❌ در ادامۀ آن خبرهای شنیع
@ehsanname
این هفته مجله «تایم» زنانی را که در جنبش مجازی #metoo مهر سکوت از لب برداشتند و در مورد آزار و اذیت جنسی دست به افشاگری زدند، شخصیت برتر سال ۲۰۱۷ لقب داد.
ماجرا از ماه اکتبر (مهر) و با افشاگری علیه هاروی واینستین، تهیه‌کننده فیلم «شکسپیر عاشق» شروع شد و به حوزه‌های دیگر هم رسید. مع‌الاسف ادبیاتی‌ها هم بی‌نصیب نماندند. اول از همه آکادمی نوبل ادبیات پایش به میان آمد. خود آکادمی بیانیه داد و گفت با مردی که متهم به آزار ۱۸ زن سوئدی شده، دیگر همکاری نمی‌کند. این بابا که اسمش اعلام نشد، عضو آکادمی نبود اما علی‌الظاهر از افراد ذی‌نفوذ در آنجا محسوب می‌شد.
بعد نوبت به جان کیسی، داستان‌نویس آمریکایی و نویسندۀ رمان «اسپارتینا» رسید که دو نفر از دانشجویان سابقش در دانشگاه ویرجینیا گفتند به کارها و حرف‌های زننده شهرۀ شهر بوده. اما خبر فعلی از هر دو مورد قبلی مهمتر است.
لورین استاین، سردبیر مجله معروف «پاریس ریویو» به‌خاطر آزار زنان و سوءاستفاده از موقعیت شغلی‌اش در برخورد با زنان، مجبور شده استعفا بدهد. «پاریس ریویو» مهم‌ترین نشریه ادبی انگلیسی‌زبان است و لورین استاین از ۲۰۱۰ سردبیر آن بوده. ظاهرا از همان اول شایعاتی پشت سر او بوده که چون به خلوت می‌رود آن کار دیگر می‌کند. اما قضیه وقتی جدی شده که دو زن درباره او حرفهایی زده‌اند و چیزهایی گفته‌اند و ... خلاصه که استاین روز چهارشنبه ایمیل زده به مجله و استعفا داده است. «یومَ تُبلی السرائر» است انگار.
@ehsanname
📌تفصیل ماجرا را در گزارش نیویورک تایمز بخوانید:
https://nyti.ms/2AWXQM5
@ehsanname
این هفته مجله «تایم» زنانی را که در جنبش مجازی #metoo مهر سکوت از لب برداشتند و در مورد آزار و اذیت جنسی دست به افشاگری زدند، شخصیت برتر سال ۲۰۱۷ لقب داد.
ماجرا از ماه اکتبر (مهر) و با افشاگری علیه هاروی واینستین، تهیه‌کننده فیلم «شکسپیر عاشق» شروع شد و به حوزه‌های دیگر هم رسید. مع‌الاسف ادبیاتی‌ها هم بی‌نصیب نماندند. اول از همه آکادمی نوبل ادبیات پایش به میان آمد. خود آکادمی بیانیه داد و گفت با مردی که متهم به آزار ۱۸ زن سوئدی شده، دیگر همکاری نمی‌کند. این بابا که اسمش اعلام نشد، عضو آکادمی نبود اما علی‌الظاهر از افراد ذی‌نفوذ در آنجا محسوب می‌شد.
بعد نوبت به جان کیسی، داستان‌نویس آمریکایی و نویسندۀ رمان «اسپارتینا» رسید که دو نفر از دانشجویان سابقش در دانشگاه ویرجینیا گفتند به کارها و حرف‌های زننده شهرۀ شهر بوده. اما خبر فعلی از هر دو مورد قبلی مهمتر است.
لورین استاین، سردبیر مجله معروف «پاریس ریویو» به‌خاطر آزار زنان و سوءاستفاده از موقعیت شغلی‌اش در برخورد با زنان، مجبور شده استعفا بدهد. «پاریس ریویو» مهم‌ترین نشریه ادبی انگلیسی‌زبان است و لورین استاین از ۲۰۱۰ سردبیر آن بوده. ظاهرا از همان اول شایعاتی پشت سر او بوده که چون به خلوت می‌رود آن کار دیگر می‌کند. اما قضیه وقتی جدی شده که دو زن درباره او حرفهایی زده‌اند و چیزهایی گفته‌اند و ... خلاصه که استاین روز چهارشنبه ایمیل زده به مجله و استعفا داده است. «یومَ تُبلی السرائر» است انگار.
