چهل سالگی
12K subscribers
261 photos
76 videos
573 links
@Alirezamousavi22 ادمین
Instagram @chelsalegi

‌‌‎چهل سالگی اعطای عصای تعقل و تفکر از سوی خداوند
Download Telegram
سال ١٣٠٧هجري قمري،دلاورخان بلوچ به دستور فرمانفرما حاكم وقت كرمان در زندان به زنجير كشيده شده است.پسر هشت ساله هم با پدر مغلول است آن هم به يك زنجير كه خناق در زندان فراگير ميشود.دلاور خان بلوچ ،ملا صالح را واسطه شفاعت ميكند روا مداريد كه پسر به گناه پدر زجر كش شود،اجازه بدهيد طبيبي بچه را معاينه كند.
پاسخ منفي است وبيماري بيشتر از قبل راه نفس كودك را ميبندد.
اين بار كس ديگري افضل الملك واسطه ميشود دلاور خان پانصد تومان تقديم ميدارد كه لااقل غل وزنجير از طفل برداريد تا راحت جان دهد.
پاسخ ميايد كه "فرمانرواي كل كرمان انقدر دارد ،كه چشم بر پانصد تومان تقديمي تو ببندد.يك ياغي زاده كمتر .به درك."
كودك مغلول با زجر و بدور از يك قطره دوا و يك دست نوازش پيش چشم پدر جان ميدهد.
سه ماه بعد فرمانفرما سياهپوش فرزند برومندي است كه با وجود بهترين اطبا فرنگي از خناق جان داده است.فرمانفرماي مستاصل براي شفاي پسر ديگرش اميرزاده-پانصد گوسفند نذر ميكند اما پسر درميگذرد.فرمانفرما مويه كنان به افضل الملك ميگويد خدايي نيست ،شنوايي نيست ،ضجه هاي من پيرمرد به كنار ،اگر خدايي بود حد اقل به خاطر پانصد عائله گرسنه اي كه با نذر من سير ميشدند، پسرم را به من ميبخشيد.افضل الملك جواب ميدهد
"فرمانرواي كل عالم آنقدر دارد كه پانصد گوسفند تقديمي حضرت والا به چشمش نيايد"
...ميدانم كه اينطور نيست كه هر ظلمي در تاريخ جواب داده شده باشد...ميدانم كه بسيارند كسانيكه ظلم كردند و به خوشي وكمال عمر كردند ونه خوره گرفتند ونه تكه تكه شدند...ميدانم كه اين داستانها تنها مرهمي است بر آتش دل كسانيكه دستشان از تظلم كوتاه است ،اما بسيار دوست داشتم كه اين بخش از قصه ايران زمين را بشنوید
@chelsalegi
ساده لوح به همه اعتماد می کند. ساده لوح به دلش بد راه نمی دهد. ساده لوح دوست دارد فکر کند نیت همه آدم ها خوب است. ساده لوح همه را باور می کند. ساده لوح بدیهای آدم ها را می بخشد. ساده لوح اتفاقات بد را زود فراموش می کند. ساده لوح راحت پول قرض می دهد. ساده لوح سفره دلش را همه جا پهن می کند. ساده لوح از حقش می گذرد. ساده لوح زود گریه می کند، زود گریه اش بند می آید. ساده لوح دوست داشتنی و قابل اعتماد است. ساده لوح دل صاف و ساده ای دارد.
ساده لوح قدر لوح دلش را می داند پس ساده و پاک نگهش می دارد. ساده لوح دل آلوده ای ندارد.
ساده لوح ایرادی ندارد، بقیه ما ایراد داریم.
