Forwarded from بحر در کوزه
پروندۀ مطالعاتی آلن دوباتن
فرهنگ به چه کار می‌آید؟، مدرسۀ دوباتن، ترجمۀ رضا بهرامی
این کتاب ترجمۀ کتاب What Is Culture For از مؤسسۀ The School of Life است. مراد از فرهنگ در این کتاب عمدتاً هنر است و البته در یک فصل شامل تاریخ هم می‌شود. در کتاب، تصاویر نقش مهمی دارند. از اینرو پیشنهاد می‌کنم اگر دارید ترجمه را می‌خوانید، تصاویر کتاب انگلیسی را ببینید که کیفیتی به‌مراتب بهتر از کتاب فارسی دارند.
مقدمه: بهتر است ما با هدف تغییر زندگی‌مان و به‌عنوان ابزاری درمانی، رویکردی درونی‌تر و عاطفی‌تر به آثار فرهنگی داشته باشیم.
مصاحبت: در مصاحبت با خالقان فرهنگ، از طریق آثارشان، خالص‌ترین زوایای درونی‌مان هم بروز می‌کنند و هم به‌رسمیت شناخته می‌شوند. احساس می‌کنیم سرنوشت‌مان منحصر به‌فرد نیست و از اینرو به تزکیه و پالایش روانی دست می‌یابیم.
امید: لذتی که از هنرِ به‌شدت خوشایند و نشاط‌آور می‌بریم، به‌هیچ‌وجه به‌معنای این نیست که ساده‌لوحانه جنبه‌های تاریک جهان یا سرشت خودمان را انکار کرده‌ایم. ما به‌جای خوردن دوای تلخ دلسردی، گاهی به ابزارهای هنری احتیاج داریم تا امید و سرخوشی‌مان را تغذیه و از آن حفاظت کند.
تعادل: ما عموماً نامتعادل هستیم؛ بسیاری از عواطف ما کمی زیاده از حد متمایل به یک سمت یا سمتی دیگر شده است. آثار هنری می‌توانند ارتباطی نیرومند بین ما و تمایلات گم‌گشته و نادیده‌انگاشته‌مان ایجاد کنند و به‌این‌ترتیب، مقداری تعادل به درون‌مان برگردانند.
شفقت: رویکرد تحقیر و استهزاء ریشه در این عقیده دارد که «بازنده» از اساس با ما فرق دارد و دلیلش این است که آن چند قدم کوچکی را که فردی کاملاً عادی را به این موقعیت‌ها ناگوار می کشاند در نظر نمی‌گیریم. اما هنر به ما نشان می‌دهد که نه تنها کسانی که در قیاس با ما لزوماً نقص‌ها عمیق‌تری در شخصیت‌شان نیست، بلکه حتی والاترین افراد ممکن است در موقعیت‌هایی هولناک فروافتند و به همین دلیل لیاقتش را دارند که با همدلی و شفقت به آنها نگاه شود. به‌همین سان خود ما نیز به‌هنگام شکست و سقوط شایستۀ شفقت‌ایم.
معرفت: ما نمی‌توانیم خودمان را به‌خوبی درک کنیم و اشتباهات بسیاری که از ما سر می‌زند ناشی از همین ندانستن‌ها است. فرهنگ در موارد بسیاری ما را بهتر از خودمان می‌شناسد؛ ادبیات ابزاری دیداری است که ما را با تکه‌های وجود خودمان روبه‌رو می‌کند و آنها را به روشنا درمی‌آورد. علاوه بر این با شبیه‌سازی به ما اجازه می‌دهد به‌شکلی ایمن، مخوف‌ترین سناریوها را تجربه کنیم.
ترغیب: ما همیشه عملاً در آستانۀ فراموش کردن درس‌های خوبی هستیم که نظراً به‌خوبی آنها را بلدیم. فرهنگ می‌تواند ما را به فضیلت ترغیب کند. طراحی مصنوعات و محیط اطراف‌مان از آن جهت که فرصتی فراهم می‌کند که نسخه و جنبه‌های بهتر یا بدترمان بروز کند، اهمیت به‌سزایی دارد.
قدردانی: یکی از بزرگترین سرچشمۀ ناشادمانی ما این است که عوامل واقعی خرسندی‌مان را به‌سادگی فراموش و بی‌قدر می‌کنیم. هنر این توانایی را دارد که شگفتی و قدردانی ما را به‌سمت جذابیت و شکوه فراموش شده، اما واقعی زندگی روزمره بکشاند؛ در تقابل با رویه‌ای که به چیزهایی دور از دسترس و پر هزینه فریبندگی می‌بخشد و با برجسته کردنِ اصیل چیزی دوست‌داشتنی که ما هم اگر بخواهیم، می‌توانیم بلافاصله و با هزینه‌ای کم آن را در زندگی خودمان به‌دست بیاوریم.
