‍ «ابوطالب يزدی» اهل اردكان بود كه از خرمشهر به كويت رفته و از آنجا با شتر راهی عربستان به قصد حج ميرود وشدت گرما و ناسازگاری با آب و هوای عربستان كار دستش ميدهد و در حين طواف كعبه استفراغ ميكند كه زائران بشدت اورا كتك زده و متهمش ميكنند به نجس كردن خانه خدا وقاضی شرع حكم اعدام اورا صادر كرده و اورا گردن ميزنند با عبارات قتل العجمی .این يكی از رويدادهای سراغاز اختلاف شيعه و سنی در قرن اخير است كه اعتراض شدید مراجع شیعه در كربلا را هم در پی داشت! ابوطالب یزدی در حال طواف حالش دگرگون شد. احساس کرد که ممکن است غذایی را که خورده است قی کند. حوله اش را برابر دهانش گرفت و قی های ریخته شده را در آن ریخت.
ناگاه چند مصری متعصب، او را دوره کرده گفتند که نعوذ بالله قاذورات در حوله خود ریخته بوده تا آنها را به کعبه بمالد!
این افراد نزد قاضی شهادت دادند و قاضی هم حکم به زدن گردن این زائر ایرانی داد.
ابوطالب یزدی روز چهاردهم ذی حجه سال ۱۳۲۲، و بنا به گفته شماری از منابع، با حضور شاه سعودی، در مرئی و منظر هزاران حاج از کشورهای مختلف، برابر مردم گردن زده شد و چون شمشیر اول سر او را جدا نکرد، جلاد شمشیر دیگری زد.
گفتند که بر اثر یک باور عوامانه دیگر، وقتی خواستند جنازه او را برای دفن به یک روحانی ایرانی تحویل دهند، سر او را به تن دوختند، آن هم بر عکس، چون بر اساس آن باور، سر این افراد باید این چنین دوخته شود تا روز قیامت آنچنان در محشر حاضر شوند!
به دنبال این ماجرا روابط ایران با دولت سعودی تا سال ۱۳۲۷ قطع شد و مردم ایران هم برای چهار سال حج نرفتند.
@chelsalegi

‏از بهلول پرسیدند درقبرستان چه میکنی؟
گفت:
باجمعی نشسته‌ام که به من آزار نمی‌رسانند
حسادت نمی‌کنند
دروغ نمی‌گویند
طعنه نمی‌زنند
خیانت نمی‌کنند
قضاوت نمی‌کنند
مرا به یاد سرای آخرت می‌اندازند
و بالاتر از همه‌ی اینها اگر از پیششان بروم
پشت سرم بدگویی نمی‌کنند

