من اسرینم؛ خواهری دادخواه از بوکان.
به جرم چاپ چند عکس ساده از برادرهای کشته‌شده‌ام برای مراسم اولین سالگردشان، مجرم شناخته شدم؛ بازداشت شدم و زیر شکنجه‌ی روحی و جسمی قرار گرفتم.

به خاطر همین “جرم”، ناچار شدم خاکم را ترک کنم.
و حالا، پس از یک سال و شش ماه بی‌پناهی و رنج، به مکانی نسبتاً امن رسیده‌ام.

از صمیم قلبم سپاسگزارم از خانواده‌های دادخواه، عزیزتر از جان:
#یلدا_آقافضلی
#متین_نادرخانی
#سپهر_اعظمی
#فرزین_معروفی
#امیرمهدی_فرخی_پور
که کیلومترها راه را طی کردند تا در این لحظات سخت کنارم باشند.
آمدند تا بعد از رفتن من، نگذارند #دایه_مینا وزنِ سنگین تنهایی را تنها به دوش بکشد.
ما مهاجر نیستیم؛
ما تبعیدیانیم. رانده‌شدگان از خاکی که برایش جنگیدیم، گریختگان از جایی که باید خانه‌مان می‌بود.
و حالا در سرزمینی ایستاده‌ایم که دست‌کم، جان و صدای ما در امان است —
اما دل‌مان هنوز آن‌جاست، کنار مزار عزیزان‌مان،
در خیابان‌های زخمی،
در فریادهایی که خاموش نشدند.

#زن_زندگی_آزادی

📲ارتباط با ما 🔸پیامگیر تلگرام

🚩این انقلاب زنانه است،‌ کل نظام نشانه است
🔹کانال تلگرام
🔻فرم عضویت برای متقاضیان خارج کشور