در سال ۱۳۵۵ ژیسکاردستن ، رئیس‌جمهور وقت فرانسه سفری به ایران داشت . این سفر با استقبال شاه از رئیس‌جمهور فرانسه در فرودگاه آغاز شد . در طول مسیر ، شاه برای رئیس جمهور فرانسه از برنامه ده ساله توسعه ایران برای رسیدن به ژاپن ، با در آمد ناشی از نفت سخن میگفت. پس از توضیحات شاه ، ژیسکاردستن که وضعیت گل کاری و حصار دور گلهای خیابانها را مشاهده کرده بود گفت : حرف از توسعه زدن برای ملتی که مجبور است گل های خیابانهای خود را با گذاشتن حصار محافظت کند زود است.
@Chelsalegi
@Chelsalegi
رفتن به تماشای اعدام یه رفتار تاریخی برای بشر هست، برای ایرانیان هم بوده، تاریخ بيهقي و اسناد دیگه ای هم هست که نشون میده مردم برای ديدن اعدام شدن مشتاق بودند...
نکته تأسف بار این ماجرا اینه که ما از نظر فکری و رفتاري همون مردم زمان بیهقی و شیخ حسن جوری هستیم.. اونا البته بچه نمی بردن یا به ندرت می بردن.
@Chelsalegi
نکته تأسف بار این ماجرا اینه که ما از نظر فکری و رفتاري همون مردم زمان بیهقی و شیخ حسن جوری هستیم.. اونا البته بچه نمی بردن یا به ندرت می بردن.
@Chelsalegi
مثل امروزی بود که جنگ شد و همه می‌رفتند از کیان کشور دربرابر او که وعده فتح ۱روزه خرمشهر و ۲هفته‌ای ایران راداده بوددفاع کنند
@Chelsalegi
@Chelsalegi
در منظرِ تاریخ، «خیرالله طَلفاح» فقط دایی «صدّام حسین» و از بنیانگذاران «حزب البعث العربی» نیست؛ نام طلفاح به خاطر نوشتن جزوه‌ای ۱۰ صفحه‌ای که بیش از ۵۰ سال در تمام مدارس عراق تدریس شد، تا ابد بر صفحات تاریخ خاورمیانه مضبوط می‌ماند. جزوه‌ای با عنوانِ: «ثلاثة كان على الله ان لايخلقهم: الفرس، اليهود والذباب»! و به زبانِ فارسی: «سه چیز که خدا نباید می‌آفرید: ایرانیان، یهودیان و مگس»!
تصوّر زنده‌به‌گور کردنِ ۱۷۵ نفر با دستانِ بسته، اینقدر گرافیک هست که توجّه بی‌تفاوت‌ترین افراد را هم به خود جلب کند. در چند روز اولِ انتشارِ این دست خبرها، منحنیِ ابراز احساساتِ پراکنده و کنترل‌نشده اوج می‌گیرد. کمی که زمان می‌گذرد، قلب انسان از پرداختن به احساسات‌بازی‌های صِرف مُنفک شده، و دوباره به فاز عملکردِ اصلی خود در پمپاژ خون به سایر اعضا وارد میشود. با گردش منظّم خون در بدن، احتمالِ جواب دادنِ مغزِ مخاطب و تحلیلِ خبرِ چند روز قبل، این‌بار از دریچۀ ادراکِ محض، افرایش می‌یابد. از این روست که شاید در ساعاتِ حاضر، بتوان ذهن مخاطب را کشید به سمت گونه‌ای «چرایی».
چرا باید۱۷۵ اسیر بی‌دفاع را دست‌بسته زنده‌به‌گور کنند؟ چرا باید به‌وضوح مرتکب چنین جنایت جنگیِ هولناک و بی‌فایده‌ای شوند؟ چرا این همه کینه و نفرت، آن هم نسبت به ایرانیانی که با عراقی‌ها بیش از ۵ هزار سال تاریخ مشترک دارند؟ مگر فرماندهان سیاسی و نظامیِ عراق در دوران بعث، آیندۀ ایران و ایرانیان را چگونه می‌دیدند که تا این‌حدّ بر نابودیِ تک‌تک ایرانی‌ها همّت می‌کردند
امروز که در نیمۀ دهۀ دوّم از قرن ۲۱ هستیم، پیدا شدنِ اجساد شهدای جنگی متعلّق به سه دهه قبل، اهمیّتی بیش از ایجادِ اندکی انقلابات احساسی در توده‌های مردمی، و بهره‌برداریِ حداکثری از همگرایی‌های دفعتی در پیشبُردِ اهداف کلان سیاسی ندارد.