مراچنین جمعی آرزوست
@chelsalegi

او مردی متأهل است. چند سالی می‌شود که ازدواج کرده است. دریکی دو سال گذشته روابط جنسی فراهمسری را آغاز کرده است. با همسرش ارتباط جنسی منظمی دارد ولی می‌گوید که چندان برایش لذت‌بخش نیست؛ یعنی شاید ازنظر جسمی ارضاء شود ولی ازنظر روانی نمی‌شود. از او می‌خواهم که بیشتر توضیح دهد. می‌گوید «فانتزی‌های سکسی» دارد که نمی‌تواند آن‌ها را از همسرش طلب کند. به‌هرحال خانواده است و نمی‌شود آن‌ها را فاش کرد. ولی شریک جنسی این‌طور نیست و راحت می‌توان برایش از فانتزی‌های سکسی گفت. او یا با آن فانتزی‌های سکسی راه می‌آید و یا می‌گوید خداحافظ و موضوع تمام می‌شود. در کلاس آسیب‌شناسی اجتماعی هم رد پای چنین مسئله‌ای را دیده بودم. برخی از دانشجویان دختر از پسرانی می‌گفتند که قبل از ازدواج تمایل دارند با دختری باشند که ازنظر جنسی شروشور دارد ولی به‌هیچ‌وجه علاقه ندارند که با همان دختر ازدواج کنند. چون فکر می‌کنند که او به درد زندگی مشترک نمی‌خورد. روزی سوار تاکسی بودم. راننده؛ زنی را که آرایش امروزی داشت و دست کودک حدوداً پنج‌ساله‌اش را گرفته بود نشان داد و گفت: «آخه این با این قر و فر واقعاً یه مادره؟»
گویی بیشتر مردان؛ کلیشه‌ای درباره زنان ساخته‌اند. زنان یا ازنظر جنسی شروشور دارند و یا منفعل‌اند. گروه اول به درد زندگی نمی‌خورند! تحقیق بیشتر در این خصوص مرا با مفهومی آشنا کرد که به عقدۀ «مریم- فاحشه» معروف است. این عقده با عناوین دیگری هم بکار رفته است که عقده معصوم-فاحشه یا عقده مادر-فاحشه از آن جمله‌اند. مردانی که به این عقده دچارند در ذهنشان دو قطب ساخته‌اند. قطب مریم و قطب فاحشه. ازنظر آنان زنانی که در قطب مریم قرار می‌گیرند قابل احترام‌اند و زنانی که در قطب فاحشه قرار می‌گیرند هرچند این مردان مجذوب آنان می‌شوند ولی قابل‌احترام نیستند. درواقع در یک‌طرف، صفت مادری پاک‌دامنی قرار می‌گیرد و در طرف دیگر صفت هوس‌انگیزی شهوت‌رانی، در یک‌طرف مقدس و در طرف دیگر گناهکار. زیگموند فروید که اولین بار از این عقده سخن گفت معتقد بود که اختلال مریم-فاحشه ریشه در کودکی مردان دارد. درواقع مردان زن ایدئال خود را از مادرشان الگوبرداری می‌کنند که هیچ‌وقت در مقابل کودک شیطنت‌های جنسی‌اش را آشکار نمی‌کند و این امر در ناخودآگاه کودک جای می‌گیرد. در ذهن برخی از این مردان حتی عشق با سکس تعارض دارد. عشاق واقعی نسبتی باهم خوابگی ندارند. شاید به همین دلیل بود که برخی از جوانان قدیمی نقل می‌کردند که «همان شب اول همه چیز تمام می‌شود» و منظورشان از این جمله تب‌وتاب عاشقی بود که با اولین تماس جنسی به ناگهان فروکش کرده بود و باز شاید به همین خاطر بود که یکی از همان جوانان قدیمی نقل می‌کرد که پس از ازدواج و قبل از سکس با دختری که بینشان چند سالی قصه عشق و عاشقی وجود داشت از او شدیداً عذرخواهی و اظهار شرمندگی کرده بود. زمانی جان مایر، خواننده آمریکایی به مجله «پلی بوی» گفته بود که ترجیح می‌دهد خودارضایی کند تا اینکه بخواهد با یک زن واقعی باشد. عده‌ای از روان شناسان آمریکایی او را دچار عقده مریم-فاحشه دانستند. همچنین نویسنده ای در پاسخ به عنوان کتاب اش با عنوان« چرا مردان به زنان هرزه گرایش دارند؟» به عقده مریم-فاحشه اشاره کرد.
برخی از تحلیل گران معتقدند که وجود چنین عقده‌ای در مردان، موجب شده است تا جوامع به شکل خاصی با موضوع جذابیت جنسی زنان برخورد کنند. برای مثال یکی از ریشه‌های ختنه کردن زنان برای ممانعت از هوس‌انگیزی جنسی به خاطر عمومیت چنین عقده‌ای در جوامع مردسالار بوده است. همچنین برخی معتقدند که حتی در جوامع امروزی، زنان عموماً از وجود چنین عقده‌ای در مردان آگاه‌اند و به همین دلیل تلاش می‌کنند تا برای مردان در نقش یک مادر مهربان ظاهر شوند تا یک زن هوس‌انگیز جنسی. برخی دیگر از محققان معتقدند که عقده مریم-فاحشه در دنیای امروز از دوره نوجوانی شکل می‌گیرد. به دلیل دسترسی راحت به فیلم‌های سکسی، نوجوانان با دیدن تصاویر ستاره‌های هوس‌انگیز صنعت پورن، خود ارضایی را آغاز می‌کنند و در نتیجه حتی با تشکیل خانواده، شهوت و هوس‌انگیزی را نه در خانواده بلکه در همان عرصه‌ها جستجو می‌کنند. درواقع حساب فانتزی‌های سکسی را از خانواده جدا می‌کنند.
ریشه‌ها هر چه باشد، نتیجه آن است که در جامعه امروزی، برخی زنان و مردان؛ فانتزی‌های سکسی خود را در خانواده توسط خودشان سرکوب می‌کنند و در بیرون از خانه به دنبال کسانی هستند که فانتزی‌های سکسی‌شان را با او عملی کنند.
✍فردین علیخواه
@chelsalegi

