امتداد
20.3K subscribers
42K photos
14.2K videos
347 files
15.2K links
لینک عضویت در کانال:
https://t.me/+QJpgk2j7KQW9WuWs

‎کد شامد:
1-1-716060-61-4-1

استعلام شامد:
http://t.me/itdmcbot?start=emtedadnet

برای تبلیغات خود با این آیدی تماس بگیرید: @Ads_marketingg
Download Telegram
✅جان گرفتن دوباره دریاچه ارومیه

#امتداد
@emtedadnet
❤3🥰3
✅یک کشتی دیگر در آب‌های ایران هدف‌ قرار گرفت

🔹یک کشتی متعلق به یونان به‌نام Euphoria توسط سپاه پاسداران هدف قرار گرفت و اکنون در سواحل ایران نیز زمین‌گیر شده است.

🔹امروز سپاه پاسداران ۲ کشتی متخلف دیگر با نام‌های MSC Francesca و Epaminondas که متعلق به غول کشتیرانی MSC بودند و قصد عبور از تنگهٔ هرمز داشتند را هدف قرار داد که هر ۲ زمینگیر شدند.

🔹رویترز هم به‌نقل از منابع آگاه در سازمان عملیات تجارت دریایی انگلیس نوشت، امروز دست‌کم سه فروند کشتی کانتینری در تنگه هرمز هدف اصابت گلوله قرار گرفتند./هم‌میهن

#امتداد
@emtedadnet
✅شوک دوم جنگ با سونامی بیکاری

آینده شغلی شهروندان در چنبره کاهش تولید و توقف پروژه‌ها


✍🏻آوش:‌ ایران پیش از جنگ هم با بازاری خسته، کم‌رمق و شکننده روبه‌رو بود؛ بازاری که نرخ بیکاری‌اش در پاییز ۱۴۰۴ به ۷.۸ درصد رسید، مشارکت اقتصادی‌اش افت کرد و نشانه‌های فرسایش در آن آشکار بود. حالا با برآوردهای اولیه‌ای که از نابودی یک میلیون شغل و بیکار شدن مستقیم و غیرمستقیم دو میلیون نفر در نتیجه جنگ مطرح شده، تصویر پیش‌رو از یک بحران عادی فراتر می‌رود و به سمت یک شوک اجتماعی اقتصادی گسترده می‌رود. نرخ بیکاری در پاییز ۱۴۰۴ به ۷.۸ درصد رسید و هم‌زمان نرخ مشارکت اقتصادی هم پایین آمد، یعنی بخشی از جمعیت فعال اساسا از بازار کار فاصله گرفت. اما حالا در شرایطی که مقام‌های دولتی و گزارش‌های بازتاب‌یافته در رسانه‌ها از از دست رفتن یک میلیون شغل و بیکار شدن دو میلیون نفر بر اثر جنگ سخن می‌گویند، مسئله دیگر فقط افزایش بیکاری نیست؛ مسئله، طوفانی است که می‌تواند ساختار اشتغال، معیشت و حتی ثبات اجتماعی را زیر و رو کند.

🔹نشانه‌های فشار در بازار کار مدت‌ها پیش از جنگ دیده می‌شد. نرخ بیکاری پاییز ۱۴۰۴ نسبت به دوره‌های قبل بالاتر رفت و کاهش مشارکت اقتصادی نشان داد که بخش مهمی از جامعه یا از یافتن شغل ناامید شده یا در عمل امکان ورود به بازار کار را از دست داده است. این نکته اهمیت زیادی دارد، چون وقتی مشارکت پایین می‌آید، آمار بیکاری به‌تنهایی دیگر تمام واقعیت را نشان نمی‌دهد. در ظاهر ممکن است درصد بیکاری کنترل‌شده به نظر برسد، اما در باطن، بخشی از جمعیت فعال از چرخه جست‌وجوی کار خارج شده است.

🔹آنچه وضعیت را نگران‌کننده‌تر می‌کند، این است که بازار کار ایران پیش‌تر هم به‌شدت آسیب‌پذیر بود. بخش بزرگی از اشتغال در ایران در بنگاه‌های کوچک، خدمات روزمره، مشاغل غیررسمی و فعالیت‌های وابسته به گردش نقدینگی شکل می‌گیرد. این یعنی کوچک‌ترین شوک سیاسی، امنیتی یا ارزی می‌تواند به‌سرعت اشتغال را تحت فشار قرار دهد. برخلاف اقتصادهای متنوع و عمیق، در چنین بازاری فرصت تحمل بحران محدود است.

