⭕️ اطلاعات لازم راجع به مسمومیت شایع شده در دانشگاه و توصیه‌های تکمیلی جهت پیشگیری از وقوع مسمومیت احتمالی.
@senfi_uni_iran
@elmosnewss

🔴 دومینو مسمومیت زنجیره‌ای دانشجویان در دانشگاه‌های کشور در آستانه ۱۶ آذر

دانشگاه الزهرا: ۳ آذر
دانشگاه صنعتی اصفهان: ۵ اذر
دانشگاه صنعتی اراک: ۹ آذر
دانشگاه خوارزمی: ۱۰ آذر

@elmosnewss

تو خشتک رفتن روغن ریختن کسی نشینه. اینجا علم و صنعت است.

@elmosanat_twitter
@elmosnewss

🔴 بیانیه گروه بیدارزنی به مناسبت ۱۶ آذر


به نام زن زندگی آزادی و به نام خدای رنگین‌کمان

با شروع اعتراضات سراسری درپی کشته‌شدن ژینا (مهسا) امینی با شعار محوری «زن، زندگی، آزادی»، موج جدیدی از اعتراضات سراسری دانشجویان ایران نیز از ۲۷ شهریور ۱۴۰۱ آغاز شده است و دانشجویان قدرت اتحاد و همبستگی خود را نمایان کردند.
دانشجویان معترض با روش‌‌های متنوع و مبتکرانه‌ای از راهپیمایی، تجمع و اعتصاب گرفته تا شعارنویسی، اجرای پرفورمنس‌ و سرودخوانی اعتراض خود را به سرکوب حکومتی نشان داده‌اند.
در این اعتراضات بیش از ۵۶۰ دانشجو، برخی با ضرب‌وشتم از سوی نیروهای امنیتی بازداشت، تعدادی با پابند الکترونیکی و به صورت مشروط با وثیقه آزاد و عده‌ای به احکام سنگین محکوم شدند. چندین دانشجو ناپدید و کشته شده‌اند.

در یکی از بولتن‌های هک‌شده سپاه آماردانشجویان احضار شده به کمیته انضباطی، «پنج هزار و ۱۰۰ نفر» و شمار استادان ممنوع‌الخروج شده «۱۸ نفر» گزارش شده است.

علی‌رغم همه این فشارها، اعتراضات دانشجویی بی‌وقفه تا کنون ادامه داشته است و به جرأت می‌توان دانشگاه را یکی از سنگرهای مبارزاتیِ جان‌دار امروز مردم ایران علیه دیکتاتوری جمهوری اسلامی به‌شمار آورد.

متصل به قیام ژینا، خواسته‌های بسیاری از دانشجویان با «آزادی و برابری» گره خورده است. ازجمله محورهای مورد اعتراض دانشجویان، مقررات مربوط به «پوشش‌وحجاب‌اجباری» و جداسازی‌جنسیتی در دانشگاه‌ها است. دانشجویان معترض در بسیاری از دانشگاه‌ها سد تفکیک‌جنسیتی در سلف‌های غذاخوری را شکستند که به بسته‌شدن برخی سلف‌ها و گردهم آمدن دانشجویان در فضای باز برخی دانشگاه‌ها منجر شد. آنها به وضوح خواستار رفع تبعیض‌جنسیتی در دانشگاه‌ها هستند و نگاه کالایی به بدن خود را با شعار «هیز تویی هرزه تویی، زن آزاده منم» پاسخ می‌دهند؛ شعاری که یکی از شعارهای محوریِ اعتراضات سراسری در ایران شد.
این اعتراضات به مبارزات دانشجویان زن در سال‌های گذشته پیوند خورده است. اعتراض به سهمیه‌بندی‌جنسیتی، بومی‌گزینی‌جنسیتی، تفکیک‌جنسیتی و اسلامی‌سازی، مهمترین اعتراضات بخش زنان جنبش دانشجویی در دو دهه گذشته بوده است. پس از انقلاب ۵۷، شاهد تلاش جدی حاکمیت اسلامی برای جداسازی‌جنسیتی در دانشگاه‌ها و تعیین رشته‌های تحصیلی بر اساس تعریف شغل مناسب برای زنان بوده‌ایم. به طوری‌که در سال ۱۳۶۳ برای دختران انتخاب ۹۱ رشته از ۱۶۹ رشته‌ی موجود و غالباً رشته‌های فنی و مهندسی، ممکن نبود. با این حال زنان توانستند با تلاش خود سهم بیشتری از ورودی‌های دانشگاه‌ها به دست آورند. اما مسؤولان مردسالار تاب نیاوردند و با طرح و اجرای طرح‌های سهمیه‌بندی‌جنسیتی و بومی‌گزینی‌جنسیتی از طریق مجلس، وزارت علوم و سازمان سنجش، مانع پیشروی دختران در آموزش عالی شدند. از طرف دیگر در ساختار سلسله‌مراتبی دانشگاه‌ها به وضوح از مشارکت اجتماعی زنان جلوگیری می‌شود و نسبت هیأت‌علمی زنان به مردان در مقایسه با نسبت دانش‌آموختگان زن و مرد در دانشگاه‌ها، نشان آشکار آن است. این تبعض‌ها در کنار فقدان آزادی بیان و تشکیل اجتماعات در دانشگاه‌ها، دانشجویان را به صف مبارزات می‌کشاند.