دورنما: ما به این گرایش داریم که بعضی از مشکلات و سرخوردگی‌ها خود را بیش از حد مهم جلوه دهیم؛ سرخوردگی‌هایی که در چهارچوبی وسیع‌تر، ارزش این همه یأس و آشفتگی را ندارند. فرهنگ (از جمله تاریخ، عکاسی و نقاشی) می‌تواند با قاب‌بندی دوبارۀ وقایع در دورنمایی گسترده‌تر یا عظیم‌تر راهگشا باشد.
نتیجه‌گیری: آثار هنری به‌شرطی می‌توانند کارهای گفته شده را انجام دهند که در درجۀ اول آثار هنری خوبی باشند. نیاز به هنر خوب در درجۀ اول با یکی از بنیادی‌ترین مشکلات انسانی مربوط است: ما عموماً به همۀ نصایح خوب و شایسته بی‌اعتنا هستیم و حتی آنها را پس می‌زنیم، مگر اینکه ما را با مهارت مجذوب‌شان کرده باشند و برای پذیرفتن‌شان اغوا شده باشیم.
@SeaInTheJar
فرهنگ به چه کار می‌آید؟، مدرسۀ دوباتن، ترجمۀ رضا بهرامی
این کتاب ترجمۀ کتاب What Is Culture For از مؤسسۀ The School of Life است. مراد از فرهنگ در این کتاب عمدتاً هنر است و البته در یک فصل شامل تاریخ هم می‌شود. در کتاب، تصاویر نقش مهمی دارند. از اینرو پیشنهاد می‌کنم اگر دارید ترجمه را می‌خوانید، تصاویر کتاب انگلیسی را ببینید که کیفیتی به‌مراتب بهتر از کتاب فارسی دارند.
مقدمه: بهتر است ما با هدف تغییر زندگی‌مان و به‌عنوان ابزاری درمانی، رویکردی درونی‌تر و عاطفی‌تر به آثار فرهنگی داشته باشیم.
مصاحبت: در مصاحبت با خالقان فرهنگ، از طریق آثارشان، خالص‌ترین زوایای درونی‌مان هم بروز می‌کنند و هم به‌رسمیت شناخته می‌شوند. احساس می‌کنیم سرنوشت‌مان منحصر به‌فرد نیست و از اینرو به تزکیه و پالایش روانی دست می‌یابیم.
امید: لذتی که از هنرِ به‌شدت خوشایند و نشاط‌آور می‌بریم، به‌هیچ‌وجه به‌معنای این نیست که ساده‌لوحانه جنبه‌های تاریک جهان یا سرشت خودمان را انکار کرده‌ایم. ما به‌جای خوردن دوای تلخ دلسردی، گاهی به ابزارهای هنری احتیاج داریم تا امید و سرخوشی‌مان را تغذیه و از آن حفاظت کند.
تعادل: ما عموماً نامتعادل هستیم؛ بسیاری از عواطف ما کمی زیاده از حد متمایل به یک سمت یا سمتی دیگر شده است. آثار هنری می‌توانند ارتباطی نیرومند بین ما و تمایلات گم‌گشته و نادیده‌انگاشته‌مان ایجاد کنند و به‌این‌ترتیب، مقداری تعادل به درون‌مان برگردانند.
شفقت: رویکرد تحقیر و استهزاء ریشه در این عقیده دارد که «بازنده» از اساس با ما فرق دارد و دلیلش این است که آن چند قدم کوچکی را که فردی کاملاً عادی را به این موقعیت‌ها ناگوار می کشاند در نظر نمی‌گیریم. اما هنر به ما نشان می‌دهد که نه تنها کسانی که در قیاس با ما لزوماً نقص‌ها عمیق‌تری در شخصیت‌شان نیست، بلکه حتی والاترین افراد ممکن است در موقعیت‌هایی هولناک فروافتند و به همین دلیل لیاقتش را دارند که با همدلی و شفقت به آنها نگاه شود. به‌همین سان خود ما نیز به‌هنگام شکست و سقوط شایستۀ شفقت‌ایم.
معرفت: ما نمی‌توانیم خودمان را به‌خوبی درک کنیم و اشتباهات بسیاری که از ما سر می‌زند ناشی از همین ندانستن‌ها است. فرهنگ در موارد بسیاری ما را بهتر از خودمان می‌شناسد؛ ادبیات ابزاری دیداری است که ما را با تکه‌های وجود خودمان روبه‌رو می‌کند و آنها را به روشنا درمی‌آورد. علاوه بر این با شبیه‌سازی به ما اجازه می‌دهد به‌شکلی ایمن، مخوف‌ترین سناریوها را تجربه کنیم.
