Salud mental de la cianobacteria

#Elecciones2023 #EleccionesMunicipales #Diputación #Diputaciones #DiputaciónProvincial #DiputacionesProvinciales #ServiciosSociales #asociaciones #fundaciones #TercerSector #TrabajoSocial #EducaciónSocial #competencias #CompetenciaMunicipal #ayuntamiento

8 views18:58

Add a comment

Salud mental de la cianobacteria

Salud no es gordofobia.
Recuperación en salud mental no es modelo social de la discapacidad.
Construcción social no es negación del individuo.
Determinantes sociales no es inexistencia de responsabilidad del individuo.
Antipsiquiatría y contrapsicología no son antiterapia y antitratamiento, ni siquiera antifármacos.
Empoderamiento del colectivo loco no es ignorar y expulsar a todos los profesionales psi de cualquier ramo.

Con un sí y un no tenemos el yin y el yang pero con 6 decisiones, tenemos 64 hexagramas.
Una cebra tienes rayas blancas y negras pero de lejos, con perspectiva, se ve gris.

10 views12:22

Add a comment

Salud mental de la cianobacteria

Modelo de saúde: Actividades, rutinas, alimentación e relacións o máis semellantes posible ao paleolítico superior.
Motivo: O noso corpo, mente e organizacións sociais evoluiron millóns de anos en esas condicións. Dentro dunha marxe e flexibilidade amplas, calquera variación é ir en contra da saúde e o benestar.
Obxeccións: Non se pode volver a vivir así, é absurdo.
Resposta a obxeccións: Non se trata deso, é a nosa base de partida e modelo, non a resposta literal.
Matices: Non todas as ideas populares sobre o paleolítico son correctas ou certas. Hai moitos mitos e erros.
**Cazar grandes animais era máis ben raro sendo habitual o trampeo para paxaros e roedores. O groso da alimentación non tiña apenas cereais (eso foi no neolítico).
**A principal actividade física parece ser que era camiñar. Non correr nin levantar nin lanzar nin arrastrar. Camiñar para visitar trampas para animais e peixes, recoller froitos e raíces, buscar ovos e mel, coller auga,...
**A esperanza de vida era máis alta do que se pensa (uns 70 e pico anos) se quitamos a mortalidade infantil (que non foi reducida até o século XIX coas vacinas). Realmente, até o século XIX e a medicina moderna a esperanza de vida non foi mellor que no paleolítico.
**Non había tantas enfermidades polo simple feito de que os grupos humanos eran máis reducidos e non estaban tan conectados o que dificultaba o contaxio.
**Por outra banda, non era unha vida tan illada e desconectada como pensamos. Existían intercambios de mercancías a moita distancia o cal implica intercambios culturais e viaxes moi longos.
**A violencia e a guerra estaban probablemente suxeitas ao simple factor da abundancia ou non de recursos. Nesto sí que nos parecemos, a diferenza é que agora podemos reventar dun só golpe de bomba a centos e miles de persoas.
**O traballo necesario para subsistir variaba moito según a rexión pero hai rexistros e cálculos de que nun clima subtropical e na última etapa do paleolítico superior o tempo de traballo podía chegar ao extremo de 15 minutos diarios. Non era o habitual pero na maioría dos casos non chegaban nin de lonxe a superar as 8 horas diarias.
Daquela, ¿por qué se pasou ao neolítico? Parece ser que por un motivo que segue a mover hoxe en día todas as malas decisións en contra da nosa propia saúde, liberdade e benestar, por preferir a seguridade. Algo instintivo pero que se converteu no motor de todo aparello político de manipulación coñecido. Medo a fame. Medo á guerra. Medo ao roubo. Medo ao exteanxeiro. Medo ao veciño. Medo ao raro. Medo aos negros. Medo a que okupen a tua casa. Medo aos rusos. Medo aos gais. Medo a que che rouben o traballo. Medo a que os musulmanes poñan unha bomba. Medo a que violen á túa filla.