جمعی از مؤثران شهرستان شاهرود به دلیل آنچه "سوءاستفاده از موقعیت شغلی" عنوان شده است، از محمدجواد کولیوند، استاندار سمنان نزد دادسرای کارکنان دولت شکایت قضائی کردند.

*سمینار محیط زیست فرصت توسعه کشور*

ارائه دهنده:محمد درویش
کنشگر محیط زیست و رئیس کمیته محیط زیست در کرسی سلامت اجتماعی یونسکو

زمان: سه شنبه 19 آبان ماه
ساعت:13:30 الی 14:30

مکان: سالن اجتماعات بهمن

@aut_news

🔰 لرزه ها و پس لرزه های یک تصمیم!

🔹 پس از ۱۳ سال کنش قانون مند مردم شاهرود برای نجات شاهوار، در مهرماه سال جاری نشستی با حضور بیش از یکصد تن از مدیران ارشد کشوری و استانی و کنش‌گران مدنی شاهرود به میزبانی نهاد ریاست جمهوری برگزار شد. در این نشست، نماینده دولت به کرات درخصوص همراهی دولت با خواست مردم برای تعطیلی دائم معدن بوکسیت تاش تاکید کرد.

🔻کمتر از یک ماه از آن نشست سراسر وعده و وعید توخالی، استاندار سمنان آغاز فعالیت رسمی معدن بوکسیت تاش در ارتفاعات شاهوار را اعلام کرد.

🔹مردم شاهرود در واکنش به این عهد شکنی آشکار، روز جمعه ۱۵ آبان ماه و پس از اقامه نماز جمعه، با استناد به اصل ۲۷ قانون اساسی و در راستای استیفای حقوق شهروندی و قانونی خود، اقدام به راهپیمایی کردند و باردیگر خواستار تعطیلی این معدن شدند.

🔻 در آخرین اقدام مطالبه گرایانه، جمعی از موثرین شاهرود به دلیل آنچه که سؤ استفاده از موقعیت شغلی عنوان شده، از استاندار سمنان نزد دادسرای ویژه کارکنان دولت شکایت کردند.

🔹مطالبه گری حق مسلم شهروندان و پاسخگویی و وفای به عهد و پیمان، وظیفه مشخص کارگزاران است.

دیدبان منابع طبیعی و محیط‌زیست ایران

✅️ راز این موفقیت در چیست؟

https://www.instagram.com/reel/DffSD_stgTp/?dlrf=cmkxYXZibTIwODQ5

#الگوی_کنشگری_موثر
#محسن_قاصد

🟢 راز موفقیت محسن قاصد در کنشگری موثر برای دریاچه ارومیه در چیست؟ 🟢

📚 @darvishnameh

1️⃣ محسن را جوانی پرشور و عاشق دریاچه ارومیه می‌دانم که البته شرط لازم برای هر کنشگری موثر محسوب می‌شود، اما کافی نیست!

2️⃣ ویژگی بارز محسن این است که در کارش تداوم دارد، سرما و گرما نمی‌شناسد، خود را محدود به یک شهر و استان نمی‌کند و می‌کوشد تا مساله نجات دریاچه ارومیه را به عنوان یک مساله ملی طرح کند. در عین حال طلبکار کسی هم نیست و بیشتر خود را بدهکار سرزمین مادری‌اش می‌داند. به طرز شگفت‌انگیزی بلد است ببخشد و کینه‌هایش را روی یخ بنویسد ...

3️⃣ او الگوی جوان امروز در دفاع از مایملک محیط‌زیستی وطن است، هر کس محسن را دنبال کند، نه فقط عاشق دریاچه ارومیه که عاشق مرامش و خصال فروتنانه‌اش می‌شود. این محسن‌ها هستند که می‌توانند مردم را سوار قطار محیط‌زیست کنند. او در همه حرکت‌های جمعی مشارکت می‌کند. همانقدر نگران دریاچه ارومیه است که نگران زاینده‌رود، بختگان، جازموریان و هورالعظیم و ... او یک محیط‌زیستی واقعی است که از کسی انتظار آن را ندارد که اگر راست می‌گویی، چرا اولویت را به دریاچه ارومیه نمی‌دهی؟ برایش مفهوم وطن در کلیتش دم‌کشیده. به وجودش مفتخرم و دمش گررررم ...

4️⃣ به چشمان و صورتش دقت کنید ... ببینید چقدر این پسر از حال و هوای بارانی عاین روزهای عشقش، ارومیه خوشحال است ...

