیروز شد، بلکه کارکردی «تبلیغی» برای آن قائل بود: صدای رگبار مسلسل چند چریک سایه‌نشین قرار بود تازیانه‌ای باشد به روان خواب‌زدۀ مردم. از زبان خود این کارکرد را بشنوید؛ چنین می‌نویسد:
«در این موقعیت است که گروه‌ها و جریان‌هایی از میان مردم برمی‌خیزند و با مبارزۀ مسلحانۀ خود به رژیم اعلام موجودیت میکنند. گرچه این جریان‌ها در مقایسه با نیروی رژیم بسیار کوچکند، ولی مبارزه‌جویی و فناناپذیری آنها در برابر تمام قدرت رژیم، به واقعیت مطلق و یکجانبۀ رژیم پایان میدهد. مردم می‌بینند «موجودی» در زندگی آنها پیدا شده که غول رژیم علی‌رغم تمام امکانات خود قادر به نابود کردن آن نیست و حتی رژیم در مبارزه با آن ضرباتی نیز متحمل می‌شود و ناچار می‌شود بارها وعدۀ نابود ساختن این موجود را تکرار کند... با این ضربات [مسلحانه به رژیم] باید خلق را بیدار کرد و به اعتراض کشاند و در میان صفوف دشمن تفرقه انداخت. نه تنها باید خلق را بسیج کرد، بلکه باید تضادهای درون سیستم را از راه اِعمال قهر تشدید کرد. چنین است سرشت تبلیغیِ اعمال قهر انقلاب در این مرحله از جنبش رهایی‌بخش.» (نبرد با دیکتاتوری شاه، تجدید چاپ در ۱۳۵۸، انتشارات مازیار، ۳۶-۳۷).
◼️وقتی هدف مقدس انگاشته شد، هر وسیله‌ای مشروع می‌شود، از جمله خشونت. خشونت زود و راحت می‌آید و دیر می‌رود (یا اصلاً نمی‌رود؛ نهادینه می‌شود و خرقۀ سازمان به تن میکند). در کارنامۀ جریان‌های سیاسی تاریخ معاصر کسانی مردود شده‌اند که در ترویج این خشونت و تئوریزه کردن آن با هر بهانه‌ای نقش داشتند: چه او که دولتمردی مغضوب را عزل و در سلول کشت، چه او که دولتمردی را وسط خیابان اعدام انقلابی کرد، چه او که خشاپ پر کرد و به جنگل زد و چه او که زندانی سیاسی را به کابل بست.
مهدی تدینی
@cafe_andishe95
⚔️⚔️☭☭☭☭
☑️خشونت با دموکراسی جمع‌شدنی نیست، درست همان‌گونه که گلاویز شدن، گریبان دریدن و همدیگر را زیر مشت و لگد گرفتن هیچ سنخیتی با «گفتگو» ندارد.
از هر دری خشونت (یا زور) وارد شود، دموکراسی از در دیگر خارج می‌شود، زیرا اساساً نمی‌توان این دو را در اتاقی کنار هم جای داد. آفت تاریخ معاصر ما نیز همین بوده که ما هیچ‌گاه نتوانستیم و نخواستیم ــ و اعتقادی هم نداشتیم ــ زور/خشونت را از فرهنگ سیاسی‌مان حذف کنیم. خشونت و زور بسته به اینکه در کجا ظهور کند، شکل متفاوتی می‌یابد: خشونت در جنبشی انقلابی به یک شکل و در حکومت به شکلی دیگر ظهور میکند. خشونت مردم با خشونت دولت اشکال متفاوتی دارد، برای همین در طول تاریخ معاصر از مشروطه به این‌سو هر یک از جریان‌های بالادست و پایین‌دست یا حاکم و محکوم، هر یک به شکل و شیوۀ خود سهم‌الشرکه‌اش را در ترویج خشونت پرداخته است.
اما در جامعه معمولاً اقلیتی هستند که حاضرند برای مقاصد سیاسی خود دست به خشونتِ برنامه‌ریزی‌شده و هدفمند بزنند. توده‌ها ممکن است در بحران‌های معیشتی یا زیستی دست به «خشونت کور» بزنند، اما منظور از «خشونت سیاسی» این نوع خشونت ناآگاهانه و غریزی نیست؛ بلکه منظور خشونتی تأمل‌شده و بیناست که به مؤلفۀ اصلی کردار سیاسی تبدیل می‌شود. همین نوع خشونت است که از سوی اقلیت‌های سیاسی ترویج می‌شود و به بخشی از «فرهنگ سیاسی» یک کشور بدل می‌شود. وقتی خشونت جزئی از فرهنگ سیاسی شد، خود را نهادینه میکند (چه در جنبش‌ها و چه در حکومت‌ها) و آنگاه خلاصی از آن چه‌بسا محال می‌شود. همیشه اقلیت‌هایی تندرو هستند که با وارد کردن مشی رادیکال و خشونت‌طلب به فرهنگ سیاسی و ترویج آن سرنوشت ملت‌ها را عوض میکنند.
🔘یکی از جریان‌هایی که خشونت هدفمند را در فرهنگ سیاسی ایران ترویج و تقدیس کرد، چریک‌های چپ بودند (و البته اینان یگانه گروه نبودند). برای خوانندۀ امروزی بهت‌آور است وقتی می‌بیند نظریه‌پرداز خشونت‌ورزی مارکسیستی با چه شور و چه ایمان قلبی شک‌ناپذیری و فوت‌وفن عملیات مسلحانه علیه رژیم شاه را شرح میدهد! بیژن جزنی یکی از بهترین نمونه‌های این نظریه‌پردازان مارکسیست‌ـ‌لنینیست در دهه‌های چهل و پنجاه است. وقتی نوشته‌های او را می‌خوانیم، وقتی می‌بینیم چطور بندبند وجودش غرق در نوعی جهان‌بینی است که برای هر پرسش و هر معضلی راه‌حلی ایدئولوژیک در آستین دارد، به معنای «ادیان سیاسی» پی می‌بریم. در نوشته‌هایی دیگر شرح داده‌ام که ایدئولوژی‌های مدرن چونان ادیانی سکولارند که جایگزین ادیان کلاسیک شده‌اند. در وجود بیژن جزنی یکی از رسولان ایرانیِ این نوع دین سکولار را می‌توانیم بیابیم: کلامی مملو از یقین و ایمان که هم ترسناک است و هم تأسف‌آور...
