🔸 #عبرت_های_تاریخ
وعده های کلیدی🗝 صدام...!
صدام روزهای ابتدایی جنگ وقتی در شمال استان خوزستان منطقه سایت و رادار را به اشغال خود درآورد گفت:
اگر ایرانی ها سایت و رادر را از من پس بگیرند کلید بصره را به آنها تقدیم خواهم کرد.
یک سال بعد در عملیات فتح المبین منطقه سایت و رادار آزاد شد اما از کلید بصره خبری نبود...
بعد گفت ایرانی ها سرزمین سوخته را پس گرفتند اگر آنها خرمشهر را ازمن پس بگیرند حتما کلید بصره را به آنها تقدیم خواهم کرد...!
رزمندگان اسلام در سوم خرداد سال ۶۱ خرمشهر عزیز را آزاد کردند اما باز هم خبری از کلید بصره نبود...
آن روز همه می دانستند کلید حل مشکلات جنگ نظامی توکل به خدا بود نه توسل به کد خدا...
آری ما از کلید 🗝خاطرات خوبی نداریم...!

t.me/joinchat/AAAAADvhhZYvrpKUO5XpTQ

درس عبرت از ماجرای لیبی و قذافی
#عبرت_های_تاریخ

آمریکا با فشار بر قذافی، از طریق مذاکرات و فشارهای بین‌المللی، تاب‌آوری او را کم کرد و لیبی را خلع سلاح کرد؛ دقیقاً همان کاری که از طریق مذاکره می‌خواهد سر ما بیاورد، بر سر آن کشور پیاده کرد.
چندین سال فشار مضاعف از طریق تحریم‌ها و مذاکرات، فشار از بالا و چانه‌زنی از پایین...

فقط اینجا، آقای شهید ما جلوی آنها ایستاد و حتی خودش را هزینه کرد؛ از جانش گذشت تا دشمن به اهدافش نرسد.

آمریکا دقیقاً می‌خواست بلایی که سر لیبی آورد، سر ما هم بیاورد و کشورمان را با خاک یکسان کند.
اما اینجا، تیرش بدجور به سنگ خورد؛ مردم به میدان آمدند، ایستادند و نقشه دشمن را نقش بر آب کردند.
وگرنه همان روزهای اول و دوم جنگ، از نظر آنها کار ما تمام بود و قرار بود آن زامبی‌های داعشی بریزند در خیابان‌ها، مراکز مهم و حساس را تصرف کنند و کار جمهوری اسلامی را تمام کنند.

اما دست امام زمان و لطف خدا بود که ما به سرنوشت لیبی دچار نشدیم.
قذافی فریب لبخندهای سیاسی و وعده‌های دروغین را خورد، برنامه‌های بازدارندگی خود را کنار گذاشت، به امید امنیتی که هرگز نیامد. نتیجه؟ کشورش پاره‌پاره شد، ارتش از درون خلع سلاح شد، و خودِ او با نهایت خواری از بین رفت. لیبی تبدیل شد به عبرتی تاریخی برای همه‌ی ملت‌هایی که در برابر فریب “امنیتِ از راه تسلیم” ساده‌دل می‌شوند.

حالا نشستیم سر میز مذاکره با همان ملعون بیشرف، داریم سر اینکه غنی‌سازی و اورانیوم را از ما بگیرد چانه می‌زنیم؟
کدام عقل سلیمی چنین چیزی را می‌پذیرد؟

پس انتقام خون آقا چه شد؟
بستن تنگه در پاسخ به حمله‌ای که کرده بود انجام شد، اما انتقام چه می‌شود؟
غرامت چه می‌شود؟ رفع تحریم؟ آزادسازی پول‌های بلوکه‌شده؟ بقیه‌ی ده شرط چه می‌شود؟

او در جنگ آمد، رهبر، فرماندهان، دانشمندان و مردم ما را شهید کرد، به زیرساخت‌های ما تجاوز کرد و به چیزی که می‌خواست نزدیک شد؛ حالا در مذاکره هم باید به چیزی که می‌خواهد برسد و برود؟!
حالا هم به خودش اجازه داده و گستاخانه تهدید میکند بلایی که سر ونزوالا آورد سر ما هم میاورد.
تو غلط میکنی رهبر ما را تهدید میکنی
ما در دهان تو میزنیم و دندان هایت را خورد میکنیم.

آقای شهید ما هشدار داده بود درباره‌ی مذاکره زیر سایه‌ی تهدید.
ترامپ دوباره آمده و تهدید کرده که هم نیروگاه را می‌زند و هم پل ها را و هم رهبر ما را میدزدد.

این اسمش تهدید است.
ما زیر سایه تهدید مذاکره نمی‌کنیم و راضی نیستیم با خفت و خاری توافقی انجام شود.
ما باید برای بازدارندگی، کلاهک هسته‌ای بسازیم؛ وگرنه تا قیام قیامت همین آش و همین کاسه است.
اینان جز به نابودی ایران بزرگ راضی نمی‌شوند؛ شرّ مطلق و شیطان بزرگ در جهان‌اند.

قذافی فکر می‌کرد با خلع سلاح، امنیت می‌خرد؛ اما تاریخ نشان داد امنیت حقیقی تنها در اقتدار و قدرت بازدارندگی است.

شبکه خبری تحلیلی دیده بان انقلاب
@didebane_enghelab