✅️ بیشتر بدانیم:

https://t.me/darvishnameh/15869

#محسن_قاصد
#الگوی_کنشگری_موثر
#دلنوشته_های_محمد_درویش

روایت سه دهه تلاش، چالش‌ها و چشم‌انداز حفاظت از زاگرس
مدیریت حریق و صیانت از منابع طبیعی در زاگرس، نیازمند گذار از رویکردهای سنتی و مقطعی به مدل‌های نوین توسعه محلی و مشارکت جوامع بومی است.
در گفت‌وگوی اخیر پایگاه خبری «خیر ایران» با امید سجادیان، 🌱کنشگر محیط زیست، تسهیلگر توسعه محلی و روستایی، دبیر اجرایی تشکل «نهضت سبز زاگرس» (تأسیس ۱۳۷۸ توسط خانواده با پیشینه‌ای چندنسلی در حفاظت از طبیعت) ابعاد مختلف این مسیر تخصصی واکاوی شده است:

🔹 ریشه‌های نسلی و شکل‌گیری دغدغه محیط‌زیستی: استمرار نگاه حفاظتی پدربزرگان و تلاش‌های مستمر پدر در فرهنگ‌سازی،آموزش، احیا گونه های در حال انقراض، تعامل با شکارچیان و ترغیب آنان به کنار گذاشتن سلاح، بستر شکل‌گیری و استمرار فعالیت‌های این تشکل را فراهم ساخت.

🔹 گذر از آموزش سنتی به تسهیلگری و توسعه محلی: اجرای طرح‌های مختلف از جمله آموزش مدارس، پاکسازی طبیعت و برنامه های کاشت نهال و بذر، در کنار چالش‌هایی چون تعارضات محلی و نابودی نهال‌های کاشته‌شده، این پرسش بنیادین را ایجاد کرد: «آن بلوط‌هایی که کاشتیم چه شدند؟» همین نقطه عطف، تیم اجرایی را به سمت رویکردهای علمی‌تر، توانمندسازی جوامع محلی و حل تعارضات سوق داد.
حفاظت بدون نقش ذینفعان و برنامه ریزی مردم محور پایدار نیست و سرانجامی ندارد.

🔹 مدیریت حریق؛ چرا خاموش کردن آتش کافی نیست؟ با توجه به اینکه حدود ۹۵ درصد آتش‌سوزی‌های زاگرس منشأ انسانی دارند، اطفای سنتی و برنامه‌های مقطعی به تنهایی کارساز نیست. راه‌حل بنیادین در پیشگیری، آموزش، ساماندهی نیروهای محلی، تقویت احساس تعلق به سرزمین و پیاده‌سازی نظام منسجم مدیریت مشارکتی حریق نهفته است؛ مدلی که در برخی مناطق توانسته آمار حریق را به طور چشمگیری کاهش دهد.

⚠️ نکته مهم: کانال قبلی «نهضت سبز زاگرس» از دست رفته (حذف شده) است؛ از همراهان گرامی صمیمانه سپاسگزاریم اگر ما را در کانال جدید همراهی و دنبال کنید.
🌱 @nehzatsabzzagros

🔗 مشروح این گفت‌وگو را می‌توانید از طریق لینک زیر مطالعه کنید:

https://kheiriran.ir/fa/news/5832/مدیریت-حریق-در-زاگرس-چرا-خاموش-کردن-آتش-کافی-نیست

دیدگاه‌ها و نظرات ارزشمند خود را در خصوص الزامات توسعه محلی و نقش جوامع بومی در صیانت از اکوسیستم زاگرس با ما به اشتراک بگذارید.

#زاگرس #نهضت_سبز_زاگرس #امید_سجادیان #مدیریت_حریق #تسهیلگری #مشارکت_مردمی #توسعه_محلی #جنگل_های_بلوط #منابع_طبیعی #محیط_زیست_ایران #خیر_ایران

⚖💧محمد درویش از بازچرخانی آب در تصفیه خانه فاضلاب جنوب تهران می‌گوید.

🆔 t.me/watlawgovernance

✅️ هر که ایران را دوست دارد، باید از شنیدن این خبر خوشحال شود!

📚 @darvishnameh

1️⃣ کاوه مدنی، دانشمند پرآوازه ایرانی در حوزه آب به یک موفقیت استثنایی دیگر دست یافت و برای نخستین بار به عنوان یکی از صد فرد موثر در حوزه اقلیم از سوی مجله تایم معرفی شد. افتخاری که تاکنون هیچ ایرانی دیگری بدست نیاورده است.

