Forwarded from مرکز فرهنگی شهرکتاب
نشست هفتگی شهرکتاب در روز سه‌شنبه ۲۱ مرداد ساعت ۱۶ به نقدو بررسی کتاب «معجزه‌ی توجه آگاهی» نوشته‌ی تیک نات هان با ترجمه مرتضی کشمیری و پیوند جلالی اختصاص دارد که با حضور دکتر لادن فتی، مرتضی کشمیری و سیاوش نیک‌پور در مرکز فرهنگی شهرکتاب به صورت مجازی برگزار می‌شود.
علاقه‌مندان می‌توانند این نشست را از اینستاگرام این مرکز به نشانی Instagram/bookcityculturalcenter به‌صورت زنده پیگیری کنند
علاقه‌مندان می‌توانند این نشست را از اینستاگرام این مرکز به نشانی Instagram/bookcityculturalcenter به‌صورت زنده پیگیری کنند
#در_دست_آماده‌سازی
از کتاب سرمایه‌داری چطور می‌تواند سر عقل بیاید؛
به روایت مدرسهٔ دوباتن
ترجمهٔ کاوه بهبهانی
طبیعت چه فواید درمانی‌ای دارد؟ (۱)
طبیعت دست‌کم در پنج زمینه حرف‌هایی برای گفتن دارد:
سامان‌دهی دوباره
🔹اوایل قرن نوزدهم که پیشگامان اروپایی با تیر و تفنگ راه خود را به قارۀ آمریکا باز کردند، یک تاجر خرده‌پای آمریکایی-فرانسوی به اسم جان آدوبان ، که با آنها سنخیتی نداشت، دنبالشان راه افتاد. او دنبال زمین و طلا و پوست گاومیش‌ها نبود، بلکه از بچگی که در بریتنی زندگی می‌کرد عاشق پرنده‌ها بود و با خودش عهد کرده بود همۀ گونه‌های پرنده‌های آمریکایی را نقاشی کند. بالاخره 435 گونه را نقاشی کرد (کل گونه‌ها دو هزار تا بودند). او آنها را روی صفحه‌های بزرگ مسی کنده‌کاری کرد و در یکی از زیباترین کتاب‌های قرن نوزدهم به اسم پرندگان آمریکا جمعشان کرد. کتاب بین سال‌های 1827 تا 1838 چاپ شد (ملکۀ ویکتوریا یک نسخه‌اش را داشت، یک نسخه‌اش پیش شارل پنجم در فرانسه بود و یک نسخه‌اش نزد رئیس جمهور وقت آمریکا، جیمز پالک )
🔹خیلی از پرنده‌هایی که آدوبان کشیده بود بسیار نادر بودند و خیلی بعید بود که بیننده‌های نقاشی‌های او اصلاً روزی در حیات وحش به چنین پرنده‌هایی بربخورند. ولی یکی از مشهورترین نقاشی‌های او شناخته‌شده‌تر از همۀ پرنده‌هایش بود: اردک مَلاد . تقریباً هرکس که یک بار روی نیم‌کتی در یک پارکِ شهر در اروپا یا آمریکای شمالی نشسته باشد، اردک‌های مَلاد را با کلۀ سبز لجنی و طوق سفید بی‌درنگ می‌شناسد. هرچند اردک‌های مَلاد را همه‌جا می‌شود پیدا کرد، دیدنشان خصلت درمانی دارد. یک دلیل خوشایند بودن دیدن این اردک‌ها این است که نسبت به اینکه ما کِه‌ایم و چه‌ایم کاملاً بی‌تفاوت‌اند. دور و بر ما آب‌بازی می‌کنند، گوش به زنگ سنجاقک‌ها و کرم‌ها، بی‌عنایت و بی‌واهمه. هرآنچه برای ما اهمیت بسیار دارد، هرآنچه مضطربمان می‌کند و تکانمان می‌دهد، هرآنچه شرمسار یا مشتاقمان می‌کند، برای اردک‌های مَلاد هیچ اهمیتی ندارد. شاید در جامعه آدم مهمی باشیم، یا شاید آدمی بسیار بی‌اهمیت یا حتی خبیث باشیم، این‌ها برای این اردک اصلاً مهم نیست. اردک مَلاد همان‌قدر مشتاقانه تکه نان بیاتی را از دست یک قاضی والا مقام می‌قاپد که از دست یک مجرم تبهکار. گذشتۀ آشفتۀ ما، ماجراهای دولتمان، ناکامی‌های اقتصادی‌مان و اینکه بازیگر محبوب ما در زندگی ضربۀ روحی خورده است اصلاً دغدغۀ اردک‌های مَلاد نیست. قرن‌ها که بگذرد اوضاع برای آنها کاملاً بر یک منوال پیش می‌رود. از دست رفتن مستعمره‌های آمریکا یا مغلوب شدن ناپلئون در جنگ واترلو برای‌شان مسئله نیست و از اینکه امروز از قضا چه عواطفی ما را به‌هم ریخته و عذابمان داده است کَکِشان هم نمی‌گزد.