اکنون در آستانه‌ی ۱۶ آذر  هستیم، روز دانشجو که به مقاومت و مبارزه دانشجویان در ایران معنای ویژه‌ای بخشیده است. تا کنون اطلاعیه‌های بسیاری از سوی دانشجویان، کارگران و مبارزان در شهرهای مختلف ایران برای دعوت به اعتصاب و اعتراضات سراسری در روزهای ۱۴، ۱۵ و ۱۶ آذر منتشر شده است.

ما نیز به عنوان یک گروه فمینیستی که به برابری و آزادی معتقدیم و نقش دانشجویان را در این مبارزه پررنگ می‌دانیم، در کنار دانشجویان و مردم معترض در ایران می‌ایستیم و از حرکت‌های اعتراضی آن‌ها در این روزها حمایت می‌کنیم.
ما مفهوم زن زندگی آزادی را در برابری و رفع تبعیض می‌دانیم و معتقدیم این خواسته‌ها باید حتما در حوزه آموزش، مدارس و دانشگاه‌ها، محقق شود.
ما فردای آزاد و برابر را زمانی متصور هستیم که دسترسی برابر و همگانی به آموزش ازمقطع ابتدایی تا پایان آموزش عالی، بدون هیچ‌گونه تبعیض براساس جنسیت، قومیت/ملیت، وضعیت اقتصادی، عقیده و توانایی فراهم باشد. از همین رو، خواهان رفع هرگونه طرح تبعیض‌آمیز در دانشگاه‌ها از جمله تفکیک جنسیتی، سهمیه‌بندی جنسیتی، بومی‌گزینی جنسیتی و آموزش ایدئولوژیک هستیم.
ما خواستار آزادی بی‌قید و شرط دانشجویان و اساتید، رفع کامل محرومیت‌های دانشجویان تعلیقی، ستاره‌دار و ممنوع الورود به دانشگاه‌ها و خوابگاه‌ها هستیم. باید رفتار پلیسی در دانشگاه‌ها پایان یابد و محیطی امن و مناسب برای بیان اعتراض دانشگاهیان و ایجاد انجمن‌های مستقل فراهم شود.

برای آزادی و برابری - گروه بیدارزنی

#ژن_ژیان_ئازادی

@bidarzani
@elmosnewss

🔻گزارش انجمن رویش دانشجویان از قلع و قمع اساتید

سالهاست که جامعه ما بیمار است. اما آثار و علائم این بیماری تا همین چند وقت پیش از چشمان ما پنهان بود. این بیماری، دورویی و سرکوب فرزندان ملت است که مشابه بیماری خود ایمنی در علم پزشکی است. شرح بیماری این چنین است: عده‌ای از مردم خود را حامی جنبش های مردمی و معترض به وضع موجود معرفی می‌کنند اما در طول زندگی پوچشان هیچگاه برای تغییر و تحول جامعه اقدام نکرده اند. با این حال هرگاه عده ای اقدام به تغییر وضع موجود کردند، این قشر تهی مسلک از روی ترس یا از روی شرارت در برابر تحول ایستادند و معترضین را سرکوب کردند.
نمونه این بیماری را در نامه 266 استاد علم و صنعت مشاهده می‌کنیم. اما همه اساتید مثل هم نیستند و برخی در تلاشند تا به دانشجویان دغدغه‌مند یاری رسانند. اعضای گروه برق قدرت دانشکده برق از جمله این افراد هستند که در شرایطی که همکارانشان به دانشجو پشت کردند، در راستای پیگیری وضعیت دانشجویان پیرو شرایط اخیر به پا خواستند. اما سیستم بیمار جواب آن ها را با بی حرمتی تمام داد و کاندید منتخب آن ها برای ریاست این گروه را رد کرده و به جای آن رییس دانشکده ( که عضو گروه الکترونیک است و با توجه به اینکه رییس دانشکده است نمی‌تواند رییس گروه شود) را به این گروه تحمیل کرده است. به نظر می‌رسد مسئولین دانشگاه در همراهی با ارگان های امنیتی حد و مرزی برای حتک حرمت استاد و دانشجو قائل نیست. انجمن رویش دانشجویان خود را حامی اساتید و دانشجویان آزاد اندیش می‌داند و اقدامات ننگین نهاد های امنیتی برای دخالت در امور دانشگاه را محکوم می‌کند.