2️⃣ خوشحالم که نام ایران در مجامع گوناگون جهانی از میادین ورزشی تا عالی‌ترین سطوح علمی طنین‌انداز شده و کماکان تحسین اهالی منصف جهان را برمی‌انگیزد.

3️⃣ امیدوارم دولت ایران نام یکی از میادین یا خیابان‌های پایتخت را به نام کاوه مدنی، این دانشمند سرافراز وطن نهاده و نشان دهد هر که برای اعتلای نام وطن بکوشد، فارغ از هر اختلاف سلیقه‌ای مورد احترام است. ما اینگونه می‌توانیم ایران را دوباره بسازیم و ژینایی‌اش را به ارمغان آوریم؛ وقتی خود یاد بگیریم کدورت‌ها را روی یخ نوشته و از ایمان مردمی که به ایران خدمت می‌کنند، نپرسیم.

#افتخاری_دیگر_برای_ایران
#کاوه_مدنی
#دلنوشته_های_محمد_درویش

👆این، نوشتار کامل ماده‌ی ۳ قانون شفافیت قوای سه‌گانه است با تبصره‌هایش؛
همراه [[توضیح افزوده برای روشن شدن جلسات و کمیسیونهای هدف]].

🇮🇷 اجرای این قانون سبب خواهدشد #حرف‌هایی که افراد پشت در بسته‌ی جلسات #تصویب_مقررات می‌زنند در دسترس عموم مردم قرار گیرد.

🇮🇷 طبق تبصره‌های ماده‌ی۳ (به شرح تصویر بالا):
اجرای قانون سبب خواهدشد، اصل کنونی (عدم دسترسی) تغییر کند به «اصل دسترسی همگانی به اطلاعات جلسه»؛ به جای حالا که اطلاع‌رسانی نیازمند اقدام است، عدم انتشار نیازمند اقدام شود.
#اصل_عدم_دسترسی (روش کنونی) ارتقا یابد به #اصل_دسترسی (مگر خلاف آن درخواست و تأیید شود.)

🇮🇷 کارزار ما، مطالبه‌ی حق قانونی مردم است.

🇮🇷 این کارزار، صنفی یا گروهی نیست؛ مانند پرداخت دستمزد معوق یک گروه که آنان از قبل منتظر و آماده‌ی امضا باشند.
👇
https://www.karzar.net/272170
پیوند کارزار   👆    👆

🇮🇷 این کارزار احقاق یک حق ملی برای جلوگیری از مصوبات بد است.
بنابراین امضای این کارزار، نیازمند #شناخت و #آگاهی از دستاوردهای آن است.

🇮🇷 پس در فرایند #نشر_آگاهی برای امضای این کارزار
لطفاً با خلاقیت و جدیت یاری فرمایید.

برای ایران و برای انسان
.

تصور کنید درختی حدود هفت‌هزار سال پیش جوانه زده، پیش از شکل‌گیری بسیاری از تمدن‌هایی که امروز می‌شناسیم، پیش از آنکه بسیاری از شهرها و بناهای تاریخی جهان وجود داشته باشند.

در دیدار با بچه‌های پویش، محمد درویش از درخت ارس کهنسالی در رویشگاه پارک ملی خَبر در استان کرمان گفت که قدمتش را بیش از هفت‌هزار سال برآورد کرده‌اند، در کنار درختان کهنسال دیگری که هرکدام بخشی از تاریخ زنده این سرزمین‌اند.

گاهی برای شگفت‌زده شدن از جهان، لازم نیست به دوردست‌ها نگاه کنیم؛ بخشی از شگفتی‌های جهان، همین‌جا و در طبیعت سرزمین خودمان پنهان شده است.

