⭕️ با توجه به اعلام برخی احکام از سوی کمیته انضباطی، پیشنهاد می‌شود جهت دریافت مشاوره و همچنین اطلاع رسانی کارگروه دفاع از حقوق دانشجویان در خصوص احکام صادره مراتب را از طریق راه‌های زیر به اطلاع برسانید.

آیدی تلگرامی:
@students_rights_admin

📌 راهنمای شورای تجدیدنظر انضباطی دانشگاه

اگر دانشجو به رأی شورای بدوی انضباطی اعتراض داشته باشد، می‌تواند درخواست تجدیدنظر بدهد. مهم‌ترین نکات مربوط به شورای تجدیدنظر:

🔻 مهلت اعتراض: دانشجو از زمان ابلاغ رأی شورای بدوی، ۱۰ روز فرصت دارد درخواست تجدیدنظر خود را ثبت کند.
🔻 نحوه ثبت: درخواست اعتراض باید به‌صورت کتبی همراه با لایحه دفاعیه و مدارک و مستندات لازم به دبیرخانه انضباطی دانشگاه ارائه و ثبت شود.
🔻 حق دفاع: در صورت تشخیص دبیر یا رئیس شورای تجدیدنظر، دانشجو می‌تواند برای دفاع حضوری در جلسه شورا شرکت کند.
🔻 زمان رسیدگی: شورای تجدیدنظر موظف است حداکثر ظرف یک ماه پس از دریافت اعتراض یا ارجاع پرونده، درباره آن تصمیم‌گیری کند.

⭕ نکته مهم: شورای تجدیدنظر حق تشدید حکم اولیه را ندارد؛ یعنی صرف اعتراض دانشجو نباید باعث سنگین‌تر شدن مجازات شود. همچنین تا هنگامی که حکم تجدیدنظر شده صادر نشود، حکم بدوی نباید اجرا شود.

⭕ چنانچه پس از صدور حکم اولیه و پیش از صدور رأی تجدیدنظر، مدارک یا مستندات جدیدی درباره پرونده به دست آید، پرونده باید دوباره در شورای بدوی بررسی شود و پس از صدور رأی جدید، امکان اعتراض مجدد برای دانشجو وجود خواهد داشت.

⭕ تنها شورای تجدیدنظر دانشگاه می‌تواند پرونده دانشجو را برای رسیدگی به شورای مرکزی ارسال کند و در صورت ارجاع، موضوع باید به‌صورت کتبی به دانشجو اطلاع داده شود.

🆔@iust_students_rights

اگه حکم انضباطی علیه شما صادر شده به معنی پایان راه نیست. اعتراض به حکم حق شماست. به بچه‌های کارگروه دفاع از حقوق دانشجویان پیام بدید تا توی مسیر تجدیدنظر بهتون کمک کنند.

@students_rights_admin

⭕️ تعلیق دست کم ۸ دانشجو بدون برگزاری حتی یک جلسه رسمی کمیته انضباطی!

بنابر اطلاع کارگروه دفاع از حقوق دانشجویان، دست کم ۶ دانشجو با حکم کمیته انضباطی دانشگاه به یک ترم محرومیت از تحصیل محکوم شده‌اند.
همچنین به ٢ دانشجوی دیگر نیز به صورت شفاهی یک ترم محرومیت از تحصیل ابلاغ شده است و درحالی که صفحه گلستان این دانشجویان بسته شده هیچ حکم کتبی برای آنها صادر نشده است.
این علاوه بر دانشجویانی است که درپی این موج صدور احکام به توبیخ کتبی محکوم شدند. گفتنی است همچنان تعداد بیشتری از دانشجویان با وجود اتمام ترم از دسترسی به سامانه گلستان خود محرومند.

در شرایط فعلی اما کمیته انضباطی دانشگاه بدون برگزاری جلسات دفاعیه و به شکل خودسرانه اقدام به اخذ دفاعیات از طریق ایمیل و در بسیاری از موارد بدون تفهیم دقیق اتهامات و اطلاع رسانی درخصوص محتویات پرونده‌ها برای دست کم ١۶ دانشجو حکم صادر کرده است.

