Salud mental de la cianobacteria
28 subscribers
10.2K photos
332 videos
939 files
4.51K links
Que nadie entre aquí sin saber de ecología.
Download Telegram
Salud mental de la cianobacteria
Poniendo en perspectiva: Está saliendo en medios de comunicación estatales un taller de actividades de la vida diaria (AVD) que se hace en el rural de Lugo para hombres (casi todos mayores, dependientes o en riesgo de) pero le han puesto de nombre "taller…
Un ejemplo interesante de cómo los proyectos sociales pueden enmarcarse dentro de distintas narrativas para acceder a financiación. Desde una perspectiva técnica, un taller de actividades de la vida diaria (AVD) para hombres mayores en situación de dependencia o riesgo de dependencia encaja claramente dentro del ámbito de los servicios de atención a la dependencia, envejecimiento activo y prevención de la soledad no deseada.
Sin embargo, al llamarlo "taller de corresponsabilidad", se introduce un marco discursivo vinculado a la igualdad de género y la redistribución de tareas domésticas, algo que generalmente está ligado a programas financiados por la Unión Europea o los gobiernos estatales en el contexto del Plan Corresponsables u otras estrategias de igualdad.
Perspectiva política y estratégica
Acceso a financiación europea y estatal:
Los programas de envejecimiento activo y atención a la dependencia suelen tener limitaciones presupuestarias y fuertes requisitos burocráticos.
La financiación en igualdad de género (corresponsabilidad, conciliación, etc.) tiene fondos más accesibles en algunos programas europeos.
Adaptación del discurso a la agenda institucional:
Es posible que el proyecto real esté diseñado para mejorar la autonomía de los hombres mayores en el rural, enseñándoles a cocinar, limpiar, organizar su hogar, etc.
Para justificar su financiación bajo el paraguas de la corresponsabilidad, se resalta la idea de que estos hombres nunca asumieron estas tareas antes y ahora lo hacen como parte de un cambio cultural.
Doble realidad: necesidades reales vs. narrativa política
Realidad práctica: Se trata de un taller de autonomía personal para personas en riesgo de dependencia.
Narrativa oficial: Se presenta como un programa de igualdad para fomentar la corresponsabilidad en hombres mayores, probablemente vinculado a estrategias como el Plan Corresponsables o los fondos del Pacto de Estado contra la Violencia de Género.
Conclusión
Si bien es una estrategia común en el acceso a financiación, la pregunta clave es si esta narrativa de género responde realmente a una necesidad del público objetivo o si simplemente se usa como un vehículo para obtener fondos. Si el objetivo real es la autonomía personal de los mayores en el rural, podría haber sido más coherente enmarcarlo dentro de programas de atención a la dependencia o envejecimiento activo, aunque probablemente con menos recursos disponibles.
Este caso muestra cómo las agendas políticas y los fondos europeos condicionan el diseño y la presentación de las iniciativas en el terreno.
A inclusión de cereais na dieta tivo un impacto significativo na saúde humana, proporcionando unha fonte estable de enerxía a través dos carbohidratos complexos, pero tamén introducindo efectos negativos. Por unha banda, os cereais contribuíron ao crecemento das poboacións humanas ao facilitar o almacenamento de alimentos e o desenvolvemento da civilización, ademais de achegar fibra, vitaminas do grupo B e minerais. Por outra banda, a súa adopción masiva no Neolítico reduciu a diversidade nutricional en comparación coas dietas de cazadores-recolectores, favorecendo déficits de micronutrientes (como ferro e zinc), o aumento de enfermidades carenciais (como a anemia) e o incremento de enfermidades metabólicas modernas, como a obesidade e a diabetes tipo 2, especialmente cando se consumen en forma refinada.

_______

Os simios superiores (familia Hominidae: chimpancés, bonobos, gorilas, orangutáns e humanos) teñen dietas diversas, dependendo da especie e do hábitat. En xeral, son onmívoros ou frugívoros, con distintas proporcións de vexetais, froitas, insectos e carne.

Dietas segundo a especie:

1. Chimpancé (Pan troglodytes)

Frugívoro oportunista: a froita é a base (~50-70% da dieta).

Complementos: follas, sementes, flores, mel, insectos (formigas, térmites).

Consumo de carne: cazan pequenos mamíferos, monos (como Colobus guereza), crías de antílopes, e ás veces practican o canibalismo.

2. Bonobo (Pan paniscus)

Semellante ao chimpancé pero menos carnívoro.

Máis dependencia da froita, brotes tenros e sementes.

Consumen máis invertebrados e menos carne ca os chimpancés.

3. Gorila (Gorilla spp.)

Herbívoro/frugívoro: sobre todo follas, talos, cascas, raíces, flores e froitas.

Os gorilas occidentais (Gorilla gorilla) comen máis froita.

Os gorilas orientais (Gorilla beringei) dependen máis da vexetación herbácea.

Consumen algunhas formigas e térmites, pero en cantidades menores ca chimpancés.

