از مهم ترین عناصر کلیدی در ممالک محروسه، یکی بند تنبان رجال است و دیگری حجاب نسوان!
اگر سفت باشد یک داستان دارد؛ و اگر شل باشد که داستان ها!
مابقی موارد؛ اعم از ذخائر و منابع و ثروت و بیت المال، اهمیت چندانی ندارد و خودش به اذن پروردگار هپل هپو می شود!
@Chelsalegi
اگر سفت باشد یک داستان دارد؛ و اگر شل باشد که داستان ها!
مابقی موارد؛ اعم از ذخائر و منابع و ثروت و بیت المال، اهمیت چندانی ندارد و خودش به اذن پروردگار هپل هپو می شود!
@Chelsalegi
یک استاد دانشگاه آمریکا، در نقشه این کشور به جای نام اصلی هر ایالت، نام کشوری را قرار داده که تولید ناخالص آن برابر با تولید ناخالص آن ایالت است.
به طور مثال تولید ناخالص ایالت واشنگتن برابر با تولید ناخالص ایران و تولید ناخالص ایالت کالیفرنیا برابر با تولید ناخالص بریتانیاست.
بنابراین، این نقشه به تنهایی گویای قدرت اقتصادی ایالات متحده است و به خوبی دلیل پیروی کشورهای جهان از هژمونی و سیاستهای ایالات متحده و البته چرایی ناتوانی اروپا در برابر آمریکا را توضیح می دهد!
@chelsalegi
به طور مثال تولید ناخالص ایالت واشنگتن برابر با تولید ناخالص ایران و تولید ناخالص ایالت کالیفرنیا برابر با تولید ناخالص بریتانیاست.
بنابراین، این نقشه به تنهایی گویای قدرت اقتصادی ایالات متحده است و به خوبی دلیل پیروی کشورهای جهان از هژمونی و سیاستهای ایالات متحده و البته چرایی ناتوانی اروپا در برابر آمریکا را توضیح می دهد!
@chelsalegi
Telegram
attach 📎
مهاجرت نیروی کار ایرانی بعد از سقوط ریال روند پر شتابی گرفته. امروز در خبرها خوندم که کارِ ساختمانی در عراق تومنی صنّار توفیر داردو کارگران ایرانی از شبحِ بی‌پولی فرار می‌کنند و ایرانی‌ها برای کارگری به عراق می‌روند! یک کارگر ساختمانی می‌گوید:در ایران، سرامیک‌‌کار و کاشی‌کار به ازای هر مترمربع ۲۰ هزار تومان می‌گیرد. برای همین کار در عراق ۶ تا ۸ دینار می‌دهند که بین ۷۰ تا ۹۰ هزار تومان میشود.قاعدتاً کارگر ایرانی کار در عراق را ترجیح می‌دهد
@chelsalegi
@chelsalegi
Telegram
attach 📎
بزرگواری هست به نام شیخ احمد قمی چهارمردانی که حدود قرن دهم هجری از خرمشهر به تایلند رفته و مذهب شیعه را در آن جا ترویج داده است. این مرد در شهر آپوتایای تایلند دفن است و انگار مزارش امامزاده است. جالب است که بعد از وفات به مرور فرزندانش برخی دوباره به آیین بودا بازگشتند و برخی شیعه و برخی هم سنی شده اند. ولی در مراسمی که به یادش برگزار می شود شرکت می کنند. نمی دانم این آپوتایا که زمان های قدیم پایتخت تایلند بوده، همان پاتایایی است که الان میعادگاه است یا نه؟ در هر حال از امروز می توانید به بهانه زیارت بروید و التماس دعا!