🆔@iust_students_rights

پرچم‌سوزانی جرم نیست، یک حق است

پس از رسانه‌ای شدن احکام انضباطی صادره در دانشگاه‌های مختلف، به تازگی وزیر علوم نیز در مصاحبه‌ای با دفاع از عملکرد کمیته‌های انضباطی و در راستای توجیه برخوردهای انضباطی و قضایی، گفته است کسانی که به پرچم به گفته‌ای او مقدس ایران توهین کرده‌اند به مجازات می‌رسند. اشاره او به سوزاندن پرچم، در اعتراضات دانشجویی اخیر بود.

به بهانه این اظهار نظر وزیر علوم، قصد داریم یادآور شویم که عمل پرچم‌سوزانی، یک عمل نمادین و پذیرفته‌شده‌ی اعتراضی در برخی از کشورهای جهان است و همواره یکی از راه‌هایی بوده که معترضان برای بیان خواسته‌ها و اعلام مخالفت با سیاست‌های دولت‌ها و گروه‌ها استفاده می‌کنند. این عمل در کشورهایی چون امریکا، سوئد، کانادا، استرالیا، دانمارک و نیوزیلند توسط قانون و تحت عنوان آزادی بیان مورد حفاظت قرار می‌گیرد و آسمان هم به زمین نیامده است.

در میان موارد فوق، مورد امریکا شاید معروف‌ترین آن‌ها باشد. جایی که عمل هتک حرمت پرچم ملی یک سنت ریشه‌دار اعتراضی است و حتی علی‌رغم تلاش‌های جریان‌های محافظه‌کار و اقتدارگرا، تا این لحظه هنوز نتوانسته اند این عمل را جرم‌انگاری کنند. از جمله این که دونالد ترامپ در آگوست ۲۰۲۵ با امضای یک دستور اجرایی خواستار جرم‌انگاری و تعیین مجازات یک سال زندان برای افراد مرتکب سوزاندن پرچم امریکا شد اما این دستور اجرایی توسط دستگاه قضایی ملغا شد. قوانین کانادا نیز به روشنی، انواع روش‌های اهانت به پرچم کانادا، مانند لگدکوبی، سوزاندن، پاره کردن و تف انداختن را مجاز می‌شمارد. در استرالیا نیز قانون ضمن مجاز شمردن این عمل، آن را مشروط به مواردی همچون عدم آسیب به اموال و حفظ نظم عمومی کرده است. قوانین سوئد، شرط سوزاندن انواع پرچم‌ها را عدم تحریک و نفرت‌پراکنی علیه گروه‌های جمعیتی (نه دولت‌ها) دانسته است. در مورد نیوزیلند هم، اگرچه قانونی در نفی هتک حرمت پرچم ملی وجود دارد ولی صدور آرای وحدت رویه به نفع حق آزادی بیان شهروندان در دادگاه‌های این کشور عملا آن قانون را بی‌اثر کرده است.


@elmosnewss

جنگ، فقر و ترک تحصیل؛ سه ضلع گسترش کار کودک

امسال ۱۲ ژوئن، روز جهانی مبارزه با کار کودک، در شرایطی فرا می‌رسد که بسیاری از کشورها طی دو دهه گذشته موفق شده‌اند نرخ کار کودک را کاهش دهند. با این حال فعالان حقوق کودک ایران معتقدند در ایران به دلیل فقر ساختاری، ترک تحصیل، ضعف نظام حمایتی و نبود شفافیت آماری، روندها در جهت معکوس حرکت می‌کنند و کار کودک همچنان یکی از جدی‌ترین بحران‌های اجتماعی کشور است.

به گفته این فعالان، پس از جنگ و تشدید بحران اقتصادی، روند ترک تحصیل و ورود کودکان به بازار کار شتاب گرفته است.