@ehsanname
📌تفصیل ماجرا را در گزارش نیویورک تایمز بخوانید:
https://nyti.ms/2AWXQM5
Nytimes
Paris Review Editor Resigns Amid Inquiry Into His Conduct With Women
Lorin Stein apologized in letters he sent the board Wednesday, saying his behavior had been hurtful and degrading.
❌ ارتباط عجیبِ نوبل و آن خبرهای شنیع
@ehsanname
✍️احسان رضایی: از خواص شبکه‌های مجازی، یکی هم افشاگری‌هایش است. جنبش مجازی #metoo از اکتبر پارسال که شروع شد، مثل گردباد گشت و گشت و در همۀ حوزه‌ها قربانی گرفت. سهم ادبیات البته از سینما و موسیقی و اقتصاد و سیاست و حتی کلیسا کمتر بود. اما باز هم تشت رسوایی دو نویسندۀ آمریکایی از بام افتاد و لورین استاین، سردبیر مجلۀ معروف و مشهورِ «پاریس ریویو» هم به خاطر سوءاستفاده از موقعیت شغلی‌اش در آن قضایا، مجبور به استعفا شد. اما حالا این داستان دامن‌گیر آکادمی سوئد هم شده که بانیِ نوبل ادبیات است.
نوامبر گذشته آکادمی بیانیه‌ای داد و گفت با مردی که ۱۸ زن سوئدی متهمش کرده‌اند، دیگر همکاری نمی‌کند. آن موقع اسم این بابا اعلام نشد و فقط گفتند مدیر یک مرکز فرهنگی در استکهلم بوده، اما حالا معلوم شده که ایشان همسر یکی از اعضای آکادمی، یعنی خانم کاترینا فورستِنسِن (شاعر سوئدی و صاحب صندلی شماره ۱۸) است و علاوه بر «آن کار دیگر»، از ۱۹۹۶ تابه‌حال ۷بار نام برندۀ نوبل را قبل از اعلام به بیرون داده (یحتمل برای بنگاه‌های شرطبندی). طبیعتاً سه نفر از اعضا اعتراض کردند که باید آن خانم را از آکادمی اخراج کرد. بقیه موافقت نکردند. آن سه نفر استعفا دادند و جمعۀ پیش سارا دانیوس، دبیر آکادمی رسماً استعفای این سه نفر را اعلام کرد. این‌طوری پیتر اینگلوند، كلاس اوسترگرن و کیل اسپمارک (صاحبان صندلی‌های شماره ۱۰، ۱۱ و ۱۶) از آکادمی جدا شدند. اما بعد حجم انتقادها به دبیر آکادمی آن‌قدر زیاد شد که امروز خود خانم دانیوس (دبیر و صاحب صندلی شماره ۷) هم استعفا داد و اصلاً یک وضعیتی.
این اولین بار است که در تاریخ نوبل چنین اتفاقاتی می‌افتد. قبلا یک بار در ۱۹۸۹ سه عضو آکادمی استعفا دادند که چرا آکادمی دربارۀ فتوای کتاب «آیات شیطانی» موضع نگرفته، که کسی محل نداد و قضیه منتفی شد. سال ۲۰۰۵ هم یک عضو آکادمی در اعتراض به نوبل گرفتن الفریده یلینک، نویسنده اتریشی در سال قبلش قهر کرد که صندلی‌اش آن‌قدر خالی ماند تا در ۲۰۱۲ مرد. اما حالا یک دفعه ۴ صندلی خالی شده،۲ نفر هم که غیرفعال بودند و آن خانم فورستِنسِن هم خودش سنگین‌تر است دیگر نیاید.
https://bit.ly/2HwqXXr
آکادمی یا فرهنگستان سوئد ۱۸ عضو دارد، از ۱۷۸۶ تاسیس شده و وظیفه اصلی‌اش پاسداشت زبان سوئدی است (و مثل فرهنگستان خودمان واژه‌سازی می‌کند). عضویت در آکادمی مادام العمر است و اعضایش را پادشاه سوئد منصوب می‌کند (ولی فقط خود اعضا می‌توانند کسی را اخراج کنند). آنها از سال ۱۹۰۱ تصمیم‌گیری در مورد جایزه نوبل ادبیات را هم به عهده دارند که برای این کار از ۶ مشاور ادبی کمک می‌گیرند: یک مشاور برای زبان‌های فرانسه و اسپانیولی، یک نفر برای آلمانی و اسکاندیناوی، یک نفر برای انگلیسی و هلندی (تاکنون هیچ ادیب هلندی‌زبانی برنده نوبل نشده)، یک نفر برای زبان‌های اسلاوی، یک نفر برای ایتالیایی و یک نفر برای پرتغالی (این بابا هم در کل ۱۱۸ سالی که نوبل می‌دهند کلا کاری به این کارها نداشته و فقط یک بار، یک نفر را انتخاب کرده: ساراماگو در ۱۹۹۸). بقیه کسانی که زبانشان نماینده‌ای در این کمیته ندارد، با خواندن ترجمه‌های آثارشان انتخاب شده‌اند. (مثلا کنزابورو اوئه حدود ۷۰۰ کتاب نوشته ولی فقط چندتایش به انگلیسی ترجمه شده، آن هم عمدتاً بعد از نوبلش در ۱۹۹۴).
