در سیاره کوچک ما ، "عقاید" بیش از
طاعون و زلزله موجب بلا شده اند .
@Chelsalegi

در هر اجتماعی که بیشتر قسم خورده شود، آن اجتماع، خراب‌تر و دروغگوترند
والتر اسکات
@Chelsalegi

به نسل سلفی یک گوشی جدید و یک اینترنت پر سرعت که به اشاره ای بتواند تصویر صورت و بدن شان را به جهان مخابره کند به آنها بده ، دیگر تا هفت پشت شان خوشحالند! … حتی با «دوربین» ٬ که اساسا برای این ساخته شده بود ، که آدمیان با آن به «جهان» و دیگر آدمیان بنگرند و «زمان» را به دام اندازند ، این جماعت فقط با آن دوربین به «خودشان» نگاه می کنند ، و جز از خودشان از چیزی عکس نمی گیرند .. و عشق شان هم ، هوا کردن همان عکس‌ها و فیلم ها به صورت «لایو» ، در اینستاگرام است!
هه! .. نسلی در حال «هوا کردن خودش»! به شکل تمام وقت و زنده .. به جای نسلی که موشک هوا می کرد و از آن «یوری گاگارین» و «چارلی چاپلین» و «چه گوارا» بیرون آمد! … اینها آرزوی شان فوقش ، لیدی «گاگا» شدن است یا داشتن باسنی به بزرگی و جذابیت مال «کارداشیان» تا بتوانند همین قدر فالوئر جذب کنند! صد و بیست میلیون نفر در جهان
@chelsalegi

در روستایی٬ قوچعلی با یازده پسرش زندگی میکرد پسران قوچعلی قوی و نیرومند بودند و اهالی روستا هروقت کاری، گرفتاری، مشکلی داشتند میگفتند "قوچعلی و پسراشو خبر کنید". اونا هم میومدن و کمک می کردن ولی موقع جشن و مهمونی که میشد
میگفتن "قوچعلی رو خبر نکنید هم تعدادشون زیاد هست و هم بچه هاش زياد ميخورن حالا ما ایرانیا شديم همون خانواده قوچعلی
موقع انتخابات و راهپیمایی و... میشیم مردم فرهیخته ولی موقع تقسیم پول و اختلاس و شغل و وام و ....
میشیم قوچعلی و پسراش ...
@chelsalegi

یکی از اشکالات جدی فرشگرد و پرچم‌داران امروز براندازی، خالی بودن گروه‌شان از متدینان است. لااقل در میان فرشگرد و پرچم‌داران افراد دین‌ستیزی را می‌شناسم. نمی‌خواهم بگویم دین‌ستیزی در باور به معنای دین‌ستیزی در رفتار است. اما سخن این است که کسانی امروز پرچم براندازی را دست گرفته‌اند و صدای‌شان بیشتر از صدای دیگران به گوش می‌رسد که یا دین‌ستیزند و یا دست‌کم متدین نیستند.
حکومت محمدرضا پهلوی، حکومتی دین‌ستیز نبود و حتی خود را دیندار معرفی می‌کرد. رسانه‌هایش همراه مناسبت‌های مذهبی بودند. محمدرضا و خاندان سلطنت گاه به زیارت می‌رفتند و ... انقلاب سال ۵۷، قیام علیه بی‌دینی نبود. قیام علیه استبداد بود.
جامعهٔ ایران با همه تغییراتش، جامعه‌ای مذهبی است و آیین‌های مذهبی درش پررنگ است. دههٔ اول محرم اگر فرشگردی‌ها و حامیانش را بخوانید، نقد، توهین و نفی سوگواری محرم است. گفتگوهایی تکراری که هر سال می‌آید و می‌رود. کسانی که نگاهشان به مذهب و آیین جاری میان بخش بزرگی از مردم ایران، ضدیت و نفی و ستیز و دست‌کم نپذیرفتن است؛ چگونه می‌خواهند این بخش از مردم را همراه خود کنند؟ در حکومت‌شان چگونه می‌خواهند بعد اجتماعی این باورها و آیین‌ها را بپذیرند؟ در آن حکومت رفتار رسانه‌ها و حتی کتاب‌های درسی با بخش‌های دینی چه خواهد بود؟
این پرسش‌ها، استفهام حقیقی نیست. استدلالی است برای ناممکنی پیروزی براندازان امروز. براندازی تا همراه ارزش‌های جامعه -چه دینی چه ملی و ...- نشود، پیروز نخواهد شد. براندازی‌ای که مخالف باورها و ارزش‌های رایج در جامعه باشد، بیشتر از آنکه یار جمع کند، دشمن دارد.
اکبر موسوی
@chelsalegi