🔹بر اساس آن چه از گفته‌های مقام‌های دولتی و بازتاب رسانه‌ای آن ها منتشر شده، جنگ اخیر منجر به از دست رفتن یک میلیون شغل و بیکار شدن مستقیم و غیرمستقیم دو میلیون نفر شده است. اگر این برآوردها را مبنا قرار دهیم، عملا با یک حادثه معمولی در بازار کار طرف نیستیم، بلکه با نوعی فروپاشی ناگهانی در زنجیره اشتغال روبه‌رو هستیم. معنای این عددها فقط اخراج کارگر یا تعطیلی یک واحد تولیدی نیست. این اعداد از ضربه به کل چرخه کار، خدمات، توزیع، حمل‌ونقل، خرده‌فروشی و تقاضای مصرف‌کننده خبر می‌دهند.

🔹جنگ و نااطمینانی معمولا ضربه را به‌طور برابر توزیع نمی‌کنند. کلان‌شهرها در ظاهر ممکن است دیرتر از شهرهای کوچک تکان بخورند، اما وقتی موج کاهش فروش، افت سفر، کاهش تقاضا و اختلال در حمل‌ونقل شروع شود، مناطق پیرامونی و شهرهای متوسط بیشترین ضربه را می‌بینند. در این میان، استان‌هایی که وابستگی بیشتری به خدمات، تجارت، گردشگری و مصرف شهری دارند، بیشتر در معرض فشار قرار می‌گیرند.

🔹بیکاری گسترده فقط یک مسئله اقتصادی نیست. خیلی زود به بحران معیشت، فقر، اضطراب، نابرابری و حتی ناامنی اجتماعی تبدیل می‌شود. خانواده‌ای که درآمدش را از دست می‌دهد، ابتدا مصرف را کاهش می‌دهد، سپس وارد بدهی می‌شود و بعد از آن درگیر فرسایش مالی و روانی می‌شود. در مقیاس چند میلیون نفر، این روند می‌تواند به یک بحران اجتماعی تمام‌عیار تبدیل شود.

🔹اگر گزارش‌ها درباره از دست رفتن یک میلیون شغل درست باشد، باید آماده موج دوم هم بود. در اقتصاد، اخراج اولیه معمولا فقط شروع بحران است. وقتی خانوارها درآمد خود را از دست می‌دهند، مصرف را کم می‌کنند. وقتی مصرف کاهش می‌یابد، فروش بنگاه‌ها پایین می‌آید. وقتی فروش پایین می‌آید، کسب‌وکارها دوباره نیرو کم می‌کنند. این چرخه می‌تواند چند بار تکرار شود و هر بار دامنه بیکاری را گسترش دهد.

https://avash.ir/n/PIT

#امتداد
@emtedadnet
✅گزارش «شرق» از قربانی‌شدن کلاس‌اولی‌ها با مجازی‌شدن مدارس و پایین‌بودن کیفیت آموزش غیرحضوری:

صداوسیما آنتن نمی‌دهد


✍🏻نیلوفر حامدی

🔹تعطیلی‌های مکرر ناشی از آلودگی هوا و ناترازی انرژی، حالا و با تجربه دوباره جنگ و سایه آن که کماکان بالای سر کشور و مردم قرار دارد، حال نزاری برای وضعیت آموزش کشور ایجاد کرده است. وضعیت وخیمی که اثر آن بر کیفیت آموزش، به‌ویژه برای مقطع ابتدایی و کلاس اولی‌ها بیشتر هم ملموس است. این شرایط نه‌تنها آینده تحصیلی دانش‌آموزان را مخدوش می‌کند، بلکه برای والدین آنها هم دردسرهای متعددی ایجاد کرده است؛ به‌ویژه حالا که سخنگوی وزارت آموزش و پروش اعلام کرده این وزارتخانه تا اطلاع ثانوی برنامه‌ای برای راه‌اندازی برنامه آموزش حضوری ندارد.

🔹در این شرایط، ضرورت وجود امکان‌های جایگزین کلاس‌های درسی به شکلی دیگر، بیش‌از‌پیش خود را نشان می‌دهد. راهکارهای جایگزینی مانند کلاس‌های مجازی، مدرسه‌های تلویزیونی، تهیه درسنامه‌های فیزیکی و آفلاین و... برخی از این راهکارهاست. آموزش‌ و‌ پرورش ادعا می‌کند این مسیرها را در دستور کار خود قرار داده است، اما گفت‌وگو با خانواده‌ها و اولیای مدرسه و فعالان آموزشی گواه دیگری می‌دهد؛ که این گزینه‌های جایگزین اگرچه روی کاغذ شکل گرفته‌اند، اما در حقیقت نتوانسته‌اند کیفیت آموزشی درخورتوجهی را برای دانش‌آموزان فراهم کنند.

