باز هم پرونده‌ای دربارۀ کمالگرایی

[سعدی به روزگاران مهری نشسته بر دل ، بیرون نمی‌توان کرد الا به روزگاران!]


مطالب مرتبط پیشین:

گشودگی و صداقت در فلسفهٔ شکست:
https://t.me/eudemonia/140

پندار کمال (تلۀ کامل‌گرایی):
https://t.me/eudemonia/286

تلهٔ کامل‌گرایی:
https://t.me/eudemonia/287

پارکی برای کامل‌گراها:
https://t.me/eudemonia/288

دردسرهای کامل‌گرایی و چند پیشنهاد:
https://t.me/eudemonia/297

پادکست کمال‌گرایی:
https://t.me/eudemonia/1369

@eudemonia

کمال‌طلب‌ها بدون آنکه بدانند افسرده می‌شوند
نوشتهٔ مارگارت راترفورد
ترجمهٔ فاطمه زلیکانی

«اگه قراره کاری رو انجام بدی، به بهترین شکل انجامش بده». خیال می‌کنید، تا بزرگ ‌شدم، این جمله را چند بار شنیدم؟ والدینم می‌خواستند (اگر احیاناً این نکته را از رفتارشان یاد نگرفته‌ بودم) به خاطر داشته باشم کارها را به بهترین شکل ممکن انجام دهم. آن‌ها سعی می‌کردند چیزی را به من بیاموزند که برخی روان‌شناسان «کمال‌طلبی سازنده» یا «کمال‌طلبی سالم» می‌نامند. این ویژگی شخصیتی سبب می‌شود فرد کارها را به بهترین شکل ممکن انجام دهد و احساس لذت و حتی کامیابی را در زندگی تجربه کند. افرادی که کمال‌طلبی سازنده یا «مثبت» دارند به فرآیند انجام کار توجه می‌کنند و از اشتباهات و حتی شکست‌هایشان درس می‌گیرند.

اما کمال‌طلبی وجه تاریک‌تری‌ هم دارد. بِرِنه براون، نویسندۀ آمریکایی و استاد دانشگاه، در اولین کتابش موهبت کامل‌نبودن (۲۰۱۰)، این نوع کمال‌طلبی را «پدیده‌ای خود‌ویرانگر و نظامی از باور‌های اعتیادآور» تعریف می‌کند. به اعتقاد وی، وجه تاریک کمال‌طلبی «مقوم این اندیشه است که اگر در همه‌چیز عالی باشم، عالی زندگی کنم و اگر هر کاری را عالی انجام دهم، با احساسات دردناکی مانند شرم، قضاوت و سرزنش دیگران روبه‌رو نمی‌شوم یا می‌توانم آن‌ها را به حداقل برسانم». لازمۀ این نوع کمال‌طلبی آن است که مدام خودمان را با انتظاراتی تطبیق دهیم که از مفهوم «عالی» برداشت می‌کنیم. احساس شرم درونی، که باید فرونشانده شود، این نوع کمال‌طلبی را تقویت می‌کند. در این نوع کمال‌طلبی، فرد حس رضایت را تجربه نمی‌کند و کیلومتر‌ها از احساس لذت فاصله دارد. با‌این‌حال، بسیاری از افراد احساس می‌کنند همیشه باید کامل و عالی باشند، گویی کامل‌بودن همه‌چیز است.

بسیاری از کمال‌طلب‌ها جایی بین دو سر این طیف قرار می‌گیرند؛ اما تجربیات بالینی‌ام توجه مرا به مسئلۀ دیگری جلب کرده است. افرادی که به کمال‌طلبی منفی دچارند حتی ممکن است خود را کمال‌طلب ندانند. آن‌ها هرگز نمی‌پذیرند آنچه به حد کمال انجام داده‌اند به‌قدر کافی خوب است. همیشه هدف دیگری تعریف می‌کنند که باید به آن برسند. هدف بعدی و بعدی و بعدی.