در آخرین روزهای جنگ، صدّام دچار ضعف روحیِ شدید شده بود؛ هشت سالِ تمام هزینه داده بود و نهایتاً حاصل کار جز شکست و بدنامی نبود. به خوبی می‌دید که در سالهای بعد و با ورود به قرن ۲۱، این سیاستمدارانِ ایران خواهند بود که بهترین بهره‌برداری‌های سیاسی را از تک‌تک شهدای جنگ و فرمانده‌های نظامی خواهند نمود. صدّام او که معنای نامش «بسیار صدمه‌زننده» بود می‌دید که ارباب بلامنازعِ خاورمیانه ایران خواهد بود، آن هم خیلی زود. در واپسین روزهای جنگ در میدان حاضر شد، روبروی افسران ارشد حزب بعث ایستاد و گفت: «ان شاء الله دائماً، تکتب علیهم الذلّه، و یکتب لهم الفناء، لانهم علی باطل و انتم علی حقّ! لیس لکم اعیشوا الا ان تریدون ان تعیشوا عزّاء، احرار!... و قد انکشفوا، بسرعه، منکشف تعاملهم مع الکیان الصهیونی، منکشف تعاملهم مع کل قوا الظلام و ضد الامه العربی و ضد العراق!... و یلحقون العراق، کضیعه صغیره تابعه الی بلاد فارس... ظنهم!»
و ترجمۀ این گفتۀ «صدّام حسین عبدالمجید التکریتی»، به زیباترین زبانِ جهان: «باشد که برای همیشه ذلّت را بر پیشانی ایرانیان بنویسید، و نابودی مطلق از آنِ ایشان باشد، که آنها بر باطل هستند و شما بر حقّ! باشد که زندگانیِ شما چیزی نباشد جز زندگانیِ عزّتمندان و آزادگان!... و روزی خواهید دید، خیلی زود خواهید دید، که ایرانیان با صیهونیست‌ها به معامله نشسته‌اند، خواهید دید که با تمامِ قدرت‌های بزرگ و ظالمینِ جهان به توافق می‌نشینند و همکاری می‌کنند، بر ضد امّتِ عرب، و بر ضدّ عراق!... و روزی می‌رسد که خاک عراق را به مثابۀ بخشی حقیر به سرزمین‌های پارس ملحق خواهند کرد... به‌خيال خودشان!
@Chelsalegi
تصوّر زنده‌به‌گور کردنِ ۱۷۵ نفر با دستانِ بسته، اینقدر گرافیک هست که توجّه بی‌تفاوت‌ترین افراد را هم به خود جلب کند. در چند روز اولِ انتشارِ این دست خبرها، منحنیِ ابراز احساساتِ پراکنده و کنترل‌نشده اوج می‌گیرد. کمی که زمان می‌گذرد، قلب انسان از پرداختن به احساسات‌بازی‌های صِرف مُنفک شده، و دوباره به فاز عملکردِ اصلی خود در پمپاژ خون به سایر اعضا وارد میشود. با گردش منظّم خون در بدن، احتمالِ جواب دادنِ مغزِ مخاطب و تحلیلِ خبرِ چند روز قبل، این‌بار از دریچۀ ادراکِ محض، افرایش می‌یابد. از این روست که شاید در ساعاتِ حاضر، بتوان ذهن مخاطب را کشید به سمت گونه‌ای «چرایی».