🔹رویارویی با این گوشه‌گیری، هرچند غریب، در واقع رهایی بزرگی است از رنج و عذاب زیستن در میان ازدحام انسان‌ها که در آنجا هرچه می‌گوییم و می‌کنیم، همۀ شایعه‌ها دربارۀ ما، جان‌کندنمان برای کسب شهرت و نیز غرورِ جریحه‌دارشده‌مان، بخش زیادی از انرژی عصبی ما راهدر می‌دهند و می‌کشانندمان به شب‌های پرتنشی که از سر می‌گذرانیم. اینکه خود را حسابی گرفتار آدم‌های دیگر کنیم، باعث نمی‌شود فقط از هوای تازه محروم شویم، بلکه تجربۀ "دیگری بودن" را از خود دریغ کرده‌ایم، تجربۀ موجوداتی که می‌توانند داستان پر آب چشم ما را پیش چشم داشته باشند و متکبرانه به هستی ما بی‌توجه باشند و لِیزِروار فقط بر اولویت‌های مختلف خودشان تمرکز کنند. گام‌زنان که از یک گذرگاه شهری مدرن بگذرید، شاهد تپش و پویایی نژاد فلک‌زدۀ ما آدم‌ها خواهید بود که مدام در معرض نمایش است. افکارمان می‌روند به جانب آنچه هنوز به‌دست نیاورده‌ایم و آنچه هنوز باهمۀ وجود خواهانش هستیم. تبلیغات، با اصرار، تمناهایمان را تغییر می‌دهند، اخبار کفرمان را در می‌آورد و مشوش‌مان می‌کند، اطلاعاتی که از همکاران و آشناهای خود به‌دست می‌آوریم، آتش رقابت‌جویی را به جانمان می‌اندازند.
🔹 اینجاست که اردک مَلاد صرفاً موجود کم‌وبیش جالب دیگری نیست که هنگام قدم زدن درنگی کنیم و تماشایش کنیم. این اردک یادمانِ حقیقت است که در آبگیری در پارک ویکتوریا یا در پارک لینکلن یا باغ انگلیسی مونیخ یا در پارک مرکزی انتظارمان را می‌کشد تا رازی را با ما در میان بگذارد که هیچ‌چیز و هیچ‌کس دیگری در این شهر درندشت آن را به ما نخواهد گفت و آن راز این است که حاشا که چیزی دربارۀ ما، خوب یا بد، تأسف‌بار یا زیبا، برای تنابنده‌ای بیرون از حبابِ نخوت ما مهم باشد. کوتاه سخن اینکه، جای شکرش باقی است که کسی ما را به پشیزی نمی‌گیرد. این یکی از سخاوتمندانه‌ترین، مهربانانه‌ترین و ضروری‌ترین پیام‌هایی است که هرکس در مدرنیته زندگی کند شاید امیدوار باشد این پیام به گوشش برسد.