‏در چشم برهم زدنی چهل ساله خواهید بود... کاش یک چهل ساله ی راضی از چهل سالگی باشین
@Chelsalegi

‍ شهاب الدین یحیی در سن ده سالگی خوابی دید که تفسیر آن را در اواخر عمر خود فهمید. او چندین شب خواب دید که قصد پرواز دارد اما تنها از یک بال برخوردار است و پیرمردی آسمانی با در دست داشتن بالی نورانی، یحیی را به گرفتن آن تشویق می کند. سهروردی از نوجوانی برای ادامه ی تحصیل عازم مراغه و اصفهان شد. علاقه ی فراوان او به فلسفه سبب مخالفت وی با آراء غزالی شد تا آنجا که می گفت: اگر حوزه علوم عقلی را ممنوع و تحریم کنند، کار همه دانشمندان، جز حمل اسفار پیشینیان چه خواهد بود؟! با آنکه او را مدام به سکوت، تشویق و یا تهدید می نمودند، همچنان می پرسید و تشنه ی حقیقت بود و در این راه حتی تلاش بزرگانی چون فارابی، ابن سینا و غزالی نیز چنگی به دلش نمی زد و استدلال های آنها را رد می‌کرد. علما به او معترض شدند که بچه! یعنی تو می گویی ابن سینا نمی فهمد؟ دیوانه احمق، چنین می پنداری که تو بیش از فارابی و بوعلی می فهمی؟
شهاب الدین پس از آنکه دید اصفهان دیگر چیزی برای عطش او ندارد، مجدداً عازم مراغه شد. در راه با پیرمردی زرتشتی همسفر شد که او نیز به مانند او با پای پیاده مسافرت می کرد. پیرمرد، یحیی را به دیدن مغ که در مسیرشان بود دعوت نمود. یحیی پذیرفت و شب در خواب مغی را دید که در حال ستایش آتش او را به دادن بال مژده می دهد.
فردای آن روز، پیرمرد و یحیی به نزد مغ رسیدند. یحیی در شگفت بود که عالِم مسلمانی چون او از مغی آسمان جُل چه می خواهد؟ نکند اسیر شیطان شده است؟ یحیی با دیدن مغ پیر از هوش رفت. مغ گفت: او را به حال خودش وا گذارید. از جنس مردم این زمانه نیست کسی که این قدر حساس است. چنین آدمی دیر نمی زید! برای من هم اتفاق عجیبی است که چنین اعجوبه ای پا به کلبه ام بگذارد. همه دیشب را با خواب و خیال او به صبح آوردم. شب هنگام زرتشت را دیدم که سفارش او را به من کرد.
سهروردی چند روزی پیش مغ و دوستان زرتشتی او مهمان بود. او در ملاقات های خود با مغ بزرگ، از حکمت خسروانی آگاهی یافت و متوجه شد که زرتشتیان نیز برخالف آنچه به شرک و ثنویت متهم شده اند، توحید را یک اصل مسلّم دانسته، منشأ جهان را «مینوی پاک» که همان خِرَد است معرفی نموده و اهورا مزدا را دانای بزرگ ّمی دانند. مغ به سهروردی آموخت که تعالیم حکمای خسروانی و اشراقیون و اهوراییان جملگی با اشاره و رمز است. و کلید اشاره و رمز با تکامل روحی به دست می آید، نه بحث!
یحیی در ادامه عاشق «سیندخت» دختر میزبان او و یکی از نگهبانان آتشکده شد. بسیار ناراحت و شرمگین بود و احساس گناه و خیانت می کرد. اما مغ روزی به او گفت: یحیی! می گویند وقتی حلاج را بر دار می زدند، گفت: این نتیجه و پیامد آن نگاهی است که در دوران نوجوانی در کوچه مان به روی زنی کردم که در پشت بام بود! یحیی در زندگی تو هم نگاهی هست که شاید سرانجام سَرت را بر باد دهد. اما همین نگاه ها ارجمندند، برای اینکه آتش زنه ی شعله ی عشقند و این شعله اگر دار و ندارت را به آتش کشد باز هم به دا و ندارت می ارزد!
سهروردی بنابر سفارش مغ و سیندخت و عطش بی پایان خود وارد شهر مراغه شد. در مراغه با آنکه تنها سنی در حدود سی داشت، مشهور گشت و لقب شهاب الدین گرفت و هم بحث امام المشککین، فخر رازی گردید. اما روزی در خانقاهی پیرمردی را دید که او را از بحث و قیل و قال بر حذر داشت و سخنان مغ و سیندخت را به او یادآوری کرد. سهروردی پس از این ملاقات متحول شد و بدون خبر مراغه و کرسی درس و شهرتش را ترک گفت و روزها و شب ها در بیابان و کوه ها و شهرهای مختلف به ریاضت پرداخت.
شهاب الدین دوباره پیرمرد را دید در حالی که او خود را پیرمرد خواب های کودکی یحیی معرفی می نمود و مژده رهایی و پرواز به او می داد. تکلیف سهروردی متفاوت شد. هر چند مدتی در شهری سکونت می گزید و با مردم و عالمان شهر به بحث می پرداخت تا آنکه وارد حلب شد. پادشاه حلب، مَلِک ظاهر، جوانی شانزده هفده ساله، فرزند صالح الدین ایوبی علاقه مند به او شد. اما علما بر سهروردی حسد می بردند و دیوانه اش می پنداشتند،خصوصاً که او لباس علمای دین بر تن نمی کرد،بعضا خبر شُرب خمر او به گوش می رسید، رقص و َسماع اودر کوچه های شهر دیده می شد، بر ظلم حکام و دنیا پرستی و سکوت عالمان اعتراض می نمود و مهم تر از همه تنها راه نجات انسان را کشف و شهود و اشراق می پنداشت و معتقد بود که الهام مخصوص انبیاء نیست و هرکسی را توان رسیدن به آن هست و هر از گاهی نیز چشمه هایی از امور خارق العاده بر مردم ظاهر می کرد.
سرانجام او در سن سی و شش یا سی و هفت سالگی با فتوای علمای شهر و تحت فشار قرار دادن صالح الدین ایوبی مرتد شناخته شد، و در قلعه ای واقع در حلب جان باخت و سپس تن بی جانش بر دار آویخته شد.
@chelsalegi