#دبستان_پویش
#طبیعت_ایران
#محمد_درویش
#محیط_زیست
https://www.instagram.com/reel/DfjiOJCpwCv/?psln=MXBmM2k5MHBvaXlvZA==

*سلوک پژوهشگری ۵: هنر پژوهشگر ماندن*

اسکندر زند

امروز، نوزدهم آبان‌ماه ۱۴۰۵، داوری یک پایان‌نامه را در یکی از دانشگاه‌های بزرگ و معتبر کشور بر عهده داشتم. پس از پایان جلسهٔ دفاع، گفت‌وگویی با جمعی از پژوهشگران شکل گرفت. در میان آنان، یکی از دوستان را دیدم که روزگاری سرشار از انگیزه و پژوهشگری ارزنده بود، اما امروز اندکی ناامید و خسته به نظر می‌رسید. فارغ از شرایط حاکم بر جامعه، بحثی پیرامون این پرسش درگرفت:چه عاملی سبب می‌شود یک پژوهشگر در مسیر دشوار پژوهش، مسیری که پیوسته موضوعات تازه در آن مطرح می‌شود و ابزارهای نوین از راه می‌رسند، آن هم در کشوری که تنگناها روزبه‌روز فزونی می‌یابد، خسته نشود و پژوهشگر بماند؟

در طول این سه دهه فعالیت، با چهار گروه از پژوهشگران روبه‌رو بوده‌ام:
گروه نخست کسانی‌اند که از ابتدا اهل پژوهش نبوده‌اند و به دلایلی گوناگون در این مسیر قرار گرفته‌اند. آنان این راه را به‌گونه‌ای تا زمان بازنشستگی می‌پیمایند و اثر ماندگاری از خود برجای نمی‌گذارند.

گروه دوم کسانی‌اند که با عشق و علاقه پا به این عرصه نهاده و آغازی درخشان داشته‌اند، اما در نقطه‌ای دچار فرسودگی و خستگی می‌شوند، شور و اشتیاقشان فروکش می‌کند و ناگهان به جمع گروه نخست می‌پیوندند.

گروه سوم کسانی‌اند که آغازی نیکو دارند، اما هرچه به پایان دورهٔ خدمت نزدیک‌تر می‌شوند، از شدت فعالیتشان کاسته می‌شود؛ هرچند تا زمان بازنشستگی فعال می‌مانند. این روند تا حدی طبیعی است؛ زیرا در مقاله‌ای دربارهٔ *عمر مؤثر فعالیت پژوهشی* خواندم که بیشتر پژوهشگران در دو دههٔ نخست زندگی حرفه‌ای خود بیشترین توان را به کار می‌گیرند و در دههٔ سوم، بازدهی آنان به سطح دو دههٔ نخست نمی‌رسد.

گروه چهارم کسانی‌اند که هم در طول خدمت و هم پس از بازنشستگی، تا واپسین دم حیات فعال می‌مانند. اینان پژوهشگرانی پویا، الهام‌بخش، شاخص و پیش‌برندهٔ رشتهٔ خویش‌اند. در حوزهٔ کشاورزی، بزرگان خستگی‌ناپذیر بسیاری را می‌شناسم که تا واپسین لحظات زندگی، سرشار از انرژی و انگیزه تلاش کرده‌اند. در مؤسسهٔ تحقیقات گیاه‌پزشکی، که از دیرینه‌ترین و اصیل‌ترین مؤسسات پژوهشی کشور است، شمار قابل‌توجهی از این بزرگان بوده‌اند و هستند. از میان کسانی که توفیق همکاری با آنان را یافته‌ام و همواره الگوی من بوده‌اند، می‌توان از مرحوم پرفسور غلامرضا رجبی نام برد که چندین دهه پس از بازنشستگی، تا زمانی که بیماری او را زمین‌گیر کرد، در محل کار حضور داشت؛ و نیز پرفسور جعفر ارشاد که سال‌ها پس از بازنشستگی، با همان نظم و دقت پیشین در محل کار حاضر می‌شد و سرچشمهٔ آثار ماندگاری شد.

همواره از خود پرسیده‌ام: چه عاملی سبب می‌شود پژوهشگری پس از بازنشستگی نیز فعال‌تر از پیش باشد؟ و در برابر، چه چیز پژوهشگری توانمند را از انگیزه تهی می‌کند؟

گروه سوم و چهارم را پیشگامان، مشوقان و مرزشکنان عرصهٔ پژوهش می‌دانم و روش و منش آنان را می‌ستایم. از این دو گروه، به‌ویژه گروه چهارم، تجربه‌هایی آموخته‌ام که در زندگی علمی خود به کار می‌بندم. برخی از ویژگی‌های مشترک آنان، که در تعامل با ایشان دریافته‌ام، چنین است:

- نمی‌گذارند فضای کسالت‌بار محیط بر آنان چیره شود. در اتاق یکی از این بزرگان، شعری از کلیم کاشانی نصب بود؛ من نیز به پیروی از ایشان، آن را با خط خوش و درشت نوشتم و در اتاقم آویختم تا هر روز بر آن نظر کنم:

