خودشیفته‌ای که می‌شناسی
دفاع از خود در برابر خودشیفته‌های حاد
جوزف بارگو/ کورش کامیاب
مجموعۀ «خوب زیستن»/ دبیر مجموعه: بابک عباسی
تعداد صفحه: ۲۷۲/ قیمت نسخۀ الکترونیکی: ۴۴۰۰۰ تومان

وقتی می‌شنویم دربارۀ کسی از صفت «خودشیفته» استفاده می‌شود، کلیتی از یک مفهوم در ذهنمان نقش می‎بندد؛ مفهومی کلی معادل «نخوت و تکبر». از یک سو با مفهومی مواجه‌ایم که تصوری کلی از آن نزد همۀ ما وجود دارد و از این حیث برای همۀ ما آشناست؛ اما از سوی دیگر وقتی قرار است دربارۀ جزئیات آن بیندیشیم و سخن بگوییم، آن را خالی از ابهام نمی‌یابیم. تازه متوجه می‌شویم معنای این واژه برایمان گنگ است و بیش از اندازه تعمیم داده شده است؛ به‌ویژه وقتی متوجهِ تفاوت‌های رفتاری میان افرادی می‌شویم که پیش‌تر همۀ آنها را مصادیقی برای این مفهوم واحد، و کلیشه‌شده، در نظر می‌گرفتیم.
هدف این کتاب رهانیدن مفهوم خودشیفتگی از این معنای کلیشه‌ای، و روشن کردن ماهیت پیچیدۀ آن است. مثال‌ها و نمونه‌هایی متنوع از انواع شخصیتِ خودشیفته در کتاب آمده است که نشان می‌دهد «خودشیفتگی» درواقع طیف وسیعی از ویژگی‌ها را در بر می‌گیرد که می‌تواند از فردی به فرد دیگر تغییر کند. اگر مایل‌اید خودشیفته‌‎ها را دقیق‌تر بشناسید و تفاوت‌های میان آنها را از یکدیگر تشخیص دهید، به این کتاب نیاز خواهید داشت. همچنین، اگر به دنبال آموختن تکنیک‌هایی برای نشان دادن واکنش‌های درست در مقابل خودشیفته‌ها هستید، خواندن این کتاب را به شما پیشنهاد می‌کنیم. درنهایت، اگر خواستید جسارت به خرج دهید و از دریچۀ مفهوم «خودشیفتگی» هم نگاهی به خودتان بیندازید و ببینید چگونه هرازگاهی رفتارهای خودشیفته‌وار از شما سر می‎زند، این کتاب را از دست ندهید.

ـ تحریریۀ نشر کرگدن ـ

#نشر_کرگدن
#کتاب_الکترونیکی
#اپلیکیشن_طاقچه
#خودشیفته‌ای_که_می‌شناسی
#مجموعه_خوب_زیستن
#جوزف_بارگو
#کورش_کامیاب
#بابک_عباسی
#کتاب_روانشناسی

@kargadanpub 🦏

مبارزه دارودسته فاسدان با فساد نظام‌مند مثل خاموش کردن ذهن است توسط خود ذهن، در سنت بودایی.
یا - گلاب به روتان - پاک کردن بول با غائط در سنت غیر بودایی.

عکس، محض تلطیف فضاست.


@mashghesiah

ترکیه:
پروانه تشنه

آتش‌سوزی به نزدیکی نیروگاه حرارتی شهر میلاس ترکیه رسید و صدها تن تخلیه شدند.

نیروهای امداد ترکیه نیمه شب چهارشنبه و سحرگاه پنج‌شنبه پنج اوت (۱۴ مرداد) اقدام به تخلیه صدها روستایی از طریق دریا کردند؛ چراکه آتش‌سوزی شدید به‌طور خطرناکی به نزدیکی نیروگاه حرارتیِ شهر میلاس رسیده که محل ذخیره هزاران تن زغال سنگ است.
@sahandiranmehr

میهای چیک‌سِنت‌میهای از پدیدۀ غرقگی (flow) و نسبتش با شادکامی اصیل سخن می‌گوید.

