روزنامک فرنود
334 subscribers
254 photos
18 videos
35 links
اندیشه‌های آزادِ فرنود فغفور مغربی درباره فرهنگ، سیاست و مذهب
Download Telegram
اگر آدمی تاریخی را یافتید که حتی با ملاک‌های امروزی هم خوب ارزیابی می‌شود، بدانید در دوران خودش، چندان خوب ارزیابی نمی‌شده جز توسط کسانی که آن‌ها هم با ملاک‌های امروزی، خوب برآورد می‌شوند.
اصولا ملاک‌های امروزی و دیروزی چه ارزشی دارند‍؟
حقیقت این است که آدمیت همیشه نیکوست و البته افراد کم‌شماری آن را می‌ستایند یا حقیقتا به آن پایبند هستند.
#وصف علی و شیعیان واقعی
بنیامین نتانیاهو!

«یحیی سنوار»ها در جهان امروز پرشمار نیستند. هیچ وقت هم بسیار نبوده‌اند اما شمارگان و توانایی آن‌ها برای اضمحلال رژیم صهیونیستی در نقطه‌نقطه جهان حتی بیشتر از حد تصور تو است.
فکر می‌کنی که ما سنوارها، هنیه‌ها و حسن‌نصرالله‌ها از مردن می‌ترسیم؟
زهی خیال باطل. مردن و خلاص شدن از زندگی منحوسی که سرمایه‌داری جهانی و عوامل منطقه‌ای و داخلی‌اش (از مهندس تا معمم) برایمان ترتیب داده‌اند نه ناگوار که لذت‌بخش هم هست.

فرنود فغفور مغربی
خبرنگار اخراجی
از چه چیزهایی می‌ترسید؟

من به این سوال در ۲ بخش جواب می‌دهم. یکی چیزهای دنیوی و اتفاقاتی که در بدترین شرایط ممکن است برایم بیافتد و دیگری مسائل اخروی.

🔴 در بخش اول، اگر بخواهم مصداقی بگویم از خیلی چیزها، یکی گم شدن دسته‌کلیدم (آدم‌های کاملاً تنها، علت این ترس را می‌دانند). دیگری، بیماری است (بازهم آدم‌های کاملاً تنها...) و گرسنگی و فقر (با امیدی که به خدا دارم از این دو وحشت چندانی ندارم).
📝درباره تنهایی هم بگویم با همه سختی‌های جانسوزی که دارد به مراتب از بودن با دیگرانی که همسو با من نیستند، بهتر و قابل تحمل‌تر است.

🔴 در بخش مسائل اخروی، از ناپاک مردن می‌ترسم. دوست دارم حسابم با خدا و خلق خدا پاک بشود و بعدش بمیرم تا دوباره بتوانم پدر و مادرم را در بهشت ببینم.
شما چی؟
کارمند بانک
پول‌ها را دقیق‌تر می‌شمرد
یا باد
که حساب برگ‌های درخت را دارد؟

کارمندان رفته
باد پایان گرفته
دیگر پایان وقت است،
هیچ‌‌کس
به تماشا ننشسته
برگ‌ها و پول‌ها
راحت شده‌اند

#شعرنو
#گذرزمان
👍1
مسائل سخت

واقعیت این است که گرفتاری‌های مردم، پیچیده‌تر از آنی است که تصور می‌کنیم.
ما نه با مساله‌ای ساده بلکه با شبکه‌ای از مسائلِ در هم تنیده مواجه هستیم که صرفاً بخشی از آن‌ها توسط افراد به ما گفته می‌شود و بخش اصلی ماجرا یا پنهان می‌ماند یا حتی از چشم خود فرد هم پنهان است!
🟢 بهتر است توصیه‌ای به دیگران نکنیم و اگر مسائل افراد را ساده و قابل حل می‌پنداریم اول مسائل خودمان را حل کنیم.
🔴 سخت است؟ نگفتم که ما همواره با شبکه‌هایی از مسائل مواجهیم؟ شبکه‌های درهم‌تنیده.
#گفتگو
#تراپی
آقا به هوش مصنوعی توجه نکنید؛ موجود ابلهی است! خودم را آنجا جستجو کردم و دیدم تمام مصاحبه‌هایی که با هزاران فرد مختلف در سال‌های دوران روزنامه‌نگاری داشته‌ام را برداشته و زده جزو تاریخچه زندگی من!
ازجمله اینکه گفته بود، فرنود فغفور مغربی (من) از مبارزان زمان پهلوی است!
عزیز! البته اگر آن زمان سنم به حدی بود که لازمه کار چریکی یا تبلیغی است حتما با پهلوی مبارزه می کردم اما من در سال انقلاب فقط ۲ سال و یک ماهه بوده‌ام!