جزنی از نظریه‌پردازان مبارزۀ مسلحانه علیه شاه بود؛ شاهی که به گفتۀ او «عمده‌ترین دشمن خلق و ژاندارم امپریالیسم» بود. اما اگر در آن برهه مبارزۀ مسلحانه را ترویج میکرد برای این نبود که گمان میکرد با مبارزۀ مسلحانه می‌توان بر شاه پیروز شد، بلکه کارکردی «تبلیغی» برای آن قائل بود: صدای رگبار مسلسل چند چریک سایه‌نشین قرار بود تازیانه‌ای باشد به روان خواب‌زدۀ مردم. از زبان خود این کارکرد را بشنوید؛ چنین می‌نویسد:
«در این موقعیت است که گروه‌ها و جریان‌هایی از میان مردم برمی‌خیزند و با مبارزۀ مسلحانۀ خود به رژیم اعلام موجودیت میکنند. گرچه این جریان‌ها در مقایسه با نیروی رژیم بسیار کوچکند، ولی مبارزه‌جویی و فناناپذیری آنها در برابر تمام قدرت رژیم، به واقعیت مطلق و یکجانبۀ رژیم پایان میدهد. مردم می‌بینند «موجودی» در زندگی آنها پیدا شده که غول رژیم علی‌رغم تمام امکانات خود قادر به نابود کردن آن نیست و حتی رژیم در مبارزه با آن ضرباتی نیز متحمل می‌شود و ناچار می‌شود بارها وعدۀ نابود ساختن این موجود را تکرار کند... با این ضربات [مسلحانه به رژیم] باید خلق را بیدار کرد و به اعتراض کشاند و در میان صفوف دشمن تفرقه انداخت. نه تنها باید خلق را بسیج کرد، بلکه باید تضادهای درون سیستم را از راه اِعمال قهر تشدید کرد. چنین است سرشت تبلیغیِ اعمال قهر انقلاب در این مرحله از جنبش رهایی‌بخش.» (نبرد با دیکتاتوری شاه، تجدید چاپ در ۱۳۵۸، انتشارات مازیار، ۳۶-۳۷).
◼️وقتی هدف مقدس انگاشته شد، هر وسیله‌ای مشروع می‌شود، از جمله خشونت. خشونت زود و راحت می‌آید و دیر می‌رود (یا اصلاً نمی‌رود؛ نهادینه می‌شود و خرقۀ سازمان به تن میکند). در کارنامۀ جریان‌های سیاسی تاریخ معاصر کسانی مردود شده‌اند که در ترویج این خشونت و تئوریزه کردن آن با هر بهانه‌ای نقش داشتند: چه او که دولتمردی مغضوب را عزل و در سلول کشت، چه او که دولتمردی را وسط خیابان اعدام انقلابی کرد، چه او که خشاپ پر کرد و به جنگل زد و چه او که زندانی سیاسی را به کابل بست.
مهدی تدینی
@cafe_andishe95
❗️علی شریعتی فرموده :
پروین اعتصامی از همین دبیرستان‌های دخترانه بیرون آمده و مهندس بازرگان از همین دانشگاه‌ها و دکتر سحابی از میان همین فرنگ‌رفته‌ها و مصدق از میان همین دوله‌ها و سلطنه‌های «صلصال کالفخار من حماء مسنون» و انیشتن از همین نژاد پلید و شوایتزر از همین اروپای قسی آدمخوار و لومومبا از همین نژاد برده و مهراوه پاک از همین نجس‌های هند و پدرم از همین مدرسه‌های آخوندریز و ...
به هر حال آدم از لجن و ابراهیم از آزر بت‌تراش و محمد از خاندان بتخانه‌دار، به دل من امید می‌دهند که حساب‌های علمی مغز مرا نادیده انگارد و به سرنوشت کودکانم در این لجن‌زار بت‌پرستی و بت‌تراشی که همه پرده‌دار بتخانه می‌پرورد، امیدوار باشم..."
📚 معلم علے‌شریعتے
مجموعه آثار ۱ / با مخاطب‌های آشنا / ص۲۳۵
================================
نقد✍🏼:ایشان سعی کردند به مغز فندقی خود فشار آورده و پدیده های خوبی را مثال بزند که در محیط بدی رشد کرده اند.اما مثالهایش سند بلاهت ایشان می شود.پروین از همین دبیرستانها!شریعتی با دبیرستان دخترانه چه مشکلی داشته؟گویا مرتجعی است که از دبیرستان رفتن دخترها آزرده شده!بازرگان هم از همین دانشگاه ها؟کدام دانشگاه ها؟بازرگان که اسلامباره ایی بود مثل شریعتی کوچکترین فهمی از آزادی نداشت و دموکراسی را همانا اسلام می دید و به دنبال ترمودینامیک در قرآن می گشت؟فلانی فرنگ رفته است پس محکوم است؟خودت که در فرنگ سکته کردی و شهید قالبت کردند!
از همه جالب تر آینشتاین را از نژاد پلید میداند او یهودی زاده بود!پس شریعتی نیز خوی ارتجاعی فاشیستی خود را بروز میدهد.این مرتجع دینی اروپا را آدمخوار می دانسته است!لومومبا از نژاد برده!آنیکی از نجسها!
پدرِ چون خودش مرتجع از مدرسه آخوندی!آدم را هم از لجن میداند!خود علی شریعتی شاید از لجن باشد اما علم،آدم را از خاک و گل و لجن نمی داند.
با اینهمه دری وری استاد قرار بود حرف منطقی بزند و روییدن چیزی نیکو را از میان بدی اثبات کند،نه نیکویش نیکو بود و نه بدش بد بود و همینکه اثبات کرد خود مرتجع و فاشیست است.
▪️شریعتی همان متوهمی بود که می گفت:
اگر شعار سوسیالیسم این است که از هرکس مطابق استعدادش و به هر کس مطابق کارش، ما آن را در مبارزات دلیرانهء ابوذر به طرز باشکوهی در سیزده قرن پیش مشاهده می‌کنیم...ابوذر بنیانگذار کلیه مکاتب مساوات‌طلب پس از انقلاب کبیر فرانسه است.
@cafe_andishe95
پروین اعتصامی از همین دبیرستان‌های دخترانه بیرون آمده و مهندس بازرگان از همین دانشگاه‌ها و دکتر سحابی از میان همین فرنگ‌رفته‌ها و مصدق از میان همین دوله‌ها و سلطنه‌های «صلصال کالفخار من حماء مسنون» و انیشتن از همین نژاد پلید و شوایتزر از همین اروپای قسی آدمخوار و لومومبا از همین نژاد برده و مهراوه پاک از همین نجس‌های هند و پدرم از همین مدرسه‌های آخوندریز و ...
به هر حال آدم از لجن و ابراهیم از آزر بت‌تراش و محمد از خاندان بتخانه‌دار، به دل من امید می‌دهند که حساب‌های علمی مغز مرا نادیده انگارد و به سرنوشت کودکانم در این لجن‌زار بت‌پرستی و بت‌تراشی که همه پرده‌دار بتخانه می‌پرورد، امیدوار باشم..."