از مجوعهٔ «خوب زیستن»
#نشر_کرگدن
@eudemonia
از کتاب سرمایه‌داری چطور می‌تواند سر عقل بیاید؛
به روایت مدرسهٔ دوباتن
ترجمهٔ کاوه بهبهانی
طبیعت چه فواید درمانی‌ای دارد؟ (۱)
طبیعت دست‌کم در پنج زمینه حرف‌هایی برای گفتن دارد:
سامان‌دهی دوباره
🔹اوایل قرن نوزدهم که پیشگامان اروپایی با تیر و تفنگ راه خود را به قارۀ آمریکا باز کردند، یک تاجر خرده‌پای آمریکایی-فرانسوی به اسم جان آدوبان ، که با آنها سنخیتی نداشت، دنبالشان راه افتاد. او دنبال زمین و طلا و پوست گاومیش‌ها نبود، بلکه از بچگی که در بریتنی زندگی می‌کرد عاشق پرنده‌ها بود و با خودش عهد کرده بود همۀ گونه‌های پرنده‌های آمریکایی را نقاشی کند. بالاخره 435 گونه را نقاشی کرد (کل گونه‌ها دو هزار تا بودند). او آنها را روی صفحه‌های بزرگ مسی کنده‌کاری کرد و در یکی از زیباترین کتاب‌های قرن نوزدهم به اسم پرندگان آمریکا جمعشان کرد. کتاب بین سال‌های 1827 تا 1838 چاپ شد (ملکۀ ویکتوریا یک نسخه‌اش را داشت، یک نسخه‌اش پیش شارل پنجم در فرانسه بود و یک نسخه‌اش نزد رئیس جمهور وقت آمریکا، جیمز پالک )
🔹خیلی از پرنده‌هایی که آدوبان کشیده بود بسیار نادر بودند و خیلی بعید بود که بیننده‌های نقاشی‌های او اصلاً روزی در حیات وحش به چنین پرنده‌هایی بربخورند. ولی یکی از مشهورترین نقاشی‌های او شناخته‌شده‌تر از همۀ پرنده‌هایش بود: اردک مَلاد . تقریباً هرکس که یک بار روی نیم‌کتی در یک پارکِ شهر در اروپا یا آمریکای شمالی نشسته باشد، اردک‌های مَلاد را با کلۀ سبز لجنی و طوق سفید بی‌درنگ می‌شناسد. هرچند اردک‌های مَلاد را همه‌جا می‌شود پیدا کرد، دیدنشان خصلت درمانی دارد. یک دلیل خوشایند بودن دیدن این اردک‌ها این است که نسبت به اینکه ما کِه‌ایم و چه‌ایم کاملاً بی‌تفاوت‌اند. دور و بر ما آب‌بازی می‌کنند، گوش به زنگ سنجاقک‌ها و کرم‌ها، بی‌عنایت و بی‌واهمه. هرآنچه برای ما اهمیت بسیار دارد، هرآنچه مضطربمان می‌کند و تکانمان می‌دهد، هرآنچه شرمسار یا مشتاقمان می‌کند، برای اردک‌های مَلاد هیچ اهمیتی ندارد. شاید در جامعه آدم مهمی باشیم، یا شاید آدمی بسیار بی‌اهمیت یا حتی خبیث باشیم، این‌ها برای این اردک اصلاً مهم نیست. اردک مَلاد همان‌قدر مشتاقانه تکه نان بیاتی را از دست یک قاضی والا مقام می‌قاپد که از دست یک مجرم تبهکار. گذشتۀ آشفتۀ ما، ماجراهای دولتمان، ناکامی‌های اقتصادی‌مان و اینکه بازیگر محبوب ما در زندگی ضربۀ روحی خورده است اصلاً دغدغۀ اردک‌های مَلاد نیست. قرن‌ها که بگذرد اوضاع برای آنها کاملاً بر یک منوال پیش می‌رود. از دست رفتن مستعمره‌های آمریکا یا مغلوب شدن ناپلئون در جنگ واترلو برای‌شان مسئله نیست و از اینکه امروز از قضا چه عواطفی ما را به‌هم ریخته و عذابمان داده است کَکِشان هم نمی‌گزد.