https://p.dw.com/p/5FDQf

به مناسبت بیست‌ویکمین سالگرد تجمع روز همبستگی زنان

حافظه تاریخی جنبش زنان ایران

دیدبان آزار: ویژه‌نامه سالگرد ۲۲ خرداد ۱۳۸۴، در قالب خبرنامه داخلی مرکز فرهنگی زنان و در نخستین سالگرد این تجمع منتشر شده بود. این ویژه‌نامه، بایگانی ارزشمندی‌ است از شکل‌گیری، تدارکات و برگزاری تجمع اعتراضی فعالان زن در مقابل درِ اصلی دانشگاه تهران؛ حرکتی مستقل، مدنی و تاریخی که به نام «روز همبستگی زنان ایران» نامگذاری شد. این سند نه‌تنها روایت‌های اول شخص از وقایع و جزئیات رفته در آن یکشنبه را در اختیار قرار می‌دهد که همچنین از نحوه تصمیم‌گیری‌های جمعی، گفتمان‌های درونی و چالش‌های بیرونیِ این کنش اجتماعی نیز داده‌های مهمی به مخاطب می‌دهد و گواهی‌ است بر شکل‌گیری ظرفیتی جمعی میان زنان، در بستر گفت‌وگو میان گرایش‌های گوناگون و هم‌صدایی فعالان مرکز و شهرستان‌ها که تجربه‌ای مشترک از همبستگی فمینیستی را ممکن کرد.

دانلود نسخه کامل:
https://t.me/harasswatch/4591


@harasswatch
@elmosnewss

در این سند بخشی از خاطرات، شعارها، تحلیل‌ها، بیانیه‌ها، لیست حامیان، گروه‌ها و اشخاص فعال در این کنش اعتراضی گردآوری شده‌است؛ از نهادهای مدنی تا وبلاگ‌نویسان، از فعالان جوان تا زنان پیش‌کسوت، از روزنامه‌نگاران تا دانشگاهیان، از فعالان داخل تا فمینیست‌های خارج، مجموعه‌ای وسیع و متکثر از نیروهای اجتماعی در این حرکت مشارکت داشتند.

هدف از انتشار این ویژه‌نامه، حفظ حافظه جمعی یک لحظه مهم در تاریخ جنبش زنان ایران است؛ لحظه‌ای که صدای زنان نه فقط در خیابان انقلاب، بلکه در سراسر فضای عمومی طنین‌انداز شد و جنبش زنان را رویت‌پذیرتر کرد. امید است این مجموعه، به‌عنوان بخشی از حافظه‌ تاریخی جنبش زنان، بتواند پلی باشد میان تجربه‌های گذشته و کنش‌های آینده؛ نه فقط برای الهام، بلکه برای شناخت مسیرها، موانع و امکان‌های پیشِ‌رو.

@harasswatch
@elmosnewss

منش گولدکوئستی: بررسی موردی علی‌حسین قاضی‌زاده

- ابراهیم اسکافی


❗️انتشار یادداشت‌های صاحب‌نظران، الزاماً به معنی انطباق تمامی نظرات آن‌ها با علموص‌نیوز نیست


◻️ مقدمه علموص‌نیوز:
متن زیر توسط ابراهیم اسکافی، فعال دانشجویی سابق و هم‌دوره‌ای علی‌حسین قاضی‌زاده در دانشگاه علم و صنعت در دهه ۷۰، تنها چند روز پیش از شروع جنگ نوشته و در صفحه شخصی نویسنده منتشر شده بود.


قاضی‌زاده نیز مانند خیلی از افراد دیگر فعالیت سیاسی را از دانشگاه آغاز کرد. او که در حال حاضر مجری برنامه‌ای به نام دومینو در تلویزیون ایران‌اینترنشنال است و از لحاظ سیاسی به اردوگاه سلطنت‌طلبان نزدیک است در سال‌های اخیر به دلیل مواضع عجیب و بعضاً زیگزاگی‌اش به چهره‌ای جنجالی در شبکه‌های اجتماعی تبدیل شده است. مواضعی که شاید هولناک‌ترین آن‌ها در همین جنگ اخیر بروز یافت. در فروردین ماه، قاضی‌زاده با انتشار توییتی به زبان انگلیسی، ترامپ را با ترومن (رییس‌جمهور صادرکننده فرمان اولین حمله اتمی تاریخ) مقایسه کرد و تلویحا خواستار حمله اتمی به ایران شد.

در سال‌های اخیر، برخی فعالان دانشجویی آن زمان و هم‌دور‌ه‌ای‌های دیگر او هم، گاه در شبکه‌های اجتماعی اشاراتی کوتاه به احوالات شخصیتی و گرایش‌های مذهبی و سیاسی قاضی‌زاده در دوران دانشجویی‌اش داشته‌اند.