امیرعلی بنی اسدی
@chelsalegi
انسان نباید روح خود را دو دستی تقدیم کسی کند که قصد ندارد روحش را تقدیم کند. کسی که هدیه نمی‌دهد قدر هدیه را نمی‌داند
اوريانا فالاچى
@chelsalegi
ما بچه های نسل انقلاب و جنگ امکانات تفریحی زیادی نداشتیم.تفریح شاد خیلی از رفقای ما با یه تکه چوب دنبال لاستیک دویدن توی کوچه بود!خیلی وقتها هم که دلمون هوس ساعت میکرد ،مچ دستمون رو محکم گاز میگرفتیم که جای ساعت روش بیفته! کلی هم ازین ابتکار و نو آوری ذوق میکردیم! تیله بازی و کاشی بازی هم بود البته که من تخصص زیادی توشون نداشتم.خیلی وقتها هم عکسهای کوچک فوتبالیستا یا بازیگرا رو جمع میکردیم که این یکی توی تخصص من بود.البته فوتبالیستا که عمدتا خارجی بودن رو زیاد نمیشناختم ولی برای جا نموندن ازقافله و اینکه نگن حالیش نیست ،عکس اونا رو هم جمع میکردم و اینطور نشون میدادم که همه شونو میشناسم! پشت جلد کتابای درسی مون رو هم سوراخ میکردیم و شکل دو تا دروازه پشتشون میکشیدیم! بعد ته خودکار بیک رو مینداختیم زیر جلد و نوبتی با انگشت شوت میکردیم و به هم گل میزدیم! این پلی استیشن ما بود! چند روز پیش یکی از دوستان که پسر بچه ی تخس شش ساله ای داره،تبلت مارک داری خریده بود.بهش گفتم مبارک باشه!گفت برای بچه م خریدم! گفتم خودت نداری،اونوقت برای بچه خریدی؟بچه ت هنوز تنهایی نمیتونه بره دستشویی ،تبلت میخواد چکار؟ گفت خبر نداری! الان همه ی بچه ها موبایل و تبلت و لب تاب دارن! نمیدونم چی شد که اوضاع ما به اینجا کشید! فکر میکنم بچه های نسل جنگ و انقلاب وقتی خودشون پدر و مادر شدن،دلشون میخواسته یه جوری همه ی چیزایی که در بچگی نداشتن رو برای بچه هاشون فراهم کنند.ما واقعا آدم های بدشانسی بودیم.اگه یکی دو نسل جلوتر یا یکی دو نسل عقب تر به دنیا میومدیم ،خیلی چیزها حل بود ولی متاسفانه اینطور نشد
شاید برای خیلی از دوستانی که در آن سالها نبودن و این متن رو میخونن،این حرفها عجیب یا خنده دار به نظر برسه.ایرادی هم نداره.همیشه همینطور بوده.تراژدی یک نسل کمدی نسل های بعدی به حساب می آد...
@chelsalegi
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
رویایی برای ایران دارم. این که روزی بشود شاهد کشوری باشم آباد، با اقتصادی شتابان رو به رشد، تورم کم، فضای شکوفای فرهنگی و اجتماعی، آزادی‌ فعالیت برای احزاب و گروه‌ها، کشوری بدون زندانی سیاسی.
و من این رویا را بدون خون، بدون جنگ، بدون سیاهپوش شدن مادران این ملک می‌خواهم و برای رسیدن به این رویا جز آهسته و پیوسته پیش رفتن، راهی نمی‌شناسم
@chelsalegi
‍ شما شاید یادتون نیاد اونوقتا توی فیلم های سینمایی خدای صحنه‌های سکسی اونجاش بود که دختره لباس‌هاشو توی یک اتاق دیگه پوشیده بود فقط یک زیپ دراز که پشت لباسش بود دستش نرسیده بود ببنده. بعد میومد توی اتاق جلوی دوربین روبروی آینه‌ی میز آرایش و پشت به دوربین می‌ایستاد و با عشوه به آرتیسته که معمولاً هم در حال سیگار کشیدن بود می‌گفت زیپشو ببنده.
شما شاید یادتون نیاد اونوقتا توی فیلمهای هالیوودی و بالیوودی، دختره و آرتیسته که تازه عروسی کرده بودند یا به قول هندیا «شادی کرتاهه»، صبح که آرتیسته می‌خواست از خونه بزنه بیرون، دختره رو که دم در ماچ می‌کرد، اِندِ قلمبه شدن عشق و عاشقی این بود که دختره گره کراوات آرتیسته رو میزون می‌کرد و کیف جیمزباندیشو میداد دستش.
شایدم یادتون باشه اونوقتا توی این سریال‌ها رسم خانواده‌های خوشبخت اینجوری بود که دور و بر هشت صبح آرتیسته با کت شلوار و کراوات و ژیگول پیگول میومد تو آشپزخونه یه ماچ از زنش می‌گرفت و روزنامه رو برمی‌داشت می‌نشست سر میز صبحانه، دختره براش قهوه و آب پرتقال با نون تُست می‌آورد.
