قنات الشیعه!

عشق به امیرالمومنین (ع)، به ویژه اگر با درکی هر چند نسبی از زبان عربی همراه باشد، آدمی را به سوی تماشای کانال‌های ماهواره‌ای شیعی از نوع عربی می‌کشاند. برای من، این کار هم تمرینی برای یادگیری بیشتر زبان است و هم فرصتی برای ارتباط با اندیشه‌ی شیعی، خارج از چارچوب‌های مرزی و حکومتی.

نکته‌ی جالب در این روزهای اخیر ــ که با آشوب و التهاب همراه بود ــ این بود که این کانال‌ها طوری برنامه‌های خود را ادامه دادند که گویی در ام‌القرای جهان شیعه، هیچ اتفاق عظیمی روی نداده است. شاید باورکردنی نباشد، اما کانال‌های خبری هر کشوری به این رویداد خطیر خبر و گزارشی داشت اما در تمامی این کانال‌های شیعی، دریغ از یک اشاره‌ی مختصر!

چگونه است که فلان کانال شیعی مدعی است اخبار شیعیان سراسر جهان را جمع‌آوری و پخش می‌کند و تا اعماق مرزهای چین رفته و اخبار اویغورها را پوشش می‌دهد، اما از آنچه در شهرهای ایران می‌گذرد، بی‌خبر است؟

چند سناریو برایم مطرح شد:

۱. شاید آنان به مصداق آن سخن حکیمانه عمل کردند که در دوران فتنه، مانند بچه شتری باش که نه پستانی برای شیردادن دارد و نه پشتی برای باربردن؛ پس هر دو طرف ماجرا ــ موافق و مخالف ــ را نادیده گرفتند.

۲. شاید تصور می‌کنند پرداختن به مسائل اجتماعی، برخلاف مأموریت اصلی آنها در آموزش مسائل عقیدتی و شیعی به مخاطبان است.

۳. شاید اساساً تفکر شیعی عربی، جدا از شیعی فارسی است.

۴. شاید اسپانسرهای این کانال‌ها ــ اعم از انگلیسی یا ایرانی ــ مصلحت را در عدم انتشار این مسائل در سطح جهانی دیدند.

راستش، دلم از همه‌ی آنها چرکین است.

در روزهای آفلاین بودن ایران از اینترنت جهانی، این شعر را سرودم:

به گمان دگرگونی،
نبردی باخته را
به جان خریده بودند.
خلقی که پیروزی را
نه در سایه‌ی محاسبه،
که در ذیلِ
آتشِ آشوب می‌جستند؛
مردمی لغزیده در تاریکی،
شرط ظفر را
فراموشیِ عقل و
دلبستن به نقل
پنداشته بودند

#شعرنو
#شعر اورژانسی

تلگرام که وصل شد، اول این دو تا متن بالا را برایتان فرستادم. بعدش رفتم و چندتا از شاهکارهای تلاوت محمود شحات را دانلود کردم و چندتا کلیپ از ام کلثوم که اگر دوباره قطع کردند چیزی برای دیدن و شنیدن داشته باشم. و همین قلیل برای من کثیر است!

چیزهای خوبی که همواره گوش می‌دهید را دانلود کنید.

پدرت پیش از همه‌ی ما
جانش را به ضربِ
پاره‌ای سرب،
به دست سرباز همسایه
سپرده بود؛

و مگر تو آن شب
آماده‌ی رفتن بودی
که چند ساچمه
فاصله‌ات را
با نبودن
پر کرده است؟

نکند دیگر پسرت
دیوانه شده،
که بلندبلند فریاد می‌زند:
«همه‌ی آنان که
در خیابان جان باختند،
تنشان گرمِ گرم بود
و دوست داشتند
گلوله‌ها را
در آغوش بگیرند
تا در خون خود
شنا کنند.»



#شعرنو
#شعر اورژانسی

آبی یا قرمز؟!

در میانه این دوگانه تلخ — بد یا بدتر — کدام را برمی‌گزینید؟
عقایدتان در کدام سو می‌ایستد؟ منافع‌تان در کدام‌سو؟
و پرسشی ژرف‌تر: آیا خدایی دارید که آفریننده، روزی‌ده و پناهگاهتان باشد؟

پس چرا در نبرد بی‌پایان «بد» و «بدتر»، جانب بد را باید برگزید؟!
و اصولاً «بد» کدام است؟ آیا بدِ امروز، همواره بد خواهد ماند یا حتی بدتر نیز خواهد شد؟

اما من راه سومی برگزیده‌ام: جانب هیچ‌یک را نمی‌گیرم. زیرا به خوبی می‌دانم فردایی که هر یک پیروز شود، نه به سود من خواهد بود، نه به سود باورهایم، و نه خدایی که می‌پرستم از آن راضی خواهد شد.