🔹رویارویی با این گوشه‌گیری، هرچند غریب، در واقع رهایی بزرگی است از رنج و عذاب زیستن در میان ازدحام انسان‌ها که در آنجا هرچه می‌گوییم و می‌کنیم، همۀ شایعه‌ها دربارۀ ما، جان‌کندنمان برای کسب شهرت و نیز غرورِ جریحه‌دارشده‌مان، بخش زیادی از انرژی عصبی ما راهدر می‌دهند و می‌کشانندمان به شب‌های پرتنشی که از سر می‌گذرانیم. اینکه خود را حسابی گرفتار آدم‌های دیگر کنیم، باعث نمی‌شود فقط از هوای تازه محروم شویم، بلکه تجربۀ "دیگری بودن" را از خود دریغ کرده‌ایم، تجربۀ موجوداتی که می‌توانند داستان پر آب چشم ما را پیش چشم داشته باشند و متکبرانه به هستی ما بی‌توجه باشند و لِیزِروار فقط بر اولویت‌های مختلف خودشان تمرکز کنند. گام‌زنان که از یک گذرگاه شهری مدرن بگذرید، شاهد تپش و پویایی نژاد فلک‌زدۀ ما آدم‌ها خواهید بود که مدام در معرض نمایش است. افکارمان می‌روند به جانب آنچه هنوز به‌دست نیاورده‌ایم و آنچه هنوز باهمۀ وجود خواهانش هستیم. تبلیغات، با اصرار، تمناهایمان را تغییر می‌دهند، اخبار کفرمان را در می‌آورد و مشوش‌مان می‌کند، اطلاعاتی که از همکاران و آشناهای خود به‌دست می‌آوریم، آتش رقابت‌جویی را به جانمان می‌اندازند.
🔹 اینجاست که اردک مَلاد صرفاً موجود کم‌وبیش جالب دیگری نیست که هنگام قدم زدن درنگی کنیم و تماشایش کنیم. این اردک یادمانِ حقیقت است که در آبگیری در پارک ویکتوریا یا در پارک لینکلن یا باغ انگلیسی مونیخ یا در پارک مرکزی انتظارمان را می‌کشد تا رازی را با ما در میان بگذارد که هیچ‌چیز و هیچ‌کس دیگری در این شهر درندشت آن را به ما نخواهد گفت و آن راز این است که حاشا که چیزی دربارۀ ما، خوب یا بد، تأسف‌بار یا زیبا، برای تنابنده‌ای بیرون از حبابِ نخوت ما مهم باشد. کوتاه سخن اینکه، جای شکرش باقی است که کسی ما را به پشیزی نمی‌گیرد. این یکی از سخاوتمندانه‌ترین، مهربانانه‌ترین و ضروری‌ترین پیام‌هایی است که هرکس در مدرنیته زندگی کند شاید امیدوار باشد این پیام به گوشش برسد.
از مجوعهٔ «خوب زیستن»
#نشر_کرگدن
@eudemonia
جلسه بررسی کتاب معجزهٔ توجه‌آگاهی در مرکز فرهنگی شهر کتاب
(بخش اول)
سخنرانان: لادن فتی، مرتضی کشمیری، سیاوش نیک‌پور ، و علی‌اصغر محمدخانی
@eudemonia
https://www.instagram.com/tv/CDv7lA-p1Ss/?igshid=793cwwi9cpy0
(بخش اول)
سخنرانان: لادن فتی، مرتضی کشمیری، سیاوش نیک‌پور ، و علی‌اصغر محمدخانی
@eudemonia
https://www.instagram.com/tv/CDv7lA-p1Ss/?igshid=793cwwi9cpy0
جلسه بررسی کتاب معجزهٔ توجه‌آگاهی در مرکز فرهنگی شهر کتاب
(بخش دوم)
سخنرانان: لادن فتی، مرتضی کشمیری، سیاوش نیک‌پور ، و علی‌اصغر محمدخانی
@eudemonia
https://www.instagram.com/tv/CDv9v2GJv0L/?igshid=iv1a53ahsy5e
(بخش دوم)
سخنرانان: لادن فتی، مرتضی کشمیری، سیاوش نیک‌پور ، و علی‌اصغر محمدخانی
@eudemonia
https://www.instagram.com/tv/CDv9v2GJv0L/?igshid=iv1a53ahsy5e
Audio
📢 ... #پوشه_شنیداری نقد و بررسی کتاب «معجزهٔ توجه‌آگاهی»
سخنرانان: دکتر لادن فتی، مرتضی کشمیری ، سیاوش نیک‌پور و علی‌اصغر محمدخانی
سه‌شنبه ۲۱ مرداد ۱۳۹۹
این نشست بدون حضور مخاطب و در صفحه اینستاگرام مرکز فرهنگی شهرکتاب به آدرس bookcityculturalcenter بصورت زنده پخش شد.