هادی بیات
@chelsalegi
هادی بیات
@chelsalegi
Telegram
attach 📎
خبرنگاری در جنگ جهانی دوم از موسولینی پرسیده بود، شما می‌گویید برای سربلندی ایتالیا تلاش می‌کنید و می‌جنگید لیکن من هر چه در ایتالیا گشته‌ام جز فقر و مصیبت و مردمی فلاکت‌زده نیافته‌ام! مردمی مایوس و فقیر و خسته و رنجور! موسولینی در پاسخ وی گفته بود: من نگفتم برای اعتلای «مردم ایتالیا» چنین میکنم، گفتم برای «ایتالیا »...
گویی از نظر موسولینی هویتی به نام ایتالیا وجود دارد که به هزینه لاغر شدن مردم ایتالیا، فربه میشود. گرچه در این میان مردم بی‌نشاط‌تر می‌شوند ولی آن هویت نشیط‌تر میشود ..اصلاحگری وقتی از درد و رنج سخن می‌گوید، مرادش درد و رنج چیزی به نام «نظام» یا «جامعه» نیست. اصلاحگری درد و رنج همین انسان‌های خاکی و دارای گوشت و پوست و خون را در نظر دارد.
مصطفی ملکیان
@chelsalegi
گویی از نظر موسولینی هویتی به نام ایتالیا وجود دارد که به هزینه لاغر شدن مردم ایتالیا، فربه میشود. گرچه در این میان مردم بی‌نشاط‌تر می‌شوند ولی آن هویت نشیط‌تر میشود ..اصلاحگری وقتی از درد و رنج سخن می‌گوید، مرادش درد و رنج چیزی به نام «نظام» یا «جامعه» نیست. اصلاحگری درد و رنج همین انسان‌های خاکی و دارای گوشت و پوست و خون را در نظر دارد.
مصطفی ملکیان
@chelsalegi
Telegram
attach 📎
معماری بسیاری از ابنیه تاریخی اصفهان را به شیخ بهایی نسبت می دهند.
کتاب های خوبی هم داره و اشعار زیبایی.
اما به نظر من بهترین نوآوری او اختراع یک ماده غذایی بسیار خوشمزه است.
زمانی که شاه عباس با عثمانی می جنگید، به دانشمندان اصفهان دستور داد تا غذایی مغذی بیابند که بتوان بدون خراب شدن مدتها آن را حمل نمود و با خوردن اندکی از آن، یک سرباز به خوبی سیر شود و بتواند سرمای مرزهای شمال غربی کشور را تحمل کند. شیخ بهایی هم حلوارده شامل شیره انگور و کنجد کوبیده را اختراع نمود و سفره ایرانیان را پربارتر ساخت.
@chelsalegi
کتاب های خوبی هم داره و اشعار زیبایی.
اما به نظر من بهترین نوآوری او اختراع یک ماده غذایی بسیار خوشمزه است.
زمانی که شاه عباس با عثمانی می جنگید، به دانشمندان اصفهان دستور داد تا غذایی مغذی بیابند که بتوان بدون خراب شدن مدتها آن را حمل نمود و با خوردن اندکی از آن، یک سرباز به خوبی سیر شود و بتواند سرمای مرزهای شمال غربی کشور را تحمل کند. شیخ بهایی هم حلوارده شامل شیره انگور و کنجد کوبیده را اختراع نمود و سفره ایرانیان را پربارتر ساخت.
@chelsalegi
در دنیا هیچ چیز ناراحت کننده تر از نگران استطاعت مالی بودن نیست.
من از آن هایی که پول را حقیر می شمرند خیلی بدم می آید. این ها یا ریاکارند یا احمق. پول مثل حس ششم می ماند که اگر نباشد آن پنج حس دیگر هیچ سودی ندارند.
این را هم می شنوی که می گویند فقر بهترین انگیزه ی هنرمند است،این‌ها نیش فقر را هرگز در جان و تن شان حس نکرده اند، این‌ها نمی دانند که فقر چه بر سر و روزگار آدم می آورد، تو را به ذلت و حقارتی بی پایان می اندازد. بال تو را از جای می کند و روحت را مثل سرطان می خورد...