ترغیب: ما همیشه عملاً در آستانۀ فراموش کردن درس‌های خوبی هستیم که نظراً به‌خوبی آنها را بلدیم. فرهنگ می‌تواند ما را به فضیلت ترغیب کند. طراحی مصنوعات و محیط اطراف‌مان از آن جهت که فرصتی فراهم می‌کند که نسخه و جنبه‌های بهتر یا بدترمان بروز کند، اهمیت به‌سزایی دارد.
قدردانی: یکی از بزرگترین سرچشمۀ ناشادمانی ما این است که عوامل واقعی خرسندی‌مان را به‌سادگی فراموش و بی‌قدر می‌کنیم. هنر این توانایی را دارد که شگفتی و قدردانی ما را به‌سمت جذابیت و شکوه فراموش شده، اما واقعی زندگی روزمره بکشاند؛ در تقابل با رویه‌ای که به چیزهایی دور از دسترس و پر هزینه فریبندگی می‌بخشد و با برجسته کردنِ اصیل چیزی دوست‌داشتنی که ما هم اگر بخواهیم، می‌توانیم بلافاصله و با هزینه‌ای کم آن را در زندگی خودمان به‌دست بیاوریم.
دورنما: ما به این گرایش داریم که بعضی از مشکلات و سرخوردگی‌ها خود را بیش از حد مهم جلوه دهیم؛ سرخوردگی‌هایی که در چهارچوبی وسیع‌تر، ارزش این همه یأس و آشفتگی را ندارند. فرهنگ (از جمله تاریخ، عکاسی و نقاشی) می‌تواند با قاب‌بندی دوبارۀ وقایع در دورنمایی گسترده‌تر یا عظیم‌تر راهگشا باشد.
نتیجه‌گیری: آثار هنری به‌شرطی می‌توانند کارهای گفته شده را انجام دهند که در درجۀ اول آثار هنری خوبی باشند. نیاز به هنر خوب در درجۀ اول با یکی از بنیادی‌ترین مشکلات انسانی مربوط است: ما عموماً به همۀ نصایح خوب و شایسته بی‌اعتنا هستیم و حتی آنها را پس می‌زنیم، مگر اینکه ما را با مهارت مجذوب‌شان کرده باشند و برای پذیرفتن‌شان اغوا شده باشیم.
@SeaInTheJar
❤7👍1
Forwarded from کتابفروشی کرگدن
برای ورود به قلمرو فلسفه از کجا باید آغاز کرد؟
بازدید و خرید از سایت کرگدن:
www.kargadanpub.com
🔶 مطالب این پست برگرفته از صحبت‌های مصطفی ملکیان است.
#کتابفروشی_کرگدن
#پیشنهاد_مطالعه
#فلسفه‌خوانی
#فلسفه‌ورزی
#تفکر_نقادانه
#استدلال‌ورزی
#زیست_فیلسوفانه
#کتاب_فلسفه
بازدید و خرید از سایت کرگدن:
www.kargadanpub.com
🔶 مطالب این پست برگرفته از صحبت‌های مصطفی ملکیان است.
#کتابفروشی_کرگدن
#پیشنهاد_مطالعه
#فلسفه‌خوانی
#فلسفه‌ورزی
#تفکر_نقادانه
#استدلال‌ورزی
#زیست_فیلسوفانه
#کتاب_فلسفه
❤3👍1
Forwarded from | پنجه‌نامه: تاریخ و خاطره |
▪️ هم‌کلاس قدیم‌ام: نگار ذیلابی
✍ معصومعلی پنجه
آشنایی من با سرکار خانم دکتر نگار ذیلابی به بیش از دو دهه پیش بازمی‌گردد. در سال‌های پایانی دهه هفتاد، نخستین بار نام او را از زبان استادمان دکتر هادی عالم‌زاده شنیدم که از او به‌عنوان یکی از دانشجویان باسواد، صاحب‌قلم و آینده‌دار یاد می‌کرد. در آن زمان نگار ذیلابی دانشجوی کارشناسی ارشد تاریخ و تمدن ملل اسلامی در دانشگاه تهران بود و زیر نظر استاد چند مقاله در مجلهٔ تاریخ اسلام منتشر کرده بود و به پیشنهاد و پیگیری جناب استاد عالم‌زاده در بنیاد دایرةالمعارف اسلامی (دانشنامهٔ جهان اسلام) عضو هیئت علمی شده بود. این اندازه از پیشرفت و موفقیت برای ما دانشجویان کارشناسی غبطه‌برانگیز بود.