‍ هلند ، بهترين لبنيات دنيا را توليد مي كند ، بهترين گل هاي دنيا را دارد و بهترين روسپي خانه ها را! اگر چه مطمئن نيستم در مورد روسپي خانه هم مي توان صفت "بهترين" را به كار برد يا نه! ... اما از هر صد روسپي ، فقط دو نفرشان در اين كشور به دنيا آمده اند . بقيه يا از جاهاي ديگر قاچاق شده اند، يا قانونن بعنوان كارگر جنسي ويزاي كار گرفته اند!
در مورد لبنيات هم ، بر طبق برآوردها، اگر قرار باشد گاوهاي فريسلند و هُلشتاين براي توليد شير ، چمنزارهاي هلند را بچرند ، اين كشور به هفت برابر كل مساحتش مرتع و چمنزار نياز دارد!! ...
ولي هلند اصلا مرتع ندارد . آنجا همينطور كه در عكس مي بينيد مثل بهشت است . همه ي زمين هاي قابل چرا تبديل به مزارع گل شده ، هيچ دامي توي طبيعت براي خودش ول نمي گردد ، بهترين شير و پنير و كره را دارد ، و البته زيباترين حوري پري ها را! خب بهشت هم يك همچين چيزي ست ديگر!... اميدوارم شما هم براي تفريح و تفرج روزي گذرتان به اين بهشت بيفتد! فقط اگر رفتيد ، آنجا گاهي هم به جهنم فكر كنيد! .. به جهنم هايي كه اين بهشت بر روي زمين ساخته تا خودش بهشت شود! به آن ٩٨ درصد دختري فكر كنيد كه به هلند قاچاق مي شوند تا آنجا فاحشه گي كنند! ... به چمنزارهايي فكر كنيد كه هفت برابر خاك اين كشور وسعت دارند و اينجا و آنجاي دنيا دارند نابود مي شوند تا هلند به عوضش پر از مزارع زيباي گُل باشد و گاوهاي پروارِ شيرده! .... به اين فكر كنيد كه هميشه ده جاي ديگر دنيا بايد نابود شود ، بايد جهنم شود ، تا يك جا مثل هلند شبيه بهشت به نظر برسد!
✍رضانظام دوست
@chelsalegi

