چهل سالگی

‍ زندگیه بچه های دهه پنجاه و شصت را فقط اوضاع و بستر تاریخی دوران بچگیشون ، موقعیت ژئوپلتیک کشور ، روح فلسفه و ایدئولوژی حاکم بر جامعه و چیدمان قدرت در سیاست بین الملل گند مال نکرد
بچه های دهه پنجاه و شصت ، کتک تیپ و ظاهرشون رو هم کم نخوردن.
بچه های دوره های بعد تر ایران ظاهری زیبا و دوست داشتنی دارند که ناخودآگاه محبت هر بیننده ای را جلب میکنه و آدم با بچه های این دوره زمونه که حرف میزنه احساس میکنه که با یه آدم باکلاس و باسواد داره صحبت میکنه و نگاه هاشون اونقدر نافذ و عاقلانه است که هوش و فراست از پشت چشمهاشون برق میزنه و اگر کمی مواظب حرفهات نباشی ، بطور خیلی موثر میتونن اون نگاهها را به نگاه عاقل اندر سفیه تغییر بدن و حالیت کنن که داری چرت میگی .
زمان ما اینجوری نبود و بچه های دهه پنجاه و شصت عملا مشنگ مفروض میشدند و تیپ و استایل بچه های اون دوره طوری بود که انصافا هر برداشت دیگری تقریبا ناممکن بود .
مربیان و معلمان و اولیاء تربیتی و تمام کسانیکه تو اون دوره وظیفه پرورش این نسل را بعهده گرفته بودند ، موجودی هشلهف و از لحاظ ظاهر ، اند بی نمکی رو تحویل میگرفتند که صرف نگاه کردن بهش اعصابشون رو خورد میکرد پسر بچه ها ی مدرسه رو، با سرهای ماشین شده با نمره صفر ، که گوشهای بیرون زده از کادرشون را بزرگتر از حد طبیعی جلوه میداد به اقتضای سنشون دماغ های باد کرده ای داشتند که معمولا نوکش با آستین های زبرقرمز شده بود . روی سر های بی مویشان اغلب جای چند تا شکستگی و خراش قدیمی خودنمایی میکرد و وقتی بلوز یقه اسکیشون را زیر شلوار لوله تفنگی پاچه گشاد میزاشتن که با بستن کمربند هزار تا چین میخورد و از روش یک کت چهار خونه تن میکردن ویک جفت کفش کتانی چمنی با میخهای درشت هم می پوشیدند اونقدر اسکل به نظر می اومدند که واسه هر معلمی واقعا سخت میشد مقاومت کردن در برابر لذت زدن پس گردنی به یک همچین موجودی... اون موقع ها هر معلمی به راحتی میتونست هر چیزی را بعنوان علم و دانش تحویل این نسل بده .
ظاهر و استایل ما تو اون سالها ، بطور غیر مستقیم و با تاثیری که در اولیاء آموزشی میزاشت ، تو ساختن افکار و شخصیت ما نقش بدی را ایفا کرد .اونقدر اوشکول به نظر شون میومدیم که معلم پرورشی با طیب خاطر از نفهمیمون ، کمونیست را اینجور واسمون تعریف کنه : کمو یعنی خدا ، نیست یعنی نیست ، کمونیست یعنی خدا نیست .، سر صف تودعای صبحگاهی، پیروزی جبهه پولیساریوی ملحد را از خدای متعال بخواهیم و تمام دنیا را بی خدایان کافری بدانیم که جای همشون تو جهنمه .هنر و موسیقی را غنا و گناه و هر فلسفه ای به جز فلسفه ملاصدرا و غزالی را کفر بدانیم .
ظاهر ما باعث شده بود که نظام آموزشی فکر کنه اونقدر گاگولیم که هر چیزی را که او به ما بگوید قبول خواهیم کرد . این بود که یک عمر فقط به گوشمان خواندند که غرب یعنی امپریالسیم و استثمارو و هی تلقین کردند بهمون که هگل و مارکس و هایدگر و نیچه یعنی عدالت و خود .و انتظار داشتند بشیم یه چیزی که فقط میگه چشم .
درسته که ظاهرمن یه عمر ضایع به نظر میومد و اسکل نشونم میداد وکم و بیش اسکل هم بودم ولی من و خیلی از همدوره ای های من ، آموزه های مدرسه و صداوسیما علیرغم تلاشهای زیادشون تو کتمون نرفت .
ما بالاخره خودمون مستقلا خوندیم و فکر کردیم و تغییر کردیم وفهمیدیم که لیبرالیسم نه تنها فحش نیست بلکه بهترین نظام ممکن واسه زندگی بشره و اونهم فقط به یک دلیل و آن اینکه لیبرالیسم تنها نظامیه که بزرگ شدن بچه هارو به رسمیت میشناسه و تنها نظامیه که اجازه میده پس از پی بردن به اشتباه راه جدیدی رو بیازمایی و بر خلاف سایر نظامهای دیگر ، هر اتفاقی را طوری تفسیر نمیکنه که با فلسفه فیلسوفاش جور دربیاد بلکه فلسفه ای را قبول میکنه که بتونه دلیل اتفاقات را بطور قانع کننده تبیین کنه .
@chelsalegi

15.3K views17:35