دوست عزیزی که تو ائتلاف رستایی
منم خودم یکی از نماینده های این دوره شورام که همچین تفکر مثل شما دارم پس با توجه به این مورد نه در ائتلاف دانشکدمون که با اسم سپهر اومدن جلو و گفتن اختیار دارید هر اسمی میخواید بزارید رو ائتلافتون شرکت کردم و نه در طلوع ،کاملا مستقل شرکت کردم
منم پیشنهادم به شما اینه که اینکارو کنید اینطوری مورد سو استفاده این حزب بسیج یعنی سپهر قرار نمیگیرد

#ارسالی

@elmosnewss

خیلی خوبه که جو رقابتی و محترمانه توی دانشگاه شکل بگیره، افراد مختلف بتونن دیدگاهاشونو بیان کنن.اما نیاز به شفافیت و بازی توی زمین برابر از همه چیز مهم‌تره.
از گروهی که خودشون رو به اون راه میزنن و از پاسخ فرار میکنن باید پرسید که این لیست‌های متعدد و اما در عین‌حال هماهنگ شده به پشتوانه چه گروهیه؟ ایرادی هم نداره هر گروهی که باشه اما مشخص باشه چه طرز فکری؟ اگر کار فردیست چه ایرادی داره که این افراد خیر‌ که جرمی نیز مرتکب نشده‌اند از خودشان،گذشته و اهدافشان بگویند و در سایه نباشند. فروش این ایده که یک خیرخواه ناشناس مارا دور هم جمع کرده است و چنین و چنان کمی ساده لوحیه بنظرم.
در حال حاضر ما لیستیو داریم که واضحا مربوط به انجمن‌های سیاسی دانشگاست و با همان اسم انتخابات پیشین با پشتوانه کارنامه‌ شورای صنفی کنونی اومده جلو.چرا که نه.کسی که از هویت خودش ابایی نداره قطعا خودشو منکر نمیشه.

سیاسی کردن شورا کار اشتباهیه و اون رو از اهدافش باز میداره اما پشتوانه و گذشته چیزیه که باعث میشه افراد بتونن از بین نامزد‌ها افراد بهتریو انتخاب کنن و بدونن قراره چه طرز تفکری برای دانشکدشون نمایندگی کنه؛ هیچ ایرادی هم نداره که لیست‌ها از سوی انجمن‌ها و تشکلای مختلف دانشجویی و غیر دانشجویی حمایت شده باشن اما حداقل اگر منع قانونی برای اعلان رسمیش دارن غیر رسمی چیزی رو گردن بگیرن و در جلوی افکار عمومی دانشجوها پاسخگوی نتایج و عملکرد اون شورا باشن نه مثل سیاستزدایی در سطح کشور که هیچ گروه و حزبی مسئولیت هیچ اتفاق و حتی هیچ دولتی رو پذیرا نیست و هر دوره بازی از سر.
اینکه از هفته‌ها قبل افرادی رو نشون کنیم و بترسونیمشون از پیوستن به گروه‌های رقیب و حتی جرئت استفاده از شهرت خودمون براشونو نداشته باشیم و اونو پشت اسم مستقل پنهان کنیم ببخشید اما دیگه کمی دیگه رقت‌انگیزه.


#ارسالی

@elmosnewss

#ارسالی
#برق
نمی‌دونید برق به چه روزی افتاده! شالچیان و دلیری اومدن بدون هیچ برنامه‌ای برای خودشون ۲۰ نفر دانشجوی ارشد پیوسته مهندسی پزشکی جذب کردن تا براشون رزومه‌سازی کنند. چون انقدر این دو نفر بی‌سواد هستن که کسی حاضر نیست باهاشون پروژه برداره.

حالا سوال اینجاست که آیا دانشگاه علم و صنعت قطب مهندسی پزشکیه که ما ارشد پیوسته گرفتیم؟ از این قضیه فقط بوی فساد میاد.