📚 معلم علے‌شریعتے
مجموعه آثار ۱ / با مخاطب‌های آشنا / ص۲۳۵
================================
نقد✍🏼:ایشان سعی کردند به مغز فندقی خود فشار آورده و پدیده های خوبی را مثال بزند که در محیط بدی رشد کرده اند.اما مثالهایش سند بلاهت ایشان می شود.پروین از همین دبیرستانها!شریعتی با دبیرستان دخترانه چه مشکلی داشته؟گویا مرتجعی است که از دبیرستان رفتن دخترها آزرده شده!بازرگان هم از همین دانشگاه ها؟کدام دانشگاه ها؟بازرگان که اسلامباره ایی بود مثل شریعتی کوچکترین فهمی از آزادی نداشت و دموکراسی را همانا اسلام می دید و به دنبال ترمودینامیک در قرآن می گشت؟فلانی فرنگ رفته است پس محکوم است؟خودت که در فرنگ سکته کردی و شهید قالبت کردند!
از همه جالب تر آینشتاین را از نژاد پلید میداند او یهودی زاده بود!پس شریعتی نیز خوی ارتجاعی فاشیستی خود را بروز میدهد.این مرتجع دینی اروپا را آدمخوار می دانسته است!لومومبا از نژاد برده!آنیکی از نجسها!
پدرِ چون خودش مرتجع از مدرسه آخوندی!آدم را هم از لجن میداند!خود علی شریعتی شاید از لجن باشد اما علم،آدم را از خاک و گل و لجن نمی داند.
با اینهمه دری وری استاد قرار بود حرف منطقی بزند و روییدن چیزی نیکو را از میان بدی اثبات کند،نه نیکویش نیکو بود و نه بدش بد بود و همینکه اثبات کرد خود مرتجع و فاشیست است.
▪️شریعتی همان متوهمی بود که می گفت:
اگر شعار سوسیالیسم این است که از هرکس مطابق استعدادش و به هر کس مطابق کارش، ما آن را در مبارزات دلیرانهء ابوذر به طرز باشکوهی در سیزده قرن پیش مشاهده می‌کنیم...ابوذر بنیانگذار کلیه مکاتب مساوات‌طلب پس از انقلاب کبیر فرانسه است.
@cafe_andishe95
🔸«حقیقت از اشتباهات کسی که با تحقیق و مطالعه به استقلال و برای خود فکر می کند، بهره بیشتری می برد، تا از عقاید درست عده دیگر که اعتقادشان به عقیده ای، بدان سبب است که هرگز رنج فکر کردن به خود نداده اند»
🔸«اختناق در مورد سخنان اشتباه هم ضرر دارد چون در نتیجۀ اصطکاک حق و باطل چهرۀحقیقت تابناکتر هم می شود»
John Stuart Mill
لیبرال دموکراسی
@cafe_andishe95
🔸«اختناق در مورد سخنان اشتباه هم ضرر دارد چون در نتیجۀ اصطکاک حق و باطل چهرۀحقیقت تابناکتر هم می شود»
John Stuart Mill
لیبرال دموکراسی
@cafe_andishe95
🎙اعتراف مارکسیستها به غلط بودن تز کارل مارکس🎙
لوسین گلدمن Lucien Goldmann) ۱۹۱۳- ۱۹۷۰) فیلسوف و جامعه‌شناس مارکسیست فرانسوی است.
گلدمن در تحلیل خود معتقد است جامعۀ غربی در شرایط غیر جنگی قادر خواهد بود تا بدون خطر هر نوع تهدید اقتصادی عمل کند و همواره تحلیل خود را بازآفرینی کند.جامعۀ غربی در جریان این رشد(اقتصادی)و دگرگونی دو روند تحلیل مارکسیستی را متوقف کرده:
یک: پرولتاریزه کردن قشر متوسط و پایین بورژوازی.
دو : فقیر تر کردن طبقۀ کارگر.
یعنی او خود واقف شده است که تز قرن نوزدهمی مارکس در قرن بیستم سرش به سنگ بن بست میخورد.
سپس میگوید:
در نتیجۀ این امر دگرگونی قطعی در تحلیل مارکسیستی لازم آمد و همزمان با آن،سرمایه داری از بارشِ مهمترین انتقادهای سوسیالیستی برکنار مانده است.هم اکنون پیشرفتی در سطح زندگی طبقۀ کارگر صورت می گیرد.
ادامه میدهد:این پیشرفت اگر چه ممکن است در مقایسه با دیگر گروه ها چندان در خور نباشد اما به نوبۀ خود چشمگیر است.
البته اینجا خود تحت تاثیر آرمانشهرگرایی قرار دارد و گویا انتظار دارد تساوی بین درآمد همه مشاغل برقرار شود تا راضی شود!چیزی که اصولا ناممکن است.
◼️او معترف است و با چشم دیده که افزایش بازده کلی به افزایش دستمزدها منجر شده و تئوری مارکس غلط از آب در امده.البته تا این حد هم شجاع نیست که مارکس را در اشتباه معرفی کند،صرفا تقاضای تغییر تحلیل در همان چهارچوب مارکسیستی را دارد.
او ادامه میدهد که طبقه متوسط هم ناپدید نشده و از جایگاهش فراتر رفته و از نظر اجتماعی هم نیرومند شد.
🔺تمام اینها اعلام بطلان نظریه های مارکسی بود که داعیۀ علمی بودن داشت.این گسترش طبقه متوسط یعنی بیرون کشیدن تعداد بیشتری از شهروندان از فقر و فاقه و ردِ فزاینده بودن فقر وطبقه فرودست در تئوری مارکس.
او به صراحت میگوید:
سطح زندگی به طور نسبی در حد چشمگیری فراتر رفته و چنانچه جنگ خارجی رخ ندهد با ادامه کارکرد خود با افزایش رفاه عمومی،به تامین آزادی فردی و برابری او در برابر قانون و مدارای بیشتر هم خواهد رسید.
◾️او می گوید که آزادی برابری و مدارا در جامعۀ سوسیالیستی مورد تهدید قرار گرفته است.
غرب موفق شده از فقیرتر شدن روز افزون طبقۀ کارگر پیشگیری کند و این مهمترین موردیست که تجدیدنطر در آرای مارکس را الزام آور میکند.
☑️نتیجه:
مارکسیستهای غربی که خود ساکن و غوطه ور در شرایط غربی هستند با چشم خود بطلان ادعاهای مارکس در فقر فزاینده کارگر را دیده و چشیده اند و به لزوم تغییر مسیر معترف هستند و جالب اینکه تز مارکس نیز برای جوامع پیشرفته صنعتی طراحی شده و باید در همان دیار اثبات می شده است.
با این وجود مارکسیستهای ارتدوکس و لنینیستها همچنان بر موضع کلاسیک قرن نوزدهمی خود پافشاری دارند.اینان به واقع سنگواره ایی از تفکر را که با واقعیت قطع رابطه کرده ترویج می دهند.
@cafe_andishe95
لوسین گلدمن Lucien Goldmann) ۱۹۱۳- ۱۹۷۰) فیلسوف و جامعه‌شناس مارکسیست فرانسوی است.