سامرست موآم
@chelsalegi
من از آن هایی که پول را حقیر می شمرند خیلی بدم می آید. این ها یا ریاکارند یا احمق. پول مثل حس ششم می ماند که اگر نباشد آن پنج حس دیگر هیچ سودی ندارند.
این را هم می شنوی که می گویند فقر بهترین انگیزه ی هنرمند است،این‌ها نیش فقر را هرگز در جان و تن شان حس نکرده اند، این‌ها نمی دانند که فقر چه بر سر و روزگار آدم می آورد، تو را به ذلت و حقارتی بی پایان می اندازد. بال تو را از جای می کند و روحت را مثل سرطان می خورد...
سامرست موآم
@chelsalegi
Telegram
attach 📎
مهاجر و پناهنده فقط کسی نیست که زار و زندگی‌اش را گذاشته یا فروخته و دلار کرده، چمدان بسته، دل کنده و سوار طیاره شده و رفته‌است ینگه دنیا.
حالا ما همین‌جا، توی خاک خودمان هم هر روز از کله‌ی سحر تا پاسی از شب پناهنده می‌شویم به سرزمین‌هایی که طلوع و غروبشان را فقط توی تلویزیون می‌بینیم. وقتی می‌خواهیم حالِ هم را بپرسیم، حرف بزنیم، از هم بشنویم، فیلم تماشا کنیم، آهنگ گوش کنیم، قصه و غصه‌های هم را اینجا بخوانیم، vpn را باز می‌کنیم، به لیست پرچم‌های رنگی نگاه می‌کنیم و دنبال کشوری می‌گردیم که به ارتباطاتِ آواره و سرگردانمان پناه بدهد!
مثلا همین الان من حرفم را برایتان نوشتم، ولی بین مشهد و تهران و شیراز و اهواز و کرمانشاه دیوار بود. فرستادمش رفت بریتانیا و با پاس انگلیسی برگشت همین‌جا که برسد به شما.
محمدجواد اسعدی
@Chelsalegi
حالا ما همین‌جا، توی خاک خودمان هم هر روز از کله‌ی سحر تا پاسی از شب پناهنده می‌شویم به سرزمین‌هایی که طلوع و غروبشان را فقط توی تلویزیون می‌بینیم. وقتی می‌خواهیم حالِ هم را بپرسیم، حرف بزنیم، از هم بشنویم، فیلم تماشا کنیم، آهنگ گوش کنیم، قصه و غصه‌های هم را اینجا بخوانیم، vpn را باز می‌کنیم، به لیست پرچم‌های رنگی نگاه می‌کنیم و دنبال کشوری می‌گردیم که به ارتباطاتِ آواره و سرگردانمان پناه بدهد!
مثلا همین الان من حرفم را برایتان نوشتم، ولی بین مشهد و تهران و شیراز و اهواز و کرمانشاه دیوار بود. فرستادمش رفت بریتانیا و با پاس انگلیسی برگشت همین‌جا که برسد به شما.
محمدجواد اسعدی
@Chelsalegi
دیروز روز ملی کانادا بود ، همون کانادایی که نصف دوستهام رو خورد . دوستی ساکن اونجا نوشته امروز با دو دوست ایرانی ساکن کانادا در مسیری طولانی همسفر بودیم. یکی سی و پنج ساله بود و تنها سی و پنج روز بود به کانادا اومده بود. دیگری سی و پنج سال پیش در بیست سالگی به کانادا مهاجرت کرده بود. هر دو دنبال کننده اخبار ایران بودند و بحث آنان درباره مردم ایران و کشور کانادا برای من که در سکوت رانندگی می کردم بسیار جالب بود.