از گفتارهای تد

@eudemonia

چرا چیزی که روزگاری تحسین‌اش می‌کردیم حالا این ‌قدر اعصاب‌مان را خرد می‌کند؟ (بخش نخست)

#بزودی

از کتابِ
بگومگوهای زندگی مشترک
به روایت مدرسهٔ دوباتن

ترجمۀ مریم خدادادی
ویراستۀ مسعود علیا


🔹یکی از چیزهایی که سبب می‌شود عاشق آدم‌ها شویم این است که متوجه می‌شویم آنها می‌توانند کارهایی بکنند که ما توان انجام دادنشان را نداریم. جذب کسانی می‌شویم که توانا به نظر می‌آیند و با قسمت‌هایی از زندگی که ما در آنها می‌لنگیم راحت‌اند. شاید آنها در کارهای اجرایی توان زیادی داشته باشند و ما در این زمینه بی‌عرضه باشیم؛ یا شاید خلاق باشند و ما بیشتر مطابق با آیین‌نامه‌ها عمل کنیم. شاید آنها بسیار پراحساس باشند، در حالی ‌که ما با احساساتمان راحت تا کنیم.

🔹لااقل در سطح ناخودآگاه، امیدواریم از طریق همراه شدن با این یا آن آدم از او بیاموزیم و رشد کنیم. فضیلت‌های او ما را تغییر خواهد داد. مطمئن‌تر یا تیزبین‌تر خواهیم شد، در کارهای اجرایی بهتر می‌شویم یا در تجزیه‌ و تحلیل حیات درونی‌مان تواناتر خواهیم شد. عشق چشم‌اندازی از رشد پیش روی ما می‌گذارد.

🔹اما معمولاً در طول سال‌ها اتفاق ناگواری برای این چشم‌انداز رشد می‌افتد. معمولاً آن به‌اصطلاح توانایی‌های شخص متأسفانه در چشم طرف مقابل‌ به چیزی زیاده از حد و دلسردکننده بدل می‌شوند. «خویشتنداریِ» دلنشین ممکن است به «سردی» محض بدل شود. «خلاقیت» ممکن است شبیه «شیدایی» به نظر آید. «ارزش‌های سنتی» ممکن است شبیه «دهاتی‌گریِ تنگ‌نظرانه» به نظر برسند. «توان اجرایی» در طول یک دهه رفته ‌رفته شبیه «نظم و انضباط وسواس‌گونه» به نظر می‌رسد.

🔹ممکن است زوج قربانی پدیده‌ای شوند به نام دوقطبی شدن. در نتیجۀ این پدیده، شخصی که در یک زمینۀ خاص حرفه‌ای است قوی‌تر می‌شود و از ضعف طرف مقابل منزجرتر، و شخص نابلد ضعیف‌تر می‌شود و نقطۀ قوت طرف مقابل به تحقیر این شخص و بی‌اعتنایی بیشتر او به آن نقطه قوت می‌انجامد. آن شریک زندگی که حرفه‌ای است هرگونه علاقه به این‌که نحوۀ کسب ویژگی‌اش را به طرف مقابل یاد بدهد از دست می‌دهد و به جای این کار فقط در برابر بی‌عرضگی‌های نسبی او از کوره درمی‌رود. در عین حال، فرد نابلد خیلی زود بی‌خیال فضیلت مورد بحث می‌شود، کمتر تمرین‌اش می‌کند و با سوءظن و نفرت بیشتری به فرد حرفه‌ای نگاه می‌کند.

🔹مسئلۀ توان کارهای اجرایی را در نظر بگیرید. زوجی را تصور کنید که یکی‌شان در زمینه‌ای قوی‌تر و دیگری ضعیف‌تر است. در روزهای اول طرف ضعیف کلی تحسین نثار طرف توانمند می‌کند که می‌تواند به این خوبی از پس این قبیل کارها بربیاید. اما در طول زمان همۀ وظایف به نوعی به سمت فرد توانمند سوق پیدا می‌کنند، و این موجب کشمکش و انزجار می‌شود. فردی که در کارهای اجرایی حرفه‌ای است باور دارد که باید در رأس همۀ امور باشد چون طرف مقابل بی‌عرضه‌تر از قبل شده. گهگاهی به خودش لعنت می‌فرستد که (با خطایی سرنوشت‌ساز) زندگی‌اش را بند کسی کرده که در امور اجرایی تنبل است. از آن طرف هم فرد نابلد (که روزگاری این توانمندی را جذاب می‌یافته) با نومیدی تمام احساس می‌کند شریک زندگی‌اش عجیب سختگیر و سلطه‌جو شده.