یاد یک هفته‌نامه چاپ ترکیه افتادم که سال‌ها قبل با فرنود فغفور مغربی (تخیلی) مصاحبه کرده بود و در متن مصاحبه من را دختری مبارز دانسته بود که پس از آزادی از زندان رژیم دست به خودکشی زده‌ام! در حالی که من مذکر بوده و هستم و در زندان دومرتبه دست به این عمل شنیع زده بودم و نه پس از آزادی!
خلاصه اینکه #فضای_مجازی، حقیقی نیست و بیشتر تخیلی است!
در این دنیا، بی‌نهایت ظلم-ظالم وجود دارد؟
بله!
می‌توان از همه آن‌ها بیزار بود؟
بله!
می‌توان با همه آن‌ها مخالفت کرد؟
بله!
ظلم-ظالم داخلی و خارجی فرقی با هم دارند؟
خیر!
می‌توان تمام توان خود به عنوان یک فرد را علیه یک گزینه خاص از ظلم-ظالم صرف کرد؟
بله!

آیا با کسانی که به گزینه‌های دیگر می‌پردازند، می‌توان مخالفت کرد؟
نه!

این خلاصه رویکرد من علیه ظلم-ظالم است:
با همه مصادیق ظلم و ظالم در هر جای جهان مسأله دارم و هیچ‌کدام را بهتر از دیگری نمی‌دانم و هیچ دستورالعملی مبنی بر اهمیت یک ماجرا و کم‌اهمیت بودن دیگر ماجراها را نمی‌پذیرم.
👈 اگر کسی را دیدید که با یکی از مصادیق ظلم -ظالم مخالف است و به بقیه اهمیتی نمی‌دهد بلکه سر مماشات و همراهی دارد، بدانید که درد چنین فردی هرچه باشد، دردِ مبارزه با ظلم و ظالم نیست.

#نگاه_باندی
#ظلم
✖️ماجرا از پارک‌های خطی و بوستان‌های کوچک محله گذشته، مکرر زن و مردهایی را می‌بینم که تکیده از فشار روزگار گوشه‌ای نشسته و نشئه می‌کنند. واضح و بی‌حوصله‌‌ از ترسیدن...
✖️✖️ جوی خیابان اصلی مملو از موش‌هایی غول‌پیکر است که گربه‌های گرسنه محله از تنومندی آن‌ها ترس دارند و...
✖️✖️✖️ شهرداری محترم، بنر تبلیغاتی غزه می‌زند و جشنواره خوراکی و تفریحی برگزار می‌کند.
✖️✖️✖️✖️تا دو سال قبل، ۱۰ دقیقه که در ایستگاه اتوبوس می‌نشستی و هنوز خسته نشده بودی، اتوبوس می‌آمد. میانگینی که اخیرا ثبت کردم، بیشتر از ۴۰ دقیقه است و اتوبوسی کاملا پُر که جز با زور و فشار نمی‌توان سوار شد!

بله، اینجا مشهد است. با تشکر

پ.ن: وقتی از مظلومیت مردم فلسطین حرف می‌زنم و عده‌ای طوری به من نگاه می‌کنند که انگار دشمنشان را دیده‌اند، حق دارند.
سهم من،
سهم شما،
می‌تواند حالی بهتر باشد...
#عکس@farnoodfm1
جهان دیگران

آدم‌های زیادی هستند که فکر می‌کنند ما آدم‌های پاستوریزه‌ای هستیم. چرا؟ چون مشروب نمی‌خوریم، مواد مصرف نمی‌کنیم و خانه‌مان را هر روز تمیز و مرتب می‌کنیم!
خواستم خدمتشان پیغام دهم شما چه می‌دانید از کارهای ما؟ از گریه مداوم بر حسین (اسطوره تلاش بی‌نهایت در اوج اقلیت بودن)، کوه‌نوردی، استخر رفتن و ورزش هرروزه، شعر نو گفتن و اخوان ثالث خواندن، تامل انتقادی در نظریات سروش، غذای گیاهی با کمترین روغن پختن، رضایت به همه نه‌هایی که در عمرمان شنیده‌ایم و صدعنوان مثل این‌...
خلاف که یک رقم، دو رقم نیست برادر و خواهر گرامی!

هر کدام این‌ها، در جهان و زیست امروزی، آنقدر چالش‌برانگیز شده که کم از خلاف ندارد!
#زندگی
قورباغه!

نظریه نامحبوب: بیشتر افراد برخلاف تمام غرزدن‌های مکررشان، از همه چیز راضی هستند!
دلیل: آن‌ها هیچ تلاشی برای رهایی از وضعیت رنج‌آوری که دارند نمی‌کنند و هزاران علت را برای شما می‌شمارند تا توجیهی برای نکردن کار خاصی باشد.