اون ۲۰ نفری که این رشته رو انتخاب کردن گناهی نکردن. در لیست رشته‌های دفترچه بوده و انتخاب کردن. من با اون ۲۰ نفر اصلا کاری ندارم.
اما شالچیان و دلیری برای اینکه امتیاز بدن به این ۲۰ نفر، بدون هیچ مصوبه‌ای ۳ روز انتخاب واحدشون رو زودتر باز کردن تا زودتر از همه‌ی دانشجویان کارشناسی دانشگاه، انتخاب واحد انجام بدن و بهترین استادها رو انتخاب کنند. مسلما اینطوری ۲۰ نفر رضایت پیدا می‌کنند و نمرهاشون هم بهتر میشه.

سوال اینجاست که با چه دلیلی این اتفاق میفته؟ مگر اونها در حال حاضر دانشجوی مقطع کارشناسی نیستن؟ ارشد شدن که به اسم رشته نیست، به میزان واحد‌های پاس کرده و مقدار مسیری هستش که گذروندن. پس چون تفاوتی با بقیه ی ۴۰۳ایها ندارن باید عین اون‌ها انتخاب واحد کنن.
این یک نمونه از مشکلات بسیار فاجعه‌ی برقه!
لطفا ۴۰۳ایها و ۴۰۲‌ایها کم کاری نکنید و رای بدید و بقیه رو هم تشویق کنید که رای بدن.

@elmos_parde

شاید یک سوال که براتون مطرح شه اینه که تعداد قابل توجهی از این لیست‌ها واقعا دانشجوهای مستقل و دغدغه‌مندی هستند که وارد این ائتلاف‌ها شدند و رای دادن بهشون چه اشکالی داره.
مشکل اصلی وقتی پیش میاد که نیاز به تصمیم‌گیری‌ حیاتی‌ای باشه و اینجور موقع‌ها اعضای ائتلاف‌ها پشت نظر یک یا دونفر از کسانی که کل ائتلاف رو هماهنگ کرده‌اند قرار می‌گیرند. و طیف بسیج و دفتر در این زمینه سابقه طولانی‌ای از سازش و زدوبند با مسئولان دانشگاه بر علیه خواسته دانشجو دارند و قطعا نمیشه ریسک همچین چیزی رو در شورای صنفی پذیرفت.

@elmosnewss

🔺فایل فوق خلاصه‌ای از عملکرد شورای صنفی رفاهی دانشگاه در ماه‌های اخیر است که پس از پنج سال انحلال، مجددا در آبان ماه با فشار دانشجویان به مسئولین تشکیل شد.
گرچه موانع بسیاری سد راه شورای صنفی وجود داشت اما موارد فوق با پیگیری شورا به نتیجه رسیده است و موارد ذکر شده در قسمت دوم نیز در دست پیگیری‌ ست.
🔺لازمه حل مشکلات دانشکده‌ها و دانشگاه شکل گیری شورای صنفی با پشتوانه دانشجویی ست و رای شما تامین کننده این پشتوانه است.
هر دانشجو می‌تواند با شرکت در انتخابات و انتخاب نامزد اصلح گامی در جهت حل مشکلات بردارد.
🔸فردا ۹ صبح تا ۵ عصر
🔸در محل دانشکده‌ها

شورای صنفی ـ رفاهی دانشگاه علم و صنعت

🆔 @senfi_iust

این عملکرد شورای صنفی تو شیش ماه گذشتش که چهار نفر از پنج نفر شورای مرکزیش از ائتلاف طلوع بودن.

حیطه فعالیت شورای صنفی:
۱- مطابق با آیین‌نامه‌، شورای صنفی باید دانشجویان را از نحوه‌ی گرفتن حقوقشون مطلع کنه.
۲- بررسی وضعیت شهریه خوابگاه‌ها و رسیدگی به مشکلات خوابگاه‌ها
۳- بررسی وضعیت سرویس‌های ایاب و ذهاب دانشجویان
۴- رسیدگی به مشکلات سلف و سامانه سماد
۵- بررسی تقویم آموزشی و مشکلات آموزشی
۶- مکاتبه مستقیم با وزارت علوم
۷- تشکیل جلسه پاسخگویی مسئولین دانشگاه
۸- حق رای در شوراهای دانشگاه
۹- قدرت دانشجویان
۱۰- تریبون دانشجویان
۱۱- بررسی فضای فرهنگی دانشگاه و فعالیت‌های فرهنگی دانشجویی

حالا بهتر میشه فهمید که چرا نباید دست بسیج بیفته.

