Lo de confirmar años más tarde que gente que has conocido era efectivamente imbécil aunque se haya quedado con la posición, ¿cómo se lleva? Pero imbécil de vergüenza ajena ¿eh?
Menos mal que he ignorado fuertemente esto desde entonces, ni siquiera he cotilleado actividad en redes o blogs desde 2018, y no tengo un rencor personal especialmente individualizado pero debo admitir y permitirme hacerlo por fin que es que había varias personas realmente imbéciles. De vez en cuando leo o me entero ampliando sobre algún tema que en su momento discutimos y confirmo mis argumentos, razonamientos e información de entonces. Que a lo mejor ahora le han dado una vuelta a las cosas y han recapacitado, eh? No lo sé, quizá es momento de chusmar.
Está bien compensar las carencias pero también es bastante obvio que tanto "no compitas, compita" o "no necesitas pisar para brillar" eran autoinstrucciones obsesivas por algo.
Que al colectivo loco con sus traumas no hay puto diox que lo soporte y es más manipulable que un taco de pastelina de FEAFES creo que ya ha quedado sobradamente claro en estos años. No me sorprendería que se haya colado alguien interesado a meter cizaña. Alguien más allá de la gente de Fundación Manantial, digo, que querían apropiarse de todo aquel contrapoder de Hearing Voices y al final lo tiraron a la basura.
Tremenda carrera de tullidos...
Menos mal que he ignorado fuertemente esto desde entonces, ni siquiera he cotilleado actividad en redes o blogs desde 2018, y no tengo un rencor personal especialmente individualizado pero debo admitir y permitirme hacerlo por fin que es que había varias personas realmente imbéciles. De vez en cuando leo o me entero ampliando sobre algún tema que en su momento discutimos y confirmo mis argumentos, razonamientos e información de entonces. Que a lo mejor ahora le han dado una vuelta a las cosas y han recapacitado, eh? No lo sé, quizá es momento de chusmar.
Está bien compensar las carencias pero también es bastante obvio que tanto "no compitas, compita" o "no necesitas pisar para brillar" eran autoinstrucciones obsesivas por algo.
Que al colectivo loco con sus traumas no hay puto diox que lo soporte y es más manipulable que un taco de pastelina de FEAFES creo que ya ha quedado sobradamente claro en estos años. No me sorprendería que se haya colado alguien interesado a meter cizaña. Alguien más allá de la gente de Fundación Manantial, digo, que querían apropiarse de todo aquel contrapoder de Hearing Voices y al final lo tiraron a la basura.
Tremenda carrera de tullidos...
Programas de reducción gradual supervisada:
Estos programas reconocen que la discontinuación abrupta de antipsicóticos puede ser peligrosa, por lo que desarrollan protocolos de tapering extremadamente lentos que pueden durar 1-3 años o más. La reducción puede ser del 10% de la dosis cada 3-6 meses, dependiendo de la estabilidad del paciente.
En Holanda, centros como el "Medication Optimization Program" han desarrollado protocolos específicos donde la reducción se hace solo cuando la persona tiene estabilidad sostenida y un sistema de apoyo robusto. Monitorean cuidadosamente síntomas prodrómicos (señales tempranas de recaída) para ajustar el proceso.
Apoyo psicosocial intensivo - componentes clave:
Seguimiento multidisciplinario frecuente:
Equipos que incluyen psiquiatras, psicólogos, trabajadores sociales y enfermeras especializadas. Las citas pueden ser semanales o incluso más frecuentes durante periodos críticos.
Terapia cognitivo-conductual especializada:
No solo TCC general, sino específicamente adaptada para el proceso de reducción. Incluye entrenamiento en reconocimiento de síntomas tempranos, técnicas de afrontamiento para ansiedad anticipatoria y manejo de síntomas de abstinencia.
Apoyo entre pares:
Conexión con personas que han pasado por procesos similares exitosamente. Esto es crucial porque entienden experiencialmente los desafíos específicos.
Soporte familiar intensivo:
Educación continua a familiares sobre qué esperar, cómo reconocer señales de alarma, y cómo proporcionar apoyo sin sobreproteger.
Planes de crisis detallados:
Protocolos específicos sobre qué hacer si aparecen síntomas, incluyendo contactos de emergencia, estrategias de intervención temprana y criterios claros para reiniciar medicación temporal si es necesario.
Apoyo vocacional y social:
Mantenimiento de estructura diaria, actividades significativas y conexiones sociales que proporcionen estabilidad durante el proceso.
Estos programas reconocen que la discontinuación abrupta de antipsicóticos puede ser peligrosa, por lo que desarrollan protocolos de tapering extremadamente lentos que pueden durar 1-3 años o más. La reducción puede ser del 10% de la dosis cada 3-6 meses, dependiendo de la estabilidad del paciente.
En Holanda, centros como el "Medication Optimization Program" han desarrollado protocolos específicos donde la reducción se hace solo cuando la persona tiene estabilidad sostenida y un sistema de apoyo robusto. Monitorean cuidadosamente síntomas prodrómicos (señales tempranas de recaída) para ajustar el proceso.
