از فردی پرسیدن ..
زندگی را چگونه میبینی و جواب جالبی داد .
زندگی را سکوی پرتاب به سوی آرزوها میبینم
گاهی تو توی این پرتاب متلاشی میشی⚰️ گاهی به قله موفقیت میرسی💪🏼

دانشگاه مهمه ولی...
چیز هایی که درونش یاد میگیریم پوچ و بی معنی اکثرشون
همش درس ها تکرار و آینه ای از هم هستن....
تمرکز باید روی کارگاه ها و از همه مهم تر کتاب های فرا تر از درسی باشه
اینگونه که انسان یک موجود پر از چالش است و آیا ما با ده ها سال درس خواندن آیا به شناخت این انسان می‌رسیم...
جواب خیر است
مسئله اصلی زندگی کردن است
درست زیستن و تجربه کسب کردن از زیسته خود.
پس خوب زندگی کنید
عاشق باشید
عشق بورزید
کتاب بخونید و در این راه خوب فعالیت کنید تا به آنچه در دل دارید برسید...
مگرنه توی خیابان ها و کوچه ها پر است از مشاوران و روانشناس هایی که چیزی نمیفهمند و سالن های انتظارشان تار های  عنکبوت بسته شده است...

چقدر سخته
دیدن حال مردم
چقدر سخته ازبین رفتن انسانیت
چقدر سخته نفس کشیدن توی این آلودگی توی این هوا
چقدر سخته
توی تابستان برق نداریم توی زمستان گاز
چقدر سخته این زندگی
ولی بازم صورت هامون پر از خنده است و دل هامون خون

سخت ترین موقع اینه که بخوای یه تکونی به خودت بدی
ولی نشه
جامعه نزاره 💔

دیدی یک وقتایی تو حال خودت نشستی کاملا عادی یکهو سرت رو میاری پایین میبینی دائم داری تند تند پاهات رو به کف زمین میکوبی یا انگشتات الکی تکون میخوره
تبریک میگم اضطراب پنهان داری
خوب...
سوال امشب
چگونه اضطراب پنهان را کنترل کنیم...

مشکل اکثر انسان ها دقیقا اونجایی که میخوان یک کار رو شروع کنند میرن بهترین لوازم میگیرن بهترین برنامه ها رو میچینن و بهترین مشاوره ها رو میگیرن بعدش که میخوان شروع کنن همش فکر میکنن یک چیز کمه
کمه
شاید نشه
بهتره بیشتر زمان بدم بعد شروع کنم
و…….
این همون داداشمون کمال گرایی

کمبود
چیزی که همیشه هست توی انسان ها
این کمبود ها گاهی میشن عقده
گاهی میشن اختلال
کم بود عاطفی در نظر بگیر تا خودشیفتگی

رسیدیم به ارشد
زندگی همچنان بی معنی
زندگی همچنان خسته کننده

توانایی انسان برای رسیدن به هدف به عرضش بستگی داره ولی خوب
ما
تو ایران زندگی می‌کنیم 🖤