۲۵ آذر سالروز تولد عبدالکریم سروش بود . او قلباً و عقلاً هر نسبتی با دین داشته باشد، متفکری بوده که مدرسه‌اش فقط دموکرات‌پروری کرده است. برخی از این دموکرات‌ها بی‌دین شده‌اند و اکثرشان گویا هنوز دیندارند. اما شاگردانی که از زیر شنل سروش بیرون آمده‌اند، چه بی‌دین چه با دین، آب در آسیاب آزادی و اومانیسم می‌ریزند و همانند استادشان، از دینی حداقلی دفاع می‌کنند که آزار کسش در پی نیست.
@Chelsalegi

‏شکستن اعتماد کسی مثل مچاله کردن یه کاغذه،میتونی سعی کنی صاف و صوفش کنی ولی هرگز مثل اولش نمیشه .
اینقدر الکی به آدمای الکی نزدیک شدیم که دیگه نه جایی واسه آدمای واقعی برامون باقی موند و نه حوصله‌ای براش
@chelsalegi

‍ نسل جوان قبل از انقلاب در ایران از ترانه‌های کت استوینس، خواننده، گیتاریست و ترانه‌سرای بریتانیایی خاطرات زیبای بسیاری دارد. او در اواخر دهه ۱۹۷۰ نام یوسف اسلام را برگزید و مسلمان شد. امریکا چند سال بود که ایشون را توی کشورش راه نمی داد به بهانه هایی مثل تروریسم به گمانم. تا اینکه برای تشییع جنازه محمد علی کلی کوتاه آمدند اجازه دادند وارد امریکا بشه . به نظرم میخوای کت استیونس باشی یا یوسف اسلام ,فرقی نمیکنه,با آهنگ دنیای وحشی همیشه جاودانه خواهی بود! این قسمتی از اون آهنگه
@Chelsalegi

ايرانيان خارج از کشور دو دسته اند . دسته ي اول "ايرانيان شرمنده" هستند که از ايراني بودنشان شرمنده و پشيمانند! و وقتي کسي مي پرسد اهل کجا هستيد؟ نام هر قبرستاني را ممکن است بياورند الا "ايران" را . باهوش ترهاي اين دسته ، در مقابل اين سوال استراتژيک ، يک پاسخ تاکتيکي دارند ، و مي گويند اهل "پرشيا" هستند! .. اينجوري هم دورغ نگفته اند ، هم از خجالت ايراني بودن در آمده اند .
دسته ي دوم ، "ايرانيان مفتخر" هستند . اينها بر خلاف دسته اول ، خيلي هم به ايراني بودن شان افتخار مي کنند و معمولا يک دانه فروهر گنده هم گردنشان است! آنها البته اعتقاد دارند، ساکنان فعلي ايران ، ايراني محسوب نمي شوند!! و احتمالا از قوم يعجوج يا معجوج اند!! .. همچنين عقيده دارند که ايران واقعي ، يک امپراطوري بزرگ و بي همتاست يک چيزي مثل فيلم ارباب حلقه ها!! يک پادشاه داشته به اسم "سيروس" ، که عند مردانگي و انساندوستي بوده و منشور حقوق بشر ، با يک زنجيري وصل بوده به جاسوﺋيچي ارابه اش! ... اينها طوري از ايران حرف ميزنند ، که انگار همه ي مردم دنيا يک مشت احمق دهاتي اند ، و آنان که ايراني هستند ، از "امپراطوري ايران" آمده اند به آن دهات آنها! ... يکي هم نيست بپرسد: خب پدر جان! اگر ايران اينقدر کارش درست است ، پس شما اينجا توي اين دهات چکار مي کني؟ و چرا توي همان امپراطوري ايران نماندي؟!
يک مدل ايراني هم داريم که بي دسته است! ... ايراني اينديويژوآل! ... او دسته و رسته اي ندارد ، چون "يکي يک دانه" است! .. «ايراني اينديويژوال» ، خودش را متعلق به جايي نمي داند. في الواقع فکر مي کند يک جايي از آسمان سوراخ شده و او با «فرديت خاصش» از آن تالاپي افتاده پايين! ... او همه ي آدمها را دون شآن خودش مي داند . ايراني ها را هم که اصلا آدم حساب نمي کند . او "جهان وطن" است و فخر بشريت و آدميت! .... جغرافيا ، در مقابل عظمت "فرديت" او اصلا اهميتي ندارد . تاريخ هم ، يک نقطه ي عطف و فصل دارد ، که آنهم لحظه اي ست ، که ننه اش او را زاييده! ...
رضا نظام دوست
@chelsalegi