لازم بذکر است کلیه نشست‌ها و درس‌گفتارهای مرکز فرهنگی شهرکتاب بدون حضور مخاطب و بصورت مجازی برگزار می‌شود.
@Bookcitycc
سخنرانان: دکتر لادن فتی، مرتضی کشمیری ، سیاوش نیک‌پور و علی‌اصغر محمدخانی
سه‌شنبه ۲۱ مرداد ۱۳۹۹
این نشست بدون حضور مخاطب و در صفحه اینستاگرام مرکز فرهنگی شهرکتاب به آدرس bookcityculturalcenter بصورت زنده پخش شد.
لازم بذکر است کلیه نشست‌ها و درس‌گفتارهای مرکز فرهنگی شهرکتاب بدون حضور مخاطب و بصورت مجازی برگزار می‌شود.
@Bookcitycc
خود همچون اثر هنری (۲)
خود یعنی اُبژه‌ای که هر کسی رویش کار می‌کند و می‌کوشد مطابق ارزش‌های زیبایی‌شناختی پردازشش کند، ابداً چیزی نیست که باید کشف شود (چون ممکن است پنهان شده و بیگانه شده باشد و چیزی مخدوشش کرده باشد). خودْ اثری هنری است. اثری هنری که هر کسی باید خودش بسازد و هرکسی آن را به‌نوعی در برابر خود دارد. هر کسی به خود خاص خودش دست نمی‌یابد مگر در پایان زندگی و در لحظۀ مرگ. از همین رو است ارزش‌دهی بیش از اندازه و بسیار جالب به سالخوردگی و آخرین لحظۀ زندگی و مرگ در این مفاهیم. لحظه‌ای که هر کسی در شرف مرگ است یا لحظه‌ای که آن قدر پیر است که دیگر تقریبا هیچ چیز برای زیستن باقی نمی‌ماند و لحظه‌ای که توانسته است تمام زندگی را بتراشد و مثل اثر هنری سامان دهد، اثری که در حافظۀ انسان‌ها با درخشش خاطره فناناپذیر باقی خواهد ماند.
#میشل_فوکو، پرورش خود، ترجمۀ نیکو سرخوش و افشین جهاندیده، نشر نی
@eudemonia
خود یعنی اُبژه‌ای که هر کسی رویش کار می‌کند و می‌کوشد مطابق ارزش‌های زیبایی‌شناختی پردازشش کند، ابداً چیزی نیست که باید کشف شود (چون ممکن است پنهان شده و بیگانه شده باشد و چیزی مخدوشش کرده باشد). خودْ اثری هنری است. اثری هنری که هر کسی باید خودش بسازد و هرکسی آن را به‌نوعی در برابر خود دارد. هر کسی به خود خاص خودش دست نمی‌یابد مگر در پایان زندگی و در لحظۀ مرگ. از همین رو است ارزش‌دهی بیش از اندازه و بسیار جالب به سالخوردگی و آخرین لحظۀ زندگی و مرگ در این مفاهیم. لحظه‌ای که هر کسی در شرف مرگ است یا لحظه‌ای که آن قدر پیر است که دیگر تقریبا هیچ چیز برای زیستن باقی نمی‌ماند و لحظه‌ای که توانسته است تمام زندگی را بتراشد و مثل اثر هنری سامان دهد، اثری که در حافظۀ انسان‌ها با درخشش خاطره فناناپذیر باقی خواهد ماند.