دوستی که تازه وارد بود و تنها سی و پنج روز بود مقیم کانادا بود، آینده خودش و خانواده اش را در مهاجرت به کانادا می دانست. او به هدفش که مهاجرت بود رسیده بود و شاهد مقصود، یعنی کانادا را درآغوش داشت. به گفته وی این مهاجرت قرار است آینده او و فرزند خردسالش را تامین کند! و پس از این مهاجرت، خیالش از بابت فرزندش و نحوه بزرگ شدنش راحت است! او به گونه ای صحبت می کرد که گویی با مهاجرت به هدفش رسیده است و بقیه راه سهل و راحت است!
دیگری که سی و پنج سال بود ساکن کانادا بود، هنوز درگیر دهه شصت بود. خاطراتش از تهران، حکومت و مردم مربوط به سی و پنج سال پیش بود. به گفته او، دروغگوها و کلاهبردارها موفق شدند که مردم را هم دروغگو و کلاهبردار کنند. از دید او اغلب ایرانیان جدید الورود غیر قابل اعتماد بودند و تنها به ایرانی کانادایی هایی می توانست اعتماد کند که بیش از سی سال پیش وارد کانادا شده اند. او می گفت فرهنگ جدید ایران را نمی شناسد و اگر امروز به تهران برود، تنها کلمات فارسی دیگران را خواهد فهمید و نه منظور آنان را که در پشت آن کلمات مخفی شده است.
علیرضا بانک
@chelsalegi
دوستی که تازه وارد بود و تنها سی و پنج روز بود مقیم کانادا بود، آینده خودش و خانواده اش را در مهاجرت به کانادا می دانست. او به هدفش که مهاجرت بود رسیده بود و شاهد مقصود، یعنی کانادا را درآغوش داشت. به گفته وی این مهاجرت قرار است آینده او و فرزند خردسالش را تامین کند! و پس از این مهاجرت، خیالش از بابت فرزندش و نحوه بزرگ شدنش راحت است! او به گونه ای صحبت می کرد که گویی با مهاجرت به هدفش رسیده است و بقیه راه سهل و راحت است!
دیگری که سی و پنج سال بود ساکن کانادا بود، هنوز درگیر دهه شصت بود. خاطراتش از تهران، حکومت و مردم مربوط به سی و پنج سال پیش بود. به گفته او، دروغگوها و کلاهبردارها موفق شدند که مردم را هم دروغگو و کلاهبردار کنند. از دید او اغلب ایرانیان جدید الورود غیر قابل اعتماد بودند و تنها به ایرانی کانادایی هایی می توانست اعتماد کند که بیش از سی سال پیش وارد کانادا شده اند. او می گفت فرهنگ جدید ایران را نمی شناسد و اگر امروز به تهران برود، تنها کلمات فارسی دیگران را خواهد فهمید و نه منظور آنان را که در پشت آن کلمات مخفی شده است.
علیرضا بانک
@chelsalegi
در کانادا صرفنظر از اینکه چند سال کار کرده اید، تا سن ۶۷ سالگی خبری از بازنشستگی نیست!
در ایران شما معمولا می توانید با سی سال خدمت در خیلی موارد حتی کمتر با سی روز حقوق بازنشسته بشوید. یعنی دیدن یک بازنشسته ۴۸ ساله در ایران چیز عجیبی نمی تواند باشد.
امنیت شغلی در کانادا اساسا کلمه ناآشنایی است. در تک تک روزهای ۴۹ سال کار شما از ١٨ سالگی تا ۶۷ سالگی به راحتی امکان دارد خیلی ساده عذر شما را بخواهند. یکی دو هفته حقوق و بعد هم خلاص. شما بدون درآمد روی هوا رها میشید.
در ایران وقتی کسی کارمند رسمی دولت شد، تقریبا اخراجش غیر ممکن است و تا بازنشستگی امنیت شغلی دارد.
در کانادا مرخصی استعلاجی وجود دارد. حداکثر سه روز. پس از آن باید یک بیمارستان دولتی گواهی سفت و سختی بدهد. اگر هم مدت بیماری زیاد بشود معمولا خداحافظی با آن شغل قطعی است. غیر از روزهای بیماری، به ندرت کسی بابت کاری که انجام نمی دهد حقوق می گیرد.