Apoyo psicosocial intensivo - componentes clave:
Seguimiento multidisciplinario frecuente:
Equipos que incluyen psiquiatras, psicólogos, trabajadores sociales y enfermeras especializadas. Las citas pueden ser semanales o incluso más frecuentes durante periodos críticos.
Terapia cognitivo-conductual especializada:
No solo TCC general, sino específicamente adaptada para el proceso de reducción. Incluye entrenamiento en reconocimiento de síntomas tempranos, técnicas de afrontamiento para ansiedad anticipatoria y manejo de síntomas de abstinencia.
Apoyo entre pares:
Conexión con personas que han pasado por procesos similares exitosamente. Esto es crucial porque entienden experiencialmente los desafíos específicos.
Soporte familiar intensivo:
Educación continua a familiares sobre qué esperar, cómo reconocer señales de alarma, y cómo proporcionar apoyo sin sobreproteger.
Planes de crisis detallados:
Protocolos específicos sobre qué hacer si aparecen síntomas, incluyendo contactos de emergencia, estrategias de intervención temprana y criterios claros para reiniciar medicación temporal si es necesario.
Apoyo vocacional y social:
Mantenimiento de estructura diaria, actividades significativas y conexiones sociales que proporcionen estabilidad durante el proceso.
Salud mental de la cianobacteria
https://www.instagram.com/reel/DKFsoWnB2i9/?igsh=MTAzbGxycm1yMG11OA==
esta cuenta es divertidísima
Que preguiza... Debatir un tema con máis de 3 variables con xente en La Coz coa capacidade para ver 2 e un feixe de trolls e bots de ultradereita imbécil pagados por ricos para que a xente só vexa 1 despois de décadas de simplificalo todo a 0 variables porque el cerebro y los genes.
Polo que a min respecta, teño dereito a unha PNC pero non cobro nada hai anos nin a preciso.
Sobre o dereito do fulano este:
1. A pensión é por unha discapacidade baseada nun diagnóstico psiquiátrico de esquizofrenia paranoide.
2. O dereito é pola discapacidade non polas súas opinións nin polos seus tatuaxes nin porque fume porros nin cometa delitos nin sequera porque sexa mellor ou peor persona ou , digo mais, que nos caía mal, regular ou fatal.
3. A miña opinión, a de parte do Movemento de Sobreviventes da Psiquiatría e tamén a dun bo sector de profesionais da saude mental é que numerosas discapacidades por trastornos mentais teñen mais que ver cós burdos e sesgados tratamentos sociosanitarios e ignorar sistemáticamente circunstancias familiares, comunitarias e determinantes sociais que coa existencia dun trastorno permanente que define a discapacidade.
4. Se dar unha pensión de merda por ter unha discapacidade psicosocial pareceche un derroche, agarda a botar contas entre o que se gasta en psicofármacos e profesionais incompetentes fronte às medidas de traballo "de verdade" cós trastornos mentais graves.
4. Podería seguir expoñendo mais variables pero este tema fai que me vexa cómo Felipe González saindo do sarcófago para comer xente e non sei se é malo, non ou debería sudapollarme forte. En calquera caso é CANSO.
Esto é un pouco como estar de baixa por algo que "non se ve" e ir tomar algo con amigo. Que moitos pensan que estar enfermo ou discapacitado é estar morto en vida...ou ser tonto e deixarse roubar ;)
Polo que a min respecta, teño dereito a unha PNC pero non cobro nada hai anos nin a preciso.
Sobre o dereito do fulano este:
1. A pensión é por unha discapacidade baseada nun diagnóstico psiquiátrico de esquizofrenia paranoide.
2. O dereito é pola discapacidade non polas súas opinións nin polos seus tatuaxes nin porque fume porros nin cometa delitos nin sequera porque sexa mellor ou peor persona ou , digo mais, que nos caía mal, regular ou fatal.
3. A miña opinión, a de parte do Movemento de Sobreviventes da Psiquiatría e tamén a dun bo sector de profesionais da saude mental é que numerosas discapacidades por trastornos mentais teñen mais que ver cós burdos e sesgados tratamentos sociosanitarios e ignorar sistemáticamente circunstancias familiares, comunitarias e determinantes sociais que coa existencia dun trastorno permanente que define a discapacidade.
4. Se dar unha pensión de merda por ter unha discapacidade psicosocial pareceche un derroche, agarda a botar contas entre o que se gasta en psicofármacos e profesionais incompetentes fronte às medidas de traballo "de verdade" cós trastornos mentais graves.
4. Podería seguir expoñendo mais variables pero este tema fai que me vexa cómo Felipe González saindo do sarcófago para comer xente e non sei se é malo, non ou debería sudapollarme forte. En calquera caso é CANSO.
Esto é un pouco como estar de baixa por algo que "non se ve" e ir tomar algo con amigo. Que moitos pensan que estar enfermo ou discapacitado é estar morto en vida...ou ser tonto e deixarse roubar ;)
#IASN2024 #RiesgosIASN2024 Análisis de Riesgos 2024➡️ Presenta los 16 riesgos #ESN2021 ordenados de mayor a menor en función de un parámetro, denominado “intensidad del riesgo”, que resulta del producto del nivel de impacto por el grado de probabilidad tinyurl.com/y33hp9au