مثالش را هم زیاد دیده و شنیده‌ام:
👈 یک تسهیل‌گر شهری تعریف می‌کرد برای خانم‌های کم‌درآمد پایین شهر، کار تولیدی با درآمد خوبی درست کردیم، وسایل کار را فراهم کردیم و محصول تولیدی را هم خودمان می‌خریدم. چه قدر از کارمان استقبال شد؟ به زور ۲۰درصد!

دلیلِ دلیل: عموما از تغییر می‌ترسیم و ریسک از دست دادن سیبِ کرم‌خورده را در برابر دریافت سیبِ سالم نمی‌خواهیم بپذیریم.
نتیجه: اگر گوش مفت ندارید، وقتتان را برای دردودل شنیدن نگذارید!
استثنا: موارد معدودی هم هست که واقعا کاری از دست فرد مشکل‌دار برنمی‌آید.

#تغییر
#ترس
👍1
ثبات ابلهانه!

نظریه نامحبوب: بیشتر افراد با بالاتر رفتن سنشان فقط پیرتر می‌شوند و نه لزوماً فهمیده‌تر.
علت: آدم‌ها چندان میلی به تغییر ندارند و از درس و عبرت گرفتن فراری هستند و دوست دارند در راهی که بوده‌اند باشند و همین.
فردای بسیاری از افراد، همین امروز و دیروز آن‌هاست با چند درصد جزئی از تغییرات تحمیلی که جبر زمانه نامیده می‌شود.

به تعبیری دیگر آدم‌ها، همان ابلهان دیروز هستند با موهای که سپید و سپیدتر می‌شود.


#تجربه
و خداوند با هر کسی بیگانه است مگر با پرهیزکاران: آن‌هایی که از او شرم دارند‌ در خلوت‌ها و حضورها؛ که هر خلوتی با او حضور است.
و اگر نه از اهل پرهیز و تقوایید، بدانید که شما را رسوا می‌کند همان‌طور که دیگران را رسوا کرده است و به شما مهلت می‌دهد همان‌گونه که دیگران را مهلت بخشیده است با حساب و کتابی که فقط او می‌داند تا چه زمانی و چه اندازه‌ای.
#فهم_دینی_من
عصر آدینه همراه با ابرهایی که باد پاییزی آن‌ها را آبستن نکرده بود.

روستایی در منطقه #سرولایت

(برای بهتر دیدن تصاویر، لطفاً تلفن همراهتان را در حالت افقی قرار دهید)
#عکس
#پاییز
از روسیه کمونیستی!

یکی از دوستانم، اسنادی مربوط به پدربزرگش را در اختیارم گذاشت و توضیح داد: پیرمرد حدودا کمونیست بوده، نه عمل‌گرا که بیشتر در اتاق فکرهای مارکسیستی حزب، رفت‌وآمد داشته و در نشست‌های تبیین جهان، متناسب با عقاید اشتراکی شرکت می‌کرده است.
او خلاصه جلسات را می‌نوشته، به زبان روسی و گاهی ترکی!
تنها یک کاغذ کوچک‌ که احتمالأ به اشتباه در میان انبوه کاغذهای حزبی جا مانده، نظرم را جلب کرد.
نوشته بود:
حکومت‌ها از شما باور به عقایدشان را نمی‌خواهند. آن‌ها خودشان هم باور درست و حسابی به عقایدشان ندارند. همه عملکردشان در این بخش پروپاگاندا است.
آن‌ها تنها چیزی که می‌خواهند، کوشش شما برای ماندگاری بیشتر آن‌هاست.
برای زنده ماندن، ارتقا پیدا کردن و دستیابی به انواع امکانات در سایه این حکومت‌ها کافی است پشت سر آن‌ها بایستید و عملاً وفادار باشید.
با خود می‌گویم پیرمرد با این نظرات روشن آیا کمونیست بوده یا فقط پشت سر آ‌ن‌ها ایستاده بوده که منفعت‌های این دنیوی را صاحب شود؟
چه کسی می‌داند؟
در ادامه متنی که از یادداشت پیرمرد منتشر کردم آمده بود:
مسائل اعتقادی، مذهب مشترک، آرمان‌های ملی، سرزمین جاوید، دستاوردهای جهانی و... ازجمله عباراتی است که فقط کارکرد تبلیغاتی دارد
و البته یک چیز بیشتر:
حکومت‌ها به بهانه آن‌ها، هر کسی را که صلاح بدانند، محکوم و حذف می‌کنند.
پیرمرد در کاغذپاره‌ای دیگر که معلوم نشد، برگه‌های دیگر مرتبط با آن کجاست، نوشته بود:
همیشه شک داشته باشید که کنش‌گر سیاسی از کجا تغذیه و تامین می‌شود.
او چند سطر بعد با چاشنی طنز افزوده بود:
حکومت‌ها در بهترین حالت، نمی‌گذارند هیچ راهی برای تامین معیشت فرد مخالف وجود داشته باشد و اگر کمی جدی‌تر باشند، آن قدر گلوی کنش‌گر را فشار می‌دهند که حتی هوا هم پایین و بالا نرود!
پیرمرد دوباره تکرار کرده بود:
پس اگر کنش‌گری، علیه حکومتی کار می‌کرد و گردنش را تبر هم نمی‌زند باید به صورت جدی پاسخگوی این سوال باشد که چنان گردنی را از کجا آورده است؟