چرا باید۱۷۵ اسیر بی‌دفاع را دست‌بسته زنده‌به‌گور کنند؟ چرا باید به‌وضوح مرتکب چنین جنایت جنگیِ هولناک و بی‌فایده‌ای شوند؟ چرا این همه کینه و نفرت، آن هم نسبت به ایرانیانی که با عراقی‌ها بیش از ۵ هزار سال تاریخ مشترک دارند؟ مگر فرماندهان سیاسی و نظامیِ عراق در دوران بعث، آیندۀ ایران و ایرانیان را چگونه می‌دیدند که تا این‌حدّ بر نابودیِ تک‌تک ایرانی‌ها همّت می‌کردند
امروز که در نیمۀ دهۀ دوّم از قرن ۲۱ هستیم، پیدا شدنِ اجساد شهدای جنگی متعلّق به سه دهه قبل، اهمیّتی بیش از ایجادِ اندکی انقلابات احساسی در توده‌های مردمی، و بهره‌برداریِ حداکثری از همگرایی‌های دفعتی در پیشبُردِ اهداف کلان سیاسی ندارد.
در آخرین روزهای جنگ، صدّام دچار ضعف روحیِ شدید شده بود؛ هشت سالِ تمام هزینه داده بود و نهایتاً حاصل کار جز شکست و بدنامی نبود. به خوبی می‌دید که در سالهای بعد و با ورود به قرن ۲۱، این سیاستمدارانِ ایران خواهند بود که بهترین بهره‌برداری‌های سیاسی را از تک‌تک شهدای جنگ و فرمانده‌های نظامی خواهند نمود. صدّام او که معنای نامش «بسیار صدمه‌زننده» بود می‌دید که ارباب بلامنازعِ خاورمیانه ایران خواهد بود، آن هم خیلی زود. در واپسین روزهای جنگ در میدان حاضر شد، روبروی افسران ارشد حزب بعث ایستاد و گفت: «ان شاء الله دائماً، تکتب علیهم الذلّه، و یکتب لهم الفناء، لانهم علی باطل و انتم علی حقّ! لیس لکم اعیشوا الا ان تریدون ان تعیشوا عزّاء، احرار!... و قد انکشفوا، بسرعه، منکشف تعاملهم مع الکیان الصهیونی، منکشف تعاملهم مع کل قوا الظلام و ضد الامه العربی و ضد العراق!... و یلحقون العراق، کضیعه صغیره تابعه الی بلاد فارس... ظنهم!»
و ترجمۀ این گفتۀ «صدّام حسین عبدالمجید التکریتی»، به زیباترین زبانِ جهان: «باشد که برای همیشه ذلّت را بر پیشانی ایرانیان بنویسید، و نابودی مطلق از آنِ ایشان باشد، که آنها بر باطل هستند و شما بر حقّ! باشد که زندگانیِ شما چیزی نباشد جز زندگانیِ عزّتمندان و آزادگان!... و روزی خواهید دید، خیلی زود خواهید دید، که ایرانیان با صیهونیست‌ها به معامله نشسته‌اند، خواهید دید که با تمامِ قدرت‌های بزرگ و ظالمینِ جهان به توافق می‌نشینند و همکاری می‌کنند، بر ضد امّتِ عرب، و بر ضدّ عراق!... و روزی می‌رسد که خاک عراق را به مثابۀ بخشی حقیر به سرزمین‌های پارس ملحق خواهند کرد... به‌خيال خودشان!
@Chelsalegi
نسل ما بدجور فریب خورد
یادمه صبحها که بیدار میشدیم بریم مدرسه، بهمون میگفتن الان درس میخونید سختی میکشید عوضش بعداً زندگی خوبی دارید
اما ...
@Chelsalegi
یادمه صبحها که بیدار میشدیم بریم مدرسه، بهمون میگفتن الان درس میخونید سختی میکشید عوضش بعداً زندگی خوبی دارید
اما ...