ما زنده به آنیم که آرام نگیریم
موجیم که آسودگی ما عدم ماست

- اسیر جاذبه‌های پست و مقام نیستند. اگر هم مسئولیتی به آنان محول شود، بی‌آنکه آلوده گردند خود را کنار می‌کشند و اولویتشان همچنان پژوهش است.
- دلبستهٔ زرق‌وبرق مادی نیستند و زندگی خود را بر پایهٔ همین قناعت و وارستگی سامان داده‌اند.
- با پرداختن به موضوعات تازه و چالش‌های نو، موج‌های زایندهٔ تازه‌ای در مسیر پژوهشی خود می‌آفرینند و هرگز اجازهٔ رکود و سکوت نمی‌دهند.
- پژوهش برایشان نوعی تفریح و لذت است و چشمهٔ عشق به پژوهش را در درون خود جوشان نگه می‌دارند.
- هنر پژوهشگر ماندن را می‌دانند و می‌دانند چگونه بر محیط فائق آیند، بی‌آنکه محیط بر آنان تأثیر منفی بگذارد. در کتاب «هفت عادت مردمان مؤثر»، چنین افرادی را دارای ویژگی *فاعلیت* (پیش‌گامی و کنشگری) می‌نامند.

آنچه مرا بر ادامهٔ راه پژوهشگری استوار داشت، حتی هنگامی که ناگزیر در دو مقطع زمانی به مدیریت پژوهش مشغول شدم و کوشیدم بازگردم، از جایی آغاز شد که روزی در تلویزیون، از دوچرخه‌سواری که بسیاری از کشورهای جهان را رکاب زده بود، دلیل موفقیتش را پرسیدند. او سه عنصر را برشمرد: هدف، امید و تلاش.

بعدها اندیشیدم که این سه عنصر تنها در پیوند با یکدیگر معنا می‌یابند اگر هدف نباشد، گمراه می‌شوی؛ اگر امید نباشد، سرخورده می‌گردی؛ اگر تلاش نباشد، در توهم می‌مانی.
از همین رو کوشیدم همواره هدفی داشته باشم، آن را بلندپروازانه برگزینم، امیدوار بمانم و برای آن بی‌وقفه تلاش کنم.
تجربهٔ من گواهی می‌دهد که راز پژوهشگر ماندن در پاسداشت سه گوهر نهفته است: هدفی بلند، امیدی زنده و تلاشی پیگیر. این سه، شالودهٔ هنر پژوهشگر ماندن‌اند؛ اگر یکی سست شود، بنای شور و انگیزه فرو می‌ریزد و پژوهشگر، ناخواسته، به گروه دوم فرو می‌غلتد.

پژوهشگر واقعی کسی است که نمی‌گذارد محیط بر او حاکم شود، بلکه خود، فضای پیرامونش را می‌سازد؛ پژوهش را نه بار تکلیف، که لذتی دلنشین می‌داند؛ از جاذبه‌های زودگذر می‌گذرد؛ و چون موجی بی‌آرام، هر روز در پی افق‌های تازه است. چنین پژوهشگری، حتی پس از بازنشستگی، بازنشستهٔ اندیشه و پرسشگری نمی‌شود؛ نامش در تاریخ علم، و یادش در دل شاگردان و همکارانش، ماندگار می‌ماند.

درباره جوابیه اداره منابع طبیعی بابل به گزارش قطع درختان “جنگل مرزناک”

🔴 مجازات یا تشویق متجاوزان جنگل؟! / این جریمه ها نه واقعی ست نه بازدارنده!


✍ حنیف رضا گلزار
کارشناس ارشد خاک وآب
کنشگر منابع طبیعی ومحیط زیست


طی دو روز گذشته، گزارش تصویری درباره کت زنی با هدف قطع درختان ارزشمند منطقه #مرزناک هیرکانی در استان مازندران منتشر شد که با پاسخ اداره منابع طبیعی بابل مواجه شد.
ضمن تشکر از پاسخ گویی این اداره، یادداشت یکی از کنشگران این حوزه از نظرتان می گذرد.