شاید بعضی‌هاتون یادتون مونده باشه اونوقتا توی فیلم فارسی آرتیسته با دختره سوار یه ماشین بودند که چهار پنش تا لات و لوت سوت بلبلی می‌زدند، آرتیسته می‌زد رو ترمز، می‌پرید یقه‌شونو می‌گرفت تک نفره چهارتاشونو به هم می‌پیچوند. فقط یه ذره از دماغش خون میومد که دختره با دستای لطیفش اون خونو پاک می‌کرد و انگشتشو می‌ذاشت رولبش… مام که ساده و رمانتیک و خیال‌پروز و گاگول…
تو همین عوالم غوطه خوردیم و بزرگ شدیم و خیر سرمون مرد شدیم. کمی صبر کنید بالاخره این رسوب زنگ‌زده زمان می‌خواد حل شه. حوصله می‌خواد لامصب.
@chelsalegi
مجله انجمن پزشکی بریتانیا نوشته است تعداد فست‌فودها در مناطق محروم بریتانیا پنج برابر مناطق ثروتمند است. فست‌فودها نماد فقر و محرومیت در مناطق شهری اند. چرخه بیماری اینگونه است: محرومیت بیشتر، امکانات تفریحی کمتر، فست‌فود بیشتر، چاقی و بیماری بیشتر، سلامت و امیدبه زندگی کمتر.
بنظر می‌رسد عادات غذایی در کشورهای مختلف،متفاوت باشد.مثلا در ایران درصد بالایی از افراد واقعا به فست فود علاقه دارند و از آن لذت میبرند لذا مناطق فقیر و غنی به وفور یافت میشود!شرق دور،اروپا و آمریکا اغلب بخاطر پول و تایم کم آنرا انتخاب میکنند لذا در مناطق کارگری و فقیرنشین بیشتره
@chelsalegi
‍ در زمانه ایکه جنون رمانتیک و انقلابی گری و شور و هیجان همه جای ایران زمین را فرا گرفته و سکه رایج زمانه بود ، مهدی بازرگان وسیع بود و تنها، سر به زیر و سخت . هیچگاه با تندروی از در آشتی در نیامد و از جاده اعتدال خارج نشد و در عین حال از اصول سیاسی خویش عدول نکرد. کاش صدای بازرگان و همفکران او در روزهای آغازین انقلاب شنیده می شد، کاش مشی دموکراتیک او بر صدر می نشست و قدر می دید، کاش نیروهای چپ سیاسی اعم از مذهبی و غیر مذهبی سخنان حکیمانه و سنجیده او را به سمع قبول می شنیدند و می پذیرفتند، کاش پس از تسخیر سفارت امریکا مجبور با استعفا نمی شد ....
سالهاست مفتون این شخصیت کم نظیر سیاسی دینی فرهنگی ایران معاصر هستم.
بازرگان نمادی است از انسان ِدیندار دموکراتی که نه شرمنده از دینداری خود بود و نه در اتخاذ مشی دموکراتیک ذره ای تردید به خود راه می داد. انسان شریفی که هیچگاه پرنسیب های اخلاقی خود را زیر پا ننهاد و میراثی ماندگار از خویش بر جای گذاشت. روحش شاد
سروش دباغ
@Chelsalegi
زنی است با همه امتیازهای مقبول. زیباست و تحصیل‌کرده و امکانات خودساخته خوبی هم دارد. اما تا کنون نتوانسته رابطه پایداری با کسی داشته باشد. دلیلش شاید کمال‌گرایی منحصربفرد باشد در انتخاب دوست یا همسر و یا پارتنر.
با این‌ حال در گوشه‌ای از کوچه پس کوچه‌های زندگی درست در جایی که هیچ نمی‌توان انتظار داشت، مردی مقابلش می‌ایستد که در عین شباهت به همه مردها، یک فرق عمده‌ای با همه شان دارد. اگر مردهای دیگر اول او را انتخاب کرده بودند، حالا این اوست که او را انتخاب می‌کند.
او تصویر برخوردهایش با انتخاب کنندگانش را در ذهن مرور می‌کند. به بعضی‌ها هیچ محلی نگذاشته، بعضی‌ها را در حد یک سلام و احوالپرسی متعارف از سر باز کرده، با بعضی ها معاشرت مدت دار داشته و با بعضی‌ها به رغم امید داشتن به آینده‌ای درخشان، شکست را تجربه کرده است.