#ارسالی

@elmosnewss

https://t.me/elmosnewss/3883

من دیدم اینا میگن مستقلن خواستم برم تو لیستشون ولی بعدا دیدم با زبون بی زبونی میگن به فلانی رای بده برا شورا مرکز و اینا دیگه بقیش مشخصه!

اینو لطفا کار کنید قبل انتخابات به کاندیدایی که به بهانه سیاسی نشدن شورا رفتن اونور گفتن برای شورامرکز و دبیر به فلان شخص رای بدن:)

#ارسالی

@elmosnewss

یه دختری دیشب اومده بود اتاقا تبلیغ میکرد می‌گفت فلانی خیلی کارا کرده و قراره دبیر بشه سری بعد😕
دبیر رو کی مشخص می‌کنه مگر قبل از انتخابات میشه یه نفر انتخاب شده باشه؟

#ارسالی

@elmosnewss

با توجه به نرسیدن برخی دانشکده‌ها به حد نصاب لازم لذا مهلت اخذ رای در تمامی واحد تا یک ساعت تا ۶ عصر تمدید می‌شود.

شورای صنفی ـ رفاهی دانشگاه علم و صنعت

🆔 @senfi_iust

🔴 انجمن رویش دانشجویان برگزار می‌کند: 

♦️ عقل و تجربه: سفر پدیدار شناختی موریس مرلو-پونتی

🟥 آیا حقیقت را باید با عقل فهمید یا با تجربه لمس کرد؟

در جهانی که پیوسته در حال تغییر است، مسیرهای رسیدن به حقیقت همچنان محل بحث‌اند. در ارائه‌ای متفاوت، با هم سفری خواهیم داشت از عقل‌گرایی دکارتی تا تجربه‌گرایی حسی، و در ادامه با نگاهی نو به جهان، از پنجره پدیدارشناسی بررسی خواهیم کرد.

⏰ زمان: دوشنبه ۵ خرداد، ساعت ۱۲:۳۰ 
📍 مکان: دفتر انجمن رویش، حدفاصل سلف آزاد و دانشکده برق (لوکیشن)

🆔 @Rouyesh_IUST

رقابتتون تموم شده، رفاقتتونو شروع کنین!
تبلیغات کردین، هزار حرف زدین
فارغ از اینکه پنج نفر اعضای شورای صنفی از کدوم ائتلاف‌ها رای میارن، همه‌ی فعالین دانشجویی باید با هم متحد بشن.
بعضی جاها شورای صنفی باید کمک کنه
بعضی جاها بسیج باید کمک کنه
بعضی جاها انجمن اسلامی باید کمک کنه
بعضی جاها انجمن‌های علمی باید کمک کنن
بعضی جاها کانون‌ها باید کمک کنن

دانشجو باید پشت دانشجو باشه همین و بس.

#ارسالی

@elmosnewss

📣ائتلاف طلوع
دانشگاه برای دانشجویان, نه بنگاه درآمدزایی

کاندیداهای انتخابات شورای صنفی دانشجویان دانشگاه علم و صنعت

تاریخ انتخابات:

دوشنبه ۵خرداد (خوابگاه‌ها)

اهداف ائتلاف:

▪️بازپس‌گیری جایگاه دانشجویان در تصمیم‌گیری‌ها
▪️پیگیری بهبود وضعیت واحد‌های دانشکده‌ای و خوابگاه‌ها
▪️آزادسازی فضاهای سلب‌شده‌ی دانشگاهی
▪️پیگیری مطالبات دانشجویان و گزارش‌دهی منظم

🟤واحد خوابگاه حکیمیه
پارسا سلیمانی
علیرضا معلمی
امیر زیبائی
مهران قربانی
شروین قربانی


برای تشکیل شورای صنفی لازم است ۲۰٪ دانشجویان هر واحد در انتخابات شرکت نمایند.
راه ارتباطی با ائتلاف : @ToluSC

الان که طلوع لیست برای خوابگاه دخترا نداره باید اونجا پشت کسایی وایساد که از پوسترشونم مشخصه از سمت بسیج فاند نشدن.
اون ائتلاف دیروز بعد اینکه پوسترشون شبیه پوستر بسیجیا بود رفتن یه پوستر جدید زدن روشم گنده نوشتن مستقل😂😂

#ارسالی

@elmosnewss

مثلا اینا بچه هایی هستن که از جایی حمایت نمیشن
الان اگه نمیدونیم به کی رای بدیم دقیقا جاشه از کسایی که واقعا لیبل مستقلو یدک میکشن حمایت کنیم.