@Rouyesh_IUST
@elmosnewss

🛑🛑 راضیه رحیمی، دانشجوی کارشناسی فیزیک ورودی ۹۸ دانشگاه علم و صنعت، جمعه مورخ ۱۱ آذر توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد.

از نهاد بازداشت‌کننده و وضعیت ایشان تا این لحظه خبری در دست نیست.

@iust_students_rights

فراخوان تحصن در دانشکده برق با مطالبه آزادی #همایون_سلیمانی
دوشنبه 14 آذر ساعت 10:30 لابی دانشکده، مقابل دفتر آموزش

@elmosnewss

⭕️بیانیه قرائت‌شده‌ی انجمن آرمان در حضور ریاست دانشگاه در جلسه یکشنبه ۱۳ آذر


انجمن اسلامی آرمان دانشجویان موارد زیر را به عنوان مواضع، خواسته‌ها و نگرانی‌های خود در رابطه با وضعیت فعلی دانشگاه اعلام می‌کند:


۱. بیش از یک ماه از بازداشت اعضای شورای مرکزی انجمن اسلامی آرمان دانشجویان، ایلیا تابعی و علی فتاحی، می‌گذرد. بازداشتی که ما دست نهادهای درون دانشگاه را در پرونده‌سازی و تسهیل بازداشت آنان آشکار می‌بینیم. دانشگاه و به طور مشخص هیئت رئیسه آن برای آزادی دانشجویان بازداشتی علم و صنعت چه کرده اند؟ چرا ابتدا حتی از ورود والدین ایلیا تابعی به دانشگاه فرزندشان جلوگیری شد؟ انجمن اسلامی آرمان دانشجویان قویا از هیئت رئیسه دانشگاه علم و صنعت درخواست دارد تا از تمام ابزارها و اهرم‌هایش برای آزادی فوری تمام دانشجویان بازداشتی این دانشگاه استفاده کند.

۲. ما روندهای طی شده در کمیته انضباطی دانشگاه را سرکوبگرانه، ناعادلانه و غیرقانونی میدانیم و هیچ کدام از احکام انضباطی صادره برای دانشجویان را به رسمیت نمی‌شناسیم. جای تعجب است که با عاملان فاجعه ضرب و شتم یکی از دانشجویان در مسجد دانشگاه هیچ برخوردی صورت نگرفته اما دانشجویانی که از حق بدیهی خود برای تجمع و اعتراض استفاده کرده اند به اخراج از خوابگاه و تعلیق محکوم شده اند. اعضای هیئت رئیسه، آیا باخبر هستید از این که یکی از دانشجویان دختر ورودی 1401 شبانه از خوابگاه اخراج شد؟ ما خواستار لغو تمامی احکام انضباطی و آزادی ورود و خروج تمامی دانشجویان به محوطه دانشگاه و خوابگاه‌ها هستیم

۳. از ابتدای حضوری شدن تمام کلاس‌ها در ترم گذشته شاهد گزارش‌های بسیاری به انجمن بودیم که حاکی از بدرفتاری پرسنل حراست با دانشجویان بخصوص دانشجویان دختر بود. در گزارشات رسیده به دست انجمن مواردی چون توهین‌ مبتنی بر جنسیت نیز وجود داشت. اما پس از آن که انجمن با صدور بیانیه‌ای نسبت به تقبیح این اعمال اقدام کرد اعضای انجمن که در حال توزیع بیانیه بودند با رفتار خشونت‌آمیز روبه‌رو و مورد ضرب و شتم قرار گرفتند. اگر با عوامل آن فاجعه در ترم گذشته به درستی برخورد می‌شد امروز کار به جایی نمی‌رسید که ریاست حفاظت فیزیکی خود شخصا بدون هیچ ابایی به کتک زدن دانشجویان در صحن دانشگاه بپردازد. کار به آنجا نمی‌رسید که در روز ۲۴ آبان سر دانشجویان بر اثر هل دادن و رفتار خشونت‌آمیز ماموران حراست به دیوار و زمین کوبانده شود. اعضای هیئت رئیسه، آیا مطلع هستید که در روز ۲۴ آبان نیروهای امنیتی لباس شخصی به همراه ماموران حراست به دانشکده کامیپوتر حمله کرده و تعدادی از دانشجویان را مضروب ساختند به طوری که لباس برخی دانشجویان پاره شده و تعدادی نیز دچار جراحت شدند؟ در پی این فاجعه دانشجویان به اتاق‌های اساتید پناه بردند تا از گزند ضرب و جرح حراست در امان باشند. آیا از این امر مطلع هستید؟
ما شفاف و قاطع می‌پرسیم آیا حد و پایانی برای این افسارگسیختگی‌ها قابل تصور هست؟ آیا اراده‌ای برای برخورد با عاملان آن وجود دارد؟