واقعیت آن است که ما نه ستارخان داشتیم، نه باقرخان، نه حیدرخان عمواوغلی، نه شیخ محمد خیابانی، نه ثقةالاسلام و نه شهریار. شما‌ها صد سال پیش یونجه خوردید اما مقاومت کردید و تسلیم استبداد محمدعلیشاه نشده و مشروطه را مجدداً به همهٔ ایران بازگرداندید. و باز شما‌ها در بهمن ۱۳۵۶ زمانی که آدم‌ها توی دلشان هم هراس داشتند که از گل بالا‌تر به رژیم شاه بگویند، قیام کردید و تبریز را عملاً چندساعتی گرفتید. کی به کی بایستی بخندد؟ شما‌ها بازار تهران یعنی مرکز ثقل اقتصاد کشور را قبضه کرده‌اید. هر بازاری که سرش به تنش می‌ارزد ترک است. یک سوپرمارکت، یک خواروبارفروشی، در هیچ کجای تهران پیدا نمی‌شه که مال ترک‌ها نباشه. رستوران‌ها، کافه‌ها، پیتزاپزی‌ها، چلوکبابی‌ها، ساندویچی‌ها و... همه ترک هستند. مصالح‌فروش‌ها، ابزارفروش‌ها، لوازم یدکی‌فروش‌ها، پیچ و مهره‌فروش‌ها یکی پس از دیگری ترک هستند. آذری‌ها بدون شلیک یک گلوله تهران را نه تنها گرفتند، بلکه خوردند. نوش جانتان، چون عُرضه دارید و پشتکار.
yon.ir/aQhq4
@chelsalegi
متن کامل 👇

‍ صنيع الدوله، وزير رفاه، گفت:
عدليه و نظميه و روزنامه و تامينات و اداره سياسى همه دست سلطان است، از كابينه ى بله قربان گوى دولت و از يك مشت نماينده فاسد مجلس چه كار ساخته است؟
گفتند: تو چرا رفتى وزير چنين دولتى شدى؟
گفت: حكايت وزارت من حكايت سنجاب است و اندوختن ذخيره براى فصل سرما. براى سير كردن شكم زن و بچه و جد و آبادم رفتم وزير شدم، چون اين زمستان كه وطن به آن مبتلاست، روى بهار نخواهد ديد. دولت از ملت مى دزدد. حكومت از دولت مى دزدد. حكومت از دولت و از ملت مى دزدد. ملت هم از ملت مى دزدد. در چنين دربخانه و دولت و ملت فاسدى، بايد عقل معاش داشت و باقيات الصالحات براى ماترك گذاشت.
@Chelsalegi

‏این جمله«‎شهدا شرمنده ایم» یا از زبان بر منبر نشسته‌های مفت‌خور بیرون میاد یا از زبان پامنبری‌‌های متصل به رانت. بله. شما باید شرمنده باشید. شما مسبب وضع موجود هستید. من هیچ شرمندگی ندارم. چون مسئولیتی نداشتم.
@chelsalegi