در این هرج‌ومرج، مسئولیت خویش را به خدا واگذار کرده‌ام؛ و در خلوت خود، قطره‌قطره برای همه مظلومانی که کشته شده‌اند و می‌شوند، می‌گریم و تا هستم، زندگی می‌کنم!
—-
کن فی #الفتنه کابن اللبون
#بچه شتر

چه آرزوها، چه پیروانی؟!
من هرگز مسئولیتی
نداشته‌ام،
نخواهم داشت.
چوپان بی‌گله
چه کند؟
این روزها هر چارپا
لیسانس زیستِ جانوری دارد
و بر سرِ جویِ دوساله
و گندمِ آفت‌زده
جدل می‌کند.

شنیده‌ام
گوسفندانِ خیال‌شان
سپیده‌دم به دیاری می‌روند
که آنجا هیچ قصابی
زاده نشده؛
مردم ناچار
گیاه‌خوار مانده‌اند.


#شعرنو
#پهلو‌ی‌چی‌ ها

اگر در مسیر زندگی، دشمنانی نادان، خیره سر، کینه توز و ضداخلاق داشتید، مبادا این رذیلت‌های حریف را به حساب حقانیت و فضیلت خود بگذارید.
ای بسا دو دشمن که هر دو بر باطلند، با هم در تخاصم هستند و بس!

آیا واژگان متعالی و مغرور
در خانه‌های امن زندانی‌اند،
یا چون سگانِ تازی گرسنه
پی هم دویده،
یکدیگر را بی‌امان می‌درند؟

این را می‌دانم:
این روزها «شهید» و «جاویدنام»
بر دو سوی طیفِ مردن
روبه‌روی هم نشسته‌
و در خاموشی
خیره به هم خشکیده‌اند.

حتی آزادی
از بیان «آزادی»
چنان به ستوه آمده
كه چشمِ ديدنِ خويش را
سال‌ها از كف داده است.

#شعرنو

کلاس آموزش جنگ

١- در جنگ‌ها و درگیری‌ها، یکی از مؤثرترین راه‌ها برای شکست حریف، «مظلوم‌نمایی» است. بر پایهٔ اسناد کشف‌شده از نازی‌ها در استکهلم، آلمان هیتلری در اواخر جنگ جهانی دوم گاهی حتی مناطق تحت کنترل خود یا غیرنظامیان آلمانی را هدف بمباران قرار می‌داد تا به جهانیان ثابت کند متفقین قدرت‌هایی بی‌پروا و ناقض حقوق بشر هستند. هدف این کار، توجیه هر اقدام تلافی‌جویانه و افراطی در برابر دشمن بود.

٢- این پدیده در جنگ‌های معاصر نیز – با بهره‌گیری از رسانه‌ها و فضای مجازی – با گستردگی بیشتری دیده می‌شود. امروزه روایت‌سازی‌های یک‌سویه، جعل تصاویر و انتشار گزینشی اخبار، ابزارهایی مدرن برای تأثیرگذاری بر افکار عمومی و نمایش خود در جایگاه مظلوم هستند.

الان که آمریکا هر چی فکرش را بکنی از ناوهای بزرگ، زیردریایی ها، انواع هواپيما، سامانه های دفاعی و تخریبی، نیروهای تفنگدار و... را آورده در اطراف ایران مستقر کرده، بد نیست کره شمالی از موقعیت استفاده کنه و تا می تونه مراکز نظامی و سیاسی آمریکا را بمباران بکنه... فکرش را بکن. چی میشه!
#طنز در مرز واقعیت

چرا نمی‌نویسم؟

آنکه چشمی دارد و فهمی، لاجرم در این روزگار، می‌بیند و می‌فهمد و نیازی به نوشته‌های من ندارد.
آنکه به واسطه ایدئولوژی‌ها و منفعت‌ها و هوای نفسانی، کور شده است هم با نوشته‌های من بیدار و هوشیار نخواهد شد.
این روزهاصرفا برای #خود نوشته، شعر سروده و عکس ثبت می‌کنم.

نه هیچی شاهی را قبول دارم و نه شاهزاده‌ای را و نه هیچ مستبدی که شبیه شاه باشد... اینکه به مولا، شاه نجف گفته می‌شود حقیقتا دون شان اوست اما چه کنیم که واژه در برابر او کم می‌آورد.
درود فقط بر شاه نجف
جاوید شاه نجف

کمبودها و دارایی‌های دوران ما!