🔹یا شاید زوجی به «طرف خلاق» و «طرف عمل‌گرا» تقسیم شده باشند، تقسیمی که مایۀ تأسف است. از دید آن شخص خلاق، شریک زندگی‌اش همیشه به دنبال پیدا کردن نقطه ‌ضعف هر نقشه‌ای است؛ او هیچ ‌وقت گمانه‌پردازی یا رؤیاپردازی نمی‌کند؛ اگر چیزی احتمالاً فاقد فایده باشد، نمی‌تواند جدی‌اش بگیرد. از آن طرف، فردی که از قرار معلوم عمل‌گراتر است احساس می‌کند شریک زندگی‌اش بسیاری اوقات توهم‌زده، دمدمی‌مزاج و غیرقابل‌اعتماد است.

🔹این موقعیت‌های دو قطبی‌ تحت فشار دچار انفجار می‌شوند: جواب غریزی این است که احساس کنیم به نوعی گرفتار یک آدم اشتباه شده‌ایم. اما حقیقت این است که ما دقیقاً به این دلیل دچار این کشمکش‌ایم که با آدم درست زندگی می‌کنیم. موضوع این است که تفاوت‌هایمان را درست مدیریت نمی‌کنیم. فراموش کرده‌ایم فضیلت‌هایی را که ابتدای آشنایی‌مان جذب‌شان شده بودیم و تحسین‌شان می‌کردیم به هم یاد بدهیم. (ادامه دارد...)

از مجموعهٔ «خوب زیستن»
#نشر_کرگدن
دبیر مجموعه: بابک عباسی

@eudemonia

https://bit.ly/3ArKAKI

چرا چیزی که روزگاری تحسین‌اش می‌کردیم حالا این ‌قدر اعصاب‌مان را خرد می‌کند؟ (بخش دوم و پایانی)

#بزودی

از کتابِ
بگومگوهای زندگی مشترک
به روایت مدرسهٔ دوباتن

ترجمۀ مریم خدادادی
ویراستۀ مسعود علیا

🔹وظیفۀ کاهش تنش - و کم‌کردن آسیبی که هر کس به دیگری می‌زند - بر عهدۀ فرد حرفه‌ای است. او در موضع قدرت قرار دارد (آدم همیشه در بعضی از زمینه‌ها نسبتاً حرفه‌ای و در بعضی دیگر نسبتاً نابلد است). فرد حرفه‌ای باید حواس‌اش به این موضوع باشد که توانایی فوق‌العاده‌اش در این یا آن زمینه گذشته از این‌که هیچ فایده‌ای برای این موقعیت ندارد، اساساً سرمنشأ مشکل است. این توانمندی، ناخواسته به بی‌کفایتی طرف مقابل دامن می‌زند و تشدیدش می‌کند.

🔹مسئله به اینجا ختم می‌شود که بهترین راه برای یاد دادن کدام است. آدم حرفه‌ای ناخودآگاه معتقد است بهترین شیوۀ تدریس این است که به دانش‌آموز به دلیل بی‌عرضگی‌اش سرکوفت بزنیم (به این دلیل که «وسواسی» یا «سرد» یا «دیوانه» یا «اهل رابطه‌بازی» یا «ترسو» است). اما معلوم است که این کار نتیجه‌ای بجز ترس و کناره‌گیری ندارد. وقتی می‌خواهیم روش حل یک مسئلۀ ریاضی را به بچه‌ای یاد بدهیم، اگر خودمان عجله کنیم و جواب را بدهیم، او پیشرفتی نخواهد کرد. و هرچه عصبانی‌تر شویم، آن بچه بیشتر احساس گیجی و سرخوردگی خواهد کرد. این موضوع را در مورد ریاضی می‌دانیم و شیوه‌هایی متفاوت در پیش می‌گیریم. یک شیوۀ کلیدی از این قرار است: وانمود می‌کنیم نمی‌دانیم. از نشان دادن توانایی‌هایمان دست می‌کشیم. طوری نقش بازی می‌کنیم که انگار ضعیف‌تر از آن‌ایم که هستیم، تا به او کمک کنیم قوی‌تر شود.

🔹اما در زندگی عاشقانه معمولاً چنین رویکرد ملایم - و سازنده‌ای - را در پیش نمی‌گیریم. شریک زندگی‌مان را در حوزه‌ای موجه (مثلاً منظم بودن یا بغل کردن) «مبتدی» در نظر نمی‌گیریم،‌ مبتدی‌ای که به کمکی حساب‌شده نیاز دارد. دلیل‌اش این است: عادت نداریم این را درک کنیم که مدیریت اضطراب‌های مربوط به فلان قرار و مدار به طوری که باعث تأخیر ما نشوند واقعاً نوعی توانایی است؛ یا کاهش ترس‌هایمان در مورد نزدیکی و صمیمیت برای این‌که کسی را در آغوش بکشیم به راستی نوعی توانایی است.