اما کمال‌طلبی منفی از کجا سرچشمه می‌گیرد؟ تفکر و زیست کمال‌طلبانه زمانی ایجاد می‌شود که افراد بدون امنیت و حمایت عاطفی بزرگ می‌شوند. کمال‌طلبی منفی می‌تواند واکنشی به ترومای دوران کودکی یا انتظارات فراوان فرهنگی یک جامعه هم باشد؛ چنین جامعه‌ای آسیب‌پذیری را خفیف و حقیر می‌شمارد، در نتیجه فرد برای آنکه به‌لحاظ عاطفی زنده بماند، تلاش می‌کند همه‌چیز را به‌کمال انجام دهد.

در ده سال اخیر، بیش از گذشته افرادی را درمان کرده‌ام که دقیقاً نمی‌دانند چرا برای درمان مراجعه کرده‌اند. آن‌ها به‌شدت مقاومت به خرج می‌دهند و نمی‌توانند رنج‌های عاطفی‌شان را ابراز کنند. تعجب می‌کنم اصلاً توان بیان چنین احساساتی را داشتند یا نه. از بیرون که به آن‌ها نگاه می‌کردی، ابداً افسرده به نظر نمی‎رسیدند؛ وقتی از مسائلشان حرف می‌زدند، به نظر می‌رسید کار زیاد و خستگی و اضطرابِ خفیف است که این مسائل را ایجاد می‌کند.

تشخیص من آن است که آن‌ها به کمال‌طلبی منفی دچار بودند و به همین دلیل علاقه و انرژی لازم برای ادامۀ فعالیت‌هایشان را از دست داده بودند؛ اما نمی‌توانستند بفهمند کجای کار می‌لنگد. آن‌ها ماهرانه، و اغلب ناخودآگاه، رنج‌های عاطفی‌شان را پنهان می‌کردند.

اگر از آن‌ها می‌پرسیدم افسرده هستند، به‌شدت انکار می‌کردند. «زندگی‌ام سراسر موهبت و نعمت است». اگر می‌پرسیدم در کودکی حس امنیت و حمایت را دریافت‌کرده‌ا‌ند یا نه، می‌خندیدند و انکار می‌کردند یا اغلب هر مسئله‌ای را بی‌اهمیت جلوه می‌دادند. گاهی هم سکوت ‌کرده و از پنجره به بیرون نگاه می‌کردند؛ گویی دوست داشتند هر جایی جز دفترم بودند.

اما وقتی جلسات مشاوره ادامه می‌یافت، آرام‌آرام جسارت پیدا می‌کردند و رازهایی را بازگو می‌کردند که از بیانشان شرم داشتند. دیوار نفوذ‌ناپذیرِ سکوتشان آرام‌آرام فرو می‌ریخت و احساس تنهایی و ناامیدیِ عمیقشان خودش را آشکار می‌کرد.


@eudemonia

متن کامل:
https://tarjomaan.com/neveshtar/9984/

در یک مصاحبۀ شغلی خیالی (یا واقعی!):

-مهمترین نقطۀ ضعف تون چیه؟
+یه کم کمالگرا هستم :)
-تبریک میگم شما استخدام شدید!

چگونه در سایهٔ شبکه‌های اجتماعی وسواس کمالگرایی دارد خطرناک‌تر می‌شود.

گفتاری شنیدنی از توماس کورَن، روان‌شناس اجتماعی

@dailyted1
@eudemonia

📚 معرفی تازه‌های نشر

لینک دسترسی به توضیحات یاسر پوراسماعیل، مترجم کتاب فضیلت‌های اجتماعی به روایت مدرسۀ دوباتن، دربارۀ این اثر:
https://www.instagram.com/tv/CKsv1I6J4lc/?utm_source=ig_web_copy_link

🔶 اطلاعات کتاب‌شناسی:

فضیلت‌های اجتماعی
به روایت مدرسۀ دوباتن
ترجمۀ یاسر پوراسماعیل
مجموعۀ «خوب زیستن»/ دبیر مجموعه: بابک عباسی
ویراستۀ مسعود علیا
تعداد صفحه: ۲۲۴
قیمت: ۴۵۰۰۰ تومان
خرید مستقیم، از طریق تلگرام، با تخفیف ویژه:
@kargadanpubBot

#نشر_کرگدن
#تازه‌های_نشر
#فضیلت‌های_اجتماعی
#آلن‌_دوباتن
#یاسر_پوراسماعیل
#مجموعه_خوب_زیستن
#بابک_عباسی
#مسعود_علیا
#سبک_زندگی