در ایران با احتساب معلمین که از اواخر بهار تا آغاز پائیز، کلا تعطیلند و با احتساب کارمندانی که پنجشنبه و جمعه تعطیلند، و با احتساب تعطیلات و مرخصی ها و ....کارمندان دولت به طور متوسط ۹ ماه در سال کار می کنند و ۱۴ ماه یا بیشتر حقوق می گیرند.
اگر کارمند رسمی دولت در ایران هستید، هرگز به کانادا مهاجرت نکنید
علیرضا بانک
@chelsalegi
در ایران شما معمولا می توانید با سی سال خدمت در خیلی موارد حتی کمتر با سی روز حقوق بازنشسته بشوید. یعنی دیدن یک بازنشسته ۴۸ ساله در ایران چیز عجیبی نمی تواند باشد.
امنیت شغلی در کانادا اساسا کلمه ناآشنایی است. در تک تک روزهای ۴۹ سال کار شما از ١٨ سالگی تا ۶۷ سالگی به راحتی امکان دارد خیلی ساده عذر شما را بخواهند. یکی دو هفته حقوق و بعد هم خلاص. شما بدون درآمد روی هوا رها میشید.
در ایران وقتی کسی کارمند رسمی دولت شد، تقریبا اخراجش غیر ممکن است و تا بازنشستگی امنیت شغلی دارد.
در کانادا مرخصی استعلاجی وجود دارد. حداکثر سه روز. پس از آن باید یک بیمارستان دولتی گواهی سفت و سختی بدهد. اگر هم مدت بیماری زیاد بشود معمولا خداحافظی با آن شغل قطعی است. غیر از روزهای بیماری، به ندرت کسی بابت کاری که انجام نمی دهد حقوق می گیرد.
در ایران با احتساب معلمین که از اواخر بهار تا آغاز پائیز، کلا تعطیلند و با احتساب کارمندانی که پنجشنبه و جمعه تعطیلند، و با احتساب تعطیلات و مرخصی ها و ....کارمندان دولت به طور متوسط ۹ ماه در سال کار می کنند و ۱۴ ماه یا بیشتر حقوق می گیرند.
اگر کارمند رسمی دولت در ایران هستید، هرگز به کانادا مهاجرت نکنید
علیرضا بانک
@chelsalegi
دانته یه جمله فوق‌العاده داره٬ میگه داغ ترین جای جهنم برای کسانی در نظر گرفته شده که در مواقع بحران های بزرگ اخلاقی بی طرفی پیشه می کنند
@chelsalegi
@chelsalegi
یکی از سختی های آدم بودن اینه که در طول زندگی هی باید مشغول اثبات کردن باشه ! بدیهی ترین و ساده ترین چیزا رو. یعنی باید به بقیه ثابت کنه که دلتنگه! که مریضه ! که عاشقه! که بهش صدمه زدن ! که حالش بده که خوشحاله که خوشحالیش واقعیه که ... و بدتر از اون اینه که باید به خودش هم ثابت کنه که خوشحاله و خوشبخته و موفقه و خوبه ! و اگه نتونه اینکارو بکنه کارش تمومه! فکر می کنم خستگی بیشتر ماها بخاطر همینه.
البته یه کسانی هم راحت زندگی می کنن اونا که به مرحله ای از زندگی رسیدن که مودبانه اش اینه " گور بابای مردم"
@Chelsalegi
البته یه کسانی هم راحت زندگی می کنن اونا که به مرحله ای از زندگی رسیدن که مودبانه اش اینه " گور بابای مردم"
@Chelsalegi
محمد‌علی‌‌میرزای ولیعهد، ۱۲۳ سال پیش، سه روشن‌فکر ایرانی تبعیدی را از سلطان عثمانی تحویل گرفت و در تبریز که تخت‌گاه ِ رسمی ولیعهدهای قاجار بود دل و روده‌شان را درآورد، سرهای‌شان را بُرید و کالبد خالی‌شان را با کاه اندود کرد و برای پدر تاج‌دار ِ ابلهش ، به تهران سوغات فرستاد.