@Chelsalegi
نظام آموزشی دوران شاه به شکلی تدوین شده بود که کودکان و نوجوانان حس میهن‌دوستی قوی‌ای پیدا می‌کردند و برای خدمت به کشور خود آماده بودند. حتی دانشجویانی که به خارج از ایران می‌رفتند تمام تلاششان این بود که به کشورشان برگردنند و کاری برای میهن و مردم بکنند. برعکس، نظام آموزشی جمهوری اسلامی تمام تاریخ کشور ما را خلاصه کرد در یک سری شاه ظالم و زن‌باره و خائن! ایران، اساسا در این نظام آموزشی، به ویژه در دوره‌های نخستین، غائب بود. نتیجه‌اش را داریم می‌بینیم. روزگاری که به هر دست‌آویزی چنگ می‌زدند تا استقلال و آزادی و میهن‌دوستی را برجسته کنند. دین و تاریخ و مذهبی و همه مانند آن در خدمت همین میهن‌دوستی بود. امروز برای برخی کاملا برعکس کشده. هر چیزی را به خدمت می‌گیرند که تیغی به مام میهن بکشند. تاریخ، حقوق کارگران، علوم اجتماعی، دین، حقوق زنان، حقوق بشر و هر چیزی را که فکرش را بکنید.
اینها برخی از عناوین درس‌هایی است که چند هفته بعد از انقلاب از دروس مدارس حذف شدند. می‌توانید فکر کنید که کودکی که با فردوسی، نوروز، فرهنگ مردم و تاریخ پادشاهی ایران بیگانه باشند چه طور بار خواهد آمد!
کودک باهوش، زیبایی ای درخت، سخنان پندآمیز بزرگان، مهرگان، مرد خودساخته، شهر نیکان، یعقوب در نیشابور، خط و خطنویسان نامدار، ناصر خسرو، رستم و اسفندیار، کمال الدین بهزاد، رستم و اشکبوس، فرهنگ مردم، شاهشنشاهی اشکانی، شاهنشاهی ساسانی، احترام به پرچم، سلسله شاهنشاهی، ابو علی سینا، افسانه شاهزاده خوشبخت، نوروز، فردوسی، کودکی سهراب، کسری و دهقان
@Chelsalegi
اینها برخی از عناوین درس‌هایی است که چند هفته بعد از انقلاب از دروس مدارس حذف شدند. می‌توانید فکر کنید که کودکی که با فردوسی، نوروز، فرهنگ مردم و تاریخ پادشاهی ایران بیگانه باشند چه طور بار خواهد آمد!
کودک باهوش، زیبایی ای درخت، سخنان پندآمیز بزرگان، مهرگان، مرد خودساخته، شهر نیکان، یعقوب در نیشابور، خط و خطنویسان نامدار، ناصر خسرو، رستم و اسفندیار، کمال الدین بهزاد، رستم و اشکبوس، فرهنگ مردم، شاهشنشاهی اشکانی، شاهنشاهی ساسانی، احترام به پرچم، سلسله شاهنشاهی، ابو علی سینا، افسانه شاهزاده خوشبخت، نوروز، فردوسی، کودکی سهراب، کسری و دهقان
@Chelsalegi
جمله معروفی هست که میگوید: من عاشق آدمهای اشتباه شدم. من معنی اش را چندان نمی فهمم . اگر منظور عاشق کسانی شدن است که عاشقت نمیشوند که خوب من فکر کنم قهرمان این رشته باشم. اصولا که عاشق نمیشوم و اگر هم هر ده سال یکبار عاشق شوم از بین صد نفری که بر فرض عاشقم باشند من دقیقا عاشق نفرصدویکمی میشوم که هرگز نگاهم هم نمیکند و اصلا برایش مهم نیستم. اما این دلیل نمیشود فکر کنم من اشتباهی عاشق شدم که اصلا معنی ندارد. هرباری که شما به کسی علاقمند شوید ، چیزی ، گرمایی، امیدی، شعفی در دلتان زنده میشود که همان حال را خوش میکند و غبار غم را میبرد و به گمانم عشق همین است دیگر. حالا گیرم معشوق هرگز از حال تو با خبر نشود. تو که حظت را برده ای و زندگیت رنگ گرفته. هرچند برای مدتی کوتاه. عشق اصلا همان است که عقل میگوید نه.. نهیبت میزند که مگر این چه دارد؟ که چرا آن بهترین را انتخاب نمیکنی؟ و دل اما حالش با دیگری خوش است. عشق همان است که دل پیش اوست .. گیرم با هیچ معادله ای هم نخواند
@Chelsalegi
@Chelsalegi
پيری به نظرم چيزی نيست بجز بی‌آيندگی و اگر انسان دچار پيری زودرس میشود، برای اين است كه فردايی نمی‌بيند
@Chelsalegi
@Chelsalegi
یکی از مهارتهای زندگی حرف نزدن است. هیچوقت تاحالا دیده نشده کسی از حرف نزدن مرده باشد. آخرش این است که آنقدر نمیگویی که همه نگفته ها توی سرت جمع میشوند و میروی یک گوشه ای نان و ماستت را میخوری. به فرض هم که چند نفری دیوانه صدایت بزنند. باز از حرف زدن بهتر است. اگر حرف بزنی انگار که با دستهای خودت تشت رسوایی ات را ول داده ای وسط کوچه و خیابان. یا لباسهایت را کنده ای و توی خیابان قدم میزنی و خیال میکنی همه لباس زیبایت را میبینند. اما روزی که بالاخره بچه ای وسط جمعیت با فریاد لخت بودنت را به رخت بکشد تازه میفهمی با حرف زدن زخم هایی میخوری که از صد سال تنهایی و دیوانگی هم بدتر است.