نگار ذیلابی از نخستین زنانی بود که در فضای سراسر مردانه این رشته- از ۱۳۳۶ (سال پایه‌گذاری) تا همین امروز حتی یک استاد زن در این رشته در دانشگاه تهران جذب نشده است!- به این موفقیت دست یافته و خودی نشان داده بود و از این نظر هم برای ما فردی تحسین‌برانگیز بود. چند سال بعد (۱۳۸۳) در دورهٔ دکتری با او هم‌کلاس شدم. در این دوره از نزدیک شاهد کوشش‌های پژوهشی او بودم. او رساله‌ای روشمند، نوآورانه و خواندنی درباره تاریخ فاطمیان نگاشت که در قالب کتاب هم منتشر شده‌است (فاطمیان: از خشونت تا رواداری).
هرکس که دکتر ذیلابی را از نزدیک ببیند با من هم نظر خواهد شد که او: گشاده‌روی، مهربان و خوش‌رفتار است؛ ذهنی زیبا و روحی بلند دارد؛ در تخصص خود دانشی وسیع و عمیق دارد؛ و بر روش‌ها و رویکردهای نو در آموزش و پژوهش تاریخ مسلط است. بی‌شک ذیلابی در دو دهه اخیر یکی از برجسته‌ترین پژوهشگران تاریخ و تمدن اسلامی بوده و مقاله‌های اصیل و ارزنده‌ای به‌ویژه در تاریخ اجتماعی و فرهنگی نگاشته‌است (نک. نورمگز).
در یک دههٔ اخیر دکتر ذیلابی به گروه تازه‌بنیاد تاریخ و تمدن ملل اسلامی در دانشگاه شهید بهشتی پیوسته بود و در کنار دیگر همکاران ضمن شاگردپروری، در آموزش و پژوهش چندان موفق بود که همین دو سال پیش به‌عنوان استاد نمونه دانشکده الهیات و ادیان برگزیده شد. اکنون نزدیک به یک سال است که استاد ذیلابی را از دانشگاه-شهید بهشتی- کنار نهاده‌اند. اگر در دانشگاه، در وزارتخانه یا هر جای دیگری مسئولیتی داشتم و دغدغه‌ام پاسداشت فرهنگ درخشان اسلامی-ایرانی و آینده فرزندان ایران بود، نگار ذیلابی و دیگر استادان فرهیخته و آزاده را به دانشگاه بازمی‌گرداندم. جای او در دانشگاه بسیار خالی است!
@HistoryandMemory
✍ معصومعلی پنجه
آشنایی من با سرکار خانم دکتر نگار ذیلابی به بیش از دو دهه پیش بازمی‌گردد. در سال‌های پایانی دهه هفتاد، نخستین بار نام او را از زبان استادمان دکتر هادی عالم‌زاده شنیدم که از او به‌عنوان یکی از دانشجویان باسواد، صاحب‌قلم و آینده‌دار یاد می‌کرد. در آن زمان نگار ذیلابی دانشجوی کارشناسی ارشد تاریخ و تمدن ملل اسلامی در دانشگاه تهران بود و زیر نظر استاد چند مقاله در مجلهٔ تاریخ اسلام منتشر کرده بود و به پیشنهاد و پیگیری جناب استاد عالم‌زاده در بنیاد دایرةالمعارف اسلامی (دانشنامهٔ جهان اسلام) عضو هیئت علمی شده بود. این اندازه از پیشرفت و موفقیت برای ما دانشجویان کارشناسی غبطه‌برانگیز بود.
نگار ذیلابی از نخستین زنانی بود که در فضای سراسر مردانه این رشته- از ۱۳۳۶ (سال پایه‌گذاری) تا همین امروز حتی یک استاد زن در این رشته در دانشگاه تهران جذب نشده است!- به این موفقیت دست یافته و خودی نشان داده بود و از این نظر هم برای ما فردی تحسین‌برانگیز بود. چند سال بعد (۱۳۸۳) در دورهٔ دکتری با او هم‌کلاس شدم. در این دوره از نزدیک شاهد کوشش‌های پژوهشی او بودم. او رساله‌ای روشمند، نوآورانه و خواندنی درباره تاریخ فاطمیان نگاشت که در قالب کتاب هم منتشر شده‌است (فاطمیان: از خشونت تا رواداری).
هرکس که دکتر ذیلابی را از نزدیک ببیند با من هم نظر خواهد شد که او: گشاده‌روی، مهربان و خوش‌رفتار است؛ ذهنی زیبا و روحی بلند دارد؛ در تخصص خود دانشی وسیع و عمیق دارد؛ و بر روش‌ها و رویکردهای نو در آموزش و پژوهش تاریخ مسلط است. بی‌شک ذیلابی در دو دهه اخیر یکی از برجسته‌ترین پژوهشگران تاریخ و تمدن اسلامی بوده و مقاله‌های اصیل و ارزنده‌ای به‌ویژه در تاریخ اجتماعی و فرهنگی نگاشته‌است (نک. نورمگز).