🔹آدم حرفه‌ای، برای تغییر روند دو قطبی‌ شدن، باید از کارهایی که برای خودش راحت است عقب بنشیند؛ باید توجه کند که توانمندی فوق‌العادۀ او عملاً سبب دلسردی فرد ضعیف‌تر می‌شود. باید - تا مدتی، عمداً - در فلان زمینه کمتر از چیزی که هست بشود: باید از سر مهربانی، نقش بازی کند و کمی خجالتی‌تر، شلخته‌تر، کمتر خلاق و... شود و از این طریق با ملایمت طرف مقابل را تشویق کند به این‌که بهتر شود تا توازن کلی فضیلت‌ها در رابطه‌شان برقرار شود. شاید مجبور باشد مدتی بعضی از اشتباهات را در بعضی از حوزه‌ها تحمل کند: شاید اوضاع مالی کمی آشفته شود. شاید به یکی - دو مهمانی نرسد. ممکن است گرد و خاک زیر تخت جمع شود.

🔹آدم حرفه‌ای باید بفهمد که نمی‌تواند توانایی و راحتی خودش را در این یا آن زمینه به شکل دستوری به دیگری منتقل کند. باید آن را به ملایم‌ترین شیوه یاد بدهد. اما می‌تواند خاطرجمع باشد از این‌که طرف مقابل در اعماق وجودش خواهان یادگیری است: اساساً آن جاذبۀ ابتدایی بر همین امر مبتنی بوده. او جذب تفاوت شده و امیدوار بوده کامل‌تر شود. قضیه فقط این است که هیچ کس نمی‌تواند با احساس تحقیر شدن چیزی یاد بگیرد.

از مجموعهٔ «خوب زیستن»
#نشر_کرگدن
دبیر مجموعه: بابک عباسی

@eudemonia

https://bit.ly/2VIh6JF

هراس از معرفت
در نقد نسبی‌انگاری
پل بوغوسیان/ یاسر میردامادی
مجموعۀ «معرفت‌شناسی معاصر»/ دبیر: بابک عباسی
تعداد صفحه: ۲۰۰/ قیمت: ۲۰۰۰۰ تومان

زیاد پیش آمده واژۀ «نسبی‌انگاری» به گوشمان خورده باشد؛ چه‌بسا خودمان یکی از طرفداران یا منتقدان آن باشیم. فارغ از اینکه موافقِ نسبی‌انگاری باشیم یا مخالف آن، احتمالاً می‌توانیم بر سر این تعریف کلی از آن با یکدیگر توافق کنیم که نسبی‌انگاری دربارۀ هر حوزه‌ای، اجمالاً، بدین معنا است که در آن حوزه واقعیتی مستقل از اشخاص و جوامع وجود ندارد. درواقع، نسبی‌انگاری مدعی است بُعد محوریِ تفکر، تجربه، ارزیابی و حتی واقعیت وابسته به چیزی دیگر است. اگر دربارۀ نسبی‌انگاری اطلاع و شناختی داشته باشید، این را هم می‌دانید که موافقان و مخالفانِ بسیار دارد و به‌نوعی در جهان امروز مُد است. البته این سخن به این معنا نیست که نسبی‌انگاری از سنخ مشهورات بی‌مبنا است، اما همچون هر تفکر و رویکردی که مد می‌شود، نسبی‌انگاری هم در معرض این خطر هست که بد فهمیده شود. اگر بخواهیم دقیق‌تر گفته باشیم، ممکن است صورت‌بندی‌هایی مبهم از آن داده شود و نتوان بین برداشت‌های متفاوت از آن به‌راحتی تمیز و تفکیک قائل شد. ازاین‌رو، با همۀ شهرتی که نسبی‌انگاری در جهان امروز و ازجمله در ایران معاصر به هم زده است، برای مصون ماندن از خطا و کج‌فهمی در مواجهه با آن، خوب است در پی رسیدن به شناختی درست از آن برآییم و در معانی و صورت‌بندی‌های موجودِ آن دقیق شویم. چه بهتر که این شناخت از رهگذر کتاب فیلسوفِ بزرگِ معاصر، پل بوغوسیان، برآمده باشد.
اگرچه هدف بوغوسیان رد نسبی‌انگاری معرفت است، این کتاب برای مدافعان نسبی‌انگار‌ی معرفت هم بسیار خواندنی است. هم بدین سبب که با خواندن آن می‌توان از منقح‌ترین صورت‌‌بندی‌های نسبی‌انگاری آگاه شد و شناختی مناسب از آن پیدا کرد، و هم بدین سبب که نویسنده کوشیده است، لااقل به‌زعمِ خود، تقریری به دست دهد از بهترین استدلال‌هایی که ممکن است به سود نسبی‌انگاری آورده شوند. ای‌بسا برخی از این استدلال‌ها را خود نسبی‌انگاران نیز، بدین دقتی که در کتاب آمده است، نیاورده باشند.
این کتاب هفت فصل (برساختنِ اجتماعی معرفت، برساختن واقعیات، نسبی‌سازیِ واقعیت، دفاع از نسبی‌انگاریِ معرفت، رد نسبی‌انگاریِ معرفت، حل یک تناقض‌نما، و دلایل معرفتی و تبیین باور) و دو ضمیمه دارد. یکی به قلم بوغوسیان و دربارۀ نسبی‌انگاریِ اخلاقی و دیگری از خودِ مترجم در اهمیت نقد نسبی‌انگاری.