روى پاگرد پله هاى پل عابر نزديك خانه، خانمى ميانسال جوراب و ليف مى فروشد كه باهم سلام عليك داريم. اغلب روى پله ها، رو به بالا كه ميروم قبل از اينكه به پاگرد برسم مى گويم "سلام" و هميشه جواب ميدهد "سلام مادر". يعنى ميدانم كه تازه جوراب خريدى، يعنى فداى سرت كه الان نمى خواهى جوراب بخرى. يعنى برو بسلامت پسرم خدا به همراهت. اما ديشب گفت "سلام مادر كرايه خونه ام عقب افتاده". گفتم "خدا بزرگه! چقدرى هست كرايه خونه؟" گفت "سيصد و پنجاه تومن كم دارم". ايستاده بودم داشتم حساب و كتاب ميكردم كه چند جفت جوراب بخرم تا بخشى از كرايه اش جور بشود. پشت سر من مرد ميانسالى روى پله قبل پاگرد پشت سرم ايستاده بود. انگار راه بنده خدا را بند آورده بودم. نمى دانم چقدر آنجا معطل مانده بود. راه دادم كه برود. از كنارم گذشت؛ روى پاگرد كه رسيد نشست جلوى بساط خانم ميانسال. گفت "خانم جورابا جفتى چند؟" مثل هميشه گفت "جفتى نه تومن". هميشه نه تومن ميگويد كه اگر پا بدهد باقى ده هزار تومن را پس ندهد. مرد ميانسال گفت حالا كه نه تومنه، سى و نه جفت جوراب ميخوام" زن دستفروش ساك اش را باز كرد، چند جفت جوراب ديگر بيرون آورد و گذاشتشان روى همه جوراب هاى روى بساطش و گفت "بفرمايين اينم سى و نه جفت". پريدم وسط كه ميشه "سيصد و پنجاه و يك تومن". مرد ميانسال گفت آفرين "معلومه كه خيلى..." خانم دستفروش صحبت را قطع كرد و گفت "خدا خيرت بده". مرد ميانسال هفت اسكناس پنجاه هزار تومنى و يك اسكناس هزار تومنى از كيفش بيرون كشيد و داد به دستفروش. تقريبا همه بساطش را خريده بود و فروشنده داشت سى و نه جفت جوراب را ميگذاشت داخل يك كيسه بزرگ، كه مرد ميانسال گفت "لطفا اون هزار تومن رو به من برگردون!" اسكناس هزار تومنى را گرفت، از جايش بلند شد و گفت "ميدونى كه به سى و نه جفت جوراب احتياج ندارم، همه شون رو بهت فروختم هزار تومن". و رفت.
✍️کیوان نقاش پور
@chelsalegi

کاش یه جایی بود به اسم دلسِتان ، میرفتی اونجا میگفتی آقا ما غلط کردیم شکر خوردیم به فلان شخص دل دادیم، لطف کنید دل ما رو بستونید بیارید بدید ما بریم دنبال کارمون، اینقدر دیگه عذاب نکشیم والا.. بعد اونام میرفتن دلتو میستوندن میاوردن میدادن دستت میرفتی رد کارت ، دیگه هم نه یادی نه خاطره ای سراغت نمیومد ،خِلاص
@Chelsalegi

معاويه هنگامى كه پيك علیّ بن أبی طالب در شام بود، در حالى كه روز چهارشنبه بود گفت اعلام برگزاری نماز جمعه كنيد
اعلام نماز جمعه كردند و مردم آمدند و در روز چهارشنبه نماز جمعه خواند!
احدى هم به او اعتراض نكرد...
در خفا نماينده على را خواست و به او گفت.
"برو به على بگو با صد هزار شمشيرزن به سراغ تو مى آيم كه چهارشنبه را از جمعه تشخيص نمى دهند! به على بگو حساب كار خودت را بكن"
@Chelsalegi

کم سن و سال‌ترین سالمندانی که امروز زیاد میبینم جوانان دههٔ شصت اند.
@chelsalegi

تو زندگیم هر وقت به یه دو راهی رسیدم، بدون استثنا می‌دونستم راه درست کدومه، ولی همیشه راه غلط رو انتخاب کردم. می دونی چرا؟ چون راه درست لعنتی همیشه سخت‌تر بود
@Chelsalegi