کنشگر منابع طبیعی ومحیط زیست و کارشناس ارشد خاک وآب درباره جوابیه اداره منابع طبیعی و آبخیزداری بابل که درخصوص کت زنی درختان جنگلی جنگل “مرزناک” بابلکنار در اسکان نیوز منتشر شده بود، نوشت :

نخست اینکه قطر برابر سینه و ارتفاع درختان کت زنی شده در ویدیوی ارسالی بیانگر حجم بیشتری از ۸ متر مکعب چوب است و از سوی دیگر فردی که اقدام به فیلم برداری از صحنه جنایت کرده می گوید که حداقل ۵۰ اصله درخت را سربریده اند.
بنابراین اعلام خسارت براساس برآورد تنها ۸ مترمکعبی به شدت محل تردید است.

دوم : حتا اگر عدد ۸ مترمکعبی صحیح هم باشد، مشخص نیست قیمت هر مترمکعب چوب بلند مازوی هیرکانی چگونه ۱۳۳ میلیون تومان محاسبه شده است !

در حالی که قیمت مبادله ای هر مترمکعب چوب بلوط در بازار مبلمان کشور بین ۱۱۰۰ تا ۱۴۰۰ دلار معادل ۳۰۰ تا ۳۷۵ میلیون تومان است، مشخص نیست چگونه همان ۸ متر مکعب چوب بلوط هیرکانی را تنها ۱۳۳ میلیون تومان قیمت گذاری کرده اند ؟!
قیمت واقعی همان ۸ مترمکعب چوب بلوط در صورت صحت حجم برآورده بین ۲.۳ تا ۳ میلیارد تومان است و مشخص نیست چرا منابع طبیعی چنین تخفیف بزرگ و ویژه ای را در برآورد خسارت به فرد متجاوز داده است ؟

این شیوه برخورد با متجاوزین و این روش برآورد خسارت و اعلام جرایم ، نه تنها بازدارنده از تکرار جرم نیست، بلکه از دید من حتا مشوق دام داران نیز هست ؛ چرا که دام دار با خود حساب می کند که می تواند عرصه جنگلی را با کت زنی به مرتع تبدیل کند و جریمه آن را نیز با فروش چند بره یا یک راس گوساله پرداخت کند.

این شیوه برخورد با متخلفین واقعا نگران کننده است و ضروری ست تا هم در شیوه تدوین  و محاسبات صورت جلسات تخلفات احرازی و هم در برآورد خسارت ها نگاه واقع بینانه حاکم شود، در غیر این صورت اثر بازدارندگی نخواهد داشت.

همچنین باید گفت عدد ۱۳۳ میلیون تومان تنها ارزش مبادله ای چوب است که آن هم باتوجه به مشاهدات ویدیوی ارسالی بسیار خوشبینانه برآورد شده ؛ در حالی که دستگاه متولی در روند برآورد خسارت ، هیچ اشاره ای به ارزش غیرمبادله ای درختان سلاخی شده نکرده است.

آنچه که مهم تر است اتفاقا برآورد خسارت بر مبنای ارزش غیر مبادله ای و غیربازاری چوب بلوط است ؛ ارزش اکولوژیک این چوب ها در این پرونده هرگز دیده و محاسبه نشده است و تا زمانی که ارزش گذاری درختان در حوزه قاچاق، تغییر کاربری ها یا دیگر تجاوزات به این ثروت های ملی و زیستی بر مبنای ارزش اکولوژیک محاسبه نشود، به هیچ عنوان کارکرد بازدارنده نخواهد داشت.

بر این اساس، عدم توجه به کارکردهای اکولوژیک درختان بریده شده و محاسبه نشدن قیمت غیر مبادله ای درختان قلع و قمع شده و محاسبه خسارت تنها بر مبنای ارزش بازاری ، نشانی آشکار از حاکمیت نگاه جنگلداری اکونومیک و بهره بردار محور به جای جنگلبانی اکولوژیک و طبیعت محور است.

این نگرش دستگاه متولی را می توان میراث شوم و نامشروع طرح های جنگلداری بهره بردار محور دانست که همچنان در ساختار سازمان منابع طبیعی نهادینه شده و به نظر من قابلیت اصلاح هم ندارد ؛ چرا که مدیران این سازمان اصولاً روش دیگری را برای حفاظت و صیانت از جنگل در دانشگاه ها نیاموخته اند و نمی توانند با اصطلاحاتی همچون اکولوژی، اکوسیستم، بوم سازگان و ارزش های آن ارتباط برقرار کنند.

براین اساس  تا زمانی که سازمان متولی منابع طبیعی ، نگاه بازاری و کاسب کارانه را در مدیریت منابع طبیعی به ویژه در حوزه هیرکانی کنار نگذارد و آن را با نگاه اکولوژیک جایگزین نکند، مشکلات و چالش ها، تضادها و برخوردها با سازمان های مردم نهاد این حوزه  همچنان ادامه خواهد داشت.