گلدمن در تحلیل خود معتقد است جامعۀ غربی در شرایط غیر جنگی قادر خواهد بود تا بدون خطر هر نوع تهدید اقتصادی عمل کند و همواره تحلیل خود را بازآفرینی کند.جامعۀ غربی در جریان این رشد(اقتصادی)و دگرگونی دو روند تحلیل مارکسیستی را متوقف کرده:
یک: پرولتاریزه کردن قشر متوسط و پایین بورژوازی.
دو : فقیر تر کردن طبقۀ کارگر.
یعنی او خود واقف شده است که تز قرن نوزدهمی مارکس در قرن بیستم سرش به سنگ بن بست میخورد.
سپس میگوید:
در نتیجۀ این امر دگرگونی قطعی در تحلیل مارکسیستی لازم آمد و همزمان با آن،سرمایه داری از بارشِ مهمترین انتقادهای سوسیالیستی برکنار مانده است.هم اکنون پیشرفتی در سطح زندگی طبقۀ کارگر صورت می گیرد.
ادامه میدهد:این پیشرفت اگر چه ممکن است در مقایسه با دیگر گروه ها چندان در خور نباشد اما به نوبۀ خود چشمگیر است.
البته اینجا خود تحت تاثیر آرمانشهرگرایی قرار دارد و گویا انتظار دارد تساوی بین درآمد همه مشاغل برقرار شود تا راضی شود!چیزی که اصولا ناممکن است.
◼️او معترف است و با چشم دیده که افزایش بازده کلی به افزایش دستمزدها منجر شده و تئوری مارکس غلط از آب در امده.البته تا این حد هم شجاع نیست که مارکس را در اشتباه معرفی کند،صرفا تقاضای تغییر تحلیل در همان چهارچوب مارکسیستی را دارد.
او ادامه میدهد که طبقه متوسط هم ناپدید نشده و از جایگاهش فراتر رفته و از نظر اجتماعی هم نیرومند شد.
🔺تمام اینها اعلام بطلان نظریه های مارکسی بود که داعیۀ علمی بودن داشت.این گسترش طبقه متوسط یعنی بیرون کشیدن تعداد بیشتری از شهروندان از فقر و فاقه و ردِ فزاینده بودن فقر وطبقه فرودست در تئوری مارکس.
او به صراحت میگوید:
سطح زندگی به طور نسبی در حد چشمگیری فراتر رفته و چنانچه جنگ خارجی رخ ندهد با ادامه کارکرد خود با افزایش رفاه عمومی،به تامین آزادی فردی و برابری او در برابر قانون و مدارای بیشتر هم خواهد رسید.
◾️او می گوید که آزادی برابری و مدارا در جامعۀ سوسیالیستی مورد تهدید قرار گرفته است.
غرب موفق شده از فقیرتر شدن روز افزون طبقۀ کارگر پیشگیری کند و این مهمترین موردیست که تجدیدنطر در آرای مارکس را الزام آور میکند.
☑️نتیجه:
مارکسیستهای غربی که خود ساکن و غوطه ور در شرایط غربی هستند با چشم خود بطلان ادعاهای مارکس در فقر فزاینده کارگر را دیده و چشیده اند و به لزوم تغییر مسیر معترف هستند و جالب اینکه تز مارکس نیز برای جوامع پیشرفته صنعتی طراحی شده و باید در همان دیار اثبات می شده است.
با این وجود مارکسیستهای ارتدوکس و لنینیستها همچنان بر موضع کلاسیک قرن نوزدهمی خود پافشاری دارند.اینان به واقع سنگواره ایی از تفکر را که با واقعیت قطع رابطه کرده ترویج می دهند.
@cafe_andishe95
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
پاسخ تامل برانگیز شاهنشاه یک سال پیش از فاجعه ی ۵۷:
+ همه چیز بستگی به این دارد که مردم ما بخواهند آن چیزی باشند که می‌توانند باشند
- چه باشند؟
+ کشوری تراز اول، مترقی و پیشرفته
- فکر می‌کنید مردم این را میخواهند؟
+ مکث ... حداقلش این‌ست که ظرفیت‌های لازم برای رسیدن به آن را دارند.
آیا مردم ایران میخواهند کشوری تراز اول، پیشرفته و مترقی داشته باشند؟
@cafe_andishe95
+ همه چیز بستگی به این دارد که مردم ما بخواهند آن چیزی باشند که می‌توانند باشند
- چه باشند؟
+ کشوری تراز اول، مترقی و پیشرفته
- فکر می‌کنید مردم این را میخواهند؟
+ مکث ... حداقلش این‌ست که ظرفیت‌های لازم برای رسیدن به آن را دارند.
آیا مردم ایران میخواهند کشوری تراز اول، پیشرفته و مترقی داشته باشند؟
@cafe_andishe95
🔎سقوط قسطنطنیه و کلیسایی که مسجد شد
#جعل_و_تصرف_تاریخ
🇹🇷🇹🇷 #ترکیه
در سال ۱۴۵۳ و پس از فتح قسطنطنیه به دست عثمانی‌ها و در پی تصرف کلیسا «سلطان محمد دوم» بلافاصله فرمان تبدیل کلیسا به مسجد را صادر کرد. یکی از روحانیون حاضر از منبر کلیسا بالا رفت و اذان تلاوت کرد. سه روز پس از تسخیر، اولین نماز جمعه در ایاصوفیه برگزار و این بنا به نخستین مسجد امپراتوری استانبول تبدیل شد. محمد دوم دستور بازسازی آن را صادر کرد و مناره‌ای چوبی، چلچراغی بزرگ، محراب، و یک منبر به آن اضافه شد. در زمان سلطان سلیمان اول، نقاشی‌های دوره‌ی بیزانس با گچ پوشانده شد (در سال ۱۹۳۰ و در دوره‌ی آتاتورک این گچ‌ها تراشیده شد). «معمار سینان»، معمار ارمنی مشهور ترک، برای جلوگیری از آسیب مجدد بنا، آن را در مقابل زلزله مقاوم کرد. معروف است که «معمار سینان» که اکثر بناهای تاریخی ساخته‌ی ذهن و دست اوست، بسیار تلاش کرد تا گنبدی بهتر از ایاصوفیه بسازد اما در ساخت آن ناکام ماند.
معروف‌ترین بازسازی ایاصوفیه در دوره‌ی امپراتوری عبدالمجید اول انجام شد. دو معمار سوئیسی به همراه بیش از ۸۰۰ کارگر گنبد و هلال طاق را مستحکم نموده، ستون‌ها را راست کردند و تزئینات داخلی و خارجی ساختمان را ترمیم و اصلاح نمودند. لوح‌های بسیار بزرگ مدوری حاوی اسامی الله، محمد، ابوبکر، عمر، عثمان، علی، حسن و حسین از ستون‌ها آویزان شد.