#میشل_فوکو، پرورش خود، ترجمۀ نیکو سرخوش و افشین جهاندیده، نشر نی
@eudemonia
Forwarded from آرش عباسی
اگر سال ۱۹۰۰ در پاریس به دنیا آمده بودید..
تصور کنید شما در سال ۱۹۰۰ به دنیا آمده‌اید.
وقتی ۱۴ ساله شدید، جنگ جهانی اول آغاز و در ۱۸ سالگیتان با ۲۲ میلیون کشته به پایان می رسد.
اندکی بعد، یک بیماری همه گیر، یعنی آنفلوانزای اسپانیایی با ۵۰ میلیون کشته ظاهر می‌شود و شما زنده هستید و اینک ۲۰ساله‌اید.
هنگامی که ۲۹ ساله شدید، از بحران جهانی اقتصاد، جان سالم بدر می‌برید. بحرانی که موجب تورم، بیکاری و قحطی شده است.
وقتی۳۳ سال دارید نازی‌ها به قدرت می‌رسند.
زمانی که ۳۹ ساله هستید، جنگ جهانی دوم شروع و در ۴۵ سالگیتان با ۶۰ میلیون کشته پایان می‌یابد و در هولوکاست ۶ میلیون یهودی می‌میرند.
وقتی ۵۲ ساله شدید، جنگ کره شروع می‌شود.
وقتی ۶۴ ساله شدید، جنگ ویتنام آغاز و وقتی ۷۵ ساله می‌شوید خاتمه میابد.
کودکی که در سال ۱۹۸۵ به دنیا آمده، فکر می‌کند پدربزرگ و مادربزرگش هیچ تصوری از سختی‌های زندگی ندارند. اما آنها پس از چندین جنگ و فاجعه زنده مانده‌اند.
امروز اما در روزگار ویروس همه گیر تازه، در دنیای جدید، همه راحتی‌ها را داریم اما شکایت می‌کنیم چرا که باید ماسک بزنیم.
ما شکایت می‌کنیم زیرا باید در خانه‌های خود که در آن غذا، برق، آب جاری، وای‌فای و.. داریم بمانیم!
هیچ یک از این موارد در آن دوران‌ها وجود نداشته است اما بشریت از آن شرایط، جان سالم بدر برده و هرگز شوق زندگی را از دست نداده است.
دگرگونی کوچکی در دیدگاه ما می‌تواند معجزه ایجاد کند.
باید سپاسگزار باشیم که زنده هستیم.
باید همه کارهایی را که برای محافظت و کمک به یکدیگر می‌توانیم انجام دهیم..
جک بیبلی
برگردان: نسرین متحده
@ArashAbbaasi
تصور کنید شما در سال ۱۹۰۰ به دنیا آمده‌اید.
وقتی ۱۴ ساله شدید، جنگ جهانی اول آغاز و در ۱۸ سالگیتان با ۲۲ میلیون کشته به پایان می رسد.
اندکی بعد، یک بیماری همه گیر، یعنی آنفلوانزای اسپانیایی با ۵۰ میلیون کشته ظاهر می‌شود و شما زنده هستید و اینک ۲۰ساله‌اید.
هنگامی که ۲۹ ساله شدید، از بحران جهانی اقتصاد، جان سالم بدر می‌برید. بحرانی که موجب تورم، بیکاری و قحطی شده است.
وقتی۳۳ سال دارید نازی‌ها به قدرت می‌رسند.
زمانی که ۳۹ ساله هستید، جنگ جهانی دوم شروع و در ۴۵ سالگیتان با ۶۰ میلیون کشته پایان می‌یابد و در هولوکاست ۶ میلیون یهودی می‌میرند.
وقتی ۵۲ ساله شدید، جنگ کره شروع می‌شود.
وقتی ۶۴ ساله شدید، جنگ ویتنام آغاز و وقتی ۷۵ ساله می‌شوید خاتمه میابد.