یادداشت اسکافی را، در کنار پرداختن به شخص قاضی‌زاده، می‌توان نوعی از بازگویی بخشی از تاریخ شفاهی جنبش دانشجویی نیز دانست. نکته دیگر این متن، اشاره به مبحث مهم منش شخصیتی و اخلاقی افراد و پیوستگی این مسئله با دیدگاه‌ها و موضع‌گیری‌های سیاسی آن‌ها است.

درباره نویسنده: ابراهیم اسکافی، مترجم، دکتری زبان‌شناسی و پژوهشگر حوزه تاریخ است که کتاب‌های زیر از جمله آثار ترجمه‌شده توسط اوست که تاکنون به انتشار رسیده:

«شهروندی چندفرهنگی: نظریه‌ای لیبرالی در باب حقوق اقلیت‌ها»

«به سوی جامعه‌ای عقلانی: اعتراضات دانشجویی، علم و سیاست»

«جوانبی از توسعه اقتصادی ایران مدرن ۱۲۹۷ - ۱۳۳۷»

«مهندسان انقلابی: یادگیری، سیاست و کنشگری در دانشگاه صنعتی آریامهر»

«بازار و دولت در ایران: سیاستِ مکانِ بازار تهران»

«فرهنگ و سیاست‌های فرهنگی در دوره رضاشاه: دولت پهلوی، بورژوازی جدید و خلق جامعه‌ای مدرن در ایران»

«سهم اقتصاددانان آمریکایی در تفکر اقتصادی مدرن: کل‌نگری، نهادگرایی و علم اقتصاد اجتماعی»

@elmosnewss

روایت شهروندانی که بدون ابلاغ، دسترسی‌شان به خطوط تلفن همراه را از دست دادند

گزارشی از فشار بر شهروندان با مسدودسازی سیم‌کارت‌ها

«دیگر برایتان رمز دوم نمی‌آید، اینترنت‌تان قطع می‌شود، امکان تماس با دیگران را ندارید، امکان ورود به سامانه‌های دولتی وجود ندارد، حتی خرید طرح ترافیک یا یک پرداخت قبض ساده برای شما ناممکن می‌شود، گرفتن یک تاکسی اینترنتی یا خرید از یک فروشگاه مجازی معضلی بزرگ است، همکاران و دوستان‌تان نمی‌توانند شما را پیدا کنند، شغل‌تان آسیب می‌بیند، کارت‌های بانکی شما دیگر فقط در ATMها بدرد می‌خورد، ارتباطات شما وابسته به خطوط تلفن همراه دیگران است و با وجود تمام این‌ها شما حتی نمی‌دانید باید برای رفع این محدودیت چه‌کارکرده یا به کجا مراجعه کنید؛ این حال و روز تعداد نامعلومی از شهروندان ایرانی در ماه‌های اخیر است، افرادی که یک‌روز صبح از خواب بیدار شدند و دیدند که سیم‌کارت‌شان قطع شده است»

@emtedadnet
@elmosnewss

📢 ✊ همبستگی برای بازگشت دانشجویان به کلاس‌های درس: در حمایت از لغو احکام انضباطی

به‌دور از هرگونه پذیرش رویکردهای تنبیهی و در راستای حمایت از حق تحصیل دانشجویان سراسر کشور، متن درخواست «لغو احکام صادره از کمیته‌های انضباطی دانشگاه‌ها» خطاب به جناب آقای دکتر مسعود پزشکیان را به اطلاع می‌رسانیم.

با توجه به صدور احکام سنگین و سلب حق تحصیل برای بسیاری از دانشجویان در پی وقایع اخیر، بازنگری در این احکام و بازگشت دانشجویان به محیط‌های آموزشی، ضرورتی انکارناپذیر است.

از تمامی تشکل‌های دانشجویی سراسر کشور درخواست می‌نماییم با بازنشر این کارزار و حمایت از این مطالبه، در کنار ما قرار گیرند تا صدای دانشجویان آسیب‌دیده در سطوح تصمیم‌گیرنده شنیده شود.