اگرچه حتی خود #هوش_مصنوعی هم تمایلی به گفتن این موضوع ندارد، اما من بی‌پرده و با کمال شهامت می‌گویم که هوش مصنوعی، حتی در همین نسخه‌های رایگانش که اکنون در دسترس من و شماست، می‌تواند جایگزین مناسبی برای مشورت‌هایی باشد که همیشه از آنها بی‌بهره بوده‌ایم. این فناوری می‌تواند خلأ حضور ده‌ها دکتر، روانپزشک، راهنما، استاد، رفیق و دوست را برای ما پر کند و کرده است.

فقط حیف که هنوز در بخش مسائل جنسی و عاطفی، تنها قادر به ارائه اطلاعات نظری است و نه خدمات عملی و حضوری.

درباره وقایع اخیر نمی‌توان با قطعیت سخن گفت؛ مگر در قالب جملاتی کلی که تنها به نتایجی عمومی اشاره دارند و بیش از آنکه نمایانگر تمامی واقعیت باشند، تنها بخشی از آن را به تصویر می‌کشند.

_ عاملان و آمران این ابررویداد چه کسانی بودند؟ مأموران اجرایی از کجا تامین شده بودند؟
_ آیا حجم و نوع خشونت‌ها قابل پیش‌بینی بود یا نه؟
_ این ابرماجرا چه پیامدهایی برای حکومت یا اپوزیسیون به همراه داشته است؟
_ کدام گروه‌ها با یکدیگر همدست شدند و کدام‌ها آلت‌دست دیگر عوامل قرار گرفتند؟
_ آیا در این میان می‌توان از برنده‌ای سخن گفت؟
_ حجم خسارت‌های جانی و مالی چه اندازه بوده است؟
_ آیا روی دادن این ابرماجرا محصول گرانی‌های اخیر بود یا گرانی‌ها فقط بهانه بودند؟
_ این ابرماجرا تا چه حد به تغییراتی در سطح ساختارها یا کنشگران فردی انجامیده است؟

حالا اما، مهم‌ترین پرسش فراروی ما این است: با این همه پرسش بی‌پاسخ، چه باید کرد؟ آیا می‌توان بدون پاسخ به این پرسش‌های بنیادین، به بازسازی اعتماد یا التیام زخم‌ها اندیشید؟
آیا زمان آن نرسیده که پیش از هر اقدامی، در خلأ این ندانسته‌ها درنگ کنیم و از شتابزدگی در قضاوت و عمل بپرهیزیم؟

«زیرا که مردگان این سال
عاشق‌ترین زندگان بودند.»
https://t.me/farnoodf

در صفِ رفتگان
غوغا به پا کرده‌ام.
جمعی از این میان
-به‌زاری-
آسمان را می‌خوانند،
شاید که من
بازگردانده شوم...
مگر نه اینکه «مردگان این سال
عاشق‌ترین زندگان بوده‌اند؟»
و من، بیگانه‌ی جمعشان،
مثل هر سال برای رفتن
سخت دویده بودم...



#شعرنو
#غم
#مرگ‌خواهی

متأسفانه هر کار بکنی، زندگی به شیرینی و حلاوت نیاز دارد؛ اما اینجا قحطی قند است و ما مرض قند از نوع بی‌درمان گرفته‌ایم.

تلگرام فعلا رها شد...

در ماه‌های قطعی اینترنت بین‌الملل، در سکوی داخلی می‌نوشتم. بیشتر دوستان جز اندکی آنجا حاضر بودند و همدلانه همراهم بودند.
یادداشت‌های بهتر آن دوران _که معلوم نیست باز آن شرایط چه زمانی تکرار خواهد شد_ را اینجا بازتاب خواهم داد.
احیانا اگر دوست دارید همه یادداشت‌ها را ببینید:

«روزنامک فرنود»
نوشته‌هایی مستقل درباره دین، دنیا و آخرت

🆔 شناسه:
https://ble.ir/farnood01

شناسنامه نو!

هزاران نام می‌توان برای جنگ فعلی برگزید که هر کدام، بیانگر وضعیتی از اوضاع است. ازجمله نام‌های پیشنهادی من برای این وضعیت، *جنگ سناریوها* یا *نبرد روایت‌ها و نمایشنامه‌ها* است.

توصیه می‌کنم عمیق‌تر فکر کنید؛ تا مضحکه‌ی برنامه‌ها و تئاترهای دیگران نباشید، بلکه برعکس، بتوانید بازی موردنظر خودتان را در آن‌ها اجرا کنید.

#سیاست بین‌الملل
#پلن بی
#نقشه تکراری