حالا در برزخی گرفتار شده که می‌تواند با هر کدام از گزینه‌هایی که عنوان شد و رفتار کرده‌است، با او رفتار شود. او به این نکته فکر نمی‌کرد که شاید خودش بخواهد پیشنهاد دوستی بدهد. پیشنهادی که برخاسته از دلایلی است که برای خودش کاملا موجه است، اما ضرورتی ندارد که برای طرف مقابل هم موجه باشد.
او به این نکته فکر می‌کند که شاید دیگرانی هم که به او مراجعه می‌کردند دلایل خاض خود را داشتند که برای او موجه نبود. ولی او زن است. غرور و جایگاهش چنین اجازه‌ای به او نمی‌دهد که برای شنیدن نه ریسک کند.
او همیشه این فرصت را داشته که انتخاب شود و مطمئنا از میان انتخاب‌کنندگانش کسانی خواهند بود که با معیارهای او سازگار باشند.
ولی او این مرد را که مقابلش ایستاده دوست دارد و انتخابش کرده است.
او در این برزخ همچنان خواهد ماند تا روزی که…
@chelsalegi
مولوی عزیز در مثنوی شریف، تمثیل زیبایی داره که روزی «دیوی» خود را شبیه «سلیمان» کرد و انگشتری او را بدست آورد و بر مسند او نشست.
دیو گر خود را سلیمان نام کرد
ملک برد و مملکت را رام کرد
ولی به تدریج مردم فهمیدند که این سلیمان با سلیمان خودشان تفاوت بسیار دارد.
خلق گفتند این سلیمان بی‌صفاست
از سلیمان تا سلیمان فرقهاست
در واقع مولوی نتیجه می گیرد که اگرچه می توان همه ی مردم را برای مدتی گول زد، اگر چه می توان برخی از مردم را برای همه ی عمر اغفال کرد، ولی نمی توان همه ی مردم را برای همیشه فریفت.
هیچ سحر و هیچ تلبیس و دغل
می‌نبندد پرده بر اهل دول
اهل نظر مثنوی را «قرآن تالی» می نامند. من چنین نمی اندیشم. ولی مثنوی دریای معرفت است.
@chelsalegi
ملت تو این تعطیلیا بندوبساط و بار می‌زنن می‌رن شمال. ولی خودشون نمی‌دونن که درواقع نمی‌رن شمال و این یه توهم غمگینه که می‌رن شمال. چون از دو روز سه روزشو تو ترافیک جاده‌ چالوس می‌مونن و می‌زنن کنار و بنزین تموم کرده می‌گیرن تو جاده می‌خوابن و بعد برمی‌گردن تهران تا دفعه‌ی بعد که دوباره تعطیلی بشه اون ماشینو آتیش کنن و نرن شمال و حماسه‌ی حضور رو بار دیگر در جاده‌ی چالوس به جهانیان نشون بدن
@Chelsalegi
توی گوگل مینویسم زن دوم و با انبوهی از سایت ها و وبلاگ هایی روبرو میشم که تعداد زیادشون منو به تعجب وامیداره . تازه اینها کسانی هستند که با شجاعت بر سردر وبلاگشون اعلام کردند که زن دوم هستند . و تازه تر اینکه همه این آدمها ، به اینترنت و فضای مجازی دسترسی دارند و علی الظاهر جزو قشر تحصیل کرده و آگاه اجتماعند . شروع می کنم به خواندن سرگذشت تعدادی از این زنان ، چیزی که عجیبه اینه که اکثر اونها با علم به متاهل بودن مرد، به چنین ازدواج هایی تن دادند و متاسفانه تنهایی وجه اشتراک همه اونهاست . زنانی که نمیشه با یک کلمه محکوم و قضاوت شون کرد . نکته قابل تاسف این ماجرا سن کم اکثر این زنان است . دخترکانی که سهم شان از ازدواج ، یک مرد نصف و نیمه است . و وقتی تنها در پهنه مجازی این همه زن دوم وجود دارد پس مسلما در کل جامعه اوضاع بسیار اسفبارتر است . به حجم فریب و دروغی که در این اجتماع موج میزند فکر می کنم .
@chelsalegi
سرم پر از گفتنی‌های نگفتنی شده.