- تحریریۀ نشر کرگدن -

#نشر_کرگدن
#مجموعه_معرفت‌شناسی_معاصر
#هراس_از_معرفت
#در_نقد_نسبی‌انگاری
#پل_بوغوسیان
#یاسر_میردامادی
#بابک_عباسی
#نسبی‌انگاری_فلسفی
#کتاب‌_فلسفه

@kargadanpub 🦏

🔸در اطاعت پیش‌دستی نکنید🔸

بیشترِ قدرتی که در اختیار اقتدارگرایی قرار می‌گیرد داوطلبانه به آن داده شده است. در چنین زمانه‌ای افراد پیشاپیش به این فکر می‌کنند که حکومتِ سرکوبگرتر چه خواهد خواست و بعد بدون این‌که آن چیز از آن‌ها خواسته شده باشد آن را در اختیار حکومت می‌گذارند. شهروندی که چنین رفتاری را در پیش گرفته است در واقع به قدرت می‌آموزد که با وی چه‌ها می‌تواند بکند.

منبع: در برابر استبداد، تیموتی اسنایدر، ترجمه‌ی بابک واحدی، ص ۱۹.

#هومن_پناهنده
@gashthaa

من بر احوال تو ای کشور بی‌صاحب جم/ نکنم گریه، پس از گریه باز هم نگریم چه کنم

استعارۀ صحنۀ نمایش - راس هریس
#روان‌درمانی، #پذیرش_و_تعهد، #اکت، #راس_هریس، #توجه

▪️مترجم: حسین محمدی‌زاده
▫️لینک ویدئو در آپارات
🍂

آندری تارکوفسکی نویسنده و کارگردان روسی به ضعفی اساسی در روحیه جوانان اشاره می‌کند: هراس از تنهایی! ناتوانی از آرمیدن در خویش و تنهایی بزرگ خود را پذیرفتن، عجز از خانه کردن در سکوت و به نجوای هستی گوش سپردن.

وضعیتی که در نگاه او آسیب‌زا است و عزّت نفس فرد را تهدید می‌کند. اما چرا؟ شاید به این دلیل که فردِ هراسان از تنهایی، خود را غریقی می‌بیند که برای نجات یافتن باید به هر چیزی چنگ بزند. حتی به قیمت تخفیف خود.

«تنهایی بیماریی است که تنها در صورتی از آن شفا می‌یابیم که بگذاریم هرآنچه می‌خواهد بکند و به خصوص در پی علاج آن برنیاییم، در هیچ کجا... همواره از آنهایی بیم دارم که تنها بودن را تاب نمی‌آورند و از زندگی مشترک و کار و دوستی و حتی ابلیس چیزی را می‌خواهند که حتی زندگی مشترک و کار و دوستی و نه ابلیس قادر به دادن آن نیستند و آن محافظت در برابر خودشان است... و اطمینان از این حقیقت که هیچگاه با حقیقت تنهای زندگی خویش، سر و کاری نداشته باشند.»(فرسودگی، کریستین بوبن، ترجمه پیروز سیّار)

شاید باید توانایی هر انسان را در ظرفیت او برای با خود ماندن و رضامندانه به تنهایی بزرگ خود نگریستن سنجید.