در یک دههٔ اخیر دکتر ذیلابی به گروه تازه‌بنیاد تاریخ و تمدن ملل اسلامی در دانشگاه شهید بهشتی پیوسته بود و در کنار دیگر همکاران ضمن شاگردپروری، در آموزش و پژوهش چندان موفق بود که همین دو سال پیش به‌عنوان استاد نمونه دانشکده الهیات و ادیان برگزیده شد. اکنون نزدیک به یک سال است که استاد ذیلابی را از دانشگاه-شهید بهشتی- کنار نهاده‌اند. اگر در دانشگاه، در وزارتخانه یا هر جای دیگری مسئولیتی داشتم و دغدغه‌ام پاسداشت فرهنگ درخشان اسلامی-ایرانی و آینده فرزندان ایران بود، نگار ذیلابی و دیگر استادان فرهیخته و آزاده را به دانشگاه بازمی‌گرداندم. جای او در دانشگاه بسیار خالی است!
@HistoryandMemory
👍12❤4😢4
Forwarded from مدرسهٔ تردید
این هفته در مدرسهٔ تردید
جلسه «ایمان علیه اجبار: معنای زندگی در فیلم a hidden life»
با حضور علیرضا طباطبایی
پژوهشگر و منتقد سینما و فلسفه
موضوع سخنرانی:
طرح و بررسی پرسش‌هایی در خصوص معنای زندگی در فیلم یک زندگی پنهان ساخته ترنس مالیک با نگاهی به نظریات کرکگور، کانت و کاتینگهام
تاریخ: پنج‌شنبه ۱۳ مهر ۱۴۰۲
زمان: ساعت ۱۹
شرکت در این رویداد برای همه علاقه‌مندان آزاد است
لینک شرکت در رویداد:
https://www.skyroom.online/ch/tardidschool/ahiddenlife
کانال تلگرام مدرسهٔ تردید
@tardidschool
جلسه «ایمان علیه اجبار: معنای زندگی در فیلم a hidden life»
با حضور علیرضا طباطبایی
پژوهشگر و منتقد سینما و فلسفه
موضوع سخنرانی:
طرح و بررسی پرسش‌هایی در خصوص معنای زندگی در فیلم یک زندگی پنهان ساخته ترنس مالیک با نگاهی به نظریات کرکگور، کانت و کاتینگهام
تاریخ: پنج‌شنبه ۱۳ مهر ۱۴۰۲
زمان: ساعت ۱۹
شرکت در این رویداد برای همه علاقه‌مندان آزاد است
لینک شرکت در رویداد:
https://www.skyroom.online/ch/tardidschool/ahiddenlife
کانال تلگرام مدرسهٔ تردید
@tardidschool
👍8❤2
Forwarded from مرکز فرهنگی شهرکتاب
زندگیای که می‌توانی نجات دهی
به‌تازگی کتاب «زندگیای که می‌توانی نجات دهی» نوشته‌ی پیترسینگر با ترجمه‌ی کیوان شعبانی‌مقدم به همت نشر کرگدن منتشر شده است. کتابی است دربار‌ه‌ی اینکه چگونه نقش خود را در پایان دادن به فقر جهانی ایفا کنیم. این کتاب قانع‌کننده و گیرا قصد دارد به دو پرسش دشوار پاسخ دهد: مردم کشورهای ثروتمند چرا باید برای مبارزه با فقر جهانی پول بدهند و هرکدام چه‌قدر باید بدهند؟ سینگر از خوانندگانش نمی‌خواهد بین زهد و لذت‌جویی یکی را انتخاب کنند، بلکه راه‌حل میانه‌ای پیشنهاد می‌کند که برای همگان منطقی و ارزشمند است.
نشست ویژه‌ی مرکز فرهنگی شهر کتاب در روز یکشنبه ۱۶ مهر ساعت ۱۶ به نقد و بررسی کتاب «زندگیای که می‌توانی نجات دهی» اختصاص دارد که با حضور اردشیر منصوری، احمد محمدزکی و کیوان شعبانی‌مقدم برگزار می‌شود. علاقه‌مندان برای حضور در این نشست می‌توانند به نشانی خیابان شهید بهشتی، خیابان شهید احمد قصیر (بخارست)، نبش کوچه‌ی سوم، مرکز فرهنگی شهر کتاب مراجعه کنند.