گفت صوفی قادر است آن مستعان
که کند سودای ما را بی‌زیان

دربارهٔ حال سودا

از ویدئوهای مدرسهٔ زندگی دوباتن

ترجمه و صدا: ایمان فانی

@eudemonia

🍀انواع «مراقبه» برای خانه‌نشینی این روزها

بر اساس مطالعات تجربیِ علمی معتبر و انباشت تجربهٔ بشر در سنت‌های معنوی و سکولارِ پرشمار، مراقبه/مدیتیشنِ منظمِ روزانه (از چند دقیقه تا چند ساعت) برای تقویت مهارت‌های کنترل ذهن و رهاسازی ذهن از عاداتی‌است که بر رضایت و آرامش می‌افزاید. اما مداومت بر مراقبه در این روزهای خانه‌نشینی برای قطع زنجیرهٔ انتقال کرونا حتی از شرایط عادی هم ضروری‌تر است و به کاهش استرس، تقویت سیستم ایمنی بدن و افزایش سلامت و نشاط روانی در خانه کمک می‌کند. این روزها فرصت خوبی است که اگر در انواع مراقبه ماهر و باتجربه‌ایم، زمان بیشتری را به آن اختصاص دهیم و اگر تا اکنون فرصت آموختن و تمرین و ممارست روزانه در یک یا چند نوع مراقبه را نداشته‌ایم، ‌بیاموزیم و بخشی از زندگی روزانه‌مان کنیم.

دوستی هفتهٔ پیش پرسید در سه تجربه‌ٔ بازداشت انفرادی بلندمدتی که داشتی چه چیزی مایهٔ حفظ نشاط‌ات شد که این روزهای قرنطینه به کار بیاید؟ گفتم بیش از هر چیز: مراقبه و ورزش سنگین. با تمرین می‌توان از ۵ دقیقه مراقبهٔ روزانه آغاز کرد و به تدریج با تقویت عضلات کنترل ذهن و مهارت در تماشاگری و سکوت درونی به مداومت بر یک تا چند ساعت مراقبهٔ روزانه رسید و تاثیرش را بر طراوت و سبکیِ ذهن و بهبود زندگی دید. در ادامه چند لینک دربارهٔ چند نوع مراقبه را می‌آورم که اگر کسی علاقه داشت بیازماید:


🔴️️️️️️️️️ دربارهٔ ۵ نوع مراقبه:

در دقیقهٔ ۲۹ تا ۴۱ این سخنرانی انواع مراقبه را بر اساس تجربهٔ شخصی به ۵ دسته تقسیم کرده و به اختصار توضیح داده‌ام:
https://t.me/jalaeipour/4840


🔴 مراقبهٔ باز و بسته:

در این فایل صوتی دکتر آرش نراقی دوگونه مراقبه‌های «بسته»(متمرکز) و «باز» را به اختصار توضیح می‌دهد:
https://t.me/sedigh_63/4767


🔴️ مراقبهٔ فلسفی (Philosophical Meditation):

در واقع نوعی مراقبهٔ سادهٔ خلوت‌کنندهٔ ذهن است و به نظرم آغاز خوبی برای تمرین مراقبه. در این دو ویدیوی کوتاه توضیحات مقدماتی دربارهٔ آن داده شده است:
فارسی:
https://t.me/My8Behesht/5229
https://t.me/My8Behesht/5233
انگلیسی:
https://t.me/sedanet1/125
https://www.youtube.com/watch?v=WlckdvjK0Io
برای انجام مراقبهٔ فلسفی از این راهنمای کوتاه دو صفحه‌ای استفاده کنید:
https://t.me/jalaeipour/6525

🔴 راهنمای ساده و مکتوب مراقبه:

این صفحهٔ‌ نیویورک‌تایمز مقدمهٔ ساده و کارآی خوبی برای گام اول تمرین مراقبه است و ضمن توضیحات اولیه، چند تمرین و راهنمای صوتی برای مراقبه‌های سادهٔ ۱ تا ۱۵ دقیقه‌ای دارد:
https://www.nytimes.com/guides/well/how-to-meditate


🔴️️️️️️️️️ ۲۸ تکنیک مراقبه برای مبتدیان:

https://positivepsychology.com/meditation-techniques-beginners/


🔴 مراقبه‌های صوتی هدایت‌شده:

