✅ عفو بین‌الملل: بازداشتی‌های اعتراضات آبان با خشونت جنسی و ضرب‌وشتم شکنجه شدند

✋ سازمان #عفو_بین‌الملل در گزارش جدیدی که امروز و با عنوان «ویرانگران انسانیت» منتشر شد، افشا کرده که نیروهای امنیتی و قضایی ایران بازداشت‌شدگان اعتراضات #آبان۹۸ را علاوه بر #تعرض_جنسی با شلنگ، لوله،‌ چوب و کابل برق به شکل گسترده مورد #شکنجه قرار داده‌اند.

✋ این گزارش می‌گوید زندانیان به قصد ارعاب و #تحقیر و تن‌دادن به #اعترافات_اجباری، شکنجه جسمی و جنسی شده‌اند. از جمله با: برهنه‌سازی اجباری، دشنام‌های جنسی، پاشیدن اسپری فلفل به دستگاه تناسلی و شوک الکتریکی به بیضه‌ها.

✋ در بخش‌های دیگر گزارش به محاکمه صدها نفر با اتهامات امنیتی بی‌اساس و همراه با «نقض شدید» موازین دادرسی عادلانه، و همچنین #ناپدیدسازی_قهری بازداشت‌شدگان توسط نهادهای امنیتی اشاره شده.

✋ عفو بین‌الملل از نهادهای مرتبط در سازمان ملل و کشورهای عضو این سازمان خواسته تا برای پایان این نقض حقوق بشر قدم فوری بردارند و خواستار پاسخگو کردن مقامات جمهوری اسلامی،‌ آزادی بازداشت‌شدگان آبان ۹۸ و #دی۹۶، لغو محکومیت‌ها و معرفی عاملان نقض حقوق بشر شده است.

@DhrcIran

✅ فریاد خانواده‌های ناپدیدشدگان قهری: عزیزان ما کجا هستند؟

✋ هم‌زمان با «روز جهانی قربانیان ناپدیدسازی قهری» کاربران #توئیتر هم‌صدا با خانواده‌های دادخواه از قربانیان ناپدیدسازی طی ۴ دهه حکومت جمهوری اسلامی گفتند. کاربری در این‌باره می‌نویسد: «هریک به گونه‌ای: یکی در خانه‌اش ناپدید می‌شود، آن‌یکی هنگامی که برای ورزش بیرون می‌رود دیگر باز نمی‌گردد، یکی دیگر در بحبوحه تظاهرات اعتراضی ناپدید می‌شود و دیگری اگرچه خیلی رسمی بازداشت می‌شود، اما ناگهان خبر ناپدیدشدنش منتشر می‌شود.»

✋ «نفیسه روحانی» یکی از این قربانیان بود. او اولین‌بار در ۱۴ سالگی به‌دلیل هواداری از مجاهدین خلق، در مشهد بازداشت و پس از مدتی آزاد شد اما همچنان تحت‌نظر بود. در جریان کشتارهای سال ۶۷ خانواده نفیسه پس از ماه‌ها بی‌خبری، به تهران احضار می‌شوند و خبر کشته‌شدن نفیسه در جریان یک تیراندازی به آنان ابلاغ می‌شود. خانواده نفیسه برای یافتن حقیقت درباره سرنوشت او مکان‌های زیادی را جست‌وجو کردند، اما به‌جز چند وسیله چیزی دستگیرشان نشد. نفیسه یکی از هزاران کسی است که با گذشت ۳۳ سال از ناپدیدسازی هنوز محل دفنش مشخص نیست.

✋ «حسین راحمی‌پور» هم یکی از فعالان سیاسی بود که به همراه همسر باردارش در سال ۶۲ بازداشت شد. فرزند آن‌ها «گلرو» در زندان #اوین متولد شد. پس از مدتی مسئولان زندان کودک را از مادرش جدا کردند و بعد از آن اعلام کردند گلرو به‌دلیل بیماری فوت کرده است. با این حال هرگز برگه فوت یا اطلاعی از محل دفن نوزاد به خانواده‌اش داده نشد. #راحله_راحمی‌پور خواهر حسین، به دلیل پی‌گیری و اصرار برای اطلاع از سرنوشت برادرزاده‌اش، بازداشت و زمستان پارسال به یک سال زندان محکوم شد.

✋ پس از روی کار آمدن جمهوری اسلامی هزاران مخالف سیاسی و عقیدتی به‌صورت قهری توسط حکومت ناپدید و در #گورهای_دسته‌جمعی به خاک سپرده شدند. فعالان حقوق بشر مدعی‌اند که تاکنون حدود ۱۲۰ گور دسته‌جمعی در ایران شناسایی شده. گفتنی است #ناپدیدسازی_قهری تا زمانی که سرنوشت قربانی مشخص نشود یک جرم ادامه‌دار است.

#علیه_فراموشی
#دادخواهی
@DhrcIran

https://tinyurl.com/5evfp4ma

❇️ اجرای ترانه «مادران ناپدیدشده‌ها» توسط گروه معروف U2، سال ۱۹۹۸ در استادیوم ملی سانتیاگو؛ همان جایی که ۲۵ سال پیش هزاران شهروند شیلی پس از کودتای پینوشه، شکنجه و کشته شدند. «بونو» خواننده گروه، از مادران می‌خواهد تا اسم فرزندان‌شان را بگویند.

✳️ ترجمه ترانه:
نیمه‌شب، پسران و دختران‌مان را
[مثل شاخه گلی] از برمان کندند و از ما گرفتند
صدای تپش قلب‌هاشان را می‌شنویم
ما صدای تپش قلب‌هاشان را می‌شنویم

✋ در باد، صدای خنده‌هاشان را می‌شنویم
در باران، اشک‌هاشان را می‌بینیم
صدای تپش قلب‌شان را می‌شنویم
ما، صدای تپش قلب‌شان را می‌شنویم

✋ شب، مثل یک زندانی، معلق مانده
روی بدن‌های سیاه و کبود کشیده شده
صدای تپش قلب‌هاشان را می‌شنویم
ما، صدای تپش قلب‌هاشان را می‌شنویم

✋ پسران ما، برهنه، درون درختان ایستاده‌اند
دختران ما پشت دیوارها گریه می‌کنند
اشک‌هاشان را درمیان قطره‌های باران می‌بینیم

#علیه_فراموشی
#ناپدیدسازی_قهری
@DhrcIran