اصلاح نگاه مدیران و بدنه کارشناسی هم نیازمند اصلاح نظام آموزش عالی در این حوزه است.

در مجموع امیدوارم سازمان منابع طبیعی و آبخیزداری کشور اولا برای افکار عمومی توضیح دهد که چرا همیشه دیر به محل وقوع تجاوز می رسد ؟
دوم اینکه ضروری ست تا درخصوص برآورد نحوه خسارت در این پرونده نیز توضیحات رسمی و قانع کننده ای ارایه دهند.


@eskannews_com | اسکان نیوز

✍️ مستند «فراموش‌شده» به کارگردانی مهدی افشارنیک، با موضوع میدان‌های نفتی و تالاب هورالعظیم، به‌عنوان نماینده ایران در اجلاس اقلیمی کاپ معرفی شده است. قرار است این فیلم جمعه‌شب، در حاشیه این اجلاس، به نمایش درآید.
به گزارش عصر ایران، مهدی افشارنیک، کارگردان این مستند، با اعلام این خبر گفت هیئت ایرانی از جمله شینا انصاری رئیس سازمان حفاظت محیط زیست ایران در اجلاس حضور دارند.
به گفته افشارنیک، مستند «فراموش‌شده» پیش از این برای حضور در سه جشنواره بین‌المللی ونکوور کانادا، لندن و توکیو پذیرفته شده و اکنون به‌عنوان نماینده سیمای مستند ایران در اجلاس اقلیمی کاپ حضور خواهد داشت. این فیلم با حمایت مالی شرکت ملی نفت ایران ساخته شده است.
«فراموش‌شده» با نگاهی فراتر از مرزهای ایران، مسئله هورالعظیم را در پیوند با سیاست‌های آبی، کشاورزی و توسعه نفتی در منطقه بررسی می‌کند. این مستند ضمن پرداختن به مسئله حقابه ایران و تأثیر فعالیت‌های نفتی بر تالاب، به نقش سیاست‌های کشاورزی و توسعه کشت نیشکر هم می‌پردازد ...

✅️ ادامه در عصر ایران:

http://asriran.com/0053YM

#مهدی_افشارنیک
#فراموش_شده

🟢 پرسیدم:
چرا کارزار درخواست اجرای «قانون شفافیت قوای سه‌گانه»، ۳۵۰ روز پس از آغاز، هنوز به ۲۰۰۰ امضا نرسیده‌است؟ و چرا مطالبات ملی مهم، اسیر هزار تردید و انواع «مرزبندی»، «خودمحوری»، «من یا تو» و ... هستند؟

🔴 دوستم گفت:
من ابن کارزار را در بکی از گروه‌های دانشگاهی منتشر کردم، واکنش‌های برخی دکترهای محترم این گونه بود: ۱. در شرایط جنگی امکان ندارد. ۲. حالا در این آشفته بازار جنگ و فشارهای خارجی و داخلی، اجرای قانون شفافیت چقدر نیازه و ضرورت داره؟

🟢 به دوستم گفتم:
با توجه به اینکه «قانون شفافیت قوای سه‌گانه» یک سال پیش از جنگ ۱۲ روزه ابلاغ شده‌بود، لطفا از همان دکترها بپرسید: ایشان در آن یک سال چه اقدام و مطالبه‌ای فرموده‌بودند که با آغاز جنگ، به این آگاهی رسیدند که دیگر باید این مطالبه را متوقف کرد و اکنون هم ما را به سکوت و بی‌عملی در این مورد دعوت می‌فرمایند؟
🤔

https://www.karzar.net/272170
☝️☝️ پیوند کارزار ☝️☝️

.

کتاب پایداری ایرانی، به کوشش محمد درویش، ۱۲۲ رویداد در سرتاسر ایران رونمایی داشته است. در مدرسه اقتصاد، با همراهی و همفکری او، فصل "تغیرات پایدار از دل آموزش" را که در این کتاب نوشته‌ام، به تجربه‌ای عملی تبدیل کردیم: بوت‌کمپی ۴۸ساعته و پیوسته بر پایه مدل تفکر طراحی.

نوجوانان بر اساس کار گروهی بر سه مسئله محیط‌زیستی اصفهان به ایده‌پردازی، نمونه‌سازی و ارائه راه‌حل رسیدند و در جلسه ای با حضور استاندار و کارفارینان و مدیران اجرایی ارشد اصفهان ارائه دادند که از شش طرح ارائه‌شده، برای سه طرح سرمایه‌گذار اعلام آمادگی کرد.