〰 صدیق

@sedigh_63

💢 دوره مجازی "چگونه بهتر زندگی کنیم؟ ¦ مروری انتقادی بر نظریه‌های خوب زیستن" _ ترم اول

👤مدرس: دکتر بابک عباسی
🗓چهارشنبه‌ها: ساعت ١٧:٠٠ الی ١٨:٣٠
🔖تعداد جلسات: ۴ جلسه
⌛️شروع دوره: چهارشنبه، ١٠ شهریور ١۴٠٠
🧮 هزینه: ۲۰۰ هزار تومان

درباره دوره:

زندگی خوب، یا زندگی به اندازۀ کافی خوب، چگونه زندگی‌ای است؟ چطور باید زندگی کنیم؟

در بحث از خوب زیستن میکوشند به این سؤال‌ها نه با تکیه بر نصیحت و سخن بزرگان بلکه به کمک ابزارهای سنجش و موشکافی فلسفی پاسخ دهند.

در این دوره قصد داریم با بررسی نقادانۀ نظریه‌هایی که از زمان یونان باستان تاکنون کوشیده‌اند مهمترین خوبی یا خوبیهای زندگی را کشف کنند، به فهم بهتر و عمیقتر مسیرهایی برسیم که به زندگیمان سمت و سو می‌دهند.
در پایان این دوره خواهیم دید که کدام راهها به خوب زیستن ختم نمیشود و احتمالا از راههای خوب‌زیستن سرنخهایی خواهیم داشت.

🔺این دوره مشتمل بر دو ترم و هشت جلسه است. ترم اول بر نظریه‌های کلاسیک و ترم دوم بر نظریه‌های متأخر تأکید دارد.

📌ثبت‌نام در این دوره👇
@rumi_lms_support

📌دریافت اطلاعات بیشتر👇
📱09199020984
☎️021_88253719

@sorooshemewlana
@eudemonia

.
🔹ترم اول: نظریه‌های کلاسیک
جلسۀ اول: مقدمات (طرح مسئله، مفاهیم پایه و اصطلاح‌شناسی)
جلسۀ دوم: نظریۀ لذت (Hedonism)
جلسۀ سوم: نظریۀ تحقق امیال (Desire-Fulfilment Theory)
جلسۀ چهارم: نظریه‌های فهرست بیرونی (Objective List Theory )

🔹ترم دوم: نظریه‌های متأخر
جلسۀ اول: نظریه‌های کمال‌گرا (Perfectionism)
جلسۀ دوم: نظریۀ شادکامی (Happiness Theory)
جلسۀ سوم: نظریه‌های ترکیبی (Hybrid Theories)
جلسۀ چهارم: نظریۀ پیروی از ارزش‌ها (Values-Fulfilment Theory)

🔹مخاطبان: دانشجویان رشته‌های فلسفه و روان‌شناسی و عموم علاقه‌مندان

@eudemonia

پ. ن. موسسهٔ سروش مولانا برای اعضای کانال خوب زیستن ۱۵٪ تخفیف در نظر گرفته است.

گوش دادن به شرم

برنه براون در این گفتار بصیرت‌بخش از تجربۀ شرم خود حرف می‌زند، تجربهٔ شرمش درست فردای روزی که در سمینار تد از آسیب‌پذیر بودن سخن گفته بود؛ فردای این سخنرانی:
https://t.me/eudemonia/1639

از گفتارهای تد

@eudemonia

آیا زندگی بی‌معناست؟
#فلسفه‌ورزی، #معنای_زندگی، #کامو، #TedEd

▪️مترجم: حسین محمدی‌زاده
▫️لینک ویدئو در آپارات
🍂

شاید مکانیزم رشد هم این شکلی باشد.

لنگ و لوک و خفته‌شکل و بی‌ادب، سوی او می‌غیژ و او را می‌طلب

*پرفورمنس «مکانیزم تاریخ» اثر یوان بورژوا

@eudemonia

به جای درخشش در سراسر جهان، کافی است در همان گوشه ای که هستی بدرخشی. فقط همان جایی را که هستی روشن کن.
@mindfulliving

- آقا چرا برای فقرا کاری نمی‌کنی؟
- این همه نیازمند هست حالا چرا گربه؟
- خوزستان تشنه است خجالت نمی‌کشی؟!
- کابل سقوط کرد نشستی حیوون‌بازی؟!
- موی گربه نماز نداره وا!
- اسمتو صدا زدند لااقل برو واکسنتو بزن، زن و بچه‌ت هم آدم‌اند.

- گر شوم مشغول اِشکال و جواب، تشنگان را کی توانم داد آب!

@eudemonia