از این سه روشن‌فکر، یکی «میرزا آقاخان کرمانی» بود که تنها یک سرانگشتش به تمام اراذل ِ دودمان ِ قاجار می‌ارزید.
۱۲سال بعد، انقلاب مشروطه پیروز شد.
چیزکی بیش از یک سال بعد، همین محمد‌علی که دیگر «شاه» شده‌بود ، به یاری «مامونتوف» و «لیاخوف» ِ روس، پارلمان مشروطه را به توپ بست.
دو سال بعد، محمد‌علی‌شاه از انقلاب دوم مردم شکست خورد و به سفارت روسیه پناه برد و بعدتر به روسیه گریخت.
پس «میرزا آقا خان کرمانی» چنین نوشته‌بود: «کمتر کسی از اهالی ایران است که میرغضبی و جلادی نداند یا ستم و تعدّی نداند و ظلم و بی‌انصافی نپرورد و تمامِ سکنه‌ی آن ویران و خرابه از طبقه‌ي حکماء و وزراء گرفته تا حمّال و بقّال همه ستم‌گر و بی‌مروّت و همه خون‌خوار و بی‌مرحمت و همه فریاد دارند که چرا ما «میرغضب‌باشی» نیستیم و همه می‌خواهند ظالم منفرد و حاکمِ مستبد و جلّادباشی باشند»...
خالد رسول پور
@chelsalegi
از این سه روشن‌فکر، یکی «میرزا آقاخان کرمانی» بود که تنها یک سرانگشتش به تمام اراذل ِ دودمان ِ قاجار می‌ارزید.
۱۲سال بعد، انقلاب مشروطه پیروز شد.
چیزکی بیش از یک سال بعد، همین محمد‌علی که دیگر «شاه» شده‌بود ، به یاری «مامونتوف» و «لیاخوف» ِ روس، پارلمان مشروطه را به توپ بست.
دو سال بعد، محمد‌علی‌شاه از انقلاب دوم مردم شکست خورد و به سفارت روسیه پناه برد و بعدتر به روسیه گریخت.
پس «میرزا آقا خان کرمانی» چنین نوشته‌بود: «کمتر کسی از اهالی ایران است که میرغضبی و جلادی نداند یا ستم و تعدّی نداند و ظلم و بی‌انصافی نپرورد و تمامِ سکنه‌ی آن ویران و خرابه از طبقه‌ي حکماء و وزراء گرفته تا حمّال و بقّال همه ستم‌گر و بی‌مروّت و همه خون‌خوار و بی‌مرحمت و همه فریاد دارند که چرا ما «میرغضب‌باشی» نیستیم و همه می‌خواهند ظالم منفرد و حاکمِ مستبد و جلّادباشی باشند»...
خالد رسول پور
@chelsalegi
زن طلخک فرزندی زایید؛ سلطان محمود او را پرسيد كه چه زاده است؟
گفت از درويشان چه زايد؟ پسری يا دختری!
سلطان گفت مگر از بزرگان چه زايد؟
گفت:
"ظلم و جور و خانه‌براندازی خلق!"
از عبید زاکانی
@chelsalegi
گفت از درويشان چه زايد؟ پسری يا دختری!
سلطان گفت مگر از بزرگان چه زايد؟
گفت:
"ظلم و جور و خانه‌براندازی خلق!"
از عبید زاکانی
@chelsalegi
برای عاشق، شاید فرض بر آنست که هر بوسه، آخرین بوسه است، همانطور که بر مومن فرض است که هر توبه، آخرین توبه باشد.