مرد متاهلی که داره به زن باردارش خیانت می‌کنه، با این توجیه که زنش رو دوست نداره، براش گرفتنش. همزمان، دقیقا به شکل همزمان، تلاش می‌کنه به دوتا از دوستام نزدیک بشه و دقیقا با جمله‌هایی مشابه و یک روش ثابت بهشون ابراز علاقه کرده، یه خانم تنها و یه خانم متاهل، هردو جواب رد دادن، اما حالا همون آقا رو با زن جوون دیگه‌ای می‌بینم.
وَ من فقط سکوت.
زن متاهلی که از کنار مورچه نر هم بی نصیب نمی‌گذره و به هر مرد و پسر جوون یا پیری که چشمش رو بگیره بند می‌شه حالا با پیدا کردن یه تار مو تو خونش، شوهرش رو رسوای خاص و عام کرده، تار مویی که شوهرش از اصل منکرش می‌شه.
وَ من همچنان سکوت.
دوستی که پنج ساله داره به هر دری می‌زنه برای جدایی از همسرش و حالا که بالاخره دادگاه حکم عدم سازش داده و وقت محضر هم مشخص شده، تست بارداریش مثبت شده و پدر بچه هم مردی غیر از شوهرشه، داره در به در ناصرخسرو رو دنبال داروی سقط بالا پایین می‌کنه و مطب پزشکان زنان رو.
وَ من باز هم سکوت.
مردی که در اوج استیصال تماس می‌گیره باهام که ازم کمک بخواد، تا شاید بتونم بگم چه کنه تا همسرش که دوستمه ازش جدا نشه و من نمی‌دونم چطور بهش بگم به خواست آقای همسر مدتیه از این دوست فاصله گرفتم چون از طرفش به ایشون پیشنهاد دوستی شده بوده. باید می‌گفتم آقا همسرتون به همسر من پیشنهاد دوستی داده و من نمی‌تونم به شما کمکی کنم؟! نگفتم.
تنها سکوت.
و این میون زن شصت هفتاد ساله‌ همسایه که نخ و سوزن توی دست، توی کوچه ایستاده و جلوی منو می‌گیره و می‌خواد سوزنش رو براش نخ کنم. بهش که نگاه می‌کنم توجهم جلب می‌شه به پشت سرش و پیرمردی که عصا به دست توی چهارچوب در پیرهن به دست زن رو نگاه می‌کنه. پیرزن رد نگاهم رو می‌زنه و می‌گه می‌خواد دکمه پیرهن شوهرش رو بدوزه و نیم ساعته نتونسته سوزنش رو نخ کنه، نگاه مرد پر از حمایت و مراقبه و نگاه زن پر از احساس وظیفه. و من اینبار پر از حسرت.
زهرا فراهانی
@chelsalegi
یک جا در مثنوی و در داستان موسی و شبان، همان موقع که شبان در نهایت تردید نسبت به خودش سر به بیابان گذاشته، موسی خطاب به او می‌گوید همین که جهانی از تو در امان است یعنی که کفر تو از جنس ایمان است.
اینها که محصول ایمانشان، نا امنی، اضطراب و رنج دیگران است، اینها ایمان ندارند، متعصب و نادانند.
ایمانی که امنیت نیاورد ایمان نیست.
امیرعلی بنی اسدی
@chelsalegi
من رضا پهلوی رو آدم بی برنامه و ضعیفی می دونم که لیاقت رهبری هیچی رو نداره! ولی وقتی می بینیم بعد از چهل سال، اخیرا چندتایی هوادار پیدا کرده، و درست در همون لحظه اصلاح طلبان دارن هوادارانشون رو از دست میدن، وقتی می بینم ما طرفداران اصلاحات به جای اینکه به دلایل دلسردی مردم از اصلاحات بپردازیم، چوب برداشته ایم و به جون رضا پهلوی افتاده ایم، یعنی خیال نداریم حالا حالاها به علت اصلی بپردازیم و هنوز در مرحله انکار هستیم!
دوست خوبم. مشکل از دست رفتن هواداران اصلاحات، رضا پهلوی و بودجه های عربی تلویزیون های رنگ و وارنگ نیست! مشکل تصمیمات اشتباه خود اصلاح طلبانه! مشکل تو دهنی نزدن به ژن های خوبه. مشکل دفاع از بند تمون های شُله! مشکل تکرارهای غلطه!