افسانه‌های ایاصوفیه
افسانه‌های بسیاری در مورد ایاصوفیه رایج بود. گمان میکردند که گذرگاهی پنهانی از کاخ تکفور، جنب دیوارهای شهر وجود دارد که تا جزایر دریای مرمره امتداد می‌یابد. صرف‌نظر از اسطوره‌ها، در پی جست‌وجوی غواصان ترک در تالارهای غرق در آب، دو تونل را یافتند که احتمالاً تئودوسیوس دوم، امپراتور بیزانس قرن 5 میلادی از آنها برای تردد مخفیانه به کاخ تکفور و هیپودروم استفاده می‌کرده است. بر اثر آتش‌سوزی و زلزله‌های متعدد بخش بزرگی از ایاصوفیه از بین رفته است، از جمله تابلوی موزائیک تصویر عیسی مسیح که در سال ۱۳۵۵ میلاد بر سطح داخلی گنبد نصب و در میانه‌ی سده‌ی ۱۷ میلادی در زمان عبدالمجید دوم، غازی عسکر عزت افندی با نوشتن آیاتی از سوره‌ی نور آن را پوشانده است. همچنین بر روی ستونی که «ستون گریان» خوانده می‌شود، سوراخی وجود دارد که مسیحیان معتقدند در اثر اشک‌های مریم پدیدار شده و این باور رایج است که این ستون توان شفای بیماران را دارد.
هنری میتوز در مقالهی «از قرن پانزدهم تا به امروز» به یکی دیگر از این افسانه‌ها اشاره میکند: «در اوایل قرن هفتم یکی از نیم گنبدهای کلیسا فرو ریخت و هیچ‌کس در قسطنطنیه نتوانست آن را مرمت کند. بنابراین، امپراتور نامه‌ای را برای محمد ارسال کرد و پیامبر دستورالعملی مبنی بر چگونگی ترمیم نیم‌گنبد ــ به همراه تعداد زیادی شتر که بارشان ملات مخصوصی از شن و ماسه‌های مکه مخلوط با آب دهان خود بود برای امپراتور فرستاد. نقل است شبی که جبرئیل پیامبر را به بهشت برده بود، محمد نمونه‌ی ایاصوفیه را در بهشت دیده است.»
بعد از تصرف قسطنطنیه به دست امپراتوری عثمانی، جسد کنستانتین، آخرین امپراتور قسطنطنیه، هرگز پیدا نشد و این شایعه وجود دارد که روزی کنستانتین برخواهد گشت و ایاصوفیه را دوباره به کلیسا تبدیل خواهد کرد.
اثری که زمانی نماد پیروزی امپراتوری عثمانی و سقوط امپراتوری بیزانس بود، نه تنها مایه‌ی منازعات مذهبی شده بلکه به نمادی از رقابت بین احزاب ترک هم تبدیل شده است. از سویی اردوغان برای احیای قدرت از‌دست‌رفته‌اش همواره سعی کرده تا نامش در کنار آتاتورک مطرح شود و ناسیونالیست‌های ترک و محافظه‌کاران مسلمان او را قهرمانی بشمارند که نماد ترک‌های مسلمان را به آنها برگردانده است از سوی دیگر، اقلیت‌های مذهبی ترکیه نیز بسیار نگران‌اند که این تغییرات بقایای فرهنگ و تاریخ آنان در ترکیه را نیز نابود کند.
به عقیده‌ی ناظران، این امر بخشی از سیاست دولت اردوغان به منظور قطبی‌سازی جامعه و تبدیل ترکیه از کشوری لائیک به کشوری اسلامی است. هر چند به نظر می‌رسد که اردوغان می‌کوشد ترکیه‌ی کنونی را به دوران طلایی امپراتوری عثمانی بازگرداند و این تغییر کاربری هم نشانه‌ای پررنگ از این بازگشت به شمار می‌رود، اما باید دید که آیا او سرانجام موفق به غلبه بر موانع داخلی و بین‌المللی و دستیابی به این هدف خواهد شد یا نه.
📄ایاصوفیه، اثری تاریخی در کشاکش مذهب و سیاست-مهدی شبانی
@cafe_andishe95
#جعل_و_تصرف_تاریخ
🇹🇷🇹🇷 #ترکیه
در سال ۱۴۵۳ و پس از فتح قسطنطنیه به دست عثمانی‌ها و در پی تصرف کلیسا «سلطان محمد دوم» بلافاصله فرمان تبدیل کلیسا به مسجد را صادر کرد. یکی از روحانیون حاضر از منبر کلیسا بالا رفت و اذان تلاوت کرد. سه روز پس از تسخیر، اولین نماز جمعه در ایاصوفیه برگزار و این بنا به نخستین مسجد امپراتوری استانبول تبدیل شد. محمد دوم دستور بازسازی آن را صادر کرد و مناره‌ای چوبی، چلچراغی بزرگ، محراب، و یک منبر به آن اضافه شد. در زمان سلطان سلیمان اول، نقاشی‌های دوره‌ی بیزانس با گچ پوشانده شد (در سال ۱۹۳۰ و در دوره‌ی آتاتورک این گچ‌ها تراشیده شد). «معمار سینان»، معمار ارمنی مشهور ترک، برای جلوگیری از آسیب مجدد بنا، آن را در مقابل زلزله مقاوم کرد. معروف است که «معمار سینان» که اکثر بناهای تاریخی ساخته‌ی ذهن و دست اوست، بسیار تلاش کرد تا گنبدی بهتر از ایاصوفیه بسازد اما در ساخت آن ناکام ماند.
معروف‌ترین بازسازی ایاصوفیه در دوره‌ی امپراتوری عبدالمجید اول انجام شد. دو معمار سوئیسی به همراه بیش از ۸۰۰ کارگر گنبد و هلال طاق را مستحکم نموده، ستون‌ها را راست کردند و تزئینات داخلی و خارجی ساختمان را ترمیم و اصلاح نمودند. لوح‌های بسیار بزرگ مدوری حاوی اسامی الله، محمد، ابوبکر، عمر، عثمان، علی، حسن و حسین از ستون‌ها آویزان شد.
افسانه‌های ایاصوفیه
افسانه‌های بسیاری در مورد ایاصوفیه رایج بود. گمان میکردند که گذرگاهی پنهانی از کاخ تکفور، جنب دیوارهای شهر وجود دارد که تا جزایر دریای مرمره امتداد می‌یابد. صرف‌نظر از اسطوره‌ها، در پی جست‌وجوی غواصان ترک در تالارهای غرق در آب، دو تونل را یافتند که احتمالاً تئودوسیوس دوم، امپراتور بیزانس قرن 5 میلادی از آنها برای تردد مخفیانه به کاخ تکفور و هیپودروم استفاده می‌کرده است. بر اثر آتش‌سوزی و زلزله‌های متعدد بخش بزرگی از ایاصوفیه از بین رفته است، از جمله تابلوی موزائیک تصویر عیسی مسیح که در سال ۱۳۵۵ میلاد بر سطح داخلی گنبد نصب و در میانه‌ی سده‌ی ۱۷ میلادی در زمان عبدالمجید دوم، غازی عسکر عزت افندی با نوشتن آیاتی از سوره‌ی نور آن را پوشانده است. همچنین بر روی ستونی که «ستون گریان» خوانده می‌شود، سوراخی وجود دارد که مسیحیان معتقدند در اثر اشک‌های مریم پدیدار شده و این باور رایج است که این ستون توان شفای بیماران را دارد.
