کسایی که توی زندگیتون هستن رو سفت بچسبین این زندگی همه چی تکراری داره جز آدما .

این یادداشت از دکتر مهرپور فوق تخصص ارتوپدی برای همسر مرحومشون رو ببینید بلکه از خواب غفلت بیدار بشیم.

Elf
@weed_lash

قرار است فردا در انجمن فلسفۀ شهر تبریز صحبتی داشته باشم دربارۀ معرفت‌شناسی فضیلت.
ابتدا دربارۀ چهار تلقی از کارویژۀ فلسفه و چهار هدفی که ممکن است در فلسفه دنبال کنیم(معرفت، استعلا، بازی، خوب زیستن) مطالبی خواهم گفت و بعد از معرفی مختصر معرفت‌شناسی فضیلت در مقایسه با جریان‌های مرسوم معرفت‌شناسی، به نسبت این نظریه با تلقی چهارم(خوب زیستن) خواهم پرداخت. بخش آخر سخنانم برای کسانی که در جلسۀ نقد و بررسی کتاب فضایل ذهن در خانۀ کتاب تهران حضور داشتند یا گزارشش را خوانده‌اند، احتمالا چیز تازه‌ای نخواهد داشت.

با نزاعی که در درون‌مان جریان دارد چه کنیم؟
روایتی ساده از کاربرد ذهن‌آگاهی (Mindfulness)

#راس_هریس #ذهن‌_آگاهی

@happinessnet
🆔@Eudaemonia

یک دقیقه از نشست دیروز در کتابفروشی دهخدای تبریز

هم اکنون گفتگوی صمیمی با دکتر بابک عباسی درباره کتاب فضائل ذهن نشر کرگدن همراه با دوستان در خانه کتاب دهخدا

مارتا نوسبام، فیلسوف معاصر آمریکایی، در نوشتۀ کوتاه زیر به بیماری اجتماعی خشم و اهمیت مهارت یافتن در مهار خشم پرداخته است.

او سه دلیلی را بررسی می‌کند که ممکن است باعث نوعی بی‌اعتنایی یا سهل‌انگاری فرهنگ معاصر در برابر این پدیده شده باشد.


از متن: مهم‌ترین دلیل بی‌علاقگیِ شخصی و اجتماعی ما به بی‌خشمی این است که، به رغم اختلاف نظر شدید فرهنگ‌های مدرن درباره‌ی این موضوع، بسیاری از مردم در جامعه‌ی مدرن آمریکا همچنان خشم را خوب، و نشانه‌ی قدرت و مردانگی می‌دانند. آن‌ها خشم را در کودکان خود (به ویژه پسران) می‌پرورند، و در خشم گرفتن بر خویشتن و دیگران زیاده‌روی می‌کنند. آن‌ها از سیاست‌های حقوقی مبتنی بر به اصطلاح «محاسن خشم» حمایت می‌کنند. برعکس، یونانی‌ها و رُمی‌ها هوادار خشم نبودند. هرچند آن‌ها هم بسیار خشمگین می‌شدند، و هر چند درباره‌ی پرهیز مطلق از خشم یا صرفاً مهار شدید آن اختلاف نظر داشتند، عمدتاً خشم را نوعی بیماری و ضعف می‌دانستند، و خشونت را کودکانه (یا به تعبیر خود، زنانه) می‌شمردند و نه نشانه‌ی قدرت (و، به تعبیر خود، مردانگی). فهم این امر نیمی از کار و مشکل‌ترین بخش آن است. تهذیب نفس دشوار است، اما اگر هیچ‌وقت آن را شروع نکنیم به امری محال مبدل می‌شود.

@Eudaemonia

نسخۀ صوتی و نوشتاری:
http://www.aasoo.org/fa/articles/%D9%85%D9%87%D8%A7%D8%B1%D8%AA-%DB%8C%D8%A7%D9%81%D8%AA%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D9%87%D8%A7%D8%B1-%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%86-%D8%AE%D8%B4%D9%85

گزارش تصویری نشست بحث و گفتگو دربارۀ کتاب #فضایل_ذهن (#نشرکرگدن) در خانۀ کتاب دهخدا، تبریز،۱۳مرداد۹۷
(با تشکر از آقای فرزین یزدانی برای ضبط و ارسال تصاویر).

@dehkhodabook
@Eudaemonia
👇🏼👇🏼👇🏼

دقایقی از نشست بحث و گفتگو دربارۀ #فضایل_ذهن (قسمت اول)
@Eudaemonia

دقایقی از نشست بحث و گفتگو دربارۀ #فضایل_ذهن (قسمت دوم)

@Eudaemonia

در ستایش خوشی‌های کوچک

#حضور
#ذهن_آگاهی

@persianschooloflife
🆔@Eudaemonia

فایل صوتی سخنرانی #بابک_عباسی در نشست «معرفت‌شناسی فضیلت»، انجمن فلسفهٔ تبریز(۱۱مرداد۹۷)، قسمت اول: در فلسفه به دنبال چه هستیم.
@Eudaemonia

