سلام وقت‌بخیر
من فارغ‌التحصیل علم‌وصنعت هستم.
دیروز از دانشگاه تهران، برای دیدن استاد راهنمای قبلی‌م اومدم علم‌وصنعت.
حراست خانم‌ها خیلی اذیت کردن،
چرا شال سرت هست؟
چرا مقنعه سرت نیست؟
چرا تونیک تنت هست و مانتو نیست!
تونیک من از مانتو آزادتر بود!
قد تونیک هم تا بالای زانو بود!
نهایتا گفتن راه نمیدیم شرمنده‌ایم برو بعدا بیا!!!!!
حالا من با همون استایل تا یک ساعت قبل دانشگاه تهران بودم!!
چرا اینقدر سلیقه‌ای برخورد میکنن؟
چرا اینقدر اذیت میکنن؟

@elmosnewss

⚫️ برای الهه و همه زنانی که دیگر میان ما نیستند

🔹 الهه حسین‌نژاد فقط یک نام نبود، یک دختر ۲۴ ساله نبود؛ او پاره‌ای از حقیقت ما بود. حقیقتی که در خیابان‌های شهر، در نگاه‌های پرهراس زنان، در کابوس‌های شبانه مادران جاری‌ست. قتل او، با انگیزه‌ای به‌ظاهر «سرقت گوشی»، امّا ریشه در فقر و نابرابری و ستم دارد؛ ریشه در بی‌عدالتی‌های انباشته، در بی‌کفایتی نهادهایی که قرار بود پناه ما باشند، نه تهدید.

🔻 این‌جا «عادی بودن»، یک زنِ همیشه در معرض تهدید است: وقتی خیابان جایی‌ست که حضور زن در آن، نه امری طبیعی، بلکه خطری تلقی می‌شود؛ جایی که از زن انتظار می‌رود دور بماند تا آسیبی نبیند، و اگر نماند، خود مسئول رنج و خشونتی‌ست که بر او تحمیل می‌شود. وقتی آموزش، به‌جای پرورشِ صدای معترض، سکوت و تاب‌آوری را می‌آموزد، و شکاف‌های طبقاتی، فقر، و تحقیر هر روز عمیق‌تر می‌شوند، دیگر نمی‌توان قتل الهه حسین‌نژاد را به یک «حادثه» تقلیل داد. این یک هشدار است؛ فریادی برای حقِ زیستن و برای امنیتی که هر انسان، بی‌قید و شرط، سزاوار آن است.

مطالعه متن

@IUSTArman

🔴 سکوت پاسخ ما به سرکوب نخواهد بود

بیانیه‌ی جمعی از تشکل‌های دانشجویی در حمایت از دانشجویان زندانی


این سطور در فضایی نگاشته می‌شود که هر صدا، هر قدم و هر کنشی با نگاهی سرد و بی‌روح رصد می‌شود. فضایی که در آن دانشگاه تحت نظارت پادگانی قرار گرفته‌است و دانشجو باید از شهروندی آزاد به سوژه‌ای مطیع بدل گردد. هر جمع‌شدنی برای تحلیل و بررسی مصائب جمعی، برچسب اجتماع و تبانی می‌خورد، گزارشی از وضعیت روز در شبکه‌ی اجتماعی، تبلیغ علیه نظام حاکم محسوب می‌شود و هر صدای نقد و اعتراضی نسبت به سیاست‌های ضد مردمی، اقدام علیه امنیت همان ملت قلمداد می‌شود. به یک معنا از روزگاری سخن می‌گوییم که زیست روزمره‌ی ما جرم‌انگاری شده و حاصل این سیاست، به بند کشیده شدن تعدادی از هم‌کلاسی‌هایمان است؛ به پشتوانه‌ی اتهاماتی بدون شواهد شفاف یا امکان دادرسی عادلانه.

هم‌کلاسی در بند ما پیش از ورود به زندان، حق تحصیلش را از دست رفته می‌بیند، حق قلم به دست گرفتن، حق تنفس در فضای دانشگاه. اما وقتی درهای زندان پشت سر هم‌کلاسی بسته می‌شود، رنج مضاعف آغاز می‌گردد. حق ملاقات با خانواده و حتی حق یک تماس ساده، به آسانی از او سلب می‌شود. برخی از دانشجویان از زندانی به زندان دیگر تبعید می‌شوند، از شهری به شهر دیگر، گویی جرمشان نه کنش، که خود وجودشان است. بازجویی‌های گاه و بی‌گاه و سلول‌های انفرادی، که عملاً برای خفه‌کردن روح طراحی شده‌اند و بلاتکلیفی حقوقی که گاه ماه‌ها و سال‌ها ادامه می‌یابد، تنها بخشی از این رنج‌هاست. 
اما این مجازات‌ها به زندان ختم نمی‌شود. محرومیت از خدمات عمومی پس از آزادی، از حق استخدام تا دسترسی به امکانات اجتماعی، به مثابه تنبیهی مادام‌العمر است که حتی پس از آزادی، سایه‌ی سنگینش بر زندگی این دانشجویان باقی می‌ماند. این شرایط، نه‌تنها جسم و روح آن‌ها را می‌فرساید، بلکه رؤیا و آینده‌ی آن‌ها را نیز به یغما می‌برد.