📄 برای مطالعه متن کامل درخواست و شرکت در کارزار، از لینک زیر اقدام فرمایید

🔗 karzar.net/326473

◾ روابط عمومی شورای صنفی دانشجویان دانشگاه هنر ایران

@senfi_iua

ابطال مصوبه‌ای که دانشجویان را از حق اعتراض محروم کرده بود

حدود ۱۵ سال پیش و مجدداً در سال ۱۴۰۲ به همراه اصلاحات جدیدی، مصوبه‌ای در شورای عالی انقلاب فرهنگی تصویب شد.

بر اساس آن، اعتراض دانشجویان و اساتید دانشگاه‌ها نسبت به تصمیمات هیئت‌ها و کمیته‌های وزارتخانه‌های علوم و بهداشت، هیئت‌های امنای دانشگاه‌ها، سازمان سنجش و برخی مراجع دیگر از صلاحیت دیوان عدالت اداری و سایر مراجع قضایی خارج شد.

سعید فدایی، وکیل دادگستری که علیه این مصوبه اقامه دعوا کرده است، در گفت‌وگو با خبرنگار اجتماعی رکنا از ابطال مصوبه شورای عالی انقلاب فرهنگی که با حضور سران سه قوه به تصویب رسیده بود خبر داد؛ مصوبه‌ای که به گفته او، بیش از یک میلیون دانشجو و استاد دانشگاه را از حق اعتراض قضایی محروم کرده بود.

او در پاسخ به این پرسش که چه عاملی باعث شد وارد این پرونده شود، گفت: موکلان متعددی از میان دانشجویان و اساتید دانشگاه داشتم که هنگام پیگیری حقوق خود با قرار عدم صلاحیت مراجع قضایی مواجه می‌شدند.

اکنون دانشجویان و اساتید دانشگاه‌های دولتی می‌توانند برای پیگیری حقوق خود به دیوان عدالت اداری مراجعه کنند و اساتید و دانشجویان دانشگاه‌های آزاد و غیرانتفاعی نیز امکان مراجعه به محاکم عمومی دادگستری را دارند.

@elmosnewss

بودجه تغذیه دانشجویی در خطر حذف


وزارت علوم تصمیم گرفته، بودجه خدمات تغذیه دانشگاه‌ها را به تدریج از مهر ۱۴۰۵ به صفر برساند. شوراهای صنفی می‌گویند در تاریخ اول تیر، در جلسه معاونان دانشجویی چند دانشگاه، وجود این طرح اعلام شده است.

در صورت اجرای این سیاست، تحصیلات آکادمیک به طور کل بیش از پیش پرهزینه و برای طبقات فرودست عملاً غیرممکن می‌شود. دانشگاه با تمام مشکلات و کاستی‌هایش، برای فرزندان طبقات متوسط و پایین‌تر، همواره امکانی برای رشد، صعود موقعیت اجتماعی و غلبه بر نابرابری‌های مختلف ساختاری بوده، که متأسفانه این کارکرد دانشگاه با اجرای سیاست‌هایی که حوزه‌های رفاهی و آموزشی را به تدریج گران کرده است (نظیر کاهش سنوات آموزشی)، سال به سال کمرنگ‌تر شده است.

ترفندی که برای حقنه کردن این تصمیم به جامعه دانشگاهی در نظر گرفته شده، مشابه همان ترفند آشنایی است که همواره و به خصوص در دو دهه گذشته برای گران‌سازی و حذف یارانه‌ها و خدمات عمومی استفاده شده است. یعنی ابتدا کالای x گران می‌شود و سپس مبلغی ریالی در ظاهر برای جبران بخشی از آن گرانی (و در واقع برای کنترل نارضایتی اولیه) به شهروندان پرداخت می‌شود. حالا کافیست تا زمان بگذرد، تنها در عرض یک سال، نرخ تورم، فاصله میان آن کمک‌هزینه ریالی و قیمت واقعی آن کالا را بیشتر و بیشتر می‌کند. برنده این فرایند دولت است که توانسته به زعم خودش صرفه‌جویی کند، اما به قیمت افزایش فقر عمومی.

حالا هم در راستای همان الگوی قدیمی، وزارت علوم مدعی است که با حذف خدمات‌رسانی به سلف‌های دولتی، هزینه‌ تغذیه را مستقیماً به خود دانشجویان خواهد داد.