@Chelsalegi
@Chelsalegi
میگه پارسال هیئت "فولان" هر ده شب چلو گوشت می داد ، حاجی نمی دونی چه جور شلوغ می شد ، هیئت "بیسار" هم مرغ میده هرسال ولی آخر سر رفتنی دو پرس هم میده ببری ، کلی عزادار میاد هیئتشون
ما هم امسال با چن نفر حاجی بازار صحبت کردیم ، پوززنی از شب پنجم هرشب باقالی پلو میدیم با گوشت ، امسال خدایی دهنشون سرویسه
شک ندارم این مردم کوته فکر شکم چران ، اگر در سال ۶۱ هجری بودند ، سپاه یزید بسیار شلوغ ترو پر رونق تر از آنچه که شد ، می بود
@Chelsalegi
ما هم امسال با چن نفر حاجی بازار صحبت کردیم ، پوززنی از شب پنجم هرشب باقالی پلو میدیم با گوشت ، امسال خدایی دهنشون سرویسه
شک ندارم این مردم کوته فکر شکم چران ، اگر در سال ۶۱ هجری بودند ، سپاه یزید بسیار شلوغ ترو پر رونق تر از آنچه که شد ، می بود
@Chelsalegi
حقیقت تلخ است و پذیرفتنش تلخ تر!
یک زمانی در ممالک محروسه، استفاده از اینترنت و گوگل ملعون، از مکروهات بود.
فی الحال یک مزقونی ابداع کرده اند موسوم به اپلیکیشن ِ نذری یاب که محل دقیق صدقات و خیرات را روی گوگل مپ عین اهداف نظامی نشان می دهد و یا العجب که نه فقرا و مساکین، بلکه فقط از ما بهتران در آنجا ازدحام می کنند و هر ماشینی که می بینید برخلاف سطح ِ فهم و شعور راننده و سرنشینان، به شدت مدلش بالاست!
حالا تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل....
فلذاست به عموم جماعت تاکید موکد داریم که بدانند از آن مرحله ای که خودشان را در آینه می بینند بسیار پرت تر هستند!
@Chelsalegi
یک زمانی در ممالک محروسه، استفاده از اینترنت و گوگل ملعون، از مکروهات بود.
فی الحال یک مزقونی ابداع کرده اند موسوم به اپلیکیشن ِ نذری یاب که محل دقیق صدقات و خیرات را روی گوگل مپ عین اهداف نظامی نشان می دهد و یا العجب که نه فقرا و مساکین، بلکه فقط از ما بهتران در آنجا ازدحام می کنند و هر ماشینی که می بینید برخلاف سطح ِ فهم و شعور راننده و سرنشینان، به شدت مدلش بالاست!
حالا تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل....
فلذاست به عموم جماعت تاکید موکد داریم که بدانند از آن مرحله ای که خودشان را در آینه می بینند بسیار پرت تر هستند!
@Chelsalegi
دیشب تعزیه بود دیشب صورت ابالفضل و حسین را در ظهر عاشورا دیدم. حسین تعزیه در این سالها لاغرتر و پیرتر شده است.