در خیابان که راه می روی باید چراغ وجدانت را خاموش کنی و گرنه یک ساعت پیاده روی به اندازه چند سال پیرت می کند، از بس که این شهر فال فروش خردسال دارد.
@Chelsalegi

انگلیسی حرف زدن آیت الله منتظری و نظرش در مورد جوک هایی که میگفتند. گفت به من میگفتند گربه نره...ناراحت هم نمیشدم . خدایش بیامرزاد
@Chelsalegi

‍ معروف است که کشور مصر دو صدای ماندگار و کم‌نظیر به جهان معرفی کرده است. یکی ام‌کلثوم، و دیگری شیخ عبدالباسط عبدالصمد. ویدئوی زیر قسمتی از تلاوت اوست که میلیونها بار روی یوتیوب دیده شده. جایی که عبدالباسط هنگام خواندن پنج آیه‌ی اول سوره‌ی الضحى به گریه می‌افته و به تلاوت ادامه میده.
@chelsalegi

‍ خب یه اتفاقی هم که داره می‌افته اینه که جمهوری آذربایجان داره سعی‌می‌کنه یلدا رو به عنوان یکی از جشن‌های ملیش ثبت‌کنه. همون‌طور که چوگان رو به عنوان ورزش ملیش ثبت جهانی کرد. فقط هم این نیست، ترکیه، تاجیکستان، افغانستان، پاکستان و حتی هند برای ثبت نوروز به عنوان جشن ملیشون اقدام‌کرده‌اند .حتی امارات متحده‌ی عربی آثار هنری ما رو در موزه‌هاش گذاشته و هنر ایران رو به نام خودش کرده. ظرف سفالی نیشابور رو گذاشته می‌گه این هنر ماست. همین امارات متحده‌ی عربی که همین سی سال پیش، یعنی وقتی من بچه بودم، بر و بیابون بود و یه دونه از این ساختمونای سر به فلک کشیده که هیچ، یه شهرک آپارتمانی هم نداشت . چند سال پیش یه عده یزدی رفته‌ان اون‌جا چندتا بادگیر ساخته‌ن حالا مدعی شده سیستم بادگیرهای مشهور ایرانی اختراع ساکنان کشور امارات متحد عربیه!
هندونه‌تون شیرین. خوش باشید دور هم. ولی اینو بدون که وقتی میرعماد رو کشتن، شاه مغول هند پیغام فرستاد که اگر میرعماد رو می‌دادید به ما، هم‌وزنش بهتون طلا می‌دادیم. ما ملت بی‌لیاقتی هستیم که هرچیزی رو که داریم سرسری می‌گیریم و بعد دیگران می‌فهمن رو چه گنجی نشسته‌یم، می‌آن و مال خود می‌کنن و تمام
@chelsalegi