هنری میتوز در مقالهی «از قرن پانزدهم تا به امروز» به یکی دیگر از این افسانه‌ها اشاره میکند: «در اوایل قرن هفتم یکی از نیم گنبدهای کلیسا فرو ریخت و هیچ‌کس در قسطنطنیه نتوانست آن را مرمت کند. بنابراین، امپراتور نامه‌ای را برای محمد ارسال کرد و پیامبر دستورالعملی مبنی بر چگونگی ترمیم نیم‌گنبد ــ به همراه تعداد زیادی شتر که بارشان ملات مخصوصی از شن و ماسه‌های مکه مخلوط با آب دهان خود بود برای امپراتور فرستاد. نقل است شبی که جبرئیل پیامبر را به بهشت برده بود، محمد نمونه‌ی ایاصوفیه را در بهشت دیده است.»
بعد از تصرف قسطنطنیه به دست امپراتوری عثمانی، جسد کنستانتین، آخرین امپراتور قسطنطنیه، هرگز پیدا نشد و این شایعه وجود دارد که روزی کنستانتین برخواهد گشت و ایاصوفیه را دوباره به کلیسا تبدیل خواهد کرد.
اثری که زمانی نماد پیروزی امپراتوری عثمانی و سقوط امپراتوری بیزانس بود، نه تنها مایه‌ی منازعات مذهبی شده بلکه به نمادی از رقابت بین احزاب ترک هم تبدیل شده است. از سویی اردوغان برای احیای قدرت از‌دست‌رفته‌اش همواره سعی کرده تا نامش در کنار آتاتورک مطرح شود و ناسیونالیست‌های ترک و محافظه‌کاران مسلمان او را قهرمانی بشمارند که نماد ترک‌های مسلمان را به آنها برگردانده است از سوی دیگر، اقلیت‌های مذهبی ترکیه نیز بسیار نگران‌اند که این تغییرات بقایای فرهنگ و تاریخ آنان در ترکیه را نیز نابود کند.
به عقیده‌ی ناظران، این امر بخشی از سیاست دولت اردوغان به منظور قطبی‌سازی جامعه و تبدیل ترکیه از کشوری لائیک به کشوری اسلامی است. هر چند به نظر می‌رسد که اردوغان می‌کوشد ترکیه‌ی کنونی را به دوران طلایی امپراتوری عثمانی بازگرداند و این تغییر کاربری هم نشانه‌ای پررنگ از این بازگشت به شمار می‌رود، اما باید دید که آیا او سرانجام موفق به غلبه بر موانع داخلی و بین‌المللی و دستیابی به این هدف خواهد شد یا نه.
📄ایاصوفیه، اثری تاریخی در کشاکش مذهب و سیاست-مهدی شبانی
@cafe_andishe95
◼️آدم ناچار است با قدرت ارتباط مستقیم داشته باشد؛ راه گریزی وجود ندارد. به همین دلیل سیاست هرگز انتزاعی نمی‌شود. به صورت نیرویی خشن، بی‌رحم و آشکار باقی می‌ماند که تمام چند و چون زندگی ما را تعیین میکند: چه بخوریم، چطور زندگی کنیم و کجا کار کنیم. چنین حکومتی مثل یک مرض، طاعون، یک بیماری همه‌گیر، هیچ‌کس را مستثنی نمی‌کند. تناقض در اینجاست که این دقیقا همان روشی است که دولت توتالیتر با آن دشمنانش را می‌پرورانَد: شهروندان سیاسی‌شده.
=====================
◾️دیگر روشن شده بود که سیستم «خودکفایی» که یوگسلاوی آنقدر به آن می‌بالید، فریبی بوده که جعل کرده‌اند تا ما را متقاعد کنند که خود ماییم که مقصریم ــ نه دولت یا حزب. این بی‌نقص‌ترین سیستم در میان حکومت‌های تک‌حزبی بود، که برقرار شده بود تا احساس گناه، تقصیر، شکست، یا ترس را در ما درونی کند، تا به ما بیاموزد خودمان چگونه باید افکار و اعمالمان را سانسور کنیم، و درعین‌حال، کاری کند تا احساس کنیم بیش از همه در اروپای شرقی آزادی داریم.
📚کمونیسم رفت، ما ماندیم و حتی خندیدیم
اسلاونکا دراکولیچ
@cafe_andishe95
=====================
◾️دیگر روشن شده بود که سیستم «خودکفایی» که یوگسلاوی آنقدر به آن می‌بالید، فریبی بوده که جعل کرده‌اند تا ما را متقاعد کنند که خود ماییم که مقصریم ــ نه دولت یا حزب. این بی‌نقص‌ترین سیستم در میان حکومت‌های تک‌حزبی بود، که برقرار شده بود تا احساس گناه، تقصیر، شکست، یا ترس را در ما درونی کند، تا به ما بیاموزد خودمان چگونه باید افکار و اعمالمان را سانسور کنیم، و درعین‌حال، کاری کند تا احساس کنیم بیش از همه در اروپای شرقی آزادی داریم.
📚کمونیسم رفت، ما ماندیم و حتی خندیدیم
اسلاونکا دراکولیچ
@cafe_andishe95
🔵الکساندر همیلتون تنها فرد در میان پدران بنیانگذار آمریکا بود که به تأسیس دولتی قوی و کارآمد علاقه نشان داد و در مقالات فدرالیست ۷۷-۷۰ خواستار «قدرتمندکردن قوه‌ی مجریه» شد.
🗽🇺🇸🗽🇺🇸
او در مقام اولین وزیر خزانه‌داری ذیل چیزی که در آن زمان بازوی اصلی اداری حکومت بود، یک بوروکراسی بزرگ به وجود آورد. اما توماس جفرسون به شدت با این کار مخالفت کرد و در سخنرانی اولین مراسم تحلیف خود بی‌اعتمادی مستمر آمریکا به بوروکراسی و حکومت بزرگ را این‌گونه بیان کرد:
«جا دارد بپرسیم که آیا ادارات و اداره‌نشین‌های ما چندین برابر لازم نیستند و این امر گاه به خدمتی که برای انجام آن ماموریت یافته‌اند لطمه نمی‌زند». او در زمانی این حرف را می‌زد که کل حکومت آمریکا را حدود سه هزار نفر می‌چرخاندند!
این حکومت در سال ۱٨۳۱ به سرعت بزرگتر و صاحب بیست هزار کارمند شد. هرچند با معیارهای اروپایی و با در نظر گرفتن وسعت سرزمینی حکومت آمریکا هنوز فاقد یک بوروکراسی بزرگ به حساب می‌آمد.