سه سال قبل با یک کوله لباس، یک لپ‌تاپ، مقداری کتاب و ظروف به تهران آمدم. ظروف را از مادرم گرفته بودم و همه سرمایه زندگی‌ام که ۲۵میلیون تومان بود رهن خانه‌ام شد. اغلب اطرافیانم جز معدودی گفتند نرو اما آمدم. می‌خواستم بعد از ده سال حق‌التحریر نوشتن، روزنامه‌نگاری کنم بعد از باطری‌سازی، مکانیکی، خدمات کامپیوتری و معلمی آمده بودم تهران، با قلبی پر از امید به اصلاحات، با اعتقادی عمیق به نام‌های بزرگش، آمده بودم بنویسم و بجنگم. امروز دقیقا سه سال از آن روز می‌گذرد. امروز بالاخره در سالن خالی اولین خانه اجاره‌ایم تنها شدم و زدم زیر گریه. یادم نیست آخرین بار کی گریه کرده بودم، در این سالها روزی که پدربزرگم مرد گریه نکردم، روزی که مادربزرگم مرد گریه نکردم، روزی که کارم را در روزنامه شرق رها کردم هم گریه نکردم اما امروز به در و دیوار خانه‌ای که ترکش می‌کردم نگاه می‌کردم و اشکم بند نمی‌آمد.
انگار یک بدهی به آن همه تلخی داشتم و حالا مشغول تسویه‌حساب بودم. در طول این سه سال به مرور مقداری لوازم خانه خریده‌ام. منظورم همین یخچال و تلویزیون و گاز رومیزی و فرش و مبل است. و همه سرمایه زندگی‌ام جز این، تعداد بیشتری کتاب و همان ۲۵میلیون تومان است که رهن خانه تازه‌ام شده. به جز اینها اما پسر جوانی که سه سال قبل به این خانه آمد آن مردی نیست که امروز آن را ترک کرد. در این سالها صدها هزار کلمه نوشتم و بیشتر از آن خواندم. در بطن سیاست ایران نفس کشیدم، از فاصله‌ای نزدیک، غول‌های سیاست ایران را درک کردم و نگاهم به آنها و همه چیزهایی که باور داشتم عوض شد.اجازه بدهید رازی را به شما بگویم. همه کسانی که فرصت ورود به این محدوده و درک عمیق سازوکار قدرت و سیاست و پیوند آن با اقتصاد را داشته‌اند در یک دو راهی قرار گرفته‌اند. یا پذیرفته‌اند جزئی از آن باشند و در زمان کوتاهی از نردبان قدرت و ثروت بالا رفته‌اند و یا بر آن شوریده‌اند
این شوریدن گاهی تنها یعنی نه گفتن به کسب این نفع شخصی. یعنی درک عمیق نابرابری‌ها و ظلمی که به برادرت، خواهرت، پدرت، همسایه‌ات، یکی از هشتاد میلیون هموطنت که نمی‌شناسی و هرگز نخواهی شناخت می‌شود. ظلم به همه آنها که بیرون این محدوده برای هزار تومان دست و پا می‌زنند
از انتخابم پشیمانم؟ نه. از دردی که می‌کشم و می‌کشیم بریده‌ام؟ نه. احساس یاس می‌کنم؟ هرگز. فکر می‌کنم آنچه داده‌ام به آنچه گرفته‌ام می‌ارزد. ممکن است تا روزی که زنده‌ام در فقر بمانم، ممکن است خیلی زودتر بمیرم، ممکن است روزی پشیمان بشوم اما حالا نه. حالا حس می‌کنم که باید بنویسم. حس می‌کنم صدها هزار کلمه گزارش تحقیقی دیگر برای نوشتن باقی مانده که باید سراغشان بروم حتی اگر حالا بیکار باشم و هزار تومان را به هزار تومان برای گذران زندگی‌ام گره بزنم. این چند کلمه را نوشتم برای آینده‌. برای سه سال بعد که برگردم و مرورش کنم. امیدوارم آن روز پشیمان نباشم.
✍محمد مساعد
@chelsalegi