در مراحل اول، این‌که یک راهنمای صوتی مراقبهٔ شما را هدایت کند سودمند است. بعد از مدتی دیگر نیازی به راهنمای صوتی نیست. این چند نمونه مراقبهٔ هدایت‌شده می‌تواند کفایت کند:

1️⃣ مراقبهٔ نفس‌آگاهی:
https://soundcloud.com/user-479414760/awareness-of-breath-meditation/s-SgkX5#wellness

2️⃣ مراقبهٔ اسکن بدن:
https://soundcloud.com/user-479414760/body-scan-meditation/s-ErEzA#wellness

3️⃣ مراقبهٔ گاتا:
https://soundcloud.com/user-479414760/gatha-meditation/s-zsDDY#wellness

4️⃣ مراقبهٔ تصویرسازی:
https://soundcloud.com/user-479414760/guided-imagery/s-Vizuz#wellness

5️⃣ مراقبهٔ نام‌گذاریِ افکار و عواطف:
https://soundcloud.com/user-479414760/labeling-thoughts-feelings/s-XMRPN#wellness


🔴 چند اپلیکیشن موبایلی برای مراقبه:

بعضی اپلیکیشن‌های مراقبه آموزش و مداومت روزانه بر انواع مراقبه را آسان‌تر کرده اند. شخصا این چند اپلیکیشن‌ها را بیشتر می‌پسندم:

1️⃣ Headspace:
https://www.headspace.com/

2️⃣ Calm:
https://apps.apple.com/us/app/calm/id571800810

3️⃣ Ten Percent Happier:
https://www.tenpercent.com/mindfulness-meditation-the-basics/

4️⃣ Aura:
https://www.aurahealth.io/

5️⃣ Stop, Breathe, Think:
https://www.stopbreathethink.com/

6️⃣ The Mindfulness:
https://apps.apple.com/us/app/the-mindfulness-app/id417071430


🔴 چند دورهٔ آموزشی رایگان و خوب مراقبه:

1️⃣ https://www.futurelearn.com/courses/mindfulness-wellbeing-performance

2️⃣ https://palousemindfulness.com/MBSR/week1.html

3️⃣ https://mindfulnessexercises.com/free-online-mindfulness-courses/mindfulness-made-easy-an-introduction-to-mindfulness/


🔴 اگر فکر می‌کنید برای کسی مفید است، لطفا برایش فوروارد کنید.

#سفر_نرویم
#در_خانه_بمانیم
@jalaeipour

اجرای زندۀ بخش‌هایی از موسیقی فیلم «ابدیت و یک روز»
ساختهٔ تئو آنجلو پولوس
آهنگساز: اِلِنی کارایندرو
@angahbooks
@eudemonia

فلسفه آموزه نیست، فعالیت است.
(ویتگنشتاین، رسالهٔ
منطقی-فلسفی)

@eudemonia

هنر ظریف رهایی از صنعت خودیاری

نوشتهٔ مارک منسون
ترجمهٔ علیرضا شفیعی‌نسب

🔹خودیاری صنعتی چندین میلیارد دلاری است که کتابفروشی‌ها و سالن‌های کنفرانس را پر نموده، افراد زیادی را به سلبریتی‌های رسانه‌ای تبدیل کرده و از خودآگاهی روبه‌رشد نسل‌های جدید، سودهای کلانی می‌برد. گرچه این صنعت زندگی افراد زیادی را – احتمالاً در جهت مثبت – تغییر داده، اما هنوز هم نزد بسیاری افراد مقبولیت و اعتباری ندارد. خیلی‌ها آن را صرفاً یک حقهٔ تجاری می‌دانند. برخی دیگر برایشان خنده‌دار است که چه خرافات عجیبی به‌عنوان توصیه‌های معقول زندگی عرضه می‌شود. خیلی‌ها هم آن را امتحان کرده‌اند و چیزی جز احساس دلسردی در انتظارشان نبوده است.

🔹البته روانشناسی بالینی هم آمار چندان شگفت‌آوری از تغییر فردی ندارد، اما حداقل وقتی روبروی روانشناس می‌نشینید، می‌دانید که او متخصصی آموزش‌دیده است که بر مبنای بیش از ۱۰۰ سال پژوهش‌های تجربی به شما می‌گوید چه‌کار کنید.