ظهور حامی‌پروری را جز در بستر ناشی از ظهور دموکراسی و پدیدآمدن اولین احزاب سیاسی توده‌ای نمی‌توان به‌درستی فهمید.
در همه‌ی نظام‌های اقتدارگرا، از دربارهای سلطنتی در اروپا گرفته تا حزب کمونیست چین در دوران معاصر، همواره ویژه‌پروری وجود داشته و عده‌ای دور برخی شخصیت‌ها جمع می‌شدند.
تنها در پی ظهور دموکراسی‌های انتخاباتی بود که انگیزه‌های لازم برای تشکیل آن چیزی که امروزه احزاب مدرن سیاسی می‌نامیم فراهم شد.
قول مشهوری است که قانون‌اساسی آمریکا مشوق احزاب سیاسی نیست و بسیاری از پدران بنیانگذار این کشور مخالف آن بودند که احزاب بر کشور حکومت کنند.
🗽🇺🇸
جیمز مدیسون در مقالهی شماره ۱۰ فدرالیست درباره‌ی خطر آن چیزی که وی «جناح» می‌نامید هشدار داد. منظور او از این عبارت نوعی شبکه‌ی ویژه‌پرور نخبه بود که مشخصه‌ی سیاست درباری اروپا به حساب می‌آمد و او آن را علت سقوط نظام‌های جمهوری رم و یونان باستان میدانست.
جورج واشنگتن در سخنرانی خداحافظی خود «نسبت به آثار زیان‌بار روح حزبی که می‌توانست باعث تفرقه و نابودی ملت جدید شود هشدار داد».
جان آدامز، جانشین او، هم معتقد بود «تقسیم کردن جمهوری به دو حزب بزرگ ... بزرگترین شر سیاسی است که می‌تواند از دل قانون‌اساسی ما بیرون آید و باید از آن ترسید».
ریشه‌ی آن مخالفت این باور کم‌وبیش درست بود که احزاب قادر نیستند به صورت تمام و کمال نماینده‌ی اجتماع باشند و رقابت آنها می‌تواند باعث شکاف و از بین رفتن وحدت شود.
🗽🇺🇸
بنیان‌گذاران اولیه‌ی آمریکا امیدوار بودند افرادی کشور را رهبری کنند که خیرخواه مردم بوده و به دنبال منفعت رساندن به کل کشور باشند.
📚نظم و زوال سیاسی، فرانسیس فوکویاما
@cafe_andishe95
🗽🇺🇸🗽🇺🇸
او در مقام اولین وزیر خزانه‌داری ذیل چیزی که در آن زمان بازوی اصلی اداری حکومت بود، یک بوروکراسی بزرگ به وجود آورد. اما توماس جفرسون به شدت با این کار مخالفت کرد و در سخنرانی اولین مراسم تحلیف خود بی‌اعتمادی مستمر آمریکا به بوروکراسی و حکومت بزرگ را این‌گونه بیان کرد:
«جا دارد بپرسیم که آیا ادارات و اداره‌نشین‌های ما چندین برابر لازم نیستند و این امر گاه به خدمتی که برای انجام آن ماموریت یافته‌اند لطمه نمی‌زند». او در زمانی این حرف را می‌زد که کل حکومت آمریکا را حدود سه هزار نفر می‌چرخاندند!
این حکومت در سال ۱٨۳۱ به سرعت بزرگتر و صاحب بیست هزار کارمند شد. هرچند با معیارهای اروپایی و با در نظر گرفتن وسعت سرزمینی حکومت آمریکا هنوز فاقد یک بوروکراسی بزرگ به حساب می‌آمد.
ظهور حامی‌پروری را جز در بستر ناشی از ظهور دموکراسی و پدیدآمدن اولین احزاب سیاسی توده‌ای نمی‌توان به‌درستی فهمید.
در همه‌ی نظام‌های اقتدارگرا، از دربارهای سلطنتی در اروپا گرفته تا حزب کمونیست چین در دوران معاصر، همواره ویژه‌پروری وجود داشته و عده‌ای دور برخی شخصیت‌ها جمع می‌شدند.
تنها در پی ظهور دموکراسی‌های انتخاباتی بود که انگیزه‌های لازم برای تشکیل آن چیزی که امروزه احزاب مدرن سیاسی می‌نامیم فراهم شد.
قول مشهوری است که قانون‌اساسی آمریکا مشوق احزاب سیاسی نیست و بسیاری از پدران بنیانگذار این کشور مخالف آن بودند که احزاب بر کشور حکومت کنند.
🗽🇺🇸
جیمز مدیسون در مقالهی شماره ۱۰ فدرالیست درباره‌ی خطر آن چیزی که وی «جناح» می‌نامید هشدار داد. منظور او از این عبارت نوعی شبکه‌ی ویژه‌پرور نخبه بود که مشخصه‌ی سیاست درباری اروپا به حساب می‌آمد و او آن را علت سقوط نظام‌های جمهوری رم و یونان باستان میدانست.
جورج واشنگتن در سخنرانی خداحافظی خود «نسبت به آثار زیان‌بار روح حزبی که می‌توانست باعث تفرقه و نابودی ملت جدید شود هشدار داد».
جان آدامز، جانشین او، هم معتقد بود «تقسیم کردن جمهوری به دو حزب بزرگ ... بزرگترین شر سیاسی است که می‌تواند از دل قانون‌اساسی ما بیرون آید و باید از آن ترسید».
ریشه‌ی آن مخالفت این باور کم‌وبیش درست بود که احزاب قادر نیستند به صورت تمام و کمال نماینده‌ی اجتماع باشند و رقابت آنها می‌تواند باعث شکاف و از بین رفتن وحدت شود.
🗽🇺🇸
بنیان‌گذاران اولیه‌ی آمریکا امیدوار بودند افرادی کشور را رهبری کنند که خیرخواه مردم بوده و به دنبال منفعت رساندن به کل کشور باشند.
📚نظم و زوال سیاسی، فرانسیس فوکویاما
@cafe_andishe95
از زمان انتخاب توماس جفرسون در سال ۱٨۰۰ و جایگزین شدن جمهوری‌خواهان به جای فدرالیست‌ها، رؤسای جمهور آمریکا از قدرت خود برای وارد کردن متحدان سیاسی‌شان به مراکز قدرت بهره جستند، نظیر کاری که نخست‌وزیران بریتانیا قبل از سال ۱٨۷۰ انجام می‌دادند.
🗽🇺🇸🗽🇺🇸
جفرسون از ٩۲ سمتی که می‌توانست تغییر دهد، ۷۲ سمت را تغییر داد، با این استدلال که «انتظار نمی‌رود همه چیز در دست فدرالیست‌ها باقی بماند».