جمهوری آذربایجان حتی غذای دلمه رو هم به عنوان میراث به نام خودش ثبت کرده . اینجور که اینا همه چبو به نام خودشون میکنن فقط شورت مامان‌دوز واسه ما مونده
@Chelsalegi

افسانه می‌گوید آبا و اجداد من عرب‌هایی بوده‌اند که از جور خلیفه‌ی اموی ایل و قبیله‌شان را رها کرده‌اند و به ایران گریخته‌اند و با ایرانی‌ها وصلت پشت وصلت کرده‌اند، آن قدر که دیگر خون عرب در رگ‌هاشان یک به هزار شده. در مسیرشان با کردها، لرها، و مردمان کویری وصلت کرده‌اند و آخر کار پس از یک هجرت آهسته و پیوسته‌ی دوازده قرنه در خراسان بزرگ آرام گرفته‌اند.
اگر افسانه راست بگوید من عرب ام؟ لر ام؟ کرد ام؟ از کدام تبار و عشیره هستم.
راستش هیچ مهم نیست. چیزی که ممد حیات من است تمدن است. تمدن را خواه هم‌خون من ساخته باشد خواه دیگری، من ازش بهره‌مند ام.
من اگر در مدرسه درس خوانده‌ام، مدیون میرزا حسن رشدیه‌ی تبریزی هستم. اگر با علم نو آشنا شده‌ام مدیون امیرکبیر فراهانی هستم. اگر وطن دارم مدیون همت اصفهانی ها و ارموی و تهرونی و همه‌ی آن دیگرانشان هستم. اگر منتی از مشروطه بر سر من است مدیون سواران بختیاری و تفنگچی‌های تبریزی ام. اگر شمال سرسبز هنوز برنج سفره‌من را بی منت می‌دهد مدیون میرزای کوچک ام.
بلوچ، کرد، لر، عرب، ترک، همه در این تمدن شریک اند و من باید قدر یک‌یکشان را بدانم. این‌ها این تمدن را بنا کردند و نگه داشتند و به اینجا رساندند که من امروز این مقدار آسایش را داشته باشم. من اگر قدردان تبریز و اصفهان و شیراز و مشهد و نیشابور و سیستان و هر گوشه‌ی این کشور نباشم احمق ام.
@chelsalegi