علیرضا بانک
@chelsalegi
‍ امروز از دوستی شنیدم که قبر را در حیاط یکی از امامزاده های تهران، هفتصد میلیون تومان فروخته میشود و این به دلیل تقاضای بالای دفن در اینگونه مکانها ست. "تفرعن" را معمولن به معنای خودپرستی و تکبر آشکار به کار می برند، زیرا عده ای از فراعنه خود را پروردگار مردم می نامیدند. اگر بخواهیم اعمال و عقاید "فرعون مانند" را ببینیم، این سرمایه گذاری بزرگ برای قبر، پیش از مردن نیز، شاید بی ارتباط به این واژه نباشد. "مصریان گورها را به قصد جاودانگی می ساختند. آنها معتقد بودند هرکسی باید مقدمات و وسایل لازم برای دوره ی پس از زندگی این جهانی را فراهم آورد. به همین دلیل مقابر خود را به صورت نسخه ی المثنای تاریکی گرفته ای از محیط زندگی روزانه شان برای لذت بردن روحشان مجهز می کردند. در اینجا مرز روشن بین زندگی و مرگ به طرز غریبی محو می شود و شاید همین، انگیزه ی اصلی در ورای همه ی این تدارک برای زندگی پس از مرگ بوده باشد. این مقابر به یک معنی، نوعی بیمه عمر و سرمایه گذاری برای آرامش بوده است." جالب است که باستان شناسان نشانه هایی آشکار یافته اند که تفاوت طبقات و عناوین اجتماعی مردگان از روی قبرهای پیش از مرگ ساخته شده، تزئیناتشان و مجسمه های روی آنها قابل تشخیص است.
تقاضای بالا برای خرید قبرهایی این چنین، شاید همین تعبیر را به ذهن متبادر کند: "محو مرز روشن بین زندگی و مرگ". شاید برای افرادی که تقاضای چنین قبرهایی دارند، یکسان بودن قیمت محل دفنشان با کسانی که قیمت محل زندگیشان با آنها یکسان نبوده، قابل قبول نیست و با پیش خرید چنین قبرهایی آن مرز روشنی که در وَرایَش، شاید خبری از مناسباتِ این جهانی نباشد، را قابل محو می دانند و خواهان ادامه ی این مناسبات در سینه ی خاکند، با نامی حک شده از مالک بر روی سنگ.
@chelsalegi
‍ یادمه بچه که بودم مراسم مذهبى یه شان و مرتبه بالایى داشت، اصلاً حال دلت توى این روزها متفاوت بود با هر زمان دیگه‌اى، خدا و پیغمبر و امام هم که همیشه توى گوش ما گفته بودن از بزرگیشون و پاک و معصومیتشون. من خودم هر بار تو زمان کودکى و نوجوانى دروغى مى‌گفتم و طرف رو به‌ روم بهم مى‌گفت قسم بخور، بگو به خدا فلان کار رو کردم یا نکردم باعث می‌شد دروغم برملا بشه و نتونم به دروغ قسم بخورم. مذهب بود، نه سفت و سخت، و نه شل و ول، مابین این دو و حداقل توى اطرافیان من و کسانى که دور و نزدیک مى‌شناختم توى همین مسیر حرکت مى‌کردند. سال‌ها گذشته از اون زمان و همه چى دگرگون شده.
از یه نقطه، دین و سیاست و اخلاقیات با هم قاطى شد، انگار همه رو با هم ریختن تو یه گردونه و هم زدند و ریختن جلوى ما، و این بزرگترین اشتباه ممکن بود. وقتى که آدم‌هاى مذهبى خشک، دین رو تبدیل به یک چماق مى‌کنند، تبدیل به مانع و ریسمان مى‌کنند و همه چى رو به سخره مى‌گیرند، عوض اینکه بیشتر و بیشتر به سمتشون قدم بردارى، عقب‌تر مى‌رى، یه احساس لجبازى درونت حس مى‌کنى و دوست دارى شروع به مقابله کنى و در این راه پا روى همه چى می‌ذارى. و بعد تو تبدیل به آدمى می‌شى که نه به دین معتقده و نه اخلاقیات براش مهمه.