#شفافیت
#تاریخ_شفاهی
#سیاست
#مسکو
ما نمی‌خواهیم!

می‌خواهید حال من و مثل من را بگیرید؟ راهش را برایتان خواهم گفت: کافی است کاری، موقعیتی، مالی، شخصی یا چیزی را جلوی ما بگذارید و خیالمان را راحت کنید که این، سهم ما است و سهم ما خواهد بود بی‌‌هیچ کلک و ‌دردسری!
من و مثل من باور نخواهیم کرد و بعد که باورمان هم بشود، خوشحال نخواهیم شد.
ما به دست نیافتن، نداشتن، حسرت خوردن، از دست دادن و بی‌نیاز نشان دادن خود عادت داریم و همه می‌دانند که ترک عادت موجب مرض است.

#پدر و #مادر
#همسر_محبوب
#دوستان_مهربان
#پیشه
#سلامتی
راهنمای ارتباط با ادبیات برای تازه‌کارها

چه وقت به شعر بپردازیم؟

هر وقت دوست داشتید. این سوال جواب مشخصی ندارد اما می‌توان وقت‌هایی را هم پیشنهاد کرد که باید به شعر بپردازید!
یکی از آن مواقع، زمان درگیر شدن در نقاط خاص زندگی است که برایتان با تجربه‌های ویژه‌ای همراه است. مثلا عاشق شدن‌های نوجوانی و جوانی؛ فارغ شدن‌های میانسالی؛ فوت نزدیکان در بزرگسالی؛ تنهایی‌های مزمن که هر وقت سراغتان می‌آید یا وقتی حس می‌کنید پنجره‌های درک معنویت بر شما گشوده شده و می‌خواهید و می‌توانید با مفاهیمی نزدیک شوید که در حال عادی به آن‌ها رغبتی نداشتید...

چه شعرهایی بخوانیم/بشنویم؟
(به نظرم) اگر با شعر سنتی آشنایی دارید، دیوان حافظ گزینه خوبی است. منتخب اشعار سعدی همچنین مولانا (غزلیات شمس بیشتر و مثنوی بعد از آن). متأسفانه آشنایی نزدیکی با فردوسی ندارم که حق توصیه کردنش را داشته باشم.

از شعر امروز هم بی‌هیچ واهمه‌ای می‌توان سروده‌های فروغ فرخزاد را برای تازه‌واردان به ادبیات توصیه کرد و به باتجربه‌ترها، گزیده‌هایی از اخوان ثالث را. خصوصاً آن شعرهایی که خودش خوانده است. هشت کتابِ سهراب سپهری هم در وقت طرب یا دمغ‌ بودن‌ به کار می‌آید. در این بین حسین پناهی هم حضور قابل توجهی می‌تواند داشته باشد.

شعر هم بگوییم؟
شعر گفتن به دست آدم نیست. افراد گاهی مبتلا به آن می‌شوند مانند گریه، گرسنگی و تشنگی اما از انتشار آن‌ها حتماً بپرهیزید. به احتمال زیاد در چنین شعرهایی یا دیگران را تکرار کرده‌اید یا کار قابل قبولی نسروده‌اید. فقط سطرهایی نوشته‌اید که از هجوم معنا خالی و راحت شده باشید. خونِ دل می‌خواهد که در چنین زمانی، کشفی نو کرده باشید و با تسلط بر تکنیک‌های زبانی، اثری قابل قبول سروده باشید.

بعدش چه کنیم؟
از استادی شعرشناس بخواهید که سروده‌هایتان را داوری کند. استادی که اهل مجامله نباشد! اگر شعری از شعرهایتان را اصولاً شعر ندانست، آن را تبدیل به متن دل‌نوشته کنید و جایی برای خودتان نگه دارید.