🔹«یک لحظه به خودم آمدم و دیدم ۲۰ دقیقه است فقط در حال هوارکشیدن بر سر بچه هفت‌ساله‌ای هستم که هیچ گناهی نکرده، جز اینکه مدرسه‌اش تعطیل شده است». این را «مهسا» می‌گوید. مادر ۳۹ساله‌ای که در کنار هزاران مشغله دشوار زندگی، حالا تعلیم درس‌های مدرسه هم به کارهایش اضافه شده است. تدریس کتاب‌های ریاضی و فارسی و علومی که دیگر هیچ شباهتی به دروس سال‌های تحصیلی خودش ندارد و این بار اضافه، فضای خانه آنها را وارد یک جنگ دائمی کرده است: «شاید پدر و مادر بتوانند روی تکالیف نظارت داشته باشند. اما آموزش ممکن نیست؛ به‌ویژه برای کلاس‌ اولی‌ها. جز ایجاد تنش در خانه سودی ندارد».

🔹«رضوان حکیم‌زاده» معاون آموزش ابتدایی وزارت آموزش‌و‌پرورش در گفت‌و‌گو با «شرق» از محدودیت موجود در رسانه‌ ملی برای موضوع آموزش که امری ملی است، انتقاد می‌کند: «در شرایط عادی غیرجنگی هم‌ بیشتر کشورهای دنیا و حتی همین کشورهای همسایه، در تلویزیون ملی خود‌ به ازای هر کلاس درسی یک شبکه دارند. اما صداوسیمای ما با اینکه هزینه پخش برنامه آموزشی را هم از ما می‌گیرد، اما حتی در دوران جنگ محدودیت ساعتی داشت و برای تمام مقاطع تحصیلی فقط ۵ ساعت به ما داد».

🔹این در حالی است که همه، امکان دسترسی به سامانه شاد را هم ندارند: «ما پیش از جنگ برای تقویت سرورهای «شاد» اقدام کرده بودیم. حتی رئیس‌جمهوری نیز دستور داده بودند تا این موضوع در صدر فهرست امور قرار گیرد. اما متأسفانه این دستور هنوز در مسیر بوروکراسی اداری گیر کرده است. همین هفته گذشته هم به تکرار در جلسه‌ای که با آقای پزشکیان داشتیم، دستوری از سوی او به وزیر ارتباطات داده شد تا در اسرع وقت این کار انجام شود و هزار سرور جدید به «شاد» بدهند. در حالی که بسیاری از سرورهای کشور صرف پیام‌های رسان‌های متعدد داخلی شده‌، آموزش کشور در این زمینه دستش خالی مانده است».

🔹«علیرضا وردستی»، از فعالان آموزشی کشور نیز از ضرورت افزایش زمان آنتن صداوسیما به امر امر آموزش می‌گوید: «در چنین موقعیتی، صداوسیما که رسانه ملی کشور است، باید در خدمت آموزش کودکان این کشور باشد. طراحی کانال‌های تلویزیونی با عناوینی همچون مدرسه من باید جایگزین کلاس‌های درس از‌دست‌رفته‌ باشد. ‌چنین کاری در وهله نخست نیاز به افزایش نیروی خود وزارت آموزش‌ و‌ پرورش دارد؛ در شرایطی که ما همین حالا هم با مشکل کمبود نیرو در این وزارتخانه روبه‌رو هستیم»/ شرق

🔸بیشتر بخوانید

#امتداد
@emtedadnet
❤1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎥 وزیر امورخارجه یونان: به کشتی ما در تنگه هرمز حمله شد

🔹من هنوز نمی‌توانم تایید کنم که کشتی باری ما توسط ایرانی‌ها توقیف شده یا خیر.

#امتداد
‌@emtedadnet
#اختصاصی

✅افقه، اقتصاددان در گفت‌وگو با امتداد مطرح کرد؛قطعی اینترنت، موج بیکاری در کشور ایجاد کرده


✍️امتداد-محمد جعفری: سید مرتضی افقه، اقتصاددان برجسته و استاد اقتصاد دانشگاه شهید چمران اهواز در گفت‌وگویی با امتداد، ضمن اشاره به وضعیت کنونی حاکم بر اقتصاد ایران در شرایط آتش‌بس، اظهار داشت: طبیعت جنگ، اساسا در بیکاری، تورم و مصائب و مشکلات اقتصادی است. این رخداد، دو تاثیر در قالب مستقیم و غیرمستقیم به همراه دارد.