در این لحظه وظیفه تمامی نهادها و تشکل‌های دانشجویی، اعلام مخالفت صریح با این سیاست است تا مانع از اجرایی شدن چنین تصمیم خطرناکی شوند.

@elmosnewss

برگی از دفتر مبارزات استاد 💀

@elmosnewss

گزارشی از برخوردها و محدودیت‌های جدید بر سر راه شوراهای صنفی دانشجویان



https://www.sharghdaily.com/fa/tiny/news-1112696

جزئیات طرح تازه تغذیه دانشجویان؛ از مبلغ یارانه تا اعتراضات صنفی

وبسایت آتیه‌آنلاین با یک فعال دانشجویی دانشگاه بهشتی و با یک عضو گروه سیاستگذاری اجتماعی انجمن جامعه‌شناسی ایران گفتگوهایی داشته درباره جزییات و معایب طرح جدید تغذیه‌ای وزارت علوم

بخش‌هایی از این گزارش:

پیام روشنفکر، مدیر گروه سیاستگذاری اجتماعی انجمن جامعه‌شناسی ایران این تصمیم را از سه منظر «حکمرانی دانشگاهی»، «کارایی‌های مالی کوتاه‌مدت در مقابل کارایی‌های اجتماعی بلندمدت» و «در نظر گرفتن اقدامات رفاهی به عنوان هزینه»، اشتباه توصیف می‌کند. او توضیح می‌دهد که حتی نحوه اطلاع‌رسانی درباره این موضوع هم مبهم و بدون شفافیت است؛ شیوه‌ای از اطلاع‌رسانی که خود نشان‌دهنده بخشی از مشکل در این تصمیم‌گیری است. روشنفکر پاسخگویی و شفافیت و مشارکت ذینفعان را از شاخص‌های مهم حکمرانی معرفی می‌کند که تصمیم تازه وزارت علوم درباره واریز یارانه تغذیه به حساب خود دانشجویان، فاقد آنها است: «به این مدل مدیریت نوین خدمات عمومی گفته می‌‌شود و دانشگاه به عنوان ساختارهای نهادی رفاه در نظر گرفته نمی‌شود. در این تصمیم هیچ ردی از مشارکت ذینفعان یعنی دانشجویان، استادان و حتی پیمانکارهای تهیه غذا در دانشگاه‌ها دیده نمی‌شود. زمان زیادی است که از دوره تغذیه دولتی عبور کرده‌ایم و تغذیه بیشتر دانشگاه‌های کشور به دست پیمانکاران است و حالا این خبر به معنی مرحله‌ای دیگر از واگذاری خدمات عمومی در دانشگاه است.»

او به انواع نظام‌های دانشگاهی اشاره و تاکید می‌کند که حتی در مدل سیاستگذاری یک طرفه و غیردموکراتیک که تصمیمات از بالا به پایین گرفته می‌شود، سیاستگذاری‌ها مبتنی برشواهد و مطالعات انجام می‌شود اما این سیاستگذاری جدید در وزارت علوم نشانی از انجام مطالعه ندارد.

این پژوهشگر اجتماعی معتقد است تصمیم‌گیری بدون حضور ذینفعان و از بالا به پایین، باعث کاهش اعتماد، مشروعیت و سرمایه اجتماعی دانشگاه می‌شود و در بلند مدت آن را تضعیف می‌کند:

«این نگاه حسابدارانه و مدیریتی به رفاه اجتماعی غالب است و دانشگاه را به یک نهاد انتقال مدرک تقلیل می‌دهد. در بازاری‌ترین کشورها مثل انگلیس و فرانسه و حتی کشوری مثل ترکیه و چین هم این خدمات حذف نشده‌اند.

در مدل‌های جدید مثل سیاست‌های سرمایه‌گذاری اجتماعی تاکید می‌شود که رفاه فقط به معنای سیاستگذاری مربوط به جبران عوارض مثل بیمه بیکاری، مستمری و یارانه نیست. در این مدل‌ها رفاه نوعی سرمایه‌گذاری برای پیشگیری از این عوارض و مهم‌ترین هدف آن جلوگیری از شکل‌گیری نابرابری‌ها و ناتوانی‌هاست. سرویس، خوابگاه و تغذیه در آموزش عالی را باید با نگاه سرمایه‌گذاری نگاه کرد، نه هزینه.»