سیاست به بند کشیدن دانشجویان، چیزی فراتر از مجازاتی برای کنش فردی آنان است و پرداختن به این موضوع در چارچوب پرونده‌ی حقوقی، تقلیل مسئله‌ی سرکوب دانشگاه است. این سیاست ابزاری است برای خاموش‌کردن صدای جمعی دانشجویان و تثبیت نظمی سلطه‌گر که از اعتراض می‌هراسد. زندان نه محل اجرای حکم که ابزاری‌ست برای هشدار هر روزه به دیگران. این سرکوب، پدیده‌ای مقطعی نیست، بلکه سیاستی تاریخ‌مند و سازمان‌یافته است که با تغییر دولت‌ها و وعده‌های رنگارنگ، همچنان پابرجاست. سیاستی که نه‌تنها ورای اختلاف میان قوای مجریه و قضائیه، بلکه با همدستی این قوا همواره کوشیده دانشگاه را از سیاست تهی کند و صدای خارج از منویات مراد را ساکت کند. بنابراین یک سیاست کلان حکومتی‌ است؛ سیاستی که می‌کوشد با ترسیم خطوط قرمز روزبه‌روز تنگ‌تر، مرزهای مجاز کنش‌گری دانشجویی را بازتعریف کرده و با ایجاد هزینه‌های سنگین، دانشجو را به خودسانسوری سوق داده و جنبش دانشجویی را از نفس بیندازد. همواره باید تعدادی از ما در زندان باشیم تا نمونه‌ی عینی سرکوب ما را از کنش بازدارد.

ما راه رهایی را نه در عقب‌نشینی، که در عبور از این خطوط قرمز می‌دانیم که برایمان ترسیم شده است؛ خطوطی که تنها با ایستادگی جمعی بی‌اعتبار می‌شوند. ما صدای تمام دانشجویان زندانی خواهیم بود تا یادآور شویم که سکوت، پاسخ ما به سرکوب نخواهد بود.

تشکل‌های امضاکننده:
انجمن آزاداندیش دانشگاه علامه
انجمن آرمان دانشگاه علم و صنعت
انجمن رویش دانشگاه علم و صنعت
انجمن اسلامی دانشگاه صنعتی خواجه نصیر
مجمع اسلامی دانشگاه الزهرا
انجمن اسلامی دانشکده علوم اجتماعی تهران

سلام امروز یه عده ساندیس خور اومده بودن در هفت تجمع راه انداخته بودن و صداشون رو انداخته بودن تو بلند گو کمش هم نمی‌کردن.
تو فصل امتحانات دانشگاه به چه حقی اجازه میده اینا بیان داخل دانشگاه برنامه و عرعر بذارن؟
مگ ما درس نداریم اخه؟!

#ارسالی

@elmosnewss

سلام بر ادمین علموص نیوز
توروخدا صدای مارو برسونید
تهرانی ها که راحت تو خونه شون آرامش دارن و میتونن درس بخونن گناه ما چیه که اومدیم خوابگاه و اسیر شدیم، پول هم نداریم که بریم بیرون خونه کرایه کنیم
امروز نذاشتن اصلا درس بخونیم ، سر تایم نماز یه لحظه قطع شد بخدا خوشحال شدیم گفتیم تموم شده بعد دوباره شروع کردن
ما نباید درس بخونیم الان؟ نباید آرامش داشته باشیم؟

#ارسالی

@elmosnewss

ویدیوی دریافتی از حوالی قیطریه #تهران: 'چندین نقطه رو زدند و دود بلند شده.'
Vahid

📡 @VahidOnline

شیان و لویزان رو زدن ما تو خوابگاه پشمامون ریخت با صدای بمب و آژیر.
انفجارا تموم نمیشهههه
چرا اونی که مد نظرمونه نمیمیره لعنتیییی