تابه‌حال ۵ عضو آکادمی سوئد خودشان را برندۀ نوبل ادبیات کرده‌اند. اول سما لاگرلوف، نويسندۀ «ماجراهاى نيلز» (همان پسری که کوچک و همسفر غازها شد) نوبل ۱۹۰۹ را برد و بعد از گرفتن جایزه عضو آکادمی شد. بعد دیدند چه کاری است که اول جایزه بگیریم، بعد عضو آکادمی باشیم! ورنر فون هايدنشتام كه بين ۱۹۴۰-۱۹۱۲ عضو آكادمى بود، نه تنها براى خودش، كه براى شش‌تا از رفقايش هم نوبل ادبيات جور كرد. با اینکه طبق وصیت نوبل، جایزه را باید به زنده‌ها داد، به یکی از اعضا (اریک آکسل کارلفلدت) بعد از مرگش نوبل ادبیات دادند. بدتر از همه اینکه سال ۱۹۷۴ دو عضو آکادمی سر اینکه کی امسال جایزه بگیرد و کی سال بعد، به نتیجه نرسیدند و نهایتاً جایزه را قسمت کردند (هری مارتینسون و ایویند جانسون). نتیجه این شد که مارتینسون (كه نسبت به جانسون نويسندۀ بزرگتر ولى آدم دل‌نازكترى بود) زیر فشار انتقادها خودکشی کرد، آن هم با قیچی!
@ehsanname
📌خبر استعفا در آکادمی سوئد و حواشی را در اینجا بخوانید:
https://www.nytimes.com/2018/04/12/world/europe/sara-danius-swedish-nobel-scandal.html
📸 سارا دانیوس، دبیر ۵۵سالۀ آکادمی سوئد که از سال ۲۰۱۵ اسم برندۀ نوبل ادبیات را اعلام می‌کرد، امروز استعفا داد
@ehsanname
✍️احسان رضایی: از خواص شبکه‌های مجازی، یکی هم افشاگری‌هایش است. جنبش مجازی #metoo از اکتبر پارسال که شروع شد، مثل گردباد گشت و گشت و در همۀ حوزه‌ها قربانی گرفت. سهم ادبیات البته از سینما و موسیقی و اقتصاد و سیاست و حتی کلیسا کمتر بود. اما باز هم تشت رسوایی دو نویسندۀ آمریکایی از بام افتاد و لورین استاین، سردبیر مجلۀ معروف و مشهورِ «پاریس ریویو» هم به خاطر سوءاستفاده از موقعیت شغلی‌اش در آن قضایا، مجبور به استعفا شد. اما حالا این داستان دامن‌گیر آکادمی سوئد هم شده که بانیِ نوبل ادبیات است.
نوامبر گذشته آکادمی بیانیه‌ای داد و گفت با مردی که ۱۸ زن سوئدی متهمش کرده‌اند، دیگر همکاری نمی‌کند. آن موقع اسم این بابا اعلام نشد و فقط گفتند مدیر یک مرکز فرهنگی در استکهلم بوده، اما حالا معلوم شده که ایشان همسر یکی از اعضای آکادمی، یعنی خانم کاترینا فورستِنسِن (شاعر سوئدی و صاحب صندلی شماره ۱۸) است و علاوه بر «آن کار دیگر»، از ۱۹۹۶ تابه‌حال ۷بار نام برندۀ نوبل را قبل از اعلام به بیرون داده (یحتمل برای بنگاه‌های شرطبندی). طبیعتاً سه نفر از اعضا اعتراض کردند که باید آن خانم را از آکادمی اخراج کرد. بقیه موافقت نکردند. آن سه نفر استعفا دادند و جمعۀ پیش سارا دانیوس، دبیر آکادمی رسماً استعفای این سه نفر را اعلام کرد. این‌طوری پیتر اینگلوند، كلاس اوسترگرن و کیل اسپمارک (صاحبان صندلی‌های شماره ۱۰، ۱۱ و ۱۶) از آکادمی جدا شدند. اما بعد حجم انتقادها به دبیر آکادمی آن‌قدر زیاد شد که امروز خود خانم دانیوس (دبیر و صاحب صندلی شماره ۷) هم استعفا داد و اصلاً یک وضعیتی.