🔹اما در خودیاری، نیمی از این افراد اصلاً مشخص نیست از کجا آمده‌اند. این صنعت مبتنی بر نیازهای بازار است، نه پژوهش و تحقیق. این وظیفه به دوش خواننده است که مطالب را الک کند و تصمیم بگیرد چه چیز درست است و چه‌چیز غلط. که البته این‌کار همیشه هم آسان نیست.

🔹در ادامه به پنج ایراد اصلی صنعت خودیاری می‌پردازیم، ایراداتی که بعید است برطرف شود.

متن کامل:
https://tarjomaan.com/neveshtar/10049/#03

‌
در زندگی روزمره همگی در حال دویدن هستیم و این به عادت تبدیل شده است. همواره می‌دویم چون در جست‌وجوی آرامش، موفقیت، و عشق هستیم. اما در تک‌تک گام‌های ما، در این دویدن‌ها، یک معنا نهفته است و آن دور شدن ما از زندگی در لحظۀ حال است. از این غافل هستیم که تمام این موارد تنها با زندگی در لحظۀ حال قابل‌دسترسی است. آرامش را تنها با زندگی در لحظۀ حال می‌توان تجربه کرد. یک گام بردارید و سپس لحظه‌ای درنگ کنید تا از وضعیت، جهت، و مسیرتان کاملاً آ گاه شوید. این عمل همان متوقف کردن دویدن‌های بی‌حاصل است. این کار برای کسانی که عادت دارند همواره بدوند همچون انقلاب است. هنگامی که یک گام بر می‌داریم، اگر بدانیم چگونه با ذهن‌آ گاهی این کار را بکنیم، در همان لحظه که پاهایمان زمین را لمس می‌کنند آرامش را تجربه خواهیم کرد. جای افسوس دارد اگر روز را به شب برسانید بی‌آنکه از گام‌برداشتن بر روی زمین لذت برده باشید.


| نیلوفر و مرداب | هنر دگرگون‌کردن رنج‌ها | تیچ نات هان | علی امیرآبادی |چاپ ششم ۱۳۹۹ | ۱۳۹ صفحه | ۲۸۰۰۰ تومان |

#دانش_عمومی
#تجدید_چاپ

باشد که بخشی از راه حل باشم.

@eudemonia

پنج درس مقدماتی برای زندگی ساده و خردمندانه

از ویدئوهای مدرسهٔ زندگی دوباتن

ترجمه و صدا: ایمان فانی

@eudemonia

دیوانگی عاقلانه

از کتاب فضیلت‌های اجتماعی
به روایت مدرسهٔ دوباتن
ترجمهٔ یاسر پوراسماعیل
ویراستۀ مسعود علیا

🔹در توان ما نیست کاملاً عاقل باشیم. دلایل محکم زیادی وجود دارد برای اینکه تعادلمان را از دست بدهیم. سرگذشت‌هایی پیچیده داریم، به سمت فاجعه‌ای نهایی پیش می‌رویم، در معرض فقدان‌های ویرانگر قرار داریم؛ رابطۀ عاشقانه‌مان کاملاً خوب پیش نمی‌رود، شکاف میان امیدها و واقعیت‌هایمان بسیار عمیق است.

🔹در چنین شرایطی، نباید عاقل بودن را هدفمان قرار دهیم؛ هدف ما باید رابطه‌ای خردمندانه، آ گاهانه و خونسردانه با انواع و اقسام دیوانگی‌هایمان باشد، چیزی که می‌توانیم «دیوانگی عاقلانه» بنامیم. دیوانۀ عاقل با دیوانۀ محض فرق دارد، زیرا درکی صادقانه و صحیح از ایرادهای خودش دارد. شاید از تعادل کامل بی‌بهره باشد، اما با اصرار بر عادی بودنِ خودش مرتکبِ خبطی اضافه نمی‌شود. می‌تواند با وقار و متانت - و بدون از دست دادن شأن و کرامتش - به غیرعادی بودن خودش درمورد هزاران چیز اعتراف کند. خودش را به دردسر نمی‌اندازد تا این را از ما پنهان کند که شب‌ها وقتی غم عالم به دلش می‌نشیند، وقتی دچار اضطراب می‌شود یا حسادت به درونش هجوم می‌آورد، چه کارهایی از او سر می‌زند.