کودکی که در سال ۱۹۸۵ به دنیا آمده، فکر می‌کند پدربزرگ و مادربزرگش هیچ تصوری از سختی‌های زندگی ندارند. اما آنها پس از چندین جنگ و فاجعه زنده مانده‌اند.
امروز اما در روزگار ویروس همه گیر تازه، در دنیای جدید، همه راحتی‌ها را داریم اما شکایت می‌کنیم چرا که باید ماسک بزنیم.
ما شکایت می‌کنیم زیرا باید در خانه‌های خود که در آن غذا، برق، آب جاری، وای‌فای و.. داریم بمانیم!
هیچ یک از این موارد در آن دوران‌ها وجود نداشته است اما بشریت از آن شرایط، جان سالم بدر برده و هرگز شوق زندگی را از دست نداده است.
دگرگونی کوچکی در دیدگاه ما می‌تواند معجزه ایجاد کند.
باید سپاسگزار باشیم که زنده هستیم.
باید همه کارهایی را که برای محافظت و کمک به یکدیگر می‌توانیم انجام دهیم..
جک بیبلی
برگردان: نسرین متحده
@ArashAbbaasi
گزارش جلسهٔ بررسی کتاب معجزهٔ توجه‌آگاهی در روزنامهٔ اعتماد(۲۷ مرداد ۹۹)،
مجموعهٔ «خوب زیستن»، #نشر_کرگدن
@eudemonia
http://www.etemadnewspaper.ir/fa/main/detail/153210/
مجموعهٔ «خوب زیستن»، #نشر_کرگدن
@eudemonia
http://www.etemadnewspaper.ir/fa/main/detail/153210/
روزنامه اعتماد
ما شنوندگان خوبي نيستيم
غزاله صدرمنوچهري
pdf (4).pdf
1.6 MB
گزارش جلسهٔ بررسی کتاب معجزهٔ توجه‌آگاهی در روزنامهٔ اعتماد(۲۷ مرداد ۹۹)،
مجموعهٔ «خوب زیستن»، #نشر_کرگدن (فایل پی‌دی‌اف)
@eudemonia
مجموعهٔ «خوب زیستن»، #نشر_کرگدن (فایل پی‌دی‌اف)
@eudemonia
Forwarded from مرکز فرهنگی شهرکتاب
🔹شنوندگان خوبی نیستیم
✍🏻غزاله صدر منوچهری
نشست هفتگی شهرکتاب در روز سه‌شنبه ۲۱ مرداد به نقد و بررسی کتاب «معجزه‌ی توجه‌آگاهی» نوشته‌ی تیک نات هان با ترجمه‌ی مرتضی کشمیری و پیوند جلالی اختصاص داشت و با حضور دکتر لادن فتی، مرتضی کشمیری و سیاوش نیک‌پور در مرکز فرهنگی شهرکتاب به‌صورت مجازی برگزار شد.
گزارش نشست را در لینک زیر بخوانید:
http://www.bookcity.org/detail/22348/root/meetings
✍🏻غزاله صدر منوچهری
نشست هفتگی شهرکتاب در روز سه‌شنبه ۲۱ مرداد به نقد و بررسی کتاب «معجزه‌ی توجه‌آگاهی» نوشته‌ی تیک نات هان با ترجمه‌ی مرتضی کشمیری و پیوند جلالی اختصاص داشت و با حضور دکتر لادن فتی، مرتضی کشمیری و سیاوش نیک‌پور در مرکز فرهنگی شهرکتاب به‌صورت مجازی برگزار شد.
گزارش نشست را در لینک زیر بخوانید:
http://www.bookcity.org/detail/22348/root/meetings
❤1
#در_دست_آماده‌سازی
هشیارانه زیستن
نوشتهٔ ناتانیل برَندِن
ترجمهٔ کوروش کامیاب
ویراستهٔ هومن پناهنده
حضور ذهن داشتن در کاری که می‌کنیم معنایش "بودن در اکنون" نیست جوری که تمامی ارتباط‌های ما با گذشته و آینده را قطع کند. هشیارانه زیستنْ بودن در زمان حال را ایجاب می‌کند بدون غفلت از بستر گسترده‌تر. بسترْ همچون پس‌زمینه حضور دارد، و کاری که در حال انجام دادنش هستیم پیش‌زمینه است. پس در آن لحظه هستیم اما محبوس در آن لحظه نیستیم. این حالتی است که بهترین عملکرد را ممکن می‌سازد.