@Bookcitycc
به‌تازگی کتاب «زندگیای که می‌توانی نجات دهی» نوشته‌ی پیترسینگر با ترجمه‌ی کیوان شعبانی‌مقدم به همت نشر کرگدن منتشر شده است. کتابی است دربار‌ه‌ی اینکه چگونه نقش خود را در پایان دادن به فقر جهانی ایفا کنیم. این کتاب قانع‌کننده و گیرا قصد دارد به دو پرسش دشوار پاسخ دهد: مردم کشورهای ثروتمند چرا باید برای مبارزه با فقر جهانی پول بدهند و هرکدام چه‌قدر باید بدهند؟ سینگر از خوانندگانش نمی‌خواهد بین زهد و لذت‌جویی یکی را انتخاب کنند، بلکه راه‌حل میانه‌ای پیشنهاد می‌کند که برای همگان منطقی و ارزشمند است.
نشست ویژه‌ی مرکز فرهنگی شهر کتاب در روز یکشنبه ۱۶ مهر ساعت ۱۶ به نقد و بررسی کتاب «زندگیای که می‌توانی نجات دهی» اختصاص دارد که با حضور اردشیر منصوری، احمد محمدزکی و کیوان شعبانی‌مقدم برگزار می‌شود. علاقه‌مندان برای حضور در این نشست می‌توانند به نشانی خیابان شهید بهشتی، خیابان شهید احمد قصیر (بخارست)، نبش کوچه‌ی سوم، مرکز فرهنگی شهر کتاب مراجعه کنند.
@Bookcitycc
👍8❤3
Forwarded from نشر کرگدن
هفت مهارت عاطفی برای خوب زیستن
به روایت مدرسۀ دوباتن
ترجمۀ حمیده بحرینی
ویراستهٔ بابک عباسی
مجموعۀ «خوب زیستن»/ دبیر: بابک عباسی
۱۰۸ صفحه/ ۸۰۰۰۰ تومان
خرید کتاب و استفاده از تخفیف ناشر:
www.kargadanpub.com
• عشق مهارت آن است که بتوانیم معشوق خود را فراتر از جنبه‌های غالباً ناخوشایند ظاهری‌اش ببینیم.
• درماندگی لزوماً نشانۀ ضعف یا گناه فرد نیست، بلکه اساساً وضعیتی است مربوط به نوع بشر.
• ادب، با درجه‌ای گستاخی، حامل نوعی دورویی و رفتاری غیراصیل است. اما درعین‌حال، ادب واکنشی است منطقی در برابر پیچیدگی‌هایی که در جهان سراغ داریم.
• جایی در ساحت روان ما یک قاضی نشسته است. قضاوت‌های این قاضی کم یا بیش همراه با مهر و شور و اشتیاق است.
• دروغ می‌گوییم، چون از دست افرادی برآشفته می‌شویم که خود را موظف به دوست داشتنشان دانسته‌ایم.
• زمانی دورۀ کودکی ما در سلامت عاطفی طی می‌شود که آن را با اشتباهات فراوان طی کنیم.
• دشمن اصلی ما در تصمیم‌گیریِ درستْ نداشتن نظرگاه مناسب به مسئله است.
#نشر_کرگدن
#تجدید_چاپ
#هفت_مهارت_عاطفی_برای_خوب_زیستن
#آلن_دوباتن
#حمیده_بحرینی
#مجموعۀ_خوب_زیستن
#بابک_عباسی
#مدرسه_زندگی
#کتاب_فلسفه
به روایت مدرسۀ دوباتن
ترجمۀ حمیده بحرینی
ویراستهٔ بابک عباسی
مجموعۀ «خوب زیستن»/ دبیر: بابک عباسی
۱۰۸ صفحه/ ۸۰۰۰۰ تومان
خرید کتاب و استفاده از تخفیف ناشر:
www.kargadanpub.com
• عشق مهارت آن است که بتوانیم معشوق خود را فراتر از جنبه‌های غالباً ناخوشایند ظاهری‌اش ببینیم.
• درماندگی لزوماً نشانۀ ضعف یا گناه فرد نیست، بلکه اساساً وضعیتی است مربوط به نوع بشر.
• ادب، با درجه‌ای گستاخی، حامل نوعی دورویی و رفتاری غیراصیل است. اما درعین‌حال، ادب واکنشی است منطقی در برابر پیچیدگی‌هایی که در جهان سراغ داریم.
• جایی در ساحت روان ما یک قاضی نشسته است. قضاوت‌های این قاضی کم یا بیش همراه با مهر و شور و اشتیاق است.
• دروغ می‌گوییم، چون از دست افرادی برآشفته می‌شویم که خود را موظف به دوست داشتنشان دانسته‌ایم.
• زمانی دورۀ کودکی ما در سلامت عاطفی طی می‌شود که آن را با اشتباهات فراوان طی کنیم.
• دشمن اصلی ما در تصمیم‌گیریِ درستْ نداشتن نظرگاه مناسب به مسئله است.