‍ در دادگاه نظامی ، قاضی از مصدق خواست که اجازه بدهد وکیل تسخیری اش از او دفاع کند.
مصدق پاسخ داد : این مرد چه اطلاعی دارد که بخواهد از من دفاع کند؟ خودم دفاع خواهم کرد.
سپس رو به جلیل بزرگمهر کرد و گفت : پدر سوخته ای اگر حرف بزنی...
اتفاقا بزرگمهرِ پدرسوخته آنچنان دفاعی از دکتر کرد که بعدها مرحوم مصدق برایش نوشت : شما وکیل تسخیری بودید تسخیر نشدید.سخنی برخلاف وجدان نگفتید و هرگونه مدارکی هم که مورد احتیاج این جانب بود از نظر انجام وظیفه، برایم تهیه نمودید که نمی‌دانم چگونه تشکر کنم...
غرض اینکه بزرگمهر های زندگی تان را پیشاپیش قضاوت نکنید. حتما روزی به درد شما خواهند خورد.
@chelsalegi

اینجا خیلی وقت است که سکه بنام ریا و ریاکاری و ریاکاران ضرب میکنند و هرکسی میخواهد خودش باشد و پشت نقاب ریا و سالوس مخفی نشود، راه برایش باز است و جاده دراز تا برود هرکجائی که دلش خواست شکایت بکند، شهر باید به ریاکاری دزدان عادت بکند!
@chelsalegi

تلوزیون عمل پیوند یک قلب را نشان می دهد . جراحانی ، قلب یک بیمار مرگ مغزی را از سینه در می آورند و در جعبه ای انباشته از یخ ، این غنیمت ارزشمند را به بیمارستان دیگری می برند. آنجا ، جراحان دیگری مشغول درآوردن قلب کهنه اند . آخرین رگ و پی ها را می بُرند و قلب از تپش ایستاده را در ظرف فلزی روی میز می اندازند. همین چند ثانیه ای که دوربین روی تصویر این قلب ِ گرم و سرخ مُرده باقی می ماند ، برای متاثر کردن من کافی است . دکترها ، دوختن قلب تازه را آغاز کرده اند ، اما دل من پیش قلب قبلی است! ... عمل تمام می شود و دوربین به عادت مالوف ، بیمار و پزشکان را تعقیب می کند و کاری به قلب مُرده ی توی ظرف ندارد . من اما خارج از قاب دوربین و خارج از قصه ی فیلم ، به سرنوشت این قلب از تپش ایستاده می اندیشم. و به همه ی تلاشهایی که تا آخرین لحظات زندگی برای صاحبش کرده. همان قلبی که حالا دارد به سادگی دور انداخته می شود تا یکی که تازه نفس تر است جایگزین او شود . قلب دردمند مُرده ای که احتمالا فردا ، میان زباله های بیمارستانی ، سهم سگان ولگرد خواهد شد
@chelsalegi

بعضی از پیش بینی ها واقعا آدم را متحیر می کند؛ علامه طباطبایی بعد از پیروزی انقلاب گفته بود تنها شهید این انقلاب "اسلام" است.!! امروز بطور واضح دیدم.
ناهار جایی بودم پسر صاحب خانه داشت زور میزد مرا به دین زرتشت هدایت کند.! گفتم عمو جان در آستانه عید سادات؛ یک سید اولاد پیغمبر را با دو گوش ناسیونال مفت گیر آوردی؟!! برو دنبال نان که ما دنبال چیزهای دیگه رفتیم حتی آب هم نداشت.!!
پدر بزرگش را می شناختم خدا بیامرز کلی راه می آمد تا روز عید غدیر از من که سن پسر کوچکش بودم عیدی بگیرد بعنوان "ته کیسه".!!
حالا نوه اون شده زرتشتی.! وقتی آیت الله به آیت الله بپرد و به خودشان هم رحم نکنند دیگه از دین چیزی نمی ماند که بخواهیم برایش چانه بزنیم.!! مشتی مراسم عادت شده می ماند که به تئاتر شبیه است که جشن است نه عزاداری.
✍سیدجلال حسینی
@chelsalegi

مامانم یه مدته افسرده شده، می‌گه از بس اخبار اختلاس‌های گنده رو خوندم و یاد اون دو تا بچه می‌افتم که بخاطر دزدی چند هزار تومن اعدام شدن و بچه سرشو گذاشت رو شونه‌ی جلاد و گریه کرد، روح و روانم مریض شده، بخاطر مامان منم شده اختلاس نکنید، حالشو شما می‌برید، دردسرش برای ماست۰
✍نوشین زرگری
@chelsalegi