4. Orangután (Pongo spp.)

Frugívoro con tendencia a onmívoro oportunista.

Froita (ata o 90% da dieta en estacións de abundancia).

Consomen sementes, casca de árbores, flores e insectos.

En casos raros, poden comer pequenos vertebrados ou ovos.

5. Humano (Homo sapiens)

Onmívoro extremadamente flexible, con dietas adaptadas a diversos ecosistemas.

Adoita incluír unha combinación de vexetais, proteínas animais e alimentos procesados (dependendo da cultura e tecnoloxía alimentaria).

Factores que inflúen na dieta:

Hábitat: Se hai máis froita dispoñible, os simios consómena en maior cantidade.

Competencia con outras especies: Os chimpancés e gorilas, por exemplo, poden compartir zonas, pero teñen dietas diferenciadas.

Estacionalidade: En tempos de escaseza, moitos simios consomen máis follas e alimentos fibrosos.

En resumo, todos os simios superiores son principalmente vexetarianos, pero os chimpancés e bonobos teñen unha maior tendencia ao consumo de carne en comparación cos gorilas e orangutáns.

_______

Nas imaxes tes as pirámides alimenticias das dietas dos simios superiores e dos humanos primitivos. Cada gráfico mostra a proporción de distintos alimentos na dieta de cada especie.

_______

Nos simios superiores, os cereais non forman parte da dieta natural porque non cultivan nin almacenan alimentos. No caso dos humanos primitivos, a presenza de cereais depende da época e do grupo:

1. Humanos preagrícolas (cazadores-recolectores)

A súa dieta baseábase en froitas, follas, carne, insectos e tubérculos.

Os cereais silvestres podían ser consumidos, pero en cantidades menores.

A maioría da enerxía viña de carne, froitas e vexetais, non de grans.

2. Humanos neolíticos (inicio da agricultura)

A partir do Neolítico (~10.000 a.C.), os cereais como trigo (Triticum spp.), cebada (Hordeum vulgare), millo (Zea mays), arroz (Oryza sativa) e sorgo (Sorghum bicolor) comezaron a formar unha parte fundamental da dieta.

O consumo de carne baixou en moitas sociedades agrícolas, substituído por grans e legumes.

_______
Nas imaxes tamén tes as pirámides alimenticias para os humanos preagrícolas e neolíticos. Como se pode ver, o consumo de cereais aumentou drasticamente no Neolítico, mentres que nos cazadores-recolectores era mínimo e baseado en variedades silvestres. Tamén houbo unha diminución relativa do consumo de carne e unha maior dependencia dos carbohidratos complexos.

_______

Por suposto, aquí tes unha selección de fontes primarias e estudos científicos en galego ou accesibles en inglés/castelán que avalan a información sobre as dietas dos simios superiores e os grupos humanos primitivos:

---

1. Dieta dos simios superiores:

Chimpancés (Pan troglodytes)

Os chimpancés teñen unha dieta variada que inclúe froitas, follas, insectos e carne. Estudos detallados sobre o seu comportamento alimentario poden atoparse en:

McGrew, W. C. (1992). Chimpanzee Material Culture: Implications for Human Evolution. Cambridge University Press.

Bonobos (Pan paniscus)

Aínda que similares aos chimpancés, os bonobos mostran diferenzas na súa dieta e comportamento social. Un estudo relevante é:

Wrangham, R. W., & Peterson, D. (1996). Demonic Males: Apes and the Origins of Human Violence. Houghton Mifflin Harcourt.

Gorilas (Gorilla spp.)

Os gorilas son predominantemente folívoros, consumindo sobre todo follas, talos e brotes. Unha fonte fundamental é:

Sussman, R. W. (1999). Primate Ecology and Social Structure, Volume 2: New World Monkeys. Pearson Custom Publishing.

Orangutáns (Pongo spp.)

Os orangutáns teñen unha dieta moi dependente da froita dispoñible estacionalmente. Un estudo clave é:

Galdikas, B. M. F. (1988). Orangutan diet, range, and activity at Tanjung Puting, Central Borneo. International Journal of Primatology, 9(1), 1-35.

---

2. Dieta dos humanos primitivos:

Australopitecos

A súa dieta consistía en froitas, vexetais e posiblemente pequenos animais. Un estudo fundamental é:

Sponheimer, M., & Lee-Thorp, J. A. (1999). Isotopic evidence for the diet of an early hominid, Australopithecus africanus. Science, 283(5400), 368-370.

Neandertais (Homo neanderthalensis)

Considerados tradicionalmente carnívoros, estudos recentes suxiren unha dieta máis variada, que incluía vexetais e plantas medicinais:

Henry, A. G., Brooks, A. S., & Piperno, D. R. (2011). Microfossils in calculus demonstrate consumption of plants and cooked foods in Neanderthal diets (Shanidar III, Iraq; Spy I and II, Belgium). Proceedings of the National Academy of Sciences, 108(2), 486-491.