#نشر_کرگدن
#تجدید_چاپ
#هفت_مهارت_عاطفی_برای_خوب_زیستن
#آلن_دوباتن
#حمیده_بحرینی
#مجموعۀ_خوب_زیستن
#بابک_عباسی
#مدرسه_زندگی
#کتاب_فلسفه
❤7👍3
Forwarded from نشر کرگدن
Forwarded from نشر کرگدن
معجزۀ توجه‌آگاهی
تیک نات هان/ مرتضی کشمیری، پیوند جلالی
مجموعۀ «خوب زیستن»/ دبیر: بابک عباسی
۱۰۴ صفحه/ ۷۵۰۰۰ تومان
بازدید و خرید از سایت نشر:
www.kargadanpub.com
توجه‌آگاهی (مایندفولنس) را آگاهی از تجربۀ حاضر همراه با پذیرش آن دانسته‌اند. همچنین آن را نوعی خاص از توجه کردن معرفی کرده‌اند؛ توجه کردنی عمدی، بدون قضاوت و در لحظۀ حال. تعریف دیگری که برداشتی شفاف از توجه‌آگاهی فراهم می‌کند این است که آن را آگاهی از تجربه، بدون ترجیح دادن تجربه‌ای دیگر بر تجربۀ حاضر، بدانیم.
این کتاب که دراصل در سال ۱۹۷۴ به زبان ویتنامی و در قالب نامه‌ای بلند نگاشته شد، از اولین کتاب‌هایی است که این نوع زیستن و تکنیک‌های پرورش دادن آن را از زبان تیک نات هان، راهب ویتنامی، به جهانیان معرفی کرد. این کتاب در زمینۀ سلوک بودایی منحصربه‌فرد است، زیرا تأکید شفاف و سادۀ آن بر تمرین‌های بنیادی به هر خواننده‌ای امکان می‌دهد بلافاصله تمرین‌های شخصی خودش را آغاز کند.
معجزۀ توجه‌آگاهی خوانندۀ امروزی خود را به سرچشمه‌ها می‌برد؛ آنجا که توجه‌آگاهی و تکنیک‌های پرورشِ آن در خدمت خوب زیستن‌اند، جایی که نسیمی خنک می‌وزد و این جملات به گوش می‌رسند: «چایت را بنوش» و «همچون رود جاری شو.»
- از مقدمۀ کتاب -
#نشر_کرگدن
#تجدید_چاپ
#معجزه_توجه‌آگاهی
#تیک_نات_هان
#مرتضی_کشمیری
#پیوند_جلالی
#مجموعه_خوب_زیستن
#بابک_عباسی
#مایندفولنس
تیک نات هان/ مرتضی کشمیری، پیوند جلالی
مجموعۀ «خوب زیستن»/ دبیر: بابک عباسی
۱۰۴ صفحه/ ۷۵۰۰۰ تومان
بازدید و خرید از سایت نشر:
www.kargadanpub.com
توجه‌آگاهی (مایندفولنس) را آگاهی از تجربۀ حاضر همراه با پذیرش آن دانسته‌اند. همچنین آن را نوعی خاص از توجه کردن معرفی کرده‌اند؛ توجه کردنی عمدی، بدون قضاوت و در لحظۀ حال. تعریف دیگری که برداشتی شفاف از توجه‌آگاهی فراهم می‌کند این است که آن را آگاهی از تجربه، بدون ترجیح دادن تجربه‌ای دیگر بر تجربۀ حاضر، بدانیم.
این کتاب که دراصل در سال ۱۹۷۴ به زبان ویتنامی و در قالب نامه‌ای بلند نگاشته شد، از اولین کتاب‌هایی است که این نوع زیستن و تکنیک‌های پرورش دادن آن را از زبان تیک نات هان، راهب ویتنامی، به جهانیان معرفی کرد. این کتاب در زمینۀ سلوک بودایی منحصربه‌فرد است، زیرا تأکید شفاف و سادۀ آن بر تمرین‌های بنیادی به هر خواننده‌ای امکان می‌دهد بلافاصله تمرین‌های شخصی خودش را آغاز کند.
معجزۀ توجه‌آگاهی خوانندۀ امروزی خود را به سرچشمه‌ها می‌برد؛ آنجا که توجه‌آگاهی و تکنیک‌های پرورشِ آن در خدمت خوب زیستن‌اند، جایی که نسیمی خنک می‌وزد و این جملات به گوش می‌رسند: «چایت را بنوش» و «همچون رود جاری شو.»