۴. در جریان تجمعات به حق دانشجویان در ترم جاری، بارها نیروهای امنیتی لباس شخصی پا به حریم دانشگاه گذاشتند. در مواردی این افراد در درون حریم دانشگاه اقدام به ضرب و شتم و بازداشت دانشجویان کردند. حتی در مواردی این افراد ملبس به لباس فرم آبی حراست بودند.
هیئت رئیسه دانشگاه چه توضیحی برای این اتفاقات دارد؟ چرا اجازه دخالت نیروهای خارج از دانشگاه را در امور داخلی دانشگاه میدهید؟ آیا اراده‌ای برای جلوگیری از این اتفاقات وجود دارد؟

۵. ما دانشجویان حق داریم تا از شورای صنفی برخوردار باشیم. فقدان یک نهاد دانشجویی پیگیر حقوق و خواسته‌های صنفی دانشجویان به شدت احساس می‌شود. بدینوسیله اعلام می‌کنیم خواستار تشکیل شورای صنفی از طریق انتخابات کاملا آزاد و مهندسی‌نشده هستیم.

@IUSTArman
@elmosnewss

وضعیت غذای سلف خوابگاه، یکشنبه شب، ۱۳ آذر
#صدای_دانشجو
@elmosnewss

سلام
جلوی هر دو ورودی برق حراست گذاشتن که بچه ها تحصن نکنن
ماهم میخواستیم بریم داشتن کارت چک میکردن که غیر از برق راه ندن
#صدای_دانشجو
@elmosnewss

تحصن طبقه اول دانشکده برق شکل گرفته
#ارسالی

⭕️ بیانیه انجمن اسلامی رویش دانشجویان، در جلسه دیدار با هیئت رئیسه و ریاست دانشگاه

در روز یکشنبه ١٣ آذر، نشستی باحضور هیئت رئیسه دانشگاه و نمایندگان تشکل های دانشگاه علم و صنعت برگزار شد. در پی این جلسه نائب دبیر انجمن اسلامی رویش بیانیه فوق را در حضور ریاست دانشگاه قرائت کرد.

🔻مفتخر هستیم تا به نمایندگی از انجمن رویش این بیانیه را قرائت کنیم هرچند که سخنگوی این انجمن همایون سلیمانی می باشد که بسیار متاسف هستیم که امروز در بازداشتگاه اوین به سر می برد. ما انجمنی هستیم که در اساسنامه آن هدف تاسیس را اینگونه بیان کرده:
• کمک به ایفای رسالت نقش آفرینی دانشگاه در تحولات اجتماعی سیاسی و فرهنگی کشور
• تلاش برای تحقق آرمان های مشترک ملت بزرگ ایران همچون آزادی
• مبارزه با ظلم و فساد
• دفاع از حقوق مشروع دانشجویان
• دفاع منطقی و عقلانی در برابر اسلام متحجرانه، افراط گرایانه