Humanos modernos primitivos (Homo sapiens)

A transición dunha dieta de cazadores-recolectores a unha baseada na agricultura e o consumo de cereais analízase en:

Richards, M. P., & Trinkaus, E. (2009). Isotopic evidence for the diets of European Neanderthals and early modern humans. Proceedings of the National Academy of Sciences, 106(38), 16034-16039.

---

Estas fontes ofrecen datos sólidos e verificables sobre as dietas dos simios superiores e os primeiros humanos.
La Voz de A Coruña | El Ayuntamiento de Betanzos entregará el próximo día 23 de este mes el XVII premio Úrsula Meléndez de Texeda a la betanceira Dolores... | Instagram
https://www.instagram.com/p/DHHC90ZzfnZ/
1. ¿Cuándo se inventan las vacunas?
Las vacunas tienen su origen en la práctica de la variolización, usada en Asia y África antes del siglo XVIII. Sin embargo, la vacunación como la conocemos hoy comenzó con:
1796 – Edward Jenner: Descubre la primera vacuna efectiva contra la viruela utilizando virus de la viruela bovina (Vaccinia virus).
1885 – Louis Pasteur: Desarrolla la vacuna contra la rabia y perfecciona el concepto de atenuación de patógenos.
Siglo XX: Se crean vacunas contra enfermedades como la difteria, tétanos, polio, sarampión, paperas y rubéola.
Siglo XXI: Surgen nuevas tecnologías, como las vacunas de ARNm.
2. ¿Cómo se descubre su forma de funcionar?
El descubrimiento de las vacunas se basó en varias observaciones científicas:
Inmunidad adquirida: Se notó que quienes sobrevivían a una enfermedad quedaban protegidos contra ella.
Teoría germinal de las enfermedades (Pasteur, Koch): Se confirmó que los microbios causaban enfermedades y que el sistema inmunológico podía reconocerlos y generar memoria inmunológica.
Estudios de inmunología y biología molecular: En el siglo XX y XXI se comprendió a nivel celular y molecular cómo el sistema inmune genera respuestas y memoria.
3. ¿Por qué es importante vacunar a la mayor cantidad de personas posible?
Inmunidad de rebaño: Si un alto porcentaje de la población es inmune, se reduce la propagación del virus, protegiendo a quienes no pueden vacunarse (inmunodeprimidos, alérgicos, etc.).
Erradicación de enfermedades: La vacunación masiva ha llevado a la erradicación de la viruela y ha reducido drásticamente enfermedades como el sarampión y la poliomielitis.
Menos variantes resistentes: Cuando el virus circula menos, hay menos oportunidades de mutación y aparición de variantes más peligrosas.
4. ¿Cuándo se desarrolló la vacuna del sarampión?
1963 – John Enders y Thomas Peebles: Crean la primera vacuna contra el sarampión (Morbillivirus).
1968: Se introduce una versión mejorada.
1971: Se combina con las vacunas de paperas y rubéola, dando origen a la vacuna MMR (Measles, Mumps, Rubella).
2005: Se desarrolla la versión MMRV, que también incluye la vacuna contra la varicela.
5. ¿Qué es el sarampión? Virus o bacteria?
El sarampión es un virus.
Nombre científico: Measles morbillivirus (Morbillivirus, familia Paramyxoviridae).
Características: Es un virus de ARN altamente contagioso, transmitido por gotas respiratorias.
Complicaciones: Puede causar neumonía, encefalitis, ceguera y muerte en casos graves.
6. Lista de vacunas y tratamientos mencionados con su tipo
Vacunas
Vacuna contra el sarampión (MMR, MMRV)
Tipo: Virus atenuado.
Contiene el virus debilitado para generar inmunidad sin causar enfermedad.
Vacuna Pfizer-BioNTech y Moderna (COVID-19)
Tipo: ARN mensajero (ARNm).
Introduce instrucciones genéticas en el cuerpo para que las células produzcan la proteína Spike, activando el sistema inmune.
Vacuna AstraZeneca, Janssen y Sputnik V (COVID-19)
Tipo: Vector viral no replicante.
Usa un adenovirus modificado como vehículo para introducir el material genético del virus en el cuerpo.
Vacuna Sinopharm y Sinovac (COVID-19)
Tipo: Virus inactivado.
Contiene SARS-CoV-2 muerto para generar respuesta inmune sin riesgo de infección.
Tratamientos contra la COVID-19
Evusheld (AstraZeneca)
Tipo: Anticuerpos monoclonales.
Son anticuerpos sintéticos diseñados para bloquear la entrada del virus en las células.
Perdió efectividad con las nuevas variantes y fue retirado en 2023.
Hidroxicloroquina (Sanofi, Bayer)
Tipo: Fármaco antipalúdico.
Se pensó que podía funcionar contra la COVID-19, pero los estudios demostraron que no era efectiva.
La OMS y la FDA desaconsejan su uso.
Ivermectina (Merck y genéricos)
Tipo: Antiparasitario.
Se promovió como tratamiento contra la COVID-19, pero no tiene efectos antivirales significativos.