صدای شمر تعزیه از همه بهتر بود، روضه که می خواند آدم گریه اش می گرفت. چه دلی می برده از لشکر حسین!
حسینِ تعزیه که تشنه شد، آبش دادند. روی صندلی که نشست، شمر آمد و شانه هایش را مالید. امان از دل زینب...
میکروفون شمر قطع و وصل می شود، میکروفون حسین را می دهند دستش!...اینجا تهران
این ور هنوز تیر به دستان عباس نخورده که آن ور تر مردم صف کشیده اند برای شام، یکی آن وسط غر می زند چرا زودتر تمامش نمی کنند؟
یک نفر توی تعزیه هست مثل کارگردانی چیزی، همش با خولی دعوا می کند که چرا دیالوگ اش یادش می رود،
توی صف نذری، همه میل به میل ایستاده بودند، حتی راهی برای رد شدن خون گوسفندی که جلوی هیات سر بریده شده بود، وجود نداشت!
خانم و آقایی که جلوتر از ما ایستاده اند، به نحوه پخش نذری اعتراض دارند. می گویند هر شب می آیند اینجا و هر دفعه از مسیر متفاوتی شام می دهند.
یکی به مسئول هیات می گوید که چرا به آن خانم ده تا غذا دادی. مسئول می گوید: شب تا صبح بیا سیب زمینی پاک کن فردا به تو هم ده تا غذا می دهم. آن یکی می گوید: نه مرسی!
چند تایی تجربه سالهای پیش را هم دارند. می گویند این هیات همیشه دیر غذا می دهد. یک بار ما تا ۴صبح منتظر شام بودیم
ابولفضل روضه می خواند. شمر و لشکریانش هم گریه می کنند.
دو تا از لشکریان یزید از گنده لات های محله اند. والا ما هم انقدری رو سیاه هستیم که باید برویم تعزیه را از سمت آن لشکر نگاه کنیم .
شام عدس پلوست. یکی می گوید ایکاش رفته بودیم هیات کوچه بالایی. قرمه سبزی داشتند.
تعزیه که تمام شد، حسین و ابولفضلِ تعزیه گوشه ای نشستند و با هم ارام و اهسته سخن گفتند. به گمانم اصل تعزیه تازه از اینجا آغاز می شد....
@Chelsalegi
صدای شمر تعزیه از همه بهتر بود، روضه که می خواند آدم گریه اش می گرفت. چه دلی می برده از لشکر حسین!
حسینِ تعزیه که تشنه شد، آبش دادند. روی صندلی که نشست، شمر آمد و شانه هایش را مالید. امان از دل زینب...
میکروفون شمر قطع و وصل می شود، میکروفون حسین را می دهند دستش!...اینجا تهران
این ور هنوز تیر به دستان عباس نخورده که آن ور تر مردم صف کشیده اند برای شام، یکی آن وسط غر می زند چرا زودتر تمامش نمی کنند؟
یک نفر توی تعزیه هست مثل کارگردانی چیزی، همش با خولی دعوا می کند که چرا دیالوگ اش یادش می رود،
توی صف نذری، همه میل به میل ایستاده بودند، حتی راهی برای رد شدن خون گوسفندی که جلوی هیات سر بریده شده بود، وجود نداشت!
خانم و آقایی که جلوتر از ما ایستاده اند، به نحوه پخش نذری اعتراض دارند. می گویند هر شب می آیند اینجا و هر دفعه از مسیر متفاوتی شام می دهند.
یکی به مسئول هیات می گوید که چرا به آن خانم ده تا غذا دادی. مسئول می گوید: شب تا صبح بیا سیب زمینی پاک کن فردا به تو هم ده تا غذا می دهم. آن یکی می گوید: نه مرسی!
چند تایی تجربه سالهای پیش را هم دارند. می گویند این هیات همیشه دیر غذا می دهد. یک بار ما تا ۴صبح منتظر شام بودیم
ابولفضل روضه می خواند. شمر و لشکریانش هم گریه می کنند.
دو تا از لشکریان یزید از گنده لات های محله اند. والا ما هم انقدری رو سیاه هستیم که باید برویم تعزیه را از سمت آن لشکر نگاه کنیم .