#ارسالی

@elmosnewss

به بچه‌ها بگید حکیمیه برن رای بدن صنفی بلکه این خوابگاه رو از دست هیئتی ها نجات بدن.

#ارسالی

@elmosnewss

سلام وقت‌بخیر
من فارغ‌التحصیل علم‌وصنعت هستم.
دیروز از دانشگاه تهران، برای دیدن استاد راهنمای قبلی‌م اومدم علم‌وصنعت.
حراست خانم‌ها خیلی اذیت کردن،
چرا شال سرت هست؟
چرا مقنعه سرت نیست؟
چرا تونیک تنت هست و مانتو نیست!
تونیک من از مانتو آزادتر بود!
قد تونیک هم تا بالای زانو بود!
نهایتا گفتن راه نمیدیم شرمنده‌ایم برو بعدا بیا!!!!!
حالا من با همون استایل تا یک ساعت قبل دانشگاه تهران بودم!!
چرا اینقدر سلیقه‌ای برخورد میکنن؟
چرا اینقدر اذیت میکنن؟

@elmosnewss

⚫️ برای الهه و همه زنانی که دیگر میان ما نیستند

🔹 الهه حسین‌نژاد فقط یک نام نبود، یک دختر ۲۴ ساله نبود؛ او پاره‌ای از حقیقت ما بود. حقیقتی که در خیابان‌های شهر، در نگاه‌های پرهراس زنان، در کابوس‌های شبانه مادران جاری‌ست. قتل او، با انگیزه‌ای به‌ظاهر «سرقت گوشی»، امّا ریشه در فقر و نابرابری و ستم دارد؛ ریشه در بی‌عدالتی‌های انباشته، در بی‌کفایتی نهادهایی که قرار بود پناه ما باشند، نه تهدید.

🔻 این‌جا «عادی بودن»، یک زنِ همیشه در معرض تهدید است: وقتی خیابان جایی‌ست که حضور زن در آن، نه امری طبیعی، بلکه خطری تلقی می‌شود؛ جایی که از زن انتظار می‌رود دور بماند تا آسیبی نبیند، و اگر نماند، خود مسئول رنج و خشونتی‌ست که بر او تحمیل می‌شود. وقتی آموزش، به‌جای پرورشِ صدای معترض، سکوت و تاب‌آوری را می‌آموزد، و شکاف‌های طبقاتی، فقر، و تحقیر هر روز عمیق‌تر می‌شوند، دیگر نمی‌توان قتل الهه حسین‌نژاد را به یک «حادثه» تقلیل داد. این یک هشدار است؛ فریادی برای حقِ زیستن و برای امنیتی که هر انسان، بی‌قید و شرط، سزاوار آن است.

مطالعه متن

@IUSTArman

🔴 سکوت پاسخ ما به سرکوب نخواهد بود

بیانیه‌ی جمعی از تشکل‌های دانشجویی در حمایت از دانشجویان زندانی


این سطور در فضایی نگاشته می‌شود که هر صدا، هر قدم و هر کنشی با نگاهی سرد و بی‌روح رصد می‌شود. فضایی که در آن دانشگاه تحت نظارت پادگانی قرار گرفته‌است و دانشجو باید از شهروندی آزاد به سوژه‌ای مطیع بدل گردد. هر جمع‌شدنی برای تحلیل و بررسی مصائب جمعی، برچسب اجتماع و تبانی می‌خورد، گزارشی از وضعیت روز در شبکه‌ی اجتماعی، تبلیغ علیه نظام حاکم محسوب می‌شود و هر صدای نقد و اعتراضی نسبت به سیاست‌های ضد مردمی، اقدام علیه امنیت همان ملت قلمداد می‌شود. به یک معنا از روزگاری سخن می‌گوییم که زیست روزمره‌ی ما جرم‌انگاری شده و حاصل این سیاست، به بند کشیده شدن تعدادی از هم‌کلاسی‌هایمان است؛ به پشتوانه‌ی اتهاماتی بدون شواهد شفاف یا امکان دادرسی عادلانه.