اما شرایط کنونی چگونه است؟ کشور در حال حاضر دچار التهاب و تحول است و از دانشجو به عنوان قشر فرهیخته این جامعه انتظار نمی رود سکوت کند و میدان را خالی بگذارد. این کشور سهم همین جوانان است و آنان هستند که سنگینی مسئولیت آینده را روی دوش خود احساس می کنند. اما جای تاسف دارد که تاریخ تکرار می شود و مسئولین این جامعه ی کوچک دانشگاه، جوابی نا متناسب حواله ی دانشجو می کنند. درست است که در مسیر اعتراض تهدید هایی وجود دارند که موجب نگرانی هستند اما اینها به هیچ وجه تاثیری در اصل ماجرا نمی گذارد. متوجه باشید که کجا هدفتان حفظ امنیت است و کجا هدفتان سرکوب. کجا نگران معترضین هستید و کجا چون عقاید معترضین با شما در تضاد است آن ها را ساکت می کنید. اگر سیاست شما سرکوب باشد در مسیر هولناکی پا گذاشته اید. نارضایتی ها از بین نمی رود و سرکوب تنها آتش آن را تند تر می کند. به هیچ عنوان نوع برخورد حراست و حفاظت فیزیکی در ٢۴ آبان از نوع حفظ امنیت نبود.
در تعداد های بالا صدور حکم انضباطی و گرفتن تعهد(که می توان آن را اعتراف نامه خواند) هم از این نوع نیست. در آخر و از همه دردناک تر بازداشت دانشجویانی که همه خواهیم دید جرم اثبات شده ای نمی توانند به آنها نسبت دهند از جنس سرکوب است.
در این میان اما آن گروهی که عقیده نزدیکتری به عقیده حکومت دارد با این مشکلات بر نمی خورند هر چند که هر دو قشر در اعتراضات دانشگاه حضور داشتند و این تبعیض در قضاوت نشانه سرکوب است نه حفظ امنیت.
ما همه می دانیم که منشا این عملکرد ضد اجتماعی در بیرون دانشگاه است، اما آقای دکتر انبیا وظیفه شما پس چیست؟ آیا شما هم به خفه کردن صدای دانشجو اعتقاد دارید؟ میدانیم که اینطور نیست. حراست و حفاظت فیزیکی دانشگاه از کنترل خارج شده اند و هیچ شیوه نامه منتشر شده ای وجود ندارد که این نهاد ها را محدود کند و این در حالی است که کمیته انضباطی با این که از این آیین نامه برخوردار است، صرحتا آن را نقض می کند. افرادی که تا به حال یکبار هم در دانشگاه دیده نشدند میان جمعیت قرار داشتند، از جلوی در دانشگاه دانشجو را با همکاری کارمند حراست داخل ماشین پرت می کنند و به بازداشتگاه منتقل می کنند و دانشجویان برای این وقایع از شما جواب می خواهند که بدبختانه حتی یکبار هم به خود جرات ندادید که با دانشجو روبرو شوید. از نگاه یک دانشجو، علم و صنعت با دکتر انبیا یا بدون دکتر انیبا هیچ تفاوتی نمی کند و شما تنها روی کاغذ وجود دارید.
جناب دکتر، مسئولین دانشگاه درک صحیحی از دانشجو ندارند و پل های ارتباطی خود را با او تخریب کردند. در حال حاضر شما رئیس دانشگاهی هستید که شورای صنفی آن را حذف کرده اند. نهادی مثل ما آخرین این پل ها هستیم که روز به روز از تصمیم گیران این دانشگاه بیشتر نا امید می شویم. در بین معترضین ما کانون های تعقل و تفکری هستیم و در بین آنها ما هستیم که بیشترین هزینه ها را داده ایم. قطعا چیزی این وسط باید غلط باشد.
حال چند روزی می شود که دانشگاه به قیمت بی آبرویی و هتک حرمت آرام شده است و از زبان ما بشنوید که این سکوت به نشانه رضایت نیست. کنش گری منجر شده به خفقان، بازداشت همکلاسی ها و بیزاری از نهاد امنیتی و انضباطی دانشگاه همه موجبات کینه اند.
ما درخواست داریم محدوده اختیارات نهاد های دانشگاه مشخص شود با نقض قانون برخورد جدی شود و شورای صنفی هر چه سریع تر آماده شروع به کار شود. امیدواریم که تغییر رویه ای برای آینده اندیشیده باشید چرا که تا به اینجا سهل انگاری کرده اید.
@Rouyesh_IUST
@elmosnewss

⭕️پیرو انتشار نامه ۶۲ تن از اساتید دانشگاه علم و صنعت، متأسفانه باخبر شدیم با بعضی از امضاکنندگان نامه اساتید در حمایت از دانشجویان، به ویژه اساتید جوان از طرف حراست تماس گرفته شده و تهدید شده اند که در صورت عدم پس گرفتن امضایشان به دادگاه احضار می‌شوند.
انجمن‌های آرمان و رویش دانشجویان ضمن حمایت تمام قد از اساتید امضاکننده‌ی نامه، رفتارهای حراست را محکوم می‌کنند و هشدار می‌دهند هر حرکت و پرونده‌سازی علیه اساتید شریفمان قطعا برای دانشگاه دارای عواقب خواهد بود.

🆔 @IUSTArman
🆔 @Rouyesh_IUST
🆔 @iust_students_rights