هم فدرالیست‌ها و هم طرفداران جفرسون این افراد را که به عنوان معیارهای اولیه داشتن یک سمت اغلب از میان طیف محدودی از سرشناسان محلی دارای موقعیت اجتماعی بالا، وفاداری و تعلیم و تربیت خوب بودند برمی‌گزیدند.
نظم و زوال سیاسی، فرانسیس فوکویاما
@cafe_andishe95
🗽🇺🇸🗽🇺🇸
جفرسون از ٩۲ سمتی که می‌توانست تغییر دهد، ۷۲ سمت را تغییر داد، با این استدلال که «انتظار نمی‌رود همه چیز در دست فدرالیست‌ها باقی بماند».
هم فدرالیست‌ها و هم طرفداران جفرسون این افراد را که به عنوان معیارهای اولیه داشتن یک سمت اغلب از میان طیف محدودی از سرشناسان محلی دارای موقعیت اجتماعی بالا، وفاداری و تعلیم و تربیت خوب بودند برمی‌گزیدند.
نظم و زوال سیاسی، فرانسیس فوکویاما
@cafe_andishe95
♟افراد متعصب به‌ندرت بذله‌گو هستند. در واقع، آنها طنز را تهدیدی برای یقین‌های خودشان می‌دانند. طنز عموما از یک سو قطعیت را به سخره می‌گیرد و از سوی دیگر پشتیبان کسی است که با افراد متعصب مخالفند. برای همین است که بازار جوک عمدتا در شرایط سرکوب سیاسی گرم می‌شود.
اتحاد شوروی و اقمارش بستری مناسب برای انبوه جوک‌هایی بودند که هم رژیم‌های مختلف کمونیست را به سخره می‌گرفتند و هم حامی مخالفین این رژیم‌ها بودند.
==========================
▪️یک روال عادی در گفتمان دموکراتیک این است که باید از همه عقاید محافظت کرد، جز مواقعی که این عقاید حقوق دیگران را نقض یا از این روند نقض حقوق حمایت میکنند.
📚کتاب اعتقاد بدون تعصب
@cafe_andishe95
اتحاد شوروی و اقمارش بستری مناسب برای انبوه جوک‌هایی بودند که هم رژیم‌های مختلف کمونیست را به سخره می‌گرفتند و هم حامی مخالفین این رژیم‌ها بودند.
==========================
▪️یک روال عادی در گفتمان دموکراتیک این است که باید از همه عقاید محافظت کرد، جز مواقعی که این عقاید حقوق دیگران را نقض یا از این روند نقض حقوق حمایت میکنند.
📚کتاب اعتقاد بدون تعصب
@cafe_andishe95
🔺این مجسمۀ"ما" (سمت راست)را در تهران به دلیل بار اعتراضی‌اش برداشتند و به انبار خدمات شهری منتقل کردند. (عکس بالا)
شهرداری تهران، مجسمه "ما" را اردیبهشت‌ماه، شبانه و با جرثقیل از جوار پارک لاله در تهران، در پیاده‌رو خیابان کارگر شمالی برداشتند.
سازنده این مجسمه، افشین صیقلی، از این عمل شهرداری انتقاد کرده و گفته مجسمه‌اش را به "انتهای پرتگاهی رو به دره" منتقل کرده‌اند.
شهرداری تهران دیروز جشن تولد ۵۰سالگی بهشت‌زهرا را با حضور حسن خمینی و شهردار تهران برگزار کرد. (عکس پایین)
مرگ‌اندیشان از "ما" می‌ترسند و برای قبرستان‌ها که در آن "ما"ی مرده آرمیده است جشن می‌گیرند.
نظام‌های تمامیت‌خواه از "ما" می‌ترسند. آنها همه تلاش‌شان را میکنند تا "چراغ‌های رابطه را خاموش" نگه بدارند و "ما" شهروندان را به رعیت تک‌افتاده و جدا از هم تبدیل کنند.
امید که روزی نه دور قانون اساسی‌ای داشته باشیم که این‌گونه آغاز بشود: "ما مردم..."
مهرانی
@cafe_andishe95
شهرداری تهران، مجسمه "ما" را اردیبهشت‌ماه، شبانه و با جرثقیل از جوار پارک لاله در تهران، در پیاده‌رو خیابان کارگر شمالی برداشتند.
سازنده این مجسمه، افشین صیقلی، از این عمل شهرداری انتقاد کرده و گفته مجسمه‌اش را به "انتهای پرتگاهی رو به دره" منتقل کرده‌اند.
شهرداری تهران دیروز جشن تولد ۵۰سالگی بهشت‌زهرا را با حضور حسن خمینی و شهردار تهران برگزار کرد. (عکس پایین)
مرگ‌اندیشان از "ما" می‌ترسند و برای قبرستان‌ها که در آن "ما"ی مرده آرمیده است جشن می‌گیرند.
نظام‌های تمامیت‌خواه از "ما" می‌ترسند. آنها همه تلاش‌شان را میکنند تا "چراغ‌های رابطه را خاموش" نگه بدارند و "ما" شهروندان را به رعیت تک‌افتاده و جدا از هم تبدیل کنند.
امید که روزی نه دور قانون اساسی‌ای داشته باشیم که این‌گونه آغاز بشود: "ما مردم..."
مهرانی
@cafe_andishe95
📗📘📙زندگی اکثر مردم تحت فشار است، به گونه ای که مردم از این وضعیت نابسامان شدیدا در خود احساس اهانت و تحقیر می کنند و طبقه یا جناح حاکم نیز به واسطهٔ احساس خطری که در خصوص قدرت یا امتیازاتش می کند، نتواند یا اصلاً نخواهد مشکلات را حل کند، در چنین شرایطی، مردم که به جز در مورد نیازمندیهای ضروری و اجتناب ناپذیر زندگی، در سایر موارد معمولاً بین نوعی بی تفاوتی قضا و قدری و اعتراضی های عصبی و پراکنده در نوسانند، به مرور و ناامیدوارانه، منتظر یک قهرمان ناجی می شوند که با ظهور خویش همهٔ مسائل را حل کند.
بدین ترتیب آنها به جای تلاش و کوشش برای بهبود وضعیت خود به ظهور یک ناجی دل می بندند. این تفکر در نهایت مدعیان اعجاز آفرینی را بر اریکه قدرت می نشاند و آنها نیز در چنین اوضاع و احوالی به سرعت به حاکمانی مستبد تبدیل می شوند.
📚مانس اشپربر/بررسی روانشناختی خودکامگی « نقد و تحلیل جباریت»
@cafe_andishe95
بدین ترتیب آنها به جای تلاش و کوشش برای بهبود وضعیت خود به ظهور یک ناجی دل می بندند. این تفکر در نهایت مدعیان اعجاز آفرینی را بر اریکه قدرت می نشاند و آنها نیز در چنین اوضاع و احوالی به سرعت به حاکمانی مستبد تبدیل می شوند.
📚مانس اشپربر/بررسی روانشناختی خودکامگی « نقد و تحلیل جباریت»
@cafe_andishe95