مدیر گروه سیاستگذاری اجتماعی انجمن جامعه‌شناسی ایران معتقد است استدلال‌هایی مثل تمایل نداشتن دولت به آشپزخانه‌داری، افزایش اختیارات دانشجویان و کاهش هزینه‌های اضافی در ظاهر منطقی به نظر می‌رسد، اما تبعات زیادی دارد:
«یکی از تبعات این موضوع به دادن یارانه مستقیم غذا به دانشجویان برمی‌گردد؛ چون قیمت غذای آزاد وابسته به تورم‌های فصلی، ماهیانه و سالیانه است و ارزش پولی که به حساب دانشجویان واریز می‌شود به مرور کاهش پیدا می‌کند. معمولا مبلغی که برای دانشجویان واریز می‌شود ثابت است اما قدرت خرید آن به صورت مداوم تغییر می‌کند. در نتیجه این قدرت خرید به سهمی که دانشجو روی این پول می‌گذارد وابسته‌تر می‌شود؛ این یعنی مساله کیفیت تغذیه به کیفیت طبقاتی دانشجویان وصل می‌شود.

غذایی که در دانشگاه توزیع می‌شود معمولا استانداردهایی مشخص دارد، اما با شیوه تازه توزیع غذا، کیفیت تابع قیمت است و ممکن است پیمانکار به سمت غذاهای کم‌کیفیت برود؛ چون منطق سود بر آن غالب است. به طور کلی این شیوه از نظر دسترسی و زمان صرف شده برای آن، کیفیت تغذیه، وابستگی به تورم و احتمال تغییر کیفیت و ایجاد نابرابری در تغذیه مشکل دارد.»

یکی از فعالان دانشجویی دانشگاه بهشتی نیز می‌گوید یکی از تبعات اجرای این طرح کاهش نظارت دانشجویان بر توزیع غذا در دانشگاه است؛ چون تا پیش از این اداره تغذیه دانشگاه و نمایندگان دانشجویی می‌توانستند به صورت هفتگی بازدیدی از این فرآیند داشته باشند و درباره برنامه تغذیه اظهارنظر کنند، اما با خصوصی‌سازی، نقش نظارتی دانشجو کنار گذاشته می‌شود و امکان سنجش کیفیت غذا از سوی دانشجویان وجود ندارد. وی ادامه می‌دهد: «دانشگاه‌ها به صورت مستقل نانوایی داشتند و برای وعده‌های مختلف توزیع می‌کردند، اما با این طرح سهمیه آرد دانشگاه‌ها هم لغو می‌شود. این هزینه روی وعده صبحانه که بیشتر به نان نیاز دارد خودش را نشان می‌دهد.»

@elmosnewss

#ارسالی
من این کامنت رو درمورد این پست بی پرده براشون فرستادم و همونطور که پیشبینی میکردم کار نکرد.
تمام حرفات مثل این میمونه که بگیم پوشش اختیاری دستاورد پزشکیان بوده. کارگرها و احزاب چپی سالها جنگیدند، مبارزه کردند و جان باختند تا این امتیازها رو به سرمایه دارها و دولت های متحدشون تحمیل کنند. ساعت کاری هم یک شبه ۸ ساعت نشده. ۱۲ تا ۱۴ ساعت بوده ذره ذره رسوندن به هشت ساعت. بعد هم مسئله هیچوقت اجرا شدن این سیاست ها در یکجا نبوده. تثبیت و گسترشش هم مسئله بوده.
بعد اصلا فرض بگیریم حرف تو درست. الان همین سیاست حداقل دستمزد و بیمه درمان رو یکی بخواد اجرا کنه، شما پا نمیشید بگید وای اینا چپولانه هست این‌ها؟ شما که تا چند ماه پیش بک گراند لوگوت زرد اتریشی بود(تازه یه دوره هم سعی کردی لوگو اتریشی بذاری از لوگو کمونیستی کمتر رای آورد) اول از همه پا میشی به این سیاست ها اعتراض می‌کنی.
@elmosnewss