🔹اثر مستقیم؛ همان تخریب‌هایی است که در پی حملات دشمن در شهرها و مناطق مختلف صورت می‌گیرد. تاثیر غیرمستقیم این مسئله نیز، آثار روانی و انتظاری است که مردم طی آن، پس‌انداز از دست می‌دهند، سرمایه‌گذاری نمی‌کنند و سرمایه‌گذاری‌های موجود نیز، عزم خروج از کشور می‌کنند.

🔹خاصه اینکه از پیش از جنگ چهل روزه حاضر، ما تبعات تحریم‌های سنگین هشت ساله پیشین را در اقتصاد ایران شاهد بودیم و پیامدهای جنگ دوازده روزه و دیگر اتفاقات نیز روی آن سوار بود. حال که وضعیت «نه جنگ، نه صلح» بین جنگ دوازده روزه و جنگ کنونی، زمینه خروج سرمایه و عدم سرمایه‌گذاری در کشور را فراهم کرد.

🔹سوای آن، حملاتی که در طول چهل روز جنگ نیز به کشور صورت گرفته و بخصوص با حمله به زیرساخت‌های دو صنعت مادر-فولاد و پتروشیمی-در ایران نیز همراه بود، پیامدهای جدی به دنبال خواهند داشت. به ویژه اینکه حمله به دو زیرساخت پتروشیمی و فولاد به واسطه وابستگی هزاران واحد صنعتی در حوزه‌های خدمات، کشاورزی و صنعت، این تبعات را به شکل جدی‌‎تری در کشور ایجاد خواهد کرد.

🔹اگر این دو صنعت مادر به همین زودی، نتوانند راندمان تولید خود را به شرایط پایدار رسانده و چرخه تولید ذیل فعالیت خود را تغذیه کنند، نه تنها خودشان دچار تعدیل نیرو می‌شوند که هزاران واحد صنعتی نیز تعطیل یا نیمه تعطیل خواهند شد. امری که از رکود اقتصادی از یک سو و کاهش تولید ملی و تورم فزاینده از سوی دیگر را نیز به دنبال خواهد داشت.

🔹حال و در شرایط کنونی، ممکن است که واحدهای کوچک و متوسط، هنوز ذخایر مواد اولیه‌ای در انبارهای خود داشته باشند اما با تداوم وضعیت فعلی و کاهش این ذخایر، شاهد بروز و ظهور این تبعات به صورت جدی‌تر در اقتصاد ایران خواهیم بود. به عبارت دیگر در شرایط فعلی، شاهد آثار روانی جنگ و خرابی‌ها هستیم و آثار واقعی آن، ظرف یک تا دو ماه آینده بروز خواهد کرد.

🔹در مواجهه با موج بیکاری کنونی، دولت باید دو رویکرد را دنبال کند. نخست؛ همین عرضه کالابرگ و این دست موارد مختص به دوره جنگ‌ها و بحران‌هاست. دوم اینکه در بخش بیمه‌های بیکاری، دولت باید اهتمام داشته باشد که افراد را از این منظر مورد حمایت خود قرار دهد. امری که به نظر می‌رسد با توجه به جنگ حاضر، تداوم محاصره دریایی و مواردی از این دست، دولت با چالش‌های متعددی برای ایفای نقش خود در آن روبرو خواهد بود.

🔹متاسفانه، سوای جنگ، ما همواره در مواجهه با تلاطمات سیاسی نیز، قطعی اینترنت را شاهد بوده‌ایم که ضربه خود را به اقتصاد نحیف جوانان و خانواده‌ها، همواره از پیش وارد ساخته است. به این معنی که جوانانی که از ایجاد شغل توسط دولت و حاکمیت ناامید شده و با استفاده از امکان ارزان و جهانی به مانند اینترنت برای خود، اقدام به ایجاد کسب و کارهای خرد و جمعی کرده‌ و حتی شغل ایجاد کرده بودند، امروز درگیر غول بیکاری و تبعات روبرو شدن با آن هستند. به عبارت دیگر، قطعی اینترنت، موج بیکاری در کشور ایجاد کرده است.

#امتداد
@emtedadnet
❤2👍1