نشست «معرفت‌شناسی فضیلت»، انجمن فلسفۀ تبریز، ۱۱ مرداد ۹۷

@Eudaemonia

نشست «معرفت‌شناسی فضیلت»، انجمن فلسفۀ تبریز، ۱۱ مرداد ۹۷

@Eudaemonia

نشست «معرفت‌شناسی فضیلت»، انجمن فلسفۀ تبریز، ۱۱ مرداد ۹۷

@Eudaemonia

پندار کمال (تلۀ کامل‌گرایی)
#بابک_عباسی

دو نکته دربارهٔ «پرفکشنیسم»:

▪️اولین نکته دربارۀ معادل فارسی این اصطلاح است. معادل رایج برای perfectionism «کمال‌گرایی» است. نمی‌دانم این معادلِ-به گمان من نارسا- پیشنهاد چه کسی است، اما به هر حال این معادل امروزه دیگر جا افتاده است(در انیمیشن زیر هم مترجم از همین «کمال‌گرایی» استفاده کرده است). و البته به کسی که این معادل را وضع کرده یا آنهایی که به جا افتادن این معادل کمک کرده‌اند نیز نمی‌شود خرده گرفت(اولین و جلوی‌چشم‌ترین معادل «پرفکشن» همان «کمال» است). اما متاسفانه این معادل شیک، که حُسن و خوبی از سر و رویش می‌بارد(مگر از کمال بهتر هم داریم؟!)، بسیار محتمل است گولمان بزند و تصور کنیم با چیز خوبی روبه‌رو هستیم و چه بسا باعث شود از مرضی که در ذهن ما ریشه دوانده(خودم را می‌گویم) غافل شویم. «علتی بدتر ز پندار کمال، نیست اندر جان تو ای ذودلال»(مولانا).

▪️اما قبل از آنکه معادلِ- به گمان خودم- مناسب‌تر را پیشنهاد کنم، نکتۀ دوم را بگویم که کاملاً با نکتۀ اول مرتبط است: بر اساس مشاهداتم(که حتما محدود و ناقص است) قربانیان پرفکشنیسم در میان قشر تحصیل‌کرده و فرهیخته از آنچه فکر می‌کنیم بیشتر است. اگر این حرف درست باشد، یکی از دلایلش ممکن است همین اسم شیک و موجه‌نمای این گرایش شخصیتی و رفتاری باشد. البته نه اینکه آدمهای تحصیل‌کرده وقتی با این اسم زیبا مواجه می‌شوند پیش خود بگویند «چه خوب! برویم و پرفکشنیست بشویم.» نه، منظور این نیست. بلکه این معادل‌گذاری ممکن است باعث شود به اندازۀ کافی متوجه خطرات این طرز فکر و رفتار نباشیم و از جنبۀ اختلال‌زای آن غافل شویم و در نتیجه درصدد درمان آن برنیاییم. به همین دلیل، از میان دیگر معادلهای پیشنهادی برای پرفکشنیسم، «کامل‌گرایی» را به بقیه ترجیح می‌دهم(از دوست عزیزم دکتر #حسن_حمیدپور شنیدم که گویا این معادل را سالها پیش دکتر نجاریان به کار برده است). به گمانم اصطلاح کامل‌گرایی حتی اگر بهترین معادل نباشد(قرار شد پرفکشنیست نباشیم!)، بهترین معادل موجودی است که به‌خوبی جهت‌گیری ناصواب این گرایش ذهنی-رفتاری را نشان می‌دهد.

▪️این معادل‌گذاری مزیت دیگری هم دارد و آن اینکه «کمال‌گرایی» را برای رویکرد سالم و قابل‌دفاع کمالطلبی و بهبودخواهی نگه می‌دارد. همه دوست داریم در پی کمال باشیم اما راه رسیدن به کمال از قضا در غلبه بر کامل‌گرایی است. با در نظر گرفتن این توضیحات، می‌توان نتیجه گرفت: ۱. می‌شود کمالگرا باشیم اما کامل‌گرا نباشیم؛ همچنانکه ممکن است: ۲.کامل‌گرا باشیم بی‌آنکه در مسیر کمال باشیم. ۳. شخص کمال‌گرایی که به کامل‌گرایی آلوده شده، باید بداند که نمی‌شود هر دو را داشت و باید دست به انتخاب بزند: کمالگرایی سالم یا کامل‌گرایی ویرانگر.

#تلۀ_کامل‌گرایی
#کمال‌گرایی

@Eudaemonia

تلهٔ کامل‌گرایی

منبع:
www.vidoal.com

@Eudaemonia

پارکی برای کامل‌گراها و OCDها (اتریش)؛
با استفاده از تکنیک اغراق و مبالغه سعی کرده‌اند نشان دهند کجای کار اشکال دارد!
(عکس از صفحهٔ توییتر _armaghan_@)

@Eudaemonia

فایل صوتی سخنرانی #بابک_عباسی در نشست «معرفت‌شناسی فضیلت»، انجمن فلسفهٔ تبریز(۱۱مرداد۹۷)، قسمت دوم: معرفت‌شناسی فضیلت چیست و چه تفاوتی با دیگر نظریه‌های معرفت دارد؟
@Eudaemonia