@Chelsalegi
@Chelsalegi
ژتون های برنجی رو توی دستام بازی میدم یکی دایره که روش حک شده "کوبیده" یکی مربع "چلوکره" یکی مستطیل کوچیک "گوجه".یک گارسون با کلاه و روپوشی که گوشه پایینش لک داره و چندان تمیز به نظر نمیرسه میاد ازم میگیره و نگاهی هم با مکث به صورتم میندازه شاید برای اینکه یادش نره این سفارش رو باید به کی بده و از الان انتظار شیرینی شروع میشه: انتظار چلوکباب!
با چشمام بصورت نامحسوس جوری که خیلی تابلو نشه گارسونهای دیس به دست رو که از آشپزخونه میان بیرون دنبال میکنم و با خودم شرط بندی میکنم این برای منه که نیست در این فاصله مقدمات رو آماده میکنم قاشق چنگال از مشما بیرون میاد "ها" میکنم بهش و با دسمال کاغذی تمیزش میکنم یک جور وسواس و تقلید که از پدرم وقتی کودک بودم و رستوران میرفتیم به یادگار مونده و الان برای خودم توجیه میکنم که باعث تمیزی پچول کاری ظرفشوها میشه بالاخره هرچی باشه باکتری های دهان خودم از چربی های مونده از دهان مصرف کننده قبلی بهتره.
تا حالا که همش باختم آهان دیگه خودشه این پرس واسه منه بله .تقریبا دیس کباب و بشقاب چلو رو پرتاب میکنه جلوم و دیالکتیک چلو و کباب آغاز میشود چشمها در حرکت از چلو به کباب و برعکس .ابتدا چنگال به کره فرو میکنم و شروع میکنم به باله کره روی دریاچه چلو تا لحظه ای که محو میشه و طعم و رنگ خودشو به دانه های برنج میده و بعد شروع به محاسبه میکنم که اول چقد از کباب رو انتقال بدم به دیس چلو،یک کباب کامل؟نصفه؟یا لقمه لقمه؟گزینه آخرو انتخاب میکنم و گوجه رو با مهارت یک جراح پوست میگیرم اندکی گوجه لقمه ای کباب و حالا عشق بازی دهان و دندان!راستی حضرت پیاز!اووم خدایا سپاسگزار آفرینش کباب هستم اگر چلوکبابی نبود زندگی قطعا چیز بزرگی کم داشت روحت شاد حاج نایب، تو برای ما در حد ادیسون مقدسی که چلوکباب را از انحصار دربار درآوردی تا ما رعایا هم از لذتش بهره مند بشیم!
امید حنیف
@chelsalegi
با چشمام بصورت نامحسوس جوری که خیلی تابلو نشه گارسونهای دیس به دست رو که از آشپزخونه میان بیرون دنبال میکنم و با خودم شرط بندی میکنم این برای منه که نیست در این فاصله مقدمات رو آماده میکنم قاشق چنگال از مشما بیرون میاد "ها" میکنم بهش و با دسمال کاغذی تمیزش میکنم یک جور وسواس و تقلید که از پدرم وقتی کودک بودم و رستوران میرفتیم به یادگار مونده و الان برای خودم توجیه میکنم که باعث تمیزی پچول کاری ظرفشوها میشه بالاخره هرچی باشه باکتری های دهان خودم از چربی های مونده از دهان مصرف کننده قبلی بهتره.