- از مقدمۀ کتاب -
#نشر_کرگدن
#تجدید_چاپ
#معجزه_توجه‌آگاهی
#تیک_نات_هان
#مرتضی_کشمیری
#پیوند_جلالی
#مجموعه_خوب_زیستن
#بابک_عباسی
#مایندفولنس
❤2👍2
Forwarded from نشر کرگدن
فرهنگ به چه کار می‌آید؟
به روایت مدرسۀ دوباتن
ترجمۀ رضا بهرامی
ویراستۀ مسعود علیا
مجموعۀ «خوب زیستن»/ دبیر: بابک عباسی
۹۶ صفحه/ ۷۰۰۰۰ تومان
بازدید و خرید از سایت نشر:
www.kargadanpub.com
آنچه عموماً به انجام دادنش تشویق نمی‌شویم - و درواقع چیزی که با جدیت ما را از انجام دادنش دلسرد می‌کنند - ایجاد ارتباط بین آثار فرهنگی و آمال و آرزوها و مشکلات زندگی خودمان است. هر تلاشی برای یافتن تسکین، دلگرمی، بینش یا امید شخصی در آثار غنی فرهنگی بلافاصله حمل بر کاری مبتذل و حتی زننده می‌شود. گویا قرار نیست ما، به‌خصوص اگر آدم‌هایی جدی باشیم، مواجهات فرهنگی را فرصتی برای آموختن ببینیم. از یک طرف، بر اهمیت و ارزش فرهنگ اصرار می‌ورزیم و از طرف دیگر، تعاملمان را با فرهنگ به رابطه‌ای نسبتاً مؤدبانه، مهارشده و اصوال آکادمیک محدود می‌کنیم.
آثار بزرگ فرهنگی و هنری تقریباً همیشه برای رهایی، تسلی و نجات روح مخاطبانشان به وجود آمده‌اند. این آثار هریک به طریقی با هدف تغییر دادن زندگی آدم‌ها خلق شده‌اند. ما به مظاهر فرهنگ در اطراف خود نیاز داریم، چراکه برای دستیابی به تعادل و کمال، ضعیف و کم‌توان هستیم. باید آهنگ‌ها، فیلم‌ها، کتاب‌های تاریخ و تابلوهای درست و خوبی در اختیارمان باشد تا ما را از تسلیم شدن در برابر خشم و خطا مصون نگه دارند.
#نشر_کرگدن، #تجدید_چاپ، #فرهنگ_به_چه_کار_می‌آید، #آلن_دوباتن، #رضا_بهرامی، #مدرسه_زندگی، #خوب_زیستن، #بابک_عباسی، #مسعود_علیا، #فلسفه‌درمانی، #کتاب_فلسفه
به روایت مدرسۀ دوباتن
ترجمۀ رضا بهرامی
ویراستۀ مسعود علیا
مجموعۀ «خوب زیستن»/ دبیر: بابک عباسی
۹۶ صفحه/ ۷۰۰۰۰ تومان
بازدید و خرید از سایت نشر:
www.kargadanpub.com
آنچه عموماً به انجام دادنش تشویق نمی‌شویم - و درواقع چیزی که با جدیت ما را از انجام دادنش دلسرد می‌کنند - ایجاد ارتباط بین آثار فرهنگی و آمال و آرزوها و مشکلات زندگی خودمان است. هر تلاشی برای یافتن تسکین، دلگرمی، بینش یا امید شخصی در آثار غنی فرهنگی بلافاصله حمل بر کاری مبتذل و حتی زننده می‌شود. گویا قرار نیست ما، به‌خصوص اگر آدم‌هایی جدی باشیم، مواجهات فرهنگی را فرصتی برای آموختن ببینیم. از یک طرف، بر اهمیت و ارزش فرهنگ اصرار می‌ورزیم و از طرف دیگر، تعاملمان را با فرهنگ به رابطه‌ای نسبتاً مؤدبانه، مهارشده و اصوال آکادمیک محدود می‌کنیم.
آثار بزرگ فرهنگی و هنری تقریباً همیشه برای رهایی، تسلی و نجات روح مخاطبانشان به وجود آمده‌اند. این آثار هریک به طریقی با هدف تغییر دادن زندگی آدم‌ها خلق شده‌اند. ما به مظاهر فرهنگ در اطراف خود نیاز داریم، چراکه برای دستیابی به تعادل و کمال، ضعیف و کم‌توان هستیم. باید آهنگ‌ها، فیلم‌ها، کتاب‌های تاریخ و تابلوهای درست و خوبی در اختیارمان باشد تا ما را از تسلیم شدن در برابر خشم و خطا مصون نگه دارند.
#نشر_کرگدن، #تجدید_چاپ، #فرهنگ_به_چه_کار_می‌آید، #آلن_دوباتن، #رضا_بهرامی، #مدرسه_زندگی، #خوب_زیستن، #بابک_عباسی، #مسعود_علیا، #فلسفه‌درمانی، #کتاب_فلسفه
❤3👍3
Forwarded from نشر کرگدن