شام عدس پلوست. یکی می گوید ایکاش رفته بودیم هیات کوچه بالایی. قرمه سبزی داشتند.
تعزیه که تمام شد، حسین و ابولفضلِ تعزیه گوشه ای نشستند و با هم ارام و اهسته سخن گفتند. به گمانم اصل تعزیه تازه از اینجا آغاز می شد....
@Chelsalegi
معنویت مراسم عزاداری محرم از اون موقعی کمرنگ شد که بلندگو افتاد دست مداح بی سواد اراذل مسلک ؛ سر دسته ی عزادارا شد دوازده تا طبل یاماها ، علم کشی هیئت افتاد دست چارتا بچه خوشگل و گولاخایی که به عشق مخ زدن در و داف میرن زیر علم ، ایستگاه صلواتی ها هم شد فشن شو آقایون و خانوما ، جمله نویسی پشت ماشین ها هم شد جای پوز زنی بچه محل ها
از اون موقع که هیئت ها واسه کری خونی بنر میزنن در و دیوار و اسم مداحاشون رو با فونت سه هزار مینویسن ، فکر می کنن بلندگوهاشون هرچی صدای بیشتری تولید کنه ، سپاه یزید بیشتر در مضیقه قرار می گیره
از اون وقت که بحث آخر شب هیئتی ها ، شده این که فولان هیئت دو هزار تا شام داد ، ما دو هزار و دویست تا دادیم ، از اون موقع که تعداد اونایی که پای دیگ بودن ، بیشتر شد از اونایی که واسه سینه زنی اومده بودن
از اون موقع که بعضی ها ، سعی کردن یه مراسم مذهبی رو تبدیل کنن به یه کارناوال نمایشی
@Chelsalegi
از اون موقع که هیئت ها واسه کری خونی بنر میزنن در و دیوار و اسم مداحاشون رو با فونت سه هزار مینویسن ، فکر می کنن بلندگوهاشون هرچی صدای بیشتری تولید کنه ، سپاه یزید بیشتر در مضیقه قرار می گیره
از اون وقت که بحث آخر شب هیئتی ها ، شده این که فولان هیئت دو هزار تا شام داد ، ما دو هزار و دویست تا دادیم ، از اون موقع که تعداد اونایی که پای دیگ بودن ، بیشتر شد از اونایی که واسه سینه زنی اومده بودن
از اون موقع که بعضی ها ، سعی کردن یه مراسم مذهبی رو تبدیل کنن به یه کارناوال نمایشی
@Chelsalegi
کاش می‌فهمیدیم که دخالت کردن در «شادی» و «عزای» مردم کار زشتی‌ست.
کاش می‌فهمیدیم که «شادی‌های فرمایشی» و «عزاداری‌های سفارشی» به ضد خود تبدیل میشوند.
کاش می‌فهمیدیم که «انسان» ارزشمندتر از «دین» است.
کاش می‌فهمیدیم که «اندیشه» ارزشمندتر از «حکومت» است.
کاش می‌فهمیدیم که «گوش» ارزشمندتر از «دهان» است.
کاش از سرنوشت «ساختارهای بستۀ ایدئولوژیک» درس می‌گرفتیم.
@Chelsalegi
کاش می‌فهمیدیم که «شادی‌های فرمایشی» و «عزاداری‌های سفارشی» به ضد خود تبدیل میشوند.
کاش می‌فهمیدیم که «انسان» ارزشمندتر از «دین» است.
کاش می‌فهمیدیم که «اندیشه» ارزشمندتر از «حکومت» است.
کاش می‌فهمیدیم که «گوش» ارزشمندتر از «دهان» است.
کاش از سرنوشت «ساختارهای بستۀ ایدئولوژیک» درس می‌گرفتیم.