#ارسالی

@elmosnewss

۷۸ کشته و ۳۲۹ نفر مجروح شدن فقط تهران، شهرای دیگه هم هنوز اماری نیومده م ادامه هم داره بعد کلا پنج شش نفر فرمانده سپاه کلا اعلام کردن اونوقت رسانه ای که قراره مثلا بی طرف حرف بچه های علم و صنعتو بذاره نوشته مردم عادی نبوده بینشون که اسرائیل تارگت کرده.
این ادم بعیده دیشب ذره ای به خوابش سخت گذشته باشه که اندازه نخود هم با مردم خودش همدردی نداره

#ارسالی

@elmosnewss

سلام ادمین
خطاب به پیام اخر دوستمون که گفتن فقط ۵ ۶ نفر منظورش این لیست بلند بالاس؟؟
در ضمن خونه هاشون هدف بوده و خب طبیعتا تنها نبودن تو خونه. زن و بچه و محافظ و.... هم بودن باهاشون که یه جمع و تفریق ساده معلوم میکنه کشته ها اکثرا از همین قماش بودن و مردم «عادی» و غیروصل و... توشون احتمالا خییلی کمه. طبیعتا انتظار میره به این نکته هم توجه داشته باشن که همسایه سردار سپاه که بالاترین درجه نظامی یک کشوره، «مردم عادی» نیستن و اونا هم از همین دسته ان.

اما خب باز هم ناراحتم بابت اون چند درصدی که احتمالا مردم عادی بودن که کشته یا زخمی شدن و عزادارشونم که اون هم مقصرش کاملا واضحه کیه! آدرس غلط ندهیم.

#ارسالی

@elmosnewss

خطاب به پیام اخر وسط شهر زدن هرکی رو زده باشن جز خسارت مالی و جانی که بوده امنیت روانی همه مون اسیب دیده بعد هم که نطنزو زدن داره بلایای جبران ناپذیر سرمون میاد و ج‌ا هم میدونیم چقدر راحت واقعیاتو لاپوشانی میکنه از حجم خسارت.
الانم پادگان و فرودگاه دارن میزنن اونجا پر از سرباز و ادمای معمولیه چجوری چشمتونو به این چیزا میبندین

#ارسالی

@elmosnewss

«امتحانات پایانترم با یک هفته تاخیر برگزار خواهند شد»

طبق پیگیری‌های صورت گرفته توسط شورای صنفی، به استحضار می‌رساند تمامی امتحانات با یک هفته تاخیر برگزار خواهند شد و تاریخ جدید امتحانات متعاقبا اعلام خواهد گردید.

شورای صنفی-رفاهی دانشگاه علم و صنعت

🆔@senfi_iust

آپدیت:
این پیام فعلا از کانال شورای صنفی پاک شده است.

اطلاعیه مهم

با پیگیری‌های انجام‌شده توسط شورای صنفی، به اطلاع می‌رساند امتحانات هفته‌ی آینده به هفته‌ی آخر امتحانات موکول شده‌اند.

تاریخ‌های جدید هر امتحان، به‌زودی از طریق برنامه‌ی اصلاح‌شده اعلام خواهد شد.


شورای صنفی-رفاهی دانشگاه علم و صنعت

🆔 @senfi_iust

آپدیت:
باتوجه به اعتراض دانشجوها به برنامه ابلاغ شده، طی خبری جدید امتحانات تا اطلاع ثانوی تعلیق شده و برنامه جدید پس از برقراری مساعدت نسبی شرایط اعلام می‌شه.

@elmosmewss

سلام. لطفاً یه پیام هم در مورد مصاحبه های دکتری بذارید. دانشکده راه آهن روز ۲۵ ام مصاحبه گذاشته. وقتی از جمعه همه پروازها کنسل شد خب یه نفر از راه دور چطور خودش رو باید برای مصاحبه برسونه دانشگاه.

#ارسالی

@elmosnewss

⭕️مطهرە گونەای در پی واکنش به حملات هوایی اسرائیل در ایران و انتقاد از سیاست‌های جنگ طلبانه‌ی جمهوری اسلامی، توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد.

گزارش‌ها حاکی از آن است که تعدادی از شهروندان نیز به اتهام تشویش اذهان عمومی بازداشت شدند.

🆔 @anjmotahed | دانشجویان متحد

باز این حرومزاده ها تو سری خوردن، زورشون به مردم خودمون رسید...

#ارسالی

@elmosnewss

نزدیک خوابگاه رشیدو زدن شاید حتی خود خوابگاه

#ارسالی

@elmosnewss

https://t.me/VahidOnline/65527