این فیلم، روایت جان‌گرفتن یک فصل کتاب پایداری ایرانی ، در تجربه و زندگی نوجوانان است.

https://www.instagram.com/reel/DfkT8RDNoeb/?mdxt=ajRyNTZ4ZnFqODJ

حرفهایش واقعا ارزشمند هستند.
چون فرزند مام میهن است یک وطن پرست واقعی. به اب وخاک عشق می ورزد و به ما یاد میدهد که با طبیعت مهربان باشیم.
ایشون مهندس محمد درویش است فعال آب وزیست محیطی که دربین فعالان آب داخل وخارج از کشورمحبوبیت خاصی دارد .
بنده سیدعلی احمدی گل سفیدی افتخار میکنم که پیرو ایشون هستم .
جناب مهندس درویش چه کنیم که مبدا اب (چهارمحال وبختیاری) سه استان خوزستان اصفهان وچهارمحال وبختیاری نابود نشود ورود کنید.وبه مسولین کشوری توصیه لازم را ارایه فرمایید
جناب درویش اکثر روستاهها ما فاقد آب شرب پایدارند وهمچنین بعلت نبود زیر ساخت ازهمه مهمتر اشتغال مردمانش یا مهاجرت به استانهای مجاورمیکنند این مهم با توجه به انتقال آبها غیر کارشناسی اکوسیستم استان رابهم ریخته درختان بلوط مریض وخشک شدند
جناب درویش برای نجات مبدا اب (کوهرنگ. سبزکوه .کلار ودنا،) از شما استمداد میطلبیم
ارادتمند سیدعلی احمدی گل سفیدی فعال آب وزیست محیطی

✅️ یک رویداد متفاوت در شهر کتاب ساری!

📚 @darvishnameh

1️⃣ ساعت ۱۸ پنج‌شنبه، ۲۱ آبان ۱۴۰۵، در شهر کتاب ساری و با حضور دو استاد برجسته اکولوژی و گیاهشناسی ایران؛ دکتر مریم شکری و دکتر نصرت‌الله صفاییان می‌خواهیم یک رویداد متفاوت را تجربه کنیم.

2️⃣ در این رویداد چند نفر از افرادی که پایداری ایرانی را خوانده‌اند، دیدگاه خود را ارایه خواهند داد. همچنین به کتاب ارزشمند حنیف عزیز هم خواهیم پرداخت ...

3️⃣ شک ندارم که صد و بیست و هفتمین رویداد، خاص‌ترین خواهد شد. به امید دیدار تا چند ساعت دیگر در شهر کتاب ساری.

#پایداری_ایرانی
#انسان_و_پیامدهایش
#محمد_درویش

🟢 چرا علیه تیلاپیا باید متحد شد؟

📚 @darvishnameh

دکتر اصغر عبدلی

✍️ آنها که ماهی مهاجم تیلاپیا را در پوشش روشهای علمی و دانش بنیان جلو می‌برند و به توصیه‌های ۱۵۰ عضو هیات علمی از ۴۰ دانشگاه کشور توجه نمیکنند، بنا بر دلایل زیر متاسفانه علم و دانش متخصصان محیط‌زیست و تلاش‌های دلسوزانه علاقه‌مندان به این سرزمین را سطحی‌نگری و غیرعلمی می‌دانند:

1️⃣ مطالعات علمی نشان می‌دهد در تالابهای خوزستان هر سه گونه تیلاپیای نیل، زیلی و آبی وجود دارد.

2️⃣ این تالابها با همین حقآبه و سایر مشکلات موجود باز هم تنوع خوبی از ماهیان بومی داشتند و جامعه صیادی پویا و فعال مشغول صیادی بودند در حال حاضر با همان شرایط آبی مشابه قبل تیلاپیاهای مهاجم غالب شده‌اند و صیادان بیکار زیرا هرچه صید میکنند سه گونه تیلاپیای بی ارزش است.

3️⃣ در تالاب هیرم فارس هم تیلاپیای نیل در سالهای اخیر مهاجم شده، این تالاب به آبهای ...

✅️ ادامه در:

https://ble.ir/darvishnameh/4541447888206427267/1794431907491

♦️ لینک امضای کارزار:

https://www.karzar.net/359321

#نه_به_تیلاپیا
#اصغر_عبدلی