Salud mental de la cianobacteria
28 subscribers
10.2K photos
332 videos
939 files
4.51K links
Que nadie entre aquí sin saber de ecología.
Download Telegram
Psicoloxía empresarial e control emocional: uso da saúde mental como ferramenta de xestión
Nos últimos anos, numerosas empresas veñen incorporando programas de “benestar emocional” orientados a mellorar a saúde mental das súas traballadoras. Porén, múltiples estudos sinalan que estas intervencións non buscan mellorar as condicións laborais nin abordar os factores estruturais do malestar, senón adaptalo ao marco produtivo da empresa. Trátase dunha estratexia de xestión emocional baseada na responsabilización individual do sufrimento psicosocial.
Eva Illouz, en Saving the Modern Soul. Therapy, Emotions, and the Culture of Self-Help (2008), analiza como a linguaxe terapéutica se incorpora ao ámbito empresarial para xerar un suxeito emocionalmente autoxestionado, preparado para absorber frustracións sen cuestionar a organización do traballo.
Alain Ehrenberg, en La fatigue d’être soi. Dépression et société (1998), relaciona o aumento das problemáticas de saúde mental coa esixencia social de autoxestión permanente, que transforma o sufrimento en erro individual. Non se abordan nin a precariedade, nin a desigualdade, nin a presión constante por rendemento.
No contexto español, estudos como o de López-Belmonte et al. (2020) analizan programas de benestar en empresas de distribución e conclúen que a maioría carecen de base científica, non contan coa participación dos traballadores e funcionan como forma de control emocional (Psychosocial Intervention, 29(3), 131–140). Moitas destas empresas externalizan o servizo a consultoras privadas que empregan técnicas de coaching, mindfulness ou psicoloxía positiva sen supervisión clínica.
Byung-Chul Han, en La sociedad del cansancio (2010), destaca que este modelo produce suxeitos esgotados que se autoculpan do seu malestar mentres reproducen as dinámicas que o provocan. A autoexplotación substitúe á explotación directa, e a autoxuda funciona como sostén ideolóxico.
A utilización de psicólogos en empresas como Disney, Porsche ou BBVA responde a esta lóxica: converter a saúde mental nun activo de rendemento económico. Non se trata de garantir dereitos, senón de modular comportamentos.
Referencias:
– Illouz, E. (2008). Saving the Modern Soul. Therapy, Emotions, and the Culture of Self-Help. University of California Press.
– Ehrenberg, A. (1998). La fatigue d’être soi. Dépression et société. Odile Jacob.
– López-Belmonte, J., Moreno-Guerrero, A.-J., López-Núñez, J.-A., & Pozo-Sánchez, S. (2020). Workplace well-being programs in the Spanish retail sector: a case study. Psychosocial Intervention, 29(3), 131–140. https://doi.org/10.5093/pi2020a17
– Han, B.-C. (2010). La sociedad del cansancio. Herder.
💊 #España es uno de los países con mayor consumo de #benzodiazepinas. Un enfoque multidisciplinar es crucial para el tratamiento del insomnio y la prevención del abuso/mal uso de benzodiazepinas.

📄 La prestigiosa revista 'Frontiers in Pharmacology' publica este estudio que proporciona una visión general actualizada de la epidemiología y el uso de estos fármacos en poblaciones vulnerables (adolescentes, adultos mayores y personas con trastornos mentales).

✍️ El artículo está firmado por nuestro portavoz #SEMG y representante en la @alianzasueno, el doctor Lorenzo Armenteros.

💊 El artículo también describe las estrategias de deprescripción utilizadas en la práctica clínica y se ofrecen propuestas para el uso racional de las benzodiazepinas en España, dirigidas a la población general, a los profesionales sanitarios y a las autoridades reguladoras, con el fin de mejorar el manejo clínico del insomnio.

📖 Consulta el artículo completo en https://buff.ly/pf0iLNV
Salud mental de la cianobacteria
Photo
Ver las noticias de los medios mainstream convencionales ya exige un título universitario que capacite en áreas de derecho, lógica, psicología, sociología, política, economía,... y sólo para filtrar la información seria de la mierda. Imagina si piensas en la basura que circula por redes.

NO COMÁIS MIERDA, POR FAVOR. LA MIERDA NO SE COME (está afirmación no necesita fuentes ni argumentos).