بر این نکته تأکید می‌کنم زیرا از دستورهایی مانند "در اینجا و اکنون باش" گاهی معنایی حداقلی از آگاه بودن برداشت (یا به غلط برداشت) می‌شود که فقط شامل لحظۀ کنونی است، توأم با فراموش کردن بقیۀ معلوماتمان و بی‌اعتنا به عواقب بعدی کارهایمان. نهایت بی‌معنی بودن این برداشت را از "در اینجا و اکنون باش" کاریکاتوری به تصویر کشیده است که نشان می‌دهد مردی که از آسمانخراشی پرت شده در میان زمین و هوا می‌گوید «تا اینجایش که خوب بوده»
مجموعهٔ «خوب زیستن»
#نشر_کرگدن
@eudemonia
هشیارانه زیستن
نوشتهٔ ناتانیل برَندِن
ترجمهٔ کوروش کامیاب
ویراستهٔ هومن پناهنده
حضور ذهن داشتن در کاری که می‌کنیم معنایش "بودن در اکنون" نیست جوری که تمامی ارتباط‌های ما با گذشته و آینده را قطع کند. هشیارانه زیستنْ بودن در زمان حال را ایجاب می‌کند بدون غفلت از بستر گسترده‌تر. بسترْ همچون پس‌زمینه حضور دارد، و کاری که در حال انجام دادنش هستیم پیش‌زمینه است. پس در آن لحظه هستیم اما محبوس در آن لحظه نیستیم. این حالتی است که بهترین عملکرد را ممکن می‌سازد.
بر این نکته تأکید می‌کنم زیرا از دستورهایی مانند "در اینجا و اکنون باش" گاهی معنایی حداقلی از آگاه بودن برداشت (یا به غلط برداشت) می‌شود که فقط شامل لحظۀ کنونی است، توأم با فراموش کردن بقیۀ معلوماتمان و بی‌اعتنا به عواقب بعدی کارهایمان. نهایت بی‌معنی بودن این برداشت را از "در اینجا و اکنون باش" کاریکاتوری به تصویر کشیده است که نشان می‌دهد مردی که از آسمانخراشی پرت شده در میان زمین و هوا می‌گوید «تا اینجایش که خوب بوده»
مجموعهٔ «خوب زیستن»
#نشر_کرگدن
@eudemonia
Forwarded from زندگی آگاهانه
لازم است بدون احساساتی شدن، اغراق کردن یا ایده آل‌گرایی به زندگی خود نگاه کنیم. آیا انتخابهای ما عمیقترین ارزشهایمان را نشان می‌دهند؟
@mindfulliving
@mindfulliving
01 Uyan Ey Gözlerim
Eyüp Hamis - SONGSARA.NET
بیدار شوید ای دیدگانم!
پادکست هجدهم: کمالگرایی
Moniaz Podcast
کمالگرایی
پادکست شماره ۱۸ مُنیاز.
📻 در این پادکست خواهید شنید:
کمالگرایی چیست؟
چرا جامعه انسانی به سمت کمالگرایی در حرکته؟
انسانهای کمال‌گرا چه ویژگی‌هایی دارند؟
با کمالگرایی چه کنیم؟
صفحه مُنیاز را در اینستاگرام دنبال کنید.
https://www.instagram.com/moniazpodcast/
@moniazpodcast
پادکست شماره ۱۸ مُنیاز.
📻 در این پادکست خواهید شنید:
کمالگرایی چیست؟
چرا جامعه انسانی به سمت کمالگرایی در حرکته؟
انسانهای کمال‌گرا چه ویژگی‌هایی دارند؟
با کمالگرایی چه کنیم؟
صفحه مُنیاز را در اینستاگرام دنبال کنید.
https://www.instagram.com/moniazpodcast/
@moniazpodcast