‍ آقای «ایکس» با اینکه سواد درست و حسابی نداشت ولی خیلی احساس زرنگی می کرد. از بچگی توی خاک کف بازار غلت خورده بود و به قول خودش انقدر افعی خورده بود که اژدها شده بود. انقدر موفق بود که در زرنگی و پشت هم اندازی کسی رو با خودش برابر نمی دونست و وقتی که فکر می کرد کاری درسته به حرف بنی بشری گوش نمی کرد. هر جا باد بوی منفعت به مشامش می رسوند، «ایکس» هم سر خرشو به همون طرف کج می کرد تا اینکه یه روز این باد از اون طرف مرزها وزید. «ایکس» که دیده و شنیده بود خرید و ساخت و ساز ملک در کانادا خیلی سود آوره و خودش هم خیلی وقت بود که به این نتیجه رسیده بود که بچه هاش در باغ وحشی که امثال خودش درست کردن امنیت ندارن تصمیم گرفت که بخشی از اموالشو همراه با زن و بچه اش ببره به کانادا. بگذریم که چه شد و چه گذشت و به هر صورت آقای «ایکس» و خانواده به سلامتی رسیدن به تورنتو و با ارتباطاتی که از قبل داشتن یک ملک خیلی مامانی و بزرگ رو به صورت نقدی برای خودشن خریدن. چند صباحی گذشت و آقای «ایکس» که همیشه عادت داشت با مهمونی‌های بزرگ ثروت خودشو به رخ دوست و آشنا بکشه متوجه شد که خونه اش جوری ساخته شده که جای پارکینگش کمه و در عوض فضای سبز زیادی داره و تصمیم گرفت که بخشی از این فضا رو پارکینگ کنه. با توجه به اینکه خونه بزرگ بود و در یک محله خلوت اعیان نشین قرار داشت «ایکس» با مشورت با دوستانش چند نفر عمله و بنا رو آورد تا پیش از اینکه شهرداری متوجه بشه این کارو تموم کنن ولی علیرغم انتظار ایشون، شهرداری با گزارش همسایه‌ها فهمید و برای جناب «ایکس» نامه داد که پیش از هر کاری تشریف ببرند شهرداری برای عوارض و غیره. آقای «ایکس» که از این کارهای وقت گیر و پر هزینه قانونی بیزار بود چند هزار دلار نقد گذاشت توی پاکت و با پسرش که انگلیسی بلد بود رفتن شهرداری و با زبان بی زبانی به کارمند مربوطه فهموند که اگه کارشو راه بندازه پولها مال اونه. کارمنده هم قبول کرد و آقای «ایکس» هم از این که فرمول معروف هر آدمی یه قیمتی داره این بار و در کانادا هم جواب داده بود به خودش بسیار می‌بالید. چند روز که گذشت در کمال تعجب ماموران پلیس و شهرداری اومدن و با نصب یک اعلامیه،اجازه ساخت و ساز رو قدغن کردن و آقای «ایکس» رو با خودشون بردن. بعدا معلوم شد که اون کارمند رشوه مربوطه رو به گزارش ارشدش رسونده و پاداش بسیار خوبی هم گرفته چون در غیر اینصورت کار و زندگیشو از دست می داده. اما از اونطرف آقای «ایکس» به دردسر بسیار بزرگی افتاد و با کلی هزینه وکیل و کوفت و زهرمار و جریمه به زور تونست قسر در بره ولی هیچ کدوم از اینها بیشتر از این نسوزوندش وقتی فهمید کل هزینه عوارض شهرداری برای تغییرات خونه اش حتی به هزار دلار هم نمیرسیده و مجوزش هم نهایتا در ۵ روز کاری صادر می شده.
@chelsalegi

‍ من از بچگی عاشق بابانوئل و درخت کریسمس بودم! اصلا کلاسم از بقیه ی بچه ها بالاتر بود! با سفره ی هفت سین ارتباط نمیگرفتم! به این روی قبله! همیشه دوست داشتم توی خونه مون درخت کریسمس باشه.یه بار هم در ایام دانش آموزی ،یک درختچه ی کاج رو از یکی از میدونهای نارمک کندم و خِرکِش کردم تا خونه و گذاشتم وسط پذیرایی! دو دقیقه بعدش هم چهار تا پس گردنی خوردم و جفتمونو از خونه انداختن بیرون ! سنم که بالاتر رفت، با دختر خانمی ارمنی آشنا شدم .نزدیکای کریسمس دل توی دلم نبود.فکر میکردم منو دعوت میکنه به یکی از جشنهاشون،یا لااقل با خودش میبره داخل کلیسا و درخت کریسمس واقعی رو با همه ی اون مراسم های کریسمسی نشونم میده! ولی این کارو نکرد! گفت اون تو راهت نمیدن و اگه بفهمن با یه پسر مسلمون دوستم پوستمو میکنن! خلاصه من هیچ وقت نتونستم توی مراسم کریسمس شرکت کنم! رفقای خارج نشین ما در پست هاشون از شب کریسمس مینویسن و هی عکس های خوشگل خوشگل میذارن!میخوام از همین تریبون خدمت شون عرض کنم که انشاا...به حق پنج تن همه تون دیپورت بشین و برگردین به وطن اسلامی !
@chelsalegi