کاش زمان بر مى‌گشت به قبل از قاطى کردن سه‌گانه‎ی دین و مذهب، سیاست، و اخلاقیات. کاش هر کدوم پا رو از کفش اون یکى خارج مى‌کردند، اونوقت همه چى سر جاى خودش قرار مى‌گرفت.
@Chelsalegi
سلطان بابک میرزاخان قاجار مدعی جدید تاج و تخت ایران گفته اگر قرار باشد شاهنشاهى به ايران برگردد اين حق ماست كه با كودتا و نيرنگ ساقط شديم. نه حق آنهايى كه با انقلاب از حكومت رفتند ...
تهران جز لاينفك قاجاريه است. وقتى پدر بزرگم آقا محمد خان اونجارو پايتخت خود كرد دهكده اى بيش نبود. همه ى كاخهاى اون شهر از دوران قاجار است . در باب شهرهایی که فتحعلی شاه قاجار به روس ها باخت ایشون میگه طورى ميگن سرزمينهاى شمالى را ما به روسها داديم مثل اينكه پدربزگشان كوروش آنجا را فتح كرده بود. جدم آقا محمد خان فاتح آنجا بود . جدم گرفت، جانشینش پس داد. به شما چه ربطی دارد؟ شاهزاده قلابى را به مناظره دعوت مى كنم. در هر تلويزيونى كه بخواد. اگر یک ساعت توانست دوام بياورد از حق شاهزادگى خود خواهم گذشت .
@Chelsalegi
این استیکرهای تلگرام به جای ما می خندند . به جای ما اشک می ریزند . به جای ما می بوسند . به جای ما ویران می شوند . به جای ما اخم می کنند . به جای ما مراسم آشتی کنان راه می اندازند و به جای ما به رابطه ها ادامه می دهند.
این شکلک ها ، قاتل کلماتند . آنها تمام کلمه ها را کشتند و حالا یک گوشه نشسته اند و به دنیایی که برای خودمان ساخته ایم ، پوزخند می زنند.
قبل از به دنیا آمدن این شکلک ها ، آدمهای مهربانتری بودیم.
@Chelsalegi
درخبرها بودکه طبق گزارش مرکز آمار ایران بیش از سیزده میلیون جوان مجرد ایرانی، از سن مناسب ازدواج عبور کرده‌اند این آمار بیشتر از اینکه ترسناک باشه، دردناکه . جمعیت جوان ایران چیزی حدود چهل میلیون نفر است؛ یعنی از هر پسر و دختر جوان یکی به هر دلیلی بی‌خیال ازدواج شده است.شاید بهتره خیلی عادتها رو عوض کنیم .خانمی از اعضای کانال برام نوشته بود در سالهای دانشگاه دوستی داشتم که اگر می‌ خواستم آدمها را بر حسب اینکه کدام زودتر ازدواج می­‌کنند ردیف کنم، قطعا میذاشتمش ته مهای صف. سین، همیشه در حال ورجه ورجه بود و دایم حرف می­زد، بیشتر به بیرون و‌ خوشگذرانی بود و رفیق‎باز. از هنرهای هفتگانه خانه­‌داری و کدبانوگری هم مطلقا بی­‌بهره بود اما از لودگی و بذله­‌گویی بهره­‌های فراوان داشت و در حیص و بیصی که بنده و دخترهای دیگر سعی می­‌کردیم سنگین و رنگین باشیم و خودمان را به انواع شیوه­‌های جذب پسرهای دانشگاه از صبح زود بیدار شدن و آرایش قبل از ورود به کلاس هشت صبح گرفته تا خوب و کامل جزوه نوشتن و فعالیت در انجمنهای علمی و‌دانشجویی و … مجهز کنیم، دوست سر به هوای ما سعی می­‌کرد چیزی به دنیا بدهکار نباشد . سال آخر دانشگاه بودیم و سرخورده از اینکه فرصت طلایی دانشگاه گذشت و کسی را به تور نینداخته­‌ایم که دیدیم سین مدتی است مقنعه­‌اش را جلو می­کشد، موقع راه رفتن شلنگ تخته نمی­‌اندازد و حرف زدنش به طور محسوسی لفظ قلم شده است. سین عاشق شده بود! سین از وقتی فهمید عاشق شده، یک دو جین از دوستانش را کنار گذاشت، سعی کرد بیشتر تئاتر و فیلمهای هنری حوصله سر بَر ببیند و‌ کتاب درست حسابی