هم‌کلاسی در بند ما پیش از ورود به زندان، حق تحصیلش را از دست رفته می‌بیند، حق قلم به دست گرفتن، حق تنفس در فضای دانشگاه. اما وقتی درهای زندان پشت سر هم‌کلاسی بسته می‌شود، رنج مضاعف آغاز می‌گردد. حق ملاقات با خانواده و حتی حق یک تماس ساده، به آسانی از او سلب می‌شود. برخی از دانشجویان از زندانی به زندان دیگر تبعید می‌شوند، از شهری به شهر دیگر، گویی جرمشان نه کنش، که خود وجودشان است. بازجویی‌های گاه و بی‌گاه و سلول‌های انفرادی، که عملاً برای خفه‌کردن روح طراحی شده‌اند و بلاتکلیفی حقوقی که گاه ماه‌ها و سال‌ها ادامه می‌یابد، تنها بخشی از این رنج‌هاست. 
اما این مجازات‌ها به زندان ختم نمی‌شود. محرومیت از خدمات عمومی پس از آزادی، از حق استخدام تا دسترسی به امکانات اجتماعی، به مثابه تنبیهی مادام‌العمر است که حتی پس از آزادی، سایه‌ی سنگینش بر زندگی این دانشجویان باقی می‌ماند. این شرایط، نه‌تنها جسم و روح آن‌ها را می‌فرساید، بلکه رؤیا و آینده‌ی آن‌ها را نیز به یغما می‌برد.

سیاست به بند کشیدن دانشجویان، چیزی فراتر از مجازاتی برای کنش فردی آنان است و پرداختن به این موضوع در چارچوب پرونده‌ی حقوقی، تقلیل مسئله‌ی سرکوب دانشگاه است. این سیاست ابزاری است برای خاموش‌کردن صدای جمعی دانشجویان و تثبیت نظمی سلطه‌گر که از اعتراض می‌هراسد. زندان نه محل اجرای حکم که ابزاری‌ست برای هشدار هر روزه به دیگران. این سرکوب، پدیده‌ای مقطعی نیست، بلکه سیاستی تاریخ‌مند و سازمان‌یافته است که با تغییر دولت‌ها و وعده‌های رنگارنگ، همچنان پابرجاست. سیاستی که نه‌تنها ورای اختلاف میان قوای مجریه و قضائیه، بلکه با همدستی این قوا همواره کوشیده دانشگاه را از سیاست تهی کند و صدای خارج از منویات مراد را ساکت کند. بنابراین یک سیاست کلان حکومتی‌ است؛ سیاستی که می‌کوشد با ترسیم خطوط قرمز روزبه‌روز تنگ‌تر، مرزهای مجاز کنش‌گری دانشجویی را بازتعریف کرده و با ایجاد هزینه‌های سنگین، دانشجو را به خودسانسوری سوق داده و جنبش دانشجویی را از نفس بیندازد. همواره باید تعدادی از ما در زندان باشیم تا نمونه‌ی عینی سرکوب ما را از کنش بازدارد.

ما راه رهایی را نه در عقب‌نشینی، که در عبور از این خطوط قرمز می‌دانیم که برایمان ترسیم شده است؛ خطوطی که تنها با ایستادگی جمعی بی‌اعتبار می‌شوند. ما صدای تمام دانشجویان زندانی خواهیم بود تا یادآور شویم که سکوت، پاسخ ما به سرکوب نخواهد بود.

تشکل‌های امضاکننده:
انجمن آزاداندیش دانشگاه علامه
انجمن آرمان دانشگاه علم و صنعت
انجمن رویش دانشگاه علم و صنعت
انجمن اسلامی دانشگاه صنعتی خواجه نصیر
مجمع اسلامی دانشگاه الزهرا
انجمن اسلامی دانشکده علوم اجتماعی تهران