یک جاهایی هست از زمین زندگی که نقشه برداری شده. یعنی یکی هست دور و برمان که پیش از ما به آنجا پا گذاشته و برایمان گفته که چه خبر است. زمینش چقدر سفت و سخت است. چقدر سراشیی و سربالایی دارد. مرزهایش کجاست. کجا شروع می‌شود، کجا به پایان می‌رسد. کجاهایش داغ و سوزناک است، کجاهایش خنک و دلپذیر. چقدر دور است و مسیرش کدام است. سرزمین هایی کم یا بیش بدون تغییر، بدون تحول.
آنوقت یک جاهای دیگری هست از همین زندگی که تا به آنجا پا نگذاریم به کلی غریبه است و ناآشنا. یک جاهایی که اصلا نمی شناسیمش. یک جاهایی که فقط نامش را شنیده‌ایم. چیزی در موردش خوانده‌ایم. داستانش به گوشمان رسیده. سرزمین های نقشه برداری نشده. سرزمینهایی که نقشه ای ندارد که کسی بردارد. سرزمین هایی که برای هر کس، در هر زمان به شکلی متفاوت در می‌آیند. سرزمین هایی در حال تغییر، بدون مرز مشخص، بی ابتدا، بی انتها، در حال نوسان و لرزش، سرزمین های شخصی و تکرار نشدنی.
از این نقشه برداری نشده ها، اول سرازیری های عشق سراغمان می آید، و تا بیاییم رسم و راهش را سر در بیاوریم، دلشکستگی می‌‌رسد که پر از سربالایی است، و تا این یکی را بفهمیم نوبت قله های مهاجرت و دوری می رسد و بعد دره عمیق از دست دادن عزیزی که دنیا را رنگی می کرد و بعد ویرانه ای به نام بیماری و باغهایی با گیاهانی از جنس ایمان و الحاد و دشتی به رنگ آگاهی و البته دست آخر، در انتهای سفر ساحل اقیانوسی به نام مرگ که مادر همه سرزمین های ناشناخته است.
پس زندگی اگر ارزشی دارد، ارزشش به همین سیر و سفر به میان ناشناخته ها و تجربه نشده هاست، به پرسه زدن، گم شدن، پیدا شدن، نشناختن و سپس شناختن، به نقشه برداری از سرزمین های نقشه برداری نشده...
امیرعلی بنی اسدی
@chelsalegi

‍ عیسی معصوم‌ترین و مظلوم‌ترین چهره‌ی خیال بشریت است . او، که حتا از آمیزش هیچ پدری با مریم پاک زاده شد، حتا از داشتن سرپناهی امن در لحظه‌ی ورودش به جهان انسان‌ها محروم بود و در آخور یک طویله‌ی یک شهر غریب به دنیا آمد، از همان آغاز آماج تهمت حرام‌زادگی بود، از همه‌ی جهان آزار دید و به هیچ موجودی آزار نداد، هیچ‌گاه عشق هیچ زنی را درنیافت و با هیچ زنی درنیامیخت، مرارت ِ تحمل بار نادانی ِ هزاران همشهری و در راس آن‌ها دوازده حواریِ حقیر و ضعیف‌النفس و بی‌وفا را پذیرفت، پای برهنه‌ی پیاده کوه‌ها و کوره‌راه‌ها را به آرزوی رستگاری توده‌ها درنوردید، آفتاب ِ صمیمی و ناب ِ تمثیل‌ها و اندیشه‌هایش را بر آن کوره‌سرزمین ملعون تابانید، گرفتار انتقام ِ مرده‌خواران کتیبه‌ی «طور» گردید، تازیانه‌اش زدند، بر زمینش کشاندند، و زنده زنده، هم‌صلابه‌ی مجرمان، گوشت و خونش را به تاراج ِ تاریخ بردند.
@chelsalegi

جامعه ی شما «هتل» نیست. «خانه» ی شماست! اگر سقف اش دارد می ریزد، «خودتان» باید درست اش کنید. اگر لامپ می سوزد مسئول ریسپشنی وجود ندارد که به آن زنگ بزنید و اعتراض کنید که «لامپ اتاقم سوخته! این چه وضعش است؟» .... دست خودتان را می بوسد عمو. حل هر مشکلی که توی «خانه» وجود دارد دست خودتان را می بوسد
@Chelsalegi