تا حالا که همش باختم آهان دیگه خودشه این پرس واسه منه بله .تقریبا دیس کباب و بشقاب چلو رو پرتاب میکنه جلوم و دیالکتیک چلو و کباب آغاز میشود چشمها در حرکت از چلو به کباب و برعکس .ابتدا چنگال به کره فرو میکنم و شروع میکنم به باله کره روی دریاچه چلو تا لحظه ای که محو میشه و طعم و رنگ خودشو به دانه های برنج میده و بعد شروع به محاسبه میکنم که اول چقد از کباب رو انتقال بدم به دیس چلو،یک کباب کامل؟نصفه؟یا لقمه لقمه؟گزینه آخرو انتخاب میکنم و گوجه رو با مهارت یک جراح پوست میگیرم اندکی گوجه لقمه ای کباب و حالا عشق بازی دهان و دندان!راستی حضرت پیاز!اووم خدایا سپاسگزار آفرینش کباب هستم اگر چلوکبابی نبود زندگی قطعا چیز بزرگی کم داشت روحت شاد حاج نایب، تو برای ما در حد ادیسون مقدسی که چلوکباب را از انحصار دربار درآوردی تا ما رعایا هم از لذتش بهره مند بشیم!
امید حنیف
@chelsalegi
اول آقامون بهار. البته بهار یعنی فروردین و اردیبهشت. خرداد بچه سر راهیه. الکی خودشو چسبونده به بهار.
بعد حضرتِ سلطان، پاییز. بعدشم ننه زمستون.
ولی لعنت خدا به این تابستون. تابستون اصلن فصل نیست. قطعه ای از جهنم سوزان خداست در این دنیای خاکی...
@chelsalegi
بعد حضرتِ سلطان، پاییز. بعدشم ننه زمستون.
ولی لعنت خدا به این تابستون. تابستون اصلن فصل نیست. قطعه ای از جهنم سوزان خداست در این دنیای خاکی...
@chelsalegi
هدف سیاستمداران در ایران، خوب بودن نیست، همین که در دوگانه انتخاب بد و بدتر،بد باشند نه بدتر،برنده اند!
@Chelsalegi
@Chelsalegi
این روزها سالروز درگذشت صادق چوبک بود. بر این باورم که شاید اگر چوبک هم مثل سلف خود هدایت، خودکشی می کرد، امروزه ، چوبک در مقام رفیع تری قرار می گرفت! چوبک تلخ اندیش تر، ناتورالیست تر چرا که با گنداب اجتماع آشناتر بود و مثل هدایت از خانواده ای مرفه و اشرافی نبود و از منظری دیگر، بسیار احساسی تر، توصیفی تر و خشن تر می نوشت. زاده ی بوشهر بود . سالها پیش به بریتانیا و سپس به امریکا رفت . در اواخر عمر نابینا شده بود و یکی دو هفته قبل از مرگ ناگزیرش در سال ٧٧ دست نوشته ها و آثار سالیان طولانی مهاجرت را همه با هم سوزاند . وصیت کرد که جسدش نیز سوزانده شود که چنین هم شد . او قصه ای دارد به نام " پیراهن زرشکی " . در پیراهن زرشکی ، فساد موجود و حاکم بر فضای قصه با وسواسی عجیب و بیمارگونه روایت می شود. مرگ حضوری قاطع دارد و حرف اول و آخر و متن قصه است. انگار هیچ چیز جدی دیگری وجود ندارد. زندگی هست چون مرگ هست و مرگ وجود دارد چون زندگی یعنی طی کردن این فاصله ی محتوم و بی تنوع زیستن تا مردن. از لابلای گفتگوی مرده شورها روایت آغاز می شود و قضاوت های ذهنی آنها قضاوت چوبک و مای خواننده هم شکل می پذیرد. پلشت ترین و پوسیده ترین روابط در اعماق این جامعه ی خشن و بی رحم با تکنیک قوی چوبک ثبت می شود، در حالیکه ما، انگار نه با آدم ها که با حیوان گونه های پست طرفیم. فضای متعفنی که عواطف و احساسات و انسانیت در آن مرده و همه تیره روز و ستم دیده اند. هر چه هست ترس است و تنهایی ست و بهره کشی و له کردن همدیگر است زیر دست و پای همدیگر. چوبک اگر درازسال تر عمر نمی کرد و اگر در جوانی می مرد، چه بسا از هدایت هم معروف تر می شد...
شهرام گراوندی
@chelsalegi
شهرام گراوندی
@chelsalegi
