در روان‌شناسی، به برخی از این رفتارهای مرزی اصطلاحاً Micro-Cheating (خیانت خرد) گفته می‌شود.
جالب است بدانید پژوهشی که در سال ۲۰۲۴ در مجله Personal Relationships منتشر شد، نشان داد در قضاوت افراد درباره اینکه یک ارتباط خارج از رابطه مصداق خیانت است یا نه، پنهان‌کاری مهم‌ترین عامل و تکرار اون رفتار، دومین عامل مهم بوده است.
یعنی گاهی چیزی که یک ارتباط معمولی را در ذهن شریک عاطفی به #خیانت تبدیل می‌کند، فقط خودِ ارتباط نیست؛ پنهان‌کاری و تکرار آن هم هست.
البته هر دوستی یا ارتباطی با فرد دیگر خیانت محسوب نمی‌شود؛ نیت، میزان پنهان‌کاری و مرزهای توافق‌شده زوجین اهمیت دارند.
گاهی باید به‌جای پرسیدن اینکه «آیا اتفاقی افتاده؟» بپرسیم: «چرا باید این ارتباط از شریک عاطفی‌ام پنهان بماند؟»

: Salavati et al. (2024), Personal Relationships DOI: 10.1111/pere.12532
به نظر شما، آیا پنهان‌کردن یک ارتباط می‌تواند خودش نشانه عبور از مرزهای رابطه باشد؟

#زوج_درمانی_آنلاین
#زوج_درمانی#مشاوره_روابط_عاطفی

چرا وقتی خودمون اشتباه می‌کنیم، برایش دلیل داریم؛ اما وقتی دیگری همان کار رو می‌کنه، قضاوتش می‌کنیم؟

گاهی رفتار خودمون رو با توجه به شرایط توضیح می‌دیم: «خسته بودم»، «عصبانی بودم»، «منظوری نداشتم».
@farjamclinic
اما درباره‌ی دیگری ممکنه سریع بگیم:

«خودخواه بود»، «اصلاً براش مهم نیستم».
در روان‌شناسی اجتماعی، یکی از مفاهیم مرتبط با این موضوع، خطای اسناد بنیادی است؛

یعنی گاهی در توضیح رفتار دیگران، بیش از حد روی ویژگی‌های شخصیتی‌شون تمرکز می‌کنیم و نقش موقعیت رو کمتر می‌بینیم.

این به معنی توجیه همه‌ی رفتارها نیست.

تمرین امروز: قبل از قضاوت درباره‌ی یک رفتار، از خودت بپرس: «چه شرایطی ممکنه در این اتفاق نقش داشته باشه؟»
@farjamclinic

بریم پاسخ بدیم به این سوال