بخواند، قدری آشپزی یاد بگیرد و برای درست کردن نیمرو اول روغن را در ماهیتابه بریزد بعد تخم مرغ را. اما اینها همه کارهایی نبود که سین کرد بلکه رفت صاف و پوست کنده به آقای میم گفت که بنده از شما خوشم آمده و فکر می­‌کنم ما باید با هم ازدواج کنیم!!!! فارغ ازجواب آقای میم که همیشه انسان درسخوان شایسته­‌ای بود و داشت خود را برای مدارج تحصیلی بالاتر آماده می­کرد و در همان زمانهایی که خیلی موقرانه پله­‌های کتابخانه را پایین می­‌آمده احتمالا با دیدن سین شلنگ‌­انداز با خود فکر کرده بود چطور ممکن است روزی مردی به سین دل ببندد فهمیدن این خبر برای ما چیزی مثل نقض یکی از قواعد لایتغیر هستی بود. مایی که ذهنمان پر بود از باید و نبایدها و خوب و بدهای کلیشه­‌های جنسیتی. مایی که یاد گرفته بودیم متین باشیم، خانووم باشیم و زن باشیم و مجهز به هنرهای زنانه و بنشینیم به انتظار تا دیده شویم و پسندیده شویم و اگر بخت با ما یار باشد بیش از یک نفر پا پیش بگذارد تا احساس خوشبختیمان کامل شود که می­توانیم انتخاب کنیم. دست کم من یکی که اصلا به مخیله‌­ام هم خطور نمی­کرد که دختری اینقدر احمق باشد که غرورش را زیر پا بگذارد و برود به یکی ابراز علاقه کند که معلوم نیست چه بشنود و چه بشود. پیگیری ماجرای سین و آقای میم از این لحاظ حایز توجه بود که بالاخره یک نمونه عینی پیش آمده بود از نقض این قضیه که چرا زنها باید همیشه باید خواستنی باشند اما ژست بی­‌نیازی و وقار بردارند. باید اعتراف کنم که منتظر بودم سین به زودی پشیمان و سرخورده از کاری که کرده، سر عقل بیاید و سر به راه شود؛ نه به خاطر بدخواهی و حسادت بلکه به خاطر اینکه خدشه­‌ای به باورهای رنگ تقدس گرفته‌­ای که در ذهن داشتم وارد نشود: اینکه زنان همیشه مطلوبند نه طالب . اینکه زنی که بخواهد و دنبال خواسته‌اش برود جلف است، خیره‌­سر است و مطلوب نیست. اینکه زنها اگر خواهان باشند ضربه می‌خورند، آسیب می­‌بینند، ضعیفند و اگر نه بشنوند کل هویت زنانه‌­شان زیر سوال می­رود و دیگر ترمیم نمی‌شود. سین نه شنید، کوتاه نیامد، عذر و بهانه شنید، پا پس نکشید. وعده و وعید نسیه شنید، قبول نکرد تا بالاخره «بله» را شنید. سین همیشه با افتخار می­‌گوید من از میم خواستگاری کردم!
بعد از ماجرای سین من بارها زنانی را دیدم که منتظر نماندند دیده شوند بلکه دیدند و قدم اول را برداشتند. اما ورای برداشتن اولین قدم و اقرار به علاقه، در ادامه آن زنانی موفق بودند که اعتماد به نفس و هویتشان در گرو تایید شدن و پذیرفته شدن نبود. آنهایی که نه شنیدن یا پیچ و خم رابطه پتک نشد روی کاخ آرزوهایشان و تلنگر نشد به شیشه عزت نفسشان. آنها که با خودشان، خواستشان و آرزوهایشان شفاف بودند و مسئولیت آنها را پذیرفتند. آنهایی که فکر نکردند اگر پذیرفته نشوند دوست داشتنی و خواستنی نیستند و شکست خوردند و پشت دستشان را داغ کنند که احساساتشان را انکار کنند یا عطایش را به لقایش ببخشند. آنهایی که به خواستن و خواستگار بودن خودشان می­‌بالیدند و مثل سین با لاقیدی شانه بالا می­‌انداختند که اگر هم نشد، نشد لیاقت عشق مرا نداشت… الان سین و آقای میم یازده سال است که با هم زندگی می­‌کنند…
@chelsalegi