این اولین بار است که در تاریخ نوبل چنین اتفاقاتی می‌افتد. قبلا یک بار در ۱۹۸۹ سه عضو آکادمی استعفا دادند که چرا آکادمی دربارۀ فتوای کتاب «آیات شیطانی» موضع نگرفته، که کسی محل نداد و قضیه منتفی شد. سال ۲۰۰۵ هم یک عضو آکادمی در اعتراض به نوبل گرفتن الفریده یلینک، نویسنده اتریشی در سال قبلش قهر کرد که صندلی‌اش آن‌قدر خالی ماند تا در ۲۰۱۲ مرد. اما حالا یک دفعه ۴ صندلی خالی شده،۲ نفر هم که غیرفعال بودند و آن خانم فورستِنسِن هم خودش سنگین‌تر است دیگر نیاید.
https://bit.ly/2HwqXXr
آکادمی یا فرهنگستان سوئد ۱۸ عضو دارد، از ۱۷۸۶ تاسیس شده و وظیفه اصلی‌اش پاسداشت زبان سوئدی است (و مثل فرهنگستان خودمان واژه‌سازی می‌کند). عضویت در آکادمی مادام العمر است و اعضایش را پادشاه سوئد منصوب می‌کند (ولی فقط خود اعضا می‌توانند کسی را اخراج کنند). آنها از سال ۱۹۰۱ تصمیم‌گیری در مورد جایزه نوبل ادبیات را هم به عهده دارند که برای این کار از ۶ مشاور ادبی کمک می‌گیرند: یک مشاور برای زبان‌های فرانسه و اسپانیولی، یک نفر برای آلمانی و اسکاندیناوی، یک نفر برای انگلیسی و هلندی (تاکنون هیچ ادیب هلندی‌زبانی برنده نوبل نشده)، یک نفر برای زبان‌های اسلاوی، یک نفر برای ایتالیایی و یک نفر برای پرتغالی (این بابا هم در کل ۱۱۸ سالی که نوبل می‌دهند کلا کاری به این کارها نداشته و فقط یک بار، یک نفر را انتخاب کرده: ساراماگو در ۱۹۹۸). بقیه کسانی که زبانشان نماینده‌ای در این کمیته ندارد، با خواندن ترجمه‌های آثارشان انتخاب شده‌اند. (مثلا کنزابورو اوئه حدود ۷۰۰ کتاب نوشته ولی فقط چندتایش به انگلیسی ترجمه شده، آن هم عمدتاً بعد از نوبلش در ۱۹۹۴).
تابه‌حال ۵ عضو آکادمی سوئد خودشان را برندۀ نوبل ادبیات کرده‌اند. اول سما لاگرلوف، نويسندۀ «ماجراهاى نيلز» (همان پسری که کوچک و همسفر غازها شد) نوبل ۱۹۰۹ را برد و بعد از گرفتن جایزه عضو آکادمی شد. بعد دیدند چه کاری است که اول جایزه بگیریم، بعد عضو آکادمی باشیم! ورنر فون هايدنشتام كه بين ۱۹۴۰-۱۹۱۲ عضو آكادمى بود، نه تنها براى خودش، كه براى شش‌تا از رفقايش هم نوبل ادبيات جور كرد. با اینکه طبق وصیت نوبل، جایزه را باید به زنده‌ها داد، به یکی از اعضا (اریک آکسل کارلفلدت) بعد از مرگش نوبل ادبیات دادند. بدتر از همه اینکه سال ۱۹۷۴ دو عضو آکادمی سر اینکه کی امسال جایزه بگیرد و کی سال بعد، به نتیجه نرسیدند و نهایتاً جایزه را قسمت کردند (هری مارتینسون و ایویند جانسون). نتیجه این شد که مارتینسون (كه نسبت به جانسون نويسندۀ بزرگتر ولى آدم دل‌نازكترى بود) زیر فشار انتقادها خودکشی کرد، آن هم با قیچی!
@ehsanname
📌خبر استعفا در آکادمی سوئد و حواشی را در اینجا بخوانید:
https://www.nytimes.com/2018/04/12/world/europe/sara-danius-swedish-nobel-scandal.html
📸 سارا دانیوس، دبیر ۵۵سالۀ آکادمی سوئد که از سال ۲۰۱۵ اسم برندۀ نوبل ادبیات را اعلام می‌کرد، امروز استعفا داد