@Chelsalegi
و ما رایت الا جمیلا، نه که درد نیست، دریایی است درد، بی کرانه ای است، سیاه و ظلمانی است، اما زیبا بین، زلف خم اندر خم جانان می بیند سیاهی را، و هرچه درد بی کرانه تر باشد، هرچه بیشتر چشم می دواند باز جز زیبایی نمی بیند،
@Chelsalegi
@Chelsalegi
سیمون دوبوار میگوید یکی از دلایل مهم وجود عقده‌ی حقارت در زنان، این است که آنان به طور سنّتی، در جنگ شرکت نمی‌کنند: "در عالم بشریت، نه آن جنسی که جان می‌دهد، بلکه آن جنسی که جان می‌ستاند، برتر پنداشته‌می‌شود".
@Chelsalegi
@Chelsalegi
من که خدا خدا می کنم، خدایی وجود داشته باشه و برم اون دنیا یقه شو بگیرم و بگم: قادر مطلق! شما دقیقا اون بالا چیکارمیکردی وقتی اینهمه آدم این پایین توی هزار تا جنگی که یکی دیگه راه می انداخت تیکه پاره میشدن؟... توی گرسنگی و نکبت و فقر میمردن؟... اون موقع شما دقیقاً کجا بودی و جنابتان مشخصا چه جور قادر مطلقی هستی؟
@Chelsalegi
@Chelsalegi
اما گریه‌های یک سکولار از رنج‌های خودش، دلتنگی‌هایش، و رنج‌های دیگران در شام غریبان و همنوا با صدای نوحه، شکوهی ویژه دارد
@Chelsalegi
@Chelsalegi
تقریبا نود درصد مندرجات تلگرامی، مطالبی ست که جماعت همینطوری کشکی و پشمی کتابت می کنند که مبادا ظنّ بر لال بودن شان برود!
خودمان هم از همه بدتر!
@Chelsalegi
خودمان هم از همه بدتر!
@Chelsalegi
براي اينكه موضوع دغدغه هاو بهره هوشي يك ملتي رو بفهميد كتاب نخونيد. بريد تو تلگرام ببينيد با چه تيترهايي ميشه گولشون زد
كليپ پر بازديد از زايمان طبيعي يك دختر تهراني ! كليپ لو رفته از امپول زدن به دخترهاي بالاي شهر! در اين كليپ به اذن خدا زمين دهان باز ميكند وعروسي اسراييلي كه در ماه محرم برگزار شده بوده به عزا تبديل ميشود .طاقت نداري نبين !سوتي بيشرمانه در شب عروسي باز شدن بند سوتين عروس كه منجر شد قاضي به اوحكم شلاق داده وداماد او را سه طلاقه كند!پروفايل محرم ! كليپي از يك معجزه :به سخن امدن جنازه پس از تجاوز مرده شور به او! شخصا اعتراف ميكنم مورد اخر رو وسوسه شدم وكليپ رو باز كردم .صرفا كنجكاو بودم مكالمه ميت ومرده شور رو بشنوم . به نظرتون كدوم سناريو رخ داده ؟ميت چه برخوردي داشته؟داد زده وگفته اينده امو خراب كردي !بايد خودت منو بگيري؟يا گفته عجب سردخونه باحالي ! ننه ميشه منو ديرتر دفن كنين؟
@Chelsalegi
كليپ پر بازديد از زايمان طبيعي يك دختر تهراني ! كليپ لو رفته از امپول زدن به دخترهاي بالاي شهر! در اين كليپ به اذن خدا زمين دهان باز ميكند وعروسي اسراييلي كه در ماه محرم برگزار شده بوده به عزا تبديل ميشود .طاقت نداري نبين !سوتي بيشرمانه در شب عروسي باز شدن بند سوتين عروس كه منجر شد قاضي به اوحكم شلاق داده وداماد او را سه طلاقه كند!پروفايل محرم ! كليپي از يك معجزه :به سخن امدن جنازه پس از تجاوز مرده شور به او! شخصا اعتراف ميكنم مورد اخر رو وسوسه شدم وكليپ رو باز كردم .صرفا كنجكاو بودم مكالمه ميت ومرده شور رو بشنوم . به نظرتون كدوم سناريو رخ داده ؟ميت چه برخوردي داشته؟داد زده وگفته اينده امو خراب كردي !بايد خودت منو بگيري؟يا گفته عجب سردخونه باحالي ! ننه ميشه منو ديرتر دفن كنين؟
@Chelsalegi