🔹دیوانۀ عاقل، در بهترین حالتش، می‌تواند با خونسردی دربارۀ اندوهِ انسان بودن مزه بریزد. او از ترس‌ها، تردیدها، تمناها،خواست ها و عاداتی پرده برمی دارد که بخشی از داستانی که دوست داریم دربارۀ عاقل بودن به خودمان بگوییم نیستند. این‌طور نیست که اعترافاتی حاضر و آماده کند تا خودش را از مخمصه نجات دهد یا عجیب وغریب باشد، بلکه فقط این نکته را دریافته است که معقول بودن در همۀ اوقات انتظاری نامعقول است. تا حد ممکن پیشاپیش به دیگران هشدار می‌دهد که اگر دوروبر او باشند چه حالی خواهند داشت - و به محض ابراز عواطف خودش، فوراً بابت ضعف‌هایش عذرخواهی می‌کند. نقشه‌ای دقیق از دیوانه‌بازی‌هایش در اختیار دوستان و همنشینانش می‌گذارد؛ این تقریباً سخاوتمندانه‌ترین هدیه‌ای است که می‌توانیم به کسی که باید تحمل‌مان کند بدهیم. دیوانه‌های عاقلی که در میان ما حضور دارند دسته‌ای خاص از بیماران روانی نیستند: آنها جلوۀ تکامل یافته‌ترین امکانی هستند که انسان بالغ می‌تواند از آن برخوردار باشد.

مجموعهٔ «خوب زیستن»
#نشر_کرگدن

@eudemonia

https://t.me/eudemonia/1533

مدیتیشن - درک افکار تاریک
#مدیتیشن، #افکار_منفی، #headspace

▪️مترجم: حسین محمدی‌زاده
▫️لینک ویدئو در آپارات
🍂

به خدا خود بودا هم دائماً در زمان حال نبود، گاهی یاد اون قصر می‌کرد که شبانه ترکش کرد، یاد زن و بچه‌ش،
یاد بوی سینماها و مزهٔ ساندویچ‌های دهۀ پنجاه!

بابک عباسی

#مایندفولنستالژی

@eudemonia

اضطراب و افسردگی فزایندۀ انسان امروز حاصل چیست؟ به هم خوردن تعادل شیمیایی مغز (البته گاهی همین است)، یا - تصویری بزرگ‌تر- به هم خوردن توازن زندگی؟ پاسخ دادن به نیازهایی اصیل با ارزش‌هایی نادرست؛ بی‌توجهی به آنچه واقعا مهم و معنادار است.
این صحبت یوهان هری، نویسندۀ کتاب رابطه‌های گم‌شده، را ببینید.


@eudemonia

سه سبک تعلق و دلبستگی در روابط انسانی و عاشقانه به روایت جان بالبی

از ویدئوهای مدرسهٔ زندگی دوباتن
ترجمه و صدا: ایمان فانی

#عشق #رابطه

@eudemonia

چه باید کرد: عاشقی، دانش‌جویی، نیکوکاری
مصطفی مهرآئین

۱. یکی از مهمترین پرسش‌هایی که در این شرایط جامعه به طور دایم از من پرسیده می‌شود این است که "چه باید کرد؟" پیام این دوستان به من این است که بله شما خیلی خوب شرایط جامعه را وصف می‌کنید، اما نمی‌گویید چه باید کرد؟

۲. پاسخ اول من به این دوستان آن است که داشتن یک توصیف دقیق از شرایط موجود مهم‌ترین گام در فراتر رفتن از این شرایط است. همه جامعه‌شناسان و متفکران بزرگ عالم توصیفگران بزرگ زندگی انسان در ابعاد متفاوت آن بوده‌اند. حتی مارکس که ایدۀ تغییر را دنبال می‌کرد بزرگترین شارح نظم نظام سرمایه‌داری بود. او با توصیف دقیق نظم جامعه سرمایه‌داری نشان داد که این نظم نیازمند چه تغییری است.

۳. پاسخ دوم و اصلی من اما از جنس دیگری است. دوست دارم در مقام کسی که اندکی از پدیدارشناسی می‌داند و از جامعه‌شناسی کلاسیک فاصله گرفته است، بگویم پاسخ من به پرسش چه باید کرد سه چیز است: عاشقی، دانش‌جویی، و دلسوزی برای رنج انسان‌ها. این پاسخ را من از راسل، فیلسوف برجسته، وام گرفته‌ام. او می‌گفت وجود من با سه احساس ساده ولی قدرتمند هدایت می‌شود: عشق‌طلبی، دانش‌جویی و دلسوزی برای رنج انسان‌ها. این سه کنش البته از نگاه من کنش‌هایی کاملا سیاسی نیز هستند.

۴. از نگاه من بزرگترین پدیده‌ای که هر گونه استبداد را ممکن می‌کند جدایی ما انسان‌ها از یکدیگر است. انسان‌ها وقتی در پیوند با یکدیگرند کاملا اخلاقی زندگی می‌کنند، چون می‌دانند که چه هستند و چه مسئولیتی در قبال یکدیگر دارند. آنچه ما را وحشی و قاتل می‌سازد، ناتوانی در فهم انسان‌بودگی خود و دیگران است. انسان وحشی و قاتل انسانی است که پیشاپیش از انسان‌های دیگر بریده است و آن‌ها را دشمن خود می‌داند.

۵. چرا می‌گویم عاشقی و دانش‌جویی و دلسوزی ما را نجات خواهد داد؟ استدلال من آن است که این سه کنش انسانی بیش از هر چیز ما را در پیوند با همدیگر قرار می‌دهد. عاشقی کردن و دانش‌جو بودن باعث می‌شوند شما دیگران را وارد زندگی خود کنید. وقتی عاشق می‌شوید و کتاب می‌خوانید عملا دیگری را مهم‌تر از خود می‌دانید و او را دوست دارید. عاشقی کردن و کتاب خواندن، به‌ویژه ادبیات و فلسفه، آغاز فرایند گذشت از خود و وارد کردن دیگران در زندگی خود است. اگر با عاشقی و کتاب خواندن دیگران را وارد زندگی خود می‌کنید با نیکوکاری و دلسوزی برای رنج انسان‌ها خود را وارد زندگی دیگران می‌کنید. نیکوکاری و کمک کردن به دیگران یعنی رفتن به خانۀ دیگران و سلام کردن به آنها. نیکوکاری آغاز ورود تو به ساحت وجود دیگران است.

۶. در جامعه‌ای که انسان‌ها در پیوند با هم باشند و زندگی خود را زندگی دیگران ببینند، امکان نابودگری و وحشیگری و جرایم اجتماعی بسیار اندک می‌شود. اگر دیگران را دوست بدارید هرگز نمی‌کوشید زندگی آن‌ها را نابود کنید که آنها را خودِ خود می‌دانید. عشق راه نجات ماست.

۷. باید به جای واکنشی رفتار کردن در مقابل نظم غیرانسانی موجود، جهانی دیگر ساخت. باید درباره راه‌های عشق‌ورزی و دانش‌جویی و نیکوکاری خیال‌ورزی کرد و آیندۀ دیگری را تصور نمود. وجود نوین یک جامعه در تصور آن جامعه از آینده ریشه دارد. مادران همیشه با خیال آمدن فرزندان زندگی بهتری را در خیال خود تصور می‌کنند. باید مادر بود. باید اندیشه و آیندۀ تازه زایید و برای جان بخشیدن به آن تلاش کرد. مادر بودن در آفرینش و مادر بودن در تربیت و مراقبت از کودک راه نجات ماست. به جای افسرده شدن به هنگام دیدن خیال زشت مستبد، باید عاشق بود و خیال تازه آفرید و البته برای تحقق این خیال عمل کرد.

@mostafamehraeen
@eudemonia

«چراغ‌های رابطه تاریک‌اند.»

نظریۀ «سبک‌ دلبستگی» جان بالبی چگونه می‌تواند نوری به این تاریکی بیندازد.
از ویدئوهای مدرسۀ زندگی دوباتن
ترجمۀ نوشین مجلسی

@eudemonia

اگر، برخلاف آنچه پوپر می‌گفت، زندگی سراسر حل مسئله نباشد چه؟

@eudemonia